Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.215.2026.2.DW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 22 maja 2026 r. oraz z 1 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polską spółką akcyjną, bankiem krajowym, prowadzącym działalność gospodarczą poprzez wykonywanie czynności bankowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.). Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Realizacją zadań w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności zajmują się zarówno pracownicy, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, jak również m.in. tzw. pracownicy tymczasowi, w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 236 z późn. zm.) – czyli osoby zatrudnione przez agencję pracy tymczasowej (pracodawca) wyłącznie w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika. Pracodawcą użytkownikiem jest Wnioskodawca.

Zadania zawodowe u Wnioskodawcy realizowane są w modelu pracy: „(…) - rynkowym odpowiedniku (…), zapewniającym szybkie reagowanie na potrzeby wewnętrzne - organizacji i zewnętrzne - Klientów Banku, elastyczność i sprawność procesów rozwijaną w zespołach. Ten model pracy oparty jest na współpracy między poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi Banku oraz mniejszymi zespołami w ramach danych jednostek, a efekt współpracy zależy od jakościowo dobrej relacji między osobami realizującymi poszczególne zadania w zespołach i jednostkach Banku. Budowaniu współpracy i zespołowości, jak również motywowaniu pracowników i tworzeniu przyjaznego środowiska pracy ma służyć organizowanie zespołowych posiłków, w biurze lub poza biurem. Na potrzeby zespołowych posiłków Wnioskodawca będzie realizował zakup dla pracowników i dla pracowników tymczasowych określonych usług gastronomicznych i napojów bezalkoholowych. W zamyśle Wnioskodawcy, wspólny posiłek ma zintegrować zespół i wpłynąć na poprawę atmosfery pracy, co z kolei bardziej zmotywuje członków zespołu, a finalnie pozytywnie przełoży się na efektywność pracy i pośrednio na przychody Wnioskodawcy.

Zakup finansowany będzie ze środków obrotowych Wnioskodawcy, zdeponowanych na specjalnej karcie płatniczej, a realizowany i koordynowany przez menadżera danego zespołu/dyrektora danej jednostki. Kwota środków, jaką Bank, za pośrednictwem podmiotu zewnętrznego, zasili tą kartę, będzie wielokrotnością/iloczynem: kwoty dedykowanej na pracownika/pracownika tymczasowego (ok. kilkadziesiąt zł) i liczby pracowników/pracowników tymczasowych, co pozwoli na sfinansowanie jednego – dwóch w miesiącu wspólnych posiłków dla całego zespołu.

Ze środków karty menadżer danego zespołu/dyrektor danej jednostki będzie mógł dokonać zakupu, w ściśle określonych punktach gastronomicznych, w tym internetowych, posiłków do spożycia i napoi bezalkoholowych dla swojego zespołu/jednostki. Nie będzie można dokonać zakupu alkoholu i wyrobów tytoniowych, jak również zakup nie może zostać wykorzystany do spotkań indywidualnych czy posiłków prywatnych.

Po dokonaniu zakupu posiłku dla danego zespołu – menadżer zespołu/dyrektor jednostki zobowiązany będzie do pozyskania źródłowego dowodu zakupu (faktury, rachunku, paragonu z NIP), na podstawie którego, po przeprowadzeniu kontroli formalnej i merytorycznej, nastąpi ujęcie wydatku jako kosztu podatkowego w ewidencji rachunkowej Wnioskodawcy.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2026 r. wskazali Państwo, że:

a)  (…) jest spółką prawa handlowego notowaną publicznie na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, akcje Banku są publicznie dostępne do obrotu, w tym zakupu. Zatem, hipotetycznie w całej populacji pracowników tymczasowych, z których pracy Bank korzysta za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej mogą znaleźć się takie osoby, które w ramach publicznego obrotu nabyły akcje Banku, choć należy w tym zakresie zauważyć, że Bank nie identyfikuje mniejszościowych akcjonariuszy Banku z imienia i nazwiska, nie jest to technicznie i prawnie możliwe. Możliwość uczestnictwa takich osób w formach integracji, o których mowa we wniosku pozostaje bez jakiegokolwiek związku faktycznego lub prawnego z faktem, że czysto teoretycznie pojedynczy pracownicy agencji pracy tymczasowej mogą nabywać publicznie dostępne akcje Banku, nad czym Bank nie posiada kontroli oraz ewidencji, które mogą takie zdarzenia potwierdzać.

b)  Pracownicy pracy tymczasowej realizują pracę na rzecz Banku w oparciu o umowę z agencją pracy tymczasowej, tj. Bank nie posiada bezpośredniej relacji umownej z pracownikami pracy tymczasowej.

c)  Pracownicy pracy tymczasowej nie są podmiotami powiązanymi z Bankiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

d)  Wydatki będące przedmiotem wniosku nie zostały i nie zostaną Bankowi zwrócone w jakiejkolwiek formie. Są ekonomicznie i prawnie ostatecznie ponoszone przez Bank z własnego majątku.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 1 czerwca 2026 r. wskazali Państwo, że wydatki Banku opisane w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej będą wydatkami dokumentowanymi zgodnie z wymogami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w praktyce za pomocą faktur VAT, tzw. faktur uproszczonych lub paragonów fiskalnych.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, wyżej opisanych wydatków na organizację zespołowych posiłków (zakup posiłków do spożycia oraz napojów bezalkoholowych) na rzecz pracowników tymczasowych?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, wydatków przeznaczonych na organizację zespołowych posiłków (zakup posiłków do spożycia oraz napojów bezalkoholowych) na rzecz pracowników tymczasowych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest uzależnione od łącznego spełnienia niżej wymienionych warunków – tzn. jeśli wydatek:

1)  zostanie poniesiony z zasobów majątkowych podatnika,

2)  będzie mieć charakter definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie zostanie podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

3)  będzie pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

4)  zostanie poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

5)  nie będzie znajdował się w katalogu wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,

6)  zostanie właściwe udokumentowany.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki opisane w przedstawionym we Wniosku zdarzeniu przyszłym - spełniają wszystkie warunki do uznania za koszty uzyskania przychodów w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 1, 2 i 6

To Wnioskodawca ponosi ekonomiczny ciężar nabycia posiłków do spożycia oraz napojów bezalkoholowych dla pracowników tymczasowych. Nabycie posiłków i napojów bezalkoholowych jest finansowane ze środków obrotowych Wnioskodawcy, a koszt ten nie jest Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócony. Wnioskodawca również w odpowiedni sposób dokumentuje poniesione wydatki zgodnie z regulacją zawartą w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT - wystawionymi przez dostawców posiłków i napojów bezalkoholowych dowodami źródłowymi (fakturami, rachunkami paragonami z NIP). Dokumenty źródłowe spełniają wymogi formalne tzw. zewnętrznego obcego dowodu księgowego, w rozumieniu art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy o rachunkowości.

Ad. 3 i 4

Podatnik ma możliwość ujęcia dla celów podatkowych wydatków, pod warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego/zabezpieczonego przychodu. Zaliczenie konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest więc możliwe, jeśli racjonalnie oceniając wydatek ten mógłby przyczynić się do powstania przychodu czy jego zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.

Wśród kosztów uznawanych przez ustawodawcę za koszty uzyskania przychodów w podatku CIT są także tzw. koszty pracownicze, a więc koszty ponoszone przez pracodawcę w związku z zatrudnianiem pracowników. Wydatki takie obejmują m.in. wynagrodzenia za pracę, nagrody, premie, ale również i inne wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w sposób pośredni wpływają na zwiększenie ich motywacji do pracy, poprawę jakości wykonywanej pracy oraz zdrowie i samopoczucie pracowników.

W opisanej sytuacji wydatek ponoszony przez Bank dotyczy sfinansowania wspólnego posiłku danego zespołu, który to zespół tworzą także pracownicy tymczasowi. Tak jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) – intencją Wnioskodawcy jest aby wspólna celebracja posiłku (raz albo 2 razy w miesiącu) wpłynęła na wzmocnienie relacji osób współpracujących z sobą w zespole, a w konsekwencji przełożyła się na lepsze współdziałanie zespołu podczas realizacji obowiązków zawodowych i to niezależnie od tego, czy zespół składa się wyłącznie z osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, czy także tzw. pracowników tymczasowych.

W ocenie Wnioskodawcy, opisane w przedmiotowym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wydatki ponoszone na rzecz pracowników tymczasowych, których celem jest motywowanie pracowników, wspieranie współpracy zespołowej, oraz tworzenie przyjaznego środowiska pracy – którego efektem będzie poprawa efektywności pracy stanowią koszty uzyskania przychodu, w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z n/w przepisami ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych:

a)  art. 2 pkt 2 - pracownik tymczasowy, to pracownik zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej wyłącznie w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika;

b)  art. 2 pkt 1 - pracodawca użytkownik - pracodawca lub podmiot niebędący pracodawcą w rozumieniu Kodeksu pracy wyznaczający pracownikowi skierowanemu przez agencję pracy tymczasowej zadania i kontrolujący ich wykonanie;

c)  art. 14 ust. 1 - pracodawca użytkownik wykonuje obowiązki i korzysta z praw przysługujących pracodawcy, w zakresie niezbędnym do organizowania pracy z udziałem pracownika tymczasowego;

d)  art. 15 ust. 1 - pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika nie może być traktowany mniej korzystnie w zakresie warunków pracy i innych warunków zatrudnienia niż pracownicy zatrudnieni przez tego pracodawcę użytkownika na takim samym lub podobnym stanowisku pracy.

Z kolei, stosownie do art. 22 § 1 Kodeksu pracy - przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.

Z cytowanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że pomimo iż – formalnie – pracodawcą pracownika tymczasowego jest agencja pracy tymczasowej, to stosunek organizacyjny między pracodawcą użytkownikiem a pracownikiem tymczasowym jest ukształtowany podobnie, jak między tym pracodawcą a pracownikami zatrudnianymi przez niego bezpośrednio, tj. na podstawie art. 2 Kodeksu pracy (umowa o pracę). Pracownicy tymczasowi, tak jak i pracownicy zatrudnieni u danego pracodawcy bezpośrednio (umowa o pracę), wykonują pracę na jego rzecz i pod jego kierownictwem. Ponadto, pracownicy tymczasowi świadczą taką samą pracę, jak inni pracownicy danego pracodawcy, w związku z czym przyczyniają się do powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy w równym stopniu. Z tego też powodu, w opinii Wnioskodawcy, kwalifikacja wydatków ponoszonych w opisanym stanie rzeczy na rzecz pracowników tymczasowych, powinna zostać dokonana w oparciu o takie same kryteria, jak w odniesieniu do wydatków ponoszonych na rzecz pracowników zatrudnionych w Banku bezpośrednio, na podstawie umowy o pracę.

W świetle aktualnych interpretacji podatkowych – wydatki ponoszone przez podatnika – pracodawcę, których celem jest integracja i motywacja pracowników oraz współpracowników uznaje się za poniesione w celu uzyskania przychodów (zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów). Zespół, który jest zintegrowany wewnętrznie jest bowiem zespołem pracującym efektywnie i sprawnie, co w konsekwencji przekłada się na uzyskiwanie przychodów przez pracodawcę/pracodawcę użytkownika. Jak już wyżej wskazano, pracownicy tymczasowi wykonują takie same czynności, jak pracownicy zatrudnieni przez Wnioskodawcę bezpośrednio, na podstawie umowy o pracę. A zatem biorąc pod uwagę cel ponoszonych wydatków, czyli motywację i integrację osób pracujących w danej jednostce/danym zespole (niezależnie od tego, czy dotyczy pracowników, czy również pracowników tymczasowych), w taki sposób, aby z większym zaangażowaniem oraz efektywniej osoby te wykonywały swoje obowiązki służbowe, przyczynia się do zwiększenia poziomu uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów, co tym samym przesądza o kwalifikacji tych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów.

Potwierdzeniem powyższego są wydane interpretacje podatkowe – np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: z 10 stycznia 2025 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.673.2024.2.PP, z 2 kwietnia 2025 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.18.2025.2.AG.

Ad. 5

Wydatki na nabycie posiłków i napojów bezalkoholowych dla pracowników/pracowników tymczasowych nie są wymienione w tzw. katalogu negatywnym kosztów podatkowych – czyli w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki te nie są finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a zatem nie stanowią wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Wydatki te nie powinny być również uznane za koszty reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów w podatku CIT kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Z uwagi na brak definicji legalnej, zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, pojęcia: „reprezentacja” należy zastosować regułę wykładni literalnej, a jej przykłady zawarte są w orzecznictwie administracyjnym oraz interpretacjach podatkowych. Pojęcie „reprezentacji” rozumiane jest jako działania skierowane do istniejących bądź potencjalnych kontrahentów i klientów podatnika, ukierunkowane na stworzenie pozytywnego obrazu, wizerunku podmiotu gospodarczego. Natomiast, ponoszenie przez podatnika wydatków na zakup posiłków dla personelu nie stanowi działania skierowanego na zewnątrz, nie może zatem mieć wpływu na kształtowanie wizerunku podatnika na zewnątrz, a tym samym nie będzie stanowić wydatków o charakterze reprezentacji (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11, interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: z 19 grudnia 2017 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.330.2017.2.BD).

Podsumowując:

Zapewnienie pracownikom, w opisanym Wnioskiem zakresie, posiłków oraz napojów bezalkoholowych przez Wnioskodawcę ma na celu integrację osób pracujących w jednostkach/ zespołach Banku, prowadzi do większej motywacji współpracujących osób i przekłada się na szybszą oraz sprawniejszą realizację zadań biznesowych, co tym samym przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu. Tym samym, poniesione przez Wnioskodawcę wydatki spełniają ustawową definicję kosztów podatkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy wydatkiem oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki wydatek, który spełnia łącznie następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zauważyć przy tym należy, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Według art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT,

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „reprezentacja”, jednak zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych jest tworzenie pozytywnego wizerunku podatnika i wykreowanie dobrych relacji z kontrahentami.

Zatem, reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi przychodami.

W myśl art. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnieniu pracowników tymczasowych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 236 ze zm., dalej: „ustawa o zatrudnieniu pracowników tymczasowych”),

Zgodnie z art. 2 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, użyte w ustawie określenia oznaczają,

Według art. 15 ust. 1 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych,

Jak wynika z opisu sprawy, realizacją zadań w ramach prowadzonej przez Państwa Spółkę działalności zajmują się m.in. pracownicy tymczasowi, w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych – czyli osoby zatrudnione przez agencję pracy tymczasowej (pracodawca) wyłącznie w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika. Pracodawcą użytkownikiem jest Państwa Spółka.

Organizowanie zespołowych posiłków na służyć budowaniu współpracy i zespołowości, jak również motywowaniu pracowników i tworzeniu przyjaznego środowiska pracy w biurze lub poza biurem. Na potrzeby zespołowych posiłków Państwa Spółka będzie realizowała zakup dla pracowników tymczasowych określonych usług gastronomicznych i napojów bezalkoholowych. W zamyśle Państwa Spółki wspólny posiłek ma zintegrować zespół i wpłynąć na poprawę atmosfery pracy, co z kolei bardziej zmotywuje członków zespołu, a finalnie pozytywnie przełoży się na efektywność pracy i pośrednio na przychody Państwa Spółki. Zakup finansowany będzie ze środków obrotowych Państwa Spółki, zdeponowanych na specjalnej karcie płatniczej, a realizowany i koordynowany przez menadżera danego zespołu/dyrektora danej jednostki. Po dokonaniu zakupu posiłku dla danego zespołu – menadżer zespołu/dyrektor jednostki zobowiązany będzie do pozyskania źródłowego dowodu zakupu (faktury, rachunku, paragonu z NIP), na podstawie którego, po przeprowadzeniu kontroli formalnej i merytorycznej, nastąpi ujęcie wydatku jako kosztu podatkowego w ewidencji rachunkowej Państwa Spółki.

Analizując możliwość zaliczenia jakiegokolwiek wydatku do kosztów uzyskania przychodów, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt podatkowy odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Przenosząc powyższe przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, że wydatki na organizację zespołowych posiłków (zakup posiłków do spożycia oraz napojów bezalkoholowych) na rzecz pracowników tymczasowych nie należą do kategorii kosztów reprezentacyjnych. Celem poniesienia wydatków jest zintegrowanie zespołu, poprawa atmosfery w pracy co w konsekwencji ma wpłynąć na bardziej efektywne wykonywanie obowiązków służbowych i zwiększenie poziomu uzyskiwanych przychodów przez Państwa Spółkę.

Uwzględniając powyższe zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, według którego w opisanym zdarzeniu przyszłym Państwa Spółce będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, wydatków przeznaczonych na organizację zespołowych posiłków (zakup posiłków do spożycia oraz napojów bezalkoholowych) na rzecz pracowników tymczasowych.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenie sądu administracyjnego jest rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonym w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.