Obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych po stronie pożyczkobiorcy związku z zawartą umową odpłatnej pożyczki ze Spółką (Pożyczkodawcą), która jest podatnikiem VAT.
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną posiadającą udziały w spółce z o.o. (Pożyczkodawca), która jest czynnym podatnikiem VAT. Zawarła ona z tą spółką umowę odpłatnej pożyczki pieniężnej na własne cele. Spółka udzieliła pożyczki, a Wnioskodawczyni zobowiązała się zwrócić kapitał wraz z odsetkami rynkowymi. Spółka działała jako podatnik…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną i posiada udziały w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce (dalej: „Pożyczkodawca” lub „Spółka”). Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT).
Wnioskodawczyni zawarła ze Spółką umowę pożyczki pieniężnej na własne cele.
Zgodnie z postanowieniami umowy:
- Spółka przekazała Wnioskodawczyni określoną kwotę środków pieniężnych.
- Pożyczka ma charakter odpłatny - Wnioskodawczyni zobowiązała się do zwrotu kapitału wraz z odsetkami ustalonymi na poziomie rynkowym.
Spółka, udzielając pożyczki, działa w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, świadcząc usługę finansową na rzecz Wnioskodawczyni. Spółka (Pożyczkodawca) będzie zwolniona z VAT z tytułu tej umowy, a Wnioskodawczyni (Pożyczkobiorca) w ogóle nie występuje tu jako podatnik VAT.
Pytanie
Czy w związku z zawartą umową odpłatnej pożyczki ze Spółką (Pożyczkodawcą), która jest podatnikiem VAT, po stronie Wnioskodawczyni (Pożyczkobiorcy) powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, przedmiotowa umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC, podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniężnej. Jednakże, na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) tej samej ustawy, opodatkowaniu nie podlegają czynności cywilnoprawne (inne niż umowa spółki i jej zmiany), jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług (VAT).
Pożyczkodawca (Spółka) jest podatnikiem VAT. Udzielenie odpłatnej pożyczki wspólnikowi przez spółkę kapitałową jest traktowane na gruncie ustawy o VAT jako odpłatne świadczenie usług (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). Usługa ta korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT (zwolnienie dla usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych).
Z uwagi na fakt, że czynność ta jest objęta zakresem ustawy o VAT (jako czynność zwolniona), spełniona zostaje przesłanka negatywna z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
W konsekwencji, po stronie Wnioskodawczyni jako pożyczkobiorcy nie powstanie obowiązek podatkowy w PCC. Wnioskodawczyni nie będzie również zobowiązana do składania deklaracji PCC-3 ani obliczania i wpłacania podatku w wysokości 0,5% od kwoty pożyczki.
Fakt, że pożyczka jest udzielana wspólnikowi, nie wyłącza powyższych zasad, o ile pożyczka jest oprocentowana, co nadaje jej charakter usługi odpłatnej w ramach działalności gospodarczej Spółki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191):
Podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi:
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Zgodnie z art. 4 pkt 7 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży, przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – kwota lub wartość pożyczki albo depozytu, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy – kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Stawka podatku wynosi od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego – 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
Na podstawie przywołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:
Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
- umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług - podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203, 1541 i 1811) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
Z treści art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności, z tytułu tej czynności, jest z tego podatku zwolniona (z wyjątkami w ustawie wskazanymi).
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że zawarła Pani ze Spółką, w której posiada Pani udziały umowę pożyczki pieniężnej na własne cele. Zgodnie z postanowieniami umowy Spółka przekazała Pani określoną kwotę środków pieniężnych a Pani zobowiązała się do zwrotu kapitału wraz z odsetkami ustalonymi na poziomie rynkowym.
Jak Pani wskazała w opisie sprawy Spółka, udzielając pożyczki, działa w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, świadcząc usługę finansową na Pani rzecz. Spółka (Pożyczkodawca) będzie zwolniona z VAT z tytułu tej umowy, a Pani jako Pożyczkobiorca w ogóle nie występuje jako podatnik VAT.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skoro wskazana we wniosku pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzysta ze zwolnienia od tego podatku, to w opisanej sytuacji zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Tym samym opisana pożyczka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a zatem nie ciąży na Pani obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu otrzymania pożyczki.
Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z Pani wolą wyrażoną we wniosku, interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast stwierdzenia dotyczące podatku od towarów i usług zostały uznane za element opisu stanu faktycznego niepodlegający ocenie. Rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji oparłem się ściśle na opisie stanu faktycznego przedstawionym we wniosku. Jeżeli zatem opis stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację nie będzie odpowiadał rzeczywistości, to wydana interpretacja indywidualna nie wywoła skutków prawnych.
Należy również zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Panią we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pani zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo