Interpretacja 0111-KDIB1-2.4017.2.2026.1.EWJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie Ordynacji podatkowej jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

19 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Spółka należy do grupy B (dalej: „Grupa”), która zajmuje się przede wszystkim (…) od ponad (…) lat. Grupa działa w (…).

Przedmiotem działalności Spółki jest (…). Spółka prowadzi głównie działalność polegającą na podejmowaniu działań zamierzających do (…).

W (…) r. Spółka zobowiązana była do odprowadzania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, zgodnie z wymogami określonymi w art. 25 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 554; dalej: „ustawa o CIT”). Ponadto, w ciągu (…) r. Spółka zgodnie z art. 24b ustawy o CIT była zobowiązana do kalkulacji podatku od przychodów z budynków. Zgodnie z art. 24b ust. 13 ustawy o CIT Spółka wpłacała podatek od przychodów z budynków, jeśli był on wyższy od kwoty zaliczki na podatek za dany miesiąc, o której mowa w art. 25 ustawy o CIT.

Spółka nie odprowadziła w ustawowym terminie (20 dzień następnego miesiąca) w pełniej wysokości należnej zaliczki na CIT za (…) r. Z kolei samo zobowiązanie podatkowe Spółki z tytułu CIT za (…) r. (podatek do zapłaty wynikający z zeznania CIT-8) zostało przez nią uregulowane (…) 2026 r.

Brak uregulowania pełnej kwoty zaliczki na (…) r. w terminie (do 20 stycznia 2026 r.), spowodowało naliczanie odsetek od powstałej w ten sposób zaległości podatkowej.

Zgodnie z art. 53 §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 poz. 111; dalej: „OP”) Spółka naliczyła odsetki od zaległości podatkowej, począwszy od dnia następnego po dniu upływu terminu na wpłatę zaliczki (od (…) 2026 r.) do dnia zapłaty przedmiotowych odsetek tj. do (…) 2026 r.

Spółka naliczyła oraz wpłaciła ww. odsetki za zwłokę bez wezwania ze strony organu podatkowego. Kwota odsetek od zaległości podatkowej została ustalona przez Spółkę zgodnie z art. 56 § 1 OP, tj. w standardowej wysokości, bez zastosowania preferencyjnej 50% stawki odsetek za zwłokę wynikającej z art. 56a § 1 OP.

Ponadto, Spółka wskazuje, że nie składała ona korekty deklaracji rocznej CIT za (…) r. o której mowa w art. 56a § 3 OP.

 

Pytania

 

 1. Czy Wnioskodawca ma prawo, do zaległości podatkowej w postaci niezapłaconej w terminie zaliczki na CIT, zastosować obniżoną stawkę odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56a § 1 OP, za okres od dnia następnego po dniu upływu terminu na wpłatę zaliczki do dnia złożenia zeznania podatkowego lub do dnia, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego ((…) 2026 r.), w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej - przy założeniu, że Wnioskodawca sam naliczył i uregulował odsetki za zwłokę, bez uprzedniego wezwania ze strony organu podatkowego?

 2. Czy odsetki za zwłokę w zapłacie należnej w ciągu roku podatkowego zaliczki na CIT powinny być naliczane do dnia złożenia zeznania podatkowego lub do dnia, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego ((...) 2026 r.), w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej, w sytuacji, w której ich zapłata nastąpiła po tym terminie (tj. (…) 2026 r.)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przy założeniu, że Wnioskodawca sam naliczył i uregulował odsetki za zwłokę, bez uprzedniego wezwania ze strony organu podatkowego - do zaległości podatkowej w postaci niezapłaconej w terminie zaliczki na CIT ma prawo zastosować obniżoną stawkę odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56a § 1 OP, za okres od dnia następnego po dniu upływu terminu na wpłatę zaliczki do dnia złożenia zeznania podatkowego lub do dnia, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego (31 marca 2026 r.), w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1.

Zgodnie z art. 56 § 1 OP stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2%, z tym, że stawka ta nie może być niższa niż 8%.

Przy czym, zgodnie z art. 56a § 1 OP obniżoną stawkę odsetek za zwłokę w wysokości 50% stawki odsetek za zwłokę stosuje się w przypadku spełnienia łącznie następujących warunków:

- złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;

- zapłaty zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.

W ocenie Spółki prawo do zastosowania 50% stawki odsetek za zwłokę o którym mowa w art. 56a § 1 OP będzie jej przysługiwało nie tylko w sytuacji, w której dochodzi do złożenia korekty deklaracji podatkowej, ale również w sytuacji, w której samodzielnie wykryje ona swój błąd i ureguluje zaległość podatkową bez uprzedniego wezwania ze strony organu podatkowego (tak ja miało to miejsce w przedstawionym stanie faktycznym). W ocenie Spółki celem art. 56a § 1 OP jest premiowanie działań podatnika zmierzających do dobrowolnego (bez udziału aparatu państwa) regulowania wykrytych przez niego zaległości podatkowych, natomiast sam fakt złożenia korekty deklaracji nie jest nieodzownym warunkiem skorzystania z preferencyjnej stawki odsetek od zaległości podatkowej.

Tym samym, zdaniem Spółki przekształcenie istniejącego w trakcie roku podatkowego obowiązku uiszczenia zaliczek w obowiązek uiszczenia zobowiązania podatkowego za dany rok podatkowy, nie wyklucza możliwości zastosowania obniżonej stawki odsetek, o której mowa w art. 56a § 1 OP. W ocenie Spółki odwołanie się do ww. wykładni celowościowej jest zasadne z tego względu, że z jednej strony - niewpłacona w terminie zaliczka na CIT jest bez wątpienia zaległością podatkową, od której naliczane są odsetki, z drugiej zaś strony - od 2007 r. podatnicy nie składają już deklaracji podatkowych dotyczących wpłacanych zaliczek na CIT. Tym samym, w obecnym stanie prawnym podatnicy nie mają więc czego korygować w rozumieniu omawianego przepisu, a organowi podatkowemu wysokość należnej zaliczki jest obecnie ujawniana dopiero wraz ze złożeniem zeznania rocznego.

Z uwagi na to, że zaliczki na podatek są specyficznym zobowiązaniem podatkowym, obowiązują tu również szczególne zasady naliczania odsetek od zaległości podatkowych. Zobowiązanie z tytułu zaliczek na podatek dochodowy przekształca się bowiem w zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego z chwilą złożenia zeznania podatkowego lub z dniem, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego - w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej. Od tego momentu podatnik nie jest już zobowiązany do wpłacania zaliczek, lecz do zapłaty podatku wynikającego z zeznania rocznego. Odsetki za zwłokę od niewpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy nalicza się do dnia zapłaty podatku wynikającego z zeznania rocznego lub do dnia zapłaty zaległej zaliczki, jeżeli została ona uregulowana przed upływem terminu płatności podatku rocznego bądź dniem złożenia zeznania rocznego. Po upływie tego terminu odsetki nalicza się już od zaległości podatkowej wynikającej z zeznania rocznego. Pogląd taki jest utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”; przykładowo: wyrok z 12 lipca 2022 r., sygn. akt II FSK 548/20).

Wracając jeszcze do kwestii interpretacji samego art. 56a § 1 OP, wykładnia literalna omawianego przepisu może prowadzić do wniosku, że możliwe jest skorzystanie z preferencyjnej stawki odsetek tylko tam, gdzie możliwe jest złożenie korekty deklaracji, czyli nie w przypadku zaległości z tytułu zaliczek na CIT. Byłaby to jednak wykładnia błędna, na co zwrócił uwagę NSA w wyroku (wraz z przytoczonym w nim orzecznictwem i literaturą) z dnia 12 lipca 2022 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 350/20:

Wykładnia językowa art. 56a § 1 o.p. wskazuje na to, że warunkiem zastosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę jest złożenie korekty deklaracji, a następnie po złożeniu korekty - zapłata zaległości podatkowej w całości. Ustawodawca określa bowiem termin spełnienia warunku drugiego - zapłaty zaległości na określony przedział czasowy (w ciągu 7 dni od złożenia korekty). (…) Podstawową dyrektywą wykładni językowej jest dyrektywa języka potocznego. Dyrektywa ta nie jest jednakże wartością bezwzględną, istnieją bowiem sytuacje, usprawiedliwiające skorzystanie z pozajęzykowych reguł wykładni systemowej, funkcjonalnej czy też celowościowej (por. R. Mastalski op. cit.s. 102). Stosując wykładnię celowościową wiąże się brzmienie słów aktów prawnych z sensem i celem przepisów prawnych, przy czym granicą wykładni jest możliwy sens słów, za pomocą których prawodawca wyraża swoją wolę. Samo brzmienie słów ustawy nie jest często wystarczające dla określenia jej ratio legis. Wykładnia celowościowa szuka obiektywnego celu ustawy, zgodnego z wolą ustawodawcy (R. Mastalski, op. cit. s. 92).

Słusznie zatem sąd meriti odwołał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do uzasadnienia projektu ustawy w tej części, w jakiej dotyczyło ono wprowadzenia obniżonej stawki odsetek za zwłokę. Z uzasadnienia tego wynika, że niższe odsetki stanowiłyby swoistą premię za dobrowolną wpłatę zaległości podatkowych, które nie zostały jeszcze wykryte przez organy podatkowe, jasno motywującą do spłaty, a nie oczekiwania na przedawnienie zobowiązania. Wskazywano także, że proponowane rozwiązanie powinno spowodować wzrost wpływów zaległości podatkowych do budżetu państwa, będących konsekwencją braku obaw podatników związanych z konsekwencjami dobrowolnej korekty deklaracji i zapłaty zaległości podatkowych. Rozwiązanie przyjęte w art. 56a § 1 o.p. wpisuje się w postulowane działania ukierunkowane na budowanie właściwych partnerskich relacji z podatnikami, opartych na wzajemnym zaufaniu i współpracy poprzez łagodzenie ciężaru podatkowego, uwzględnienie faktu, że większość podatników jest uczciwa, a powstanie ewentualnych zaległości podatkowych nie jest wywołane chęcią unikania opodatkowania (por. G. Matysek, Relacyjne uwarunkowania efektywności systemu podatkowego - wybrane aspekty (w:) B. Kucia-Guściora, M. Münnich, A. Zdunek. R. Zieliński (red.), Stanowienie i stosowanie prawa podatkowego. Ocena i kierunki zmian, Lublin 2016, s. 251-253).

Przyjęcie literalnej wykładni art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej prowadziłoby jednak do sytuacji niemożności zastosowania obniżonej stawki odsetek do zaliczek na podatek. W tym przypadku podatnik nie tylko nie ma obowiązku składania deklaracji na zaliczki, ale też i ustawodawca nie przewiduje złożenia takiej odrębnej deklaracji do każdej zaliczki. Zaliczki te wykazuje się dopiero w deklaracji za rok podatkowy i w tej rocznej deklaracji można również skorygować wysokość zaliczek do prawidłowej, jeśli zapłacone one zostały w nieprawidłowej wysokości. Nie można także pominąć, że zaliczka traci byt prawny po zakończeniu roku podatkowego. Podatnik może dokonać zapłaty zaliczki/zaległości podatkowej z tego tytułu tylko dnia złożenia zeznania podatkowego za dany rok podatkowy, a jeśli go nie złoży - do terminu jego złożenia (art. 53a § 1 Ordynacji podatkowej), po tej dacie każda wpłata będzie już wpłatą na poczet zaległości w podatku, a nie - zaległości w zaliczce (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2019 r., o sygn. akt II FSK 919/17 i II FSK 435/17, z 10 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 376/18). Mimo to, zgodnie z art. 53a § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy także po zakończeniu roku podatkowego może w decyzji określić prawidłową wysokość zaliczek i odsetki za zwłokę od tych niezapłaconych zaliczek. W istocie zatem, przy przyjęciu językowej wykładni art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej podatnik nie miałby możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki odsetek od zaległości podatkowej w zaliczkach, po złożeniu deklaracji nie mógłby już zapłacić zaległości w zaliczkach, a jedynie zaległość w podatku. Uznać jednak należy, że nie było celem racjonalnego ustawodawcy wyłączenie możliwości stosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę do zaliczek, trudno bowiem znaleźć przekonujący argument za takim rozwiązaniem. Zaliczki zapewniają regularny dopływ środków do budżetu w trakcie roku podatkowego, ustawodawca powinien być więc zainteresowany dobrowolnym ich płaceniem przez podatników, bez konieczności wydawania decyzji w tym zakresie. Zmniejszenie obowiązków podatników poprzez rezygnację z obowiązku składania deklaracji na zaliczki, wprowadzenie możliwości płacenia ich także kwartalnie i w wysokości zryczałtowanej świadczy o tym, że ustawodawca chciał raczej ułatwić, a nie utrudnić podatnikom wykonywanie tego obowiązku.

W kontekście pytania zadanego w niniejszym wniosku należy dodatkowo zwrócić uwagę, że również po zakończeniu roku podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z preferencyjnej stawki odsetek za zwłokę, na co zwrócił uwagę NSA w wyroku z 28 lipca 2024 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 115/24:

Zgodzić się należy z autorem skargi kasacyjnej, że z wykładni językowej art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że do skorzystania z obniżonej stawki odsetek za zwłokę niezbędne jest m.in. złożenie prawnie skutecznej korekty deklaracji. Jednakże mając na uwadze cel wprowadzenia tej regulacji, przekształcenie istniejącego w trakcie roku podatkowego obowiązku uiszczenia zaliczek w obowiązek uiszczenia zobowiązania podatkowego za dany rok podatkowy, nie wyklucza możliwości zastosowania obniżonej stawki odsetek, o której mowa w tym przepisie, także wówczas, gdy podatnik złoży zeznanie roczne i wykaże w nim zaliczki, które w roku podatkowym, mimo takiego obowiązku nie zostały zapłacone, bądź skoryguje to zeznanie, wykazując zaliczki w prawidłowej wysokości i ureguluje obciążające go odsetki od tych niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek.

Analogiczne stanowisko przyjął NSA w wyrokach:

- z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 276/25;

- z 5 grudnia 2024 r., sygn. akt II FSK 1123/24;

- z 31 maja 2022 r., sygn. akt II FSK 39/20.

Mając na uwadze przytoczoną wyżej argumentację Spółki oraz utrwaloną linię orzeczniczą sądów administracyjnych w tym zakresie - stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2.

Zdaniem Wnioskodawcy odsetki za zwłokę w zapłacie należnej w ciągu roku podatkowego zaliczki na CIT powinny być naliczane do dnia złożenia zeznania podatkowego lub do dnia, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego ((…) 2026 r.) - w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej - w sytuacji, w której ich zapłata nastąpiła po tym terminie (tj. (…) 2026 r.).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2.

W ocenie Wnioskodawcy z chwilą złożenia zeznania podatkowego lub z dniem, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego - w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej, należne w ciągu roku podatkowego zaliczki na CIT tracą swoją odrębność i tymczasowy charakter, stając się elementem należnego podatku wynikającego z zeznania. Z upływem ww. terminu kończy się zatem ich samoistny byt prawny, w związku z czym nie można ich już dochodzić. Tym samym, po złożeniu zeznania podatkowego bądź po upływie terminu na złożenie zeznania podatkowego CIT-8 (w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej) nie nalicza się już odsetek od nieuiszczonych w terminie zaliczek na CIT lecz od kwoty należnego podatku wynikającego z zeznania (jeśli podatek z niego wynikający nie został zapłacony w terminie).

W związku z powyższym, w przedstawionym stanie faktycznym Spółka nie powinna naliczać odsetek od zwłoki od niezapłaconej w terminie zaliczki na CIT po dniu (…) 2026 - przyjmując, że wtedy został złożony CIT-8.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Jak stanowi art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”):

Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji Podatkowej:

W świetle art. 51 ustawy Ordynacja Podatkowa:

Jak stanowi art. 53 § 1, 2, 3 oraz 4 Ordynacji podatkowej:

W myśl art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej:

 

Natomiast art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że:

Obniżoną stawkę odsetek za zwłokę w wysokości 50% stawki odsetek za zwłokę stosuje się w przypadku spełnienia łącznie następujących warunków:

1) złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;

2) zapłaty zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.

 

Należy wskazać, że przepisy Ordynacji podatkowej wyraźnie wskazują na dwa warunki jakie należy spełnić w celu możliwości skorzystania z obniżonych odsetek za zwłokę, w wysokości 50% stawki tych odsetek. Jest to:

1) złożenie prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;

2) zapłata zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.

Niewątpliwie zapłata zaliczek na podatek dochodowy nie wymaga składania deklaracji, nawet gdy zaliczki są płacone po terminie. Nie jest zatem możliwe spełnienie warunku dotyczącego złożenia korekty deklaracji do wpłaconych w trakcie roku zaliczek po terminie.

W rozpatrywanej sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją, że Spółka nie odprowadziła w pełnej wysokości należnej zaliczki na CIT (…) r. Natomiast zobowiązanie podatkowe wynikające z zeznania CIT-8 zostało uregulowane (…) r. Spółka naliczyła odsetki od zaległości podatkowej począwszy od dnia następnego po dniu upływu terminu na wpłatę zaliczki (od (…) r.) do dnia zapłaty odsetek tj. do (…) r. Ponadto, Spółka nie składała korekty deklaracji rocznej CIT za (…) r.

Brak korekty deklaracji, oznacza brak możliwości wypełnienia warunków określonych w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej (terminowość złożenia korekty - 6 miesięcy, terminowości wpłaty zaległości - 7 dni od złożenia korekty).

Skoro pierwotna deklaracja (zeznanie CIT-8) nie jest korektą, to nie mogą być spełnione warunki określone w art. 56a Ordynacji podatkowej uprawniające do zastosowania obniżonej stawki odsetek.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy podatnik składa zeznanie podatkowe i w tym zeznaniu wskazuje (ujawnia) należne zaliczki na podatek dochodowy, które zostały uregulowane przed końcem roku podatkowego (nawet z opóźnieniem - nie są spełnione przesłanki art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej uprawniające do zastosowania obniżonej stawki odsetek.

Należy przy tym pamiętać, że (co do zasady) z dniem złożenia zeznania podatkowego zaliczki podatkowe staja się elementem kalkulacji zobowiązania podatkowego za rok podatkowy, a z końcem roku podatkowego zaliczki te tracą byt prawny.

W tym przypadku, od niezapłaconych zaliczek (bądź zaliczek zapłaconych po terminie) należy naliczyć odsetki za zwłokę według podstawowej stawki określonej w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, do dnia ich zapłaty.

Jeżeli natomiast podatnik złoży zeznanie, które następnie skoryguje i w korekcie wykaże zaliczki na podatek dochodowy w kwocie wyższej niż wykazał w zeznaniu pierwotnym, wtedy do ujawnionej w korekcie kwoty zaliczek będzie miała zastosowanie obniżona stawka odsetek za zwłokę, w przypadku spełnienia pozostałych warunków określonych w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej.

Z uwagi na to, że preferencyjna stawka odsetek za zwłokę wprowadzona w przepisie art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej stanowi ulgę podatkową, to zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 1992 r., sygn. akt SA/Po 596/92 należy mieć na uwadze, że „podczas dokonywania wykładni prawa należy przyjmować, że wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie prawa polskiego są wyjątkiem, istotnym odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania), a ich zastosowanie nie może odbywać się w oparciu o wykładnię rozszerzającą, systemową czy też celowościową”.

Powyższe oznacza, że przepis dotyczący ulgi musi być interpretowany ściśle z jego brzmieniem. Skoro przepis wymaga złożenia korekty deklaracji, nie można uznać, że zasadne jest stosowanie tego przepisu również w sytuacji, gdy podatnik nie ma obowiązku składania deklaracji w ciągu roku podatkowego. Nie może bowiem dojść do korekty deklaracji, która wcześniej nie została złożona. Skoro zaliczka za określony miesiąc nie jest dokumentowana deklaracją podatkową, brak jest podstaw do korzystania z preferencyjnej stawki odsetek od zaległości przy korektach tych zaliczek dokonywanych w składanej deklaracji rocznej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka nie dokonała w terminie zapłaty zaliczki na CIT za miesiąc (…) r. Zaległa zaliczka na CIT za ten miesiąc została uregulowana przez Państwa Spółkę w miesiącu (…) r. Spółka naliczyła oraz wpłaciła ww. odsetki za zwłokę bez wezwania ze strony organu podatkowego.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawca ma prawo, do zaległości podatkowej w postaci niezapłaconej w terminie zaliczki na CIT, zastosować obniżoną stawkę odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56a § 1 Ordynacji, za okres od dnia następnego po dniu upływu terminu na wpłatę zaliczki do dnia złożenia zeznania podatkowego lub do dnia, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego (31 marca 2026 r.), w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej - przy założeniu, że Wnioskodawca sam naliczył i uregulował odsetki za zwłokę, bez uprzedniego wezwania ze strony organu podatkowego:

Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości, tj. do zaległości podatkowej w postaci niezapłaconej w terminie zaliczki na CIT, która to zaliczka nie została zapłacona przed końcem roku podatkowego, ale została ujawniona (wykazana jako należna) w zeznaniu rocznym wskazać należy, iż nie mogą Państwo stosować obniżonej stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż nie są spełnione przesłanki art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej uprawniające do zastosowania obniżonej stawki odsetek.

Zaznaczyć należy, iż przepis art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej w swej treści jest jasny i spójny. Nie występuje wieloznaczność użytego w nim zwrotu „korekta deklaracji”. Zwrot ten jest na tyle precyzyjny, że dokonanie wykładni wyłącznie na płaszczyźnie językowej jest całkowicie wystarczające do ustalenia znaczenia jego treści normatywnej.

Z obowiązujących na gruncie ustaw podatkowych przepisów nie wynika obowiązek deklarowania, ani tym bardziej korygowania, przez podatników zaliczek w drodze deklaracji. Obowiązek deklarowania zaliczek został zniesiony w 2006 r. i aktualnie podatnicy są obowiązani do wpłaty zaliczek w ciągu roku i „korygowania” wysokości tych wpłat również na bieżąco bez oczekiwania na moment, w którym będzie możliwe złożenie zeznania rocznego czy jego skorygowanie.

Przyjęcie odmiennej wykładni obowiązujących przepisów prowadziłoby do sytuacji, w której w celu wywiązania się z obowiązku zapłaty zaliczki na podatek w prawidłowej wysokości i skorzystania z obniżonej stawki odsetek za zwłokę podatnik musiałby oczekiwać do momentu złożenia zeznania rocznego, a z kolei złożenie tego zeznania (po raz pierwszy za dany rok) oznaczałoby złożenie „korekty” nie tyle deklaracji co niepodlegających deklarowaniu zaliczek na podatek.

W sytuacji gdy - w celu skorzystania z obniżonej stawki odsetek za zwłokę - art. 56a Ordynacji podatkowej wymaga „złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji” w określonym terminie liczonym od dnia upływu terminu do „złożenia deklaracji” i dodatkowo nakazuje zapłatę zaległości w terminie liczonym od dnia „złożenia korekty”.

W związku z powyższym regulacje wynikające z art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej nie mogą mieć zastosowania w opisanej sytuacji.

W tym przypadku, od niezapłaconych zaliczek należy naliczyć odsetki za zwłokę według podstawowej stawki określonej w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia czy odsetki za zwłokę w zapłacie należnej w ciągu roku podatkowego zaliczki na CIT powinny być naliczane do dnia złożenia zeznania podatkowego lub do dnia, w którym wypada termin zapłaty podatku rocznego (31 marca 2026 r.), w zależności od tego, który z tych dni nastąpi szybciej, w sytuacji, w której ich zapłata nastąpiła po tym terminie (tj. 10 kwietnia 2026 r.)

Zgodnie z art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 53 § 1, 3 i 4 Ordynacji podatkowej:

W tym miejscu należy zaznaczyć, że stosownie do § 4 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 703 ze zm.):

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy że Spółka nie powinna naliczać odsetek za zwłokę od niezapłaconej w terminie zaliczki na CIT po dniu 31 marca 2026 r. przyjmując, że wtedy został złożony CIT-8. Odsetki za zwłokę w zapłacie należnej zaliczki na podatek CIT powinny być naliczone od dnia złożenia zeznania podatkowego lub do terminu zapłaty podatku rocznego, jeśli nie złożono zeznania lub złożono w ostatnim dniu terminu na złożenie zeznania.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się zaś do powołanych we wniosku wyroków sądów administracyjnych, Organ zauważa, że wyroki sądowe rozstrzygają w indywidualnych sprawach, w konkretnym, indywidualnie określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i wiążą tylko strony postępowania, a ze wskazanych powyżej przyczyn organ nie zgadza się z ich treścią.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

 

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.