Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.173.2020.9.PC

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo:

1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 10 kwietnia 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II FSK 932/22;

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy odszkodowanie opisane w stanie faktycznym otrzymane przez Wnioskodawcę stanowi dla niego przychód (dochód) osiągnięty w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie otrzymanego zezwolenia, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 15 kwietnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy odszkodowanie opisane w stanie faktycznym otrzymane przez Wnioskodawcę stanowi dla niego przychód (dochód) osiągnięty w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie otrzymanego zezwolenia, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wniosek został uzupełniony pismem z 10 czerwca 2020 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka z o.o., dalej także jako: „Spółka”, „Wnioskodawca” prowadzi działalność w (…) Specjalnej Strefie Ekonomicznej na podstawie zezwolenia z (…) 2015 r.

Zezwolenie zostało udzielone wnioskodawcy na prowadzenie działalności produkcyjnej, określonej zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego, jako: (…)

W ramach działalności realizowanej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, Wnioskodawca wybudował zakład produkcyjny z powierzchniami biurowymi, socjalnymi oraz magazynowymi. Do procesu produkcji towarów objętych zezwoleniem strefowym są wykorzystywane m.in. maszyny (…).

W dniu (…) 2019 r. doszło do eksplozji, a w następstwie pożaru na terenie zakładu Wnioskodawcy, w wyniku, którego uszkodzone zostały elementy konstrukcyjne zakładu (…). Uszkodzenia dachu były na tyle rozległe, że organy nadzoru budowlanego kategorycznie zabroniły jakichkolwiek napraw i rekonstrukcji, dopóki obszar zdarzenia nie zostanie zabezpieczony i wyłączony od możliwości dostępu jakichkolwiek osób trzecich. W wyniku eksplozji na Wnioskodawcę został nałożony również obowiązek odłączenia wszelkich mediów w obrębie zakładu objętego eksplozją i pożarem. Ponadto, uszkodzeniu uległa linia produkcyjna określana jako maszyna (…), służąca do wytwarzania półproduktu (…). Linia produkcyjna (…) usytuowana jest w strefie najdłużej objętej wyłączeniem z użytkowania przez Powiatowy Nadzór Budowlany.

Wskutek powyższego zdarzenia Wnioskodawca był zmuszony do częściowego wstrzymania produkcji, odtworzenia środków trwałych w postaci budynku hali oraz maszyn, a także ponoszenia kosztów związanych z alternatywną produkcją (…) przez okres, w którym niemożliwe było użytkowanie zakładu w pełnym zakresie.

W związku z zaistnieniem powyższego zdarzenia ubezpieczyciel przyznał Wnioskodawcy bezpośrednio, na podstawie opinii rzeczoznawcy zatwierdzonej przez ubezpieczyciela, odszkodowanie związane z przerwą w działalności zakładu, dodatkowymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w związku ze zorganizowaniem alternatywnej produkcji oraz w związku z uszkodzonymi w wyniku ww. zdarzenia zapasami. Kwota odszkodowania objęła również zwrot dodatkowych kosztów poniesionych przez Spółkę w związku ze szkodami i outsourcingiem pracy. Potrącane są z tego koszty, które nie przypadną we własnym zakładzie ze względu na przestój (koszty zmienne) (dalej: „odszkodowanie”).

Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie stanowiące zwrot kosztów za:

a) zewnętrzne koszty zamówień / koszty outsourcingu oraz naliczone koszty dodatkowe;

b) koszty transportu oraz naliczone koszty dodatkowe;

c) koszty podróży, kosztów pozostawania personelu do dyspozycji Wnioskodawcy oraz narosłe koszty dodatkowe;

d) koszty innych tymczasowych usług pomocniczych oraz naliczone koszty dodatkowe (np. koszty administracyjne);

e) uszkodzone zapasy.

Jako, że Wnioskodawca zorganizował alternatywną produkcję, nie wystąpiła okoliczność utraty zysku, albowiem nie wystąpiła rzeczywista utrata produkcji (sprzedaży). Wobec tego nie przyznano Wnioskodawcy w tym zakresie odszkodowania. Wystąpiły jedynie czasowe koszty opóźnienia, koszty nadrabiania zaległości i prac dodatkowych.

Odszkodowanie Wnioskodawca otrzymuje od ubezpieczyciela w transzach, zgodnie z dokonywanymi między nimi ustaleniami. Część transz została Wnioskodawcy wypłacona w 2019 r., a pozostała część w 2020 r.

Wobec otrzymania przez Wnioskodawcę odszkodowania powstała wątpliwość co do zakwalifikowania kwoty tego odszkodowania, jako dochodu uzyskiwanego przez Wnioskodawcę z przedsiębiorstwa prowadzonego na terenie specjalnej strefy ekonomicznej zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).

Pytanie

Czy odszkodowanie opisane w stanie faktycznym otrzymane przez Wnioskodawcę stanowi dla niego przychód (dochód) osiągnięty w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie otrzymanego zezwolenia, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane przez niego odszkodowanie opisane w stanie faktycznym stanowi dla niego przychód (dochód) osiągnięty w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie otrzymanego zezwolenia, w wyniku czego korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Wobec treści powyższej regulacji stwierdzić należy, że przychód z uzyskanych odszkodowań stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.

Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 482; dalej: „ustawa o SSE”), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Powyższe przepisy analizować należy przy uwzględnieniu treści art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, który stanowi o tym, ze zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Mieć na uwadze również należy art. 12 ust. 1 ustawy o SSE, z którego wynika, że dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Z analizy powyższych przepisów wynika, że przy określaniu tego, czy dany dochód (przychód) uzyskany przez podatnika korzysta ze zwolnienia opisanego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, dochód ten musi spełniać łącznie dwa kryteria: dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie stosownego zezwolenia na prowadzenie działalności w SSE.

Jednakże brak jest zarówno w ustawie o CIT jak i ustawie o SSE przepisów regulujących wprost sposób rozliczenia otrzymanego odszkodowania w kontekście dochodu z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Analizowany problem był przedmiotem licznych interpretacji indywidualnych oraz orzeczeń sądów administracyjnych, które mogą być pomocne w określeniu tego czy można takie odszkodowanie ująć, jako dochód osiągnięty w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej czy też nie. Wynika z nich, że w ocenie organów podatkowych jak i sądów administracyjnych odszkodowanie uzyskane przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej jest dochodem bezpośrednio związanym z prowadzoną działalnością ergo stanowi dochód w rozumieniu ustawy o CIT.

Takie stanowisko zostało wyrażone w Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 25 sierpnia 2015 r., sygn. IPTPB3/4510-184/15-2/IR, z której wynika, że: (...) odszkodowanie otrzymane przez Wnioskodawcę od ubezpieczyciela w związku z zaistniałym pożarem stanowić będzie przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który można uznać za przychód strefowy. Równocześnie, poniesione przez Wnioskodawcę wydatki związane z pożarem majątku Spółki i usuwaniem jego skutków stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 o podatku dochodowym od osób prawnych i można je zakwalifikować do kosztów strefowych.

Podobnie uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 27 stycznia 2016 r., sygn. ITPB3/4510-588/15/MK. Interpretacja ta również dotyczyła pożaru, jaki miał miejsce w zakładzie strefowym.

Na uwagę zasługują również interpretacje organów podatkowych wydane w odmiennych stanach faktycznych, ale w dalszym ciągu odnoszących się do kwestii uznania otrzymanego przez przedsiębiorcę odszkodowania, jako dochodu osiągniętego w ramach przedsiębiorstwa prowadzonego na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w rozumieniu przepisów ustawy o CIT. Analiza niżej wskazanych interpretacji indywidualnych również prowadzi do wniosku, że otrzymane przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej odszkodowanie stanowi przychód z działalności strefowej.

Takie stanowisko potwierdzają:

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 lutego 2013 r. (nr ITPB3/423-674/12/MK): w której organ trafnie w ocenie Wnioskodawcy podnosi, że przychód z Odszkodowania (mającego de facto zrekompensować Spółce straty związane z niezależną od Spółki koniecznością ograniczenia mocy produkcyjnych w Oddziale) - w części związanej wprost z Oddziałem - jest bezpośrednio związany z działalnością produkcyjną określoną w zezwoleniu, a tym samym stanowi przychód z działalności zwolnionej z opodatkowania. Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 18 czerwca 2010 r., nr ITPB3/423-135/10/MK stwierdził, że przychody z tego odszkodowania bezpośrednio wiążą się z działalnością produkcyjną prowadzoną przez Spółkę na terenie strefy na podstawie zezwolenia. W konsekwencji, skoro odszkodowanie otrzymane jest w związku z niezamówieniem wyrobów produkowanych na terenie strefy na podstawie zezwolenia, otrzymanie przez Spółkę środki będą stanowić przychód z działalności prowadzonej na terenie strefy objętej zezwoleniem. Konsekwentnie, przychód ten powinien być zwolniony z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 tej ustawy, tym bardziej, że w przypadku realizacji zamówienia, Spółka osiągnęłaby przychód w pełni zakwalifikowany do działalności objętej zezwoleniem, a tym samym zwolniony z opodatkowania.

Takie stanowisko prezentują także: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2010 r., (nr IBPBI/2/423-1414/09/PC), Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 15 października 2010 r., (nr ILPB3/423-617/10-5/MM), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 24 sierpnia 2011 r., (nr IBPBI/2/423-612/11/AP), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 20 lutego 2013 r., (nr IBPBI/2/423-1511/12/CzP), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 25 sierpnia 2015 r. (nr IPTPB3/4510-184/15-2/IR).

Dodatkowo, NSA w wyroku z 15 lutego 2018 r. (sygn. II FSK 245/16) również podzielił pogląd, że jeżeli zatem rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez Spółkę na obszarze SSE to nie ma przeszkód, aby uznać, że rekompensata ta powinna być rozliczona w ramach dochodu strefowego.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że otrzymane przez Wnioskodawcę odszkodowanie można na gruncie przepisów ustawy o CIT i SSE uznać za przychód z jego przedsiębiorstwa uzyskany na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, oraz uznać, że podlega zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Jak wielokrotnie wyżej podniesiono, nawet, jeżeli odszkodowanie to nie stanowi sensu stricte przychodu z prowadzonej na podstawie zezwolenia działalności Wnioskodawcy to i tak pozostaje bezpośrednio powiązane z prowadzoną przez niego działalnością wskazaną wprost w zezwoleniu. W ocenie wnioskodawcy, odszkodowanie to jest ściśle związane ze składniami majątkowymi wykorzystywanymi w działalności strefowej, wobec czego winno być mimo wątpliwości traktowane, jako dochód z tejże działalności i podlegać zwolnieniu na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Wnioskodawca w pełni podziela wyżej przywołane stanowiska organów podatkowych i NSA. W świetle powyższego Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna

W dniu 15 czerwca 2020 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB1-3.4010.173.2020.1.PC, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 15 czerwca 2020 r.

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 8 lipca 2020 r., które wpłynęło 17 lipca 2020 r., wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Formułując zarzuty skargi, wnieśli Państwo:

1. na podstawie art. 146 § 1 PPSA, w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a PPSA o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości i uznanie za prawidłowe stanowiska prezentowanego przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,

2. o zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wedle norm przepisanych.

Pismem z 14 sierpnia 2020 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.173.2020.2.PC udzieliłem odpowiedzi na Państwa skargę.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 10 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 428/20 odrzucił skargę.

Pismem z 17 marca 2021 r. wnieśli Państwo zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Postanowieniem z 17 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FZ 73/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę – wyrokiem z 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 902/21.

Pismem z 15 czerwca 2022 r. wnieśli Państwo skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 902/21.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt II FSK 932/22 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 902/21 w całości oraz uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 czerwca 2020 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.173.2020.1.PC.

Powyższy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął do Organu 12 czerwca 2025 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

- uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;

- ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia, czy odszkodowanie opisane w stanie faktycznym otrzymane przez Wnioskodawcę stanowi dla niego przychód (dochód) osiągnięty w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie otrzymanego zezwolenia, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 ze zm., dalej: „updop”),

W myśl art. 7 ust. 2 updop,

Natomiast, zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 updop,

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 482 ze zm., dalej: „ustawa o SSE”).

Na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o SSE,

Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o SSE,

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop,

W myśl art. 17 ust. 4 updop,

Odnosząc powyższe wyjaśnienia oraz ww. regulacje podatkowe na grunt analizowanej sprawy należy zauważyć, że zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cyt. powyżej przepisie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa przedmiot i warunki prowadzenia działalności.

Powyższa regulacja prawna (wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop) ustanawia podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności gospodarczej, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę strefowego podatek dochodowy.

Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,

- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Tym samym, należy przyjąć, że dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, są wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o ile tytuł ich otrzymania zawiera się w zakresie przedmiotowym działalności określonej w zezwoleniu. W pojęciu „działalności gospodarczej” mieści się szereg działań składających się na działalność gospodarczą.

Dochód zwolniony (strefowy) to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Analizując opis stanu faktycznego pod kątem kwalifikacji przychodów do odpowiedniego źródła przychodu należy zwrócić uwagę na wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Zatem, co do zasady, jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. W przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również dochody z takiej działalności nie będą podlegały zwolnieniu.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko dochody uzyskane z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc działalności określonej w tym zezwoleniu. Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu. Ze zwolnienia nie korzystają również dochody związane z działalnością prowadzoną na terenie określonym w zezwoleniu bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody z działalności” a nie sformułowania „dochody związane z działalnością”. W rezultacie, do kategorii dochodów zwolnionych z opodatkowania uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, nie mogą być zaliczone przysporzenia majątkowe związane jedynie pośrednio z działalnością zwolnioną z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Aby zatem uznać, że dane dochody są zwolnione od opodatkowania muszą być one przyporządkowane do prowadzonej na terenie strefy działalności gospodarczej. Ich źródłem musi być prowadzona działalność gospodarcza. Działalność ta polega natomiast na prowadzeniu produkcji lub świadczeniu usług. Przedmiotem działalności gospodarczej jest bowiem działalność wytwórcza, handlowa lub usługowa.

Co również istotne, fakt, iż podmiot prowadzący działalność na podstawie zezwolenia otrzymuje z tytułu swojej działalności dodatkowe wynagrodzenie inne niż cena za wykonane usługi/sprzedawane towary nie oznacza, iż takie wynagrodzenie nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Dochód zwolniony to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w ramach inwestycji, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności objęty jest zakresem zwolnienia.

Dokonując oceny Państwa stanowiska w zakresie ustalenia, czy otrzymane odszkodowanie stanowi przychód (dochód) osiągnięty w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie otrzymanego zezwolenia i korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, wskazać należy, że odszkodowania związane ze składnikami majątku wykorzystywanego w działalności zwolnionej wiążą się z posiadanym majątkiem służącym tej działalności.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że kwota pieniężna otrzymana na skutek wypłaty odszkodowania z tyt. zawartej polisy ubezpieczeniowej przez ubezpieczyciela na rzecz Spółki stanowi odszkodowanie będące wykonaniem świadczenia z umowy ubezpieczenia.

Zatem, odszkodowanie, które otrzymali Państwo w ramach opisanego zdarzenia objętego umową ubezpieczenia nie stanowi przychodu wpływającego na dochód podlegający zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Przychód w postaci odszkodowania nie jest i nie będzie następstwem prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie otrzymanego zezwolenia strefowego, lecz wynika z odrębnej umowy, której przedmiotem jest udzielenie przez zakład ubezpieczeń, ochrony ubezpieczeniowej oraz jest wynikiem zaistnienia przewidzianego w umowie zdarzenia (pożaru na terenie zakładu produkcyjnego). Zatem, ww. przychód należy w całości zaliczyć do przychodów wpływających na wysokość dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Pomiędzy czynnościami prowadzonymi w ramach wydanego zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej a osiągniętym dochodem musi istnieć ścisły i nierozerwalny związek w tym znaczeniu, że to właśnie te czynności są przyczyną powstania tego dochodu. Dochody są ich bezpośrednim następstwem. Należy bowiem pojęciu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej przeciwstawić pojęcie dochodów związanych z działalnością gospodarczą. W tym drugim przypadku w pojęciu tym będą się mieściły wszystkie dochody, jakie w ramach tej działalności przedsiębiorca uzyskał, jakie pozostają „w związku” z działalnością Spółki. Nie będą to tylko przychody (dochody) wynikające z podjętych czynności gospodarowania. Dochody związane z działalnością gospodarczą to bowiem nie tylko dochody "uzyskane z działalności".

Przychody powstałe w związku z otrzymanym odszkodowaniem będące przedmiotem pytania nie zostały uzyskane z działalności gospodarczej. Przyczyną ich otrzymania nie jest bowiem prowadzona przez Spółkę działalność produkcyjna, handlowa czy usługowa. Przyczyną ich powstania jest umowa zawarta pomiędzy Spółką, a ubezpieczycielem, na podstawie której w sytuacji zaistnienia zdarzenia wskazanego w zawartej umowie ubezpieczyciel był zobowiązany zapłacić Spółce określonej wysokości odszkodowanie. Zatem, powstały przychód nie został uzyskany z działalności gospodarczej, lecz jest skutkiem umowy cywilnoprawnej. Jest, co prawda z działalnością taką związany, lecz nie jest skutkiem prowadzenia takiej działalności.

Odnosząc się do powołanych interpretacji sygn. IPTPB3/4510-184/15-2/IR oraz ITPB3/4510-588/15/MK potwierdzających Państwa stanowisko wskazać należy, że funkcjonowanie w obrocie prawnym interpretacji indywidualnych, w których odmiennie oceniono takie same lub zbliżone stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe choć jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 Ordynacji podatkowej, niemniej jednak, w praktyce może mieć miejsce.

W związku z powyższym, ustawodawca przewidział możliwość zmiany już wydanych interpretacji indywidualnych w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Ponieważ jednak podstawowym zadaniem organu interpretacyjnego jest wydawanie interpretacji prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w poszczególnych przepisach prawa podatkowego, a nie utrwalających raz wyrażony pogląd w tym zakresie, który może być zmieniony w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, to fakt wydania we wcześniejszym okresie interpretacji indywidualnej, odmiennej od poglądu zaprezentowanego w niniejszej interpretacji nie powoduje, że pogląd ten jest nieprawidłowy.

Ponadto należy wskazać, że cel instytucji interpretacji indywidualnej, jakim jest zapewnienie jednolitego stosowania prawa podatkowego, nie może być realizowany z pominięciem zasady praworządności (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; art. 120 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej). Podstawowym zadaniem każdego organu administracji podatkowej jest działanie zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Odmienne zatem rozstrzygnięcia organów podatkowych dokonane nawet w analogicznych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego rozstrzygnięcia sprawy Wnioskodawcy, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa.

Natomiast, odnosząc się do pozostałych powołanych interpretacji oraz wyroku NSA wskazać należy, że zostały one wydane w innym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym od omawianego. Nie dotyczą odszkodowania otrzymanego w wyniku pożaru, a zatem nie potwierdzają Państwa stanowiska.

Reasumując, stanowisko Spółki w zakresie ustalenia, czy odszkodowanie opisane w stanie faktycznym otrzymane przez Wnioskodawcę stanowi dla niego przychód (dochód) osiągnięty w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie otrzymanego zezwolenia, korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Wskazać należy, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II FSK 932/22.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.