Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.113.2026.1.PC

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

9 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego, w zakresie ustalenia, czy:

   - zakres prac objętych Projektem kwalifikuje się do zakresu pojęciowego długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, określonego art. 15c ust. 10 ustawy o CIT;

   - kalkulując wyłączenie z kosztów, określone art. 15c ust. 1 ustawy o CIT - nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego - Wnioskodawca ma prawo zastosować art. 15c ust. 8 ustawy o CIT oraz art. 15c ust. 9 ustawy o CIT.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

„X” SPÓŁKA AKCYJNA (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych o nieograniczonym obowiązku podatkowym. Siedziba działalności gospodarczej Spółki znajduje się na terytorium Polski. Wnioskodawca zarządza portem lotniczym -lotniskiem użytku publicznego, wpisanym do Rejestru Lotnisk Cywilnych, prowadzonym zgodnie z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo Lotnicze (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1431 ze zm.) oraz Rozporządzenia z dnia 5 lipca 2013 r. Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie klasyfikacji lotnisk i rejestru lotnisk (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1065 ze zm.).

Spółka świadczy usługi związane z obsługą lądowania, obsługą pasażerów i ładunku oraz innych o podobnym charakterze, na rzecz przewoźników powietrznych, a także czynności takie jak sprzedaż paliwa lotniczego, najem i dzierżawa nieruchomości, itd.

Spółka posiada Certyfikat Lotniska wydany w oparciu o rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr (…).

Spółka posiada zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie Zarządzania Lotniskiem Użytku Publicznego wydane przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

W dniu (…) roku Spółka oraz Bank zawarli umowę o obsługę i gwarantowanie emisji obligacji, zmienianą od tego czasu aneksami: nr 1 z dnia (…) roku, nr 2 z dnia (…) roku, nr 3 z dnia (…) roku, nr 4 z dnia (…) roku, nr 5 z dnia (…) roku, nr 6 z dnia (…) roku oraz nr 7 z dnia (…) roku - emisja obligacji do kwoty (…) mln. zł.

Ww. finansowanie będzie przeznaczone na realizację projektu CEF - Projekt (…). „(…)” (dalej zwany - „Projektem”) to projekt, które uzyskały wsparcie (…) - wartość wynosi blisko (…) mln EUR a dotacja CEF to prawie (…) mln EUR.

 

Projekt ma na celu rozbudowę infrastruktury strefy operacyjnej portu lotniczego (…). Y jest portem lotniczym w (…). Inwestycje dotyczą budowy (…), w szczególności:

- rozbudowa płaszczyzn lotniskowych: (…);

- przebudowa i rozbudowa budynku terminala i (…).

(…)

 

Realizacja Projektu ma być zakończona do (…) roku, przy czym:

- inwestycja rozpoczęła się (…) r. - dzień podpisania umowy na projekt rozbudowy (…);

- roboty budowlane związane z rozbudową płaszczyzn lotniskowych rozpoczęły się od zawarcia umowy z wykonawcą, tj. od (…) r. i mają potrwać do (…) r.;

- rozbudowa i przebudowa terminala oraz budowa parkingu wielopoziomowego planowana jest na lata (…), obecnie trwa wybór projektanta.

 

Spółka oświadcza, że:

1. aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się w całości w Polsce;

2. koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w Polsce;

3. wszystkie dochody są osiągane w całości w Polsce.

Wykonawca Projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Pojęcie infrastruktury publicznej nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).

W związku z powyższym należy sięgnąć do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm.).

Stosownie do art. 6 lit. 1b ww. ustawy, celami publicznymi są wydzielanie gruntów pod lotniska, urządzenia i obiekty do obsługi ruchu lotniczego, w tym rejonów podejść oraz budowa i eksploatacja tych lotnisk i urządzeń.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278, ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie definiuje również pojęcia długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, wobec czego zasadne jest odniesienie się w tym względzie do art. 4 ust. 4 pkt b) Dyrektywy Rady (EU) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r., której implementacja jest podstawą zmian w przepisach, (…) Długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 4 dyrektywy ATAD jest to projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Oznacza to, iż Dyrektywa nie narzuca w jaki sposób należy rozumieć przesłankę pozostawania w ogólnym interesie publicznym, pozostawiając państwom członkowskim swobodę decyzji w tym zakresie. Decydującym w tym względzie jest zatem cel projektu, który decyduje o jego przydatności z punktu widzenia ogólnego interesu publicznego.

Jako inwestycje publiczne mogą być więc rozumiane te inwestycje, które ze względu na ich znaczenie społeczne, ułatwiają funkcjonowanie społeczeństwa, spełniają podstawowe potrzeby społeczne, zapewniając wypełnianie zadań publicznych.

Zgodnie z art. 54 ust. 2 Prawa Lotniczego, Lotniskiem użytku publicznego jest lotnisko otwarte dla wszystkich statków powietrznych w terminach i godzinach ustalonych przez zarządzającego tym lotniskiem i podanych do publicznej wiadomości.

Port Lotniczy wypełnia ww. przesłanki, co oznacza, że jest lotniskiem użytku publicznego.

W myśl art. 54 ust. 4 Prawa Lotniczego, z uwagi na rolę, w polityce rozwoju kraju, wyróżnia się lotniska lokalne (gminne, powiatowe) oraz ponadlokalne (regionalne, krajowe).

 

Wnioskodawca z uwagi na rolę, jaką pełni w polityce kraju został zaliczony do lotnisk ponadlokalnych (regionalnych), z którego oferowane są połączenia zarówno krajowe i międzynarodowe. Na uwagę zasługuje również fakt, iż nadzór nad Spółką pełni Urząd Lotnictwa Cywilnego, a Minister Infrastruktury na podstawie art. 64b Prawa Lotniczego sprawuje nadzór nad kluczowymi decyzjami Spółek będących zarządzającymi lotniskami użytku publicznego. Co do zasady, na terenie portu lotniczego funkcjonuje przejście graniczne. Taka sytuacja ma miejsce również u Wnioskodawcy, dlatego też, aby uwypuklić znaczenie aktywa, jakim jest port lotniczy dla całego kraju warto odwołać się do art. 65 ust. 1 Prawa Lotniczego, zgodnie z którym, nieruchomości gruntowe, które w dniu wejścia w życie ustawy są zajęte pod część lotniczą lotnisk międzynarodowych, o których mowa w art. 73 i na których funkcjonują stałe przejścia graniczne, mogą być wyłącznie własnością:

1) Skarbu Państwa;

2) jednostek samorządu terytorialnego;

3) innych państwowych jednostek organizacyjnych, w tym przedsiębiorstw państwowych;

4) spółek prawa handlowego, w których udział Skarbu Państwa i jednostek, o których mowa w pkt 2 i 3, wynosi co najmniej 51% akcji albo udziałów.

 

Ustawodawca w tym przepisie zastrzegł sobie, iż nieruchomości gruntowe, na których funkcjonuje stałe przejścia graniczne mogą być wyłącznie własnością wskazanych wyżej podmiotów.

 

Akcjonariuszami Wnioskodawcy są:

a) A. - (…) % akcji;

b) B. - (…) % akcji;

c) C. - (…) % akcji.

Nie bez znaczenia pozostaje kwestia tego, że Wnioskodawca posiada zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie Zarządzania Lotniskiem Użytku Publicznego wydane przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

 

Stosownie do art. 174 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze, zezwolenie na zarządzanie lotniskiem użytku publicznego może uzyskać:

 1) organ administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej;

 2) państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna;

 3) spółka kapitałowa z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

 

Zgodnie z art. 174 ust. 3 ustawy Prawo lotnicze, zezwolenia udziela się przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 2, jeśli łącznie spełnia następujące warunki:

 1) siedziba jego znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

 2) zarządzanie lotniskiem stanowi podstawowy rodzaj działalności wnioskodawcy, zgodnie z numerem identyfikacyjnym z krajowego rejestru podmiotów gospodarki narodowej, według Polskiej Klasyfikacji Działalności;

 3) wnioskodawca jednocześnie nie zajmuje się działalnością w zakresie przewozu lotniczego;

 4) sytuacja finansowa wnioskodawcy gwarantuje, że jest on w stanie sprostać zobowiązaniom finansowym związanym z wykonywaniem działalności, zgodnie z planem gospodarczym obejmującym co najmniej 2 lata działalności;

 5) w przypadku wniosku o zezwolenie na zarządzanie lotniskiem współużytkowanym z wojskiem lub użytkowanym przez służby państwowe, udostępnionym na potrzeby lotnictwa cywilnego, uzyska zgodę tych służb na przejęcie zarządu lotniska i przedstawi stosowną umowę, określającą zasady i warunki udostępnienia tego lotniska;

 6) w przypadku spółki z udziałem osób zagranicznych lub podmiotów zależnych od osób zagranicznych zezwolenie można otrzymać, jeżeli:

 a) w spółce tej przedsiębiorcy niezależni od osób zagranicznych zachowują:

   - nie mniej niż 51% udziałów lub akcji w całkowitym kapitale założycielskim spółki,

   - decydujący wpływ na ilość głosów, skład, decyzje i kontrolę organów zarządzających spółki, dysponowanie majątkiem spółki oraz na prowadzenie jej działalności,

 b) nie zachodzi sytuacja, w której więcej niż połowa członków zarządu spółki jest jednocześnie członkami zarządu albo osobami pełniącymi funkcje kierownicze w podmiocie z udziałem osób zagranicznych lub w innym podmiocie pozostającym ze spółką w stosunku zależności

   - o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską z państwami członkowskimi Unii Europejskiej nie stanowią inaczej.

Oznacza to bowiem, że Wnioskodawca: ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz zarządzanie lotniskiem stanowi podstawowy rodzaj jego działalności, zgodnie z numerem identyfikacyjnym z krajowego rejestru podmiotów gospodarki narodowej, według Polskiej Klasyfikacji Działalności.

W kontekście powyższych przepisów uznać należy, iż Projekt dotyczący inwestycji w infrastrukturę Portu Lotniczego takich jak rozbudowa płaszczyzn lotniskowych: (…), co do zasady realizowane są w ogólnym interesie publicznym.

 

Ponadto, aby Projekt uznany mógł zostać za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury spełnione muszą zostać również przesłanki wyrażone w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2) aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Wnioskodawca spełnienia wszystkie przesłanki dotyczące uznania Projektu opisanego w stanie faktycznym wniosku za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT.

Pytania

1. Czy zakres prac objętych Projektem kwalifikuje się do zakresu pojęciowego długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, określonego art. 15c ust. 10 ustawy o CIT?

2. Czy kalkulując wyłączenie z kosztów, określone art. 15c ust. 1 ustawy o CIT - nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego - Wnioskodawca ma prawo zastosować art. 15c ust. 8 ustawy o CIT oraz art. 15c ust. 9 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1. Zdaniem Wnioskodawcy zakres prac objętych Projektem kwalifikuje się do zakresu pojęciowego długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, określonego art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.

Ad. 2. Zdaniem Wnioskodawcy kalkulując wyłączenie z kosztów, określone art. 15c ust. 1 ustawy o CIT - nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego - ma on prawo zastosować art. 15c ust. 8 ustawy o CIT oraz art. 15c ust. 9 ustawy o CIT.

Uzasadnienie

Ad. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Powyższe oznacza, że kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo skutkowym z osiąganymi przychodami są wszystkie poniesione wydatki, które są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty bezpośrednio i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, poza wyjątkami wskazanymi w ustawie.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Stosownie do art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:

1) kwotę 3 000 000 zł albo

2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.

 

W myśl art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2) aktywa, których projekt dotyczy znajdują się w całości w państwie Unii Europejskiej;

3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskich Unii Europejskiej;

4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 15c ust. 9 ustawy o CIT, dochodu wynikającego z długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy obliczaniu przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1.

W myśl art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym.

 

Mając na uwadze powyższe, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej musi wypełniać następujące przesłanki:

a) przedmiotem projektu ma być znaczący składnik aktywów, a zatem stanowić zasoby majątkowe podatnika o wiarygodnie określonej wartości;

b) celem projektu musi być dostarczenie, modernizacja, eksploatacja lub utrzymanie tego znaczącego składnika aktywów;

c) cel projektu musi pozostawać w ogólnym interesie publicznym.

 

Zgodnie ze stanowiskiem organu wyrażonym w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego, np. w interpretacji indywidualnej dyrektora KIS z dnia 25 lutego 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.668.2024.2.KW:

Powszechnie przyjmuje się, że do projektów infrastruktury publicznej zalicza się m.in.:

   - budowa, przebudowa, rozbudowa, modernizacja dróg publicznych, gminnych, powiatowych, wojewódzkich oraz krajowych;

   - uporządkowanie i przygotowanie terenów inwestycyjnych;

   - uzbrojenie terenów inwestycyjnych (infrastruktura wodno-kanalizacyjna, telekomunikacyjna, energetyczna, gazowa);

   - budowa, rozbudowa, przebudowa lub modernizacja sieci ciepłowniczych oraz chłodniczych;

   - budowa, przebudowa, rozbudowa, modernizacja, eksploatacja i utrzymanie infrastruktury transportu publicznego;

   - montaż efektywnego energetycznie oświetlenia ulicznego lub modernizacja oświetlenia ulicznego pod katem zwiększenia jego energooszczędności;

   - budowa, rozbudowa i modernizacja: oczyszczalni ścieków komunalnych, systemów kanalizacji zbiorczej, a także systemów zaopatrzenia w wodę;

   - inwestycje w infrastrukturę wychowania przedszkolnego poprzez budowę i wyposażenie nowych obiektów lub modernizacje istniejących; inwestycje w infrastrukturę dydaktyczną szkół i placówek systemu oświaty kształcenia ogólnego (budowa/modernizacja i wyposażenia, budowa/modernizacja obiektów sportowych);

   - inwestycje w infrastrukturę szkół i placówek systemu oświaty prowadzących kształcenie zawodowe i ustawiczne poprzez budowę/modernizację obiektów i wyposażenie w sprzęt dydaktyczny; inwestycje w infrastrukturę popularyzującą naukę i innowacje;

   - odnowa miejscowości na obszarach wiejskich.

Jako inwestycje publiczne mogą być więc rozumiane te inwestycje, które ze względu na ich znaczenie społeczne, ułatwiają funkcjonowanie społeczeństwa, spełniają podstawowe potrzeby społeczne, zapewniając wypełnianie zadań publicznych. (…) Interpretując pojęcie interesu publicznego należy przede wszystkim ocenić, czy dana potrzeba znajduje w obiektywnie określonej sytuacji faktycznej uzasadnienie społeczne z punktu widzenia korzyści, które może przynieść, a wymaga to relatywizacji do konkretnego układu wartości, z uwagi na który nadaje się jej publiczny wymiar. Nie ma przy tym znaczenia, czy inwestycje realizuje podmiot prywatny czy publiczny, jeżeli realizuje w ten sposób interes publiczny.

Z kolei w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 21 lipca 2020 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.213.2020.1.BK, czytamy:

Długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 4 dyrektywy ATAD jest to projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Oznacza to, iż Dyrektywa nie narzuca w jaki sposób należy rozumieć przesłankę pozostawania w ogólnym interesie publicznym, pozostawiając państwom członkowskim swobodę decyzji w tym zakresie. Decydującym w tym względzie jest zatem cel projektu, który decyduje o jego przydatności z punktu widzenia ogólnego interesu publicznego.

Jako inwestycje publiczne mogą być więc rozumiane te inwestycje, które ze względu na ich znaczenie społeczne, ułatwiają funkcjonowanie społeczeństwa, spełniają podstawowe potrzeby społeczne, zapewniając wypełnianie zadań publicznych.

W świetle powyższych przepisów uznać należy, iż projekt dotyczący inwestycji w infrastrukturę Portu Lotniczego między innymi takich, jak budynki kubaturowe (terminale pasażerskie, cargo, budynki administracyjne), hangary i inne budowle (baza paliw JET A1, centralna wartownia), rozbudowę i modernizację parkingów, płyty postojowe, pozostałą infrastrukturę (budowa drogi od ronda (...) w kierunku terminali pasażerskich i strefy cargo, układ komunikacyjny), co do zasady realizowane są w ogólnym interesie publicznym. Tego rodzaju projekty stanowią przy tym znaczący dla podmiotu znaczny składnik majątku, a jego realizacja wykonywana jest przez Wnioskodawcę już od wielu lat nie ulega wątpliwości, iż wskazana przez Wnioskodawcę Inwestycja spełnia warunki do uznania za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 8 upodp, wyłączający przypadające na realizację tego projektu koszty finansowania dłużnego spod jurysdykcji art. 15c tej ustawy.

W świetle opisu stanu faktycznego, w którym wskazano, Projekt niewątpliwie stanowi dla Wnioskodawcy znaczny składnik majątku, a czas trwania inwestycji mieści się w definicji słowa długoterminowy, a ponadto Wnioskodawca działa w ogólnym interesie publicznym oraz w kontekście powyższych przepisów i interpretacji, uznać należy, iż Projekt dotyczący inwestycji w infrastrukturę Portu Lotniczego takich jak rozbudowa płaszczyzn lotniskowych: (…), co do zasady realizowany jest w ogólnym interesie publicznym, wobec czego stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródeł przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Wszystkie wydatki poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z zastrzeżeniem tych wskazanych w ustawie, stanowią koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z osiągniętymi przychodami. Są to zatem wydatki, których poniesienie można uzasadnić w sposób racjonalny i gospodarczy jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem, do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć można wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednie, jak i pośrednie, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Stosownie do art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:

1)  kwotę 3 000 000 zł albo

2)  kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.

Zgodnie z art. 15c ust. 3 ustawy o CIT, przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.

Warunkiem stosowania ograniczenia wynikającego z art. 15c ustawy o CIT jest wystąpienie u podatnika nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad osiągniętymi w danym roku podatkowym przychodami o charakterze odsetkowym, podlegającymi opodatkowaniu.

 

W myśl art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2) aktywa, których projekt dotyczy znajdują się w całości w państwie Unii Europejskiej;

3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskich Unii Europejskiej;

4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 15c ust. 9 ustawy o CIT, dochodu wynikającego z długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy obliczaniu przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym.

W myśl art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w spłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.

Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy wyrażonym w części uzasadnienia ad. 1. do niniejszego wniosku, opisany w stanie faktycznym projekt wypełnia przesłanki zakwalifikowania go w kategorii długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej.

Wnioskodawca finansuje realizację projektu wskazanego w opisie stanu faktycznego w oparciu o zawartą z bankiem umowę o obsłudze i gwarantowanie emisji obligacji, na podstawie której ma możliwość emisji obligacji do kwoty (…) mln zł.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty finansowania dłużnego, o których mowa w opisie stanu faktycznego, nie powinny być brane pod uwagę podczas wyliczania nadwyżki kosztów finansowania dłużnego -co dotyczy odsetek od wyemitowanych obligacji. Projekt jest finansowany w ramach emisji obligacji, które charakterem nie różnią się od kredytu (pożyczki), o której mowa w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, ponieważ są również źródłem pozyskania kapitału dłużnego. Skutkiem emisji obligacji jest powstanie zobowiązania i konieczność spłaty odsetek oraz kapitału (pozyskanego na drodze emisji obligacji).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

 - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.