Ustalenie przychodu z nieodpłatnych świadczeń (użyczenie maszyny od kontrahenta).
Polska spółka córka (Spółka „A”) jest powiązana kapitałowo i gospodarczo z niemiecką spółką matką (Spółka „B”). Spółka córka produkuje komponenty na rzecz spółki matki na podstawie umowy produkcji kontraktowej. Aby zrealizować nowe zlecenia, planuje zawrzeć umowę nieodpłatnego użyczenia maszyny produkcyjnej od spółki matki. Maszyna będzie wykorzystywana wyłącznie do produkcji dla użyczającego.…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca, Spółka „A” (spółka córka), będąca podatnikiem CIT jest powiązana ściśle kapitałowo, zarządczo i gospodarczo ze Spółką „B” w Niemczech (użyczającym i spółką matką), a obydwie spółki należą do nieformalnej grupy, holdingu spółek, zarejestrowanego w Niemczech.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, a jej podstawowym profilem jest produkcja (…) dla Spółki „B” w Niemczech. Wnioskodawca dostosowuje swoje procesy i technologię produkcji pod wymogi Spółki „B” w Niemczech - podmiotu powiązanego i głównego odbiorcy wyrobów produkowanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca musi zabezpieczyć fachowe zasoby ludzkie, park maszynowy, miejsca magazynowe, zakup odpowiednich materiałów, organizację procesu produkcji i logistyki o załadunku wyrobów do transportu. Do produkcji wymagane są specyficzne technologie i maszyny, które będą w stanie sprostać wymogom produkcyjnym i jakościowym.
Obydwa podmioty mają wspólny cel gospodarczy, a Wnioskodawca pełni rolę producenta kontraktowego dla niemieckiego podmiotu powiązanego. Wnioskodawca jest głównym dostawcą podzespołów dla Spółki „B”, a z kolei ten podmiot jest dominującym zleceniodawcą całej produkcji dla Wnioskodawcy.
W celu optymalizacji produkcji, Wnioskodawca planuje zawrzeć ze Spółką „B” ( na podstawie art. 710 kodeksu cywilnego) pisemną umowę nieodpłatnego użyczenia maszyny produkcyjnej, na czas nieokreślony, dla celów realizacji nowych zleceń produkcyjnych, które nie są możliwe do wykonania bez tej maszyny. Udostępnienie maszyny Wnioskodawcy, będącym podwykonawcą i producentem kontraktowym, ma na celu realizację zleceń dla podmiotu powiązanego - użyczającego.
Maszyna będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej (produkcji), generując przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem CIT.
Maszyna będzie własnością użyczającego, który będzie ponosił koszty odpisów amortyzacyjnych, finansowania, ubezpieczenia i modernizacji lub doposażenia w razie potrzeby.
Wnioskodawca (biorący w użyczenie) będzie ponosił koszty eksploatacyjne (energia, przeglądy, konserwacja, drobne naprawy), natomiast Spółka „B” (użyczający) nie będzie czerpać żadnych korzyści majątkowych z tytułu udostępnienia maszyny.
Po użyczeniu maszyny Spółka będzie mogła wykorzystywać ją wyłącznie do świadczenia usług produkcji komponentów dla podmiotu powiązanego, a jej nieodpłatne użyczenie jest niezbędne w celu realizacji zleceń od podmiotu niemieckiego i jest w interesie ekonomicznym obu stron.
Dzięki nieodpłatnemu użyczeniu maszyny Wnioskodawcy, cena za wyroby będzie mogła być niższa i kalkulowana o nieuwzględnienie kosztów finansowania, amortyzacji, ubezpieczenia maszyny.
Pytanie
Czy nieodpłatne użyczenie maszyny produkcyjnej od kontrahenta, w celu wykonania usług produkcji wyrobów u Wnioskodawcy generuje po stronie Wnioskodawcy przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ustawy o CIT, lub czy podlega zwolnieniu z CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Brak nieodpłatnego świadczenia: Zgodnie z prezentowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, nieodpłatne użyczenie między podmiotami powiązanymi (np. spółka matka - spółka córka) w celu prowadzenia działalności gospodarczej, która generuje opodatkowany przychód, nie stanowi „nieodpłatnego świadczenia” w rozumieniu ustawy CIT, jeśli użyczenie służy interesowi obu stron np. optymalizacji produkcji w grupie.
Związek z przychodami: Użyczona maszyna będzie służyć do produkcji, będzie bezpośrednio generować przychody opodatkowane CIT. Wnioskodawca nie osiąga korzyści „nieodpłatnej” w znaczeniu wzbogacenia się, gdyż koszt użyczenia będzie kompensowany w cenie produkowanych wyrobów.
Brak przepływów pieniężnych: Umowa użyczenia ma charakter nieodpłatny (art. 710 Kodeksu cywilnego), a celem jej zawarcia nie jest uzyskanie przychodu, lecz realizacja zadań produkcyjnych. W przypadku, gdyby organ podatkowy uznał, że po stronie Wnioskodawcy powstaje przychód, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nieodpłatne użyczenie składnika majątku ruchomego, niezbędnego do prowadzenia działalności produkcyjnej, nie powinno być opodatkowane na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Spółka uważa, że skoro maszyna będzie służyła jej interesom, a obydwa podmioty łączy silne powiązanie kapitałowe, zarządcze i gospodarcze, będzie wykorzystywana wyłącznie w działalności gospodarczej dla celów realizacji zleceń Zamawiającego, bez której nie byłoby to możliwe, nie występuje przychód po stronie Spółki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 544, dalej: „ustawa o CIT”),
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako źródłem dochodu - jest wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.
Powołana ustawa ustala zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego, czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy.
Oznacza to, że obowiązek ten powstaje w okolicznościach wskazanych przez prawo, niezależnie od woli podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw podatkowych abstrakcyjny obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy jest m.in. otrzymanie „nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia”.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT,
przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
Z powołanego art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wynika więc, że gdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą otrzyma nieodpłatne świadczenie (lub świadczenie częściowo odpłatne) obowiązany jest wykazać z tego tytułu przychód podatkowy. Co istotne, przysporzenie majątkowe musi być powiązane z uzyskaniem przez podatnika korzyści niezwiązanej z jakikolwiek świadczeniem ekwiwalentnym.
Stosownie do art. 12 ust. 5 ustawy o CIT,
wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.
Z przepisem tym koresponduje art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:
wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:
1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;
4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Pomocną może być definicja wypracowana w uchwale NSA z 18 listopada 2002 r. sygn. akt (FPS 9/02, Legalis) i cytowana w licznych orzeczeniach, np.: w wyroku NSA z 26 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 3527/18, wyroku NSA z 3 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3194/17, uchwały NSA z 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10, z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 i 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06).
Zgodnie z tą definicją pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT ma szerszy zakres, niż w prawie cywilnym: „Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony - por. art. 353 Kc), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.
Aby móc w pełni zdefiniować pojęcie „nieodpłatne” zasadnym jest także odwołanie się do wykładni gramatycznej, zgodnie z którą odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny zaś to „taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002).
Zatem, „nieodpłatnym świadczeniem” są wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.
O nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym można więc mówić w sytuacji, gdy:
- podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenie odnosi korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwale przysporzenie majątkowe,
- korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia majątkowego,
- korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy,
- świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny - nie może ono zatem wiązać się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika.
Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku. Innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.
Zauważyć należy, że ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „Kc”) określa, że na podstawie art. 710:
przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Dla celów podatkowych nie ma znaczenia nazwanie umowy nieodpłatną, lecz jej charakter, tzn. rzeczywiste otrzymanie przez podatnika nieodpłatnych świadczeń. Jak wynika bowiem z przywołanego przepisu Kc, w ramach umowy użyczenia, u otrzymującego rzecz nie powstaje obowiązek dokonania jakichkolwiek świadczeń na rzecz dającego.
Z wniosku wynika, że Państwa Spółka jest głównym dostawcą podzespołów dla Spółki „B”, a z kolei ten podmiot jest dominującym zleceniodawcą całej produkcji dla Państwa Spółki. W celu optymalizacji produkcji, planują Państwo zawrzeć ze Spółką „B” pisemną umowę nieodpłatnego użyczenia maszyny produkcyjnej, na czas nieokreślony, dla celów realizacji nowych zleceń produkcyjnych, które nie są możliwe do wykonania bez tej maszyny. Udostępnienie maszyny Państwa Spółce ma na celu realizację zleceń dla podmiotu powiązanego - użyczającego. Maszyna będzie własnością użyczającego, który będzie ponosił koszty odpisów amortyzacyjnych, finansowania, ubezpieczenia i modernizacji lub doposażenia w razie potrzeby. Państwa Spółka będzie ponosiła koszty eksploatacyjne (energia, przeglądy, konserwacja, drobne naprawy), natomiast Spółka „B” nie będzie czerpać żadnych korzyści majątkowych z tytułu udostępnienia maszyny. Po użyczeniu maszyny Państwa Spółka będzie mogła wykorzystywać ją wyłącznie do świadczenia usług produkcji komponentów dla podmiotu powiązanego, a jej nieodpłatne użyczenie jest niezbędne w celu realizacji zleceń od podmiotu powiązanego i jest w interesie ekonomicznym obu stron.
Dzięki nieodpłatnemu użyczeniu maszyny Państwa Spółce, cena za wyroby będzie mogła być niższa i kalkulowana o nieuwzględnienie kosztów finansowania, amortyzacji, ubezpieczenia maszyny.
Z tego powodu należy zatem uznać, że w opisanej sprawie mamy do czynienia z ekwiwalentnością świadczeń.
Zgadzam się z Państwem, że nieodpłatne użyczenie maszyny produkcyjnej od podmiotu powiązanego, w celu wykonania usług produkcji wyrobów, nie generuje po Państwa stronie przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Tym samym, stanowisko Państwa Spółki, zgodnie z którym nie występuje przychodów po stronie Państwa Spółki, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo