Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.92.2026.1.EKB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka Akcyjna (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest osobą prawną, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a także czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest (…).

Na stanie środków trwałych Spółka posiada (...) sieci wodociągowe i kanalizacyjne (...). Obecnie te technologie nie są już stosowane. Zastąpiono je przez wykorzystanie nowocześniejszych rur np.: (…)

Obecnie niektóre części/odcinki sieci znajdują się w złym stanie technicznym, ich zużycie spowodowane jest czasem ich używania i wpływem agresywnego środowiska ściekowego, co w konsekwencji prowadzi do zwiększonej awaryjności oraz nieszczelności instalacji. Planowane przez Spółkę prace mające na celu przywrócenie dotychczasowej sprawności i użyteczności sieci mają być prowadzone z zastosowaniem jednej z dominujących metod bezwykopowych – (...).

Metoda ta tworzy szczelną rurę wewnątrz starej, nie wymagając wykopów, co jest szybkie i ekologiczne. Prace poprzedzone są wyczyszczeniem kanału oraz wykonaniem inspekcji TV. Monitoring kanału wykonywany jest również po przeprowadzonym remoncie w celu określenia jakości wykonania prac.

(...) Efektem prac będzie uszczelnienie i naprawa zniszczonych, zużytych i nieszczelnych części/odcinków rurociągu, przy jednoczesnym zachowaniu ich podstawowych parametrów (...). Użyty w procesie renowacji rękaw nie zastąpi obecnego rurociągu, a spowoduje jedynie jego uszczelnienie, wzmocnienie. Jak wskazano wcześniej, zachowana zostanie dotychczasowa konstrukcja instalacji. Z uwagi na grubość tkaniny "rękawa" nieznacznemu zmniejszeniu (ok. 2-3%) ulegnie jedynie średnica wewnętrzna rurociągu, bez zmiany przeznaczenia i funkcji naprawianej sieci.

Pytanie

Czy nakłady poniesione na naprawę sieci kanalizacyjnych metodą bezwykopową („rękaw”) Spółka będzie mogła zakwalifikować do prac remontowych, a tym samym zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w dacie ich poniesienia?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzone w poszczególnych odcinkach sieci kanalizacyjnej prace z zastosowaniem metody bezwykopowej mają charakter prac remontowych, a wydatki z tego tytułu stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) w dacie ich poniesienia.

Uzasadnienie stanowiska

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      został poniesiony przez podatnika,

·      jest definitywny,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Ulepszeniem środka trwałego w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o CIT jest jego przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja. Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000,00 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000,00 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

O tym, czy poniesione nakłady stanowią wydatki na remont, bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, czy też uznane zostaną za nakłady na ulepszenie środka trwałego i będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne - zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami - decyduje zakres przeprowadzonych robót.

Ustawa CIT nie definiuje pojęcia remontu. Określa go natomiast art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 418 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem za remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Remont zatem obejmuje swoim zakresem wszelkie działania mające na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego środka trwałego oraz jego pierwotną zdolność użytkową utraconą w wyniku bieżącej eksploatacji oraz upływu czasu. Zgodnie z przytoczoną definicją przy tego rodzaju pracach zasadnym staje się zastosowanie materiałów i technologii będących aktualnie w powszechnym użyciu.

Reasumując, różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środków trwałych polega głównie na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych, a drugie do podwyższenia bądź istotnej zmiany cech użytkowych tych składników majątkowych.

W wyniku planowanych przez Spółkę prac sieć nie ulegnie przebudowie ani rozbudowie, nie zmieni się też jej przeznaczenie ani wartość użytkowa. Planowane prace nie mają również charakteru rekonstrukcji - odbudowy. Naprawa odcinka sieci polegająca na jej wzmocnieniu, uszczelnieniu, ma na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego sieci. Naprawa ta nie ma charakteru modernizacji (nie ulegną zwiększeniu/ulepszeniu żadne parametry techniczne), ani w jej wyniku nie powstaje nowy środek trwały. Nie zmienia również funkcji ani charakteru istniejącego środka trwałego. Determinowana jest stopniem zużycia i awaryjnością sieci a jej istotą jest doprowadzenie do pierwotnego stopnia używalności.

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, iż planowane przez Spółkę prace związane z naprawą sieci kanalizacyjnej przy zastosowaniu opisanych we wniosku metod bezwykopowych winny być kwalifikowane jako remont. Opisane we wniosku prace naprawcze zmierzają do przywrócenia pierwotnego stanu technicznego i użytkowego sieci, nie zmieniając przy tym jej charakteru i funkcji, a koszty tych prac będą stanowiły koszty podatkowe w dacie poniesienia.

A.  Zaprezentowane przez Spółkę stanowisko znajduje jednolite potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych między innymi:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2025 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.100.2025.1.KM

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12czerwca 2019 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.131.2019.1.MM.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 18 czerwca 2019 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.238.2019.1.PH,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 17 marca 2017 r., znak: 0461-ITPB3.4510.4.2017.2.JG,

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 12 kwietnia 2016 r., znak: IBPB-1-2/4510-215/16/AP.

B.  Orzeczeniach sądów administracyjnych, tak między innymi:

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 27 października 2017 r., II FSK 2704/15, Legalis, gdzie wprost wykazano, iż „Użycie nowoczesniejszych technologii i materiałów, zgodnych ze współczesnymi wymogami technicznymi, nie niweczy uznania działań za remont.”

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 13 grudnia 2017 r., III SA/Wa 477/17, Legalis,

C. Doktrynie przepisów prawa podatkowego - komentarz do ustawy o CIT, red. Obońska 2019, Legalis, gdzie wskazano, że „w ramach prac o charakterze remontowym możliwe jest unowocześnienie środka trwałego w wyniku zastosowania nowej technologii. Jeżeli celem prac jest przywrócenie wartości użytkowej, a zastosowanie nowej technologii wynika z postępu technologicznego w danej dziedzinie, wydatki na takie prace stanowić będą koszty uzyskania przychodów jako wydatki remontowe.”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągniecia.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W oparciu o kryterium stopnia powiazania kosztów z przychodami, ustawodawca wyróżnia przy tym koszty uzyskania przychodów:

·      bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) – zgodnie z art. 15 ust. 4 Ustawy CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c – oraz

·      inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie) – art. 15 ust. 4d Ustawy CIT, stanowi, że są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Przedstawiony powyżej podział jest istotny z punktu widzenia momentu obciążenia kosztów uzyskania przychodów.

Zatem, w celu ustalenia momentu potrącalności wydatków należy prawidłowo określić ich charakter, tj. czy stanowią one koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z uzyskiwanym przychodem, czy też koszty pośrednie.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy o CIT:

W świetle art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, za środki trwałe uznaje się:

Natomiast art. 16g ust. 13 ustawy CIT:

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy CIT – jest więc:

·      przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

·      rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

·      rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

·      adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

·      modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

O tym, czy poniesione nakłady stanowią wydatki na remont, bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, czy też uznane zostaną za nakłady na ulepszenie środka trwałego i będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne – zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami – decyduje zakres przeprowadzonych robót.

Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2026 r. poz. 524, dalej: „ustawa PB”):

Remont zatem obejmuje swoim zakresem wszelkie działania mające na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego środka trwałego oraz jego pierwotna zdolność użytkowa utracona w wyniku bieżącej eksploatacji oraz upływu czasu. Zgodnie z przytoczoną definicją przy tego rodzaju pracach zasadnym staje się zastosowanie materiałów i technologii będących aktualnie w powszechnym użyciu.

Natomiast ulepszenie środka trwałego związane jest z jego: przebudowa, rozbudowa, adaptacja, rekonstrukcja lub modernizacja. Jednak w opisanej sytuacji siec nie ulegnie przebudowie ani rozbudowie, nie zmieni się też jej przeznaczenie ani wartość użytkowa. Planowane prace nie mają również charakteru rekonstrukcji – odbudowy.

Reasumując, różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środków trwałych polega głównie na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych a drugie do podwyższenia bądź istotnej zmiany cech użytkowych tych składników majątkowych.

Należy podkreślić, że dla celów podatkowych inaczej będą traktowane wydatki kwalifikowane jako remontowe, a inaczej wydatki związane z ulepszeniem środka trwałego.

Mianowicie, jeżeli podatnik poniesie wydatki na remont środków trwałych, to ma prawo zaliczyć je bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów jako koszty o jakich mowa w art. 15 ust. 4d ustawy CIT. Natomiast nakłady skutkujące ulepszeniem środka trwałego należy uznać, za powiększające wartość początkową środka trwałego (przy zachowaniu przesłanek z art. 16g ust. 13 ustawy CIT) i podlegające amortyzacji.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy nakłady poniesione na naprawę sieci kanalizacyjnych metodą bezwykopową („rękaw”) Spółka będzie mogła zakwalifikować do prac remontowych, a tym samym zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w dacie ich poniesienia.

Państwa zdaniem, prowadzone w poszczególnych odcinkach sieci kanalizacyjnej prace z zastosowaniem wyżej wspomnianej metody mają charakter prac remontowych, a wydatki z tego tytułu stanowią koszty uzyskania przychodów.

Z opisu sprawy wynika, że planowane przez Spółkę prace mają na celu przywrócenie dotychczasowej sprawności i użyteczności sieci. Efektem prac ma być uszczelnienie i naprawa zniszczonych, zużytych i nieszczelnych części/odcinków rurociągu, przy jednoczesnym zachowaniu ich podstawowych parametrów.

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, iż planowane przez Spółkę prace związane z naprawą sieci kanalizacyjnej przy zastosowaniu opisanych we wniosku metod bezwykopowych winny być kwalifikowane jako remont. Opisane we wniosku prace naprawcze zmierzają do przywrócenia pierwotnego stanu technicznego i użytkowego sieci, nie zmieniając przy tym jej charakteru i funkcji, a koszty tych prac będą stanowiły koszty podatkowe na podstawie art. 15 ust. 1ustawy o CIT w związku z art. 15 ust. 4d tej ustawy w dacie ich poniesienia.

Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.