Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.111.2025.12.ZK

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu

– stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo:

1)      ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 26 lutego 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Wr 749/25; i

2)      stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

-    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany ze sprzedaży prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT – jest prawidłowe;

-   Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z usług wdrożeniowych dot. sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT – jest nieprawidłowe;

-    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z opłat serwisowych dotyczących sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT – jest nieprawidłowe;

-    sposób wyodrębnienia przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w księgach rachunkowych Spółki jest zgodny z wymogami określonymi w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 kwietnia 2025 r. oraz pismem z 29 maja 2025 r.

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. (dalej również jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową posiadającą siedzibę na terytorium Polski. Spółka podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem, sprzedażą i wdrażaniem innowacyjnego oprogramowania komputerowego dostosowanego do specyficznych potrzeb klientów oraz ich procesów biznesowych.

Zgodnie z danymi zamieszczonymi w aktualnym wpisie do KRS, powyższa aktywność Spółki jest klasyfikowana wedle kodów PKD:

•      62, 0, Z, Działalność związana z oprogramowaniem (działalność przeważająca);

•      62, 02, Z, Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki;

•      62, 09, Z, Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii;

•      43, 21, Z, Wykonywanie instalacji elektrycznych;

•      47, 19, Z, Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach;

•      68, 20, ---, Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;

•      70, 22, ---, Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania;

·      82, 11, ---,  Działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biur informatycznych i komputerowych.

W szczególności, Spółka wytwarza między innymi:

a)   Systemy CRM: Personalizowane algorytmy analizy danych klienta, umożliwiające automatyczne prognozowanie potrzeb klientów oraz rekomendacje działań sprzedażowych w oparciu o sztuczną inteligencję (AI).

b)   Systemy ERP: Integracja modułów opartych na uczeniu maszynowym, które przewidują zapotrzebowanie na zasoby w oparciu o dane historyczne, sezonowość i bieżące wyniki biznesowe.

c)    Programy do obiegu dokumentów: Automatyzacja procesów decyzyjnych z wykorzystaniem zaawansowanych reguł biznesowych (…).

d)   Aplikacje analityczne i raportowe: Dynamiczne dashboardy wyposażone w moduły predykcyjne i analitykę wizualną oparte na AI, umożliwiające odkrywanie ukrytych wzorców i trendów w danych.

e)   Inteligentne (…).

Proces tworzenia oprogramowania opiera się na (…).

Oprogramowanie tworzone przez Spółkę wyróżnia się nie tylko nowatorską metodą wytwarzania, ale również pełnym dostosowaniem do indywidualnych potrzeb biznesowych klientów. Dzięki temu każde stworzone rozwiązanie stanowi unikalne prawo własności intelektualnej, które pozostaje wyłączną własnością Wnioskodawcy.

Proces tworzenia oprogramowania przez pracowników Spółki przeprowadzony zostaje etapowo, w oparciu o następujący schemat:

1.    Analiza potrzeb klienta – przeprowadzane są szczegółowe konsultacje z klientem, podczas których identyfikowane są kluczowe problemy i wymagania biznesowe.

2.    Projektowanie rozwiązań – na podstawie analizy przygotowywane są szczegółowe koncepcje oprogramowania, w tym mapowanie procesów oraz wizualizacja przepływów danych i funkcjonalności systemu.

3.    Implementacja – przy użyciu (…) tworzone jest oprogramowanie, które umożliwia szybkie prototypowanie oraz iteracyjne rozwijanie funkcjonalności.

4.    Testowanie i wdrożenie – gotowe rozwiązanie jest szczegółowo testowane, a następnie dostarczane klientowi z pełną dokumentacją i wsparciem technicznym.

Prace nad oprogramowaniem prowadzone są wyłącznie przez programistów zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w Spółce, bez udziału podwykonawców.

Tworzone przez Spółkę oprogramowanie w ostatecznej wersji:

•      jest dostosowane do specyficznych potrzeb klienta, każdy projekt cechuje indywidualność, powstaje nowe oprogramowanie, niedostępne wcześniej w ofercie i zasobach Spółki,

•      wykorzystuje zaawansowane narzędzia analityczne, sztuczną inteligencję oraz nowoczesne technologie,

•      jest wynikiem systematycznych, udokumentowanych prac, które prowadzą do zwiększenia zasobów wiedzy i opracowywania nowych zastosowań,

•      objęte jest ochroną autorską przysługującą Spółce.

W trakcie procesu powstawania produktu, wykorzystywana jest więc aktualna wiedza (posiadana oraz na bieżąco nabywana na potrzeby wykonywania prac) oraz doświadczenie pracowników, które w połączeniu z nowoczesnymi narzędziami dają efekt innowacyjnego produktu dostosowanego do potrzeb indywidualnego klienta.

W ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych (B+R), opisanych powyżej, powstaje nowy produkt - oprogramowanie. Następnie, Wnioskodawca w oparciu o wytworzone oprogramowanie uzyskuje przychody z następujących źródeł:

1.  Sprzedaż oprogramowania – odpłatne przekazanie praw do wytworzonej własności intelektualnej klientowi. Każde wytworzone przez Spółkę oprogramowanie jest projektowane i implementowane z myślą o specyficznych potrzebach klienta. Proces ten obejmuje analizę potrzeb, projektowanie, implementację oraz testowanie, co zapewnia wysoką jakość i dostosowanie funkcjonalności, prowadzi do stworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w formie oprogramowania, sprzedawanego następnie kontrahentowi Spółki.

2.  Usługi wdrożeniowe – instalacja oraz dostosowanie oprogramowania do istniejących procesów biznesowych klienta, w tym integracja z innymi systemami oraz ich modyfikacja w celu optymalizacji operacyjnej.

3.  Opłaty serwisowe – utrzymanie, rozwijanie oraz aktualizowanie oprogramowania zgodnie z potrzebami klienta, co zapewnia ciągłość działania systemów oraz najnowszą wersję oprogramowania, która zawiera także nowe funkcjonalności do dyspozycji klienta.

Wnioskodawca, wszystkie powyżej wymienione źródła przychodów, wynikające ze stworzonego oprogramowania, wyodrębnia w księgach rachunkowych Spółki na odpowiednich kontach. W szczególności prowadzona ewidencja, w tym stosowane konta pomocnicze, pozwalają na:

1)   wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2)   prowadzenie ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)   wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT (wskaźnik nexus), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, pismem z 14 kwietnia 2025 r., w następujący sposób:

1.        Jakie konkretnie oprogramowanie jest przedmiotem wniosku i kiedy zostało wytworzone?

Przedmiot wniosku stanowią konkretne programy komputerowe tworzone, rozwijane przez X Sp. z o.o.:

•        (…),

•        (…),

•        (…),

•        (…),

•        (…),

•        (…),

•        (…),

•        (…).

Czas wytworzenia poszczególnych rozwiązań jest zróżnicowany. Pierwsze wersje systemów powstały w pierwszych miesiącach 2024 r. i są sukcesywnie rozwijane do chwili obecnej – prace mają charakter ciągły, co wiąże się z wprowadzaniem nowych funkcjonalności oraz modyfikacjami na potrzeby poszczególnych klientów.

2.        Na czym polega innowacyjność tworzonego oprogramowania?

Innowacyjność oprogramowania X Sp. z o.o. przejawia się przede wszystkim w:

•     Wykorzystaniu (…).

•     Integracji mechanizmów sztucznej inteligencji (np. (...)), co pozwala na tworzenie rozwiązań wspierających decyzje biznesowe w sposób niedostępny w tradycyjnych systemach.

•     Personalizacji – programy są dopasowywane w wysokim stopniu do specyficznych potrzeb klienta. Dzięki temu powstają unikatowe moduły i rozwiązania, które dotychczas nie funkcjonowały w standardowych produktach rynkowych (np. specjalistyczne moduły branżowe).

•     Ciągłym usprawnianiu algorytmów i opracowywaniu nowych metod przetwarzania danych – w trakcie prac badawczo-rozwojowych zespół Spółki (…).

3.        Czy wytwarzane oprogramowanie stanowi odrębne programy komputerowe chronione prawem autorskim?

Tak. Każdy z wytwarzanych przez Spółkę programów komputerowych (…) stanowi odrębny utwór w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Części składowe (kod źródłowy, biblioteki, interfejsy, dokumentacja) są tworzone przez pracowników Spółki i jako takie podlegają ochronie prawnoautorskiej. Całość majątkowych praw autorskich przysługuje X Sp. z o.o.

4.        Jakie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące wcześniej w Państwa praktyce zostały wykorzystane i na czym polega oryginalność oprogramowania?

Spółka w swojej praktyce zastosowała następujące nowe narzędzia oraz koncepcje:

•     Metodologia (…) wdrożona na szeroką skalę, co wcześniej nie miało miejsca w praktyce Spółki. Tradycyjne projekty w dużej mierze wymagały pisania rozbudowanych fragmentów kodu „od zera”, natomiast obecnie przyjęta metodyka pozwala łączyć gotowe komponenty z autorskimi rozwiązaniami.

•     Integracja usług chmurowych (np. w zakresie sztucznej inteligencji, przetwarzania danych w czasie rzeczywistym), co umożliwia wdrażanie funkcji, które wcześniej były zbyt złożone przy tradycyjnym modelu instalacyjnym.

•     Projektowanie oparte o mapowanie procesów – obecnie Spółka wykorzystuje innowacyjne narzędzia do wizualizacji oraz analizy przepływu zadań u klienta, co ułatwia tworzenie bardziej wydajnych i ergonomicznych aplikacji.

Oryginalność i unikatowość powstałych rozwiązań wynika z:

•        Silnego nastawienia na automatyzację i sztuczną inteligencję (np. (…)).

•        Jednoczesnego dostosowania do indywidualnych wymagań klientów z różnych branż (rozwiązania branżowe zawierają unikatowe moduły i algorytmy).

•        Twórczej pracy zespołu (koncepcje są tworzone na bieżąco w ramach iteracyjnych cykli projektowych, gdzie powstają innowacyjne moduły, nieznane wcześniej w praktyce Spółki).

5.        Czy w wyniku wytworzenia oprogramowania nabyli Państwo nową wiedzę do wykorzystania w pracach B+R?

Tak. Rozwój nowych programów pozwolił na pozyskanie nowej wiedzy technologicznej i biznesowej, w szczególności:

•        Znajomości nowych technik (…).

•        Umiejętności skutecznej integracji (…).

•        Zbudowania bibliotek i autorskich komponentów w ramach (…), które mogą zostać wykorzystane w kolejnych projektach rozwojowych.

Ta wiedza jest nieustannie wykorzystywana i rozwijana w dalszych działaniach badawczo-rozwojowych Spółki.

6.        Jakie cele na wstępie postawili sobie Państwo w zakresie realizowanych prac nad wytworzeniem programów komputerowych w poszczególnych latach; jakie jest źródło finansowania zaplanowanych prac?

Główne cele postawione przez Spółkę w zakresie realizowanych prac to:

•        Stworzenie kompleksowych, inteligentnych systemów wspierających procesy biznesowe (…) w taki sposób, aby wyróżniały się elastycznością i możliwością szybkiej adaptacji.

•        Opracowanie własnych, innowacyjnych modułów wykorzystujących sztuczną inteligencję (np. (…)).

•        Wdrożenie metodologii (…), aby przyspieszyć cykl wytwarzania i umożliwić szybszą komercjalizację produktów.

Prace realizowane przez Spółkę finansowane są z własnych środków finansowych Spółki (osiąganych z działalności operacyjnej). Dodatkowo zdarzają się projekty współfinansowane przez klientów Spółki (np. w formie zaliczek projektowych), jednak dominującym źródłem pozostają środki własne Spółki.

7.        Jakie konkretne cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

Spółka osiągnęła następują cele:

•        Uruchomienie serii wdrożeń systemów (…).

•        Stworzenie (…).

•        Opracowanie (…).

Prace realizuje zespół programistów, analityków i testerów zatrudnionych na umowy o pracę (oraz, w ograniczonym zakresie, konsultantów z innych działów wewnętrznych).

Poza zaangażowaniem pracowników, Spółka do opracowania nowych rozwiązań wykorzystuje następujące zasoby rzeczowe:

•        Infrastrukturę serwerową on-premise oraz chmurową (m.in. (…)).

•        Specjalistyczne oprogramowanie do mapowania procesów, testów i monitorowania jakości.

Opracowanie rozwiązań nastąpiło przy wykorzystaniu następujących zasobów finansowych:

•        Własne środki Spółki (przeznaczane z bieżących przychodów).

•        Zaliczki otrzymywane od klientów w początkowych etapach projektów.

8.        Na czym polega/będzie polegała systematyczność działań B+R?

Systematyczność działań B+R przejawia się w:

•        Stałym planowaniu prac w iteracyjnych cyklach projektowych (np. co 2-3 tygodnie zespoły raportują postępy i wyznaczają kolejne cele rozwojowe);

•        Regularnych testach i ewaluacjach wdrażanych funkcjonalności, pozwalających gromadzić wiedzę i usprawnienia (np. (…));

•        Dokumentowaniu wyników (m.in. repozytoria kodu, dokumentacja projektowa, raporty wdrożeniowe), co pozwala łatwo powtórzyć lub rozwinąć rozwiązania w przyszłości.

9.        Jakie harmonogramy zostały opracowane i które z nich faktycznie zrealizowano?

Harmonogramy tworzone są w systemie zarządzania projektami (JIRA), z rozbiciem na kamienie milowe, prototypowanie, testy, wdrożenia u klientów. Najistotniejsze harmonogramy z punktu widzenia B+R zrealizowano w połowie roku 2024, dotyczyły one (…).

10.    Czy prace stanowią działalność badawczo-rozwojową według określonych kryteriów (ukierunkowanie na nowe odkrycia, oryginalność, ulepszenia, powtarzalność)?

Prowadzone przez Spółkę prace stanowią działalność badawczo-rozwojową według następujących kryteriów:

a)  Ukierunkowanie na nowe odkrycia: (…), co wykracza poza rutynowe zmiany oprogramowania.

b)  Oryginalność koncepcji: zespół wprowadza autorskie rozwiązania (np. (…)), co wyklucza wyłącznie odtwórcze działania.

c)   Efekt – nowe lub ulepszone produkty: narzędzia rozwijane przez Spółkę znacząco różnią się od starszych wersji i od rozwiązań dostępnych wcześniej, zarówno pod kątem technologii, jak i zakresu funkcji.

d)  Powtarzalność lub możliwość odtworzenia: wdrożone rozwiązania mogą być przenoszone i adaptowane do kolejnych klientów, co świadczy o powtarzalności i praktycznej użyteczności (tj. możliwości wykorzystania nabytej wiedzy na przyszłość, kolejne rozwiązania/projekty, których dotyczy przedmiotowy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, nie są jednak odtwórcze, powtarzalne, wymagają nowych twórczych opracowań – z wykorzystaniem dotychczasowej i nowo nabytej wiedzy).

9 (w wezwaniu). Czy efekty Państwa pracy w zakresie wytworzenia i udoskonalenia programów komputerowych, będących przedmiotem wniosku, których Państwo są „twórcą” będą spełniały następujące kryteria:

a)    Oryginalny, twórczy charakter: oprogramowanie jest tworzone w znacznej mierze w odpowiedzi na specyficzne wymagania klientów, co powoduje, że powstają funkcje i moduły wcześniej niedostępne na rynku lub w Spółce.

b)    Nowość rozwiązania: każdy projekt wprowadza nowy zakres funkcjonalności lub łączy istniejące moduły w sposób nieszablonowy; nie jest to jedynie „kopiowanie” istniejących funkcji.

c)    Brak wyłącznie rutynowych prac: opracowywanie algorytmów analitycznych czy AI wymaga kreatywnego podejścia, nie da się go określić z góry wyłącznie w kategoriach prostego, powtarzalnego wdrożenia.

d)   Twórczy, a nie tylko „techniczny” charakter: prace w dużej części opierają się na badaniu nowych możliwości technologicznych, na eksperymentach i prototypowaniu – nie ograniczają się do mechanicznego wdrożenia cudzych lub wcześniej opracowanych koncepcji.

10 (w wezwaniu). Czy w wyniku programowania dokonuje się postęp w dziedzinie oprogramowania?

Tak. Nowe/ulepszone funkcje, np. (…). Tworzone rozwiązania pozwalają klientom osiągać efekty niedostępne przy tradycyjnych systemach.

11.    Na czym polega nowatorska metoda wytwarzania oprogramowania?

Nowatorska metoda wytwarzania oprogramowania wynika z:

•        Połączenia (…).

•        Iteracyjnego modelu (…).

12.    Czy stosowane są standardowe metody czy unikalne technologie i algorytmy?

Spółka bazuje częściowo na standardowych językach programowania (m.in. .NET, JavaScript, SQL), ale kluczowy element nowości stanowi łączenie ich (...).

W niektórych projektach, Spółka tworzy nowe algorytmy lub znacząco ulepsza istniejące, np. w inteligentnych aplikacjach, gdzie opracowane zostały oryginalne modele do prognozowania cen czy zapotrzebowania surowcowego.

13.    Jakie konkretnie czynności wchodzą w „usługi wdrożeniowe”, będących przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2?

W skład usług wdrożeniowych wchodzą:

•        Instalacja i konfiguracja w infrastrukturze klienta lub w chmurze;

•        Dostosowywanie modułów (np. raporty, interfejsy, integracje) do specyfiki klienta;

•        Migracja danych z poprzednich systemów;

•        Szkolenia personelu klienta z obsługi oprogramowania;

•        Asysta w okresie rozruchu (monitoring i rozwiązywanie bieżących problemów w pierwszych tygodniach użytkowania).

14.    Za świadczenie jakich usług otrzymują Państwo „opłaty serwisowe”, będące przedmiotem pytania nr 3?

Opłaty serwisowe obejmują:

•        Bieżące wsparcie techniczne (Help Desk),

•        Aktualizacje i poprawki systemu (m.in. łatanie luk bezpieczeństwa, drobne usprawnienia),

•        Rozwój funkcjonalności zgodnie z ewoluującymi potrzebami klientów (np. nowe raporty, integracje z kolejnymi aplikacjami),

•        Monitoring i utrzymanie systemu w stanie ciągłej dostępności (szczególnie w chmurze).

15.    Czy na fakturze wystawianej klientom oddzielnie ujmują Państwo sprzedaż kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci programu komputerowego, a oddzielnie usługi wdrożeniowe i opłaty serwisowe, czy też wystawiają Państwo faktury na których w cenie sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej zawarte jest również wynagrodzenie za usługi wdrożeniowe i opłaty serwisowe?

Fakturowanie zależy od umów z danym klientem, jednak zasadą jest, że: 

•        Sprzedaż licencji/praw do oprogramowania jest ujmowana oddzielnie,

•        Usługi wdrożeniowe są wykazywane osobno,

•        Opłaty serwisowe rozliczane są zwykle w formie abonamentowej (np. miesięcznej) lub na osobnej fakturze, co w ewidencji Spółki stanowi osobną kategorię przychodu.

16.    Czy prowadzą Państwo odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy?

Tak. Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję umożliwiającą prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w szczególności osobne konta dla przychodów ze sprzedaży oprogramowania poszczególnych systemów.

17.    Jakich lat podatkowych dotyczy złożony wniosek?

Wniosek dotyczy roku 2024 i lat następnych (tj. stan faktyczny i zdarzenie przyszłe).

18.    Czy w latach następnych działalność będzie prowadzona na dotychczasowych zasadach?

Tak. Spółka planuje kontynuować działalność B+R w analogicznej formule – wciąż zamierza rozwijać swoje oprogramowanie (…), ulepszać je oraz wdrażać u nowych klientów, bazując na tych samych założeniach organizacyjnych i technologicznych.

W piśmie z 29 maja 2025 r., uzupełnili Państwo opis sprawy, poprzez wskazanie:

·   każdy z wytwarzanych przez Spółkę programów komputerowych, stanowiących odrębny utwór, podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

·   w wyniku komercjalizacji autorskich praw do programów komputerowych, będących przedmiotem wniosku, Spółka uzyskuje wyłącznie dochód ze sprzedaży tych praw. Spółka nie uzyskuje dochodu z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Sformułowanie „sprzedaż licencji” używane jest wyłącznie na potrzeby wewnętrzne Spółki. Spółka dokonuje sprzedaży prawa do programu komputerowego oraz uzyskuje dochody z usług wdrożeniowych i opłat serwisowych – zgodnie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym opisanym we wniosku o interpretację indywidualną.

W związku z powyższym pytanie nr 1 („Czy wynagrodzenie wynika z zawartej umowy licencyjnej?”) wraz z podpunktami a–f nie dotyczą Wnioskodawcy.

·   W ramach opłat serwisowych, Spółka dokonuje rozwoju oraz aktualizacji i poprawek oprogramowania, w wyniku czego powstają nowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci autorskich praw do programu komputerowego wytworzonego przez Spółkę, które następnie sprzedawane są klientom. Działania podejmowane w ramach prac prowadzących do rozwoju, aktualizacji i poprawek oprogramowania, prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP, wytworzonego przez Spółkę.

·  Elementem wpływającym na cenę opłat serwisowych jest usługa bieżącego wsparcia technicznego (Help Desk) oraz monitoringu i utrzymania systemu w ciągłej dostępności (świadczenia te są objęte jedną opłatą serwisową).

·   Usługa bieżącego wsparcia technicznego (Help Desk) oraz monitoringu i utrzymania systemu w ciągłej dostępności nie stanowi odrębnie wycenianej pozycji. Help Desk, monitoring dostępności oraz bieżące aktualizacje stanowią nierozdzielną część pojedynczej opłaty serwisowej. Spółka nie wystawia osobnych faktur ani umów obejmujących te usługi. Spółka na wystawianych fakturach za opłaty serwisowe nie wskazuje osobnych pozycji składających się na opłatę serwisową.

·   Przedmiotem wątpliwości Spółki nie jest ustalenie, czy wytworzone przez Spółkę programy komputerowe, będące przedmiotem wniosku, zostały wytworzone w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytania

1)   Czy Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany ze sprzedaży prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT?

2)   Czy Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z usług wdrożeniowych dot. sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT?

3)   Czy Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z opłat serwisowych dotyczących sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT?

4)   Czy sposób wyodrębnienia przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w księgach rachunkowych Spółki jest zgodny z wymogami określonymi w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.   Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany ze sprzedaży prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

2.   Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z usług wdrożeniowych dot. sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

3.    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z opłat serwisowych dotyczących sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

4.   Sposób wyodrębnienia przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w księgach rachunkowych Spółki jest zgodny z wymogami określonymi w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

Ad. 1-3

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.    patent,

2.    prawo ochronne na wzór użytkowy,

3.    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4.    prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5.    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6.    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7.    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8.    autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 24d ust. 3 ustawy o CIT).

Zgodnie z art 24d ust. 4 ustawy o CIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) * 1,3)/(a + b + c + d), w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Z kolei w myśl art. 24d ust. 6 ustawy o CIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Na podstawie art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 7 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)        z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)        ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)        z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)        z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Jak wynika z powyżej przytoczonych regulacji, dochód z kwalifikowanych IP powinien spełniać 3 warunki:

1) kwalifikowane IP zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2) kwalifikowane IP należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu zawartym w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT i podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska;

3) dochód z kwalifikowanego IP objęty jest jedną z kategorii, o których mowa w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT.

Poniżej Wnioskodawca dokonał analizy ww. kryteriów w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dotyczących Wnioskodawcy, w celu weryfikacji możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej (tj. 5% podstawy opodatkowania) na podstawie art. 24d ust. 1 ustawy o CIT do dochodów osiągniętych z tytułu opłat wynikających z umowy sprzedaży oprogramowania, umowy usługi wdrożeniowej dot. sprzedanego oprogramowania oraz opłat serwisowych dot. sprzedanego oprogramowania.

1)        Prace realizowane przez Wnioskodawcę stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W rozumieniu art. 4a pkt 27 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a.    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b.    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Stosownie zaś do dyspozycji art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Na podstawie art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei przepis art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, brzmi następująco: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Biorąc pod uwagę powyższe, aby zakwalifikować daną działalność jako działalność badawczo- rozwojową, muszą zostać spełnione wszystkie następujące przesłanki:

a.    systematyczność;

b.    twórczość;

c.    zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność spełnia wszystkie powyższe przesłanki, co uzasadnia poniżej.

A.   Systematyczność

Systematyczny zgodnie z definicją słownikową oznacza uporządkowany według pewnego systemu, regularny, a także odznaczający się skrupulatnością w wykonywaniu czegoś; dokładny (Słownik Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego).

Odwołując się do Objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX (zwane w dalszej części: „Objaśnieniami”), działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. W związku z powyższym, kryterium systematyczności danej działalności nie jest uwarunkowane od ciągłości prowadzonej działalności B+R, w tym od określonego czasu przez jaki ta działalności musi być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia działalności tego typu w przyszłości.

Termin systematyczności na potrzeby działalności B+R należy utożsamiać z prowadzeniem działalności w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Jednocześnie, Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podkreśla, że wystarczającym dla spełnienia przesłanki systematyczności jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Powyższe znajduje potwierdzenie w licznych stanowiskach organów podatkowych wyrażanych w interpretacjach podatkowych, m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z 23 grudnia 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.897.2021.2.AP: „Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość.”

W ocenie Spółki, jej działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, metodyczny i zaplanowany. Projekty prowadzone są według określonego schematu, określany jest harmonogram, czynności są podejmowane w sposób zaplanowany i zharmonizowany, a efekt prac, w postaci wytworzonego oprogramowania, co do jego parametrów i funkcjonalności, jest z góry określony (tzn. określony jest cel, do którego prace mając doprowadzić).

Wnioskodawca zauważa, że brak przyjętej metodologii działania mógłby prowadzić do niemożliwości skutecznego opracowania konkretnych rozwiązań, czy praktycznych problemów spotykanych w działalności Spółki. Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że za spełnieniem kryterium systematyczności przemawia również zorganizowany charakter prac B+R nastawionych na ciągły rozwój i ulepszanie - powyższe czynności nie mają charakteru jednorazowego, incydentalnego, lecz Wnioskodawca w sposób stały, regularny, prowadzi prace B+R w celu tworzenia i rozwijania nowych oprogramowań.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, należałoby uznać, że działalność Wnioskodawcy w zakresie opisywanych prac badawczo-rozwojowych ma charakter systematyczny.

B.   Twórczość

Działalność Spółki polegająca na tworzeniu i utrzymywaniu/modyfikacji/ulepszaniu oprogramowania, w ocenie Spółki, posiada znamiona twórczości.

Zgodnie z definicją słownikową, twórczy oznacza tworzący lub mający zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy (Słownik Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego). Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś).

Cele zakładane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonych projektów każdorazowo wymagają twórczej pracy koncepcyjnej oraz unikatowego podejścia od samego początku podejmowanych przedsięwzięć w zakresie prac programistycznych. Ponadto, komponenty tworzone i wdrażane przez Spółkę przybierają postać nowatorskiego rozwiązania programistycznego dedykowanego do klientów. Wnioskodawca jest zdania, że powyższe świadczy o twórczym charakterze prowadzonych przez niego prac w ramach działalności B+R Spółki.

W związku z powyższym, działania Spółki, w jej ocenie, mieszczą się w definicji twórczości określonej przez Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach, gdzie twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W tym miejscu należy podkreślić, że Wnioskodawca nie nabywa od innego podmiotu wcześniej istniejącego rozwiązania (oprogramowania), zaś jak zostało wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku, podejmuje czynności badawczo-rozwojowe celem opracowania nowego produktu (oprogramowania) posiadającego oczekiwane parametry.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, właściwym jest przyjęcie, że prace B+R Spółki posiadają znamiona twórczości (a wykonywane czynności nie mają odtwórczego charakteru). Efektem prowadzonym prac jest tworzenie nowych rozwiązań informatycznych.

C.        Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie działalności, której rezultatem jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca nie zdefiniował tejże przesłanki składającej się na działalność B+R, stąd należy odwołać się do Objaśnień przygotowanych przez Ministerstwo Finansów - działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii).

Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac, zmierzających do opracowania programów komputerowych (oprogramowania) wykorzystuje aktualnie dostępną wiedzę w postaci znanych rozwiązań i narzędzi programowania, jak i nabywa nową wiedzę do tworzenia innowacyjnych rozwiązań. Branża, w której operuje Wnioskodawca, dynamicznie się rozwija, dlatego dla Spółki niezbędne jest korzystanie z dotychczasowo nabytej wiedzy, a także nieustanne poszerzanie zgromadzonej wiedzy. Wnioskodawca rozwija nowe umiejętności oraz zdobywa nową wiedzę, aby być w stanie stworzyć bądź ulepszać innowacyjny produkt dostosowany do potrzeb indywidualnego klienta. W efekcie na bazie posiadanej wiedzy powstają nowe lub znacznie zmodyfikowane rozwiązania, których przedtem nie było w ofercie Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, w ramach prac opisanych jako przedmiot niniejszego wniosku, zostanie spełniony warunek zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, Wnioskodawca jest zdania, że działalność Wnioskodawcy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 24d ust. 1 w związku z art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, w tym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 listopada 2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.573.2022.1.SH, w której czytamy:

„Działalność Spółki polegająca na wytworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu oprogramowania nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Tworzone w ramach Prac nad Oprogramowaniem programy komputerowe są dla Wnioskodawcy (w skali jego działalności) nowe. Poszczególne projekty są realizowane dla klientów na zasadzie „zaprojektuj i zbuduj” - w toku prowadzonych prac powstają rozwiązania dostosowane do potrzeb danego Klienta; są one „szyte na miarę” - Spółka tworzy dany program na podstawie potrzeb i wymagań klienta, przy wykorzystaniu posiadanej wiedzy i dotychczas zdobytych doświadczeń. Z tego powodu - zróżnicowanych potrzeb i wymagań klientów - prowadzone prace są dla Spółki (w ramach jej działalności) nowe, unikatowe - nie mają odtwórczego charakteru.

Przedstawiona powyżej działalność (Prace nad Oprogramowaniem) podejmowana jest w systematyczny sposób i jest ona nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

W świetle powyższego, działalność Spółki dotycząca tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania, o której mowa we wniosku, wypełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.”

2)        Wnioskodawca w ramach prowadzonych prac B+R wytwarza autorski program komputerowy stanowiący kwalifikowane prawo własności intelektualnej (tj. kwalifikowane IP)

Jak wynika z treści powoływanego powyżej przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, autorskie prawo do programu komputerowego, opracowane w ramach opisanej działalności badawczo-rozwojowej, stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej uprawniające do zastosowania ulgi IP-BOX.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy regulacji art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24). Na podstawie art. 74 ust. 2 tejże ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.

Według art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.

Natomiast według art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:

1)   trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego;

2)   tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;

3)   rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.

Prawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie definicji legalnej oprogramowania w polskim porządku prawnym. Odnosząc się więc do przedmiotu literatury można wywnioskować, że oprogramowanie stanowi zestaw rozkazów (instrukcji) zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio na komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu (zob. W. Machała i M. R. Sarbiński (red.), Prawo autorskie i prawa pokrewne, Komentarz, Warszawa 2019).

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, właściwym jest stwierdzenie, że oprogramowanie komputerowe podlega ochronie tak jak utwór literacki w myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)).

Odwołując się do Objaśnień Ministerstwa Finansów pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

Proces tworzenia oprogramowania przez Wnioskodawcę przeprowadzony zostaje etapowo składając się z analizy potrzeb klienta, projektu rozwiązań, kodowania, testowania oraz wdrożenia. Tworzenie nowego programu komputerowego jest w pełni efektem działań Wnioskodawcy, od początkowych ustaleń kierunku działania do końcowego efektu w postaci funkcjonalnego oprogramowania. W trakcie tego procesu Wnioskodawca tworzy innowacyjne rozwiązanie za sprawą unikatowego kodu źródłowego napisanego przez pracowników Spółki. Stworzone oprogramowanie jest więc przejawem działalności twórczej pracowników Spółki wyrażonej w opracowanych indywidualnie kodach, które składają się na całość programu komputerowego. Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, w ocenie Wnioskodawcy, można stwierdzić, że oprogramowania wytwarzane przez Spółkę są przedmiotem ochrony prawa autorskiego.

W związku z tym, oprogramowania wytwarzane przez Spółkę można zaliczyć do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT - ze względu na umieszczenie autorskiego prawa do programu komputerowego w tym katalogu. Co więcej, w opinii Wnioskodawcy, prawo do programu komputerowego zostaje wytworzone, rozwinięte bądź ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej – co obejmuje zarówno etapy stworzenia oprogramowania, jego wdrożenia, jak i utrzymywania i rozwijania.

3)   Źródła przychodów

Według art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2 ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca w związku ze stworzonym oprogramowaniem uzyskuje dochody z następujących źródeł:

1.    Sprzedaży oprogramowania;

2.    Usług wdrożeniowych;

3.    Opłat serwisowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego programy, objęte prawami autorskimi stanowią kwalifikowane IP, co zostało już powyżej wykazane. W ocenie Wnioskodawcy, oznacza to, że dochód uzyskany ze sprzedaży oprogramowania będzie objęty stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

Możliwość zastosowania 5% stawki do dochodu ze sprzedaży oprogramowania potwierdzono, między innymi, w przywołanej już interpretacji indywidualnej z 21 listopada 2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.573.2022.1.SH, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:

„Z opisu sprawy wynika, że:

•   prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie wytworzenia, rozwinięcia i ulepszenia oprogramowania stanowią działalność badawczo-rozwojową,

•  Spółka wytwarza, oprogramowania, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

•   w wyniku ulepszania lub rozwijania oprogramowania tworzone są nowe kody i algorytmy - odrębne programy komputerowe będące nowymi prawami własności intelektualnej. Spółce przysługują prawa autorskie do ulepszenia/rozwinięcia Oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

•   w związku z tworzeniem, rozwinięciem lub ulepszaniem oprogramowania, Spółka, w zależności od postanowień umownych z konkretnym klientem, osiąga (będzie osiągać) dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci:

–        opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

–        ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; lub

–        z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,

•   w ramach prowadzonej ewidencji rachunkowej Spółka prowadzi ewidencję w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, zgodnie z art. 24e ustawy o CIT; przedmiotowa ewidencja jest prowadzona na bieżąco. Ewidencja ta jest prowadzona od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W związku z powyższym, Spółka spełnia wszystkie przesłanki, uprawniające ją do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, według preferencyjnej stawki 5% o której mowa w art. 24d ust. 1.”

Tożsame stanowisko wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.667.2024.2.JKU, gdzie stwierdzono, że:

„W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest m.in. dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.”

Zdaniem Wnioskodawcy, również dochód uzyskany z usług wdrożeniowych będzie objęty stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT. W opinii Wnioskodawcy, usługi wdrożeniowe są nieodłączną częścią sprzedaży oprogramowania. Klient z uwagi na zaawansowany stopień złożoności nabytych od Spółki rozwiązań nie byłby w stanie samodzielnie wdrożyć do własnej działalności oprogramowania Wnioskodawcy. W tym celu niezbędna jest specjalistyczna wiedza i umiejętności, które jako twórca wdrażanego oprogramowania posiada Wnioskodawca. Co więcej, bez odpowiedniego wdrożenia oprogramowania produkt nie będzie w pełni zapewniał zakładanych efektów, dlatego zdaniem Wnioskodawcy usługi wdrożeniowe należy uznać za bezpośrednio związane ze sprzedażą oprogramowania. Wnioskodawca wskazuje, że usługi wdrożeniowe nie są jedynie prostym działaniem na wzór montażu produktu. Usługi wdrożeniowe wymagają modyfikacji w programie komputerowym z uwzględnieniem wewnętrznego systemu klienta, dlatego w proces wdrożenia zaangażowani muszą być pracownicy Wnioskodawcy, którzy modyfikują wersję oprogramowania przy wykorzystaniu specjalistycznej wiedzy.

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany z opłat serwisowych również będzie objęty stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT. Usługi serwisowe obejmujące utrzymanie, rozwijanie oraz aktualizowanie oprogramowania są ściśle powiązane z udostępnieniem autorskiego prawa Spółki do programu komputerowego wytworzonego w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Najnowsze aktualizacje udostępnionego oprogramowania są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania programu, stanowią nowe kody będące wytworem działalności Spółki i objęte prawami autorskimi Wnioskodawcy, które następnie w ramach opłat serwisowych są sprzedawane klientom Spółki, a dodatkowo realizacja usług serwisowych nie byłaby możliwa bez wcześniejszego wytworzenia i sprzedaży oprogramowania. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, przychody z opłat serwisowych powiększają dochód z kategorii wymienionych w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT.

Ad. 4

Zgodnie z przepisem z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Jak wynika z Objaśnień Ministerstwa odnośnie ulgi IP BOX, przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5%, oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Co więcej z Objaśnień wynika, że przed poniesieniem kosztów uzyskania przychodów związanych z danym kwalifikowanym IP podatnik powinien zaplanować i wprowadzić odpowiednią wyodrębnioną ewidencję księgową w obszarze ksiąg rachunkowych. Planując wyodrębnioną ewidencję księgową i dobierając odpowiednie konta księgowe podatnik bierze pod uwagę:

•      potrzeby informacyjne związane ze sprawozdawczością w zakresie wydatków kwalifikowalnych w projektach (podział kosztów na odpowiednie kategorie zgodnie z zatwierdzonym budżetem projektu),

•      obowiązujące przepisy prawne, w szczególności: ustawę o PIT, ustawę o CIT, ustawę o VAT, ustawę o rachunkowości oraz przepisy wykonawcze do tych ustaw,

•      techniczne możliwości posiadanego przez siebie systemu księgowego.

Przy czym nie oznacza to, że Spółka chcąc korzystać z ulgi musi prowadzić odrębne księgi rachunkowe. Konieczne jest jedynie wyodrębnienie prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 24e ustawy o CIT, a sposób wyodrębnienia zależy od możliwości i decyzji podatnika.

Powyższe podejście potwierdzają również liczne interpretacje organów podatkowych, w tym między innymi interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 sierpnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.586.2021.12.JKU, gdzie czytamy, że:

„Odnosząc się natomiast do sposobu prowadzenia ewidencji rachunkowej należy zauważyć, że podatnik uzyskujący dochody z kwalifikowanych IP powinien przez odpowiednie zmiany w dokumentacji przyjętych zasad (polityce) rachunkowości dokonać wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących każdego kwalifikowanego IP, umożliwiającego uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu lub straty.

Wymóg zapewnienia ww. wyodrębnionej ewidencji nie oznacza prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych, lecz wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych.

Skoro opracowany przez Państwa plan kont w sposób opisany we wniosku umożliwia prawidłowe:

•      wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

•      prowadzenie ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

•      wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu,

to należy przyjąć, że jest zgodny z wymogami określonymi w art. 24e ust. 1-3”.

Podobnie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 lipca 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.455.2021.12.MBD:

„Podatnik uzyskujący dochody z kwalifikowanych IP powinien przez odpowiednie zmiany w dokumentacji przyjętych zasad (polityce) rachunkowości dokonać wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących każdego kwalifikowanego IP, umożliwiającego uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu lub straty.

Wymóg zapewnienia ww. wyodrębnionej ewidencji nie oznacza prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych, lecz wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, przykładowo na kartach ksiąg pomocniczych.”

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prowadzi osobne konta pomocnicze w księgach rachunkowych, dzięki którym możliwe jest:

•      wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

•      ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

•      wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Zdaniem Wnioskodawcy, stosowany przez Spółkę sposób ewidencjonowania przychodów i kosztów dot. kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest więc zgodny z wymogami określonymi w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

Postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia

Rozpatrzyłem Państwa wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – 13 czerwca 2025 r. wydałem postanowienie Znak: 0111-KDIB1-3.4010.111.2025.3.ZK, o pozostawieniu wniosku z 26 lutego 2025 r. bez rozpatrzenia.

Postanowienie zostało przez Państwa odebrane 30 czerwca 2025 r.

Pismem z 7 lipca 2025 r. złożyli Państwo zażalenie na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z 5 września 2025 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.111.2025.4.MBD utrzymałem w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie doręczono Państwu 16 września 2025 r.

Skarga na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia

Pismem z 16 października 2025 r. wnieśli Państwo skargę na tą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Wnieśli Państwo o:

1)      uchylenie postanowienia Organu oraz poprzedzającego je postanowienia o pozostawieniu wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia,

2)      zasądzenie na rzecz Skarżącej od strony przeciwnej (Organu) kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, w tym koszów zastępstwa procesowego.

Pismem z 5 listopada 2025 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.111.2025.5.ZK udzieliłem odpowiedzi na Państwa skargę.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem wyrokiem z 3 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Wr 749/25.

Wyrok, którym WSA we Wrocławiu uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 27 marca 2026 r.

Prawomocny wyrok WSA wpłynął do mnie 7 kwietnia 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

-         uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w ww. wyroku;

-         ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia, czy:

-    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany ze sprzedaży prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT – jest prawidłowe;

-    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z usług wdrożeniowych dot. sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT – jest nieprawidłowe;

-     Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może dochód uzyskany z opłat serwisowych dotyczących sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT – jest nieprawidłowe;

-    sposób wyodrębnienia przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w księgach rachunkowych Spółki jest zgodny z wymogami określonymi w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Regulacje dotyczące stosowania preferencji IP Box zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop,

W myśl art. 24d ust. 2 updop,

Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop,

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:

Stosownie do art. 24d ust. 5 updop,

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie zaś z art. 24d ust. 7 updop, 

Według art. 24d ust. 8 updop,

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.  

Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:

Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box, wobec autorskiego prawa do programu komputerowego, należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

1.    zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2.    należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;

3.    podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Zgodnie ze wskazaniem przez Państwa w uzupełnieniu wniosku z 29 maja 2025 r., przedmiotem wątpliwości Państwa Spółki nie jest ustalenie, czy wytworzone przez Państwa Spółkę programy komputerowe, będące przedmiotem wniosku, zostały wytworzone w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z tego też względu powyższą informację przyjęto jako niepodlegający weryfikacji przez organ interpretacyjny element opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Ponadto, jak Państwo wskazali w ww. uzupełnieniu wniosku, każdy z wytwarzanych przez Państwa Spółkę programów komputerowych podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W świetle powyższego, Państwa Spółka może dochód uzyskany ze sprzedaży prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej możecie Państwo dochód uzyskany z usług wdrożeniowych dot. sprzedanego oprogramowania komputerowego opodatkować 5% stawką opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, zauważyć należy, że jak Państwo wskazali, w skład usług wdrożeniowych wchodzą:

•      Instalacja i konfiguracja w infrastrukturze klienta lub w chmurze,

•      Dostosowywanie modułów (np. raporty, interfejsy, integracje) do specyfiki klienta,

•      Migracja danych z poprzednich systemów,

•      Szkolenia personelu klienta z obsługi oprogramowania,

•      Asysta w okresie rozruchu (monitoring i rozwiązywanie bieżących problemów w pierwszych tygodniach użytkowania).

Ww. usługi są usługami związanymi z wykorzystaniem przez klienta zakupionych kwalifikowanych IP (Oprogramowań). Każda z tych usług stanowi świadczenie dodatkowe względem usługi polegającej na sprzedaży kwalifikowanego IP.

Jak Państwo wskazują, usługi wdrożeniowe są wykazywane osobno, co również przemawia za uznaniem tych usług jako dodatkowych względem sprzedaży oprogramowania. W art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, ustawodawca wskazał zamknięty katalog dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wśród których (w pkt 2) wskazał na dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Stąd, inne dochody, w tym usługi wdrożeniowe nie są objęte preferencją IP Box.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii związanej z możliwością opodatkowania dochodu z opłat serwisowych dotyczących sprzedanego oprogramowania komputerowego 5% stawką, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

Wskazali Państwo, że opłaty serwisowe obejmują:

•      Bieżące wsparcie techniczne (Help Desk),

•      Aktualizacje i poprawki systemu (m.in. łatanie luk bezpieczeństwa, drobne usprawnienia),

•      Rozwój funkcjonalności zgodnie z ewoluującymi potrzebami klientów (np. nowe raporty, integracje z kolejnymi aplikacjami),

•      Monitoring i utrzymanie systemu w stanie ciągłej dostępności (szczególnie w chmurze).

W piśmie z 29 maja 2025 r. wskazali Państwo, że w ramach opłat serwisowych dokonują Państwo rozwoju oraz aktualizacji i poprawek oprogramowania, w wyniku czego powstają nowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci autorskich praw do programu komputerowego wytworzonego przez Państwa Spółkę, które następnie sprzedawane są klientom. Działania podejmowane w ramach prac prowadzących do rozwoju, aktualizacji i poprawek oprogramowania, prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP, wytworzonego przez Państwa Spółkę.

Z przedstawionego opisu wynika zatem, że ww. usługi są usługami związanymi z wykorzystaniem przez klienta zakupionych wcześniej kwalifikowanych IP (Oprogramowań). Każda z tych usług stanowi w istocie świadczenie dodatkowe względem usługi polegającej na sprzedaży kwalifikowanego IP.

Jak Państwo wskazują, opłaty serwisowe rozliczane są zwykle w formie abonamentowej (np. miesięcznej) lub na osobnej fakturze, co w ewidencji Państwa Spółce stanowi osobną kategorię przychodu. Powyższe działania przemawiają również za uznaniem tych usług jako dodatkowych względem sprzedaży oprogramowania.

Tym samym, nie ma podstaw aby dochód pochodzący z opłat serwisowych opodatkować preferencyjną 5% stawką jako dochód z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również sposobu wyodrębnienia przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w księgach rachunkowych Spółki, czy jest zgodny z wymogami określonymi w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

Wskazali Państwo, że prowadzą Państwo wyodrębnioną ewidencję umożliwiającą prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w szczególności osobne konta dla przychodów ze sprzedaży oprogramowania poszczególnych systemów.

Z opisu sprawy wynika, że wszystkie wymienione źródła przychodów wynikające ze stworzonego oprogramowania wyodrębniają Państwo w księgach rachunkowych Państwa Spółki na odpowiednich kontach. W szczególności prowadzona ewidencja, w tym stosowane konta pomocnicze, pozwalają na:

1)   wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2)   prowadzenie ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)   wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT (wskaźnik nexus), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Należy zaznaczyć, że stosowanie ulgi IP Box (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, podatnik prowadzący księgi rachunkowe, uzyskujący dochody z kwalifikowanych IP, powinien poprzez odpowiednie zmiany w dokumentacji przyjętych zasad (polityce) rachunkowości dokonać wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących każdego kwalifikowanego IP, umożliwiającego uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu lub straty. Wymóg zapewnienia ww. wyodrębnionej ewidencji nie oznacza prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych, lecz wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, przykładowo na kontach ksiąg pomocniczych. Przed poniesieniem kosztów uzyskania przychodów związanych z danym kwalifikowanym IP podatnik powinien zaplanować i wprowadzić odpowiednią wyodrębnioną ewidencję księgową w obszarze ksiąg rachunkowych. Wymagana jest wyodrębniona ewidencja zarówno dla kont przychodów, kosztów uzyskania przychodów, dochodów (strat) z kwalifikowanych IP, kont dotyczących środków trwałych, jak i rozrachunków.

W świetle powyższego, w celu skorzystania z preferencji, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, są Państwo zobowiązani do prowadzenia odrębnej ewidencji, dotyczącej wytwarzanego/rozwijanego/ulepszanego kwalifikowanego IP oraz uzyskiwanych przychodów i kosztów z nich związanych. Zatem, powinni Państwo prowadzić ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 24e ustawy o CIT w sposób wskazany w ww. przepisie.

W myśl art. 24e ust. 1 updop,

Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop,

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzona ewidencja spełnia warunki wskazane w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Wr 749/25.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.