Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.146.2026.1.PC

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

25 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 marca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej Grupy W., która prowadzi działalność nieprzerwanie od ponad (…) lat. Grupa W. obejmuje szereg samodzielnych przedsiębiorstw działających w branży (…). Obecność Grupy W. na polskim rynku datuje się od (…) r., natomiast sama Spółka, działająca początkowo jako R. Sp. z o.o., została zarejestrowana w (…) r., a uroczyste rozpoczęcie produkcji miało miejsce (…) r.

W ramach Grupy W., Spółka specjalizuje się w branży grzewczej i wodnej. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja (…), a w ofercie Spółki znajdują się (…). Produkty te gwarantują prawidłową eksploatację instalacji grzewczych, chłodniczych oraz ciepłej wody użytkowej.

Działalność Spółki opiera się na wieloletnim doświadczeniu, ciągłym rozwoju wiedzy oraz ścisłym uwzględnianiu potrzeb klientów. Zespoły badawczo-rozwojowe funkcjonujące w różnych przedsiębiorstwach i obszarach działalności Grupy W. współpracują ze sobą, wykorzystując efekt synergii, aby oferować klientom najwyższą jakość rozwiązań.

W ramach Grupy W. realizowana jest strategia dostosowywania oferty produktowej do aktualnych trendów rynkowych oraz potrzeb klientów. Spółka konsekwentnie inwestuje w rozwój technologiczny, automatyzację procesów produkcyjnych oraz modernizację infrastruktury, co pozwala na zwiększenie wydajności, podniesienie jakości produktów oraz umocnienie pozycji rynkowej.

Spółka jest znaczącym pracodawcą w regionie, zatrudniającym wykwalifikowaną kadrę inżynierską, produkcyjną oraz specjalistów z zakresu logistyki i zarządzania jakością, kładąc duży nacisk na rozwój zawodowy swoich pracowników, oferując liczne programy szkoleniowe, możliwości awansu oraz wsparcie w podnoszeniu kwalifikacji.

Ważnym aspektem działalności Spółki jest dbałość o środowisko naturalne i efektywność energetyczną, aktywnie uczestnicząc w transformacji energetycznej, oferując rozwiązania przyjazne środowisku i wspierające efektywność energetyczną instalacji. Spółka wdrożyła system recyklingu opakowań transportowych i handlowych, a dzięki recyklingowi materiałów uzyskuje znaczące oszczędności zasobów i redukcję emisji gazów cieplarnianych.

Oprócz szerokiej gamy produktów, Spółka oferuje kompleksowe wsparcie dla projektantów instalacji, usługi serwisowe, doradztwo techniczne oraz rozbudowane usługi cyfrowe, wspierające klientów na każdym etapie projektowania, montażu i eksploatacji urządzeń.

W związku z dynamicznymi zmianami rynkowymi oraz zachowaniem trendu rozwojowego, zarząd Spółki w 2021 r. podjął decyzję o zrealizowaniu kolejnej nowej inwestycji (dalej: „Inwestycja”), zmierzającej do kontynuacji robotyzacji i automatyzacji procesów produkcyjnych oraz wybudowania magazynu wysokiego składowania (dalej: „Magazyn wysokiego składowania”), która to budowa stanowiła główny element Inwestycji.

W dniu (…) 2021 r. Spółka uzyskała Decyzję na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „Decyzja o wsparciu”). Decyzja ta określa w sposób precyzyjny:

  - objęty nią zakres działalności gospodarczej Wnioskodawcy sklasyfikowany według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz

  - teren, na którym realizowana jest inwestycja w związku z którą Spółka otrzymała Decyzję o wsparciu (poprzez wskazanie działek i ich powierzchni). Jest to całość obszaru funkcjonującego uprzednio kompleksu produkcyjnego.

Decyzja o wsparciu została wydana na prowadzenie działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów wytworzonych lub usług, określonych w następujących pozycjach PKWiU:

- (…),

- (…),

świadczonych w (…), w gminie (…), w powiecie (…), w województwie (…) na terenie działek o nr (…) o powierzchni (…), (…) o powierzchni (…) i (…) o powierzchni (…) ha dla których Sąd Rejonowy, (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (…) (dalej: „Zakład”).

Podstawowym celem Inwestycji była budowa Magazynu wysokiego składowania, nowoczesnej hali magazynowej o wysokości użytkowej przekraczającej 10-12 metrów, zaprojektowana do efektywnego składowania towarów na wielopoziomowych regałach selektywnych, drive-in lub push-back, sięgających niemal stropu hali. Obiekt wykorzystuje konstrukcję stalową lub żelbetową umożliwiającą pracę wózków widłowych wysokiego składowania, zautomatyzowanych układnic AS/RS oraz przenośników taśmowych. Celem budowy magazynu było zoptymalizowanie procesów logistycznych w ramach kontynuacji robotyzacji i automatyzacji produkcji. Budowa Magazynu wysokiego składowania pozwoli Spółce na efektywne gromadzenie dużych zapasów surowców, półproduktów i wyrobów gotowych. Dzięki temu spółka minimalizuje przestoje, poprawia kompletację zamówień w trybie FIFO/LIFO, zwiększa elastyczność na dynamiczne zmiany rynkowe i wspiera skalowalny wzrost produkcji, zachowując zgodność z normami BHP i efektywności energetycznej.

W ramach Inwestycji dokonano również reorganizacji i rozbudowy przestrzeni magazynowych oraz przestrzeni przeznaczonej dla wysyłek w istniejącej już hali i przystosowano ją do produkcji nowych zbiorników, na które wzrosło zapotrzebowanie. Na dzień złożenia niniejszego wniosku prace w tym zakresie nie zostały jeszcze zakończone.

Oprócz budowy Magazynu wysokiego składowania oraz reorganizacji przestrzeni magazynowo-produkcyjnej Spółka nabyła i w dalszym ciągu nabywa w ramach inwestycji składniki majątkowe, w szczególności środki trwałe - wyposażenie powierzchni magazynowych, elementy linii produkcyjnych oraz maszyny i urządzenia zwiększające zdolności produkcyjne Zakładu. Wśród nabytych środków trwałych wymienić można m.in. zakup:

- wyposażenia hali magazynowej (m.in. w regały wysokiego składowania, wózki widłowe, ciągnik oraz naczepy),

- urządzeń spawalniczych,

- wycinarek plazmowych,

- wycinarek laserowych do rur i profili,

- automatów taśmujących,

- półautomatów MICROMIG,

- spawarek,

- zrobotyzowanych stanowisk spawalniczych,

- pompowni tryskowaczowych,

- przecinarek taśmowych,

- urządzeń do aplikacji lakierów,

- drukarek laserowych,

- zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznej, czy też

- rozbudowy sieci komputerowej teleinformatycznej.

Nowe urządzenia zostały zintegrowane z istniejącą infrastrukturą i współdziałają z obecnymi aktywami, tworząc spójny system produkcyjny, który zapewnia płynność działania Zakładu. Zależności funkcjonalne między nowymi a istniejącymi urządzeniami są kluczowe dla stabilności procesu. Ich zakłócenie mogłoby negatywnie wpłynąć na jakość produkcji i sprawność całego zakładu.

Realizując Inwestycję Spółka ponosi także nakłady na rozbudowę i modernizację istniejących już w Spółce środków trwałych, a także na zakup wartości niematerialnych i prawnych (licencja SAP).

Spółka jest dużym przedsiębiorcą a nabywane przez nią środki trwałe zaliczane w poczet kosztów kwalifikowanych są nowe i nabyte na warunkach rynkowych.

Całe przedsięwzięcie jest kontynuacją dotychczasowej działalności przemysłowej zakładu produkcyjnego, a zarówno wygląd, jak i użyte materiały są spójne z istniejącą zabudową. Projekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Inwestycja obejmująca zarówno istniejące obiekty, jak i nowo powstałe budynki, zapewnia spójność procesów produkcyjnych oraz umożliwi lepszą koordynację działań w ramach jednego, harmonijnie działającego systemu. Taka integracja pozwala również na elastyczne dostosowywanie się do zmieniających się potrzeb rynkowych oraz na szybsze reagowanie na nowe wyzwania, co jest kluczowe dla długoterminowego sukcesu Spółki.

Wszystkie obiekty Inwestycji są lub będą zlokalizowane w ramach jednego zakładu co powoduje, że dotychczasowe i nowe obiekty z perspektywy lokalizacyjnej są jednym zintegrowanym kompleksem.

Inwestycja obejmuje cały zakład produkcyjny oraz wszystkie wytwarzane przez Spółkę wyroby. Budowa Magazynu wysokiego składowania, reorganizacja przestrzeni magazynowo-produkcyjnej oraz rozszerzenie parku maszynowego o nowe urządzenia oraz były niezbędne, aby zwiększyć wydajność Spółki i wielkość produkcji, co pozwoliło sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu na produkty Spółki. Nowa inwestycja pozwoliła również na zwiększenie eksportu, co przyczyniło się do lepszej rozpoznawalności marki i wzmocnienia pozycji firmy zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym.

W związku z realizacją opisanego przedsięwzięcia, Spółka poniosła już większość wydatków oraz będzie jeszcze ponosić wydatki inwestycyjne mieszczących się w katalogu kosztów kwalifikowanych. W szczególności, poniesione zostały już wydatki na budowę Magazynu wysokiego składowania (budowa którego stanowiła podstawowy przedmiot Inwestycji) a sam budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „Ewidencja”) we wrześniu 2024 r. Infrastruktura i wyposażenie Magazynu wysokiego składowania, determinujące jego przeznaczenie (np. wózki widłowe oraz regały) zostały wprowadzone do Ewidencji w grudniu 2024 r.

Magazyn wysokiego składowania będzie docelowo wykorzystywany przez Spółkę przede wszystkim na potrzeby własnej produkcji (na terenie magazynu przechowywane będą surowce, materiały do produkcji, półprodukty oraz wyroby gotowe) i w związku z tym nie będzie w sposób bezpośredni generował dochodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, a jedynie zwiększy moce produkcyjne Spółki. Wnioskodawca dopuszcza również możliwość świadczenia usług magazynowych na rzecz innych podmiotów z Grupy W. ale w takim przypadku zarówno realizowane z tego tytułu przychody, jako nieobjęte Decyzją o wsparciu, jak i odpowiednio alokowane koszty uzyskania tych przychodów (w tym w postaci odpisów amortyzacyjnych) przyporządkowane byłyby do wyniku podlegającego opodatkowaniu, nie zaś do wyniku z zwolnionego z opodatkowania.

Spółka nabyła również i wprowadziła do Ewidencji większość pozostałych składników majątku nabytych w ramach Inwestycji a wykorzystywanych bezpośrednio w działalności produkcyjnej. Urządzenia te uzupełniają i współdziałają z wcześniej istniejącym majątkiem, tworząc zintegrowany system produkcyjny, którego efektywność zależy od spójnej współpracy wszystkich elementów. Utrzymanie jakości, ciągłości procesów oraz standardów produkcyjnych wymaga jednoczesnego wykorzystania zasobów, zarówno nowych, jak i dotychczas posiadanych. Dodatkowo część z tych nakładów stanowi wydatki na modernizację dotychczasowych środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie. Obiektywnie nie jest więc możliwe dokonanie rozdzielenia dochodu wygenerowanego wyłącznie przy pomocy składników majątku nabytego w ramach Inwestycji oraz dochodu wygenerowanego przez dotychczasowy majątek Zakładu, a tym bardziej ustalenie momentu, w którym taki dodatkowy dochód powstał.

 

Pytania

 

 1. Czy Wnioskodawca, zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia WNI w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania Decyzji o wsparciu, będzie uprawniony do korzystania ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, począwszy od miesiąca poniesienia pierwszych kosztów kwalifikowanych w ramach realizowanej Inwestycji?

 2. Czy w opisanym stanie faktycznym - w którym Inwestycja polega przede wszystkim na wytworzeniu środka trwałego w postaci Magazynu wysokiego składowania wykorzystywanego na własne potrzeby operacyjne Wnioskodawcy a pozostałe składniki majątku nabyte w ramach Inwestycji i wykorzystywane bezpośrednio w procesie produkcyjnym są zintegrowane z dotychczasowym majątkiem Zakładu w sposób nie pozwalający na dokonanie rozdzielenia dochodu wygenerowanego wyłącznie przy pomocy składników nabytych w ramach Inwestycji - prawidłowe jest stanowisko, że:

 1) dla celów stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT „dochód z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu” należy rozumieć jako dochód z tej działalności prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu, osiągany przy wykorzystaniu efektów inwestycji (w tym infrastrukturalnych), oraz że w konsekwencji,

 2) Wnioskodawca jest uprawniony do rozpoczęcia stosowania zwolnienia co najmniej (najpóźniej) od miesiąca, w którym Magazyn wysokiego składowania został oddany do używania i rozpoczęto jego eksploatację (rozumianą jako oddanie do używania i faktyczne wykorzystanie) w ramach działalności objętej Decyzją o wsparciu?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia WNI w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania Decyzji o wsparciu, będzie on uprawniony do korzystania ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, począwszy od miesiąca poniesienia pierwszych kosztów kwalifikowanych w ramach realizowanej Inwestycji.

Ad. 2

Niezależnie od powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że w okolicznościach niniejszej sprawy - Magazyn wysokiego składowania będący podstawowym elementem Inwestycji został wybudowany przede wszystkim na potrzeby własnej działalności produkcyjnej objętej Decyzją o wsparciu (składowane będą w nim przede wszystkim surowce, materiały do produkcji, półwyroby oraz wyroby gotowe) a zatem nie generuje w sposób bezpośredni dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT - nie jest zasadne uzależnianie możliwości rozpoczęcia korzystania przez nią ze zwolnienia od „dysponowania przez nią dochodem pochodzącym z Inwestycji, w ramach której Spółka ponosiła wydatki kwalifikowane”.

Spółka dopuszcza wprawdzie możliwość świadczenia usług magazynowania na rzecz podmiotów trzecich, jednak usługi te nie są objęte treścią Decyzji o wsparciu a tym samym wygenerowane w ten sposób przychody nie przyczynią się do powstania dochodów korzystających ze zwolnienia z opodatkowania, nawet w przypadku jeśli usługi magazynowania na rzecz innych podmiotów byłyby wykonywane).

Zwrot „Dochód z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu” należy zdaniem Spółki odnosić wyłącznie do dochodu generowanego przez nią z działalności gospodarczej określonej w Decyzji o wsparciu, prowadzonej na wskazanym w niej terenie (na terenie Zakładu). Magazyn wysokiego składowania jest elementem infrastruktury tej działalności i jego podstawową funkcją jest wspieranie procesu generowania dochodu z działalności objętej Decyzją o wsparciu, mimo, że sam nie tworzy odrębnego strumienia przychodów zaliczonych do wyniku realizowanego na działalności podlegającej zwolnieniu z opodatkowania.

W razie przyjęcia przez organ podejścia, że praktyczna możliwość rozpoczęcia stosowania zwolnienia powinna być wiązana z momentem „dysponowania przez nią dochodem pochodzącym z nowej inwestycji, w ramach której Spółka ponosiła wydatki kwalifikowane”, to za taki moment należy uznać miesiąc rozpoczęcia faktycznej eksploatacji Magazynu wysokiego składowania (oddanie do używania i faktyczne wykorzystanie w działalności operacyjnej), co miało miejsce w styczniu 2025 r.

Za stanowiskiem tym przemawia również fakt, iż pozostałe środki trwałe nabyte w ramach Inwestycji, wykorzystywane bezpośrednio w produkcji (np. opisane w stanie faktycznym wycinarki, przecinarki, drukarki itd.) są zintegrowane z dotychczasowym majątkiem Zakładu w sposób nie pozwalający na określenie zarówno wysokości jak i momentu, w którym powstałby przychód wygenerowany wyłącznie przy pomocy składników nabytych w ramach Inwestycji. Wpływ na to ma również okoliczność, że część z kosztów kwalifikowanych nowej Inwestycji stanowią wydatki na modernizację dotychczasowych środków trwałych wykorzystywanych w Zakładzie.

Uzasadnienie Stanowiska Spółki

Ad. 1

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W myśl art. 17 ust. 4 Ustawy o CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „Ustawa o WNI”), wsparcie na realizację nowej inwestycji, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 13 ust. 1 Ustawy o WNI wsparcie na realizacje nowej inwestycji udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej: „decyzją o wsparciu”.

Art. 14 Ustawy o WNI stanowi, iż decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej inwestycji, która spełnia kryteria ilościowe i jakościowe, a także w ramach działalności gospodarczej niewyłączonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI, „nowa inwestycja” stanowi:

a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu, lub

b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa.

Jak stanowi § 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. poz. 2861 z późn. zm., dalej: „Rozporządzenie WNI 2022”), do spraw wszczętych i niezakończonych oraz decyzji o wsparciu wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy Rozporządzenia WNI z 2018 r. Rozporządzenie WNI 2022 weszło w życie z dniem 1 stycznia 2023 r., natomiast Decyzja o wsparciu wydana została Spółce 29 czerwca 2021 r. W międzyczasie, w grudniu 2025 r. Spółka wystąpiła do Ministra właściwego ds. gospodarki z wnioskiem o zmianę Decyzji o wsparciu w zakresie wskazanych w niej terminów poniesienia wydatków kwalifikowanych, utrzymania miejsc pracy oraz zakończenia inwestycji, a także doprecyzowania jednego z kryteriów jakościowych, jednakże był to jedynie wniosek o dokonanie modyfikacji treści posiadanej już decyzji o wsparciu złożony w oparciu o postanowienia art. 17 ust. 4 Ustawy o WNI, nie zaś wniosek o wydanie nowej decyzji. Mając na uwadze powyższe, w opinii Spółki, w stosunku do Decyzji o wsparciu otrzymanej przez Spółkę - jako wydanej przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia WNI 2022 - zastosowanie będą miały przepisy Rozporządzenia WNI, w brzmieniu obowiązującym w momencie wydania tej decyzji, a zatem 29 czerwca 2021 r.

Potwierdzenie stanowiska Spółki w tym zakresie znaleźć można m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 1 marca 2023 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.33.2023.1.KS), w której organ podatkowy wskazując na właściwy dla podatnika stan prawny stwierdził: „Powyższe oznacza, że treść Rozporządzenia obowiązującego od 1 stycznia 2023 r. ma zastosowanie jedynie do przedsiębiorstw, którzy złożą lub złożyli wniosek o udzielenie wsparcia po 1 stycznia 2023 r. Z uwagi na to, że w opisie zdarzenia przyszłego mowa jest jedynie o decyzjach o wsparciu wydanych w latach 2020 - 2022 r. „nowe” Rozporządzenie obowiązujące od 1 stycznia 2023 r. w opisanej sprawienie nie znajduje zastosowania.” W myśl § 9 ust. 1 Rozporządzenia WNI wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. II FSK 1077/12: „Analiza językowa danego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby sprzeczna z językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady praworządności. Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice dopuszczalnej wykładni, gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego sensu, jakiego możemy poszukiwać w tekście przepisów prawa” (wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2000 r., III SA 3055/09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4). Aby ustalić ten sens można odwołać się do kontekstu językowego, systemowego i funkcjonalnego interpretowanego przepisu prawa, zgodnie z przyjętymi w judykaturze dyrektywami wykładni językowej, systemowej i funkcjonalnej. Sięgając po pozajęzykowe metody wykładni, należy pamiętać, że ich wynik musi się mieścić w językowym znaczeniu słów tworzących dany przepis prawa, gdyż przyjęcie wyniku wykładni, który ewidentnie jest nie do pogodzenia z szeroko rozumianym znaczeniem interpretowanych zwrotów byłoby równoznaczne z wykładnią contra legem (por. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2009 r., II FSK 1019/08; postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009 r., II FZ 553/09; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/; także B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008, s. 41 oraz T. Spyra, Granice wykładni prawa, Kraków 2006, passim).”

Biorąc pod uwagę literalną wykładnię przepisu § 9 ust. 1 Rozporządzenia WNI, zdaniem Wnioskodawcy, zasadnym jest stwierdzenie, że podatnik może zastosować zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT począwszy od miesiąca, w którym (po wydaniu Decyzji o wsparciu) poniósł koszty na realizację nowej inwestycji, do momentu wystąpienia jednego z następujących zdarzeń: (i) wygaśnięcie decyzji o wsparciu lub (ii) wyczerpanie limitu przysługującej pomocy publicznej.

Wnioskodawca zwraca również uwagę na brak przepisów, które uzależniałyby moment, od którego należy rozpocząć korzystanie ze zwolnienia, od oddania do używania środków trwałych wchodzących w składy nowej inwestycji. Zgodnie z obowiązującymi regulacjami, limit dostępnej pomocy publicznej jest sukcesywnie powiększany o wydatki inwestycyjne ponoszone przez przedsiębiorcę od daty otrzymania decyzji o wsparciu do daty zakończenia inwestycji wskazanej w treści tej decyzji (do maksymalnej wysokości wydatków wskazanej w treści decyzji).

Natomiast prawo do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT przysługuje już od pierwszego miesiąca, w którym zostaną poniesione pierwsze wydatki kwalifikowane inwestycji (przy czym wysokość zwolnienia jest ograniczona limitem pomocy publicznej kalkulowanym w oparciu o wysokość wydatków inwestycyjnych).

W konsekwencji momentem, od którego Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z PDOP jest miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8 Rozporządzenia WNI.

Wnioskodawca podkreśla brak regulacji, które wiązałyby prawo do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia z momentem wprowadzenia do eksploatacji środków trwałych tworzących nową inwestycję. Zgodnie z przepisami, granica dostępnej pomocy publicznej jest stopniowo zwiększana o nakłady inwestycyjne realizowane przez przedsiębiorcę - od daty wydania decyzji o udzieleniu wsparcia aż po termin zakończenia inwestycji określony w tej decyzji (nie przekraczając maksymalnej kwoty wskazanej w decyzji).

Tymczasem zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT można stosować już od pierwszego miesiąca, w którym poniesiono pierwsze kwalifikowane wydatki inwestycyjne (z ograniczeniem do limitu pomocy publicznej obliczanej na podstawie tych wydatków). W rezultacie uprawnienie do zwolnienia z opodatkowania powstaje w miesiącu (po dniu wydania decyzji o wsparciu), kiedy inwestor ponosi pierwsze koszty nowej inwestycji kwalifikujące się zgodnie z definicją z § 8 Rozporządzenia WNI. Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę znajduje potwierdzenie w następujących indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora KIS:

  - w interpretacji indywidualnej z 5 marca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.597.2019.2.IZ), w której organ wskazał: „(...) cytowany powyżej przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, że podatnik może zastosować zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop począwszy od miesiąca, w którym (po wydaniu decyzji o wsparciu) poniósł koszty na realizację nowej inwestycji, do momentu wystąpienia jednego z następujących zdarzeń: wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania limitu przysługującej pomocy publicznej. Tym samym, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że będzie uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach inwestycji (po dniu wydania decyzji o wsparciu), niezależnie od momentu, w którym Wnioskodawca zakończy inwestycję.”;

  - w interpretacji indywidualnej z 1 lipca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.205.2020.1.JKT), zgodnie z którą: „Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że Spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop (w ramach przysługującego limitu pomocy publicznej) począwszy od miesiąca, w którym w ramach realizacji Inwestycji zostaną poniesione pierwsze wydatki stanowiące koszty kwalifikowane zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia.”;

  - w interpretacji indywidualnej z 23 września 2019 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.385.2019.1.JKT), zgodnie z którą „podatnik może zastosować zwolnienie z p.d.o.p., o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o p.d.o.p. począwszy od miesiąca, w którym (po wydaniu decyzji o wsparciu) poniósł koszty na realizację nowej inwestycji, do momentu wystąpienia jednego z następujących zdarzeń: (i) wygaśnięcie decyzji o wsparciu lub (ii) wyczerpanie limitu przysługującej pomocy publicznej”;

  - w interpretacji indywidualnej z 5 marca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.597.2019.2.IZ), w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „Spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach inwestycji (po dniu wydania decyzji o wsparciu), niezależnie od momentu, w którym Wnioskodawca zakończy inwestycję”;

  - w interpretacji indywidualnej z 13 grudnia 2019 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.405.2019.1.JKU), w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „w przypadku uzyskania przez Spółkę Decyzji, Spółka będzie mogła korzystać z przyznanego zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 865 z późn. zm.; dalej: „ustawa o p.d.o.p.”), począwszy od miesiąca, w którym poniesie pierwsze wydatki w ramach realizacji Inwestycji”;

  - w interpretacji indywidualnej z 21 czerwca 2019 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.177.2019.1.MO), w której organ wskazał: „Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym pomoc publiczna w postaci zwolnienia z podatku CIT, do której jest on uprawniony na podstawie Decyzji, przysługuje mu począwszy od pierwszego miesiąca, w którym rozpoczął ponoszenie kosztów kwalifikowanych inwestycji po dniu wydania Decyzji, aż do jej wygaśnięcia lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi najpierw, zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia PSI, należy uznać za prawidłowe.”;

  - w interpretacji indywidualnej z 19 kwietnia 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.69.2019.1.MO, zgodnie z którą: „Powyżej cytowany przepis wskazuje zatem, że podatnik może zastosować zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o p.d.o.p. począwszy od miesiąca, w którym (po wydaniu decyzji o wsparciu) poniósł koszty na realizację nowej inwestycji, do momentu wystąpienia jednego z następujących zdarzeń: (i) wygaśnięcie decyzji o wsparciu lub (ii) wyczerpanie limitu przysługującej pomocy publicznej. Tym samym zgodzić należy się z Wnioskodawca, że będzie uprawniony do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o p.d.o.p. począwszy od miesiąca, w którym poniesione zostaną wydatki w ramach Inwestycji, niezależnie od momentu, w którym Wnioskodawca zacznie uzyskiwać dochód z realizowanej Inwestycji”.

Wnioskodawca jest świadomy, że w kolejnych latach, pomimo faktu, że treść § 9 ust. 1 Rozporządzenia WNI nie uległa zmianie, w obrocie prawnym pojawiły się jednak interpretacje indywidualne Dyrektora KIS wskazujące na odmienną wykładnię tego przepisu. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 16 września 2021 r (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.376.2021.1.MBD) organ podatkowy uznał, iż: „momentem, od którego Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z PDOP może być miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8 rozporządzenia, pod warunkiem, że Wnioskodawca dysponuje dochodem pochodzącym z nowej inwestycji, w ramach której Spółka ponosiła wydatki kwalifikowane”. Analogiczne stanowisko Dyrektor KIS prezentował w interpretacjach podatkowych wydawanych w kolejnych latach.

Wnioskodawca jednak wskazuje, iż „zmodyfikowane” stanowisko Dyrektora KIS jest systematycznie kwestionowane przez sądy administracyjne, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji. Stanowisko, w myśl którego podatnicy są uprawnieni do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT począwszy od miesiąca, w którym poniesione zostały wydatki kwalifikowane w ramach inwestycji, niezależnie od momentu, w którym zaczną uzyskiwać dochód z realizowanej inwestycji zaprezentowane zostało m.in. w: wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2023 r. (sygn. II FSK 795/20), z 16 kwietnia 2024 r. (sygn. II FSK 881/21), z 23 kwietnia 2024 r. (sygn. II FSK 915/21), z 7 listopada 2024 r. (sygn. II FSK 683/24), z 10 grudnia 2024 r. (sygn. II FSK 330/22) oraz z 8 kwietnia 2025 r. (sygn. II FSK 917/22 i II FSK 918/22), a także wyrokach WSA w Poznaniu z 4 grudnia 2019 r. (sygn. I SA/Po 633/19), WSA w Warszawie z 8 stycznia 2020 r. (sygn. III SA/Wa 1706/19), WSA w Poznaniu z 21 grudnia 2021 r. (sygn. I SA/Po 705/21), WSA w Poznaniu z 6 maja 2022 r. (sygn. I SA/Po 121/22) czy WSA w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2024 r. (sygn. I SA/Bd 31/24).

Spółka jest przy tym świadoma, iż wyroki sądów nie mają w polskim systemie prawnym charakteru precedensowego. Niemniej jednak w zakresie interpretacji podatkowych (ogólnych i indywidualnych) orzecznictwo to zyskuje szczególnie na znaczeniu, co wielokrotnie podkreślone zostało przez NSA (np. w wyrokach NSA: z 14 kwietnia 2016 r. (sygn. II FSK 608/14), z 7 kwietnia 2016 r. (sygn. II FSK 375/14,) z 14 grudnia 2017 r. (sygn. II FSK 3337/15). Jak podkreślono w wyroku NSA z 8 grudnia 2020 r. (sygn. II FSK 2127/18): „Sam ustawodawca przywiązuje do tego dużą wagę, stwierdzając w art. 14e § 1 OrdPU, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej (obecnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej) może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Podobnie w art. 14a § 1 OrdPU określono, że minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne). Powyższe oznacza, że z woli ustawodawcy orzecznictwo sądów stało się przesłanką do formułowania oceny poprawności interpretacji przepisów prawa podatkowego (…) Kończąc zatem ten wątek, organ może nie zgodzić się z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie sądowym, jednakże w takim wypadku powinien szczegółowo w uzasadnieniu interpretacji odnieść się wyczerpująco do powodów braku akceptacji określonego stanowiska.” Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż w całości podziela pogląd zaprezentowany w ww. wyroku.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia WNI w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania Decyzji o wsparciu, będzie on uprawniony do korzystania ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT począwszy od miesiąca poniesienia pierwszych kosztów kwalifikowanych w ramach realizowanej Inwestycji.

Ad. 2

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym począwszy od 2022 r., wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W myśl art. 17 ust. 4 Ustawy o CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Zgodnie z powyższym, zwolnieniem z CIT objęte są dochody z działalności gospodarczej osiągnięte: (i) w związku z realizacją nowej inwestycji, (ii) osiągnięte na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu.

Biorąc pod uwagę powyższe, punktem wyjścia dla oceny momentu rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jest prawidłowe rozumienie pojęcia „dochodu z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu”. W ocenie Wnioskodawcy, w realiach niniejszej sprawy nie jest zasadne utożsamianie tego pojęcia wyłącznie z „dochodem wygenerowanym przez pojedynczy składnik majątku” (tu: Magazyn wysokiego składowania) ani z „dochodem, który da się przypisać wyłącznie do nowego projektu inwestycyjnego” rozumianego w oderwaniu od istniejącego Zakładu.

Wedle interpretacji ogólnej MF z 25.10.2019 r. (Interpretacja ogólna MF z 25.10.2019 r., nr DD5.8201.10.2019 w sprawie sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych lub podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych inwestycji - dalej: „Interpretacja Ogólna”), Częstą formą realizacji nowej inwestycji jest inwestycja realizowana na posiadanych przez podatnika rzeczowych aktywach trwałych. W takich przypadkach, jeżeli realizacja nowej inwestycji następuje w sposób angażujący aktywa posiadane już przez podatnika oraz gdy nowa inwestycja stanowi nieodłączny i zależnie funkcjonalny element w odniesieniu do już istniejącego zespołu składników majątku (ścisłe powiązania), dochód podlegający zwolnieniu z opodatkowania ustala się z uwzględnieniem tego istniejącego, przed wydaniem decyzji o wsparciu, majątku. Sytuacja taka jest możliwa jedynie wówczas, gdy sposób zintegrowania nowej i istniejącej inwestycji, położonych na tym samym terenie, nie pozwala na określenie dochodu (przychodu) wyłącznie z nowej inwestycji, bez uwzględnienia zintegrowanej z nią części istniejącej inwestycji.

W tym zakresie dochód nie podlega wydzieleniu ze względu na ścisłe ekonomiczne i funkcjonalne powiązania między inwestycją istniejącą i nową, gdyż takie wydzielenie musiałoby opierać się na metodach (…) [pozaustawowych]. W przypadku jednak, gdy ścisłe powiązania między istniejącą a nową inwestycją nie występują, przedsiębiorca określa dochód (przychód) z nowej inwestycji jako dochód (przychód) wytwarzany niezależnie od inwestycji istniejącej i tylko ten dochód (przychód) wytworzony niezależnie od inwestycji istniejącej podlega zwolnieniu z opodatkowania.

Tym samym Minister Finansów podzielił nowe inwestycje na dwa rodzaje: i) nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością, ii) dające się wyodrębnić z istniejącego zakładu. Stanął też na stanowisku, że zwolnieniu podlega cały dochód osiągnięty przez podatnika (tj. wygenerowany ze składników dotychczasowych i nowych), o ile nowa inwestycja realizowana będzie z zaangażowaniem posiadanych już przez podatnika aktywów oraz stanowić będzie nieodłączny i zależnie funkcjonujący element istniejącego zespołu składników majątku (ścisły nierozerwalny związek). Nie doprecyzowano jednak granic istnienia lub nieistnienia „ścisłych powiązań”.

W konsekwencji, należy uznać, że jeśli inwestycja:

a) następuje w sposób angażujący aktywa posiadane już przez podatnika,

b) stanowi nieodłączny i zależnie funkcjonalny element w odniesieniu do już istniejącego zespołu składników majątku (ścisłe powiązania),

c) sposób zintegrowania nowej i istniejącej inwestycji, położonych na tym samym terenie, nie pozwala na określenie dochodu (przychodu) wyłącznie z nowej inwestycji,

wówczas dochód podlegający zwolnieniu z opodatkowania ustala się z uwzględnieniem tego istniejącego, przed wydaniem decyzji o wsparciu, majątku, tj. podatnik nie ma obowiązku wydzielenia dochodu generowanego wyłączenie przez nowo nabyte/wytworzone składniki majątku.

Interpretacja Ogólna okazała się niewystarczająca i podjęto próbę doprecyzowania stanowiska w objaśnieniach podatkowych MF z 6 marca 2020 r. (Objaśnienia podatkowe MF z 6 marca 2020 r. dotyczące sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z 10.05.2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji - dalej: „Objaśnienia MF”). W Objaśnieniach MF wyjaśniono, że zgodnie z definicją nowej inwestycji z Ustawy WNI, przedsiębiorcy mogą wykorzystywać także wcześniej posiadane środki trwałe. Zwrócono jednak szczególną uwagę na konieczność zaistnienia „ścisłych powiązań” pomiędzy dotychczasową działalnością podatnika, a podejmowaną w ramach nowej inwestycji. Podkreślono, że z uwagi na brak definicji legalnej należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy między istniejącymi przed wydaniem decyzji o wsparciu inwestycjami, a nowymi inwestycjami występują powiązania tego rodzaju, że niemożliwym lub niezasadnym funkcjonalnie jest określenie (wydzielenie) dochodu (przychodu) przypadającego wyłącznie na nową inwestycję, bez uwzględnienia istniejących wcześniej w przedsiębiorstwie zasobów technicznych (w tym nieruchomości), ze względu na ścisłe powiązania między inwestycją nową, a istniejącą.

Zdaniem Ministra Finansów przesłanka ścisłych powiązań będzie spełniona, gdy realizacja celów Ustawy o WNI nie jest możliwa wyłącznie przy wykorzystaniu aktywów nabytych w ramach nowej inwestycji, lecz wymaga współdziałania z aktywami wykorzystywanymi w dotychczasowej działalności. Wnioskodawca wskazuje, że uzyskana Decyzja o wsparciu obejmuje prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Zakładu w zakresie wskazanych w niej rodzajów działalności (PKWiU). Konstrukcja zwolnienia w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT (w zw. z art. 17 ust. 4 Ustawy o CIT) ma charakter terytorialno-przedmiotowy: odnosi się do dochodu z działalności określonej w decyzji, prowadzonej na terenie w niej wskazanym. W konsekwencji zwrot „dochód z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu” należy rozumieć jako dochód z tej działalności (rodzajowo i terytorialnie określonej w decyzji), osiągany przy wykorzystaniu efektów realizowanej inwestycji - w tym także efektów infrastrukturalnych, organizacyjnych i logistycznych, które zwiększają zdolności produkcyjne, zapewniają ciągłość procesów i podnoszą efektywność zakładu.

Powyższe uwagi są adekwatne do stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Inwestycja obejmuje bowiem nie tylko wytworzenie środka trwałego w postaci Magazynu wysokiego składowania, lecz również nabycie i modernizację innych składników majątku oraz ich funkcjonalne zintegrowanie z dotychczasowym parkiem maszynowym i infrastrukturą Zakładu. Urządzenia nabyte w ramach inwestycji „uzupełniają i współdziałają z wcześniej istniejącym majątkiem, tworząc zintegrowany system produkcyjny”, a utrzymanie ciągłości procesów wymaga jednoczesnego wykorzystania zasobów nowych i dotychczas posiadanych. W takiej konfiguracji „projektowe” wydzielanie dochodu wyłącznie do nowego składnika (magazynu) albo nawet do całego pakietu „nowych” aktywów jest obiektywnie nieadekwatne (a w stanie faktycznym dotyczącym Spółki wręcz niemożliwe) - dokładnie tego typu przypadki Minister Finansów opisuje jako „ścisłe powiązania”. Wnioskodawca podkreśla ponadto, że Magazyn wysokiego składowania - którego budowa była podstawowym elementem Inwestycji - może stanowić element nowej inwestycji polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy o WNI, ponieważ tworzy infrastrukturę umożliwiającą obsługę zwiększonego wolumenu surowców, półproduktów i wyrobów gotowych, a więc realnie wspiera wzrost skali produkcji. Z gospodarczego punktu widzenia magazyn jest elementem „kręgosłupa” operacyjnego zakładu: poprawia ciągłość dostaw wewnętrznych, redukuje przestoje i wspiera realizację produkcji w większej skali. Taki efekt inwestycyjny typowo nie musi (i często nie będzie) generować odrębnego, mierzalnego „strumienia dochodu z magazynu”. Mając na uwadze powyższe, w okolicznościach niniejszej sprawy nie byłoby zasadne uzależnianie możliwości rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia od uzyskania pierwszego dochodu z Inwestycji. Charakter nakładów inwestycyjnych poniesionych na „część produkcyjną” Inwestycji nie pozwala bowiem na wiarygodne wskazanie ani dokładnej wysokości takiego dochodu, ani też uchwycenia momentu, w którym taki dochód powstał po raz pierwszy. Również próba odniesienia się do momentu „uzyskania dochodu z Magazynu wysokiego składowania” rozumianego jako bezpośredni dochód przypisywany do tego środka trwałego byłaby bezcelowa. Tak rozumiany dochód może nie wystąpić w ogóle, mimo że magazyn realnie zwiększa moce produkcyjne i wspiera uzyskiwanie dochodu z działalności objętej Decyzją o wsparciu. W tym kontekście interpretacyjnie właściwe jest odniesienie pojęcia „dochodu z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu” do całokształtu działalności objętej Decyzją o wsparciu prowadzonej na terenie Zakładu, przy wykorzystaniu efektów Inwestycji (w tym infrastrukturalnych), a nie do „dochodu z pojedynczego aktywa”.

Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że pytanie nr 2 nie ma na celu „powielenia” pytania nr 1, lecz służy doprecyzowaniu sposobu rozumienia przesłanek zwolnienia w sytuacji inwestycji infrastrukturalnej oraz ścisłych powiązań majątkowych (co istotne, kwestia istnienia ścisłych powiązań nie jest przedmiotem pytania Spółki, ponieważ w opinii Spółki istnienie powiązań o tym charakterze jest niezaprzeczalne). Innymi słowy: nawet przy przyjęciu, że § 9 Rozporządzenia WNI wskazuje regułę rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia „począwszy od miesiąca, w którym poniesiono koszty kwalifikowane po dniu wydania decyzji” (jako najwcześniejszego momentu, w którym możliwe byłoby stosowanie zwolnienia), Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że w realiach niniejszej sprawy nie należy oczekiwać „dochodowości magazynu” jako warunku startu zwolnienia, ponieważ byłoby to sprzeczne z funkcją inwestycji i logiką „ścisłych powiązań”. Mając na uwadze przedmiot Inwestycji oraz istnienie ścisłych powiązań miedzy nabytymi w jej ramach składnikami a dotychczasowymi składnikami majątku, przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby wręcz uniemożliwić skorzystanie z pomocy publicznej, nawet w okresie następującym po zakończeniu Inwestycji.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że dopuszcza możliwość świadczenia usług magazynowych na rzecz podmiotów z Grupy, jednak przychody z tego tytułu - jako nieobjęte zakresem Decyzji o wsparciu - byłyby alokowane do działalności opodatkowanej wraz z odpowiadającymi im kosztami (w tym odpowiednią częścią amortyzacji). Zatem, przychody osiągane w związku ze świadczeniem usług magazynowych nie stanowią i nie mają stanowić podstawy do wykazywania dochodu zwolnionego, a tym bardziej nie mogą być traktowane jako miarodajny test „momentu dochodu z inwestycji” w rozumieniu zawężającego podejścia. Tym bardziej, że na dzień dzisiejszy Spółka wyłącznie dopuszcza możliwość świadczenia usług na rzecz podmiotów zewnętrznych a same usługi nie były wymienione we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu.

Z perspektywy pytania 2 pkt 2 kluczowe jest wskazanie takiego momentu, który - nawet przy przyjęciu przez Organ podejścia wiążącego start zwolnienia z „dysponowaniem dochodem pochodzącym z inwestycji” - pozwala obiektywnie wykazać, że dochód z działalności objętej Decyzją o wsparciu jest osiągany przy wykorzystaniu efektów Inwestycji. W realiach sprawy Wnioskodawca odróżnia bowiem (a) formalne wprowadzenie budynku Magazynu do Ewidencji (wrzesień 2024 r.) od (b) osiągnięcia pełnej zdolności użytkowej Magazynu wynikającej z wyposażenia determinującego jego funkcję logistyczną (regały, wózki widłowe - grudzień 2024 r.) oraz od (c) rozpoczęcia faktycznej eksploatacji w działalności operacyjnej (styczeń 2025 r.). Odstęp kilku miesięcy spowodowany był:

  - okresem rozruchu logistycznego (rekrutacja personelu magazynowego, wdrażanie systemu obsługi Magazynu wysokiego składowania, procedury związane z reorganizacją pracy Zakładu)

  - okresem montażu wyposażenia „ruchomego”: Montaż regałów przesuwnych czy zakup wózków widłowych to procesy, które dzieją się w budynku już zdatnym do użytku.

Ta sekwencja zdarzeń pokazuje, że samo ujęcie budynku w Ewidencji nie musiało jeszcze oznaczać (i nie oznaczało) realnego wykorzystania efektu inwestycji w procesach gospodarczych - dopiero skompletowanie infrastruktury i uruchomienie procesów logistycznych pozwoliło mówić o rzeczywistym „działaniu” Inwestycji. Ustawa o CIT wymaga, aby środek trwały był „zdatny do użytku”, a nie „wykorzystywany”. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 8 maja 2014 r. (sygn. II FSK 1274/12): „(…) „kompletne i zdatne do użytku” nie ma charakteru obiektywnego, lecz subiektywny, a więc zależny od wielu czynników, w tym rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności, charakteru środka trwałego, jego technicznych parametrów i możliwości uzyskiwania przychodów, jako elementu niezbędnego do uznania określonego wydatku za koszt podatkowy. Inaczej mówiąc, ocena pojęcia kompletności i zdatności do użytkowania może być dokonywana wyłącznie w oparciu o analizę konkretnej sytuacji faktycznej (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2014 r., II FSK 1711/13; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2010 r., I SA/Ol 731/10; D. Bednarski i inni, Środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, inwestycje w nieruchomości, Gdańsk 2004, s. 16).”

W związku z faktem, iż Spółka otrzymała dokument poświadczający odbiór Magazynu wysokiego składowania i uzyskała pozwolenie na jego użytkowanie (co świadczy o tym, że budynek był już wówczas zdatny do użytkowania i kompletny, a także spełniał wszystkie normy bezpieczeństwa i funkcjonalne), budynek został wprowadzony do Ewidencji. Sekwencja ta wynika z obiektywnych okoliczności biznesowych i dokumentacji a jednocześnie pozwala precyzyjnie ustalić moment, od którego efekty Inwestycji (budynek Magazynu wysokiego składowania) zaczęły funkcjonować w ramach działalności objętej Decyzją o wsparciu.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że co najmniej (najpóźniej) od miesiąca rozpoczęcia faktycznej eksploatacji Magazynu wysokiego składowania (styczeń 2025 r.) spełnione są przesłanki uznania, że dochód z działalności gospodarczej określonej w Decyzji o wsparciu jest osiągany przy wykorzystaniu efektów nowej inwestycji. Od tego momentu Magazyn oraz jego wyposażenie realnie pełnią funkcję gospodarczą, dla której zostały wytworzone i nabyte: służą składowaniu surowców, półproduktów i wyrobów, poprawiają logistykę wewnętrzną i umożliwiają zwiększenie zdolności produkcyjnych Zakładu, a więc bezpośrednio wspierają generowanie dochodu z działalności objętej Decyzją o wsparciu. Co istotne, wybór tego momentu jest również najłatwiejszy do wykazania dowodowo (procedury operacyjne, harmonogramy uruchomienia, obieg materiałowy.

Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy - prawidłowe jest stanowisko, że dla celów stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT „dochód z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu” należy rozumieć jako dochód z tej działalności prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji o wsparciu, osiągany przy wykorzystaniu efektów Inwestycji, oraz że w konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do rozpoczęcia stosowania zwolnienia co najmniej (najpóźniej) od miesiąca, w którym magazyn został oddany do używania i rozpoczęto jego eksploatację (rozumianą jako oddanie do używania i faktyczne wykorzystanie) w ramach działalności objętej Decyzją o wsparciu, a zatem począwszy od stycznia 2025 r.

W świetle przywołanych argumentów Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie, że przedstawione stanowisko i rozumienie treści przepisów prawa podatkowego są prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 459 ze zm. dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),

Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o WNI,

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o WNI:

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa czas obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

 

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI:

użyte w ustawie określenie nowa inwestycja oznacza:

 a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub

 b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa.

 

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o WNI,

koszty kwalifikowane nowej inwestycji - poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu:

 a) koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego spółką handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, lub

 b) dwuletnie koszty pracy poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie określonej liczby nowych miejsc pracy, przez określony czas, w związku z realizacją nowej inwestycji, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu maksymalnej pomocy publicznej.

Zgodnie z § 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm.), do spraw wszczętych i niezakończonych oraz decyzji o wsparciu wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1713 oraz z 2021 r. poz. 2483).

Zatem, w Państwa sprawie znajdzie zastosowanie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1713 ze zm., dalej: „Rozporządzenie o WNI”).

W myśl § 8 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,

Stosownie do § 9 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,

Z kolei w § 10 Rozporządzenia o WNI, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego limitu pomocy publicznej.

Zgodnie z § 10 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,

W myśl § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia o WNI,

Rozpatrując przedmiotowe zagadnienie nie można pominąć okoliczności, że zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. W związku z tym, przepisy dotyczące zwolnień podatkowych muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową i nie powinny być one przedmiotem wykładni rozszerzającej.

Cytowany powyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia o WNI, wprowadza warunek zaliczenia jako koszty kwalifikowane kosztów zarówno nabytych jak i wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zatem, do zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wydatków z tytułu nabycia lub wytworzenia środków trwałych, nie wystarczy samo ich poniesienie w ujęciu kasowym. Zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia o WNI, konieczne jest również zaliczenie tego środka trwałego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Taki warunek wprost wynika z literalnego brzmienia tego artykułu.

Wskazać również należy, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie poniesiony, a nie deklarację o zamiarze jego poniesienia w przyszłości. Zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wychodząc z tego założenia, należy uznać, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków kwalifikujących się jako koszty inwestycji, nie jest wystarczające dla obliczenia wielkości zwolnienia podatkowego (pomocy publicznej) jedynie dokonanie w księgach odpisu, niebędącego wydatkiem lub zarachowanie wydatku w księgach bez jego faktycznego poniesienia.

Pamiętać jednak należy, że poniesienie wydatków kwalifikowanych wg metody kasowej nie oznacza, że możliwe jest już skorzystanie z omawianego zwolnienia. Jak wskazano powyżej, wsparcie na realizację nowej inwestycji polega na zwolnieniu z podatku dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Dopóki więc podatnik nie uzyska takiego dochodu nie może skorzystać ze wsparcia na podstawie ustawy o WNI (a w konsekwencji zwolnienia na podstawie ustawy o CIT). Nie można natomiast mówić o uzyskaniu dochodu dopóki podatnik nie osiągnie przychodów, które będą następstwem dokonanej nowej inwestycji, czyli przychodu wypracowanego w oparciu o zespół składników majątkowych nabytych w ramach wydatków związanych z nową inwestycją, której dotyczy decyzja o wsparciu.

Zatem, należy podkreślić, że przepis § 9 ust. 1 Rozporządzenia, wskazuje na najwcześniejszy moment skorzystania ze wsparcia z tytułu poniesienia kosztów kwalifikowanych i nie można interpretować go w oderwaniu od treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Tego wymogu nie może zmienić fakt, że nowa inwestycja jest ściśle powiązana z istniejącym już zespołem składników a sposób zintegrowania nowej i istniejącej inwestycji, położonych na tym samym terenie, nie pozwala na określenie dochodu (przychodu) wyłącznie z nowej inwestycji, bez uwzględnienia zintegrowanej z nią całości lub części istniejącej inwestycji. Zwolnienie w tym przypadku całego dochodu osiągniętego w ramach tej działalności gospodarczej, z którą nowa inwestycja pozostaje w ścisłym nierozerwalnym związku nie oznacza, że podatnik może zacząć korzystać ze zwolnienia z podatku już w momencie rozpoczęcia nowej inwestycji, czyli zanim uzyska jakiekolwiek przychody (dochody) będące efektem budowy nowych lub rozbudowy czy modernizacji dotychczas wykorzystywanych składników majątkowych. W przeciwnym wypadku, tj. uznania, że zwolnienie przysługuje już od momentu rozpoczęcia nowej inwestycji, zwolnieniu nie podlegałby dochód uzyskany z działalności prowadzonej w oparciu o nową inwestycję, tylko w oparciu o dotychczasowe składniki majątku, co jest sprzeczne z wymogiem określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT. Poza tym, takie działanie byłoby niezgodne z przepisem art. 13 ust. 8 ustawy o WNI, zgodnie z którym,

Dochodem uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jest dochód uzyskiwany z zaangażowaniem nakładów inwestycyjnych poniesionych w ramach decyzji o wsparciu, w taki sposób, że uczestniczą one w wytworzeniu dochodu podlegającego zwolnieniu.

W konsekwencji, momentem od którego Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku może być miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8 Rozporządzenia, pod warunkiem, że Spółka dysponuje dochodem pochodzącym z nowej inwestycji, w ramach której ponosi wydatki kwalifikowane.

Podkreślić należy, że poniesienie kosztów, które są uznane za koszty kwalifikowane nie uprawnia jeszcze do skorzystania z możliwości zwolnienia dochodów w ramach decyzji o wsparciu. Rozpoczęcie procesu inwestycyjnego powinno prowadzić każdorazowo do uzyskania dochodu, który umożliwia zastosowanie zwolnienia. Dla faktycznego skorzystania z analizowanego zwolnienia, istotne jest bowiem uzyskanie dochodów z nowej inwestycji (również w ramach ścisłych powiązań), a nie samo poniesienie wydatków kwalifikowanych.

Oczywiście nie można wykluczyć, że takie dochody uzyskane zostaną w miesiącu poniesienia kosztów kwalifikowanych, co uprawnia do korzystania ze zwolnienia już od tego miesiąca.

W świetle powyższych wyjaśnień nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem do pytania nr 1 zgodnie z którym Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, począwszy od miesiąca poniesienia pierwszych kosztów kwalifikowanych w ramach realizowanej Inwestycji.

Również za nieprawidłowe należy uznać stanowisko do pytania nr 2.

W świetle cytowanych powyżej przepisów, w przypadku realizacji nowej inwestycji w postaci budowy Magazynu wysokiego składowania są Państwo uprawnieni do stosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, od momentu uzyskania dochodu do którego przyczynił się nowy Magazyn.

Reasumując, Państwa stanowisko do pytania nr 1 i 2 należy uznać za nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowi źródła prawa, wiąże strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawarte w nich stanowisko organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.