Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.19.2026.1.ZK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A. Działalność Wnioskodawcy

X S.A. z siedzibą w (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa handlowego, prowadzącą działalność gospodarczą nieprzerwanie od wielu lat. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem (…). Przedmiot działalności Spółki obejmuje w szczególności projektowanie, produkcję oraz (…). X specjalizuje się w realizacji (…).

Działalność Spółki jest prowadzona w otoczeniu silnie uzależnionym od koniunktury w sektorach przemysłowych, w szczególności od sytuacji finansowej przedsiębiorstw (…). W związku z tym, Spółka identyfikuje istotne ryzyka związane z (…). Odpowiedzią na te uwarunkowania jest rozwój własnych rozwiązań inżynieryjnych, inwestycje w park maszynowy oraz optymalizacja procesów wytwarzania.

Spółka dysponuje halami produkcyjnymi wyposażonymi w (…), co umożliwia realizację projektów jednostkowych i zindywidualizowanych. Charakter realizowanych prac wymaga każdorazowo odrębnego podejścia projektowego i wykonawczego oraz spełnienia wysokich wymogów technicznych i organizacyjnych właściwych dla (…). W konsekwencji, Spółka nie działa w oparciu o powtarzalne, odtwórcze wzorce, lecz opracowuje rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne dopasowane do indywidualnych wymagań zamawiającego, zmiennych parametrów technicznych oraz lokalnych warunków eksploatacyjnych.

W praktyce, Spółka realizuje zarówno produkcję jednostkową, jak i krótkoseryjną (np. 3-4 sztuki analogicznych urządzeń). Zdarzają się również sytuacje powrotu do podobnych urządzeń po upływie roku lub kilku lat, przy czym Spółka nie prowadzi produkcji wielkoseryjnej (tj. setek lub tysięcy egzemplarzy tego samego urządzenia).

Wskazane uwarunkowania przekładają się na konieczność opracowywania indywidualnych rozwiązań technologicznych, co znajduje dalsze rozwinięcie w działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę. Od czerwca 2024 roku Spółka jest częścią grupy kapitałowej Y S.A., co zapewnia stabilne zaplecze finansowe oraz możliwość dalszego rozwoju w wymagającym otoczeniu rynkowym.

Nowatorstwo działalności (co najmniej w skali Spółki) wynika z opracowywania rozwiązań technologicznych i konstrukcyjnych, które w istotny sposób zmieniają sposób realizacji funkcji roboczych i bezpieczeństwa oraz umożliwiają osiągnięcie docelowych parametrów pracy w warunkach rzeczywistej eksploatacji. W projektach realizowanych dla (…) przejawia się to w szczególności w (…). Rozwiązania te nie sprowadzają się do „ulepszenia detalu”, lecz mają charakter kompleksowy i wymagają dopasowania (…).

Przed rozpoczęciem prac, będących przedmiotem wniosku, Spółka dysponowała wieloletnim doświadczeniem w (…). Spółka posiadała również praktyczne know-how dotyczące (…).

W toku prac Spółka pozyskuje i rozwija zasoby wiedzy specyficzne dla projektowania i integracji (…). Obejmuje to w szczególności praktyczne know-how związane z iteracyjnym projektowaniem i walidacją rozwiązań, identyfikowaniem ograniczeń przyjętych koncepcji w toku testów i wdrożeń oraz wprowadzaniem zmian konstrukcyjnych i technologicznych na tej podstawie. W praktyce dotyczy to m.in. (…).

W ramach opisanej działalności, Spółka wykorzystuje i rozwija przede wszystkim wiedzę z zakresu (…). Równolegle, Spółka korzysta z dorobku technologii (…) oraz zasad organizacji i nadzoru nad procesem wykonania, montażu i uruchomienia urządzeń. W toku realizacji projektów wykorzystywane jest specjalistyczne (…).

Twórczość prac podejmowanych przez Spółkę przejawia się w tym, że efekt końcowy nie jest z góry przesądzony na etapie koncepcji. Opracowane rozwiązania wymagają testów, walidacji i korekt, a problemy techniczne ujawniają się w toku realizacji. W konsekwencji, twórczość polega na rozwiązywaniu konkretnych, zindywidualizowanych problemów inżynierskich poprzez projektowanie, testowanie i modyfikowanie rozwiązań, co prowadzi do powstania nowych lub istotnie ulepszonych urządzeń (lub elementów linii technologicznych) oraz wytworzenia i utrwalenia w Spółce praktycznego know-how możliwego do wykorzystania w kolejnych projektach.

Działalność opisana we wniosku jest prowadzona w sposób uporządkowany i metodyczny w ramach wyodrębnionych projektów realizowanych według przyjętych w Spółce etapów postępowania, od zapytania ofertowego i analizy wykonalności, przez prace koncepcyjne i projektowe oraz opracowanie dokumentacji (zestawieniowej, warsztatowej i technologicznej), aż po wykonanie, odbiór wewnętrzny, testy oraz montaż i uruchomienie u klienta. Dla poszczególnych projektów określane są cele do osiągnięcia, planowany jest przebieg prac oraz terminy realizacji wynikające z ustaleń z klientem, a przebieg prac jest dokumentowany, w tym w zakresie czasu pracy oraz wprowadzanych zmian.

Opisane prace nie obejmują rutynowych ani okresowych zmian istniejących produktów lub procesów, nawet jeżeli zmiany te mogłyby mieć charakter ulepszeń. Spółka koncentruje się na opracowywaniu i wdrażaniu nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań technicznych, a czynności odtwórcze (np. produkcja według niezmiennej dokumentacji) nie stanowią przedmiotu działalności przedstawionej we wniosku jako działalność badawczo-rozwojowa.

Opracowanie i wdrożenie rozwiązań następuje z wykorzystaniem zasobów ludzkich Spółki (w szczególności osób realizujących prace projektowe i technologiczne oraz zespołów produkcyjnych i montażowych), zasobów rzeczowych (hale produkcyjne, park maszynowy, narzędzia i wyposażenie do wykonania i kontroli elementów oraz oprogramowanie inżynierskie) oraz zasobów finansowych obejmujących w szczególności koszty wynagrodzeń, koszty materiałów i surowców zużytych bezpośrednio na wykonanie i testy, a także koszty kooperacji i ekspertyz. Koszty realizacji prowadzonych prac są pokrywane ze środków własnych Spółki i nie są oraz nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie. Wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a uCIT. Spółka wyodrębnia koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej w ewidencji rachunkowej w sposób wymagany art. 9 ust. 1b uCIT (poprzez wyodrębnienie pozabilansowe oraz prowadzenie pomocniczej ewidencji w arkuszach kalkulacyjnych) oraz zamierza dokonywać odliczenia z tytułu ulgi B+R zgodnie z limitami określonymi w art. 18d ust. 7 tej ustawy.

B. Opis typowego procesu projektowania nowych wyrobów

Większość prac rozpoczyna się od zapytania ofertowego ze strony klienta (impuls zewnętrzny), na które Spółka odpowiada poprzez przeprowadzenie prac koncepcyjnych. Wskazany impuls nie wyklucza prac prowadzonych również z wewnętrznej inicjatywy pracowników Spółki, ale większość wyrobów X to rozwiązania bardzo kapitałochłonne, więc brak zapewniania finansowania uniemożliwia np. wykonanie prototypu tylko w celach testowych. Z tych względów poniżej opisano charakterystykę prac w których występuje zewnętrzny zamawiający. W przypadku prac o charakterze wewnętrznym, są one analogiczne, ale kończone na wcześniejszym etapie (tj. bez wykonania prototypu).

Na pierwszym etapie, po złożeniu zapytania przez potencjalnego klienta, analizowana jest wstępna możliwość wykonania projektu oraz szukanie potencjalnych wyzwań technologicznych. Prace obejmują zarówno aspekt techniczny i projektowy, ale też dostępności parku maszynowego i konieczność zaangażowania podwykonawców. Po pozytywnej weryfikacji przygotowywana jest oferta zawierająca zarówno cenę, jak i proponowane rozwiązania techniczne. W przypadku akceptacji oferty przez klienta składane jest zamówienie na wykonanie. Projekt zostaje podzielony na podzespoły, a nad jego realizacją czuwa wyznaczony projektant nadzorujący.

Opracowywana dokumentacja projektowa podlega zatwierdzeniu przez klienta, a często konieczne jest wprowadzenie poprawek wynikających z lokalnych warunków eksploatacyjnych – w tym celu przeprowadzane są wizje lokalne. Na podstawie rysunków zestawieniowych powstaje dokumentacja warsztatowa, która trafia do działu technologicznego i produkcyjnego. Część elementów konstrukcyjnych jest zlecana do wykonania podmiotom zewnętrznym w ramach kooperacji. Równolegle przygotowywana jest dokumentacja technologiczna, obejmująca m.in. (…) oraz instrukcje montażu – w niektórych przypadkach przewiduje się montaż bezpośrednio u klienta. Ze względu na unikalny charakter projektów ich odtworzenie nie jest możliwe w sposób prosty, a nakład pracy może sięgać nawet kilku tysięcy godzin.

Po zakończeniu produkcji, przed wysyłką do klienta, przeprowadzany jest odbiór wewnętrzny na warsztacie Spółki, który obejmuje montaż wstępny oraz badania (np. (…)). Ostatnim etapem jest wyjazd zespołu montażowego do klienta i finalna instalacja urządzenia.

W efekcie przeprowadzonych prac powstaje (i) nowa wiedza w danym obszarze (np. (…)) oraz (ii) wiedza ta zostaje archiwizowana w Spółce dla potrzeb potencjalnych przyszłych projektów.

C. Przykładowe prace rozwojowe – (…)

W ramach przykładu prac opisanych uniwersalnie w lit. B powyżej, Spółka prezentuje projekt (…). Przedmiotem projektu była (…). Celem prac było (…).

Całość prac była podzielona na trzy wyraźne etapy:

A. Etap przygotowania projektu technicznego,

B. Etap wykonania robót technologicznych,

C. Etap finalizacji i wdrożenia (…).

Wskazane powyżej etapy Spółka scharakteryzowała poniżej.

Etap przygotowania projektu technicznego stanowił kluczowy element procesu rozwojowego Spółki, decydujący o (…). Na tym etapie opracowano pełną dokumentację projektową, warsztatową oraz technologiczną, uwzględniającą wymagania formalne i techniczne klienta, specyfikę modernizowanych urządzeń oraz konieczność (…).

W ramach prac projektowych wykonano modele (…). Modele te umożliwiły (…).

(…)

Kluczowym elementem etapu projektowego było również opracowanie koncepcji oraz szczegółowych założeń (…). Równolegle projektowano (…).

W toku prac projektowych, zidentyfikowano szereg wyzwań technologicznych, których rozwiązanie wymagało twórczego podejścia inżynierskiego. Największe trudności dotyczyły w szczególności:

- (…);

- zaprojektowania (…);

- integracji (…);

- opracowania (…);

- (…);

- zaprojektowania (…).

Etap wykonania robót technologicznych obejmował właściwe wykonanie modernizacji zgodnie z przygotowanym projektem technicznym. Prace rozpoczęły się od (…). Następnie realizowano montaż (…).

(…) (…)

W ramach etapu wykonawczego szczególne znaczenie miało opracowanie i wdrożenie rozwiązań (…).

Istotnym elementem robót technologicznych było również (…).

(…)

Pomimo zastosowania nowoczesnych rozwiązań technicznych, kluczowe znaczenie miał udział zespołu inżynierskiego Spółki. Pracownicy odpowiadali za bieżący nadzór nad zgodnością prac z dokumentacją, prowadzenie prób funkcjonalnych, dostosowywanie parametrów (…).

Etap finalizacji i wdrożenia (…).

Na tym etapie wprowadzano również modyfikacje do dokumentacji konstrukcyjnej i założeń (…) w oparciu o wyniki analiz, uzgodnienia z klientem oraz obserwacje z prób wstępnych, aż do uzyskania docelowych parametrów pracy. Po zakończeniu prac wykonano dokumentację powykonawczą, przeprowadzono testy bezpieczeństwa oraz przekazano urządzenia do eksploatacji.

Zakończenie etapu wdrożeniowego potwierdziło skuteczność opracowanych rozwiązań modernizacyjnych oraz ich przydatność w warunkach produkcyjnych. W efekcie projektu, Spółka znacząco zwiększyła zasób wiedzy i doświadczeń w zakresie projektowania, modernizacji i produkcji (…). Zdobyte kompetencje mogą być wykorzystywane w kolejnych projektach modernizacyjnych oraz przy opracowywaniu nowych rozwiązań w obszarze (…).

D. Koszty kwalifikowane jakie planuje rozpoznawać Spółka w związku z ulgą B+R

W związku z pracami opisanymi powyżej, Spółka ponosi liczne wydatki. Niemniej, Spółka planuje zaliczać do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R wyłącznie te wydatki, które są ponoszone bezpośrednio w związku z prowadzeniem prac badawczych i rozwojowych, służących opracowaniu i wdrażaniu nowych rozwiązań technologicznych w zakresie produkcji maszyn i urządzeń.

Do kosztów kwalifikowanych planowanych do ujęcia w rozliczeniu ulgi B+R zaliczane będą w szczególności:

a) koszty wynagrodzeń pracowników i osób współpracujących na podstawie umowy zlecenia:

– wynagrodzenie pracowników obejmujące wynagrodzenie zasadnicze oraz wynagrodzenie za godziny nadliczbowe;

– wynagrodzenie osób współpracujących na podstawie umowy zlecenia (bez współpracowników świadczących usługi w modelu B2B);

– koszty dodatkowe związane z pracownikami i osobami na umowie zlecenie, tj. dodatkowe ubezpieczenie medyczne, ubezpieczenie grupowe, karty sportowych, wydatki zw. z podróżami służbowymi, itp.;

– składki na ubezpieczania społeczne w części finansowanej przez Spółkę.

Koszty te będą kwalifikowane proporcjonalnie do efektywnego czasu pracy poświęconego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, który będzie ewidencjonowany. Dotyczy to osób zaangażowanych w opracowywanie projektów technicznych, modelowanie 3D, wykonywanie obliczeń inżynierskich, prowadzenie testów warsztatowych, wykonanie prototypu nowego/zmodyfikowanego wyrobu oraz nadzór nad wdrażaniem rozwiązań technologicznych wymagających twórczego podejścia.

b) koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, w tym materiałów i surowców zużytych na wykonanie prototypu;

c) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zakresie wspierania Spółki przy analizie technologicznej, projektowaniu układów mechanicznych, ocenie ergonomii i bezpieczeństwa pracy oraz integracji urządzeń z systemami produkcyjnymi klienta;

d) odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Stopień wykorzystania danego aktywa będzie ustalany na podstawie klucza czasu pracy pracowników i współpracowników zaangażowanych w działania B+R.

Koszty, o których mowa w pkt a, zostaną uznane za koszty kwalifikowane wyłącznie w takiej ich części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pracowników pozostaje w ogólnym efektywnym czasie ich pracy w danym miesiącu.

Koszty, o których mowa w pkt b, zostaną zaliczone do kosztów kwalifikowanych w wysokości odpowiadającej wartości zużytych materiałów, wyłącznie w zakresie, w jakim zostały one wykorzystane bezpośrednio do realizacji działań o charakterze badawczo-rozwojowym. W szczególności dotyczy to komponentów mechanicznych, elementów konstrukcyjnych, części układów hydrauliki siłowej, elementów automatyki i sterowania, zabezpieczeń oraz materiałów wykorzystywanych do budowy i testów rozwiązań modernizacyjnych (…).

Koszty, o których mowa w pkt c, będą kwalifikowane proporcjonalnie, w takim zakresie, w jakim dotyczą czynności bezpośrednio związanych z opracowywaniem i wdrażaniem nowych rozwiązań technologicznych np. w obszarze (…). W ramach współpracy jednostki naukowe wspierają Spółkę m.in. przy analizie materiałowej, ocenie ergonomii i bezpieczeństwa pracy, projektowaniu (…) oraz integracji urządzeń z systemami produkcyjnymi klienta.

Uzyskane wyniki są następnie wykorzystywane w opracowywaniu dokumentacji projektowej oraz weryfikowane w toku realizacji prac wdrożeniowych.

Koszty, o których mowa w pkt d, będą zaliczone do kosztów kwalifikowanych w takim zakresie, w jakim środek trwały/wartość niematerialna i prawna jest/są wykorzystywany/e do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. Dla ustalenia stopnia (zakresu) wykorzystania danego aktywa w działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca rozważył różne możliwe tzw. klucze alokacji. W efekcie przeprowadzonych prac analitycznych Spółka ustaliła, iż kluczem gwarantującym najwyższy stopień obiektywnej sprawdzalności i odzwierciedlenia rzeczywistego sposobu wykorzystania danych aktywów jest czas pracy pracowników i współpracowników. Z tych względów do wyliczenia stopnia wykorzystania konkretnych aktywów wykorzystywany jest klucz czasu pracy.

Podsumowując, działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania nowych produktów (maszyn i urządzeń) posiada cechy:

1) wybrane projekt technologiczne Spółki mają charakter unikalny co najmniej w skali Spółki – opracowywane są od podstaw, z uwzględnieniem wyzwań technicznych, wymagań klienta oraz warunków produkcyjnych;

2) zakres projektów jest zróżnicowany pod względem nakładu pracy i skomplikowania – prostsze projekty dotyczą pojedynczych urządzeń natomiast większych wyzwań technologicznych wymagają np. kompleksowe linie produkcyjne zintegrowane z systemami klienta;

3) opracowywane koncepcje techniczne mają charakter niestandardowy – każdorazowo dostosowywane są do specyfiki zamówienia, rodzaju (…) oraz zidentyfikowanych wyzwań technologicznych;

4) efekty podejmowanych działań projektowych i technologicznych nie są z góry znane – wymagają testowania, walidacji i korekty w trakcie realizacji prac rozwojowych;

5) w realizacji projektów wykorzystywana jest specjalistyczna wiedza techniczna, doświadczenie oraz kompetencje zespołu inżynierskiego w tym znajomość (…);

6) celem działalności jest rozwiązywanie konkretnych problemów technicznych oraz rozwój i doskonalenie własnych rozwiązań technologicznych, w szczególności w obszarze modernizacji i budowy (…);

7) w toku realizacji prac rozwijane są zasoby wiedzy praktycznej, które mogą zostać wykorzystane przy projektowaniu przyszłych rozwiązań;

8) Spółka wykorzystuje zaawansowane technologie, których wdrożenie i obsługa wymagają przeprowadzania analiz, testów oraz podejmowania decyzji inżynierskich (…).

Pytania

1.  Stan faktyczny: Czy opisana we wniosku i realizowana dotychczas powtarzalna działalność Spółki w zakresie projektowania i wdrażania nowych maszyn i urządzeń przemysłowych, zobrazowana na przykładzie (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT, uprawniającą do uwzględnienia ponoszonych kosztów kwalifikowanych w odliczeniu od podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18d uCIT?

2.  Zdarzenie przyszłe: Czy opisana we wniosku i realizowana w przyszłości powtarzalna działalność Spółki w zakresie (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT, uprawniającą do uwzględnienia ponoszonych kosztów kwalifikowanych w odliczeniu od podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18d uCIT?

3.  Stan faktyczny: Czy koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z zaprojektowaniem, wykonaniem i montażem opisanej w stanie faktycznym (…), a także koszty ekspertyz oraz odpisów amortyzacyjnych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 uCIT?

4.  Zdarzenie przyszłe: Czy ponoszone w przyszłości koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z zaprojektowaniem, wykonaniem i montażem nowych maszyn i urządzeń, a także koszty ekspertyz oraz odpisów amortyzacyjnych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 uCIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność Spółki w zakresie projektowania, testowania i wdrażania innowacyjnych rozwiązań technologicznych w obszarze (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Ad 2. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana we wniosku i realizowana w przyszłości powtarzalna działalność Spółki w zakresie (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT, uprawniającą do uwzględnienia ponoszonych kosztów kwalifikowanych w odliczeniu od podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18d uCIT.

Ad 3. Zdaniem Wnioskodawcy, koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z projektowaniem, wykonaniem i montażem prototypowych urządzeń, a także koszty ekspertyz oraz odpisów amortyzacyjnych, ponoszone w związku z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 ustawy o CIT.

Ad 4. Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone w przyszłości koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z projektowaniem, wykonaniem i montażem prototypowych urządzeń, a także koszty ekspertyz oraz odpisów amortyzacyjnych, ponoszone w związku z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1. oraz 2.

Mając na względzie opis przedstawionego zakresu działalności, należy uznać, że działania podejmowane dotychczas i w przyszłości w zakresie opisanej działalności związanej z tworzeniem nowych produktów mają charakter twórczy, systematyczny i ukierunkowany na tworzenie nowych oraz ulepszonych rozwiązań technicznych, co spełnia przesłanki definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

Realizowane przez Spółkę projekty obejmują opracowywanie nowych koncepcji konstrukcyjnych i technologicznych, które nie wynikają z prostego zastosowania dostępnych rozwiązań, lecz są efektem własnych prac projektowych i eksperymentalnych. Każdy projekt jest tworzony indywidualnie – z uwzględnieniem specyfiki (…). Spółka nie korzysta z gotowych projektów, lecz opracowuje autorskie konstrukcje urządzeń i mechanizmów, które następnie poddaje testom i optymalizacji w środowisku rzeczywistym.

Przykładowo, w ramach prac nad modernizacją stanowiska (…). Zastosowane rozwiązania stanowią efekt inżynierskiego opracowania i testów w warunkach warsztatowych, a ich skuteczność była weryfikowana eksperymentalnie podczas prób uruchomieniowych.

Tego rodzaju prace wypełniają przesłanki działalności o charakterze twórczym, ponieważ prowadzą do opracowania nowych lub istotnie ulepszonych produktów i procesów, które dotąd nie występowały w praktyce gospodarczej Spółki.

Systematyczność i planowy charakter działań

Działalność B+R w Spółce ma charakter ciągły i zorganizowany. Prace prowadzone są w ramach wyodrębnionych projektów, realizowanych według określonych etapów:

1. koncepcja techniczna i analiza wykonalności,

2. opracowanie modelu 3D i symulacji procesów,

3. weryfikacja prototypu (testy warsztatowe, próby funkcjonalne),

4. walidacja i opracowanie dokumentacji wdrożeniowej.

Wszystkie etapy są dokumentowane, a rezultaty poddawane ocenie przez zespół projektowy. Takie podejście odpowiada definicji działalności rozwojowej z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, zgodnie z którą są to działania podejmowane „w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”.

Systematyczność ta przejawia się również w tym, że Spółka utrwala i wykorzystuje zdobyte doświadczenia w kolejnych projektach, rozwijając tym samym własne zaplecze wiedzy technologicznej i procesowej.

Element niepewności i eksperymentalny charakter prac

W każdym z realizowanych projektów, istnieje element niepewności co do osiągnięcia zamierzonego efektu – opracowywane rozwiązania konstrukcyjne wymagają wielokrotnych testów, korekt założeń projektowych oraz podejmowania decyzji inżynierskich w odpowiedzi na pojawiające się problemy technologiczne. Efekty prac nie są z góry znane, a ich skuteczność jest potwierdzana dopiero po przeprowadzeniu prób technologicznych lub testów funkcjonalnych urządzeń.

Tego rodzaju aktywność odpowiada definicji „prac rozwojowych”, ponieważ prowadzi do tworzenia nowych rozwiązań w drodze doświadczalnej weryfikacji koncepcji technicznych oraz ich adaptacji do rzeczywistych warunków produkcyjnych.

Wykorzystanie nowoczesnych narzędzi

Spółka prowadzi działalność w oparciu o zaawansowane narzędzia inżynierskie, takie jak (…). Pozwala to na obiektywną ocenę rozwiązań konstrukcyjnych przed ich fizycznym wdrożeniem, a następnie ich weryfikację i udoskonalanie.

W wybranych projektach Spółka współpracuje z jednostkami naukowymi i ośrodkami badawczymi, które wspierają ją w zakresie analiz materiałowych, badań wytrzymałościowych oraz integracji urządzeń z systemami automatyki klienta. Współpraca ta potwierdza, że działalność Spółki ma charakter rozwojowy, a nie jedynie produkcyjny.

Rozwój zasobów wiedzy i efekt kumulatywny

W toku realizacji projektów, Spółka rozwija własne zasoby wiedzy technicznej, które następnie stanowią podstawę do projektowania kolejnych maszyn i urządzeń. Opracowywane rozwiązania (np. (…)) są modyfikowane i usprawniane w kolejnych wdrożeniach, co prowadzi do systematycznego wzrostu poziomu kompetencji technologicznych.

Tym samym, działalność Spółki nie ogranicza się do wytwarzania jednostkowych produktów, lecz ma charakter ciągłego procesu rozwojowego, ukierunkowanego na doskonalenie wiedzy inżynierskiej i wdrażanie nowych rozwiązań.

Podsumowanie

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawione działania spełniają wszystkie przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, tj.:

• mają charakter twórczy,

• są prowadzone w sposób systematyczny,

• są ukierunkowane na zdobywanie i wykorzystanie nowej wiedzy do tworzenia lub ulepszania produktów i procesów,

• mają element niepewności rezultatu.

W konsekwencji, działalność Spółki w zakresie projektowania i wdrażania nowych maszyn i urządzeń przemysłowych, w tym opisanej (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Tym samym, Spółka jest uprawniona do uwzględnienia kosztów kwalifikowanych ponoszonych w ramach tych projektów w odliczeniu od podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT. Stanowisko to jest spójne z aktualną linią interpretacyjną organów podatkowych, m.in. interpretacjami:

- Dyrektora KIS z 17 kwietnia 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.104.2024.2.ZK),

- Dyrektora KIS z 10 stycznia 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.829.2022.2.JG),

- Dyrektora KIS z 19 marca 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.58.2024.1.JMS).

Ad 2. i 3.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in. wydatki na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, a także ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i równorzędne, wykonywane na potrzeby tych prac.

Związek kosztów materiałowych z działalnością B+R

W analizowanym przypadku, wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup materiałów, komponentów mechanicznych i elementów konstrukcyjnych, takich jak (…), pozostają w bezpośrednim związku z realizacją prac badawczo-rozwojowych. Są one wykorzystywane w toku projektowania, wykonania, montażu oraz testowania rozwiązań (…).

Zużycie tych materiałów nie ma charakteru rutynowego ani odtwórczego – każdy projekt wymaga indywidualnego doboru i weryfikacji właściwości materiałowych oraz sposobu ich zastosowania. W ramach opracowywania nowych rozwiązań technologicznych materiały te służą do walidacji koncepcji konstrukcyjnych, a nie do standardowej produkcji. Ich nabycie i wykorzystanie następuje wyłącznie w celu realizacji projektów o charakterze rozwojowym, których efekty są testowane, modyfikowane i optymalizowane.

Takie rozumienie kosztów materiałowych znajduje potwierdzenie w powołanych już interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, m.in.:

- Interpretacja Dyrektora KIS z 17 kwietnia 2024 r., sygn.. 0111-KDIB1-3.4010.104.2024.2.ZK,

- Interpretacja Dyrektora KIS z 10 stycznia 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.829.2022.2.JG,

- Interpretacja Dyrektora KIS z 19 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.58.2024.1.JMS

w których organ jednoznacznie potwierdził, że koszty nabycia materiałów i surowców wykorzystanych w procesie tworzenia i testowania prototypów maszyn i urządzeń przemysłowych stanowią koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R.

Zasada jednolitego traktowania kosztów dla stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Zarówno w odniesieniu do kosztów poniesionych w przeszłości, jak i do tych, które będą ponoszone w przyszłości, zastosowanie znajduje ta sama regulacja art. 18d ustawy o CIT. Z punktu widzenia podatkowego moment poniesienia wydatku (stan faktyczny vs. zdarzenie przyszłe) nie wpływa na jego kwalifikowalność, o ile zachowany jest bezpośredni związek z działalnością badawczo-rozwojową i spełnione są warunki dokumentacyjne.

W związku z tym, wydatki na zakup materiałów, komponentów i surowców, a także koszty ekspertyz i odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wykorzystywanych w projektach B+R, zarówno już poniesione, jak i planowane, mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 ustawy o CIT.

Podsumowanie

W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie wskazane kategorie kosztów:

• są ponoszone w bezpośrednim związku z działalnością badawczo-rozwojową,

• mają charakter niezbędny do realizacji projektów rozwojowych,

• są należycie udokumentowane i ewidencjonowane w sposób umożliwiający ich wyodrębnienie.

W konsekwencji, zarówno koszty poniesione dotychczas (stan faktyczny), jak i te, które będą ponoszone w przyszłości (zdarzenie przyszłe), stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 ustawy o CIT, uprawniające do ich uwzględnienia w odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1 i 2

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

badania naukowe są działalnością obejmującą:

a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2 wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu zgodzić się z Państwem należy, że działalność Spółki w zakresie (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:

·       czy opisana we wniosku i realizowana dotychczas powtarzalna działalność Spółki w zakresie (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT, uprawniającą do uwzględnienia ponoszonych kosztów kwalifikowanych w odliczeniu od podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18d uCIT,

·       czy opisana we wniosku i realizowana w przyszłości powtarzalna działalność Spółki w zakresie (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 uCIT, uprawniającą do uwzględnienia ponoszonych kosztów kwalifikowanych w odliczeniu od podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18d uCIT,

należy uznać za prawidłowe.

Ad. 3 i 4

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 updop,

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Na podstawie art. 18d ust. 2 updop,

za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:

2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

Art. 18d ust. 3 updop, stanowi, że:

za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Stosownie do art. 18d ust. 6 updop,

Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a , prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 updop,

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Z kolei zgodnie z art. 18d ust. 8 updop,

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,

podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

-   podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

-   koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

-   koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

-   ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

-   jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

-   w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

-   podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

-   kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

-   koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Odnosząc się do kosztów materiałów i surowców wykorzystywanych przy pracach nad realizacją opisanej we wniosku działalności, należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Jeżeli chodzi o pojęcie „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Wobec powyższego, możecie Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, koszty materiałów i surowców wykorzystywanych do prac opisanych we wniosku.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 3 updop,

za koszty kwalifikowane uznaje się także ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.

W tym miejscu wskazujemy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą:

1) uczelnie;

2) federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej "federacjami";

3) Polska Akademia Nauk, działająca na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2020 r. poz. 1796), zwana dalej "PAN";

4) instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3, zwane dalej "instytutami PAN";

5) instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 534);

6) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "instytutami międzynarodowymi";

6a) Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. z 2024 r. poz. 925 i 1089);

6b) instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej "instytutami Sieci Łukasiewicz";

6c) Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działające na podstawie ustawy z dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (Dz.U. z 2024 r. poz. 570 i 1897), zwane dalej „CMKP”;

7) Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej "PAU";

8) inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.

Przytoczony powyżej art. 18d ust. 2 pkt 3 updop wskazuje, że za koszty kwalifikowane należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem, za koszty kwalifikowane należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, nabycie wyników badań naukowych, które są świadczone lub wykonywane jednocześnie:

- na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce,

- na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że koszty poniesiona na ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zakresie wspierania Spółki przy analizie technologicznej, projektowaniu układów mechanicznych, ocenie ergonomii i bezpieczeństwa pracy oraz integracji urządzeń z systemami produkcyjnymi klienta stanowią koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.

Przechodząc do odpisów amortyzacyjnych, od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wskazać należy, że mogą one zostać odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej pod warunkiem, że:

- zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym;

- nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;

- środek trwały oraz wartości niematerialne i prawne, wykorzystywane są w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

W myśl art. 18d ust. 3 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiły koszty kwalifikowane.

Kosztem kwalifikowanym może być tym samym tylko taki odpis amortyzacyjny, który spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 updop.

Tak więc, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli będą służyć one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 updop sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Podsumowując, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych mogą stanowić koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 3 updop, ale tylko w takiej części, w jakiej służą one prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

– koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z (…), a także koszty ekspertyz oraz odpisów amortyzacyjnych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 uCIT, jest prawidłowe;

– ponoszone w przyszłości koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z zaprojektowaniem, wykonaniem i montażem nowych maszyn i urządzeń, a także koszty ekspertyz oraz odpisów amortyzacyjnych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 uCIT, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko Państwa sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

§ 1. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.