Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.205.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 kwietnia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Przedmiotem podstawowej działalności Wnioskodawcy według PKD są: (…).

Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 14b §3 Ordynacji podatkowej, poniżej przedstawiony zostanie wyczerpujący opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz pytania interpretacyjne wraz ze stanowiskiem Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej.

Finansowanie działalności Spółki odbywa się zarówno przy wykorzystaniu kapitału zakładowego, jak i środków pozostawianych w Spółce z wypracowanych zysków. W ramach prowadzonej polityki finansowej wspólnicy Spółki w kolejnych latach podejmowali uchwały o podziale zysku, przewidujące pozostawienie części wypracowanego zysku w Spółce i przekazanie go na kapitał zapasowy albo rezerwowy. Działania te służyły zwiększeniu poziomu finansowania własnego, poprawie płynności finansowej, wzmacnianiu bazy kapitałowej Spółki, ograniczeniu potrzeby korzystania z finansowania zewnętrznego oraz zapewnieniu bezpiecznego finansowania dalszej działalności operacyjnej i rozwojowej Spółki.

Wnioskodawca dotychczas nie rozpoznawał w rozliczeniach podatku dochodowego od osób prawnych kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ustawy o CIT, w odniesieniu do zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy.

Obecnie Spółka rozważa skorzystanie z tego rozwiązania, zarówno przez złożenie korekt zeznań CIT-8 za lata podatkowe nieobjęte przedawnieniem zobowiązania podatkowego, jak i przez bieżące uwzględnienie tego kosztu w latach, w których uprawnienie do jego rozpoznania nadal przysługuje.

Na potrzeby planowanego rozliczenia Spółka identyfikuje następujące uchwały zgromadzenia wspólników jako istotne z punktu widzenia art. 15cb ustawy o CIT.

Uchwałą z dnia (…) czerwca 2019 r., zysk netto za rok 2018 w kwocie (…) zł został podzielony w ten sposób, że kwotę (…) zł przeznaczono na wypłatę dywidendy, a kwotę (….) zł przeznaczono na kapitał zapasowy Spółki.

Uchwałą z dnia (…) czerwca 2020 r., zysk netto za rok 2019 w kwocie (…) zł został podzielony w ten sposób, że kwotę (…) zł przeznaczono na wypłatę dywidendy, a kwotę (…) zł przeznaczono na kapitał zapasowy Spółki.

Uchwałą z dnia (…) kwietnia 2021 r., zysk netto za rok 2020 w kwocie (…) zł został podzielony w ten sposób, że kwotę (…) zł przeznaczono na wypłatę dywidendy, a kwotę (…) zł przeznaczono na kapitał zapasowy Spółki.

Uchwałą z dnia (…) czerwca 2022 r. zysk netto za rok 2021 w kwocie (…) zł został podzielony w ten sposób, że kwotę (…) zł przeznaczono na pokrycie straty z lat ubiegłych, kwotę (…) zł przeznaczono na wypłatę dywidendy, natomiast kwotę (…) zł przeznaczono na zwiększenie kapitału rezerwowego Spółki.

Uchwałą z dnia (…) czerwca 2023 r. zysk netto za rok 2022 w kwocie (…) zł został przeznaczony na zwiększenie kapitału zapasowego Spółki.

Uchwałą z dnia (…) czerwca 2024 r., zysk netto za rok 2023 w kwocie (…) zł został podzielony w ten sposób, że kwotę (…) zł przeznaczono na zwiększenie kapitału zapasowego Spółki, a kwotę (…) zł na wypłatę dywidendy.

Uchwałą z dnia (…) maja 2025 r., zysk netto za rok 2024 w kwocie (…) zł został podzielony w ten sposób, że kwotę (…) zł przeznaczono na zwiększenie kapitału zapasowego Spółki, a kwotę (…) zł na wypłatę dywidendy. W tej samej uchwale postanowiono także pokryć z kapitału zapasowego Spółki stratę za rok 2023 w wysokości (…) zł, ustaloną w wyniku korekty sprawozdania finansowego za rok 2023. Pokrycie tej straty nastąpiło z uprzednio zgromadzonego kapitału zapasowego, a nie z zysku za rok 2024, który został objęty odrębnym rozstrzygnięciem co do sposobu podziału.

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że poza zakresem planowanego rozliczenia pozostaje uchwała z dnia (…) czerwca 2018 r., dotycząca zysku za rok 2017, na podstawie której kwotę (…) zł przeznaczono na kapitał zapasowy Spółki. Kwota ta nie jest obejmowana niniejszym wnioskiem z uwagi na moment przekazania zysku na kapitał, przypadający jeszcze przed okresem objętym przepisami przejściowymi dotyczącymi art. 15cb ustawy o CIT.

Ponadto, z zakresu planowanego rozliczenia wyłączona zostaje kwota (…) zł z uchwały z dnia (…) czerwca 2022 r., gdyż została ona przeznaczona na pokrycie straty z lat ubiegłych.

W konsekwencji, Spółka zamierza objąć analizą i rozliczeniem wyłącznie następujące kwoty zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy:

·      (…) zł.

Wnioskodawca przyjmuje, że mechanizm obliczenia kosztu, o którym mowa w art. 15cb ustawy o CIT, polega na ustaleniu dla każdego roku podatkowego iloczynu:

1.  stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego dany rok podatkowy, powiększonej o 1 punkt procentowy, oraz

2.  sumy kwalifikowanych kwot zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy, które w danym roku mieszczą się jeszcze w okresie, o którym mowa w art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem limitu 250.000 zł w danym roku podatkowym.

Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym, a więc Wnioskodawca przyjmuje następujący model rozliczenia:

·      w 2020 r. uwzględnieniu podlegałyby kwoty (…) zł oraz (…) zł,

·      w 2021 r. - kwoty (…) zł oraz (…) zł,

·      w 2022 r. - kwoty (…) zł oraz (…) zł,

·      w 2023 r. - kwoty (…) zł oraz (…) zł,

·      w 2024 r. - kwoty (…) zł oraz (…) zł,

·      w 2025 r. - kwoty (…) zł oraz (…) zł,

·      w 2026 r. - kwoty (…) zł oraz (…) zł.

Wnioskodawca przyjmuje ponadto, że dla potrzeb przykładowej kalkulacji właściwe byłyby następujące stopy: 2,50% dla 2020 r., 1,10% dla 2021 r., 2,75% dla 2022 r., 7,75% dla 2023 r., 6,75% dla 2024 ., 6,75% dla 2025 r., oraz 5,00% dla 2026 r., tj. każdorazowo stopa referencyjna NBP z ostatniego dnia roboczego roku poprzedzającego dany rok, powiększona o 1 punkt procentowy.

Z przygotowanej analizy wynika przykładowo, że dla 2020 r., łączny koszt wyniósłby (…) zł, natomiast dla 2022 r., teoretyczna wartość kosztu wyniosłaby (…) zł, przy czym rozpoznaniu podlegałaby wyłącznie kwota 250.000 zł z uwagi na ustawowy limit roczny. Analogicznie w kolejnych latach, w których teoretyczna wartość kosztu przekracza limit ustawowy, rozliczeniu podlegałaby wyłącznie kwota 250.000 zł rocznie.

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że opisane uchwały o zatrzymaniu części zysku i przekazaniu go na kapitał zapasowy albo rezerwowy były podejmowane z rzeczywistych przyczyn ekonomicznych. Nie miały one charakteru czynności sztucznych ani działań podejmowanych wyłącznie w celu uzyskania korzyści podatkowej, lecz stanowiły element długofalowej polityki finansowej Spółki polegającej na wzmacnianiu finansowania własnego.

W odniesieniu do części zysków objętych niniejszym wnioskiem Wnioskodawca zakłada spełnienie warunku wynikającego z art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT, tj. że zwrot dopłaty albo podział i wypłata zysku w zakresie części uprzednio zatrzymanej i przekazanej na kapitał zapasowy albo rezerwowy nie nastąpi wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w Spółce.

Na tle powyższego opisu Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot ustalanych na podstawie art. 15cb ustawy o CIT w odniesieniu do wskazanych wyżej kwot zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy, w tym także przez korektę zeznań CIT-8 za lata nieprzedawnione, oraz czy przy obliczaniu wysokości tego kosztu w każdym roku podatkowym powinien stosować stopę referencyjną NBP właściwą dla tego konkretnego roku podatkowego.

Pytanie

1.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15cb ust. 1-3 ustawy o CIT, kwot odpowiadających iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego, powiększonej o 1 punkt procentowy, oraz kwot zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy wskazanych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w roku podjęcia uchwały o zatrzymaniu zysku oraz w dwóch kolejnych bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, także poprzez złożenie korekt zeznań CIT-8 za lata podatkowe nieobjęte przedawnieniem?

2.  Czy przy kalkulacji kosztu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca powinien w każdym roku podatkowym stosować stopę referencyjną Narodowego Banku Polskiego obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego właśnie ten rok podatkowy, a nie stopę z roku, w którym doszło do podjęcia uchwały o zatrzymaniu zysku?

3.  Czy przeznaczenie uchwałą z dnia (…) maja 2025 r., kwoty (…) zł zysku za rok 2024 na kapitał zapasowy Spółki uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania art. 15cb ustawy o CIT, w odniesieniu do tej kwoty, pomimo że w tej samej uchwale postanowiono również o pokryciu z już istniejącego kapitału zapasowego straty za rok 2023 w wysokości (…) zł?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

·      odpowiedź na pytanie nr 1 powinna być twierdząca,

·      odpowiedź na pytanie nr 2 powinna być twierdząca,

·      odpowiedź na pytanie nr 3 powinna być twierdząca.

W ocenie Wnioskodawcy, jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot ustalanych zgodnie z art. 15cb ustawy o CIT w odniesieniu do zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy na podstawie wskazanych w opisie sprawy uchwał, z wyłączeniem części zysku przeznaczonej na pokrycie straty oraz z wyłączeniem zysku przekazanego na kapitał przed okresem objętym przepisami przejściowymi. Uprawnienie to przysługuje zarówno w roku zatrzymania zysku, jak i w dwóch kolejnych bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, a może zostać zrealizowane również przez korektę uprzednio złożonych zeznań CIT-8 za lata nieobjęte przedawnieniem. Jednocześnie dla każdego roku podatkowego wysokość kosztu powinna być ustalana według stopy referencyjnej NBP właściwej dla tego konkretnego roku podatkowego. Wreszcie, sama okoliczność, że w uchwale z dnia (…) maja 2025 r., przewidziano również pokrycie straty za rok 2023 z uprzednio zgromadzonego kapitału zapasowego, nie wyłącza możliwości zastosowania art. 15cb ustawy o CIT do kwoty (…) zł zysku za rok 2024, ponieważ kwota ta została przeznaczona na zwiększenie kapitału zapasowego, a nie na pokrycie straty.

Zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, w spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy, powiększonej o 1 punkt procentowy, oraz kwoty dopłaty wniesionej do spółki albo kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy.

Art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że koszt ten przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego albo zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.

Z kolei zgodnie z art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT, łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z tego tytułu nie może przekroczyć 250.000 zł.

Taki sposób rozumienia regulacji został przyjęty również w interpretacji indywidualnej z dnia 14 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.285.2023.1.AS.

Z literalnego brzmienia powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że:

·      ustawodawca dopuścił możliwość rozpoznania kosztu przez trzy lata podatkowe,

·      ograniczenie ilościowe ma charakter roczny i wynosi 250.000 zł,

·      podstawą kalkulacji jest kwota zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy,

·      wysokość kosztu ustala się w odniesieniu do konkretnego roku podatkowego.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ma podstaw do zawężającej wykładni tych przepisów, która prowadziłaby do uznania, że koszt ten może być rozpoznany wyłącznie na bieżąco, bez prawa do późniejszej korekty zeznania. Przeciwnie, skoro koszt wynika bezpośrednio z ustawy, a podatnik spełnia przesłanki zastosowania art. 15cb ustawy o CIT, to może on zostać uwzględniony również przez korektę uprzednio złożonego zeznania rocznego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie został spełniony podstawowy warunek materialny zastosowania art. 15cb ustawy o CIT, tj. formalne przekazanie zysku na kapitał zapasowy albo rezerwowy. Każda z kwot objętych wnioskiem została przeznaczona na taki kapitał w drodze uchwały zgromadzenia wspólników. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością decyzja o podziale zysku należy do zgromadzenia wspólników, a zatem uchwała tego organu jest właściwą podstawą dla uznania, że doszło do zatrzymania zysku w spółce i przekazania go na odpowiedni kapitał własny.

Po drugie, w ocenie Wnioskodawcy, przepisy przejściowe pozwalają objąć omawianą preferencją również zysk przekazany na kapitał po dniu 31 grudnia 2018 r. Zastosowanie art. 15cb ustawy o CIT, jest możliwe najwcześniej w odniesieniu do zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy po dniu 31 grudnia 2018 r., natomiast możliwość zaliczenia hipotetycznych odsetek do kosztów podatkowych nie ma zastosowania do zysku wypracowanego przed 2018 rokiem. Oznacza to, że kwota (…) zł przekazana na kapitał zapasowy uchwałą z dnia (…) czerwca 2019 r., może korzystać z preferencji począwszy od 2020 r., natomiast kwota (…) zł przekazana na kapitał zapasowy uchwałą z dnia (…) czerwca 2018 r., pozostaje poza zakresem art. 15cb ustawy o CIT.

Po trzecie, zdaniem Wnioskodawcy, art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT, należy interpretować ściśle. Skoro przepis ten wyłącza stosowanie ust. 1 do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej, to wyłączeniu podlega wyłącznie ta część zysku, która rzeczywiście została przeznaczona na taki cel. Nie oznacza to natomiast, że cała uchwała albo cała kwota zysku objęta daną uchwałą automatycznie traci charakter kwalifikowany. W konsekwencji, w odniesieniu do uchwały z dnia (…) czerwca 2022 r., z zakresu preferencji wyłączona jest jedynie kwota (…) zł przeznaczona na pokrycie straty, podczas gdy kwota (…) zł przekazana na kapitał rezerwowy spełnia warunki zastosowania art. 15cb ustawy o CIT. Taki sposób ujęcia został zresztą przyjęty również w sporządzonej dla Spółki analizie.

Analogicznie należy ocenić uchwałę z dnia (…) maja 2025 r. Z jej treści wynika, że zysk za rok 2024 został przeznaczony częściowo na dywidendę, a częściowo w kwocie (…) zł na zwiększenie kapitału zapasowego Spółki. Odrębnym postanowieniem tej samej uchwały objęto pokrycie straty za rok 2023 z już istniejącego kapitału zapasowego. W ocenie Wnioskodawcy, brak jest podstaw do utożsamiania tych dwóch czynności. Zysk za rok 2024 nie został przeznaczony na pokrycie straty bilansowej, lecz na kapitał zapasowy. Pokrycie straty nastąpiło natomiast z uprzednio zgromadzonego kapitału zapasowego. Skoro więc kwota (…) zł została formalnie przeznaczona na zwiększenie kapitału zapasowego, to spełnia przesłanki zastosowania art. 15cb ustawy o CIT i nie podlega wyłączeniu z ust. 4 tego przepisu.

Po czwarte, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszt przewidziany w art. 15cb ustawy o CIT, może zostać rozpoznany także przez korektę uprzednio złożonych zeznań CIT-8. Kwestia ta została jednoznacznie potwierdzona w przytoczonej wcześniej interpretacji, w której za prawidłowe uznano stanowisko, zgodnie z którym dopuszczalne jest skorygowanie wstecz rozliczenia rocznego CIT-8 i uwzględnienie w nim kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT. Organ zaakceptował tam zarówno trzyletni okres rozliczenia, jak i możliwość wstecznej korekty deklaracji CIT-8. W ocenie Wnioskodawcy oznacza to, że Spółka może dokonać korekty zeznań za lata nieprzedawnione i w tych korektach rozpoznać koszt wynikający z art. 15cb ustawy o CIT, o ile spełnione są materialnoprawne przesłanki zastosowania tej regulacji.

Po piąte, prawidłowe jest ustalanie stopy referencyjnej NBP odrębnie dla każdego roku podatkowego. Z samego brzmienia art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT wynika, że chodzi o stopę referencyjną NBP obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy. Przepis ten nie odwołuje się do roku podjęcia uchwały o zatrzymaniu zysku jako jedynego punktu odniesienia dla całego trzyletniego okresu rozliczenia. Organ w interpretacji referencyjnej wyraźnie wskazał, że wysokość kosztów z tytułu hipotetycznych odsetek powinna być ustalana przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy, tj. rok rozpoznania kosztu podatkowego, a z przepisu nie wynika, aby raz ustalona wartość oprocentowania miała obowiązywać w całym okresie odliczenia. W konsekwencji, zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w każdym z trzech lat podatkowych może podlegać kwota odpowiadająca iloczynowi stopy właściwej dla danego roku oraz odpowiedniej kwoty zysku zatrzymanego w Spółce.

Po szóste, przyjęty przez Wnioskodawcę schemat kalkulacji jest prawidłowy. W każdym roku podatkowym należy zidentyfikować wszystkie kwalifikowane kwoty zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy, które pozostają jeszcze w trzyletnim okresie rozliczenia, a następnie przemnożyć je przez stopę referencyjną NBP właściwą dla tego roku, powiększoną o 1 punkt procentowy. Po zsumowaniu wartości uzyskanych dla wszystkich istotnych kwot należy zastosować roczny limit 250.000 zł.

Po siódme, w sprawie nie zachodzi przesłanka negatywna wynikająca z art. 15cb ust. 10 ustawy o CIT. Zatrzymywanie części zysku w Spółce i przekazywanie go na kapitał zapasowy albo rezerwowy było elementem rzeczywistej polityki kapitałowej Spółki, podejmowanej w kolejnych latach, z przyczyn gospodarczych związanych z potrzebą wzmacniania finansowania własnego i stabilności działalności. Czynności te nie miały charakteru sztucznego ani pozbawionego ekonomicznego sensu. Wnioskodawca zamierza jedynie skorzystać z preferencji wyraźnie przewidzianej przez ustawodawcę dla samofinansowania działalności.

Po ósme, możliwość rozpoznania kosztu z art. 15cb ustawy o CIT, pozostaje uzależniona od spełnienia warunku wskazanego w ust. 5 tego przepisu, tj. braku wcześniejszego podziału i wypłaty tej części zysku, która uprzednio została zatrzymana w Spółce i przekazana na kapitał zapasowy albo rezerwowy, przed upływem 3 lat od końca roku podatkowego, w którym podjęto uchwałę o zatrzymaniu zysku.

Wnioskodawca zakłada dochowanie tego warunku w odniesieniu do części zysków objętych niniejszym wnioskiem.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy:

·      Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty ustalane na podstawie art. 15cb ustawy o CIT w odniesieniu do kwot (…) zł oraz (…) zł,

·      Spółka nie ma prawa objąć tą preferencją kwoty (…) zł z zysku za rok 2017 przekazanej na kapitał zapasowy w 2018 r., oraz kwoty (…) zł przeznaczonej na pokrycie straty z lat ubiegłych,

·      koszt ten może być rozpoznawany w roku przekazania zysku na kapitał oraz w dwóch kolejnych bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, z uwzględnieniem rocznego limitu 250.000 zł,

·      koszt ten może zostać uwzględniony również przez korektę uprzednio złożonych zeznań CIT-8 za lata nieobjęte przedawnieniem.

·      dla każdego roku podatkowego należy stosować stopę referencyjną NBP właściwą dla tego właśnie roku podatkowego,

·      pokrycie w 2025 r. straty za 2023 r. z uprzednio zgromadzonego kapitału zapasowego nie wyłącza prawa do zastosowania art. 15cb ustawy o CIT, do kwoty (…) zł zysku za rok 2024 przeznaczonej na zwiększenie kapitału zapasowego.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że przedstawione przez niego stanowisko jest prawidłowe w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że zadane we wniosku pytania wyznaczają zakres interpretacji. W związku z czym, wydana interpretacja nie dotyczy pozostałych kwestii poruszonych we wniosku.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”):

Natomiast treść art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że:

Zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT:

W myśl art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT:

Przepis art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT wskazuje, że:

Z kolei art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT stanowi, że:

Stosownie do art. 15cb ust. 10 ustawy o CIT:

Jak wynika z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193):

Natomiast, art. 10 ust. 2 tej ustawy wskazuje, że:

Zgodnie z art. 191 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 18 ze zm., dalej: „ksh”), wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1. Umowa spółki może przewidywać inny sposób podziału zysku, z uwzględnieniem przepisów art. 192-197.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, zauważyć należy, że możliwość zastosowania preferencji określonej w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT (zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych hipotetycznych odsetek) jest warunkowana m.in. okresem, w którym powstał zysk przekazany następnie na kapitał rezerwowy/zapasowy, albowiem z preferencji tej mogą korzystać jedynie te środki, które powstały w okresie wskazanym w art. 15cb ust. 1 cyt. ustawy, w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy nowelizującej, tj. od 2018 r.

Powyższe ma istotne znaczenie, gdyż w świetle powołanych wyżej przepisów przejściowych zastosowanie art. 15cb ustawy o CIT, możliwe jest najwcześniej w odniesieniu do zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy po dniu 31 grudnia 2018 r.

Co istotne, co do zasady, rozliczenie kosztu na podstawie art. 15cb ustawy o CIT, możliwe jest najwcześniej w 2020 r. Przepis art. 15cb ww. ustawy stosuje się bowiem po raz pierwszy do roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2019 r. Oznacza to, że możliwość zaliczenia hipotetycznych odsetek do kosztów podatkowych nie ma zastosowania do zysku wypracowanego przed 2018 rokiem.

Możliwość zastosowania preferencji określonej w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT (zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych hipotetycznych odsetek) przysługuje w roku wniesienia dopłaty do spółki albo przekazania zysku na kapitał rezerwowy bądź zapasowy oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.

Należy zaznaczyć, że w żadnym z tych lat podatkowych wartość kosztu uzyskania przychodów ze wskazanego tytułu nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.

Brzmienie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że wysokość kosztów z tytułu hipotetycznych odsetek powinna być ustalana przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu podatkowego). Z przepisu nie wynika bowiem, że raz ustalona wartość oprocentowania (tj. w oparciu o stopę referencyjną obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok wniesienia dopłaty bądź przekazania zysku na odpowiedni kapitał) powinna być stosowana w całym okresie odliczenia. Z tego też względu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w każdym z trzech lat podatkowych, może podlegać kwota odpowiadająca iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok obrotowy.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy istnieje możliwość dokonania odpowiedniej wstecznej korekty deklaracji CIT-8.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:

Kwestię złożenia korekty zeznania rocznego regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

W myśl art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

Stosownie do art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym (poprawnym już) wypełnieniu formularza podatkowego z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korekta może dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej.

Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych, dot. rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Z ww. regulacji wynika również, że możliwość złożenia korekty zeznania istnieje, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. W tym miejscu należy stwierdzić, że przepisy ustawy o CIT takich zastrzeżeń nie wprowadzają.

Zatem, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym są Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot ustalanych zgodnie z art. 15cb ustawy o CIT w odniesieniu do zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy na podstawie wskazanych w opisie sprawy uchwał, z wyłączeniem części zysku przeznaczonej na pokrycie straty oraz z wyłączeniem zysku przekazanego na kapitał przed okresem objętym przepisami przejściowymi. Uprawnienie to przysługuje zarówno w roku zatrzymania zysku, jak i w dwóch kolejnych bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, a może zostać zrealizowane również przez korektę uprzednio złożonych zeznań CIT-8 za lata nieobjęte przedawnieniem.

Jednocześnie dla każdego roku podatkowego wysokość kosztu powinna być ustalana według stopy referencyjnej NBP właściwej dla tego konkretnego roku podatkowego.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy przeznaczenie uchwałą z dnia (…) maja 2025 r., kwoty (…) zł zysku za rok 2024 na kapitał zapasowy Spółki uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania art. 15cb ustawy o CIT, w odniesieniu do tej kwoty, pomimo że w tej samej uchwale postanowiono również o pokryciu z już istniejącego kapitału zapasowego straty za rok 2023 w wysokości (…) zł.

Przepisy art. 15cb wskazują m.in., że za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty:

1)  dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach lub

2)  zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.

Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce.

Obowiązek podjęcia uchwały o podziale zysku wynika z Kodeksu spółek handlowych. W tym miejscu należy stwierdzić, że przepisy ustawy o CIT nie zawierają regulacji dotyczących brzmienia takiej uchwały. W związku z powyższym, na gruncie omawianych przepisów bez znaczenia pozostaje fakt, że w uchwale z dnia (…) maja 2025 r. Spółka podjęła decyzję zarówno o przekazaniu zysku za rok 2024 na kapitał zapasowy oraz postanowiła pokryć stratę za 2023 r. z już istniejącego kapitału zapasowego.

Biorąc od uwagę przepisy art. 15cb, istotne jest jednak to, by Spółka każdorazowo była w stanie określić, w jakich latach osiągnięto i przekazano na kapitał zapasowy lub rezerwowy zyski, którymi następnie pokryła stratę, oraz czy część kapitału zapasowego bądź rezerwowego, z którego pokrywana jest strata bilansowa została utworzona z przekazanych zysków stanowiących faktyczną podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko, odnośnie pytania nr 3, zgodnie z którym, pokrycie w 2025 r. straty za 2023 r. z uprzednio zgromadzonego kapitału zapasowego nie wyłącza prawa do zastosowania art. 15cb ustawy o CIT, do kwoty (…) zł zysku za rok 2024 przeznaczonej na zwiększenie kapitału zapasowego, należało uznać za prawidłowe.

Podsumowując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy:

-     Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15cb ust. 1-3 ustawy o CIT, kwot odpowiadających iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego, powiększonej o 1 punkt procentowy, oraz kwot zysku przekazanego na kapitał zapasowy albo rezerwowy wskazanych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w roku podjęcia uchwały o zatrzymaniu zysku oraz w dwóch kolejnych bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, także poprzez złożenie korekt zeznań CIT-8 za lata podatkowe nieobjęte przedawnieniem, jest prawidłowe;

-     przy kalkulacji kosztu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca powinien w każdym roku podatkowym stosować stopę referencyjną Narodowego Banku Polskiego obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego właśnie ten rok podatkowy, a nie stopę z roku, w którym doszło do podjęcia uchwały o zatrzymaniu zysku, jest prawidłowe;

-     przeznaczenie uchwałą z dnia (…) maja 2025 r., kwoty (…) zł zysku za rok 2024 na kapitał zapasowy Spółki uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania art. 15cb ustawy o CIT, w odniesieniu do tej kwoty, pomimo że w tej samej uchwale postanowiono również o pokryciu z już istniejącego kapitału zapasowego straty za rok 2023 w wysokości (…) zł, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.