Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.296.2026.2.ZK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowego od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca:

-        to polska spółka usługowa, będąca częścią międzynarodowej grupy,

-        podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowego w zakresie podatku CIT w Polsce,

-        jest czynnym podatnikiem VAT,

-        posiada w Polsce dwa biura: (…).

Spółka specjalizuje się w oferowaniu najwyższej jakości usług (…).

Celem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług (…).

Spółka pełni rolę (…).

W celu wykonywania swoich usług na rzecz klientów Spółka zatrudnia pracowników w rozumieniu ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.) w oparciu o umowę o pracę, a także zatrudnia inne osoby na podstawie umowy zlecenie w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.) (dalej łącznie zwani: „Pracownicy”). Spółka nie zawiera natomiast umów cywilnoprawnych z osobami fizycznymi w ramach prowadzonej przez nie działalności gospodarczej.

Spółka stara się zapewnić Pracownikom atrakcyjne wynagrodzenie, jak również odpowiednie warunki zatrudnienia, uwzględniając współczesne standardy rynkowe i oczekiwania wszystkich Pracowników. W celu polepszenia jakości oraz dostosowywania warunków zatrudnienia do panujących standardów, zwłaszcza biorąc pod uwagę wysoce konkurencyjny charakter rynku pracy w branży, w której działa Spółka, Wnioskodawca zapewnia Pracownikom następujące benefity:

1) Welcome pack dla nowych Pracowników zawierający kwiatek doniczkowy, książkę tematyczną (związaną z profilem działalności Spółki lub rozwojem kompetencji miękkich lub specjalistycznych) oraz plecak z logo firmy.

2) Lunch z buddy (opiekunem, mentorem) – jako element wprowadzenia nowych Pracowników do zespołu.

3) Onboarding pizza – jako element integracji nowych Pracowników z zespołem.

4) Co miesięczne śniadanie dla Pracowników biura w (…) – zakup usługi gastronomicznej.

5) Pozostałe spotkania integracyjne zespołu Pracowników odbywające się raz na kilka miesięcy z takich okazji jak m.in. halloween, mikołajki, andrzejki – w ramach spotkań jest serwowany poczęstunek składający się m.in. z chipsów, słonych przekąsek, artykułów na grilla.

6) Zakup produktów spożywczych:

a) Produkty przeznaczone na śniadania dla Pracowników biura w (…) takie jak: pieczywo, masło, sery, jajka, wędliny,

b) Produkty do kuchni firmowej takie jak: kawa, herbata (różne rodzaje), mleko (różne rodzaje: klasyczne, bez laktozy, roślinne), syropy owocowe do wody, cukier, miód, słodycze (cukierki, ciastka), przyprawy,

c) Owoce i warzywa w ramach akcji „owocowe poniedziałki”.

7) Zakup artykułów higienicznych do tzw. koszyczka higienicznego takie jak: tampony, podpaski, rolka do czyszczenia odzieży, dezodorant, chusteczki nawilżane, krem do rąk, plastry opatrunkowe.

8) Zestaw podarunkowy dla Pracowników będących na zwolnieniu chorobowym, w którego skład wchodzi przykładowo: czekolada, herbata, syrop owocowy, miód, konfitury.

9) Prezenty z okazji:

a) ślubu lub narodzin dziecka – np. voucher do restauracji, bukiet kwiatów, body dziecięce z logo firmy, kartki gratulacyjne,

b) dnia kobiet i mężczyzn – np. poczęstunek, drobne słodycze, kwiaty cięte,

c) urodzin pracownika – np. torba z logo firmy, kubek z logo firmy, kartka gratulacyjna, zestaw z logo firmy (mały miód, herbata, czekolada) o koszcie około 100 zł brutto,

d) świąt – np. karty pluxee,

e) prezenty z okazji 5,10,15 lecia – np. vouchery,

f) pożegnalny dla odchodzącego pracownika w postaci notesu-planera i grawerowanego słoika z życzeniami od pozostałych pracowników w łącznej wartości ok. 200 zł brutto.

10) Karty do wykorzystania na platformie handlowej do 100 zł sfinansowane w ramach konkursów pracowniczych.

Przekazywanie wyżej wymienionych benefitów Pracownikom jest obecnie powszechną praktyką na rynku pracy, która zachęca do podjęcia i kontynuowania zatrudnienia u danego podmiotu. Ww. artykuły są nabywane i udostępniane Pracownikom celem zapewnienia im komfortu zatrudnienia oraz wzrostu ich motywacji. Ma to pozytywny wpływ na działalność firmy, gdyż stanowi zachętę do dalszego zatrudnienia. W ocenie Wnioskodawcy, powinno to się pozytywnie przekładać na możliwość generowania przychodów, gdyż firmie łatwiej jest zatrudniać i utrzymywać długoterminowe zatrudnienie specjalistów w Spółce.

Nabywane przez Spółkę artykuły dla Pracowników nie są finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Wyjątek stanowią karty pluxee przyznawane osobom zatrudnionym na podstawie umowy zlecenia, które w odróżnieniu od kart pluxee przyznawanych pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę – są finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Jednocześnie Spółka wskazuje, że zakres niniejszego wniosku nie obejmuje kart pluxee przyznawanych osobom zatrudnionym na podstawie umowy zlecenia.

Dodatkowo, Spółka ponosi wydatki związane z ubezpieczeniem samochodów osobowych będących przedmiotem leasingu operacyjnego, spełniającego wymogi wynikające z art. 17b ustawy o CIT. Przedmiotem niektórych wskazanych umów leasingu operacyjnego są samochody o wartości przekraczającej 150 tys. zł netto. W związku z zawartymi umowami leasingu, Wnioskodawca otrzymuje comiesięczne faktury z tytułu ubezpieczeń, które obejmują: ubezpieczenie AC, Ubezpieczenie NNW i Road Assistance (ubezpieczenie zapewniające organizacje i pokrycie kosztów pomocy w razie awarii lub wypadku; nie jest ono uzależnione od wartości samochodu, Spółka pokrywa je w stałej wysokości dla każdego z pojazdów).

Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego w następujący sposób:

Wydatki wskazane w pkt 1-10 opisu stanu faktycznego nie stanowią bezpośredniej formy odpłatności za pracę, ani stanowią składników wynagrodzenia, jakie wykazywane są na listach płac poszczególnych pracowników. Wydatki te stanowią jednak pośrednio wydatki ponoszone w celach pracowniczych, w szczególności dla zachowania dobrej atmosfery w pracy, co znacząco zmniejsza rotację pracowników, wpływa na pogłębienie relacji pomiędzy pracodawcą a pracownikiem i zwiększa motywację pracowników do pracy w danym miejscu.

Wydatki na benefity dla Pracowników są pokrywane ze środków obrotowych, nie są one zwracane Wnioskodawcy w żadnej formie. Wydatki te są również odpowiednio udokumentowane, w postaci odpowiednich faktur zakupowych czy rachunków.

Samochody osobowe, o którym mowa we wniosku, stanowią samochody osobowe w świetle art. 4a pkt 9a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.).

Wysokość składek na ubezpieczenie AC zależy od wartości samochodów osobowych.

Zgodnie z postanowieniami umów leasingu operacyjnego korzystający jest zobowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia pojazdu na rzecz finansującego w zakresie ubezpieczeń OC, NNW oraz AC. Jednocześnie umowy leasingu przewidują, że w przypadku niewywiązania się przez korzystającego z tego obowiązku finansujący jest uprawniony do zawarcia umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu w pełnym zakresie (OC, NNW i AC) w wybranym przez siebie zakładzie ubezpieczeń, a następnie do obciążenia korzystającego kosztami poniesionymi z tego tytułu poprzez wystawienie faktury VAT.

W praktyce leasingodawca zawiera umowę ubezpieczenia, a następnie obciąża leasingobiorcę kosztami składek ubezpieczeniowych na podstawie comiesięcznych faktur. W konsekwencji to leasingobiorca ostatecznie ponosi ekonomiczny ciężar składek ubezpieczeniowych.

Samochody osobowe, o których mowa we wniosku są użytkowane, przez osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenie. Samochody osobowe są użytkowane zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i na potrzeby osobiste pracowników (tzw. cele mieszane).

Pytania

1. Czy wydatki wskazane w pkt 1-10, których beneficjentami są Pracownicy mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o CIT?

2. Czy wydatki przeznaczone na ubezpieczenia samochodów osobowych opisanych w stanie faktycznym mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1) W ocenie Wnioskodawcy wydatki wskazane w pkt 1-10, których beneficjentami są Pracownicy mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad. 2) W ocenie Wnioskodawcy, wydatki przeznaczone na ubezpieczenie AC mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w proporcji wskazanej w art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT, natomiast wydatki przeznaczone na ubezpieczenie NNW oraz Road Assistance będą kosztami podatkowymi w całości.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wobec tego, co do zasady wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt podatkowy wymaga wykazania, że wydatek jest racjonalnie i gospodarczo uzasadniony. Każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika winien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej, z wyjątkiem sytuacji, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu a przychodem, bądź zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu.

Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że kosztem uzyskania przychodów będzie wydatek, spełniający łącznie następujące warunki:

-        został poniesiony przez podatnika, tj. musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-        został właściwie udokumentowany,

-        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Podkreślić należy, że w celu wykazania związku pomiędzy kosztem a przychodem podatnik musi dysponować wymaganymi przez prawo dowodami.

Ustawa o CIT przewiduje dwie kategorie kosztów:

-        bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),

-        inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Ad. 1)

Spółka zainteresowana jest potwierdzeniem możliwości ujmowania w kosztach uzyskania przychodu wskazanych w stanie faktycznym wydatków ponoszonych na rzecz Pracowników.

Wskazać należy, że wśród kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów są także wydatki ponoszone na rzecz osób zatrudnionych przez podatnika, zarówno na podstawie umowy o pracę, jak i umów cywilnoprawnych, jednak tylko te, które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem) źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych Pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz Pracowników, które w sposób pośredni wpływają na zwiększenie czasu i efektywność wykonywania obowiązków służbowych, są wyrazem troski Spółki o zdrowie osób zatrudnionych, mogą korzystnie wpływać na zdrowie i samopoczucie pracowników Spółki, mają na celu wzrost motywacji i zaangażowania osób zatrudnionych w wykonywanie ich służbowych obowiązków oraz wzrost efektywności wykonywanej przez nich pracy oraz są czynnikiem przyczyniającym się do zwiększenia lojalności osób zatrudnionych wobec Spółki i postrzegania Spółki jako atrakcyjnego pracodawcy.

W tym miejscu wskazać jednak należy na art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, zgodnie z którym za koszt podatkowy nie uznaje się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Mimo, że ustawa o CIT nie definiuje terminu „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.

Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi przychodami.

W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał na wydatki przeznaczone na benefity dla Pracowników, które Spółka ponosi w celu polepszenia jakości oraz dostosowywania warunków pracy do panujących standardów.

Odnośnie wydatków, których beneficjentami są Pracownicy, wskazanych w pkt 1) do 3), tj.:

1) Welcome pack dla nowych Pracowników zawierający kwiatek doniczkowy, książkę tematyczną (związaną z profilem działalności Spółki lub rozwojem kompetencji miękkich lub specjalistycznych) oraz plecak z logo firmy,

2) Lunch z buddy (opiekunem, mentorem) – jako element wprowadzenia nowych Pracowników do zespołu,

3) Onboarding pizza – jako element integracji nowych Pracowników z zespołem,

Wskazać należy, że wydatki te stanowią element tzw. procesu onboardingu, czyli wdrożenia nowego Pracownika w strukturę firmy, kulturę organizacyjną oraz zakres jego obowiązków, mający na celu jak najszybsze usamodzielnienie go i zaangażowanie. Ich celem jest zwiększenie efektywności zatrudnienia oraz ograniczenie rotacji Pracowników. W ocenie Wnioskodawcy, pozostają one w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i nie mają charakteru reprezentacyjnego. Zatem, zdaniem Spółki, wydatki te mogą zostać uznane za koszt podatkowy.

W zakresie wydatków wskazanych w pkt 4 do 7, tj.:

4) Regularne comiesięczne śniadanie dla Pracowników biura w (…) – zakup usługi gastronomicznej,

5) Pozostałe spotkania integracyjne dla Pracowników odbywające się raz na kilka miesięcy z takich okazji jak m.in. halloween, mikołajki, andrzejki – zakup takich produktów jak: chipsy, słone przekąski, artykułu na grilla,

6) Zakup produktów spożywczych:

a) Produkty przeznaczone na śniadania dla Pracowników biura w (…) takie jak: pieczywo, masło, sery, jajka, wędliny,

b) Produkty do kuchni firmowej takie jak: kawa, herbata (różne rodzaje), mleko (różne rodzaje: klasyczne, bez laktozy, roślinne), syropy owocowe do wody, cukier, miód, słodycze (cukierki, ciastka), przyprawy,

c) Owoce i warzywa w ramach akcji „owocowe poniedziałki”;

7) Zakup artykułów higienicznych do tzw. koszyczka higienicznego takie jak: tampony, podpaski, rolka do czyszczenia odzieży, dezodorant, chusteczki nawilżane, krem do rąk, plastry opatrunkowe,

wskazać należy, że celem organizacji okresowych wspólnych śniadań pracowniczych, a także pozostałych spotkań integracyjnych z okazji takich jak m.in. halloween, mikołajki, andrzejki jest przede wszystkim integracja zespołu, poprawa komunikacji wewnętrznej i zwiększenie efektywności współpracy. Wydatki poniesione na te spotkania przyczyniają się do zwiększenia zaangażowania Pracowników oraz poprawy organizacji zatrudnienia, co z pewnością ma wpływ na sprawność funkcjonowania Spółki i osiągane przychody. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia te nie mają charakteru reprezentacyjnego, gdyż nie są kierowane do kontrahentów ani podmiotów zewnętrznych oraz nie służą budowaniu wizerunku Spółki na zewnątrz.

Zakup produktów spożywczych, zarówno przeznaczonych do kuchni firmowej, na śniadania dla pracowników z biura w (…), na spotkania integracyjne pracowników oraz zakup artykułów higienicznych jest powszechnie przyjętym standardem funkcjonowania biur, który wpływa na komfort i efektywność pracy. Zapewnienie napojów i drobnych artykułów spożywczych stanowi element organizacji miejsca pracy oraz zapewnienia odpowiednich warunków wykonywania obowiązków służbowych. Zakup owoców i warzyw dla pracowników stanowi element polityki prozdrowotnej Spółki. Celem wydatku jest poprawa kondycji zdrowotnej pracowników, ograniczenie absencji chorobowej i zwiększenie efektywności pracy. Zakup artykułów takich jak: tampony, podpaski, rolka do czyszczenia odzieży, dezodorant, chusteczki nawilżane, krem do rąk, plastry opatrunkowe stanowi element zapewnienia odpowiednich, godnych i bezpiecznych warunków pracy. Zakupy te nie mają charakteru osobistego ani reprezentacyjnego, lecz pozostają w związku z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa jako organizacji zatrudniającej personel. Wobec powyższego, wyżej wymienione wydatki zdaniem Spółki wydatki mogą zostać uznane za koszt podatkowy.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

• z 20 lutego 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.724.2023.1.DK:

- „Koszty poniesione przez Spółkę na zakup artykułów spożywczych i higienicznych oraz cateringu udostępnianych następnie do ogólnej konsumpcji Pracownikom Spółki w czasie ich pracy, nie należą także do kategorii kosztów reprezentacyjnych. Wydatki na artykuły spożywcze i higieniczne oraz catering w odniesieniu do pracowników zatrudnionych na umowę o pracę są w istocie „kosztami pracowniczymi” podobnymi w swej naturze do innych świadczeń płacowych oraz pozapłacowych dokonywanych na rzecz pracowników. Wydatki te mają wpływ na stworzenie odpowiednich warunków do wykonywania obowiązków służbowych przez pracowników.

- Taki związek przyczynowo-skutkowy z osiąganiem przychodów ze źródła przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów wykazują również wydatki na zakup artykułów spożywczych, higienicznych oraz zamówionych posiłków, które udostępniane są osobom zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. osobom fizycznym prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą.

- Zapewnienie Pracownikom dostępu do artykułów spożywczych i higienicznych jest obecnie standardową praktyką na rynku pracy i ma na celu zachęcenie do podjęcia i kontynuowania pracy na rzecz Spółki.

- Odnosząc powyższe rozważania do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że Spółka ma prawo zaliczyć poniesione wydatki na artykuły spożywcze i higieniczne oraz catering, udostępniane w siedzibie Spółki podczas pracy Pracownikom do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Nie podlegają także wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT.”

• z 8 grudnia 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.496.2025.5.AP,

• z 30 sierpnia 2023 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.329.2023.1.AJ.

W kwestii wydatków wskazanych w pkt 8) do 10), tj.:

8) Zestaw podarunkowy dla pracowników będących na zwolnieniu chorobowym, w którego skład wchodzi przykładowo: czekolada, herbata, syrop owocowy, miód, konfitury.

9) Prezenty z okazji:

a) ślubu lub narodzin dziecka – np. voucher do restauracji, bukiet kwiatów, body dziecięce z logo firmy, kartki gratulacyjne,

b) dnia kobiet i mężczyzn – np. poczęstunek, drobne słodycze, kwiaty cięte,

c) urodzin pracownika – np. torba z logo firmy, kubek z logo firmy, kartka gratulacyjna, zestaw z logo firmy (mały miód, herbata, czekolada) o koszcie około 100 zł brutto,

d) świąt – np. karty pluxee,

e) prezenty z okazji 5, 10, 15 lecia – np. vouchery,

f) pożegnalny dla odchodzącego pracownika w postaci notesu-planera i grawerowanego słoika z życzeniami od pozostałych pracowników w łącznej wartości ok 200 zł brutto.

10) karty na allegro do 100 zł sfinansowane w ramach konkursów pracowniczych.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe wydatki również stanowią jego koszty podatkowe. Zestawy podarunkowe dla Pracowników przebywających na zwolnieniu chorobowym przyczyniają się do utrzymywania motywacji oraz skracania absencji poprzez wzmocnienie więzi z pracodawcą.

Stanowią one element zarządzania zasobami ludzkimi wyrażający się poprzez troskę o pracownika. Ww. zestawy podarunkowe oraz prezenty z okazji ślubu, narodzin dziecka, dnia kobiet i mężczyzn, urodzin pracownika, świąt, prezenty z okazji 5, 10, 15 lecia, ale również w przypadku prezentu pożegnalnego dla odchodzącego pracownika - świadczą nie tylko o chęci docenienia, wynagrodzenia Pracownika, ale także budują wizerunek Spółki jako podmiotu odpowiedzialnego społecznie. W związku z powyższym, wręczenie symbolicznych upominków pracownikom w analizowanej sytuacji, także pozostawać będzie w związku z przychodami Spółki, zwiększając motywację i zaangażowanie pracowników do pracy, co umożliwia Spółce zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych.

Analogicznie, wydatki ponoszone na karty do allegro o wartości do 100 zł, przyznawane w ramach konkursów pracowniczych, również spełniają przesłanki uznania za koszty uzyskania przychodów. Organizowane przez Spółkę konkursy stanowią element polityki motywacyjnej, ukierunkowanej na zwiększenie zaangażowania Pracowników, poprawę efektywności oraz osiąganie lepszych wyników. Przyznawane w ich ramach nagrody mają charakter motywacyjny i pozostają w związku z działalnością gospodarczą Spółki, przyczyniając się do osiągania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 kwietnia 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.57.2024.4.DK:

- „Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu upominki są/będą przekazywane pracownikom w celu pogłębienia relacji, kreowania pozytywnego wizerunku firmy, co przekłada się na efektywność pracy i ogólne postrzeganie pracownika. Upominki nie są dodatkową formą wynagrodzenia za pracę, a ich przekazanie nie jest zależne od wyników pracy.

- Przekazywane Pracownikom Prezenty są formą przekazania gratulacji, uznania, uczczenia powszechnie przyjętego święta, a nie elementem wynagrodzenia dodatkowego, do zapłaty którego zobowiązana jest Spółka na podstawie zawartej umowy.

- Dokonując zatem oceny charakteru wydatków poniesionych przez Państwa w związku z wydatkami wskazanymi w Grupach A, C i D należy stwierdzić, że są one związane niewątpliwie z prowadzoną działalnością podatnika i mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy, a tym samym wpłynie pozytywnie na przychody, czy też zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Wydatki te są bowiem w swej istocie wyrazem dbałości pracodawcy o swoich (także byłych) pracowników.

- Takie świadczenia budują pozytywne relacje pomiędzy pracownikami a pracodawcą, zwiększają zaangażowanie pracowników oraz wzmacniają ich lojalność wobec Spółki, mają również działanie motywujące i wpływające na jakość, wydajność oraz efektywność pracy, co dalej przekładają się na wysokość uzyskanych przychodów.”

Wobec powyższego, w ocenie Spółki, wydatki wskazane w pkt 1-10, których beneficjentami są Pracownicy mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad. 2)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 49) ustawy o CIT, nie uznaje się za koszt uzyskania przychodu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

W powyższym przepisie nie wskazano wprost, o jaki rodzaj ubezpieczenia chodzi, ale należy przyjąć, że dotyczy on wyłącznie ubezpieczenia AC, ponieważ jedynie w tym ubezpieczeniu określa się wartość samochodu. Pozostałe składki na ubezpieczenie, takie jak NNW, OC czy Road Assistance są niezależne od wartości pojazdu, a więc w całości mogą być rozliczone jako koszty podatkowe.

Wobec powyższego, w ocenie Spółki, wydatki przeznaczone na ubezpieczenie takie jak NNW czy Road Assistance będą mogły być w całości uznane za koszty podatkowe, natomiast do wydatków przeznaczonych na ubezpieczenie AC zastosowanie znajdzie ograniczenie wynikające w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodu wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 grudnia 2019 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.469.2019.1.SJ:

- „Ograniczenie kosztów ubezpieczenia samochodu wykorzystywanego w działalności gospodarczej nakłada natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 49 u.p.d.o.p., zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. W ww. przepisie nie wskazano wprost, o który rodzaj ubezpieczenia chodzi, ale należy przyjąć, że dotyczy on wyłącznie ubezpieczenia AC, bowiem dla ustalenia limitu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 49 u.p.d.o.p., istotna jest wartość samochodu przyjęta dla celów ubezpieczenia, a tę przyjmuje się tylko dla AC. Dla ubezpieczenia OC i NNW wartość samochodu nie jest istotna.

- Należy zatem przyjąć, że jeżeli w umowie ubezpieczenia samochodu osobowego określana jest wartość pojazdu, wówczas składki obliczane w oparciu o ten parametr, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w części ustalonej w takiej proporcji, w jakiej pozostaje 150 000 zł w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-        został właściwie udokumentowany,

-        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie danego źródła przychodów.

Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.

Należy wskazać, że wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. – w pkt 28 tego przepisu – koszty reprezentacji. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT,

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.

Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi przychodami. Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy, dbałość o pracownika/współpracownika wiąże te osoby z Wnioskodawcą co przekłada się na większą efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są wyższe przychody Wnioskodawcy.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy wydatki wskazane w pkt 1-10, których beneficjentami są Pracownicy mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W analizowanym zakresie za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, trzeba przyjąć kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, a tym samym we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym kontekście istotne jest również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek jako koszt podatkowy, była dokonywana z perspektywy jego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wiedzy na temat tego, czy dany wydatek może obiektywnie przyczynić się do realizacji pożądanego celu – osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła – co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten musi być zawsze osiągnięty.

Ponadto wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to Spółka zobowiązana jest wykazać, że ponoszone przez nią ww. wydatki pozostają w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Kosztami podatkowymi mogą być także co do zasady tzw. „koszty pracownicze”, jednak tylko te, które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem) źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w celu ich integracji, np. w postaci organizacji dla nich spotkań integracyjnych, spotkań okolicznościowych z okazji świąt lub innych ważnych wydarzeń itp. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy. O ile uczestnictwo pracownika w ww. uroczystościach i spotkaniach nie jest związane z wykonywaniem czynności służbowych, przewidzianych umową o pracę, jak również o ile nie stanowi formy ekwiwalentu za wynagrodzenie (np. z uwagi na atrakcyjność miejsca organizacji imprezy) wydatki związane z uczestnictwem pracownika w takiej imprezie mogą stanowić – co do zasady – koszt uzyskania przychodu. Jeśli więc charakter spotkania uwzględnia budowanie pozytywnych relacji między samymi pracownikami lub między pracodawcą a pracownikami w sposób mogący faktycznie przyczynić się do zwiększenia przychodów podatnika, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła jego przychodów to wydatek taki można uznać za koszt uzyskania przychodów. W każdej sytuacji jednakże należy sprawdzić, jaki jest cel takiego spotkania.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że przekazywanie wymienionych w pkt 1-10 benefitów Pracownikom jest obecnie powszechną praktyką na rynku pracy, która zachęca do podjęcia i kontynuowania zatrudnienia u danego podmiotu. Ww. artykuły są nabywane i udostępniane Pracownikom celem zapewnienia im komfortu zatrudnienia oraz wzrostu ich motywacji. Ma to pozytywny wpływ na działalność firmy, gdyż stanowi zachętę do dalszego zatrudnienia.

Ponadto, wydatki wskazane w pkt 1-10 opisu stanu faktycznego nie stanowią bezpośredniej formy odpłatności za pracę, ani stanowią składników wynagrodzenia, jakie wykazywane są na listach płac poszczególnych pracowników. Wydatki te stanowią jednak pośrednio wydatki ponoszone w celach pracowniczych, w szczególności dla zachowania dobrej atmosfery w pracy, co znacząco zmniejsza rotację pracowników, wpływa na pogłębienie relacji pomiędzy pracodawcą a pracownikiem i zwiększa motywację pracowników do pracy w danym miejscu. Wydatki na benefity dla Pracowników są pokrywane ze środków obrotowych, nie są one zwracane Wnioskodawcy w żadnej formie. Wydatki te są również odpowiednio udokumentowane, w postaci odpowiednich faktur zakupowych czy rachunków.

W świetle powyższego należy wskazać, że w zakresie benefitów wymienionych w pkt 1-7 oraz 10 Państwa Spółka będzie miała prawo do zaliczenia tych benefitów do podatkowych kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki w tej części pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodów i mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przez Państwa przychodów. W konsekwencji ww. wydatki będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie będą wyłączone z tych kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Natomiast, w zakresie benefitów wskazanych w pkt 8 i 9 Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 updop,

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Wobec braku definicji „darowizny” w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, należy odnieść się do ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795; dalej: „Kodeks cywilny”). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego,

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, iż istotą darowizny jest bezpłatne świadczenie kosztem majątku darczyńcy. Aby uznać daną czynność za darowiznę, konieczne jest zatem wystąpienie dyspozycji majątkowej darczyńcy, prowadzące do zmniejszenia jego majątku. Z powyższego wynika, że darowizna ma charakter świadczenia nieodpłatnego i nieekwiwalentnego, które dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnej zobowiązującej. Nieodpłatność świadczeń oznacza, że darczyńca w zamian za uczynioną darowiznę nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu ani w chwili dokonania darowizny, ani w przyszłości. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej tj. do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli, oraz jednostronnej tj. zawarcie umowy nie przynosi darczyńcy żadnej opłaty.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Państwa Spółka zamierza przekazywać Pracownikom benefity:

8) Zestaw podarunkowy dla Pracowników będących na zwolnieniu chorobowym, w którego skład wchodzi przykładowo: czekolada, herbata, syrop owocowy, miód, konfitury.

9) Prezenty z okazji:

a) ślubu lub narodzin dziecka – np. voucher do restauracji, bukiet kwiatów, body dziecięce z logo firmy, kartki gratulacyjne,

b) dnia kobiet i mężczyzn – np. poczęstunek, drobne słodycze, kwiaty cięte,

c) urodzin pracownika – np. torba z logo firmy, kubek z logo firmy, kartka gratulacyjna, zestaw z logo firmy (mały miód, herbata, czekolada) o koszcie około 100 zł brutto,

d) świąt – np. karty pluxee,

e) prezenty z okazji 5,10,15 lecia – np. vouchery,

f) pożegnalny dla odchodzącego pracownika w postaci notesu-planera i grawerowanego słoika z życzeniami od pozostałych pracowników w łącznej wartości ok. 200 zł brutto.

Odnosząc powyższe do powołanych przepisów stwierdzić należy, że jak wynika z wniosku wydatki na zakup prezentów nie stanowią bezpośredniej formy odpłatności za pracę ani też składników wynagrodzenia wykazywanych na listach płac poszczególnych pracowników.

Zatem, z uwagi na wyłączenie wynikające z cytowanego powyżej art. 16 ust. 1 pkt 14 updop, Państwa Spółka nie będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych we wniosku benefitów nr 8-9 ponoszonych w związku z zakupem prezentów na rzecz pracowników.

W związku z powyższym, w tym zakresie Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości odnoszą się również do ustalenia, czy wydatki przeznaczone na ubezpieczenia samochodów osobowych opisanych w stanie faktycznym mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka ponosi wydatki związane z ubezpieczeniem samochodów osobowych będących przedmiotem leasingu operacyjnego, spełniającego wymogi wynikające z art. 17b ustawy o CIT. Przedmiotem niektórych wskazanych umów leasingu operacyjnego są samochody o wartości przekraczającej 150 tys. zł netto. W związku z zawartymi umowami leasingu, Państwa Spółka otrzymuje comiesięczne faktury z tytułu ubezpieczeń, które obejmują: ubezpieczenie AC, Ubezpieczenie NNW i Road Assistance (ubezpieczenie zapewniające organizacje i pokrycie kosztów pomocy w razie awarii lub wypadku; nie jest ono uzależnione od wartości samochodu, Spółka pokrywa je w stałej wysokości dla każdego z pojazdów). Wysokość składek na ubezpieczenie AC zależy od wartości samochodów osobowych. Zgodnie z postanowieniami umów leasingu operacyjnego korzystający jest zobowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia pojazdu na rzecz finansującego w zakresie ubezpieczeń OC, NNW oraz AC. Jednocześnie umowy leasingu przewidują, że w przypadku niewywiązania się przez korzystającego z tego obowiązku finansujący jest uprawniony do zawarcia umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu w pełnym zakresie (OC, NNW i AC) w wybranym przez siebie zakładzie ubezpieczeń, a następnie do obciążenia korzystającego kosztami poniesionymi z tego tytułu poprzez wystawienie faktury VAT. W praktyce leasingodawca zawiera umowę ubezpieczenia, a następnie obciąża leasingobiorcę kosztami składek ubezpieczeniowych na podstawie comiesięcznych faktur. W konsekwencji to leasingobiorca ostatecznie ponosi ekonomiczny ciężar składek ubezpieczeniowych.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 49 updop,

Nie uważa się za koszty uzyskania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

W ocenie Państwa Spółki, wydatki przeznaczone na ubezpieczenie AC mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w proporcji wskazanej w art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT, natomiast wydatki przeznaczone na ubezpieczenie NNW oraz Road Assistance będą kosztami podatkowymi w całości.

Z uwagi na treść art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT, należy uznać, że przepis ten limituje tylko takie składki na ubezpieczenie, których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku składek na ubezpieczenie AC.

Aby ustalić limit kosztów podatkowych, należy podzielić kwotę 150 000 zł przez kwotę stanowiącą wartość samochodu. Tak ustaloną proporcję należy zastosować do kwoty składki ubezpieczeniowej.

Dla pozostałych ubezpieczeń wartość samochodu nie jest istotna, w związku z czym przedmiotowe ograniczenie nie znajdzie do nich zastosowania.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Państwa stanu faktycznego, do kosztów uzyskania przychodów będą mogli Państwo zaliczyć:

-        koszty ubezpieczenia NNW i Road Sssistance – w pełnej wysokości;

-        koszty ubezpieczenia AC – z uwzględnieniem limitu wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT, z wykorzystaniem proporcji opisanej wyżej.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wydatki przeznaczone na ubezpieczenia samochodów osobowych opisanych w stanie faktycznym mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Podkreślić również należy, że odmienne rozstrzygnięcia organów podatkowych dokonane nawet w analogicznych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego rozstrzygnięcia sprawy podatnika, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa. Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.