Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.78.2026.2.BD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismem z 25 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Spółka A jest holenderską spółką kapitałową z siedzibą w Holandii (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) oraz wiodącym globalnym wykonawcą usług (…) oraz dostawcą usług (…). W kraju siedziby Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Wnioskodawca dostarcza wszechstronne, innowacyjne i zrównoważone rozwiązania (…), dla (…) oraz w regionach (…) na świecie. Większość zleceń Spółki pochodzi z rynku (…).

Wnioskodawca został wybrany przez B Sp. z o.o. (dalej: „Zleceniodawca”) do wsparcia przy budowie (…) C (dalej: „C”) (…). C powstanie w (…).

Zakres projektu realizowanego przez Spółkę na rzecz Zleceniodawcy (dalej: „Projekt”) będzie obejmował transport i instalację (…) oraz (…) dla C. Ponadto, Spółka przeprowadzi prace przygotowawcze (…), w tym (…). Po zakończeniu prac związanych z (…), Spółka wykona również prace związane z (…) poprzez umieszczenie (…).

Na moment złożenia wniosku prowadzone są opisane powyżej prace przygotowawcze, a działania związane z transportem i instalacją (…), zgodnie z założeniami, będą wykonywane w kolejnych latach. Do wykonania wskazanego Projektu dla Zleceniodawcy, Spółka ma przeznaczyć kilka (…). Wśród nich będą m.in. (…) i (…).

Wnioskodawca posiada na terenie Polski zakład podatkowy w rozumieniu Ustawy o CIT oraz Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania (Dz.U z 2003 r., poz. 2120), zmienionej w drodze Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r., oraz Protokołu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r., podpisany w Warszawie 29 października 2020 r. (dalej: „UPO PL-NL”).

Spółka otrzymała interpretację indywidualną z 25 czerwca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2- 1.4010.229.2025.4.MW), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził posiadanie przez Spółkę zakładu w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 Ustawy o CIT oraz art. 5 UPO PL-NL. W efekcie, Spółka podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”) w Polsce.

Zakład podatkowy stanowi integralną część struktur zagranicznego przedsiębiorcy i prowadzi część jego działalności na terytorium Polski we wskazanym zakresie.

Wnioskodawca nie ma zarejestrowanego w Polsce oddziału ani przedstawicielstwa na podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r., poz. 89 ze zm.; dalej: „ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych”).

Wnioskodawca, w ramach posiadanego zakładu podatkowego nie prowadzi w Polsce ksiąg rachunkowych, niemniej jednak Wnioskodawca prowadzi ewidencje podatkowe umożliwiające wyliczenie podstawy opodatkowania zakładu dla celów CIT.

Wnioskodawca prowadzi działalność w sposób opisany powyżej na moment składania wniosku (stan faktyczny) oraz planuje w ten sposób działać w przyszłości (zdarzenie przyszłe).

Pytanie

Czy Wnioskodawca jako podmiot zaliczający się do szczególnej kategorii podatników, tj. zagranicznych przedsiębiorców prowadzących w Polsce działalność gospodarczą, w formie innej niż oddział lub przedstawicielstwo, będzie zobowiązany do składania tzw. JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; „Ordynacja podatkowa”), na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca jako podmiot zaliczający się do szczególnej kategorii podatników, tj. zagranicznych przedsiębiorców prowadzących w Polsce działalność gospodarczą, w formie innej niż oddział lub przedstawicielstwo, nie będzie zobowiązany do składania tzw. JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

1. Zagraniczny zakład a obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Na podstawie art. 4a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej: „Ustawa o CIT”) [winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554], gdy mowa o zagranicznym zakładzie rozumie się przez to:

a)  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

b)  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,

c)  osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 UPO PL-NL, w rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Uwzględniając powyższe, tak jak zostało wskazane w stanie faktycznym [stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym – przyp. organu], Spółka jako holenderska spółka kapitałowa, w związku z prowadzoną działalnością, posiada na terenie Polski zakład podatkowy w rozumieniu art. 4 pkt 11a ustawy o CIT oraz art. 5 UPO P-NL, tj. zakład podatkowy dla celów CIT.

Według art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Tym samym, zakład podatkowy Wnioskodawcy podlega w Polsce pod ograniczony obowiązek podatkowy w CIT w Polsce.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m Ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 4 Ustawy o CIT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji składników majątku zakładu, przychodów i kosztów oraz warunki, jakim powinna odpowiadać ta ewidencja w celu prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego, dla podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy dla wykonywania działalności nie tworzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub przedstawicielstwa, mając na uwadze zakres prowadzonej działalności.

Na chwilę sporządzenia przedmiotowego wniosku przepisy wykonawcze do art. 9 ust. 4 Ustawy o CIT, nie zostały wydane. Niemniej, literalna wykładnia niniejszego przepisu wskazuje, że podatnik prowadzący zakład zagraniczny nie jest obowiązany prowadzić pełnych ksiąg rachunkowych. W konsekwencji, Spółka prowadzi księgi rachunkowe wyłącznie na terytorium Holandii. W Polsce nie są prowadzone księgi rachunkowe, a jedynie dodatkowe ewidencje podatkowe umożliwiające wyliczenie podstawy opodatkowania zakładu.

Według art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm., dalej: „UoR”) [winno być t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 522, dalej: „UoR”], przepisy tej ustawy stosuje się między innymi do oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych (art. 2 ust. 1 pkt 7 UoR).

UoR nie nakłada jednak wprost obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w odniesieniu do zakładu podatkowego nierezydenta na terenie Polski, kiedy nie jest tworzony oddział lub przedstawicielstwo przedsiębiorcy zagranicznego.

Wobec powyższego, posiadając zakład podatkowy w Polsce - który nie stanowi oddziału lub przedstawicielstwa Wnioskodawcy - Wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych w Polsce.

Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, w wyroku NSA z 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt II FSK 2939/18 stwierdzono: „Jeżeli zatem osoba zagraniczna nie posiada w Polsce siedziby, to nie stosuje się do niej przepisów ustawy o rachunkowości, chyba, że jest przedsiębiorcą zagranicznym prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Polski poprzez oddział lub przedstawicielstwo”.

2. Zagraniczny zakład a obowiązki związane z JPK_CIT.

Na podstawie art. 9 ust. 1c Ustawy o CIT, podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.

Powyższa regulacja została dodana do Ustawy o CIT przez art. 2 pkt 11 lit. a ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.; „Ustawa zmieniająca”).

Z kolei w art. 9 ust. 1d Ustawy o CIT określono, że z obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, są zwolnieni podatnicy:

1)  zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;

2)  o których mowa w art. 27a;

3)  prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.

Uwzględniając powyższe regulacje, zdaniem Wnioskodawcy, brak wymienienia zakładu podatkowego w art. 2 ust. 1 UoR (pkt 1 Uzasadnienia stanowiska, powyżej) skutkuje konsekwentnie brakiem spełnienia dyspozycji z art. 9 ust. 1c Ustawy o CIT.

W ocenie Wnioskodawcy, struktura JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR, oparta na księgach rachunkowych, nie może zostać technicznie wygenerowana bez ich faktycznego prowadzenia.

W konsekwencji nie można przyjąć takiej wykładni prawa, która nakładałaby na podmiot nieprowadzący ksiąg rachunkowych obowiązek generowania wskazanej struktury JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR. Taka interpretacja przepisów prowadziłaby do sytuacji, w której podatnik byłby zmuszony do prowadzenia ksiąg rachunkowych, mimo że ustawa o rachunkowości nie przewiduje dla niego takiego obowiązku.

Zdaniem Wnioskodawcy, wykładnia przepisów prawa nie powinna prowadzić do powstawania sprzeczności i niespójności w systemie prawnym, a z taką sytuacją mielibyśmy do czynienia, gdyby z jednej strony wobec podatnika nie znajdowały zastosowania przepisy zobowiązujące go prowadzenia ksiąg rachunkowych, a mimo tego musiałby je prowadzić, aby zrealizować obowiązki wynikające z przepisów ustawy o CIT. Kierując się zasadą „racjonalnego ustawodawcy” należy uznać, że podmioty, które nie są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości, nie są również zobowiązane do składania JPK_KR, JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR właściwemu organowi podatkowemu.

Ponadto przepisy Ustawy o CIT nie mogą mieć zastosowania do ksiąg rachunkowych, prowadzonych wedle lokalnych przepisów, w państwie siedziby Wnioskodawcy (tj. w Holandii).

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, art. 9 ust. 1c Ustawy o CIT nie obejmuje zakładów podatkowych, a co za tym idzie, na takim zakładzie nie będzie ciążył obowiązek w zakresie sporządzania i przekazywania do naczelnika urzędu skarbowego struktury JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR.

Powyższe potwierdzają liczne interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, na przykład z:

-     5 listopada 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.358.2025.3.PK);

-     9 września 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.358.2025.1.PK);

-     3 lipca 2025 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.245.2025.1.DD);

-     24 marca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.40.2025.1.PK);

-     21 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.714.2024.1.PK).

Podsumowując, Wnioskodawca jako podmiot zaliczający się do szczególnej kategorii podatników, tj. zagranicznych przedsiębiorców prowadzących w Polsce działalność gospodarczą, w formie innej niż oddział lub przedstawicielstwo, nie będzie zobowiązany do składania tzw. JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.