Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.157.2026.1.DW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z 24 marca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Spółka jest polskim rezydentem podatkowym. Spółka jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka jest podatnikiem podatku CIT. Rok podatkowy Wnioskodawcy nie odpowiada rokowi kalendarzowemu, tzn. trwa od 1 października do 30 września następnego roku. Spółka nie korzysta z tzw. uproszczonej metody uiszczania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.

Działalność Spółki polega na wytwarzaniu produktów (…) (dalej: „Wyroby”).

Plany zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa skłoniły Spółkę do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o wsparciu do zarządcy (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Dnia (…) 2021 r. zarząd (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej S.A. wydał na rzecz Wnioskodawcy decyzję o wsparciu nr (…) (dalej: „Decyzja o wsparciu nr (…)” lub „Decyzja o wsparciu”). Decyzja ta została wydana na terytorium dotychczas zajmowanym przez Spółkę. W ramach nowej inwestycji i wydanej w jej ramach Decyzji o wsparciu Spółka zamierza zwiększyć zdolności produkcyjne istniejącego zakładu poprzez budowę nowego budynku (…), silosów na (…) (...), laboratorium dla (…) i (…), rozbudowę magazynu wyrobów gotowych, nabycie maszyn i urządzeń niezbędnych do realizacji działalności w ramach nowej inwestycji oraz modernizację istniejącej infrastruktury wytwórczej (dalej: „Inwestycja”).

Decyzja o wsparciu została zmieniona decyzją numer (…) z dnia (…) 2024 r., znak sprawy (…) (dalej: „Decyzja zmieniająca”). Zmiana polegała na przesunięciu terminu realizacji nowej inwestycji z dnia 31 marca 2024 r. na dzień 31 marca 2025 r. i analogicznie okresu utrzymania odpowiedniego poziomu zatrudnienia z dnia 31 marca 2029 r. na dzień 31 marca 2030 r.

Obecnie Spółka zakończyła realizację nowej inwestycji w ramach wydanej Decyzji o wsparciu – tak jak wskazano w treści ww. decyzji w dniu 31 marca 2025 r., w tej dacie przyjęła do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wszystkie nabyte oraz wytworzone w ramach nowej inwestycji środki trwałe i wartości niematerialne i prawne.

Spółka rozpoczęła produkcję z wykorzystaniem nowych składników majątkowych nabytych w ramach nowej inwestycji po oddaniu wszystkich składników majątku do używania, a tym samym pierwszy przychód (dochód) z produkcji realizowanej w ramach nowej inwestycji Spółka osiągnęła po definitywnym zakończeniu nowej inwestycji, tj. po dacie 31 marca 2025 r. W okresie realizacji inwestycji Spółka ponosiła wydatki kwalifikowane, natomiast nie realizowała produkcji z wykorzystaniem ww. składników majątku. W konsekwencji, Spółka rozpoczęła korzystanie z przysługującego jej zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu zakończenia inwestycji, tj. od kwietnia 2025 r., ponieważ w tym miesiącu Spółka uzyskała pierwszy przychód (dochód) pochodzący z produkcji Wyrobów w ramach posiadanej Decyzji o wsparciu.

Dla celów skorzystania z przysługującego Spółce zwolnienia z podatku CIT, Spółka dokonała wydzielenia organizacyjnego działalności w zakładzie Spółki objętym DoW (z uwagi na prowadzenie działalności także w innych lokalizacjach nieobjętych Decyzją o wsparciu), tak aby możliwe było jednoznaczne wydzielenie kosztów oraz przychodów generowanych przez nową inwestycję od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia 30 września 2025 r. i kolejnych latach podatkowych Spółki. Tak powstały dochód Spółka wykazała w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu i należnego podatku dochodowego od osób prawnych (deklaracja CIT-8 oraz CIT-8S).

Należy zauważyć, że zakres przedmiotu działalności określony w wydanej na rzecz Wnioskodawcy Decyzji o wsparciu nie obejmuje całości prowadzonej przez niego działalności. Dochody z takich sfer działalności Spółki, jak działalność handlowa, usługowa lub związana z udostępnianiem posiadanego przez nią majątku, a wynikający z działalności prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji o wsparciu, nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego.

Pytania

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „Ustawa o CIT”), od kwietnia 2025 r., tj. począwszy od momentu, w którym uzyskał pierwszy przychód (dochód) z realizowanej Inwestycji, rozumiany jako pierwszy przychód (dochód) osiągnięty ze sprzedaży wyrobów wytworzonych z użyciem środków trwałych przyjętych do używania w ramach realizacji nowej Inwestycji, pomimo iż pierwsze koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji poniósł (w rozumieniu kasowym) przed kwietniem 2025 r.?

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym z uwagi na brak możliwości określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy (dzień, w którym zgodnie z przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego), brak jest możliwości i tym samym obowiązku po stronie Wnioskodawcy kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego od dochodu objętego Decyzją o wsparciu?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym jest on uprawniony do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, od kwietnia 2025 r., tj. począwszy od momentu, w którym uzyskał pierwszy przychód (dochód) z realizowanej Inwestycji, rozumiany jako pierwszy przychód (dochód) osiągnięty ze sprzedaży produktów wytworzonych z użyciem środków trwałych przyjętych do używania w ramach realizacji nowej Inwestycji, pomimo iż pierwsze koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji poniósł (w rozumieniu kasowym) przed kwietniem 2025 r.

2.  Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na brak możliwości określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy (dzień, w którym zgodnie z przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego), brak jest możliwości i tym samym obowiązku po stronie Wnioskodawcy kalkulacji i wpłaty zaliczek w trakcie roku podatkowego w zakresie działalności prowadzonej na terenie i w zakresie wskazanym w Decyzji o wsparciu.

Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania numer 1

Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „Ustawa o WNI”) wprowadziła mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu realizacji nowej inwestycji.

Zgodnie z § 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm.), do spraw wszczętych i niezakończonych oraz decyzji o wsparciu wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1713 oraz z 2021 r. poz. 2483). Zatem, w odniesieniu do Decyzji o wsparciu wydanej dla Spółki zastosowanie mają regulacje przedstawione w Rozporządzeniu PSI.

Na podstawie § 9 ust. 1 Rozporządzenia PSI, wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia PSI, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie realizacji inwestycji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w Ustawie o WNI, i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jak wskazuje art. 17 ust. 4 Ustawy o CIT, powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Z treści cytowanych powyżej przepisów Rozporządzenia PSI oraz Ustawy o CIT wynika, że w celu korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT podatnik musi:

1)  uzyskać decyzję o wsparciu na realizację nowej inwestycji,

2)  ponieść koszty kwalifikowane w ramach realizacji nowej inwestycji, które będą miały wpływ na osiągane przychody (zgodnie z metodą kasową),

3)  w przypadku kosztów kwalifikowanych w postaci wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych - ująć dane środki trwałe w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, oraz

4)  uzyskać przychód (dochód) z nowej inwestycji w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie określonym w decyzji o wsparciu (wg PKWiU) oraz na terenie określonym w tej decyzji, przy czym przychód, niezależnie od faktu występowania ścisłych powiązań, powinien zostać wygenerowany z wykorzystaniem środków trwałych stanowiących element nowej inwestycji.

W opinii Wnioskodawcy, dopiero spełnienie wszystkich wymienionych przesłanek umożliwia rozpoczęcie korzystania ze zwolnienia. Wsparcie dla nowej inwestycji obejmuje zwolnienie z podatku dochodu z działalności określonej w Decyzji o wsparciu. Zatem, przed uzyskaniem takiego dochodu podatnik nie może skorzystać z pomocy na podstawie Ustawy o WNI (co pociąga za sobą zwolnienie z CIT). Nie ma mowy o dochodzie, dopóki nie powstaną przychody wynikające z nowej inwestycji, czyli wypracowane przy użyciu zespołu składników majątkowych nabytych/wytworzonych w ramach wydatków wskazanych w decyzji o wsparciu. Działalność ta musi być ponadto prowadzona na obszarze określonym w decyzji.

W konsekwencji, zwolnienie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, przysługuje najwcześniej od miesiąca uzyskania przychodu (dochodu) z nowej inwestycji, tj. takiego, który jest generowany dzięki składnikom majątkowym nabytym/wytworzonym w toku realizacji inwestycji objętej decyzją. Kluczowe jest, by te składniki faktycznie przyczyniały się do wytwarzania przychodu (dochodu), nawet jeśli wprowadzane są etapami w trakcie inwestycji.

Wnioskodawca podkreśla, iż w ramach nowej inwestycji i wydanej w jej ramach Decyzji o wsparciu Spółka zwiększyła zdolności produkcyjne istniejącego zakładu poprzez budowę nowego budynku (…), silosów na (…) (...), laboratorium dla (…) i (…), rozbudowę magazynu wyrobów gotowych, nabycie maszyn i urządzeń niezbędnych do realizacji działalności w ramach nowej inwestycji oraz modernizację istniejącej infrastruktury wytwórczej. W związku z faktem, iż nowa inwestycja polegała m.in. przede wszystkim na budowie nowego budynku (…) oraz laboratorium, a także zakupie nowych maszyn – rozpoczęcie produkcji z wykorzystaniem nowych składników majątku było możliwe dopiero po zakończeniu całej inwestycji.

Ponadto, wydatki kwalifikowane obejmują m.in. koszty zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia PSI, środki te – nabyte lub wytworzone – muszą być wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych. W ocenie Wnioskodawcy, samo poniesienie wydatku (w ujęciu kasowym) nie czyni go kosztem kwalifikowanym; niezbędne jest przyjęcie środka do ewidencji w roku, gdy buduje on pulę limitu pomocy publicznej.

Jednakże dla rozpoczęcia zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, niewystarczające jest samo poniesienie kosztu kwalifikowanego. Przepis § 9 ust. 1 Rozporządzenia PSI wyznacza najwcześniejszy możliwy moment (poniesienie kosztu), lecz interpretacja musi uwzględniać art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, nakazujący wykazanie przychodu (dochodu) z działalności prowadzonej w ramach nowej inwestycji na terenie z decyzji (jak wskazano wcześniej). W ocenie Wnioskodawcy, prowadzi to do wniosku, że uprawnienie do zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT powstaje w miesiącu wykazania pierwszego przychodu (dochodu) z nowej inwestycji, w ramach której poniesiono koszty kwalifikowane, zgodnie z definicją określoną w § 8 Rozporządzenia PSI.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy i opis stanu faktycznego, Wnioskodawca spełnia te warunki, albowiem:

1) Wnioskodawca uzyskał decyzję o wsparciu na realizację nowej inwestycji.

Spółka posiada wydaną Decyzję o wsparciu zmienioną Decyzją zmieniającą.

2) Wnioskodawca rozpoczął ponoszenie kosztów kwalifikowanych w ramach realizacji nowej inwestycji, które miały wypływ na osiągane przychody.

Po uzyskaniu DoW Spółka rozpoczęła ponoszenie wydatków na Inwestycję i wydatki te przełożyły się na zwiększenie zdolności produkcyjnych i sprzedaż wyrobów Spółki, a tym samym doprowadziły do zwiększenia osiąganych przychodów w związku z prowadzoną Inwestycją.

3) Wnioskodawca przyjął do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych środki trwałe nabyte/wytworzone, w związku z którymi poniesione zostały koszty kwalifikowane.

Spółka do dnia zakończenia inwestycji, tj. do 31 marca 2025 r. przyjęła do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych maszyny i urządzenia nabyte/wytworzone w ramach realizacji Inwestycji, a także nowo powstałe budynki, a także zwiększyła wartość początkową zmodernizowanych środków trwałych.

4) Wnioskodawca uzyskuje przychód (dochód) z nowej inwestycji.

Począwszy od kwietnia 2025 r. Spółka uzyskuje przychód (dochód) z działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie określonym w DoW (według kodów PKWiU) oraz uzyskuje ten dochód na terenie realizacji inwestycji wskazanym w DoW.

Podsumowując powyższe przesłanki, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do korzystania ze zwolnienia dochodu z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, począwszy od momentu, w którym uzyskano pierwszy przychód (dochód) z realizowanej Inwestycji, tj. od kwietnia 2025 r., pomimo tego, że pierwsze koszty kwalifikowane zostały poniesione (w rozumieniu kasowym) wcześniej.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:

-     Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 czerwca 2025 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.308.2025.1.DW, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy w identycznym stanie faktycznym jak sytuacja Spółki „Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym jest on uprawniony do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm. dalej: „ustawa o CIT”), od 2025 r., tj. począwszy od momentu, w którym uzyskał pierwszy przychód (dochód) z realizowanej Inwestycji, rozumiany jako pierwszy przychód (dochód) osiągnięty ze sprzedaży produktów wytworzonych z użyciem środków trwałych przyjętych do używania w ramach realizacji nowej Inwestycji, pomimo iż pierwsze koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji poniósł (w rozumieniu kasowym) przed 2025 r.”;

-     Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 sierpnia 2023 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.381.2023.1.KW „W konsekwencji momentem, od którego Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z PDOP może być miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8 rozporządzenia, pod warunkiem, że Spółka dysponuje dochodem pochodzącym z nowej inwestycji, w ramach której Spółka ponosiła wydatki kwalifikowane. Podkreślić bowiem należy, że poniesienie kosztów, które są uznane za koszty kwalifikowane nie uprawnia jeszcze do skorzystania z możliwości zwolnienia dochodów w ramach decyzji o wsparciu. Rozpoczęcie procesu inwestycyjnego powinno prowadzić każdorazowo do uzyskania dochodu, który umożliwia zastosowanie zwolnienia”.

-     Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 czerwca 2023 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.273.2023.1.ZK „Podkreślić należy, że poniesienie kosztów, które są uznane za koszty kwalifikowane nie uprawnia jeszcze do skorzystania z możliwości zwolnienia dochodów w ramach decyzji o wsparciu. Rozpoczęcie procesu inwestycyjnego powinno prowadzić każdorazowo do uzyskania dochodu, który umożliwia zastosowanie zwolnienia. Dla faktycznego skorzystania z analizowanego zwolnienia, istotne jest bowiem uzyskanie dochodów z nowej inwestycji”.

-     Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 marca 2023 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.33.2023.1.KS „W konsekwencji, momentem od którego Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z PDOP może być miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8 Rozporządzenia, pod warunkiem, że Wnioskodawca dysponuje dochodem pochodzącym z nowej inwestycji, w ramach której ponosi wydatki kwalifikowane”.

Mając na uwadze powyższą argumentację, jak również w/w rozstrzygnięcia organów podatkowych zasadnym jest przyjęcie, że prawidłowym jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia dochodu z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, począwszy od momentu, w którym uzyskała pierwszy przychód (dochód) z realizowanej Inwestycji, tj. od kwietnia 2025 r., pomimo tego, że pierwsze koszty kwalifikowane zostały poniesione (w rozumieniu kasowym) wcześniej.

Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania numer 2

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w Ustawie o WNI, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Tym samym, ustawa o CIT precyzyjnie określa, że dla oceny, czy wielkość zwolnienia nie przekracza maksymalnej, dopuszczalnej wysokości pomocy publicznej na danym obszarze, pod uwagę brana jest wartość już udzielonej i wciąż możliwej do udzielenia na podstawie decyzji o wsparciu pomocy publicznej.

Podobne postanowienie zawiera § 9 ust. 1 Rozporządzenia PSI, zgodnie z którym wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.

Przytoczone powyżej przepisy wyraźnie stanowią, że podatnik realizujący nową inwestycję może korzystać ze zwolnienia w podatku dochodowym wyłącznie do wysokości limitu pomocy publicznej, co zobowiązuje go do monitorowania wartości dostępnej pomocy publicznej oraz utylizacji wygenerowanej z tytułu realizacji nowej inwestycji pomocy publicznej.

Należy jednocześnie zauważyć, że z powodu rozłożonego w czasie okresu korzystania z uzyskanego zwolnienia podatkowego wygenerowanego z tytułu realizacji nowej inwestycji, wielkość pomocy publicznej jest dyskontowana na dzień uzyskania decyzji o wsparciu (tak § 10 Rozporządzenia PSI). W § 10 ust. 3 Rozporządzenia PSI został zawarty wzór do dyskontowania otrzymanej pomocy publicznej, natomiast § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia PSI określa jako dzień uzyskania ulgi podatkowej jest dzień, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania rocznego.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, termin złożenia rocznego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy upływa w ostatnim dniu trzeciego miesiąca roku następnego. W przypadku Spółki, której rok podatkowy kończy się 30 września, termin ten przypada co do zasady na 31 grudnia. W konsekwencji, weryfikacja spełnienia warunków do skorzystania ze zwolnienia podatkowego również może być dokonywana corocznie na dzień udzielenia pomocy, którym dla Spółki jest 31 grudnia po zakończeniu roku podatkowego, w którym osiągnięto dochody podlegające zwolnieniu na podstawie decyzji o wsparciu.

Mechanizm ustalania prawa do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) na podstawie decyzji o wsparciu wymaga, aby na dzień udzielenia pomocy (tj. w przypadku Spółki 31 grudnia, np. 31 grudnia 2025 r. w odniesieniu do dochodów uzyskanych w roku podatkowym Spółki 2024-2025 r.) dokonać porównania:

a)  łącznej wartości dotychczas udzielonej pomocy publicznej w formie zwolnienia z CIT (zdyskontowanej przy zastosowaniu odpowiednich współczynników dyskontujących, liczonych od dnia wydania decyzji o wsparciu do dnia udzielenia pomocy publicznej za poszczególne minione lata podatkowe), z uwzględnieniem zasady kumulacji pomocy publicznej udzielonej w innych formach w związku z tymi samymi kosztami kwalifikowanymi,

b)  maksymalnej wartości pomocy publicznej dostępnej dla Spółki w formie zwolnienia podatkowego, obliczonej jako iloczyn zdyskontowanej wartości kosztów kwalifikowanych (na dzień uzyskania decyzji o wsparciu) oraz współczynnika intensywności pomocy publicznej.

Wartość ustalona w powyższy sposób określa wysokość zwolnienia podatkowego dostępnego dla Spółki za dany rok podatkowy.

W przypadku, gdy:

a)  kwota hipotetycznego zobowiązania podatkowego, obliczona względem dochodu z działalności objętej zwolnieniem za dany rok podatkowy (np. 2025 r.), zdyskontowana na dzień udzielenia pomocy, jest niższa od dostępnego limitu zwolnienia podatkowego za ten rok, całość dochodu podlega zwolnieniu z CIT,

b)  kwota hipotetycznego zobowiązania podatkowego, obliczona względem dochodu z działalności objętej zwolnieniem za dany rok podatkowy, zdyskontowana na dzień udzielenia pomocy, przekracza dostępny limit zwolnienia podatkowego za ten rok, zwolnieniu z CIT podlega jedynie ta część dochodu, która odpowiada wysokości dostępnego limitu, natomiast pozostała część dochodu podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Z uwagi na fakt, iż zwolnienie podatkowe jest przyznawane w dniu, w którym upływa termin złożenia rocznego zeznania podatkowego, Spółka nie jest w stanie dokonać uprzedniej, precyzyjnej kalkulacji wysokości dostępnego limitu zwolnienia. W konsekwencji, nie jest możliwe dokładne ustalenie wysokości zaliczek na podatek CIT za lata, w których Spółka będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie decyzji o wsparciu. Wynika to z faktu, iż maksymalna kwota dochodu objętego zwolnieniem, możliwa do wyliczenia w dniu kalkulacji zaliczki, może znacząco odbiegać od wartości dostępnej pomocy w dniu jej faktycznego udzielenia, co jest konsekwencją konieczności stosowania mechanizmu dyskontowania wartości pieniądza w czasie. Przykładowo, odstęp czasu pomiędzy wpłatą zaliczki za pierwszy miesiąc roku podatkowego a dniem udzielenia pomocy może wynosić nawet 13 miesięcy (np. październik 2024 r. vs grudzień 2025 r.). W związku z powyższym, na moment kalkulacji zaliczki nie jest możliwe wcześniejsze, precyzyjne określenie wielkości dostępnego zwolnienia podatkowego, a w konsekwencji – dochodu, w odniesieniu do którego może zostać udzielona pomoc publiczna w dniu 31 grudnia roku kończącego dany roku podatkowy.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 11 pkt b ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 468, dalej: „Ustawa o PwsdPP”), przez dzień udzielenia pomocy należy rozumieć dzień, w którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy, a w przypadku gdy udzielenie pomocy w formie ulgi podatkowej następuje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji dniem udzielenia pomocy jest dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego.

Jednocześnie, stosownie do art. 11 ust. 1 Ustawy o PwsdPP, wartość pomocy publicznej jest wyrażana w kwocie pieniężnej, po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty, jaką otrzymałby beneficjent pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji.

W myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 461, dalej: „Rozporządzenie ws. sposobu obliczania wartości pomocy publicznej”), wartość pomocy publicznej w przeliczeniu na równą jej wartość dotacji jest równa EDB, ustalonemu w sposób określony w § 4-7b, chyba że co innego wynika z przepisów odrębnych lub szczególnych okoliczności, w jakich jest dokonywane przysporzenie, w szczególności takich jak trudna sytuacja ekonomiczna przedsiębiorcy według kryteriów określonych przez Komisję Europejską.

Przez EDB (ekwiwalent dotacji brutto) należy rozumieć kwotę pomocy, którą otrzymałby beneficjent pomocy lub podmiot ubiegający się o pomoc, gdyby uzyskał pomoc w formie dotacji, bez uwzględnienia opodatkowania podatkiem dochodowym, wyrażoną z dokładnością dwóch miejsc po przecinku (tak § 2 ust. 1 Rozporządzenia ws. sposobu obliczania wartości pomocy publicznej).

Stosowanie do § 4 pkt 2 ppkt a) Rozporządzenia ws. sposobu obliczania wartości pomocy publicznej, dla ulgi podatkowej EDB jest równy w przypadku obniżenia wysokości podatku, w szczególności: zwolnienia z podatku, odliczenia, obniżki albo zmniejszenia podatku - różnicy między kwotą podatku należnego bez uwzględnienia ulgi a kwotą podatku po jej uwzględnieniu.

Na gruncie przytoczonych powyżej przepisów jawi się konstatacja, że zwolnienie z podatku dochodowego:

·      tyczy się całej kwoty należnego podatku lub tej części, której zdyskontowana wartość odpowiada limitowi dostępnej pomocy publicznej;

·      obejmuje cały okres roku podatkowego lub okres do dnia upływu ważności decyzji o wsparciu;

·      dniem uzyskania ulgi podatkowej jest dzień, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin do złożenia zeznania rocznego.

Z powyższego płynie z kolei wniosek, że dokładna wartość zwolnienia podatkowego może być ustalona jedynie po zakończeniu roku podatkowego lub po dacie upływu ważności decyzji o wsparciu w dniu upływu terminu do złożenia zeznania rocznego, bowiem dopiero w tym czasie podatnik jest w stanie ustalić wartość dochodu podlegającego zwolnieniu i limitu dostępnej pomocy publicznej. Konsekwencją powyższego jest również fakt, iż także weryfikacja dostępności zwolnienia podatkowego może faktycznie być dokonana tylko na koniec roku na dzień upływu terminu do złożenia zeznania podatkowego.

Konstatacja o możliwości ustalenia wysokości dochodu i zwolnienia jedynie po zakończeniu roku podatkowego na dzień upływu terminu do złożenia zeznania podatkowego ma wymiar praktyczny związany z charakterystyką prowadzenia działalności w oparciu o decyzję o wsparciu i posiada podstawę w przepisach Ustawy o CIT. Należy bowiem zauważyć, że do rzadkości należą sytuacje, w których cała prowadzona przez podatnika działalność gospodarcza podlegała zwolnieniu z podatku dochodowego. W przeważającej mierze zdarzają się przypadki, w których chociażby niewielki fragment działalności gospodarczej podatnika nie jest objęty zakresem działalności określonej w decyzji o wsparciu (przykładem takiego rodzaju działalności może być działalność handlowa, tj. odsprzedaż nabytych przez podatnika towarów, które nie zostały przez niego w żaden sposób zmienione/przetworzone), czy też obszarem wskazanym w decyzji o wsparciu (dla przykładu, prowadzenie części procesu produkcyjnego odbywa się poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu).

Nie powinno umknąć uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 4 Ustawy o CIT, zwolnienie podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu. Tym samym, osiągane przez podatnika przychody i ponoszone przez niego koszty jest on obowiązany przyporządkować do odpowiedniego rodzaju działalności – zwolnionej lub opodatkowanej (tak również art. 7 ust. 1 oraz art. 7 ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT).

W praktyce gospodarczej zdarzają się jednak takie rodzaje kosztów, które wykazują związek zarówno z działalnością zwolnioną, jak i opodatkowaną (tzw. koszty pośrednie). Na podstawie art. 15 ust. 2a w zw. z art. 15 ust. 2 Ustawy o CIT w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. W konsekwencji, do czasu zakończenia roku podatkowego klucz alokacji ustalany na podstawie przychodów ulega ciągłym zmianom, co przekłada się na zmiany w wysokości dochodu z działalności zwolnionej i opodatkowanej. Tym samym, w trakcie roku podatkowego nie ma możliwości dokładanego ustalenia kwoty dochodu podlegającemu zwolnieniu.

Również w przypadku ustalenia wysokości zwolnienia z podatku dochodowego z zastosowaniem przepisów dotyczących metod weryfikacji cen transferowych, co może być przykładowo spowodowane prowadzeniem działalności poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu, którego poszczególne etapy zakładają wykorzystanie zmiennych w czasie czynników, dokładne ustalenie wartości dochodu z działalności zwolnionej może nastąpić wyłącznie po zakończeniu roku podatkowego. W toku przedmiotowych czynności stosuje się klucze alokacji, których wartość zmienia się w każdym miesiącu, ponieważ zależy od czynników kumulowanych od momentu przeniesienia części na tereny nieobjętym decyzją lub od początku następnego roku podatkowego. Powyższe sprawia, że wartość klucza alokacji tuż po przeniesieniu części produkcji na tereny nieobjęte decyzją o wsparciu lub po rozpoczęciu roku podatkowego może się różnić od wartości tego klucza na koniec roku podatkowego, przez co wartość dochodu przyporządkowanego do działalności zwolnionej nie jest możliwa do precyzyjnego ustalenia.

W konsekwencji powyższych ustaleń, z powodu braku możliwości ustalenia dokładnej kwoty wysokości dochodu podlegającego zwolnieniu oraz limitu dostępnej pomocy publicznej, Spółka jest zdania, że w stosunku do działalności zwolnionej, Spółka nie jest i nie będzie w przyszłości obowiązana do obliczania zaliczek na podatek dochodowy, a rozliczenie podatku nastąpi po zakończeniu roku podatkowego, kiedy to Spółka będzie dokładnie znała wartość dochodu i limitu dostępnej pomocy publicznej.

Powyższe znajduje potwierdzenie w doktrynie prawa podatkowego. Przykładowo w publikacji Sztefko, Joanna, Majcherczyk, Adam i Skręt-Bednarz Agnieszka. 5.4. Zaliczki na podatek (W: Prawne i podatkowe aspekty prowadzenia działalności w Specjalnych Strefach Ekonomicznych.ABC, 2010), wyjaśnione zostało, że: Przy braku odmiennych uregulowań prawnych adresowanych bezpośrednio do podmiotów strefowych bezsporne jest, że zaliczki miesięczne wylicza się w oparciu o wysokość dochodu podlegającego opodatkowaniu. A tak długo, jak inwestor strefowy spełnia ww. warunki brzegowe (osiąga dochody z działalności na terenie SSE, dochody te są objęte zakresem zezwolenia oraz nie przekroczył dopuszczalnej puli pomocy publicznej), osiąga na działalności strefowej dochód wolny od podatku. W efekcie obowiązek zapłaty zaliczek miesięcznych dotyczy wyłącznie dochodu osiąganego z działalności podlegającej opodatkowaniu, tj. takiej działalności, która generalnie wykracza poza zakres zezwolenia lub prowadzona jest poza terenem strefy w zakresie wymagającym wyodrębnienia. (Szerzej: rozdz. 5.2).

Podobne wnioski płyną z interpretacji podatkowych, dla przykładu:

-     interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 lutego 2026 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.18.2026.1.MBD, w której DKIS uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy iż „z uwagi na brak możliwości określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy (dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego dla podatku dochodowego od osób prawnych), brak jest możliwości i tym samym obowiązku po stronie Wnioskodawcy kalkulacji i wpłaty zaliczek w trakcie roku podatkowego w zakresie działalności prowadzonej na terenie i w zakresie wskazanym w Decyzji.”;

-     interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 września 2025 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.525.2025.1.JKU, w której DKIS uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy iż „z uwagi na brak możliwości określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy (dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego dla podatku dochodowego od osób prawnych), brak jest możliwości i tym samym obowiązku po stronie Wnioskodawcy kalkulacji i wpłaty zaliczek w trakcie roku podatkowego w zakresie działalności prowadzonej na terenie i w zakresie wskazanym w Decyzji.”;

-     interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 maja 2025 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.141.2025.1.DW, w której DKIS uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym z uwagi na brak możliwości określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy (dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego), brak jest możliwości i tym samym obowiązku po stronie Wnioskodawcy kalkulacji i wpłaty zaliczek w trakcie roku podatkowego w zakresie działalności prowadzonej na terenie i w zakresie wskazanym w Decyzjach;

-     interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2024 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.639.2024.1.DW,

-     interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 maja 2024 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.171.2024.1.PC,

-     interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 stycznia 2024 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.715.2023.2.DW, w której DKIS wskazał, iż „Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy, Spółka nie jest zobowiązana do kalkulowania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowym od osób prawnych w trakcie roku podatkowego od dochodu z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej podlegającej zwolnieniu z opodatkowania, jest prawidłowe”.

Jednocześnie, Spółka wyraźnie zaznacza, że w stosunku do działalności stricte opodatkowanej, dla której znana jest na moment płatności zaliczki dokładna wartość kosztów i przychodów, Spółka czyni zadość przepisom Ustawy o CIT oblicza i wpłaca zaliczki na podatek dochodowy.

Mając na uwadze powyższą argumentacje, jak również w/w rozstrzygnięcia organów podatkowych zasadnym jest przyjęcie, że prawidłowym jest stanowisko, zgodnie z którym z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego.

W świetle przywołanych argumentów Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie, że przedstawione stanowiska i rozumienie treści przepisów prawa podatkowego są prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.