Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.149.2026.1.PC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski, będącą rezydentem podatkowym w Polsce (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”). Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji (...) dla branży budowlanej i wyposażenia wnętrz.

W dniu (…) 2017 r. Wnioskodawca uzyskał zezwolenie (dalej: „Zezwolenie”) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”). Wnioskodawca spełnił wszystkie warunki określone w Zezwoleniu i w związku z tym ma prawo do stosowania zwolnienia z podatku od osób prawnych dochodów z działalności określonej w Zezwoleniu.

Rada Ministrów dnia 23 lipca 2013 r. przyjęła 14 rozporządzeń wprowadzających regulację wydłużającą o 6 lat termin funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych tj. do końca 2026 r.

Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. w sprawie (…) specjalnej strefy ekonomicznej (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. (...)) strefa działa do dnia 31 grudnia 2026 r. Tym samym zgodnie z aktualnymi przepisami podatkowymi działalność SSE zostanie zakończona w 2026 r.

Rok podatkowy Wnioskodawcy trwa od października do września. W związku z tym, dochód uzyskany w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE od dnia 1 października 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. zostanie wykazany w deklaracji CIT składanej do końca trzeciego miesiąca po zakończeniu roku obrotowego trwającego od 1 października 2026 r. do 30 września 2027 r. tj. do grudnia 2027 roku.

Pytanie

Czy Wnioskodawca zachowa prawo do objęcia zwolnieniem podatkowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. 2025 poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”), dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia od dnia 1 października 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. w sytuacji, gdy deklaracja CIT za rok podatkowy obejmujący ten okres zostanie złożona po tej dacie, tj. w 2027 r.?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zachowa on prawo do objęcia zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w okresie od 1 października 2026 r. do 31 grudnia 2026 r., pomimo że zeznanie CIT obejmujące ten okres zostanie złożone w 2027 r.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są „dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami”.

Z kolei w myśl art. 17 ust. 4 ustawy o CIT „zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.”

Jednocześnie Rozporządzeniem z dnia 23 lipca 2013 r. Rada Ministrów zmieniła rozporządzenie w sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej. W § 1 wskazano: W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. w sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr (...), poz. (...), z późn. zm.) w § 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie: 3. „Strefa działa do dnia 31 grudnia 2026 r.”.

Konstrukcja powyższych regulacji wskazuje zatem, że prawo do zwolnienia zależy od faktycznego uzyskania dochodu w ramach działalności prowadzonej na podstawie ważnego zezwolenia, w okresie funkcjonowania strefy.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani złożyć zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym do końca trzeciego miesiąca roku następującego po zakończeniu roku podatkowego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.

Z przywołanego przepisu wynika zatem, że przedsiębiorca, który prowadzi działalność w oparciu o otrzymane zezwolenie na prowadzenie działalność na terenie SSE, dochód z tej działalności winien wyłączyć z dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania. Elementy odpowiednio kształtujące dochód zwolniony (przychody oraz koszty uzyskania tego przychodu) nie są elementem podstawy opodatkowania.

Przepisy ustawy o CIT nie uzależniają natomiast prawa do zwolnienia od momentu złożenia zeznania podatkowego. Istotny jest bowiem moment uzyskania dochodu, a nie moment jego wykazania w zeznaniu podatkowym.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany z działalności prowadzonej na terenie SSE w okresie od 1 października 2026 r. do 31 grudnia 2026 r., o którym mowa w art. 17 ust 1 pkt 34 ustawy o CIT będzie zwolniony z podatku dochodowego, niezależnie od tego, że zostanie wykazany w zeznaniu CIT składanym w 2027 r.

Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 21 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.530.2025.1.KW, potwierdził, że prawo do zwolnienia z opodatkowania nie zależy od momentu złożenia deklaracji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT,

Dochód – ustalony zgodnie z art. 7 albo 7a ust. 1, po odliczeniu (…) – stanowi podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a.

Jednocześnie, należy wskazać, że dochód podatkowy może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania w szczególności na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Wymieniony przepis zawiera katalog dochodów wolnych od podatku. Stwierdzenie, że dochód jest wolny od podatku, należy odczytywać jako wyłączenie z podstawy opodatkowania dochodów o jakich mowa w tym przepisie. Należy też dodać, że wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe zawarte w ustawie o CIT podlegają bardzo ścisłej interpretacji – ich zakres nie może być rozszerzany ani zawężany – ze względu na zasadę tzw. powszechności i równości opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT,

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT,

podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o CIT,

rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba, że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że przedsiębiorca, który prowadzi działalność w oparciu o otrzymane zezwolenie na prowadzenie działalność na terenie SSE, dochód z tej działalności winien wyłączyć z dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania. Elementy odpowiednio kształtujące dochód zwolniony (przychody oraz koszty uzyskania tego przychodu) nie są elementem podstawy opodatkowania. Prowadzona przez podatnika ewidencja księgowa powinna umożliwić ustalenie tych wartości.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku CIT lub podatku PIT, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604 ze zm., dalej: „ustawa o SSE”).

Zgodnie z art. 12 ustawy o SSE,

dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE,

podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o SSE,

zezwolenie wygasa z upływem okresu, na jaki została ustanowiona strefa.

Zauważyć należy, iż wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy aż do wygaśnięcia zezwolenia lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.

Zgodnie z § 1 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej z dnia 15 grudnia 2008 r. (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. (...)),

Zatem, Spółki korzystające ze zwolnienia z dochodów na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, mogą korzystać ze zwolnienia maksymalnie do 31 grudnia 2026 r., czyli do dnia upływu okresu działania strefy, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o SSE w zw. z § 1 ust. 3 ww. Rozporządzenia.

Wskazane wyżej przepisy prawa nie uzależniają prawa do zwolnienia z opodatkowania od momentu złożenia zeznania.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca zachowa prawo do objęcia zwolnieniem podatkowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia od dnia 1 października 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. w sytuacji, gdy deklaracja CIT za rok podatkowy obejmujący ten okres zostanie złożona po tej dacie, tj. w 2027 r., należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z  powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).    

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.