Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.667.2025.2.ANK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 lutego 2026 r. (wpływ tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Forma prawna i rezydencja Wnioskodawcy (Funduszu)

Wnioskodawcą jest litewski funduszu inwestycyjny (instytucją wspólnego inwestowania), o charakterze tzw. otwartego funduszu inwestycyjnego (spółki inwestycyjnej) dla świadomych inwestorów. Fundusz posiada osobowość prawną, przybierając formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (…) funkcjonującą w ramach przepisów Republiki Litewskiej.

Fundusz jest także rezydentem podatkowym na Litwie, podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) na Litwie. Wprawdzie Fundusz korzysta na Litwie ze zwolnienia podatkowego od całości swoich dochodów (zgodnie z lokalnymi przepisami o podatku dochodowym), nadal jednak posiada status osoby prawnej i podatnika (nie jest podmiotem transparentnym podatkowo, jak np. spółka osobowa, czy wydzielona masa majątkowa). Fundusz posiada certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwe władze podatkowe Litwy, potwierdzający rezydencję podatkową. Siedziba (i miejsce zarządu) Funduszu to także Litwa.

Warunki prawne

Fundusz prowadzi działalność w oparciu o litewskie regulacje, w tym ustawę o funduszach inwestycyjnych dla inwestorów świadomych. Ustawa ta, wraz z innymi regulacjami sektorowymi, dokonuje transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz dyrektyw zmieniających 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (dalej: „dyrektywa ZAFI”) do litewskiego porządku prawnego.

A zatem, z perspektywy harmonizacji prawa UE, Fundusz klasyfikowany jest jako tzw. alternatywny fundusz inwestycyjny (AFI).

Nadzór i zarządzanie

Fundusz posiada zezwolenie na prowadzenie działalności, podlega regulacjom oraz bieżącemu (i bezpośredniemu) nadzorowi Banku Litwy (…), który jest właściwym krajowym organem nadzoru finansowego (analogicznie jak Urząd Komisji Nadzoru Finansowego [UKNF] w przypadku Polski).

Zarządzanie aktywami Funduszu zostało powierzone licencjonowanemu zarządzającemu alternatywnym funduszem inwestycyjnym (ZAFI/AIFM). Podmiot zarządzający również posiada zezwolenie i podlega nadzorowi Banku Litwy zgodnie z wymogami dyrektywy ZAFI (AIFMD) i lokalnymi przepisami prawa.

Ponadto Fundusz wyznaczył licencjonowany bank jako niezależnego depozytariusza, odpowiedzialnego za bezpieczne przechowywanie aktywów Funduszu.

Profil inwestora

Fundusz jest przeznaczony dla tzw. „inwestorów świadomych”. Kategoria ta obejmuje „inwestorów profesjonalnych” w rozumieniu dyrektywy 2014/65/UE (…) oraz pozostałych „inwestorów świadomych”, którzy spełniają określone kryteria (np. dokonanie minimalnej wpłaty w wysokości 125 000 EUR względnie uzyskanie pozytywnego wyniku oceny wiedzy i doświadczenia). Konstrukcja ta jest funkcjonalnym odpowiednikiem polskich Specjalistycznych Funduszy Inwestycyjnych Otwartych (SFIO), które również mogą ograniczać krąg uczestników do określonych kategorii inwestorów.

Inwestycje Funduszu i dochody osiągane w Polsce

Wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe (np. własność).

Jednocześnie, Fundusz w ramach swojej działalności inwestuje na rynku polskim poprzez:

·      Nabywanie (lub obejmowanie) udziałów w polskich spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.), w tym te, które posiadają status tzw. spółek nieruchomościowych lub posiadają nieruchomości stanowiące więcej niż połowę ich majątku (dalej: „spółki celowe”);

·      Udzielanie spółkom celowym pożyczek (finansowania).

W rezultacie powyższego, Fundusz będzie uzyskiwał w Polsce następujące rodzaje dochodów:

·      Dochody z odpłatnego zbycia (w tym sprzedaży) udziałów w spółkach celowych.

·      Dochody z odsetek od udzielonych pożyczek, w przypadku gdy wypłacającym odsetki będzie podmiot (spółka) z siedzibą w Polsce.

A zatem, Fundusz nie nabywa w Polsce nieruchomości w sposób bezpośredni (inaczej niż poprzez spółki celowe), choć nie jest to zakazane z perspektywy regulacji prawa powszechnie obowiązującego (oraz jego regulacji wewnętrznych).

W uzupełniniu wniosku z 9 lutego 2026 r. wskazali Państwo:

1.  Wnioskodawca oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.

2.  Wnioskodawca jest instytucją wspólnego inwestowania, w odniesieniu do której istnieje podstawa prawna do uzyskania przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze automatycznej wymiany, informacji dotyczących rachunków prowadzonych przez te instytucje, jeżeli zakres przekazywanych informacji obejmuje dane, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. z 2025 r. poz. 1379), z uwzględnieniem art. 34 ust. 2 tej ustawy.

3.  Dochód (przychód) Wnioskodawcy (uzyskany od spółek lub w związku z posiadaniem udziałów) nie stanowi (nie będzie stanowił) dochodu wymienionego w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g ustawy o CIT.

4.  Wnioskodawca jest/będzie rzeczywistym właścicielem wypłacanych przez polskie podmioty (spółki celowe) odsetek w myśl art. 4a pkt 29 ustawy o CIT.

5.  Wnioskodawca przedstawi polskiemu płatnikowi oświadczenie, że jest on rzeczywistym właścicielem otrzymanych należności oraz spełnia on warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT (art. 26 ust. 1g ustawy o CIT).

6.  W opisanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpią negatywne przesłanki o których mowa w art. 22c ustawy o CIT tzn. skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów i nie będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny.

7.  Rok podatkowy Wnioskodawcy jest równy kalendarzowemu.

8.  Wnioskodawca nie prowadzi działalność przez położony na terenie Polski zakład.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Fundusz będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58) ustawy o CIT, z wyłączeniem dochodów określonych w pkt 57 lit. a-g?

2.  Czy zatem ww. zwolnienie znajdzie zastosowanie do przychodów (dochodów) z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach celowych, w przypadku gdy ich sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce na zasadzie ograniczonego obowiązku podatkowego?

3.  Czy zatem ww. zwolnienie znajdzie także zastosowanie do otrzymywanych przez Fundusz odsetek od udzielonych spółkom celowym pożyczek, w przypadku gdy odsetki będą podlegały opodatkowaniu w Polsce (jako wypłacone przez podmiot z siedzibą w Polsce), a Fundusz nie będzie podlegał opodatkowaniu stawką wynikającą z Ustawy o CIT, ani stawką 10% zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 11 ust. 2 UPO?

Państwa stanowisko w sprawie (uzupełnione pismem z 9 lutego 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Fundusz będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58) ustawy o CIT, z wyłączeniem dochodów określonych w pkt 57 lit. a-g w stanie prawnym od 1 stycznia 2026 r.

2.  A zatem zwolnienie znajdzie zastosowanie do przychodów (dochodów) z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach celowych, w przypadku gdy ich sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce, tj. także gdy będą posiadały status spółek nieruchomościowych.

3.  Zwolnienie znajdzie zastosowanie także do otrzymywanych przez Fundusz odsetek od udzielonych spółkom celowym pożyczek, w przypadku gdy odsetki będą podlegały opodatkowaniu w Polsce (jako wypłacone przez podmiot z siedzibą w Polsce), a Fundusz nie będzie podlegał opodatkowaniu stawką podstawową ani stawką 10% zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 11 ust. 2 UPO.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody (przychody) instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT, spełniających warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f Ustawy o CIT, z wyłączeniem dochodów określonych w pkt 57 lit. a-g.

Stosownie do art. 17 ust. 11 Ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy instytucji wspólnego inwestowania:

1)  których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe;

2)  w przypadku których prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę.

Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 12 Ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g Ustawy o CIT, zwolnieniem nie są objęte osiągane przez instytucje wspólnego inwestowania następujące rodzaje dochodów:

a)  dochody (przychody) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej lub jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te spółki lub jednostki organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są traktowane jak osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,

b)  dochody (przychody) z odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych podmiotom, o których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec funduszu, z wyjątkiem odsetek od wierzytelności z tytułu pożyczek (kredytów) nabytych przez fundusz od podmiotów, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionych do udzielania pożyczek (kredytów) na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, jeżeli pożyczki (kredyty) te zostały udzielone przez te podmioty,

c)  dochody (przychody) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o których mowa w lit. a,

d)  darowizny bądź innych nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenia dokonywane przez podmioty, o których mowa w lit. a,

e)  dochody (przychody) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,

f)   dochody (przychody) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach,

g)  dochody z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 Ustawy o CIT, w tym uzyskane przez podmioty, o których mowa w lit. a.

Mając na uwadze powyższe, w celu skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z opodatkowania CIT, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, w stosunku do otrzymywanych (uzyskiwanych) przez instytucję wspólnego inwestowania dochodów ze zbycia udziałów czy dochodów z odsetek, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

1.  Art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT: Instytucja wspólnego inwestowania jest podatnikiem CIT.

2.  Art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT: instytucja wspólnego inwestowania posiada siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

3.  Art. 6 ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT: Instytucja wspólnego inwestowania:

a)  prowadzi swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego albo jest instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego, lub

b)  której tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są oferowane w drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40 000 euro.

4.  Art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a Ustawy o CIT: instytucja wspólnego inwestowania podlega w państwie, w którym ma siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

5.  Art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. d Ustawy o CIT: działalność instytucji wspólnego inwestowania podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym instytucja wspólnego inwestowania ma siedzibę.

6.  Art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. e Ustawy o CIT: instytucja wspólnego inwestowania posiada depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji.

7.  Art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f Ustawy o CIT: instytucja wspólnego inwestowania jest zarządzana przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę.

8.  Art. 17 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT: wyłącznym przedmiotem działalności instytucji wspólnego inwestowania jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe.

9.  Art. 17 ust. 11 pkt 2 Ustawy o CIT: prowadzenie przez instytucję wspólnego inwestowania działalności wymaga zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym instytucja wspólnego inwestowania ma siedzibę.

10.  Art. 17 ust. 12 Ustawy o CIT: W umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowie międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, musi istnieć podstawa prawna do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym instytucja wspólnego inwestowania ma siedzibę.

11.  Art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT: omawiane dochody nie wchodzą w zakres dochodów (przychodów) wyłączonych ze zwolnienia z CIT z art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, które zostały wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g Ustawy o CIT.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, w ocenie Wnioskodawcy, dochód (przychód) Funduszu z tytułu otrzymania od Spółek na podstawie umów pożyczki odsetek oraz dochody ze zbycia udziałów w spółkach celowych będą podlegać zwolnieniu z opodatkowania CIT przewidzianemu w art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, z uwagi na to, że Fundusz spełnia wszystkie ww. warunki:

Warunek 1 - Instytucja wspólnego inwestowania jako podatnik CIT

Zgodnie z art. 1 ust. 1 Ustawy o CIT, Ustawa o CIT reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji.

Podatnikami CIT mogą być zarówno polskie, jak i zagraniczne osoby prawne. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 i 5 za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT, uważa się przychody z:

4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.

Dalej, za przychody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się także przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 Ustawy o CIT, tj. z odsetek i dywidend, w przypadku:

(…) należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Fundusz, w rozumieniu prawa litewskiego jest, oraz w momencie uzyskiwania przychodów (dochodów) opisanych w opisie zdarzenia przyszłego, będzie osobą prawną z siedzibą na terytorium Litwy i litewskim rezydentem podatkowym. Stanowisko, zgodnie z którym instytucja wspólnego inwestowania z siedzibą w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego jest podatnikiem CIT potwierdza m.in. interpretacja indywidualna wydana w podobnym zdarzeniu przyszłym, tj. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.112.2020.1.KS.

A zatem w przypadku Funduszu możliwe jest podleganie polskiej Ustawie o CIT następujących dochodów:

·      dochodów z odpłatnego zbycia udziałów, jeżeli będą to udziały w spółkach spełniających warunki z art. 3 ust. 3 pkt 4) i 4a) Ustawy o CIT;

·      dochodów z odsetek, jeżeli będą to odsetki opisane w art. 3 ust. 3 pkt 5) Ustawy o CIT.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca w momencie otrzymania przychodów (dochodów) opisanych we wniosku będzie podatnikiem CIT i Warunek 1 będzie spełniony.

Warunek 2 - Instytucja wspólnego inwestowania posiada siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego

Zdaniem Wnioskodawcy, w celu ustalenia, czy jest on instytucją wspólnego inwestowania, należałoby odwołać się do właściwych przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 681; dalej jako: „Ustawa o funduszach”).

Fundusz stanowi licencjonowany AFI w rozumieniu litewskich przepisów implementujących dyrektywę ZAFI. Należy zauważyć, że wspomniana dyrektywa została również transponowana do Ustawy o funduszach.

Zgodnie z art. 2 pkt 10a Ustawy o funduszach, przez alternatywny fundusz inwestycyjny rozumie się instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.

Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 10b Ustawy o funduszach, przez unijny AFI rozumie się alternatywny fundusz inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz inwestycyjny przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako alternatywny fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania zezwolenia lub rejestracji - prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium państwa członkowskiego.

Należy zauważyć, tak jak zostało to wspomniane w opisie zdarzenia przyszłego oraz powyżej, że na gruncie prawa litewskiego Fundusz posiada status AFI (czyli alternatywnego funduszu inwestycyjnego), oraz jednocześnie posiada siedzibę na Litwie, która jest państwem członkowskim Unii Europejskiej.

Wnioskodawca posiada licencję na prowadzenie działalności jako AFI wydaną przez podmiot regulujący rynek finansowy tj. Bank Litwy, który pełni na Litwie rolę analogiczną jak w Polsce – Urząd Komisji Nadzoru Finansowego.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie powinno ulegać wątpliwości, że Fundusz jest instytucją wspólnego inwestowania posiadającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Zatem, Warunek 2 należy uznać za spełniony.

Warunek 3 - Instytucja wspólnego inwestowania jest instytucją, o której mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a lub b Ustawy o CIT

Zgodnie z informacjami przedstawionymi w opisie zdarzenia przyszłego, Fundusz prowadzi na Litwie działalność w formie otwartego, licencjonowanego AFI w rozumieniu litewskich przepisów implementujących dyrektywę ZAFI, która została również transponowana do polskiej Ustawy o funduszach. Jednocześnie, Fundusz posiada kilka innych cech charakterystycznych dla instytucji inwestowania typu zamkniętego zdefiniowanego w Ustawie o funduszach, np.:

·      minimalną wartość tytułów uczestnictwa, w tym dla osób fizycznych stanowi równowartość 125 000 EUR,

·      tytuły uczestnictwa w Funduszu nie są oferowane w drodze oferty publicznej.

W konsekwencji, można uznać, że na terytorium Polski Wnioskodawca prowadzi porównywalną działalność do polskiej instytucji wspólnego inwestowania typu otwartego działającej na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego, o której mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a Ustawy o CIT. W konsekwencji, Warunek 3 należy uznać za spełniony.

Warunek 4 - Podleganie w państwie, w którym instytucja wspólnego inwestowania ma siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Jak wskazał Minister Finansów w interpretacji ogólnej z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a oraz pkt 11a lit. a Ustawy o CIT, nr DD5/033/4/12/RDX/DD-363, „warunek podlegania opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, należy rozumieć jako warunek posiadania tzw. rezydencji podatkowej, nie mający bezpośredniego związku z kwestią faktycznego ponoszenia ciężaru podatku przez podatnika, a także przyznawania przez państwo rezydencji ulg i zwolnień podatkowych”.

Fakt posiadania przez Wnioskodawcę litewskiej rezydencji podatkowej będzie potwierdzony certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez litewskie organy podatkowe. Jest to rezydencja podatkowa w rozumieniu przepisów prawa podatkowego na Litwie oraz w rozumieniu obowiązującej UPO.

W konsekwencji, Warunek 4 należy uznać za spełniony.

Warunek 5 - Podleganie przez instytucję wspólnego inwestowania bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym instytucja wspólnego inwestowania ma siedzibę

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Fundusz podlega bezpośredniemu nadzorowi Banku Litwy, który jest regulatorem usług finansowych na Litwie. Bank Litwy odpowiada za stabilność całego systemu finansowego. Nadzoruje nie tylko banki, ale także firmy ubezpieczeniowe, rynki kapitałowe, fundusze emerytalne oraz sektor nowoczesnych usług płatniczych.

Zatem, Warunek 5 należy uznać za spełniony.

Warunek 6 - Posiadanie depozytariusza przechowującego aktywa instytucji wspólnego inwestowania

Tak jak zostało wspomniane w opisie zdarzenia przyszłego, na podstawie zawartej umowy depozytowej, Wnioskodawca wyznaczył na depozytariusza. Jest nim licencjonowany bank.

Depozytariusz został wyznaczony do świadczenia usług przechowywania wszystkich aktywów Funduszu. Depozytariusz zapewnia weryfikację własności i usługi przechowywania dokumentacji.

W konsekwencji, Warunek 6 należy uznać za spełniony.

Warunek 7 - Zarządzanie przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zarządzanie aktywami Funduszu (jako AFI) zostało profesjonalnie powierzone licencjonowanemu zarządzającemu alternatywnym funduszem inwestycyjnym. Podmiot zarządzający również posiada zezwolenie i podlega nadzorowi Banku Litwy zgodnie z wymogami dyrektywy ZAFI (AIFMD) i lokalnymi przepisami prawa.

Zatem, nie powinno ulegać wątpliwości, że Warunek 7 jest spełniony.

Warunek 8 - Wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe

Zgodnie z art. 17 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT, wyłącznym przedmiotem działalności instytucji wspólnego inwestowania powinno być zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe. Takim innym prawem majątkowym może być własność zarówno praw, jak i rzeczy (ruchomości i nieruchomości).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, działalność Funduszu obejmuje wspólne inwestowanie środków finansowych wniesionych do Funduszu przez inwestorów. Fundusz nie może prowadzić innej działalności. W przypadku Polski działalność ta ogranicza się do nabywania (obejmowania) udziałów w spółkach kapitałowych prawa handlowego oraz udzielania im pożyczek.

Mając na uwadze powyższe, Warunek 8 należy uznać za spełniony.

Warunek 9 - Prowadzenie działalności wymaga zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym Fundusz ma siedzibę

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze zezwolenie udzielone Funduszowi przez Bank Litwy należy uznać, że Fundusz prowadzi swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

Wymóg uzyskania licencji (zezwolenia) jest bardziej daleko idącym obowiązkiem niż wymóg zawiadomienia. Ponadto, ponieważ Wnioskodawca prowadzi swoją działalność na podstawie licencji właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, istnieją pewne działania lub zmiany, które wymagają powiadomienia organu lub jego aprobaty.

Zatem, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro dla celów zastosowania zwolnienia przedmiotowego z art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT wystarczające jest zawiadomienie, to tym bardziej wystarczające powinno być uzyskanie licencji na działalność. Potwierdza to np. interpretacja indywidualna wydana w podobnym zdarzeniu przyszłym, tj. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.112.2020.1.KS.

W konsekwencji, Warunek 9 należy uznać za spełniony.

Warunek 10 - Istnienie podstawy prawnej do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym inwestycja wspólnego inwestowania ma siedzibę

Podstawą prawną do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym Wnioskodawca ma siedzibę jest art. 28 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

Tym samym, Warunek 10 należy uznać za spełniony.

Warunek 11 – Dochody ze zbycia udziałów i odsetki, które w przyszłości otrzyma (uzyska) Fundusz, nie wchodzą w zakres dochodów (przychodów) wyłączonych ze zwolnienia z CIT z art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, które zostały wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g Ustawy o CIT

Należy wskazać, że dochód (przychód), który w przyszłości Wnioskodawca otrzyma (uzyska) od spółek celowych lub w związku z posiadaniem ich udziałów, nie stanowi żadnego z dochodów wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g Ustawy o CIT - Spółki nie są spółkami niemającymi osobowości prawnej lub jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej.

W konsekwencji, Warunek 11 należy uznać za spełniony.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają m.in.:

Prawomocne orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. II FSK 813/19:

„W tym zakresie przypomnieć jedynie należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie wskazywano, że dla rozstrzygnięcia, czy dana instytucja wspólnego inwestowania może korzystać ze zwolnienia podatkowego istotna jest rzeczywista funkcja gospodarcza podmiotu zagranicznego, a nie jego forma prawna, która nie może zamykać podmiotowi zagranicznemu drogi do merytorycznego zbadania, czy przedmiotowe zwolnienie mu przysługuje. Instytucje wspólnego inwestowania mają bowiem być równoważne, a nie tożsame z funduszami inwestycyjnymi działającymi na podstawie prawa polskiego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2016 r., II FSK 792/16)”.

Wprawdzie orzeczenie dotyczyło inwestowania w podmioty transparentne podatkowo, co nie ma miejsca w opisanym zdarzeniu przyszłym to jednak tezy podniesione przez NSA są w dużej mierze uniwersalne. Fundusze z UE, które działają w reżimie zharmonizowanych regulacji prawa unijnego i na wspólnym rynku, powinny korzystać z tych samych zwolnień, jakie przysługują podmiotom krajowym, w tym specjalistycznym funduszom otwartym czy funduszom zamkniętym. Jako, że Fundusz i jego charakter jest podobny do tych dwóch typów funduszy (w rozumieniu prawa polskiego), interpretacja przepisów ustawy o CIT powinna być maksymalnie korzystna dla zachowania (utrzymania) tej ogólnej zasady.

Co ważne, w przypadku instytucji zbiorowego inwestowania, zwolnienie podatkowe ma charakter niejako wkomponowany w tę formułę prowadzenia działalności. Wszak ostatecznie zyski osiągane przez taki fundusz będą opodatkowane na poziomie inwestorów, w przypadku wypłaty do nich środków (na dalszym etapie inwestycji).

Końcowo, należy wskazać, że stosownie do art. 63 ust. 1 i 2 TFUE zakazane są wszelkie ograniczenia w przepływie kapitału i w płatnościach między Państwami Członkowskimi oraz między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi (zasada swobody przepływu kapitału). Przepis art. 65 ust. 1 i 3 TFUE stanowi, że art. 63 TFUE nie narusza prawa Państw Członkowskich do: (i) stosowania odpowiednich przepisów ich prawa podatkowego traktujących odmiennie podatników ze względu na różne miejsce zamieszkania lub inwestowania kapitału, (ii) podejmowania wszelkich środków niezbędnych do zapobiegania naruszeniom ich ustaw i aktów wykonawczych, zwłaszcza w sferze podatkowej i w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami finansowymi lub ustanowienia procedur deklarowania przypływu kapitału do celów informacji administracyjnej bądź statystycznej, lub podejmowania środków uzasadnionych powodami związanymi z porządkiem publicznym lub bezpieczeństwem publicznym, przy czym ww. środki i procedury nie powinny stanowić arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału i płatności w rozumieniu art. 63 TFUE.

Aby zachować zasadę swobody przepływu kapitału ustawodawca polski musiał mieć na względzie, że warunki dla zagranicznych instytucji wspólnego inwestowania muszą być równoważne jak dla polskich funduszy inwestycyjnych, co wynika z różnych rozwiązań prawnych w różnych państwach. Z tego względu oceniając spełnienie warunków zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT przez fundusz zagraniczny, co do zakresu i przedmiotu działalności, należy dokonać porównania tego zagranicznego funduszu i odpowiadającego mu polskiego funduszu inwestycyjnego. Nie chodzi przy tym o to, aby fundusze te były identyczne. Należy zbadać czy charakter funduszy zagranicznych jest porównywalny z charakterem funduszy inwestycyjnych z siedzibą w Polsce oraz, czy prowadzą one działalność w ramach regulacyjnych równoważnych z ramami regulacyjnymi funduszy krajowych. Takie porównanie zakłada zresztą analiza warunków zwolnienia zawartych w samym przepisie. Ich spełnienie potwierdza bowiem, że warunki porównywalności są spełnione.

Podobnie, tezy podkreślające obowiązek niedyskryminacyjnego charakteru regulacji, płyną z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z 27 lutego 2025 r. w sprawie C-18/23. Choć sprawa dotyczyła kwestii zarządzania funduszem (zarządzenie zewnętrzne a wewnętrzne) to tezy zawarte w uzasadnieniu wyroku, wskazujące na konieczność zapewnienia równego traktowania wszystkim uczestnikom rynku, należy uznać za uniwersalne. Przekładają się one na sposób wykładni prawa, która to wykładnia ma zapewnić skuteczność zasad traktatowych.

Reasumując, zdaniem Funduszu, wszelkie różnice w prawnym charakterze działalności (forma prawna, siedziba, rezydencja podatkowa, nazewnictwo, etc.) powinny być rozpatrywane w świetle powyższych, ogólnych zasad niedyskryminacji, a sam Fundusz – spełnia warunki do skorzystania ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Interpretacja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej : „ustawa o CIT”) – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.

W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:

Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o CIT:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.

W myśl art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:

Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 , jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

W art. 3 ust. 2 ustawy o CIT wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Katalog takich przychodów został określony w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że:

Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 , przychodów:

1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how)

- ustala się w wysokości 20% przychodów.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 , są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e . Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 , zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Jak stanowi art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:

Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:

1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e ;

2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z kolei stosownie do postanowień art. 26 ust. 1g i 1h ww. ustawy:

1g. Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotów wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58 , stosują, z zastrzeżeniem ust. 2e, zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem:

1) udokumentowania przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58 , jego miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od tego podmiotu certyfikatem rezydencji, oraz

2) złożenia przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, sporządzonego na piśmie oświadczenia, że jest rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on warunki, o których mowa w tych przepisach.

1h. Ocena warunków określonych w ust. 1g jest dokonywana niezależnie od istnienia podstawy prawnej do uzyskania informacji, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 3 i 3a albo art. 17 ust. 12 i 13.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Regulacja art. 22a ustawy o CIT stanowi, że:

Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Na podstawie art. 22b ustawy o CIT:

Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

W myśl art. 22c ustawy o CIT:

1. Przepisów art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było:

1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;

2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.

2. Na potrzeby ust. 1 sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu skorzystania ze zwolnienia określonego w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1, sprzecznego z przedmiotem lub celem tych przepisów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera def. przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 , są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają do Wnioskodawcy, co do zasady, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią przychód w rozumieniu omawianej ustawy. Zatem, uzyskane przysporzenia z inwestycji w aktywa, o których mowa we wniosku, również – co do zasady – stanowią przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Katalog dochodów (przychodów) zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zawarty został w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.

Z dniem 1 stycznia 2026 r. ustawą o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 6 listopada 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1657) zmianie uległy przepisy dotyczycące warunków zwolnienia dla zagranicznych funduszy inwestycyjnych (instytucji wspólnego inwestowania) i zagranicznych funduszy emerytalnych, w związku z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”).

I tak, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody (przychody) instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1, spełniających warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f, z wyłączeniem dochodów określonych w pkt 57 lit. a-g.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody (przychody) funduszy inwestycyjnych zamkniętych lub specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych, utworzonych na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, z wyłączeniem:

a) dochodów (przychodów) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej lub jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te spółki lub jednostki organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są traktowane jak osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,

b) dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych podmiotom, o których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec funduszu, z wyjątkiem odsetek od wierzytelności z tytułu pożyczek (kredytów) nabytych przez fundusz od podmiotów, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionych do udzielania pożyczek (kredytów) na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, jeżeli pożyczki (kredyty) te zostały udzielone przez te podmioty,

c) dochodów (przychodów) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o których mowa w lit. a,

d) darowizn bądź innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń dokonywanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,

e) dochodów (przychodów) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,

f) dochodów (przychodów) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach,

g) dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 , w tym uzyskanych przez podmioty, o których mowa w lit. a.

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 11 ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy instytucji wspólnego inwestowania:

1) których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe;

2) w przypadku których prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę, jeżeli jest spełniony warunek w zakresie zezwolenia na zarządzanie instytucjami wspólnego inwestowania, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f.

Jednocześnie jak wynika z art. 17 ust. 12 i 13 ustawy o CIT:

12. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.

13. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy instytucji wspólnego inwestowania, w odniesieniu do których istnieje podstawa prawna do uzyskania przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze automatycznej wymiany, informacji dotyczących rachunków prowadzonych przez te instytucje, jeżeli zakres przekazywanych informacji obejmuje dane, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1- 3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, z uwzględnieniem art. 34 ust. 2 tej ustawy.

Zgodnie z art. 28 Umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 stycznia 1994 r. (Dz.U. z 1995 r., poz. 277, dalej: „UPO PL-LI”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Litwę dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):

Wymiana informacji

1. Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały informacje, które są niezbędne do stosowania postanowień niniejszej umowy lub dotyczą ustawodawstwa wewnętrznego Umawiających się Państw w odniesieniu do podatków objętych niniejszą umową, w zakresie, w jakim opodatkowanie przewidziane w tym ustawodawstwie nie jest sprzeczne z umową. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułu 1. Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo będą stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym tego Państwa, i będą mogły być ujawnione jedynie osobom i władzom (w tym sądom albo organom administracyjnym), zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją lub ściąganiem, lub rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków objętych umową. Takie osoby lub władze będą wykorzystywać informacje wyłącznie w podanych celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub w postanowieniach sądowych.

2. Postanowienia ustępu 1 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane tak, jak gdyby zobowiązywały jedno z Umawiających się Państw do:

a) stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

c) udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową, kupiecką lub zawodową albo tryb działalności przedsiębiorstwa, lub informacji, których udzielanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

Jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 10a ustawy o CIT:

Zwalnia się od podatku instytucje wspólnego inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4, posiadające siedzibę w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, które spełniają łącznie następujące warunki:

a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę lub zarząd, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,

b) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych, zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa w papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego,

c) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,

d) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,

e) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,

f) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą działalność na podstawie zezwolenia na zarządzanie takimi instytucjami, wydanego przez właściwe organy nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę, a w przypadku gdy instytucje wspólnego inwestowania są wewnętrznie zarządzane – instytucje te prowadzą działalność na podstawie zezwolenia na zarządzanie takimi instytucjami albo zezwolenia, o którym mowa w lit. c, wydanego przez właściwe organy nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę.

Stosownie do art. 6 ust. 4 ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, nie ma zastosowania do:

1) instytucji wspólnego inwestowania:

a) które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego, lub

b) których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są oferowane w drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40 000 euro;

2) dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych przez podmioty, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a.

W myśl art. 6 ust. 3 ustawy o CIT:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 10a i 11a, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej, wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.

Zgodnie z art. 6 ust. 3a ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, dotyczy instytucji wspólnego inwestowania, w odniesieniu do których istnieje podstawa prawna do uzyskania przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze automatycznej wymiany, informacji dotyczących rachunków prowadzonych przez te instytucje, jeżeli zakres przekazywanych informacji obejmuje dane, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. z 2025 r. poz. 1379 ), z uwzględnieniem art. 34 ust. 2 tej ustawy.

Zatem wskazane w art. 6 ust. 4 ustawy o CIT instytucje wspólnego inwestowania mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f (łącznie), tj. jeżeli:

·      podlegają w państwie, w którym mają siedzibę lub zarząd, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,

·      ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,

·      posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,

·      zarządzane są przez podmioty, które prowadzą działalność na podstawie zezwolenia na zarządzanie takimi instytucjami, wydanego przez właściwe organy nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę, a w przypadku gdy instytucje wspólnego inwestowania są wewnętrznie zarządzane – instytucje te prowadzą działalność na podstawie zezwolenia na zarządzanie takimi instytucjami albo zezwolenia, o którym mowa w lit. c, wydanego przez właściwe organy nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę.

Nie ulega zatem wątpliwości, że wolą ustawodawcy było ustanowienie zwolnienia dla zagranicznych instytucji wspólnego inwestowania ale tylko takich, które działają na podobnych zasadach do polskich funduszy inwestycyjnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 10a ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 60; dalej: „ufi”):

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

alternatywnym funduszu inwestycyjnym - rozumie się przez to instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.

Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 10b ww. ufi:

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

unijnym AFI - rozumie się przez to alternatywny fundusz inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz inwestycyjny przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako alternatywny fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania zezwolenia lub rejestracji - prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium państwa członkowskiego.

W myśl art. 3 ufi:

1. Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

2. (uchylony)

3. Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem interesu uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego określonych w ustawie.

4. Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:

1) fundusz inwestycyjny otwarty;

2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.

Fundusze zagraniczne aby mogły być uznane za porównywalne z funduszami krajowymi i podlegać zwolnieniu od opodatkowania na mocy art. 6 ust. 1 pkt 10a ustawy o CIT muszą spełniać warunki określone w tym artykule. Formułując te warunki oparto się tu na cechach charakteryzujących działania polskich funduszy, tj.:

·      przedmiot działalności, który jest ograniczony do lokowania środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe (art. 3 ust. 1 ufi),

·      fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako fundusz inwestycyjny otwarty; alternatywny fundusz inwestycyjny (art. 4 ufi),

·      możliwość utworzenia funduszu inwestycyjnego wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego (art. 14 ust. 1 ufi),

·      obowiązek prowadzenia rejestru aktywów funduszu przez depozytariusza (art. 9 ufi),

·      podleganie nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego (art. 5 pkt 8, 9, 9a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym - Dz.U. nr 183, poz. 1537 ze zm.),

·      posiadanie przez wszystkie fundusze inwestycyjne osobowości prawnej, pomimo że stanowią one jedynie masę majątkową utworzoną z wpłat uczestników i nabytych za te wpłaty aktywów.

Muszą też być zarządzane przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę.

Jeśli fundusz jest podmiotem potencjalnie uprawnionym do zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, to należy zbadać, czy spełnia on warunki zwolnienia przewidziane polskim prawodawstwem określone w art. 17 ust. 11 ustawy o CIT; zasadnicze znaczenie ma tu brzmienie pkt 1 tego przepisu, zgodnie z którym zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT dotyczy instytucji wspólnego inwestowania, których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe.

Zgodnie z literalną treścią art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT – prawa do nieruchomości (czy to prawo własności, czy użytkowania wieczystego, czy inne) mogą być kwalifikowane jako „inne prawa majątkowe”, o których mowa w powyższym przepisie.

Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z 17 czerwca 2022 r. sygn. III SA/Wa 843/25, z którego poglądem organ się zgadza:

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN „lokować” oznacza „umieszczać pieniądze w akcjach jakiegoś przedsiębiorstwa, depozytach bankowych, nieruchomościach itp.”. Z punktu widzenia ekonomicznego lokata ukierunkowana jest na wzrost wartości aktywów w czasie lub uzyskanie odsetek, dywidend w związku z zainwestowaniem środków. Jednocześnie przepis art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT nie definiuje pojęcia „innych praw majątkowych”. Niemniej, zgodnie z definicją proponowaną przez A. Woltera, prawami majątkowymi są te, które są bezpośrednio uwarunkowane interesem ekonomicznym podmiotu prawa (Wolter, Ignatowicz, Stefaniuk, Prawo cywilne, 2001, s. 138). Niewątpliwie prawa do nieruchomości (czy to prawo własności, czy użytkowania wieczystego, czy inne) mogą być kwalifikowane jako prawa majątkowe. Nie ma zatem podstaw do uznania, że takim „innym” prawem majątkowym nie mogą być szeroko pojęte prawa do nieruchomości, którymi dany podmiot (tu: Fundusz) dysponuje bezpośrednio lub poprzez spółki inwestujące w nieruchomości.

Przepis art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT nie definiuje pojęcia „innych praw majątkowych”. Nie ma zatem żadnych podstaw do uznania, że takim „innym” prawem majątkowym nie może być udział w nieruchomości (por. także wyroki sądów administracyjnych: np. prawomocne wyroki WSA w Warszawie z 19 grudnia 2018 r., III SA/Wa 3889/17; z 11 października 2018 r., III SA/Wa 3940/17. Także wyroki NSA w sprawach 1176/19, II FSK 862/19, II FSK 1269/19). Powyższe wyroki zapadły co prawda na gruncie prawnym obowiązującym w 2017 r., niemniej powyższe wnioski mają w pełni przełożenie i zastosowanie w sprawie niniejszej co do rozumienia pojęcia „inne prawa majątkowe” z art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT.

Powyższe potwierdza wykładnia cytowanego wcześniej art. 3 ufi oraz kolejnych przepisów ufi. I, tak stosownie do art. 145 ufi:

Fundusz inwestycyjny zamknięty, z zastrzeżeniem ust. 2-8, art. 146 oraz art. 147, może lokować aktywa w:

1) papiery wartościowe,

2) wierzytelności, z wyjątkiem wierzytelności wobec osób fizycznych,

3) udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, w tym w spółkach z siedzibą za granicą,

4) waluty,

5) instrumenty pochodne, w tym niewystandaryzowane instrumenty pochodne,

6) prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, dopuszczone do obrotu na giełdach towarowych,

7) instrumenty rynku pieniężnego

- pod warunkiem że są zbywalne.

Zgodnie z treścią art. 147 ust. 1 i 2 ufi:

1. Przedmiotem lokat funduszu inwestycyjnego zamkniętego mogą być:

1) własność lub współwłasność:

a) nieruchomości gruntowych w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami,

b) budynków i lokali stanowiących odrębne nieruchomości,

c) statków morskich;

2) użytkowanie wieczyste.

2. W skład aktywów funduszu wchodzą również przedmioty i urządzenia, w tym urządzenia infrastruktury technicznej, potrzebne do korzystania z przedmiotu praw określonych w ust. 1 zgodnie z jego społeczno-gospodarczym przeznaczeniem oraz niezbędne do zachowania przedmiotu tych praw w stanie niepogorszonym lub zwiększające jego wartość.

Z kolei art. 153 ust. 1 pkt 1 ufi stanowi:

Fundusz inwestycyjny zamknięty może, przy uwzględnieniu celu inwestycyjnego funduszu, udzielać pożyczek pieniężnych do wysokości nie wyższej niż 50% wartości aktywów funduszu, z tym że wysokość pożyczki pieniężnej udzielonej jednemu podmiotowi nie może przekroczyć 20% wartości aktywów funduszu.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że na tle analizowanego zdarzenia przyszłego działalność opisanego we wniosku Funduszu zagranicznego polegająca na:

·      nabywaniu (lub obejmowaniu) udziałów w polskich spółkach celowych (sp. z o.o.), w tym w te, które posiadają status tzw. spółek nieruchomościowych lub posiadają nieruchomości stanowiące więcej niż połowę ich majątku oraz

·      udzielaniu spółkom celowym pożyczek (finansowania)

- spełnia definicję działalności określonej w art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT i nie stanowi przesłanki uniemożliwiającej stosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

Tym samym, po spełnieniu pozostałych przesłanek przewidzianych w ustawie o CIT, dochody Funduszu opisane we wniosku mogą korzystać ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Z informacji przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że przesłanki wynikające z poszczególnych przepisów ustawy o CIT warunkujące stosowanie ww. zwolnienia zostały spełnione. Mianowicie:

·      Fundusz jest rezydentem podatkowym na Litwie, podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) na Litwie (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy o CIT),

·      działalność Funduszu podlega regulacjom oraz bieżącemu (i bezpośredniemu) nadzorowi Banku Litwy (…), który jest właściwym krajowym organem nadzoru finansowego (analogicznie jak Urząd Komisji Nadzoru Finansowego w Polsce) (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. d ustawy o CIT),

·      Fundusz posiada niezależnego depozytariusza (bank), odpowiedzialnego za bezpieczne przechowywanie aktywów Funduszu (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. e ustawy o CIT),

·      zarządzanie aktywami Funduszu zostało powierzone licencjonowanemu zarządzającemu alternatywnym funduszem inwestycyjnym (ZAFI/AIFM). Podmiot zarządzający również posiada zezwolenie i podlega nadzorowi Banku Litwy zgodnie z wymogami dyrektywy ZAFI (AIFMD) i lokalnymi przepisami prawa (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f ustawy o CIT),

·      Fundusz nie uzyskuje dochodów określonych w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g ustawy o CIT,

·      Fundusz jest instytucją wspólnego finansowania typu otwartego funduszu inwestycyjnego działającą na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego (art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT), oraz Fundusz jest przeznaczony dla tzw. „inwestorów świadomych”. Kategoria ta obejmuje „inwestorów profesjonalnych” w rozumieniu dyrektywy 2014/65/UE (…) oraz pozostałych „inwestorów świadomych”, którzy spełniają określone kryteria (np. dokonanie minimalnej wpłaty w wysokości 125 000 EUR względnie uzyskanie pozytywnego wyniku oceny wiedzy i doświadczenia). Konstrukcja ta jest funkcjonalnym odpowiednikiem polskich Specjalistycznych Funduszy Inwestycyjnych Otwartych (SFIO), które również mogą ograniczać krąg uczestników do określonych kategorii inwestorów,

·      prowadzona przez Fundusz działalność wymaga zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym Litwy dla celów zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT wystarczające jest zawiadomienie - Fundusz, uzyskuje licencję na działalność (art. 17 ust. 11 pkt 2 ustawy o CIT),

·      Wnioskodawca jest instytucją wspólnego inwestowania, w odniesieniu do której istnieje podstawa prawna do uzyskania przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze automatycznej wymiany, informacji dotyczących rachunków prowadzonych przez te instytucje, jeżeli zakres przekazywanych informacji obejmuje dane, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. z 2025 r. poz. 1379), z uwzględnieniem art. 34 ust. 2 tej ustawy (art. 17 ust. 12 ustawy o CIT),

·      nie wystąpią negatywne przesłanki o których mowa w art. 22c ustawy o CIT tzn. skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów i nie będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny,

·      wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe (art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT).

Ponadto w niniejszej sprawie spełnione zostaną również przesłanki wskazane w art. 26 ust. 1g w zw. z art. 26 ust. 1h ustawy o CIT. Jak wskazano bowiem w opisie sprawy:

·      Fundusz posiada certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwe władze podatkowe Litwy, potwierdzający rezydencję podatkową (art. 26 ust. 1g pkt 1 ustawy o CIT),

·      Wnioskodawca przedstawi polskiemu płatnikowi oświadczenie, że jest on rzeczywistym właścicielem otrzymanych należności oraz spełnia on warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT (art. 26 ust. 1g pkt 2 ustawy o CIT).

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz omówione powyżej przepisy zgodzić należy się z Wnioskodawcą że Fundusz będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, jest bowiem wskazaną w art. 6 ust. 4 ustawy o CIT instytucją wspólnego inwestowania oraz spełnia bowiem wszystkie warunki wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f (łącznie). Dodatkowo spełnia warunki z art. 6 ust 3 i 3a ustawy o CIT.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, znajdzie zatem zastosowanie do przychodów (dochodów) z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach celowych, w przypadku gdy ich sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce na zasadzie ograniczonego obowiązku podatkowego.

Zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, znajdzie także zastosowanie do otrzymywanych przez Fundusz odsetek od udzielonych spółkom celowym pożyczek, w przypadku gdy odsetki będą podlegały opodatkowaniu w Polsce (jako wypłacone przez podmiot z siedzibą w Polsce) a Fundusz nie będzie podlegał opodatkowaniu stawką na gruncie ustawy o CIT ani stawką wynikająca z UPO PL-LI.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie:

1.  korzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT;

2.  ustalenia czy ww. zwolnienie znajdzie zastosowanie do przychodów (dochodów) z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach celowych, w przypadku gdy ich sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce na zasadzie ograniczonego obowiązku podatkowego;

3.  ustalenia czy ww. zwolnienie znajdzie także zastosowanie do otrzymywanych przez Fundusz odsetek od udzielonych spółkom celowym pożyczek, w przypadku gdy odsetki będą podlegały opodatkowaniu w Polsce (jako wypłacone przez podmiot z siedzibą w Polsce), a Fundusz nie będzie podlegał opodatkowaniu stawką wynikającą z Ustawy o CIT, ani stawką 10% zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 11 ust. 2 UPO.

- należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

•  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.