Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.22.2026.1.AN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2026 r., wpłynął Państwa wniosek z 21 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność w przeważającym przedmiocie działalności wg PKD (…). Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia oraz jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca pozyskał decyzję o wsparciu z (…) 2023 r. nr (…) (dalej: „Decyzja”) w (…) Specjalnej Strefie Ekonomicznej (…).

Decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469 dalej: „ustawa p.s.i”) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „rozporządzenie o WNI”, dalej: „rozporządzenie pomocowe”). Nowa inwestycja polegała na utworzeniu nowego zakładu. Decyzja została wydana na 15 lat.

Decyzja określa prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie w niej wskazanym według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług – (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1676 z późn. zm.) i obejmujące:

1. Działalność wiodąca:

(…)

2. Pozostała działalność:

(…)

Zgodnie z Decyzją wyznaczającą teren realizacji inwestycji, nowa inwestycja zostanie zrealizowana na nieruchomości składającej się z działek o numerach:

(…)

położonej w miejscowości (…).

W ramach nowej inwestycji, Wnioskodawca zobowiązał się (co znalazło również odzwierciedlenie w Decyzji) do:

1. Poniesienie na terenie realizacji inwestycji kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, w rozumieniu § 8 ust. 1 Rozporządzenia, o łącznej wartości co najmniej (…) PLN w terminie do dnia (…).

2. Utworzenie po dniu wydania niniejszej decyzji, w związku z nową inwestycją na terenie realizacji inwestycji, co najmniej 50 nowych miejsc pracy w terminie do (…) 2025 r. i utrzymanie tych miejsc pracy do (…) 2030 r.

Dodatkowo, Wnioskodawca został zobowiązany do spełnienia kryteriów ilościowy i jakościowych w rozumieniu przepisów rozporządzenia pomocowego, które dla niniejszej sprawy nie mają znaczenia, stąd na potrzeby niniejszego wniosku zostają pominięte.

Wnioskodawca w terminie wynikającym z Decyzji ponosił koszty związane z inwestycją m.in. na wybudowanie budynku produkcyjno-magazynowego wraz z niezbędnymi instalacjami, placami i drogami koniecznymi do prawidłowego funkcjonowania, ponosił również koszty nabycia niezbędnych maszyn i urządzeń linii produkcyjnej, wyposażenia, narzędzi czy oprogramowania sterowania produkcją. Wnioskodawca poniósł również wydatki związane z budynkiem socjalno-biurowym oraz z jego wyposażeniem i urządzeniami niezbędnymi do jego funkcjonowania: przykładowo szafki na ubrania, szafki śniadaniowe, wyposażenie i urządzenia dla biur; komputery, drukarki, zestawy telekonferencyjne itp.

Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością w ramach stref ekonomicznych, w zakresie określonym w Decyzji, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zwolnienie z podatku dochodowego dla działalności określonej w Decyzji, przysługuje Wnioskodawcy zgodnie ze zmienionymi od 2023 r. przepisami rozporządzenia pomocowego, które przyznają wskazane zwolnienie od miesiąca, w którym upłynął termin realizacji inwestycji określony w decyzji o wsparciu. Zgodnie bowiem z § 9 ust 1 rozporządzenia pomocowego, wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 6.

Zwolnienie przysługuje zatem Wnioskodawcy od (…) 2025 r., w którym to miesiącu upływał termin realizacji inwestycji określony w Decyzji, a do tego okresu, przychody z działalności były opodatkowane na zasadach ogólnych. Wnioskodawca podkreśla, że w powyższym zakresie otrzymał interpretację indywidualną Dyrektora KIS z (…) 2023 r. nr (…).

W związku z powyższym, Wnioskodawca po raz pierwszy będzie dokonywał rozliczeń uwzględniających także przysługujące Spółce zwolnienie z podatku dochodowego. Wnioskodawca powziął jednak wątpliwości co do kwalifikacji wydatków związanych z poniesionymi kosztami na inwestycje w założenie nowego zakładu w części socjalno-biurowej oraz kosztów związanych z nabyciem wyposażenia i urządzeń dla tej części.

Pytania

1. Czy poniesione przez Wnioskodawcę koszty związane z założeniem nowego zakładu w ramach decyzji o wsparciu w zakresie inwestycji dotyczącej budynku socjalno-biurowego wraz z niezbędnymi instalacjami, stanowią koszty kwalifikowane, a zatem mają wpływ na wysokość przysługującego Wnioskodawcy zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a oraz ust. 4 ustawy o CIT?

2. Czy wydatki poniesione na nabycie wyposażenia i urządzeń dotyczących inwestycji w części socjalno-biurowej stanowią koszty kwalifikowane, tym samym mają wpływ na wysokość przysługującego Wnioskodawcy zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a oraz ust. 4 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawcy, poniesione koszty związane z budynkiem socjalno-biurowym wraz z niezbędnymi instalacjami stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji, które jak w przypadku Wnioskodawcy miała za przedmiot utworzenie nowego zakładu.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki poniesione na nabycie wyposażenia i urządzeń dla inwestycji w utworzenie nowego zakładu w części socjalno-biurowej stanowią koszty kwalifikowane mające wpływ na wysokość przysługującego Wnioskodawcy zwolnienia z podatku dochodowego.

Uzasadnienie

Ad. 1

Należy podkreślić, że z żadnego przepisu ustawy p.s.i., czy wydanego na jej podstawie rozporządzenia pomocowego a także z ustawy o CIT nie wynika, aby ustawodawca wprowadził ograniczenia dla wydatków, które mają ścisły związek z realizacją nowej inwestycji, ale dotyczą tej inwestycji w części socjalno-biurowej. Ta część inwestycji również jest niezbędna i powiązana ściśle z podstawową działalnością Wnioskodawcy, a zatem stanowi nieodłączny element realizacji inwestycji, do której na mocy decyzji o wsparci zobowiązał się Wnioskodawca – jak w przypadku Wnioskodawcy w utworzenie (założenie) nowego zakładu.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit a ustawy p.s.i, za nową inwestycję uznaje się inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu.

Z wykładni literalnej powołanego przepisu wynika, że nowa inwestycja, którą realizował Wnioskodawca na mocy otrzymanej Decyzji, polegała na założeniu nowego zakładu. Przepis ten używa sformułowania „założenia” nowego zakładu, a zatem odnosi się do całego zespołu składników materialny i niematerialnych niezbędnych do jego utworzenia, co w ocenie Wnioskodawcy dotyczy również tych części zakładu, które co prawda nie są bezpośrednio powiązane niejako z częścią produkcyjną, ale są niezbędne do jej prawidłowego i zgodnego z prawem funkcjonowania. Odnosi się to zatem również do inwestycji w części odnoszonej do socjalno-biurowego elementu tej działalności, bez której działalność produkcyjna funkcjonować nie może.

Dodatkowo, jak wynika z definicji kosztów kwalifikowanych zawartej w pkt 7 powołanego powyżej przepisu, ustawodawca wyłącza z tych kosztów, tylko wydatki ściśle określone w tym przepisie.

Zgodnie bowiem z powołanym pkt 7 lit. a, koszty kwalifikowane nowej inwestycji - poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu: koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego spółką handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

Ustawodawca z kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji wyłącza jedynie wskazane literalnie w cytowanym przepisie: koszty poniesione na samochody osobowe, środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz składniki majątku, które służą głównie celom osobistym, co w przypadku spółek, ustawodawca odnosi do wspólnika/akcjonariusza. Sformułowanie powołanego przepisu jest jednoznaczne w zakresie w jakim ustawodawca uznaje określone koszty za niekwalifikowane i wolą ustawodawcy nie jest to katalog otwarty, zatem należy interpretować te przepisy zgodnie z ich literalnym brzmieniem, bez możliwości ich wykładni rozszerzającej, ale przede wszystkim zawężającej.

Zestawiając zatem przepisy dotyczące pojęcia nowej inwestycji oraz kosztów kwalifikowanych z nią związanych, za takie koszty należy uznać wszystkie wydatki (koszty) związane z założeniem nowego zakładu z wyjątkiem tych wyliczonych w art. 2 pkt 7 lit a ustawy p.s.i. Należy zatem podkreślić, że ustawodawca nie wyłączył z kosztów kwalifikowanych, kosztów ponoszonych na założenie nowego zakładu w części innej niż bezpośrednio związanej z produkcją. Gdyby wolą ustawodawcy było takie ograniczenie, zostałby to w sposób jednoznaczny wskazane w powołanym przepisie, analogicznie jak dla wymienionych w nim literalnie wyłączonych kosztów.

Koszty nowej inwestycji, zostały wskazane w § 8 ust. 1 rozporządzenia pomocowego: Do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu:

1) kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:

a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,

f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku, gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

- pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

Z powołanego przepisu również nie wynika, aby ustawodawca jako przesłankę wydatku wskazywał ich bezpośredni związek tylko z działalnością produkcyjną.

Wnioskodawca wskazuje również, że przepisy ustawy o CIT, które należy wykładać łącznie z powołanymi powyżej regulacjami, nie wprowadzają również żadnych norm, z których wynikałyby ograniczenia w kwalifikacji kosztów jako kosztów kwalifikowanych innych niż wynikające z ustawy p.s.i czy rozporządzenia pomocowego. Przepisy ustawy o CIT, w ogóle nie odnoszą się do zagadnienia kosztów kwalifikowanych, regulują jedynie kwestię zwolnienia z podatku dochodowego, przy czym w oparciu o działalność prowadzoną w ramach realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, odwołując się bezpośrednio do przepisów ustawy p.s.i, a zatem także respektując regulacje tych przepisów w tym przede wszystkim zawartych w nich pojęć także w ramach definicji legalnych tam zawartych.

Zgodnie bowiem z art. 17 ust 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są: dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jak wynika z kolei z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Z powołanych przepisów w sposób jednoznaczny wynika, że Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego, jeżeli dochody pochodzą z działalności gospodarczej określonej w wydanej Decyzji i zostały uzyskane na terenie w niej określonym. Przepisy ustawy o CIT, odwołują się zatem wyłącznie do dochodów uzyskanych w ramach działalności określonej w decyzji o wsparciu – do wysokości wskazanej w tej decyzji.

Zatem jeżeli istnieje związek pomiędzy działalnością określoną w decyzji i osiąganymi z niej dochodami, nie można dokonywać już oceny tego związku w kontekście uznania, bądź nie za koszty kwalifikowane wpływające na wysokość pomocny w oparciu o przepisy, na podstawie których decyzja została wydana i do których określając zwolnienie dochodu odwołują się przepisy ustawy CIT.

Przenosząc powyższe na grunt pytania Wnioskodawcy, jeżeli elementem nowej inwestycji w założenie nowego zakładu, były również koszty związane z tym zakładem w części socjalno- biurowej, to koszty te stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji. Żaden z powołanych przez Wnioskodawcę przepisów, nie ogranicza uznania za koszty kwalifikowane kosztów poniesionych tylko na cześć produkcyjną – ustawodawca wprost wskazuje, że kosztami takimi są koszty założenia nowego zakładu, a zatem odnosi się to do całości nowego zakładu jako nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu - włącznie zatem z jego częścią socjalno-biurową. Taka konkluzja wynika w ocenie Wnioskodawcy z literalnego brzmienia przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, w zw. z art. 2 pkt 7 ustawy p.s.i. oraz § 8 rozporządzenia pomocowego.

Nie bez znaczenia dla powyżej wskazanych regulacji, jest również fakt, że Wnioskodawca wypełniając zobowiązania wynikające z decyzji o wsparciu w okresie w niej wskazanym, poniósł już koszty związane z założeniem nowego zakładu, co oznacza, że wypełnił również normę wynikającą z § 8 rozporządzenia pomocowego, co również wypełnia definicję kosztów kwalifikowanych z art. 2 pkt 7 ustawy p.s.i. Są to zatem koszty, które zostały określone w decyzji o wsparciu, a zatem brak jest podstaw, aby ponownie na potrzeby określania zwolnienia z podatku, opartego tylko o prowadzenie działalności i osiągania z niej dochodów, dokonywać weryfikacji kosztów założenia nowego zakładu, gdyż w ocenie Wnioskodawcy, z przepisów wynika, że ustawodawca jednoznacznie uznaje, że wszystkie wydatki określone § 8 ust. 1 rozporządzenia pomocowego w zw. z art. 2 ust. 7 ustawy p.s.i., stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji.

Wnioskodawca wskazuje również, że zaplecze socjalne jest wymogiem wynikającym z przepisów bez którego nie można prowadzić działalności, a jego brak jest niezgodny z prawem, które nakłada na Wnioskodawcę także określone wymogi w tym zakresie np. zapewnienie wydzielenia części stanowiących szatnie, jadalnie itp. dla pracowników. Analogicznie, zaplecze biurowe jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania procesów produkcji, bez których samodzielnie ten proces nie będzie funkcjonował.

W ocenie zatem Wnioskodawcy, koszty związane z nową inwestycją w części socjalno-biurowej dotyczące budynku oraz niezbędnych instalacji, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu powołanych w niniejszym uzasadnieniu przepisów.

Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie wykładni powoływanych w niniejszym uzasadnieniu znajduje oparcie w dominującej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, przykładowo w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2025 r. sygn. I SA/Rz 226/25, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego: wyrok z 6 października 2023 r. sygn. II FSK 527/23, wyroku z 9 czerwca 2022 r. sygn. II FSK 357/21, wyroku z 15 listopada 2022 r. sygn. II FSK 961/20, wyroku z 30 listopada 2022 r. sygn. II FSK 850/22, wyroku z 15 grudnia 2022 r. sygn. II FSK 1254/20.

Ad. 2

W zasadzie argumenty, ze względu na zbieżność ich oceny prawnej, dotyczące kosztów nabycia wyposażenia i urządzeń związanych z założeniem nowego zakładu, znajdują się w uzasadnieniu do pytania oznaczonego jako 1.

W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, że wskazane wydatki, również mają oparcie w decyzji o wsparciu, stanowiąc koszty kwalifikowane związane z założeniem nowego zakładu. Inwestycja w części socjalno-biurowej, poza budynkiem i niezbędnymi instalacjami, dla jej funkcjonowania wymaga również nabycia stosownego wyposażenia i urządzeń, bez których będzie bezużyteczna. Przykładowo, w szatniach muszą być szafki ubraniowe, aby pracownicy mogli założyć odzież roboczą, czy biurka i urządzenia biurowe niezbędne do funkcjonowania zaplecza biurowego. Te wydatki również nie zostały wyłączone przez ustawodawcę w art. 2 ust 7 ustawy p.s.i. i nie stanowią konkretnie wskazanych wydatków, które ustawodawca wyłączył z kategorii kosztów kwalifikowanych w art. 2 pkt 7 ustawy p.s.i. - przede wszystkim, nie służą głównie celom osobistym wspólnika/akcjonariusza. Koszty te zostały poniesione w związku z realizacją nowej inwestycji określonej w Decyzji wydanej Wnioskodawcy i w terminie w niej wskazanym.

W ocenie zatem Wnioskodawcy, analogicznie jak koszty związane z nową inwestycją polegająca na założeniu nowego zakładu w części socjalno-biurowej wraz z niezbędnymi instalacjami, stanowią koszty kwalifikowane, za takie koszty należy również uznać koszty nabycia wyposażenia i urządzeń na potrzeby socjalno-biurowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.