Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.28.2026.2.PC

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

28 stycznia 2026 r., wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w sytuacji, gdy Spółka otrzyma Faktury Zakupowe w formie innej aniżeli faktura ustrukturyzowana (poza KSeF), Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć realizowany na jej podstawie wydatek (poniesiony w związku z działalnością gospodarczą) do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podmiotem gospodarczym z siedzibą działalności gospodarczej w Polsce, zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) w Polsce, a także polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”) w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Wnioskodawca jest dystrybutorem produktów marki „X”, tj. realizuje czynności polegające na sprzedaży / dystrybucji sprzętu elektronicznego itp. (opodatkowane VAT).

W związku z zakresem prowadzonej działalności, Spółka dokonuje nabyć różnego rodzaju towarów i usług od współpracujących z nią kontrahentów. W sytuacji, w której dostawcy tych towarów lub usług (dalej: „Kontrahenci”) są zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT w Polsce i zobowiązani są do rozliczenia VAT należnego z tytułu przeprowadzonych transakcji, Wnioskodawca otrzymuje od nich faktury, dokumentujące w/w czynności wraz z kwotą VAT wyrażoną w złotych polskich (dalej: „Faktury Zakupowe”).

Od 1 lutego 2026 r., zgodnie z obowiązkiem wystawiania faktury przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (dalej także jako: „KSeF”) oraz przy uwzględnieniu okresów przejściowych we wdrożeniu KSeF dla wybranych podmiotów, Faktury Zakupowe powinny być wystawiane przez Kontrahentów wyłącznie w formie faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF (na podstawie art. 106ga ust. 1 Ustawy o VAT). Niemniej jednak, Wnioskodawca nie może wykluczyć, że pomimo ciążącego na Kontrahentach obowiązku wynikającego z Ustawy o VAT będzie dochodzić do przypadków, w których niektóre z faktur (stanowiące dla Spółki Faktury Zakupowe) wystawiane będą przez nich poza KSeF i w konsekwencji, również poza KSeF będą dostarczane przez nich do Wnioskodawcy (np. poprzez e-mail, różnego rodzaju platformy itp.). Może także dojść do sytuacji, w której Kontrahent nie użyje KSeF powołując się na awarię systemu lub innego rodzaju przyczyny, które nie miały miejsca, albo nie udostępni w KSeF faktur wystawionych uprzednio w trybie awaryjnym i przekazanych do Spółki inną drogą aniżeli KSeF.

Tym samym, istnieje pewien otwarty katalog możliwych sytuacji, w których Wnioskodawca otrzyma Faktury Zakupowe wyłącznie w formie innej, aniżeli faktura ustrukturyzowana w KSeF. Jednocześnie, w/w Faktury Zakupowe będą poprawne merytorycznie i dokumentować będą rzeczywistą transakcję gospodarczą, a nabywane towary i/lub usługi będą wykorzystywane przez Spółkę w ramach realizowanej działalności gospodarczej (do wykonywania czynności podlegających przez nią opodatkowaniu VAT / w celu osiągnięcia przychodów, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

W związku z powyższym opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w związku z wejściem w życie regulacji w zakresie KSeF (od 1 lutego 2026 r.), w tym na podstawie Ustawy zmieniającej, Spółka będzie miała prawo do odliczenia VAT naliczonego i zaliczenia poniesionych wydatków jako kosztu uzyskania przychodów z Faktur Zakupowych wystawionych bez użycia KSeF (Faktur Zakupowych innych aniżeli faktury ustrukturyzowane).

Pytanie (dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych)

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, tj. w sytuacji, gdy Spółka otrzyma Faktury Zakupowe w formie innej aniżeli faktura ustrukturyzowana (poza KSeF), Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć realizowany na jej podstawie wydatek (poniesiony w związku z działalnością gospodarczą) do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, tj. w sytuacji, gdy Spółka otrzyma Faktury Zakupowe w formie innej aniżeli faktura ustrukturyzowana (poza KSeF), Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć realizowany na jej podstawie wydatek (poniesiony w związku z działalnością gospodarczą) do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)

Decydujące dla zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przy czym zasadniczo każdy wydatek wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania podmiotu.

 

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

  - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

  - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

  - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

  - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

  - został właściwie udokumentowany,

  - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe warunki w przypadku Spółki są i zostaną spełnione również w przypadku Faktur Zakupowych wystawionych bez użycia KSeF.

Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją w/w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.

 

I tak, zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Jednocześnie, w myśl art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm., dalej: „Ustawa o rachunkowości”) podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej (zwane „dowodami źródłowymi”):

1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;

2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;

3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.

 

Z kolei, stosownie do art. 20 ust. 3 Ustawy o rachunkowości podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody księgowe:

1) zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych, które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione;

2) korygujące poprzednie zapisy;

3) zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu źródłowego;

4) rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów klasyfikacyjnych.

 

Natomiast na podstawie art. 21 ust. 1 Ustawy o rachunkowości dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

 1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;

 2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;

 3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;

 4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu;

 5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;

 6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis.

Jednocześnie, w myśl art. 22 ust. 1 Ustawy o rachunkowości dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, zawierające co najmniej dane określone w art. 21, oraz wolne od błędów rachunkowych.

Wobec powyższego należy zauważyć, że podstawowymi dowodami zewnętrznymi obcymi (w tym wykorzystywanymi przez Wnioskodawcę) są faktury.

Jednocześnie, jeśli realizowane przez Spółkę wydatki będą spełniać przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT i nie będą stanowić wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe oraz udokumentowane będą w sposób wymagany przepisami o rachunkowości to zasadne jest uznanie, że Spółka będzie miała prawo do zaliczenia w/w wydatków do kosztu uzyskania przychodów na podstawie Faktur Zakupowych wystawionych poza KSeF (faktur innych niż faktury ustrukturyzowane). Decydujące dla zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest bowiem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Tym samym - co do zasady - wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Co istotne, Ustawa o CIT nie zawiera przepisów regulujących zasady dokumentowania zdarzeń gospodarczych. Tym samym, bez znaczenia w przedmiotowym zakresie pozostaje okoliczność, iż w/w wydatki udokumentowane mogą być fakturami wystawionymi bez użycia KSeF. Ustawa o CIT (ani także Ustawa o rachunkowości) nie referują w żadnym zakresie dotyczącym kwalifikacji wydatków, jako kosztu uzyskania przychodów do konieczności posiadania przez dany podmiot gospodarczy (podatnika CIT) Faktury Zakupowej w formie faktury ustrukturyzowanej odnoszącej się do danego wydatku. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, przysługiwać będzie mu prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę, które udokumentowane zostały Fakturami Zakupowymi papierowymi lub elektronicznymi (innymi niż faktury ustrukturyzowane w rozumieniu Ustawy o VAT), pod warunkiem że spełniają one wymogi dowodów księgowych wskazanych w Ustawie o rachunkowości (a także spełniają definicję kosztu z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, z wyłączeniem wydatków enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do Państwa stanowiska oraz zadanego pytania wyznaczających granice rozpatrywanego wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie ocena, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, tj. w sytuacji, gdy Spółka otrzyma Faktury Zakupowe w formie innej aniżeli faktura ustrukturyzowana (poza KSeF), Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć realizowany na jej podstawie wydatek (poniesiony w związku z działalnością gospodarczą) do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

 

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

  - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

  - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

  - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

  - został właściwie udokumentowany,

  - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem, jednym z warunków uznania poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego właściwe udokumentowanie.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Jak wynika z opisu sprawy, w związku z zakresem prowadzonej działalności, Spółka dokonuje nabyć różnego rodzaju towarów i usług od współpracujących z nią kontrahentów. W sytuacji, w której dostawcy tych towarów lub usług (dalej: „Kontrahenci”) są zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT w Polsce i zobowiązani są do rozliczenia VAT należnego z tytułu przeprowadzonych transakcji, Wnioskodawca otrzymuje od nich faktury, dokumentujące w/w czynności wraz z kwotą VAT wyrażoną w złotych polskich (dalej: „Faktury Zakupowe”). Od 1 lutego 2026 r., zgodnie z obowiązkiem wystawiania faktury przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (dalej także jako: „KSeF”) oraz przy uwzględnieniu okresów przejściowych we wdrożeniu KSeF dla wybranych podmiotów, Faktury Zakupowe powinny być wystawiane przez Kontrahentów wyłącznie w formie faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF (na podstawie art. 106ga ust. 1 Ustawy o VAT). Niemniej jednak, Wnioskodawca nie może wykluczyć, że pomimo ciążącego na Kontrahentach obowiązku wynikającego z Ustawy o VAT będzie dochodzić do przypadków, w których niektóre z faktur (stanowiące dla Spółki Faktury Zakupowe) wystawiane będą przez nich poza KSeF i w konsekwencji, również poza KSeF będą dostarczane przez nich do Wnioskodawcy (np. poprzez e-mail, różnego rodzaju platformy itp.). Może także dojść do sytuacji, w której Kontrahent nie użyje KSeF powołując się na awarię systemu lub innego rodzaju przyczyny, które nie miały miejsca, albo nie udostępni w KSeF faktur wystawionych uprzednio w trybie awaryjnym i przekazanych do Spółki inną drogą aniżeli KSeF. Tym samym, istnieje pewien otwarty katalog możliwych sytuacji, w których Wnioskodawca otrzyma Faktury Zakupowe wyłącznie w formie innej, aniżeli faktura ustrukturyzowana w KSeF. Jednocześnie, w/w Faktury Zakupowe będą poprawne merytorycznie i dokumentować będą rzeczywistą transakcję gospodarczą, a nabywane towary i/lub usługi będą wykorzystywane przez Spółkę w ramach realizowanej działalności gospodarczej (do wykonywania czynności podlegających przez nią opodatkowaniu VAT / w celu osiągnięcia przychodów, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, tj. w sytuacji, gdy Spółka otrzyma Faktury Zakupowe w formie innej aniżeli faktura ustrukturyzowana (poza KSeF), Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć realizowany na jej podstawie wydatek (poniesiony w związku z działalnością gospodarczą) do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT.

Należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji (np. na wzór art. 15d ustawy CIT) ograniczającej możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

Nowelizacja taka miała miejsce w zakresie podatku od towarów i usług, gdzie ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie Krajowego Systemu e- faktur (dalej; „KSeF”), które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z obowiązującym od 1 lutego 2026 r. art. 106ga ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 755 ze zm., dalej „ustawa o VAT):

 

Od powyższej reguły występują wyjątki, określone m.in. w art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT, niemniej jednak co do zasady, obowiązek wystawiania faktur w KSeF wystąpi od:

- 1 lutego 2026 r. dla przedsiębiorców, u których wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) przekroczyła w 2024 r. 200 mln zł,

- 1 kwietnia 2026 r. dla pozostałych przedsiębiorców

 

Przy czym zgodnie z przepisami epizodycznymi:

  - do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży (wraz z podatkiem) udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu będzie mniejsza lub równa 10 000 zł,

  - do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej przy zastosowaniu kas rejestrujących i paragony fiskalne uznane za faktury (do 450 zł).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy podkreślić, że przedmiotem wniosku są wydatki wynikające z Faktur Zakupowych wystawionych przez Kontrahentów i udostępnionych Państwu w innej formie niż faktura ustrukturyzowana KSeF.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

Mając zatem na uwadze powyższe, jeśli faktura zostanie wystawiona przez Kontrahentów z pominięciem obowiązku jej wystawienia w systemie KSeF i będzie zawierała elementy wymagane dla tych postaci oraz spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu (m.in. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy o CIT) to będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na podstawie takiej faktury.

Tym samym, Państwa stanowisko, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych (pytania oznaczonego we wniosku Nr 2), natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytania oznaczonego we wniosku Nr 1) wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.