Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.223.2026.2.ZK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 maja 2026 r. (data wpływu 1 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka X sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie rozwoju oraz wdrażania rozwiązań technologicznych dla sektora rolniczego, w szczególności w obszarze (…).

W ramach prowadzonej działalności, Spółka realizuje prace spełniające definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Prace te mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny, zaplanowany i udokumentowany, a ich celem jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tej wiedzy do opracowania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań technologicznych (…).

Prowadzone przez Spółkę działania są ukierunkowane na opracowanie, weryfikację oraz optymalizację technologii (…), w szczególności poprzez identyfikację i analizę (…).

Działania te realizowane są w ramach projektu o charakterze innowacyjnym/badawczo-rozwojowym. Zakup oraz wykorzystanie (…) zostały uznane przez (…) za uzasadnione i kwalifikowalne w ramach tego projektu. W konsekwencji, (…) przyznała Spółce środki publiczne na realizację projektu, które pokryły część kosztów związanych z nabyciem (…).

W celu realizacji powyższych prac, Spółka nabyła (…) (dalej: „Sprzęt”).

Sprzęt został nabyty jako fabrycznie gotowe urządzenie i stanowi środek trwały w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Został on ujęty w ewidencji środków trwałych Spółki oraz podlega amortyzacji podatkowej. Sprzęt nie stanowi samochodu osobowego ani budowli, budynku lub lokalu będącego odrębną własnością.

Sprzęt jest wykorzystywany przez Spółkę wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej. Służy on jako podstawowe narzędzie prowadzenia eksperymentów (…), w ramach których Spółka przeprowadza testy (…). Eksperymenty są prowadzone (…).

Sprzęt nie jest wykorzystywany do bieżącej działalności operacyjnej Spółki ani do świadczenia usług na rzecz podmiotów trzecich. Nie służy działalności komercyjnej polegającej na wykonywaniu (…), lecz wyłącznie realizacji prac badawczo-rozwojowych.

Odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom faktycznie poniesionym przez Spółkę ze środków własnych, stanowią co do zasady koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie, Spółka nie zalicza i nie zamierza zaliczać do kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wydatkom zwróconym jej w formie dofinansowania, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Inwestycja polegająca na nabyciu Sprzętu została częściowo sfinansowana ze środków publicznych w formie dofinansowania przyznanego przez (…). Środki te pokryły część kosztów nabycia Sprzętu, natomiast pozostała część została sfinansowana przez Spółkę ze środków własnych.

Spółka zamierza uwzględniać przy kalkulacji kosztów kwalifikowanych wyłącznie tę część odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wydatkom faktycznie poniesionym przez nią ze środków własnych, a więc w części nieobjętej dofinansowaniem. Część odpisów amortyzacyjnych odpowiadająca wydatkom sfinansowanym dotacją nie będzie uwzględniana przy kalkulacji kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Zakup Sprzętu oraz jego wykorzystanie w projekcie zostały pozytywnie ocenione zarówno przez instytucję finansującą, tj. (…), jak i przez niezależną jednostkę naukowo-badawczą, jako zasadne i niezbędne dla realizacji projektu o charakterze innowacyjnym.

Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję rachunkową umożliwiającą identyfikację kosztów działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka nie zaliczyła dotychczas odpisów amortyzacyjnych od Sprzętu do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej. Spółka nie uzyskuje przychodów z zysków kapitałowych, nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz nie posiada statusu centrum badawczo- rozwojowego. Spółka zamierza dokonać odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z limitami określonymi w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom nieobjętym dofinansowaniem ze środków (…) i zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów, mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom nieobjętym dofinansowaniem ze środków (…) i zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „uCIT”) i podlegają odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

1. Odpisy amortyzacyjne jako koszty uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

W analizowanym przypadku, Sprzęt został nabyty w celu wykorzystania go w działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę, ukierunkowanej na opracowanie oraz optymalizację technologii (…). Sprzęt stanowi środek trwały i został ujęty w ewidencji środków trwałych, wobec czego jego podatkowe rozliczenie następuje poprzez odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 uCIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych dokonywane zgodnie z art. 16a-16m uCIT. Jednocześnie, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 48 uCIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości środka trwałego, która odpowiada wydatkom zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Oznacza to, że w niniejszej sprawie odpisy amortyzacyjne od Sprzętu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów wyłącznie w tej części, w jakiej odpowiadają wydatkom faktycznie poniesionym przez Spółkę ze środków własnych, tj. w części nieobjętej dofinansowaniem ze środków (…).

2. Charakter prowadzonej działalności jako działalności badawczo-rozwojowej

Prowadzone przez Spółkę działania polegające na testowaniu, analizie oraz optymalizacji parametrów (…) spełniają przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 uCIT, tj. mają charakter twórczy, systematyczny oraz są ukierunkowane na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Działania te obejmują w szczególności prowadzenie eksperymentów polowych, analizę efektywności różnych parametrów technologicznych oraz opracowywanie ulepszonych rozwiązań w zakresie technologii (…). Sprzęt służy bezpośrednio realizacji tych prac.

3. Sprzęt jako środek trwały wykorzystywany w działalności B+R

Zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Sprzęt stanowi środek trwały w rozumieniu przepisów uCIT i jest wykorzystywany bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej Spółki. Ma on charakter podstawowego narzędzia służącego do prowadzenia eksperymentów polowych, testowania parametrów procesu (…) oraz weryfikacji skuteczności i powtarzalności opracowywanych rozwiązań. Nie jest on wykorzystywany do bieżącej działalności operacyjnej ani do świadczenia usług na rzecz podmiotów trzecich.

W ocenie Wnioskodawcy, dla zastosowania art. 18d ust. 3 uCIT, decydujące znaczenie ma rzeczywiste funkcjonalne wykorzystanie środka trwałego w działalności badawczo-rozwojowej, a nie to, czy środek ten został samodzielnie wytworzony, zmodyfikowany lub dostosowany przez podatnika. Ustawodawca nie uzależnia możliwości objęcia ulgą odpisów amortyzacyjnych od stopnia ingerencji podatnika w konstrukcję środka trwałego, lecz od jego wykorzystania w działalności B+R.

Ponieważ Sprzęt nie stanowi samochodu osobowego ani budowli, budynku lub lokalu będącego odrębną własnością, nie znajduje do niego zastosowania żadne z wyłączeń przewidzianych w art. 18d ust. 3 uCIT.

4. Zakres odliczenia - wyłączenie części finansowanej ze środków publicznych

Zgodnie z art. 18d ust. 5 uCIT, odliczeniu podlegają wyłącznie koszty kwalifikowane, które nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W związku z tym, w sytuacji gdy nabycie Sprzęt zostało częściowo sfinansowane ze środków (…), odliczeniu podlegają wyłącznie te odpisy amortyzacyjne, które odpowiadają części wartości początkowej Sprzęt sfinansowanej przez Spółkę ze środków własnych i zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów.

Ponieważ Sprzęt jest wykorzystywany wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej, odpisy amortyzacyjne w części odpowiadającej finansowaniu własnemu Spółki stanowią w całości koszty kwalifikowane. Gdyby jednak w przyszłości Sprzęt był wykorzystywany również do innych celów niż działalność B+R, odliczeniu podlegałaby wyłącznie ta część odpisów amortyzacyjnych, która odpowiadałaby zakresowi wykorzystania Sprzętu w działalności badawczo-rozwojowej.

5. Brak zastosowania art. 18d ust. 2 pkt 2a uCIT

Wnioskodawca wskazuje, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 18d ust. 2 pkt 2a uCIT, dotyczący nabycia sprzętu specjalistycznego niebędącego środkiem trwałym, gdyż Sprzęt stanowi środek trwały.

Podstawą kwalifikacji kosztów jest zatem art. 18d ust. 3 uCIT, odnoszący się do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej.

6. Potwierdzenie stanowiska w praktyce interpretacyjnej i orzeczniczej

Powyższa wykładnia znajduje dodatkowe potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Pomocniczo wskazać należy, że w publicznie identyfikowalnych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.120.2025.2.JMS, oraz z 11 sierpnia 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.361.2025.2.ZK, zaakceptowano podejście, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej mogą - przy spełnieniu ustawowych warunków - stanowić koszty kwalifikowane ulgi B+R. Materiały te potwierdzają również znaczenie prawidłowego wyodrębnienia kosztów działalności badawczo-rozwojowej oraz, w razie potrzeby, ich proporcjonalnego przyporządkowania do działalności B+R.

Pomocniczo odwołać można się także do wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 lutego 2026 r., sygn. III SA/Wa 2248/25 oraz III SA/Wa 2249/25. Sprawy te dotyczyły zagadnień związanych z możliwością zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej m.in. wydatków na materiały, surowce, wynagrodzenia oraz odpisy amortyzacyjne. W ocenie Wnioskodawcy, orzeczenia te potwierdzają, że zagadnienie amortyzacji w uldze B+R jest realnie obecne w aktualnej praktyce orzeczniczej i że prawidłowe przyporządkowanie podstawy prawnej dla rozliczenia kosztów kwalifikowanych na gruncie art. 18d uCIT, ma istotne znaczenie dla oceny stanowiska podatnika. Powołane wyroki zostały przywołane wyłącznie pomocniczo, jako dodatkowe wsparcie argumentacji Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, wskazana praktyka interpretacyjna i orzecznicza pozostaje spójna z literalnym brzmieniem art. 18d ust. 3 uCIT i wspiera wniosek, że w przypadku środka trwałego wykorzystywanego w działalności badawczo-rozwojowej właściwą podstawą kwalifikacji kosztów są odpisy amortyzacyjne zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, nie zaś sam wydatek na nabycie tego składnika majątku. Jednocześnie z art. 18d ust. 5 uCIT oraz art. 16 ust. 1 pkt 48 uCIT wynika, że odliczeniu nie może podlegać ta część odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wydatkom zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie, w tym w formie dofinansowania.

7. Podsumowanie

W świetle powyższego należy uznać, że:

Sprzęt stanowi środek trwały wykorzystywany wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej Spółki.

Odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej, w części odpowiadającej wydatkom nieobjętym dofinansowaniem i zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki.

Odpisy te, w zakresie w jakim odpowiadają finansowaniu własnemu Spółki i nie zostały jej zwrócone w jakiejkolwiek formie, spełniają definicję kosztów kwalifikowanych.

Stanowisko to znajduje dodatkowe, pomocnicze potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczącym rozliczania odpisów amortyzacyjnych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

W konsekwencji, odpisy amortyzacyjne od Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom nieobjętym dofinansowaniem ze środków (…), podlegają odliczeniu na podstawie art. 18d ust. 3 uCIT w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, z zachowaniem limitów określonych w art. 18d ust. 7 uCIT.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie kwestia objęta zadanym we wniosku pytaniem, które wyznacza zakres interpretacji. W związku z powyższym, przedmiotem interpretacji nie jest kwestia ustalenia, czy opisana we wniosku działalność do której wykorzystywany jest Sprzęt stanowi prace badawczo-rozwojowe o których mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „updop”, „uCIT”). Okoliczność tą przyjęto jako element opisu stanu faktycznego.

Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 updop,

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.

Stosownie do art. 18d ust. 2 pkt 2a updop,

za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.

Na podstawie art. 18d ust. 3 updop,

za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W myśl art. 18d ust. 6 updop,

podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Art. 18d ust. 7 updop,

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Art. 18d ust. 8 updop,

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,

podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

·       podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

·       koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

·       koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

·       ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

·       jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

·       w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

·       podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

·       kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

·       koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom nieobjętym dofinansowaniem ze środków (…) i zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów, mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że w ramach prowadzonej działalności Państwa Spółka realizuje prace spełniające definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Prowadzone działania są ukierunkowane na opracowanie, weryfikację oraz optymalizację technologii (…), w szczególności poprzez identyfikację i analizę (…). Zakup oraz wykorzystanie (…) zostały uznane przez (…) za uzasadnione i kwalifikowalne w ramach tego projektu. W konsekwencji, (…) przyznała Państwa Spółce środki publiczne na realizację projektu, które pokryły część kosztów związanych z nabyciem Sprzętu.

Sprzęt został nabyty jako fabrycznie gotowe urządzenie i stanowi środek trwały w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Został on ujęty w ewidencji środków trwałych Państwa Spółki oraz podlega amortyzacji podatkowej. Sprzęt jest wykorzystywany przez Państwa Spółkę wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej.

Odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom faktycznie poniesionym przez Państwa Spółkę ze środków własnych, stanowią co do zasady koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie, Spółka nie zalicza i nie zamierza zaliczać do kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wydatkom zwróconym jej w formie dofinansowania, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z cytowanym już powyżej art. 18d ust. 3 updop,

za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Stosownie do art. 15 ust. 6 uCIT,

kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

W myśl art. 16f ust. 3 uCIT,

odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d uCIT.

Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 uCIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 18d ust. 2 pkt 2a uCIT, dotyczący nabycia sprzętu specjalistycznego niebędącego środkiem trwałym, gdyż Sprzęt stanowi środek trwały. Podstawą kwalifikacji kosztów jest zatem art. 18d ust. 3 uCIT, odnoszący się do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej.

Z kolei jak stanowi art. 18d ust. 5 uCIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W rezultacie, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom nieobjętym dofinansowaniem zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, stanowią koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 3 updop.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Sprzętu, w części odpowiadającej wydatkom nieobjętym dofinansowaniem ze środków (…) i zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów, mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenie sądu administracyjnego jest rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzone w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.