Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.171.2026.2.DW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 czerwca 2026 r.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie decyzji o wsparciu wydanej na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji. Działalność objęta decyzją prowadzona jest na ściśle określonej nieruchomości wskazanej w decyzji i obejmuje m.in. działalność sklasyfikowaną według PKWiU (…) (usługi podwykonawców związane z produkcją (…)).

Wnioskodawca świadczy kompleksowe usługi naprawy oraz modernizacji elementów wyposażenia (…), wykonywane na materiale powierzonym przez klientów. Elementy te wykonane są z lekkich materiałów, takich jak tworzywa sztuczne, aluminium oraz ich pochodne.

Proces realizacji usług ma charakter złożony i wieloetapowy. Pierwszym etapem jest analiza potrzeb klienta w zakresie naprawy lub modernizacji, w tym analiza inżynieryjna na podstawie zapytania otrzymanego drogą elektroniczną. Na tej podstawie opracowywany jest plan działania oraz lista niezbędnych materiałów i czynności.

Następnie, Wnioskodawca organizuje transport komponentów z magazynu klienta do swojego zakładu. Po ich przyjęciu realizowane są kolejne etapy procesu, obejmujące demontaż komponentów do najmniejszych możliwych części, wykonanie operacji technologicznych takich jak wiercenie, usuwanie zbędnych elementów, zmiana geometrii, wycinanie czy doklejanie komponentów.

W dalszej kolejności elementy mogą być kierowane do lakierowania oraz - w zależności od potrzeb technologicznych - poddawane procesom uszczelniania. Po zakończeniu tych etapów realizowany jest montaż końcowy, kontrola jakości, a następnie pakowanie i organizacja wysyłki do klienta.

Na terenie zakładu Wnioskodawcy realizowane są kluczowe etapy procesu, w tym czynności projektowe, technologiczne i organizacyjne, które determinują przebieg całego procesu. Wnioskodawca odpowiada za planowanie, organizację i nadzór nad realizacją usług oraz ponosi pełną odpowiedzialność wobec klientów za ich rezultat.

W toku realizacji usług Wnioskodawca korzysta z usług podwykonawców zewnętrznych. Jednym z głównych elementów outsourcingu jest lakierowanie elementów. Usługi lakiernicze wykonywane są przez podmioty trzecie poza terenem objętym decyzją o wsparciu.

Lakierowanie stanowi istotny etap technologiczny procesu - dla większości realizowanych usług jest ono niezbędne do spełnienia wymogów technicznych. Jednocześnie, nie stanowi ono końcowego etapu realizacji usługi - po lakierowaniu elementy wracają do zakładu Wnioskodawcy i podlegają dalszym czynnościom, takim jak montaż, integracja komponentów, kontrola jakości oraz finalizacja usługi.

Koszt usług lakierniczych stanowi element kosztów realizacji usługi kompleksowej. Usługi lakiernicze mają charakter czysto techniczny i wykonawczy, a nie decyzyjny. Nie prowadzą one do powstania samodzielnego, finalnego efektu gospodarczego, lecz stanowią jedynie jeden z etapów technologicznych w ramach złożonego procesu realizowanego przez Wnioskodawcę.

Całość procesu pozostaje pod ścisłym nadzorem merytorycznym i organizacyjnym Wnioskodawcy, a kluczowa wartość dodana - obejmująca w szczególności analizę inżynieryjną, organizację procesu, zasadnicze operacje technologiczne, montaż oraz kontrolę jakości - powstaje na terenie objętym decyzją o wsparciu.

W konsekwencji, czynności lakiernicze nie stanowią odrębnej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, lecz pozostają funkcjonalnie podporządkowane działalności podstawowej prowadzonej na terenie objętym decyzją o wsparciu.

Usługi lakiernicze realizowane są przez podwykonawców działających we własnym imieniu, a następnie fakturowane na Wnioskodawcę. Wnioskodawca pozostaje odpowiedzialny za całość procesu realizacji usługi oraz za jej efekt końcowy wobec klienta.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w opisanym modelu działalności, w którym część czynności technologicznych (lakierowanie) realizowana jest przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu, dochód (wynagrodzenie) uzyskiwany z tytułu świadczenia usług może w całości korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP.

Pytanie

Czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, Wnioskodawca powinien uwzględniać całość przychodów uzyskiwanych z tytułu świadczenia usług objętych decyzją o wsparciu oraz całość kosztów związanych z ich realizacją, bez konieczności wyodrębniania tej części przychodów i kosztów, która dotyczy usług lakierowania wykonywanych przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu?

Państwa stanowisko w sprawie

Na wstępie Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o PDOP”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

Jednocześnie, zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej: „ustawa o WNI”), wsparcie na realizację nowej inwestycji udzielane jest w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4–6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dopuszczalnej dla przedsiębiorcy zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 4 ustawy o PDOP, zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 6a ustawy o PDOP, w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie objętym decyzją wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w decyzji o wsparciu.

W ocenie Wnioskodawcy, z powyższych regulacji wynika, że dla zastosowania zwolnienia kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy dochód (wynagrodzenie) uzyskiwany jest z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu, a nie to, czy każda pojedyncza czynność składająca się na realizację tej działalności wykonywana jest fizycznie wyłącznie na tym terenie.

Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie Spółka nie dokonuje sprzedaży wyrobów gotowych, lecz świadczy kompleksowe usługi naprawy i modernizacji na materiale powierzonym przez klientów. Spółka nie nabywa własności powierzonych komponentów ani efektów ich przetworzenia, lecz realizuje na rzecz klientów usługę, za którą otrzymuje wynagrodzenie. Tym samym, źródłem dochodu Spółki jest działalność usługowa, a nie sprzedaż produktów.

W konsekwencji, ocena spełnienia warunków zwolnienia powinna odnosić się do całokształtu działalności usługowej prowadzonej przez Wnioskodawcę, a nie do poszczególnych etapów technologicznych tej działalności analizowanych w oderwaniu od siebie.

W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o PDOP, ustawy o WNI ani aktów wykonawczych nie zawierają definicji pojęcia „działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu”. Ustawodawca nie posługuje się pojęciem pojedynczych czynności, operacji czy etapów procesu technologicznego, lecz odwołuje się do działalności gospodarczej jako zorganizowanej i funkcjonalnie powiązanej całości.

W praktyce gospodarczej proces realizacji usług, w szczególności usług o charakterze technicznym i przemysłowym, ma charakter wieloetapowy i złożony. Obejmuje on zarówno czynności projektowe, organizacyjne i przygotowawcze, jak i zasadnicze operacje technologiczne, montażowe, kontrolne oraz logistyczne. Z uwagi na wysoki stopień specjalizacji procesów oraz względy technologiczne i ekonomiczne, niektóre etapy mogą być realizowane przez podmioty zewnętrzne poza terenem objętym decyzją o wsparciu.

W ocenie Wnioskodawcy, przez „działalność gospodarczą prowadzoną na terenie określonym w decyzji o wsparciu” należy rozumieć całokształt działalności przedsiębiorcy objętej decyzją, której zasadniczy, dominujący i decydujący gospodarczo trzon realizowany jest na terenie wskazanym w tej decyzji. Sam fakt, że określone czynności techniczne wykonywane są przez podwykonawców poza tym terenem, nie oznacza, że przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą poza terenem objętym decyzją.

Należy również podkreślić, że działalność wykonywana przez podwykonawców stanowi działalność tych podmiotów, a nie działalność Wnioskodawcy. Wnioskodawca organizuje cały proces realizacji usług, podejmuje kluczowe decyzje technologiczne i biznesowe, odpowiada za efekt końcowy wobec klienta oraz ponosi ryzyko gospodarcze związane z realizacją usług. Podwykonawcy wykonują natomiast jedynie określone czynności techniczne na rzecz Wnioskodawcy, za wynagrodzeniem.

W ocenie Wnioskodawcy, dla prawidłowej wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, zasadne jest odwołanie się do pojęcia działalności pomocniczej, wypracowanego w doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych na gruncie działalności strefowej, którego tezy pozostają aktualne również w odniesieniu do decyzji o wsparciu.

Przepisy prawa podatkowego nie definiują działalności pomocniczej, jednak przyjmuje się, że jest to działalność wspierająca działalność podstawową, która nie stanowi samodzielnego przedmiotu obrotu i jest funkcjonalnie podporządkowana działalności zasadniczej.

W realiach niniejszej sprawy usługi lakierowania wykonywane przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu należy zakwalifikować jako działalność pomocniczą wobec zasadniczej działalności usługowej prowadzonej przez Wnioskodawcę.

Przemawiają za tym następujące okoliczności:

  - usługi lakierowania są wykonywane wyłącznie na potrzeby realizacji usług świadczonych przez Wnioskodawcę i nie stanowią odrębnej usługi oferowanej klientowi przez Wnioskodawcę,

  - czynności te nie prowadzą do powstania samodzielnego efektu gospodarczego, lecz stanowią jeden z etapów realizacji kompleksowej usługi,

  - zasadnicza część procesu, w tym analiza techniczna, opracowanie rozwiązań, główne operacje technologiczne, montaż, kontrola jakości oraz finalizacja usługi, realizowane są przez Wnioskodawcę na terenie objętym decyzją,

  - podwykonawcy nie przejmują kontroli nad procesem realizacji usługi ani nie ponoszą odpowiedzialności wobec klienta za efekt końcowy,

  - usługi lakierowania mają charakter technologicznie i ekonomicznie podporządkowany działalności podstawowej Wnioskodawcy.

Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że lakierowaniu poddawane są elementy pośrednie, które po wykonaniu usługi wracają do zakładu Wnioskodawcy i podlegają dalszym etapom przetwarzania. Podwykonawca nie realizuje zatem końcowego etapu usługi, a jedynie wykonuje jedną z czynności technicznych w ramach szerszego procesu realizowanego przez Wnioskodawcę.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, zgodnie z którą korzystanie z usług podmiotów zewnętrznych spoza obszaru objętego preferencją podatkową nie wyklucza zastosowania zwolnienia, o ile czynności te mają charakter pomocniczy i pozostają funkcjonalnie związane z działalnością podstawową prowadzoną przez podatnika.

W szczególności, należy wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2014 r., sygn. akt II FSK 2826/12, w którym sąd podkreślił, że dla oceny prawa do zwolnienia kluczowe znaczenie ma istnienie ścisłego związku funkcjonalnego pomiędzy czynnościami wykonywanymi na terenie objętym preferencją a czynnościami realizowanymi poza nim.

Podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2127/18, wskazano, że sam fakt korzystania z usług podmiotów zewnętrznych spoza obszaru objętego zwolnieniem nie może stanowić podstawy do odmowy prawa do zwolnienia, jeżeli czynności te mają charakter pomocniczy wobec zasadniczego procesu gospodarczego realizowanego przez podatnika.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1149/17, w którym sąd uznał, że czynności wykonywane poza specjalną strefą ekonomiczną mogą być traktowane jako element działalności objętej zwolnieniem, jeżeli pozostają one w ścisłym, funkcjonalnym i nierozerwalnym związku z działalnością prowadzoną na terenie strefy. Również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 9 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 156/18, sąd wskazał, że w realiach współczesnej gospodarki korzystanie z usług podwykonawców jest naturalnym elementem procesu produkcyjnego, a zlecenie określonych czynności poza terenem objętym zwolnieniem nie oznacza przeniesienia działalności gospodarczej poza ten obszar, o ile zasadniczy proces produkcyjny oraz jego organizacja i nadzór realizowane są na terenie objętym preferencją.

Dodatkowo, w nowszym orzecznictwie potwierdzono, że również czynności o charakterze logistycznym lub organizacyjnym wykonywane poza terenem inwestycji (np. magazynowanie) mogą być uznane za działalność pomocniczą i nie wpływają na zakres zwolnienia podatkowego, o ile nie generują istotnej wartości dodanej i pozostają podporządkowane działalności podstawowej.

W konsekwencji, należy uznać, że dochód (wynagrodzenie) uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług naprawy i modernizacji, w ramach których wykorzystywane są usługi lakierowania wykonywane przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu, stanowi dochód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w tej decyzji.

Tym samym, dochód ten podlega w całości zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP.

Reasumując, nabywanie usług lakierowania od podwykonawców realizowanych poza terenem objętym decyzją o wsparciu nie skutkuje koniecznością wyłączenia części dochodu spod zwolnienia ani obowiązkiem odrębnej alokacji przychodów i kosztów w tym zakresie. Usługi te stanowią bowiem działalność pomocniczą wobec zasadniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy prowadzonej na terenie objętym decyzją o wsparciu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie kwestia ustalenia, czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, Wnioskodawca powinien uwzględniać całość przychodów uzyskiwanych z tytułu świadczenia usług objętych decyzją o wsparciu oraz całość kosztów związanych z ich realizacją, bez konieczności wyodrębniania tej części przychodów i kosztów, która dotyczy usług lakierowania wykonywanych przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu.

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o WNI,

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o WNI,

Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

 

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się,

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Zgodnie z art. 17 ust. 6a ustawy o CIT,

Dodatkowo, wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,

Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu oraz pozostałą działalnością podatnika.

Analizując opis stanu faktycznego należy zwrócić uwagę na wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT. Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach inwestycji objętej decyzją o wsparciu.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji,

- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej inwestycji określonej w ww. decyzji.

W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, dany dochód może zostać objęty zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy prowadzona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, Wnioskodawca powinien uwzględniać całość przychodów uzyskiwanych z tytułu świadczenia usług objętych decyzją o wsparciu oraz całość kosztów związanych z ich realizacją, bez konieczności wyodrębniania tej części przychodów i kosztów, która dotyczy usług lakierowania wykonywanych przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu.

W tym miejscu należy wskazać na kryteria pozwalające na zwolnienie dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu przy udziale usług zakupionych od podmiotów zewnętrznych:

1. usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedynie jedną z faz produkcji wyrobów wytwarzanych/świadczonych usług w ramach nowej inwestycji na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu, przy czym produkcja i sprzedaż wyrobów/świadczonych usług pozyskiwanych od zewnętrznych kooperantów mieści się w zakresie PKWiU określonym w decyzji o wsparciu;

2. usługi te nadają towarom produkowanym przez inwestora jedynie nowej jakości dodanej;

3. istnieje ścisły, funkcjonalny i nierozerwalny związek pomiędzy czynnościami podstawowymi wykonanymi na terenie określonym w decyzji o wsparciu w ramach nowej inwestycji, a czynnościami wykonanymi poza tym terenem, przy czym te ostatnie muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec tych wykonanych na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu;

4. kluczowe dla danej działalności gospodarczej decyzje podejmowane są na terenie geograficznym wskazanym w decyzji o wsparciu.

Podstawowym warunkiem przyznania pomocy publicznej, jaką jest zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym, jest fakt prowadzenia danej działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji w zakresie wskazanym w decyzji o wsparciu. Aby opisany proces produkcyjny mógł być zaliczony do działalności realizowanej w ramach decyzji o wsparciu przez podatnika musi być wykonywany, co do zasady, przez tego podatnika, a nie przez inny podmiot. Zasadnicza część wytworzenia produktu/świadczonej usługi musi być wykonana przez tego podatnika.

Jednak, sam fakt wykorzystywania w procesie produkcji usług podmiotów zewnętrznych zlokalizowanych poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu nie może być utożsamiany z częściowym prowadzeniem działalności przez Spółkę poza tym terenem.

Aby odpowiedzieć na zadane przez Państwa pytanie należy ocenić całość przedstawionego we wniosku opisu procesu świadczenia kompleksowych usług naprawy oraz modernizacji elementów wyposażenia (…).

Spółka wskazuje, iż w toku realizacji usług korzystają Państwo z usług podwykonawców zewnętrznych. Jednym z głównych elementów outsourcingu jest lakierowanie elementów. Usługi lakiernicze wykonywane są przez podmioty trzecie poza terenem objętym decyzją o wsparciu. Lakierowanie stanowi istotny etap technologiczny procesu - dla większości realizowanych usług jest ono niezbędne do spełnienia wymogów technicznych. Jednocześnie, nie stanowi ono końcowego etapu realizacji usługi - po lakierowaniu elementy wracają do zakładu Spółki i podlegają dalszym czynnościom, takim jak montaż, integracja komponentów, kontrola jakości oraz finalizacja usługi. Koszt usług lakierniczych stanowi element kosztów realizacji usługi kompleksowej. Usługi lakiernicze mają charakter czysto techniczny i wykonawczy, a nie decyzyjny. Nie prowadzą one do powstania samodzielnego, finalnego efektu gospodarczego, lecz stanowią jedynie jeden z etapów technologicznych w ramach złożonego procesu realizowanego przez Wnioskodawcę.

W konsekwencji, czynności lakiernicze nie stanowią odrębnej działalności gospodarczej, lecz pozostają funkcjonalnie podporządkowane działalności podstawowej prowadzonej na terenie objętym decyzją o wsparciu.

W tak określonym opisie sprawy należy uznać, że skoro usługi lakierowania stanowią jeden z etapów technologicznych realizacji usług z których dochód podlega zwolnieniu z opodatkowania w związku z otrzymaną decyzją o wsparciu to należy uznać, że nie jest konieczne wyodrębnienie tej części przychodów i kosztów, która dotyczy usług lakierowania wykonywanych przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu.

Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, Wnioskodawca powinien uwzględniać całość przychodów uzyskiwanych z tytułu świadczenia usług objętych decyzją o wsparciu oraz całość kosztów związanych z ich realizacją, bez konieczności wyodrębniania tej części przychodów i kosztów, która dotyczy usług lakierowania wykonywanych przez podwykonawców poza terenem objętym decyzją o wsparciu, jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

 - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo 

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.