Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.294.2026.1.MBD

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

26 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo 22 czerwca 2026 r.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podstawowe informacje o Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Opis działalności Wnioskodawcy:

Wnioskodawca należy do największej w Polsce niezależnej grupy (…) i jest odpowiedzialny za prowadzenie działalności związanej z infrastrukturą logistyczną (…) w ramach Grupy. Wnioskodawca zarządza siecią (…) na terenie całego kraju, oferując usługi w zakresie magazynowania, przeładunku oraz dystrybucji (…).

Ponadto, Wnioskodawca pełni funkcję niezależnego operatora logistycznego, oferując kompleksowe usługi magazynowania i dystrybucji (…). W ramach tej działalności zarządza logistyką (…), która obejmuje magazynowanie, przeładunek oraz dystrybucję (…), takich jak (…).

Opis Transakcji:

W dniu 1 grudnia 2022 r. Wnioskodawca zawarł umowę z zewnętrznym kontrahentem na realizację inwestycji w zakresie budowy infrastruktury i zwiększenia pojemności magazynowej (…) (dalej: „Umowa”). W ramach Umowy, Wnioskodawca zobowiązał się m.in. do przeprowadzenia na własny koszt remediacji gruntu, na którym ma zostać zrealizowana niniejsza inwestycja.

W dniu 4 lipca 2023 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję ustalającą plan remediacji historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi na terenie (…), wydaną przez (…) (dalej: „Decyzja”). Zgodnie z otrzymaną Decyzją, remediacja będzie polegała na usunięciu zanieczyszczenia, przynajmniej do poziomu dopuszczalnej zawartości w glebie i w ziemi substancji powodujących ryzyko.

Jak wynika z otrzymanej Decyzji, prace związane z remediacją gruntu zostały zaplanowane w terminie od 1 grudnia 2023 r. do 31 grudnia 2036 r.

Pytanie

Czy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, przedstawione w stanie faktycznym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z remediacją gruntu, zgodnie z zawartą Umową oraz otrzymaną Decyzją, stanowią dla Wnioskodawcy koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „Ustawa o CIT”), tj. stanowią tzw. koszty pośrednie zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawione w stanie faktycznym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na remediację gruntu, zgodnie z zawartą Umową oraz otrzymaną Decyzją, stanowią dla Wnioskodawcy koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, tj. stanowią tzw. koszty pośrednie zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, nie powinno ulegać wątpliwości, że przedstawione w stanie faktycznym wydatki na remediację gruntów mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w myśl art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT. Koszty te bowiem poniesione zostały w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Bez ich poniesienia Wnioskodawca nie mógłby efektywnie wykorzystywać w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej posiadanej powierzchni gruntów. Ocena Wnioskodawcy w tym zakresie zbieżna jest ze stanowiskami sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 2 marca 2021 r., sygn. I SA/Wr 467/20.

Wnioskodawca powziął jednak wątpliwość odnośnie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przedstawionych w opisie stanu faktycznego wydatków na cele remediacji gruntów.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

   - bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c Ustawy o CIT),

   - inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d-4e Ustawy o CIT).

Ustawa o CIT nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego”. Brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W opinii Wnioskodawcy, ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.

Natomiast, do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Zasady potrącalności kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami regulują przepisy art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT. Stosownie do treści art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W świetle powyższego, Wnioskodawca wskazuje, że nie jest w stanie powiązać kosztów związanych z remediacją gruntu z konkretnymi przychodami - jest to element zobowiązania wynikającego z Umowy i w związku z tym wiąże się z przychodami jakie Wnioskodawca zamierza w tym zakresie uzyskać. Nie ma bezpośredniego powiązania między konkretnym strumieniem przychodów wygenerowanych w związku z realizacją Umowy a konkretnym ponoszonym kosztem w ramach wywiązywania się z zobowiązań wynikających z Decyzji. Niemniej jednak, tak jak już zostało wskazane, nie powinno ulegać wątpliwości, że koszty związane z realizacją planu remediacji gruntów są związane z całościowym prowadzeniem działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Bez tych nakładów bowiem Wnioskodawca nie byłby w stanie wykorzystywać części posiadanych przez siebie gruntów na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, m.in. w związku z realizowaną inwestycją.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, przedstawione w stanie faktycznym koszty remediacji gruntu powinny zostać uznane za tzw. pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, uprawniające do zaliczenia ich w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np. w interpretacji indywidualnej z 1 września 2022 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.431.2022.1.IZ, interpretacji indywidualnej z 18 października 2024 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.386.2024.1.AR oraz interpretacji indywidualnej z 5 kwietnia 2025 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.81.2025.2.BS.

We wskazanej interpretacji indywidualnej z 5 kwietnia 2025 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.81.2025.2.BS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał wprost w uzasadnieniu, że „…w przypadku, gdy wydatki na przeprowadzenie procesu rekultywacji gruntu jako konieczny element prowadzonej działalności, a także warunek prawidłowego funkcjonowania Spółki służą zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki, spełniają warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki te mają jednak charakter kosztów ogólnych działalności (…) stanowić więc będą koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie), gdyż brak jest możliwości powiązania ich z konkretnymi przychodami Spółki. Są one jednak racjonalne i uzasadnione w kontekście prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej”.

W niniejszej sprawie, ze względu na charakter prowadzonej działalności gospodarczej, a także mając na względzie konieczność należytego wypełniania obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów Prawa ochrony środowiska, Wnioskodawca zobowiązał się ponieść koszty remediacji skażonych gruntów. Celem tych działań jest zapewnienie bezpieczeństwa dla zdrowia ludzi i środowiska. Koszty te, co prawda nie wykazują bezpośrednio związku z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami, niemniej jednak dotyczą one całokształtu działalności Wnioskodawcy, stanowiąc tym samym koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT. Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że wydatki związane z remediacją gruntów stanowią koszty uzyskania przychodów będące kosztami bieżącej działalności Wnioskodawcy, uprawniające do zaliczenia ich w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Powołane orzeczenie sądu administracyjnego jest rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do niej się odnoszącym, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Natomiast, odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.