Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.298.2025.2.ZK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Działalność Wnioskodawcy

X jest powstałym w wyniku wydzielenia w 2021 r. wiodącym dostawcą (…).

Spółka na dzień złożenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 706). Ponadto, Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy CIT.

X, jako jeden z najnowocześniejszych producentów w branży w Europie Środkowo- Wschodniej, wyznacza na swoim rynku standardy innowacyjności i niezawodności. Dysponuje dwoma zakładami produkcyjnymi zlokalizowanymi w (…) oraz (…), które znajdują się na terenach dawnych rafinerii. (…) produkowane przez X charakteryzują się wyjątkową jakością oraz trwałością, co czyni je idealnym rozwiązaniem do (…). W ofercie Wnioskodawcy znajdują się również (…). To nowoczesne rozwiązanie sprawdza się w realizacji nawet najbardziej wymagających projektów (…), zapewniając (…).

Dla szerszego obrazu - Spółka jest częścią Grupy Kapitałowej Y, która ma ponad 30 lat doświadczenia na rynku (…), zarówno na terenie kraju, jak i poza jego granicami. Grupa Kapitałowa Y rozwija także (…). W kwietniu 2023 r., Grupa Kapitałowa Y sfinalizowała transakcję przejęcia aktywów (…) i dwóch zakładów produkcji (…) (obecnie jest to właśnie X, którego stan faktyczny jest przedmiotem niniejszego wniosku). Grupa Kapitałowa Y pełni tym samym funkcję (…).

Mimo że X istnieje od 2021 r., kontynuuje wieloletnie tradycje produkcji (…) zapoczątkowane jeszcze pod marką poprzedniego właściciela.

W ramach swojej działalności, na dzień składania niniejszego wniosku, Spółka produkuje m.in.:

- (…),

- (…),

- (…),

- (…),

- (…)

- dalej jako: „Produkty”.

X jest dynamicznie rozwijającą się spółką, więc nie jest niewykluczone, że w przyszłości portfolio Produktów może się poszerzyć́.

Przeważające PKD działalności Wnioskodawcy to – 19.20.Z – wytwarzanie i przetwarzanie produktów rafinacji ropy naftowej, a ponadto przedmiotem pozostałej działalności Spółki są:

- 06 – górnictwo ropy naftowej i gazu ziemnego;

- 09.1 – działalność usługowa wspomagająca eksploatację złóż ropy naftowej i gazu ziemnego;

- 18.12 – pozostałe drukowanie;

- 19.10.Z – wytwarzanie i przetwarzanie koksu;

- 20.11 – produkcja gazów technicznych;

- 20.13 – produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych;

- 20.14 – produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów organicznych;

- 20.16 – produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych;

- 22.22 – produkcja opakowań z tworzyw sztucznych.

X posiada dwa zakłady produkcyjne w (…) (woj. (…)) oraz (…) (woj. (…)).

Dział rozwoju technologicznego

Spółka dbając o stały rozwój i podążającą za nim konkurencyjność, prowadzi działalność B+R, mającą na celu stworzenie nowych lub udoskonalenie dostępnych technologii w oparciu o nowe surowce, ich odpowiednie mieszanki, innowacyjne technologie produkcji.

W związku z powyższym, w ramach X, działa Zespół ds. Rozwoju i Technologii (NZT), który wraz z zakładem produkcyjnym w (…) (NZJ) oraz zakładem produkcyjnym w (…) (NZC), prowadzi wyżej wspomniane prace w sposób systematyczny i ciągły. Należy podkreślić, że pozyskiwaniem nowych surowców zajmuje się dedykowana komórka, której przewodzi Wiceprezes ds. handlowych (DH) i stanowi ona nierzadko inicjujący element projektów B+R realizowanych przez Spółkę.

Prowadzone przez Spółkę, prace B+R są zasadniczo związane z głównymi liniami produktowymi oferowanymi przez X: (…).

Dotychczas X wprowadził na polski rynek wiele nowatorskich produktów, takich jak m.in. (…).

Ww. Zespół ds. Rozwoju i Technologii jest jednym z kluczowych elementów w rozwoju produktów Spółki. Wraz z wydelegowanymi pracownikami z innych komórek organizacyjnych firmy tworzą nieformalny zespół nazwany roboczo Działem rozwoju technicznego.

W ramach Działu rozwoju technicznego, funkcjonują na moment składania niniejszego wniosku:

- Wiceprezes ds. handlowych, do którego zadań należy:

– określanie i budowanie rynku dla nowych przedsięwzięć i produktów;

– tworzenie strategii działania i rozwoju Spółki oraz zapewnienie realizacji tej strategii, planów i programów działania w obszarze finansowym;

– wytyczanie oraz aktualizacja celów operacyjnych w zakresie planów sprzedaży oraz wdrożeń nowych produktów;

– planowanie i zarządzanie portfelem produktów (rozszerzanie, redukowanie asortymentu);

– prowadzenie rozpoznania rynkowego w zakresie popytu, potrzeb produktowych i konkurencji.

- Dyrektor produkcji i inwestycji, do którego zadań należy:

– koordynowanie całokształtu prac dotyczących przedsięwzięć inwestycyjnych i remontowych, związanych z rozwojem technicznym i technologicznym w podległym mu obszarze;

– udział w tworzeniu strategii Spółki dotyczącej produkcji (…) oraz utrzymania i rozbudowy infrastruktury produkcyjnej;

– nadzorowanie rozwoju i optymalizacji technologii produkcji wyrobów w Zakładach Produkcyjnych (…);

– rozwój i optymalizacja technologii produkcji wyrobów w Zakładach Produkcyjnych (…);

– kontrolowanie jakości, badań i wymagań technicznych surowców, dodatków i wyrobów gotowych wytwarzanych w Zakładach Produkcyjnych (…);

– opracowywanie dokumentacji technologicznej;

– koordynacja prac laboratorium badawczo-ruchowego;

– monitorowanie rynku materiałów (…), wyszukiwanie potencjalnych nowych możliwości produkcji, śledzenie zmian trendu w (…) na rynku krajowym i zagranicznym;

– doradztwo techniczne związane z wyrobami (właściwościami produktów i ich zamierzonym zastosowaniem);

– realizacja szkoleń (wewnętrznych i zewnętrznych) produktowych dla pracowników spółki oraz klientów;

– udział w seminariach i konferencjach tematycznych, promowanie wyrobów Spółki na seminariach i konferencjach, utrzymywanie kontaktu w zakresie wykorzystania wyrobów Spółki z (…) oraz prezentacja wyrobów Spółki w trakcie spotkań (…);

– przegląd zmieniających się przepisów prawnych w obszarze działalności oraz wdrażanie zmian.

- Kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, do którego zadań należy:

– rozwój i optymalizacja technologii produkcji wyrobów w Zakładach Produkcyjnych (…);

– kontrolowanie jakości, badań i wymagań technicznych surowców, dodatków i wyrobów gotowych wytwarzanych w (…);

– opracowywanie dokumentacji technologicznej;

– koordynacja prac laboratorium badawczo-ruchowego;

– monitorowanie rynku materiałów budowlanych, wyszukiwanie potencjalnych nowych możliwości produkcji, śledzenie zmian trendu w mieszankach (…) na rynku krajowym i zagranicznym;

– doradztwo techniczne związane z wyrobami (właściwościami produktów i ich zamierzonym zastosowaniem);

– realizacja szkoleń (wewnętrznych i zewnętrznych) produktowych dla pracowników spółki oraz klientów;

– udział w seminariach i konferencjach tematycznych, promowanie wyrobów Spółki na seminariach i konferencjach, utrzymywanie kontaktu w zakresie wykorzystania wyrobów Spółki z (…) oraz prezentacja wyrobów Spółki w trakcie spotkań (…);

– przegląd zmieniających się przepisów prawnych w obszarze działalności oraz wdrażanie zmian.

- Laborant/Specjalista (Zespół ds. rozwoju i technologii), do którego zadań należy:

– tworzenie koncepcji nowych produktów i rozwiązań;

– tworzenie instrukcji technicznych, użytkowych dotyczących projektowanych produktów i rozwiązań;

– sporządzanie opinii technologicznych dotyczących produktów i rozwiązań;

– planowanie i realizacja indywidualnych programów badawczych wynikających z bieżących i przyszłych potrzeb Spółki;

– kreacja nowych pomysłów i przekształcanie ich w innowacje;

– prowadzenie bazy danych projektów badawczych dla Działu Rozwoju Technicznego (wprowadzanie projektów, ustalanie harmonogramów, aktualizacja postępu);

– opracowywanie zakresów oraz przygotowywanie harmonogramów dla własnych projektów badawczych i nadzór nad ich realizacją;

– opracowywanie (lub współpraca) finalnych wytycznych technologicznych stosowania nowych produktów i rozwiązań;

– sporządzanie oraz badanie (…);

– prowadzenie badań surowców, (…), oraz gotowych wyrobów.

- Kierownik produkcji, do którego zadań należy:

– prowadzenie produkcji wyrobów (…) zgodnie z planem produkcji, wymogami BHP i OS;

– koordynacja działań w zakresie dozoru technicznego;

– koordynacja i nadzór nad realizacją prób technologicznych.

- Zastępca kierownika produkcji, do którego zadań́ należy:

– prowadzenie produkcji (…) zgodnie z planem produkcji, wymogami BHP i OS;

– koordynacja działań́ w zakresie dozoru technicznego;

– koordynacja i nadzór nad realizacja prób technologicznych.

- Mistrz (Załoga zakładu produkcyjnego), do którego zadań należy koordynacja prób technologicznych.

- Aparatowy (Załoga zakładu produkcyjnego), do którego zadań należy realizacja prób technologicznych.

Metodologia projektów B+R

W spółce udało się skategoryzować prowadzone prace B+R uwzględniając kryterium celowościowe. Według tej klasyfikacji można wyróżnić rożne rodzaje projektów.

Typ 1 - Rozwój nowego produktu lub usługi.

Projekty z tej kategorii obejmują pełny cykl od koncepcji do komercjalizacji w przypadku wyrobów, które wcześniej nie występowały w portfolio Spółki ani nie były dostępne na rynku w zakresie zdefiniowanych parametrów technicznych czy właściwości użytkowych.

Celem głównym takich projektów jest uzyskanie innowacyjnego (…), dodatku lub usługi serwisowej, który odpowiada na nowe wymagania regulacyjne, środowiskowe lub specyfikacje klientów.

Etapy charakterystyczne:

- Faza ideacyjna – analiza trendów, scouting surowców, studium wykonalności i wstępne badania laboratoryjne;

- Prace rozwojowe – projekt receptury, symulacje reologiczne, weryfikacja (…);

- Walidacja techniczna – testy na instalacji z oceną właściwości oraz odporności produktu;

- Seria próbna walidacyjna – produkcja próbnej partii (rożnej wielkości) w zakładzie produkcyjnym;

- Decyzja wdrożeniowa – opracowanie instrukcji technologicznej, karta katalogowa, dopuszczenia (…) (mogą wystąpić wszystkie wspomniane przykłady, lub tylko wybrane z nich).

W przypadku tego typu projektów, występuje kluczowa niepewność w postaci możliwości nieosiągnięcia parametrów (np. temperatura mięknienia, penetracja, lepkości), kompatybilność́ nowych surowców z dodatkami modyfikującymi.

Efektem projektów typu 1 jest nowa wiedza technologiczna oraz nowy produkt, którego Spółka wcześniej nie posiadała.

Typ 2 - Rozwój istniejącego produktu lub usługi (optymalizacja parametrów, poszerzenie zastosowania).

Kategoria skupia się na inkrementalnych innowacjach, przykładowo na:

- pogłębionej optymalizacji parametrów technicznych,

- rozszerzeniu zakresu zastosowań lub

- dostosowaniu produktu do specyficznych wymagań kontraktowych.

Celem głównym jest poprawa właściwości (np. odporność termiczna) albo adaptacja do nowych warunków eksploatacyjnych.

Podczas prowadzenia projektów typu 2 dochodzi najczęściej do modyfikacji składu już istniejących produktów, np. poprzez zmianę dodatków modyfikujących.

W ramach projektów typu 2, istnieje kluczowa niepewność polegająca na ryzyku uzyskania parametrów, które nie spełniają konkretnych wymogów dla produktów (…).

Korzyść biznesowa wynikająca z tego typu projektów polega, przykładowo, na możliwości wejścia na rynki o surowszych specyfikacjach czy chociażby zwiększenie marży na istniejących produktach.

Typ 3 - Nabycie nowej wiedzy dotyczącej zjawisk w celu potencjalnego zastosowania w procesie produkcji.

Dotyczy badań eksploracyjnych ukierunkowanych na zrozumienie procesów i zależności materiałowych, które w horyzoncie kilku lat mogą zostać wykorzystane w praktyce produkcyjnej lub produktowej.

Celem głównym projektów typu 3 jest pozyskanie danych umożliwiających przyszłe innowacje.

Metodyka projektów typu 3 jest nakierowana głównie na badania laboratoryjne oraz testy konkretnych materiałów lub procesów produkcji.

W przypadku takich rodzajów projektów występuje typowa niepewność naukowa, gdyż wyników nie da się przewidzieć w oparciu o dostępną wiedzę branżową lub zasób wiedzy Spółki.

Typ 4 - Modyfikacja procesu produkcji.

Zasadniczym celem projektów tego typu jest obniżenie kosztów produkcji, działanie proekologiczne, optymalizacja procesu produkcyjnego, poprawa jakości produkcji, uniknięcie reklamacji, zwiększenie sprzedaży itp. Podczas realizacji tego typu projektów pracownicy Spółki skupiają się na zmianach organizacyjnych lub technicznych w zakładach w celu redukcji kosztów, zwiększenia efektywności, ochrony środowiska lub poprawy jakości. Wiele projektów ma dużą skalę inwestycyjną i dotyczy infrastruktury krytycznej.

Główne cele projektów typu 4:

- Optymalizacja kosztowa – skrócenie czasu cyklu, obniżka zużycia energii, redukcja odpadów;

- Działania proekologiczne;

- Zwiększenie jakości produktu oraz niezawodności procesu produkcji.

Etapy prac:

- mapowanie procesu;

- analiza przyczynowo-skutkowa;

- testy pilotażowe;

- walidacja procesu.

Powyższe cele są realizowane przez pracę koncepcyjną pracowników Spółki – dążenie do założonego celu (np. przyspieszenia procesu produkcji), którego nie da się osiągnąć bez poszerzenia bazy wiedzy posiadanej przez Wnioskodawcę.

Niepewność badawcza, w projektach tego typu, polega na ryzyku, dotyczącym spełniania wymaganych założeń bez pogorszenia parametrów produktu końcowego.

Typ 5 - Modyfikacja procesu świadczenia usług

Ten typ projektów obejmuje przedsięwzięcia, w których innowacja dotyczy sposobu dostarczania produktów klientom lub organizacji łańcucha dostaw, a nie innowacji w zakresie właściwości samego wyrobu.

Celem głównym projektów typu 5 jest zwiększenie wartości dodanej dla odbiorcy poprzez chociażby rozwiązania logistyczne, szybszą reaktywność i lepszą kontrolę jakości w cyklu dostawy.

Takie projekty charakteryzują się wysokim poziomem niepewności wynikającym z potrzeby integracji systemów czy chociażby utrzymania odpowiednich warunków dla produktów i półproduktów.

Charakterystyka działalności B+R

Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność B+R, zarówno w obszarze projektowym jak i procesowym ma zdaniem Spółki charakter twórczy. Pod pojęciem twórczości, Wnioskodawca rozumie, że czynności podejmowane w ramach działalności B+R mają oryginalny charakter oraz stanowią nowy wytwór intelektu. W obszarze działalności B+R, prace wymagają zupełnie nowego podejścia koncepcyjnego niż rozwiązania znane dotychczas Wnioskodawcy. Wymagają zaprojektowania od podstaw danego Produktu. Czynności przypadające na Działalność B+R są wynikiem określonych procesów myślowych, wymagających kreatywności. Realizowane projekty nie są prowadzone schematycznie, natomiast za każdym razem wymagają indywidualnego podejścia i projektu. Co więcej, Wnioskodawca tworzy oryginalne rozwiązania, które nie były dotychczas powielane na poziomie jego przedsiębiorstwa a niekiedy nawet opracowywane rozwiązania są unikatowe na poziomie światowym.

Działalność B+R jest również odpowiednio ustalona, bowiem Wnioskodawca posiada odpowiednią dokumentację w zakresie prowadzonej działalności B+R. Prowadzona jest w sposób systematyczny i zaplanowany – realizacja działalności B+R odbywa się według ustalonego planu oraz metody z zachowaniem regularności. Prace są odpowiednio dokumentowane.

Opisywalna działalność X ma na celu nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów lub procesów, a także zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawionych na opracowywanie nowych Produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Działalność B+R jest nieprzewidywalna - wiąże się̨ z niepewnością̨, tj. nie zawsze prowadzi do osiągnięcia zakładanych rezultatów, a prace nad nowymi produktami nie zawsze skutkują wprowadzeniem ulepszonych czy nowych produktów do oferty przedsiębiorstwa (przykładowo, w sytuacjach, gdy właściwości nowego produktu nie są zadowalające, a wprowadzenie produktu do oferty Spółki mogłoby okazać się nieopłacalne z biznesowego punktu widzenia, etc.).

Jednocześnie, może się wydarzyć, że prace usprawniające w zakresie istniejących produktów nie zawsze skutkują uzyskaniem lepszych parametrów produktów lub optymalizacją procesu produkcyjnego, co w efekcie przekłada się na rozpoczęcie nowych procesów mających na celu usprawnienie procesu technologicznego dot. produktów oferowanych przez Spółkę przy wykorzystaniu już nabytej wiedzy.

Działalność B+R nie stanowi rutynowych i okresowych zmian.

Każdy projekt przechodzi siedem uporządkowanych faz opisanych w wewnętrznej procedurze „Projektowanie i rozwój” – od zgłoszenia pomysłu, przez opracowanie karty projektu i badania laboratoryjne, po decyzję o wdrożeniu i serię próbną w warunkach produkcyjnych.

Zasadnicze fazy wskazane w ww. procedurze:

1. Zgłoszenie pomysłu, w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:

- Impuls biznesowy lub technologiczny – pomysł może wynikać z analizy rynku, nowych wymagań kontraktowych, zgłoszenia klienta lub obserwacji pracowników produkcji/laboratorium;

- Przedstawienie problematyki do rozwiązania oraz potencjalnego rozwiązania tej kwestii – inicjator przedstawia pomysł w formie ustnej lub pisemnej (cel, przewidywane korzyści, wstępne ryzyka);

- Ocena wstępna – najczęściej wiceprezes ds. handlowych lub dyrektor produkcji sprawdzają, czy koncepcja wpisuje się w strategię produktową i możliwości techniczne zakładów;

- Przypisanie konkretnej osoby lub osób odpowiedzialnych za przygotowanie formalnego wniosku o przeprowadzenie jednego z typów projektów opisanych powyżej.

- osoby zaangażowane: wiceprezes ds. handlowych, dyrektor produkcji, kierownik produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści.

2. Przygotowanie wniosku o opracowanie nowego lub modyfikację istniejącego wyrobu, w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:

- Opis techniczny – zarys docelowych parametrów albo zakres zmian w istniejących rozwiązaniach w Spółce;

- Uzasadnienie biznesowe – wstępny szacunek korzyści;

- Analiza wykonalności;

- Przygotowanie wstępnego harmonogramu i budżetu – ramowy plan etapów oraz orientacyjne nakłady osobowe i materiałowe;

- Złożenie wniosku – dokument trafia do wiceprezesa ds. handlowych i dyrektora produkcji jako podstawa dalszej decyzji.

- osoby zaangażowane: osoba lub osoby wskazane przez zespół zgłaszający pomysł.

3. Decyzja o rozpoczęciu prac projektowych, w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:

- Spotkanie decyzyjne – prezentacja wniosku, omówienie ryzyk i spodziewanych rezultatów;

- Ocena kryteriów działalności B+R – sprawdzenie, czy proponowane prace mają charakter twórczy i rozwojowy oraz czy istnieje niepewność badawcza;

- Przydział zasobów – określenie składu zespołu, wstępnego budżetu i terminów kamieni milowych;

- Decyzja o przeprowadzeniu prac projektowych.

- osoby zaangażowane: wiceprezes ds. handlowych, dyrektor produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści.

4. Przygotowanie karty projektu/opisu projektu – właściwe rozpoczęcie działań projektowych w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:

- Zakres i cele – precyzyjne określenie wymagań oraz planowanych etapów projektu;

- Macierz odpowiedzialności – przypisanie ról (kierownik projektu, lider ds. analityki, odpowiedzialny za próby technologiczne);

- Plan badań (jeżeli występują np. w typie 1) – lista metod laboratoryjnych i prób technologicznych wraz z punktami kontrolnymi jakości;

- Budżet i harmonogram szczegółowy – przygotowanie kosztów oraz terminów projektu;- Rejestr ryzyk i działań zapobiegawczych – identyfikacja potencjalnych barier technicznych, logistycznych i środowiskowych.

- osoby zaangażowane: dyrektor produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści.

5. Przeprowadzenie badań, w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:

- Badania laboratoryjne – opracowanie lub modyfikacja receptur, pomiary, testy, dokumentacja wyników;

- Analizy techniczno-ekonomiczne – ocena kosztu surowców, wpływu na proces produkcyjny, zgodności z normami;

- Raporty postępu – cykliczne spotkania zespołu projektowego, aktualizacja karty projektu i harmonogramu;

- Przygotowanie prób technologicznych – określenie parametrów oraz ustalenie planu prób.

- osoby zaangażowane: dyrektor produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści.

6. Decyzja o wdrożeniu rozwiązania, w ramach której można wyróżnić następujące podfazy:

- Przegląd raportu końcowego – podsumowanie wyników badań, porównanie z celami projektu, analiza kosztów i korzyści;

- Ocena zgodności z wymaganiami działalności B+R – potwierdzenie, że cele twórcze zostały osiągnięte, a rezultaty nie są rutynową optymalizacją;

- Decyzja „GO/NO-GO” – akceptacja przejścia do serii próbnej lub zamknięcie projektu, decyzję dokumentuje podpisany protokół lub odstąpienie od projektu;

- Przydział zasobów wdrożeniowych – ustalenie budżetu na serię próbną oraz harmonogram produkcyjny.

- osoby zaangażowane: wiceprezes ds. handlowych, dyrektor produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii.

7. Seria próbna, w ramach której można wyróżnić następujące podfazy:

- Planowanie – rezerwacja okna produkcyjnego, przygotowanie linii, zamówienie surowców;

- Realizacja – wytworzenie partii testowej w warunkach przemysłowych z bieżącym nadzorem jakościowym laborantów;

- Kontrola i dokumentacja – pobór i archiwizacja próbek, rejestr parametrów procesu, raport z przebiegu serii;

- Ewaluacja wyników – porównanie właściwości produktu z założeniami, w razie potrzeby korekta receptury lub parametrów procesu;

- Zamknięcie etapu – decyzja o pełnym wdrożeniu do stałej produkcji lub konieczności kolejnych iteracji badawczych.

- osoby zaangażowane: dyrektor produkcji, kierownik produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści, produkcja – mistrzowie, aparatowi.

Szczegółowość realizacji projektów i ilość faz oraz podfaz jest uzależniona od wielkości projektu (termin realizacji projektu, przewidziany budżet) oraz stopnia skomplikowania (trudne/łatwe do realizacji).

Zapotrzebowanie na realizowane próby technologiczne może być spowodowane następującymi okolicznościami:

- występuje problem z surowcem, poszukiwanie nowego materiału;

- nowe testy ze względu na potrzebę zmiany materiału (np. tańszy, trwalszy, lepiej dostępny);

- zgłoszenie zapotrzebowania na nowy produkt przez klientów/dostrzeżenie możliwego nowego rozwiązania na rynku.

Próby technologiczne w tym zakresie mogą stanowić zarówno część projektu (w ramach którego dochodzi do walidacji rozwiązania), jak i samodzielny projekt, którego istotną częścią jest przeprowadzenie testów.

Dodatkowo, Wnioskodawca podkreśla, że do obowiązków zatrudnionych przez Spółkę pracowników należy m.in. opracowywanie nowych produktów, usług lub procesów, jak i projektowanie oraz wdrażanie nowych rozwiązań do istniejących produktów, usług lub procesów. Wnioskodawca podkreśla jednak, że powyższy zakres jest określony przede wszystkim na podstawie rzeczywistych obowiązków/działań podejmowanych przez pracowników.

Projekty realizowane przez pracowników obejmują przede wszystkim twórcze wykorzystywanie i zdobywanie wiedzy z zakresu technologii/zjawisk chemicznych w celu opracowania i realizacji założeń. Zazwyczaj projekty opierają się na przedstawionych pracownikom wymaganiach co do finalnego rezultatu, natomiast ścieżka jego osiągnięcia pozostawiana jest ich kompetencji.

Projekty mogą być realizowane na zlecenie konkretnego klienta lub też generowane wewnętrznie w odpowiedzi na identyfikowane trendy rynkowe w celu budowania oferty sprzedażowej Spółki. Realizowane projekty charakteryzują się niepewnością badawczą – niektóre projekty kończą się niepowodzeniem (nie udało się uzyskać zakładanego celu, lub ten okazał się niesatysfakcjonujący).

W ramach działalności B+R, potencjalnie występować również inne działy (pracownicy) zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową ze względu na elastyczną strukturę Działu rozwoju technicznego.

W konsekwencji, tworzone przez Spółkę rozwiązania charakteryzują się wysokim poziomem innowacyjności, który wynika z faktu, iż każde z rozwiązań jest indywidualne oraz posiada niepowtarzalne funkcjonalności i walory użytkowe. Ponadto, opracowane przez Wnioskodawcę rozwiązania są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Opisana powyżej działalność badawczo-rozwojowa Spółki realizowana jest w warunkach niepewności, gdyż efekt prowadzonych prac nie zawsze jest zgodny z założoną pierwotną oryginalną koncepcją.

W sytuacji, gdy uda się osiągnąć założony efekt, tj. stworzyć produkt/proces zgodne z oryginalną koncepcją projektu, wówczas możliwe jest powtórzenie wyników prac, tj. stworzenie innego analogicznego produktu bądź́ produktu o zbliżonych funkcjonalnościach, bazującego na produkcie/procesie wytworzonym w ramach prac badawczo-rozwojowych Spółki.

Zakres ponoszonych kosztów i ewidencja kosztów

Koszty pracownicze

Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę Pracowników, którzy są/będą zaangażowani w działalność B+R.

W związku z zatrudnieniem Pracowników, Wnioskodawca ponosi lub może ponosić następujące koszty:

1. wynagrodzenie podstawowe;

2. wynagrodzenie za godziny nadliczbowe;

3. wynagrodzenia za czas przebywania pracowników na płatnych urlopach wypoczynkowych o którym mowa w art. 152 Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2025., poz. 277 t. j. ze zm.)(dalej: „Kodeks Pracy”);

4. wynagrodzenie chorobowe;

5. premie, nagrody, w tym nagrody jubileuszowe/okolicznościowe i dodatki;

6. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop;

7. finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe Pracowników oraz ubezpieczenie wypadkowe;

8. diety i inne należności za czas podroży służbowej;

9. wynagrodzenia za dni wolne na opiekę nad dzieckiem - zgodnie z art. 188 Kodeksu Pracy;

10. wynagrodzenia za inne zwolnienia od pracy przysługujące w związku ze szczególną sytuacją dotyczącą konkretnego pracownika, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, przepisami wykonawczymi do tego kodeksu albo z innych przepisów prawa, w tym wynagrodzenie za urlop okolicznościowy;

11. abonament za prywatną opiekę medyczną;

12. wpłata na PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe) w części sfinansowanej przez Wnioskodawcę;

13. koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac badawczo-rozwojowych);

14. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom świadczeń o charakterze niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe, nauka języków obcych, karta sportowa, system kafeteryjny);

15. zniżki na produkty Wnioskodawcy;

16. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach.

Wnioskodawca nie będzie odliczać jako kosztów kwalifikowanych odpisów na fundusz świadczeń socjalnych czy fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w Działalności B+R

Wnioskodawca w ramach prowadzonej Działalności B+R wykorzystuje środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, do których zalicza między innymi:

a) komputery i laptopy,

b) drukarki,

c) oprogramowanie komputerowe,

d) maszyny laboratoryjne,

e) środki transportu,

f) kotły.

Wnioskodawca wskazuje, że jest w stanie w prowadzonej ewidencji wyodrębnić jaka część danego środka trwałego bądź wartości niematerialnej i prawnej jest wykorzystywana do działalności B+R.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawca uwzględnia w kosztach uzyskania przychodów.

Koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością B+R

Wnioskodawca ponosi koszty wszelkich materiałów i surowców niezbędnych do prowadzenia działalności B+R. Do tej kategorii Wnioskodawca zalicza koszty wysyłki prototypów, nabycia próbek surowców i wszelkich produktów potrzebnych do przeprowadzenia projektu związanego z działalnością B+R.

Ilość nabytych materiałów do przeprowadzenia poszczególnych projektów jest zależna od wielu czynników, w tym dostępności czy wymogów technologicznych w zakresie serii próbnej.

Mając na uwadze powyższe, Spółka jest czasem zmuszana do nabycia większych ilości materiału do testów.

Koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej

W ramach działalności B+R, Wnioskodawca ponosi koszty licencji na specjalne oprogramowanie dla pracowników, dzięki któremu opracowywana jest dokumentacja techniczna (m.in. świadectwa jakości).

Ponadto, Wnioskodawca oświadcza, że wszystkie powyższe koszty Działalności B+R nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku dochodowego.

Działalność B+R jest dokumentowana w ewidencji Spółki w sposób umożliwiający wyodrębnienie ich od produkcji stanowiącej podstawową działalność firmy, tj.:

- wydatki pozwalające na określenie rodzaju i wysokości określonych kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d Ustawy o CIT. Ewidencja ta jest prowadzona w formie arkusza kalkulacyjnego (Excel);

- czas przeznaczony na czynności w zakresie Działalności B+R jest odpowiednio rejestrowany i możliwy do wyodrębnienia. Wnioskodawca wyodrębnia w ewidencji czasu czas pracy rzeczywiście poświęcony na Działalność B+R oraz na inne czynności niewchodzące w zakres Działalności B+R. Ewidencja ta jest prowadzona w formie arkusza kalkulacyjnego (Excel).

Dokumentacja i procedury dowodowe

Spółka tworzy i archiwizuje dokumentację poszczególnych projektów. W ramach Spółki została wprowadzona formalna procedura związana z realizacją projektów badawczo-rozwojowych oraz rejestr koncepcji i projektów, mające powszechne zastosowanie.

Każdy projekt posiada odpowiednią dokumentację projektową, w skład której mogą wchodzić każdorazowo wszystkie lub tylko wybrane elementy z pośród poniższych, tj.:

- plan próby technologicznej,

- raport z próby technologicznej,

- receptura (dotyczy nowych produktów),

- wniosek o opracowanie nowego lub modyfikację istniejącego wyrobu,

- karta projektu,

- pozostałe raporty,

- korespondencja e-mail,

- arkusze z wynikami badań.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący sposób:

1. Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo do tworzenia projektów B+R?

Wnioskodawca w prowadzonych projektach B+R, wykorzystuje w szerokim zakresie już istniejącą wiedzę techniczną i naukową. Przede wszystkim sięga po aktualny stan wiedzy z dziedziny technologii produkcji (…). Bierze pod uwagę również obowiązujące normy branżowe dotyczące tego typu produktów, wymagania rynkowe, nowinki technologiczne. Wykorzystywana jest także dostępna wiedza z obszaru materiałoznawstwa (właściwości i wytrzymałość surowców będących podstawą tworzenia nowych rozwiązań). W toku prac, Wnioskodawca opiera się na wynikach dotychczasowych badań i doświadczeń inżynierskich – analizuje istniejące rozwiązania stosowane w podobnych produktach, korzysta z literatury fachowej i dostępnych danych technicznych.

W tym zakresie korzysta zarówno z własnych zasobów, jak i doświadczeń zdobytych przez konkurencję zarówno na rynku krajowym jak i zagranicznym. Ta istniejąca wiedza stanowi punkt wyjścia i fundament prowadzonych prac, zapewniając naukowo-techniczne podstawy niezbędne do projektowania nowatorskich produktów.

Wnioskodawca nabywa i wykorzystuje dostępne informacje oraz doświadczenia inżynierskie, aby móc następnie twórczo je rozwinąć w ramach własnych projektów. W ten sposób, prace bazują na dotychczasowym dorobku wiedzy, nie rozpoczynając od zera, lecz świadomie wykorzystując sprawdzone koncepcje jako komponenty wyjściowe. Jednocześnie, jednak Wnioskodawca nie ogranicza się do prostego powielania dostępnych rozwiązań – znana wiedza jest punktem odniesienia, który umożliwia zidentyfikowanie obszarów wymagających innowacji i dalszego rozwijania w ramach projektu.

Mając na uwadze powyższe, prace nad nowymi produktami (…) wpisują się w schemat prac rozwojowych, w ramach których dostępna wiedza techniczna jest wykorzystywana i łączona celem stworzenia nowego produktu.

Wnioskodawca w prowadzonych pracach nad tworzeniem nowych produktów i technologii (…) wykorzystuje istniejącą wiedzę techniczną z zakresu m.in.:

- inżynierii chemicznej i procesowej,

- technologii przeróbki (…),

- budowy i konstrukcji (…),

- planowania i zarządzania produkcją przemysłową.

Spółka zaznacza, że w przyszłości w ramach realizowanych projektów może wykorzystywać również inne zakresy posiadanej wiedzy.

2. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce gospodarczej (w tym Wnioskodawcy) zastosowano? Innymi słowy, co powoduje, że projekty B+R w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących; na czym polega unikatowość tych konkretnych projektów, co pozwala uznać je za nowatorskie?

Spółka w realizowanych przez siebie projektach B+R stosowała sposób produkcji (receptury), które dotąd nie występowały w praktyce u Wnioskodawcy, ani (w znanym mu zakresie) wśród standardowych rozwiązań dostępnych na rynku. Inaczej mówiąc, prace rozwojowe wymagały sięgnięcia po pomysły i technologie nieobecne we wcześniejszej działalności Wnioskodawcy, a czasami i konkurencji.

Ze względu na ekonomikę postępowania oraz ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa Spółka przedstawia poniżej kilka przykładów nowatorskich rozwiązań przygotowanych w ramach działalności B+R.

W ramach działalności B+R, w Spółce, opracowano od podstaw (…). Zastosowanie specjalnego dodatku (…).

Ponadto, wykorzystano nowatorskie recepty, między innymi zastosowano nowe (…).

Wszystkie te innowacyjne narzędzia i rozwiązania sprawiają, że wytworzone (…) bądź (…) znacząco różnią się od już dostępnych rozwiązań.

Tak istotne różnice, wynikają właśnie z zastosowania nowych receptur – dzięki nim powstały m.in. produkty o odmiennym składzie i sposobie produkcji, czyli wszystkie dotychczasowe produkty w tej branży.

Unikatowość tych projektów polega na niewielkiej, specyficznej grupie odbiorców. Przykładowo, część wykorzystywanych przez Wnioskodawcę (…). Dodatkowo, Wnioskodawca prowadzi m.in. projekty B+R wykorzystania w swoim procesie (…), co jest unikatową nowością na rynku.

Tym samym spełnione zostało kryterium istotnej innowacyjności – produkty nie są tylko kolejną kopią znanego produktu z drobnymi zmianami, lecz nowym produktem o unikalnych właściwościach.

Za przykłady innowacyjnych, nie występujących uprzednio w praktyce gospodarczej rozwiązań/produktów mogą posłużyć produkty, w których trakcie produkcji m.in.:

- zastosowano (…),

- zastosowano w produkcji (…),

- przeprowadzone próby technologiczne produktów oparte zostały o (…).

Wyżej wymienione przykłady są zarówno innowacyjne i nowatorskie ze względu na nietuzinkowe podejście do procesu produkcji (…). W rezultacie, przeprowadzonych prac B+R powstały unikalne produkty, dotychczas niedostępne na rynku i niedostępne u konkurencji. Były to unikalne rozwiązania, wyraźnie odmienne od istniejących produktów, które również znalazły swoje zastosowanie konkurencyjne w nowych obszarach rynku.

3. W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace są podejmowane w sposób systematyczny – proszę wyjaśnić: jakie cele na wstępie postawili Państwo sobie w zakresie opisanych we wniosku projektów B+R oraz jaki harmonogram w związku z tym został opracowany, czy został faktycznie zrealizowany?

W trakcie realizowanych projektów, stawiane są konkretne cele, które muszą zostać spełnione przez projektowany produkt. Określa się m.in. jakie funkcjonalności i parametry techniczne powinien osiągnąć projektowany produkt.

Każdorazowo również opracowywany jest harmonogram prac obejmujący kolejne etapy realizacji projektu. Wnioskodawca realizuje prace badawczo-rozwojowe jako zorganizowane projekty, którymi zarządza według przyjętego planu oraz według poszczególnych faz (harmonogramu), którego poszczególne elementy zostały w szczegółowy sposób opisane w stanie faktycznym (tj. 1. zgłoszenie pomysłu, 2. przygotowanie wniosku o opracowanie nowego/modyfikację istniejącego wyrobu, 3. decyzja o rozpoczęciu prac projektowych, 4. przygotowanie karty projektu/opisu projektu, 5. przeprowadzenie badań, 6. decyzja o wdrożeniu rozwiązania, 7. seria próbna).

Każdy z powyższych etapów jest zaplanowany w czasie, z przydzielonymi zasobami (ludźmi, materiałami) i określonym zakresem zadań do wykonania. Realizacja projektu przebiega metodycznie – zespół działa według przyjętego planu, regularnie monitorując postępy i weryfikując osiągnięcie założonych celów częściowych. Prowadzona jest również dokumentacja projektowa (notatki z prac projektowych, raporty z testów i serii próbnych, opracowywane są receptury) co zapewnia zachowanie porządku i możliwość śledzenia kolejnych kroków.

W ramach harmonogramu odbywają się również zaplanowane spotkania zespołu, na których omawiane są wyniki dotychczasowych prac (tzw. status meetingi) i planowane kolejne działania – to dowodzi, że prace mają uporządkowany charakter i są prowadzone według ustalonego schematu (harmonogramu).

Należy dodatkowo podkreślić, że systematyczny charakter opisywanej działalności przejawia się właśnie w zaplanowaniu i konsekwentnej realizacji projektów badawczo-rozwojowych. Opisane podejście w pełni odpowiada definicji prowadzenia prac w sposób systematyczny, czyli właśnie uporządkowany, metodyczny i zaplanowany.

Podsumowując, Wnioskodawca realizuje prace badawczo-rozwojowe jako usystematyzowane projekty – z wyznaczonymi celami, harmonogramem i kontrolą postępów – to znaczy realizuje faktycznie harmonogramy prac badawczo-rozwojowych w ramach prowadzonych prac badawczo- rozwojowych.

Mając na uwadze jednak, że nie wszystkie projekty kończyły się tzw. sukcesem, tj. opracowaniem nowego/ulepszonego produktu, który pomyślnie przeszedł serię próbną i został wdrożony do oferty Wnioskodawcy, to fakt, że nie został zrealizowany cały harmonogram projektu (np. ponieważ ostateczną decyzją Spółki było zaprzestanie dalszych prac w trakcie trwania projektu) nie zmienia faktu, że kryterium planowości i metodyczności oraz systematyczności działań zgodnie z założonymi i zaplanowanymi harmonogramami został każdorazowo w opisanych przypadkach spełnione, a harmonogramy są faktycznie realizowane.

4. Czy wszystkie koszty, które zamierzają Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak, wszystkie koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto, w piśmie z 30 czerwca 2025 r., doprecyzowali Państwo opis sprawy, poprzez wskazanie, że:

Państwa celem było uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy ponoszone przez Państwa Spółkę koszty pracownicze powstałe w oparciu o zawarte umowy o prace oraz koszty nie-pracownicze związane z działalnością badawczo-rozwojową mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu przepisów o tzw. uldze badawczo-rozwojowej.

W związku z czym, uzupełnili Państwo opis sprawy w poniższy sposób:

1. Czy koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Tak, koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2. Czy koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności o których mowa w art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Spółka nie zatrudnia pracowników w oparciu o umowy zlecenia czy umowy o dzieło, natomiast nie wyklucza możliwości takiego zatrudnienia w przyszłości.

Jednak mając na uwadze, że w treści stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał jedynie na pracowników zatrudnionych w oparciu umowy o prace i w tym też kontekście doprecyzował swoje pytanie w punkcie nr II powyżej, odpowiedź na to pytanie pozostaje nieistotna dla dalszego biegu postępowania.

3. Czy przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2, jest również zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników?

Wnioskodawca kalkulując wartość przysługujących mu do odliczenia kosztów kwalifikowanych z tytułu kosztów pracowniczych, bierze pod uwagę wyłącznie czas pracowników rzeczywiście poświęcony na wykonywanie działalności badawczo-rozwojowej. Oznacza to, że tylko gdy pracownik był fizycznie w pracy, mógł świadczyć pracę, która mogła w efekcie stanowić element działalności badawczo-rozwojowej.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie planuje zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników, gdyż w tym czasie nie mogli oni świadczyć prac badawczo-rozwojowych, a Spółka nie zatrudnia na ten moment pracowników, którzy świadczyliby na podstawie umowy o pracę lub innej umowy cywilnoprawnej wyłącznie prace badawczo-rozwojowe na rzecz Wnioskodawcy (z pominięciem innych obowiązków).

4. Jakie konkretnie koszty ponoszą Państwo w zakresie „wydatków związanych z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach”? Czy wskazane szkolenia oraz konferencje są bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową Państwa Spółki?

Wnioskodawca ponosi koszty uczestnictwa pracowników w dostępnych szkoleniach i konferencjach branżowych, które są dostępne na rynku. W ostatnim czasie, pracownicy Wnioskodawcy brali udział w następujących szkoleniach/konferencjach:

- (…);

- (…);

- (…);

- (…);

- (…);

- (…);

- (…);

- (…).

W zależności od aktualnych potrzeb Wnioskodawcy, a także tematyki dostępnych szkoleń/konferencji, wskazane szkolenia/konferencje są w całości lub w części swych zakresów związane z działalnością badawczo-rozwojową Wnioskodawcy.

5. Jakie „środki transportu” zaliczają Państwo do kosztów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?

Spółka nie zalicza i nie ma zamiaru zaliczać do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej odpisów amortyzacyjnych od środków transportu.

6. Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli wskazując na „koszty wysyłki prototypów”? Proszę wskazać.

Spółka ponosi koszty wysyłki prototypów (próbek) na dwa sposoby:

a) Próbki do testów u klientów – w takim przypadku Spółka ponosi pełne koszty produkcji i wysyłki próbki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości produktu w konkretnym środowisku;

b) Próbki w skali przemysłowej – w takim przypadku Spółka ponosi częściowe koszty wysyłki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości produktu w konkretnym środowisku. W tym przypadku, Spółka dostarcza do klienta produkt premium w cenie produktu zwykłego w celu przetestowania nowego produktu premium, np. (…).

7. Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli wskazując na koszty „nabycia próbek surowców”? Proszę wskazać.

Spółka ponosi następujące koszty nabycia próbek surowców:

- Koszty logistyczne, w tym transport kolejowy (większe próbki) oraz drogowy (mniejsze próbki),

- Koszt samego surowca,

- Koszty poszukiwania surowca przez zatrudnionych pracowników,

- Koszty rozładunku na zakładach Spółki (…).

8. Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli wskazując na koszty „(…) wszelkich produktów potrzebnych do przeprowadzenia projektu związanego z działalnością B+R”? Proszę wskazać.

Spółka ma na myśli:

- Ciepło i energia elektryczna na potrzeby realizowanych prób technologicznych,

- Odczynniki chemiczne i sprzęt laboratoryjny.

- Koszty półproduktów potrzebnych do opracowania finalnej receptury.

9. Jakie konkretnie koszty ponoszą Państwo w zakresie „Kosztów nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej”? Proszę wskazać.

Spółka ponosi koszty wyposażenia laboratorium, niebędące środkami trwałymi, szybko zużywalne takie jak m.in. szkło laboratoryjne oraz wyposażenie laboratorium w środki ochrony indywidualnej.

Pytania

1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie wskazanej Działalności B+R w opisanym stanie faktycznym jest i będzie działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy CIT?

2. Czy Wnioskodawca może zakwalifikować wskazane we wniosku koszty pracownicze, a także pozostałe koszty działalności B+R (koszty nie-pracownicze) jako koszty kwalifikowane, o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a oraz w art. 18d ust. 3 ustawy CIT? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2025 r.) (część pytania z wyłączeniem kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę)

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2025 r.)

1. Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie wskazanej Działalności B+R, w opisanym stanie faktycznym, jest i będzie działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy CIT.

2. Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca może zakwalifikować wskazane we wniosku koszty pracownicze, a także pozostałe koszty działalności B+R (koszty nie-pracownicze) jako koszty kwalifikowane, o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a oraz w art. 18d ust. 3 ustawy CIT.

Ad. 1)

Zgodnie z definicją działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, oznacza ona działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 4a pkt 27 Ustawy o CIT, badania naukowe oznaczają:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r., poz. 1571 t. j. ze zm.) (dalej jako: „Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”)

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Definicja badań naukowych zawarta w Ustawie o CIT, odsyła do przepisów w Ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie ze wskazanymi przepisami badania naukowe są działalnością obejmującą:

a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Definicja prac rozwojowych zawarta w Ustawie o CIT, odsyła do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Do określenia czy Działalność B+R stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów Ustawy o CIT, Wnioskodawca posługuje się oceną każdego projektu przez pracowników wyznaczonych do tego zadania w ramach Działu rozwoju technologii.

W opinii Wnioskodawcy, czynności podejmowane jako Działalność B+R mają na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń, a także są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych Produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Odnosząc się do legalnej definicji działalności badawczo-rozwojowej, określonej w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, muszą zostać spełnione łącznie poniższe przesłanki:

- działalność musi mieć charakter twórczy,

- działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,

- działalność podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Powyższe cechy te nie zostały jednoznacznie sprecyzowane w Ustawie o CIT, dlatego X posiłkuje się wykładnią literalną, opartą na znaczeniu słownikowym zgodnie z potocznym lub słownikowym znaczeniem używanych w nich słów. Ponadto, Wnioskodawca wykorzystuje „Objaśnienia podatkowe z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box” (dalej jako: „Objaśnienia”). Dotyczą one innej ulgi w podatkach dochodowych, jednakże definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówno dla ulgi IP-Box, jak i dla ulgi na działalność badawczo-rozwojową, która została uregulowana w art. 18d Ustawy o CIT. Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, przy badaniu kryteriów charakteryzujących działalność badawczo-rozwojową można posiłkować się ww. Objaśnieniami.

KRYTERIUM TWÓRCZOŚCI

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia twórczy. Zgodnie z teorią wykładni należy odwołać się do rozumienia słowa „twórczy” zgodnie z jego językowym znaczeniem. Słownik Języka Polskiego pod redakcją W. Doroszewskiego definiuje słowo „twórczy” jako: „mający zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy, będący wynikiem tworzenia”.

Jak wskazano w Objaśnieniach: „cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu”. W dalszej części dokumentu zaakcentowano, że: „uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”.

W dalszej części Objaśnień określone zostało, że przez działalność twórczą należy rozumieć działalność, której rezultat powinien:

a) być odpowiednio ustalony,

b) mieć indywidualny charakter,

c) mieć charakter oryginalny.

W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie wyżej wymienione kryteria zostały spełnione, bowiem czynności Działalności B+R:

a) są odpowiednio ustalone – wyniki prac są możliwe do wyodrębnienia.

W przypadku działalności B+R, tworzona jest odpowiednia dokumentacja potrzebna do skutecznego udokumentowania typów 1-5 projektów badawczo-rozwojowych.

b) mają indywidualny charakter – nie są wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności.

W odniesieniu do działalności B+R, czynności nie opierają się na standardowych, powtarzalnych schematach, lecz na kreatywnym podejściu do zagadnień technicznych, materiałoznawstwa, bezpieczeństwa użytkowania, trwałości i odporności materiałów, ekologicznych aspektach produkcji, testowaniu jakości, zgodności z normami i regulacjami projektowanych Produktów.

Oznacza to, że procesy projektowania nowych Produktów, w tym przykładowo testowania innowacyjnych materiałów, poszukiwania nowych technologii produkcji oraz alternatywnych ekologicznych rozwiązań czy usprawniania procesów związanych z funkcjonalnością Produktów muszą angażować twórcze myślenie.

Działania te wykraczają poza proste mechaniczne operacje. Zamiast tego, w procesie badawczo- rozwojowym Pracownicy muszą opracować nowe rozwiązania, eksperymentować z materiałami, testować rożne technologie oraz wprowadzać innowacyjne koncepcje, które mają realny wpływ na rozwój całej branży. Działania te wymagają intelektualnej pracy, podejmowania ryzyka oraz ciągłego doskonalenia istniejących produktów i procesów.

Działalność B+R cechuje indywidualny charakter, ponieważ wskazane w treści wniosku czynności nie opierają się na prostych, mechanicznych działaniach, lecz angażują twórcze i strategiczne podejście.

c) mają oryginalny charakter – wnoszą obiektywnie nową wartość, stanowią nowy wytwór intelektu, są nieszablonowe i twórcze.

Działalność B+R opiera się na oryginalnych, wypracowanych przez Wnioskodawcę i jej pracowników, niekonwencjonalnych koncepcjach i rozwiązaniach. W zakresie działalności B+R, każdy projekt ma unikatowy i wyjątkowy charakter a cały proces koncepcyjny jest tworzony od podstaw.

KRYTERIUM SYSTEMATYCZNOŚCI

Kryterium systematyczności również nie posiada ustawowej definicji. Według Objaśnień: „wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo- rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.

Prowadzona przez Wnioskodawcę Działalność B+R, angażuje określone zasoby takich jak: zasoby ludzkie, materialne, technologiczne, finansowe oraz badawcze.

Jak Wnioskodawca podniósł w stanie faktycznym, działalność B+R jest realizowana jest według harmonogramu, w podziale na etapy:

1) Zgłoszenie pomysłu;

2) Przygotowanie wniosku o opracowanie nowego lub modyfikację istniejącego wyrobu;

3) Decyzja o rozpoczęciu prac projektowych;

4) Przygotowanie karty projektu/opisu projektu;

5) Przeprowadzenie badań;

6) Decyzja o wdrożeniu rozwiązania;

7) Seria próbna.

Wnioskodawca określa cele możliwe do osiągnięcia – w zakresie działalności B+R służą do tego między innymi wytyczne określane w ramach spotkań Działu rozwoju technologii. W działalności B+R, cele określane są w ramach projektów i wytycznych, szczególnie na wcześniejszych etapach projektu. Dodatkowo, cele mogą być definiowane w oparciu o funkcjonujące raporty/prezentacje.

W rezultacie, działalność B+R nie ma charakteru incydentalnego, lecz zaplanowany i zorganizowany, a także jest prowadzona w sposób ciągły. Prace nad działalnością badawczo-rozwojową są prowadzone w bieżącym okresie, były realizowane w przeszłości, a Wnioskodawca zamierza realizować takie prace również w przyszłości. Oznacza to, że Działalność B+R nie jest incydentalnym działaniem Wnioskodawcy, lecz jest realizowana zgodnie z planem. Działalność B+R jest częścią szerszej strategii, który zakłada konsekwentne i regularne podejmowanie prac badawczo-rozwojowych.

KRYTERIUM ZWIĘKSZANIE ZASOBÓW WIEDZY ORAZ WYKORZYSTYWANIE ZASOBÓW WIEDZY DO TWORZENIA NOWYCH ZASTOSOWAŃ

Prowadząc działalność B+R, Wnioskodawca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Działalność́ B+R nakierowana jest na:

- zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych Produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń oraz

- nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych Produktów, procesów lub usług.

Działalność B+R jest ukierunkowana na nowe odkrycia rozumiane jako tworzenie nowatorskich, unikatowych Produktów. W ramach tej działalności, systematycznie zdobywana jest nowa wiedza oraz umiejętności w takich obszarach jak: innowacje technologiczne, nowe materiały, zaawansowane technologie projektowe pozywające na tworzenie nowych receptur, zrównoważony rozwój i ekologia, bezpieczeństwo, jakość oraz zgodność z normami oferowanych Produktów, innowacje w projektowaniu, analiza trendów rynkowych i zachowań klientów.

Pozyskiwanie nowej wiedzy następuje na etapie koncepcji, pomysłów i rozwiązań związanych z projektowaniem. W czasie prac nad danym Produktem, zdobywana jest nowa wiedza bądź wykorzystywana jest wiedza pozyskana przez Pracowników w ramach już zrealizowanych projektów, w szczególności do tworzenia nowych zastosowań. Należy jednak podkreślić, że zasoby te są każdorazowo pogłębiane na etapie realizacji poszczególnego projektu.

W przypadku Działalności B+R, zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań polega na: zdobywaniu oraz zwiększaniu zasobów wiedzy o klientów, wykorzystywaniu trendów rynkowych oraz zdobywania i rozszerzania wiedzy na temat trendów technologicznych, zbieraniu danych o reakcji rynku, pogłębianiu wiedzy w odniesieniu do zasięgów oraz rozpoznawalności marki, zdobywaniu wiedzy w zakresie skłonności klientów do podejmowania decyzji zakupowych, zdobywaniu oraz wykorzystywaniu wiedzy odnośnie postaw konsumentów.

W efekcie ww. prac, Wnioskodawca zdobywa nowe zasoby wiedzy oraz wykorzystuje zasoby wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Celem prac badawczo-rozwojowych jest bowiem znalezienie nowych lub udoskonalenie już istniejących rozwiązań. W wyniku tych prac powstaje nowy, oryginalny, autorski pomysł stanowiący nowy wytwór intelektu. Do osiągnięcia takich rezultatów pracownicy muszą każdorazowo nabywać nową wiedzą oraz wykorzystywać już istniejącą wiedzę i umiejętności.

Realizacja projektu wymaga przeprowadzenia prac koncepcyjnych, opracowania unikalnej receptury, określenia parametrów produktu. Podczas realizacji prac Pracownicy często stają przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji. Sytuacja ta określana jest jako tzw. „niepewność badawcza” i jest charakterystyczna dla prac badawczo-rozwojowych.

W trakcie działalności B+R, pracownicy muszą poszukiwać nowej wiedzy poprzez sprawdzanie czy jakiś efekt można osiągnąć w inny, ale dotychczas nieznany im sposób. W praktyce Wnioskodawcy zdarzało się, że pracownicy oszacowali, że osiągnięcie niektórych rezultatów nie jest możliwe przy zakładanych parametrach, co również jest charakterystyczne dla prac badawczo-rozwojowych. W takich przypadkach, pracownicy szukają alternatywnych rozwiązań bądź mogą zaprzestać produkcji danego prototypu.

Rezultaty prac nad danym typem projektu badawczo-rozwojowego będą w przyszłości wykorzystywane przy opracowywaniu nowych projektów, wskutek czego Wnioskodawca rozwija zasoby istniejącej wiedzy do nowych zastosowań.

Wnioskodawca nie uznaje przy tym za projekty badawczo-rozwojowe tych prac, które mają na celu wprowadzenie jedynie rutynowych czy okresowych zmian do swoich Produktów.

Podsumowując, Działalność B+R spełnia następujące kryteria:

a) stanowi działalność twórczą,

b) jest podejmowana w sposób systematyczny,

c) polega na zdobyciu nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawionych na opracowywanie nowych Produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń, a także obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych Produktów, procesów lub usług,

d) działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian.

W konsekwencji, Działalność B+R stanowi i będzie stanowić, zdaniem Wnioskodawcy, działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, w związku z pkt 27-28 art. 4a Ustawy o CIT i w konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d Ustawy o CIT.

Ad. 2)

Zgodnie z art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 Ustawy o CIT.

Na podstawie art. 18d ust. 2 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się:

1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 t. j. ze zm.) (dalej: „Ustawa PIT”), oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2025 r., poz. 350 t. j. ze zm.) (dalej: „Ustawa ZUS”), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

2) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w Ustawie ZUS, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

3) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

4) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;

5) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

6) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;

7) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;

8) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

a. przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,

b. prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

c. odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,

d. opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Stosownie do art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

W myśl art. 18d ust. 5 Ustawy o CIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Natomiast, zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 Ustawy o CIT, podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.

Stosownie do art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku, gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorca, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a-200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Natomiast, w zakresie przepisu art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 2018 r. do 2021 r. kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku, gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Zgodnie z art. 18d ust. 8 Ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Stosownie do art. 18e Ustawy o CIT, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.

Zgodnie z art. 18d ust. 8 Ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT, zgodnie z którym podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Ponadto, należy przeanalizować art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT,

3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 Ustawy o CIT,

4. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu – w przypadku Wnioskodawcy przepis ten nie będzie miał zastosowania bowiem nie prowadzi on działalności na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

5. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

6. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

7. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w Ustawie o CIT,

8. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca ponosi na Działalność B+R koszty do których zalicza:

- koszty pracownicze,

- odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w Działalności B+R,

- koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną Działalnością B+R,

- koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej

- koszty sprawozdania/świadectw świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6b ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przy czym koszty te będą rozliczane dopiero w przypadku podpisania stosownej umowy z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6b ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. z Instytutem działającym w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz).

Koszty pracownicze

Wnioskodawca zatrudnia Pracowników na podstawie umowy o pracę.

Do kosztów pracowniczych Wnioskodawca zalicza:

1. wynagrodzenie podstawowe,

2. wynagrodzenie za godziny nadliczbowe,

3. premie, nagrody, w tym nagrody jubileuszowe/okolicznościowe i dodatki,

4. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop,

5. finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe Pracowników oraz ubezpieczenie wypadkowe,

6. diety i inne należności za czas podroży służbowej,

7. abonament za prywatną opiekę medyczną,

8. wpłata na PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe) w części sfinansowanej przez Wnioskodawcę,

9. koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac badawczo-rozwojowych),

10. wydatki związane z zapewnieniem Pracownikom świadczeń o charakterze niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe, nauka języków obcych, karta sportowa, system kafeteryjny,

11. zniżki na produkty Wnioskodawcy,

12. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach, targach.

Wnioskodawca nie będzie odliczać jako kosztów kwalifikowanych odpisów na fundusz świadczeń socjalnych czy gwarantowanych świadczeń pracowniczych.

W przekonaniu Wnioskodawcy, wszystkie ww. składniki wynagrodzeń zaliczanych do kosztów pracowniczych są kosztem kwalifikowanym w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i mogą być rozliczane w ramach ulgi na działalność B+R.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

Wnioskodawca w ramach prowadzonej Działalności B+R wykorzystuje środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.

Wnioskodawca wskazuje, że jest w stanie w prowadzonej ewidencji wyodrębnić jaka część danego środka trwałego bądź wartości niematerialnej i prawnej jest wykorzystywana do Działalności B+R.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawca uwzględnia w kosztach uzyskania przychodów.

Zatem, w ocenie Wnioskodawcy wyżej wskazane koszty są zaliczone do wydatków, o których mowa w art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT.

Koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną Działalnością B+R

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Przepisy podatkowe nie regulują, co należy rozumieć poprzez sformułowanie „nabycie materiałów i surowców” wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.

W sposób pośredni można posiłkować się art. 28 ust. 2 Ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym cena nabycia (...) to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski.

W opinii Wnioskodawcy, prawidłowe jest zaliczenie do kategorii nabycia materiałów i surowców również kosztów wysyłki prototypów, w tym kosztów dotyczących transportu oraz cła. Potwierdza to interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia 2017 r. (znak:. 2461-IBPB1-2.4510.1044.2016.1.BD) oraz interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 maja 2024 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.44.2024.2.JMS).

Koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej Działalności B+R

W ramach Działalności B+R, Wnioskodawca ponosi koszty licencji na specjalne oprogramowanie dla pracowników, dzięki któremu opracowywana jest dokumentacja techniczna, a także wydatki na licencję dostępu do platformy WGSN.

Zdaniem Wnioskodawcy, ww. wydatki zaliczają się do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT, co potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 lipca 2024 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.273.2024.2.JMS). Organ podatkowy we wskazanym dokumencie stwierdził, że ponoszone przez Wnioskodawcę koszty opłat oprogramowania specjalistycznego (nabycie licencji lub dostępu do subskrypcji), w tym opłat typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytej licencji, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT i mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),

Stosownie do 4a pkt 26 updop,

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „Ustawa SWIN”),

W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:

Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

W myśl art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:

W myśl art. 18d ust. 3 updop,

Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,

Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,

W myśl art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,

Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

W myśl art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,

Stosownie do art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku
dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym
kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

- podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

- koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

- ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

- jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

- w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

- podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

- kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

- koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Ad. 1

W celu stwierdzenia, czy opisana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z treści wniosku wynika, że Państwa Spółka dbając o stały rozwój i podążającą za nim konkurencyjność, prowadzi działalność B+R, mającą na celu stworzenie nowych lub udoskonalenie dostępnych technologii w oparciu o nowe surowce, ich odpowiednie mieszanki, innowacyjne technologie produkcji.

Opisywana działalność Państwa Spółki ma na celu nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów lub procesów, a także zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawionych na opracowywanie nowych Produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie wskazanej Działalności B+R w opisanym stanie faktycznym jest i będzie działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jest prawidłowe.

Ad. 2

Państwa wątpliwości dotyczą, wskazanych we wniosku kosztów pracowniczych, a także pozostałych kosztów działalności B+R (koszty nie-pracownicze) jako koszty kwalifikowane, o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a oraz w art. 18d ust. 3 ustawy CIT.

W związku z zatrudnieniem Pracowników, Państwa Spółka ponosi lub może ponosić następujące koszty:

1. wynagrodzenie podstawowe;

2. wynagrodzenie za godziny nadliczbowe;

3. premie, nagrody, w tym nagrody jubileuszowe/okolicznościowe i dodatki;

4. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop;

5. finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe Pracowników oraz ubezpieczenie wypadkowe;

6. diety i inne należności za czas podroży służbowej;

7. abonament za prywatną opiekę medyczną;

8. wpłata na PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe) w części sfinansowanej przez Wnioskodawcę;

9. koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac badawczo-rozwojowych);

10. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom świadczeń o charakterze niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe, nauka języków obcych, karta sportowa, system kafeteryjny);

11. zniżki na produkty Wnioskodawcy;

12. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.

Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163, dalej: „updof”),

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

Z wniosku wynika, że w ramach ulgi badawczo-rozwojowej planują Państwo także zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe na rzecz pracowników wykonujących czynności w ramach prac B+R.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 427, dalej: „ustawa PPK”),

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 lit. a ustawy PPK,

Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 lit. a tej ustawy,

W myśl art. 27 ust. 9 ustawy PPK,

W tym miejscu warto wskazać, że system PPK zakłada powszechność oraz dobrowolność, a wpłaty finansowane są ze środków własnych uczestnika i podmiotu zatrudniającego. Wpłaty na PPK finansowane przez pracodawcę są obliczane jako ustalony procent od wynagrodzenia brutto. Pracodawca realizując obowiązek ustawowy, nie może sam zrezygnować z dokonywania tej wpłaty. Nie wolno mu też potrącać tej kwoty z wynagrodzenia pracownika. Wpłaty dokonywane przez pracodawcę/zleceniodawcę stanowić będą przychód pracownika jako dodatkowy element wynagrodzenia.

Uwzględniając powyższe należy uznać, że wpłata na PPK w części finansowanej przez pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R, jako należność z tytułów o których mowa w art. 12 ust. 1 updof, na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

W odniesieniu do części składki do PPK sfinansowanej przez pracownika, należy mieć na uwadze, że nie podlega ona odrębnemu (dodatkowemu) zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych, gdyż składka taka nie została wymieniona w zamkniętym katalogu wydatków kwalifikowanych działalności B+R zawartym w art. 18d ust. 2 updop. W tym przypadku, pracownik finansuje część składki do PPK z własnych środków, pochodzących z wynagrodzenia. Obowiązek potrącenia z wynagrodzenia składek do PPK finansowanych przez tzw. uczestnika PPK, wynika wprost z art. 27 ust. 9 ustawy o PPK, który wskazuje, że wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.

Reasumując, wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, Państwa Spółka może uznać za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Wskazali Państwo, że do kosztów pracowniczych zaliczają Państwo także:

- diety i inne należności za czas podroży służbowej;

- abonament za prywatną opiekę medyczną;

- koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac badawczo-rozwojowych);- wydatki związane z zapewnieniem pracownikom świadczeń o charakterze niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe, nauka języków obcych, karta sportowa, system kafeteryjny);

- zniżki na produkty Wnioskodawcy;

- wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach.

Państwa stanowisko w zakresie możliwości odliczenia kosztów pracowniczych, jako kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, jest prawidłowe.

W zakresie kosztów nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością B+R, ponoszą Państwo koszty nabycia próbek surowców:

- Koszty logistyczne, w tym transport kolejowy (większe próbki) oraz drogowy (mniejsze próbki),

- Koszt samego surowca,

- Koszty poszukiwania surowca przez zatrudnionych pracowników,

- Koszty rozładunku na zakładach Spółki (wygrzewanie surowca do temperatury technologicznej).

W zakresie kosztów, wszelkich produktów potrzebnych do przeprowadzenia projektu związanego z działalnością B+R, mają Państwo na myśli:

- Ciepło i energia elektryczna na potrzeby realizowanych prób technologicznych,

- Odczynniki chemiczne i sprzęt laboratoryjny.

- Koszty półproduktów potrzebnych do opracowania finalnej receptury.

Ponoszą Państwo również koszty wysyłki prototypów (próbek) na dwa sposoby:

a) Próbki do testów u klientów – w takim przypadku Spółka ponosi pełne koszty produkcji i wysyłki próbki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości produktu w konkretnym środowisku.

b) Próbki w skali przemysłowej – w takim przypadku Spółka ponosi częściowe koszty wysyłki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości produktu w konkretnym środowisku. W tym przypadku, Spółka dostarcza do klienta produkt premium w cenie produktu zwykłego w celu przetestowania nowego produktu premium, np. (…).

Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek‑Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

Materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Spółka w ramach działalności B+R może zużywać różnego rodzaju materiały i surowce konieczne do realizacji projektów. Jednocześnie, należy wskazać, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Do kosztów kwalifikowanych chcą Państwo zaliczyć także koszty ciepła i energii elektrycznej na potrzeby realizowanych prób technologicznych.

Spółka w ramach działalności B+R może zużywać różnego rodzaju materiały i surowce konieczne do realizacji projektów. Jednocześnie, należy wskazać, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Państwa stanowisko w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych materiałów i surowców, w zakresie kosztów wysyłki prototypów (próbek), jest nieprawidłowe - koszty nie są bowiem bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową oraz nie mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 i 3 updop.

Zaliczenie kosztów do kosztów kwalifikowanych jest możliwe wtedy, gdy koszty te są poniesione na działalność badawczo-rozwojową, czyli na działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast, wysyłka prototypów (próbek) nie przejawia cech twórczości, stanowi jedynie wysyłkę gotowego już wyrobu powstałego w pracach badawczo-rozwojowych do klienta.

W zakresie pozostałych kosztów, które zaliczają Państwo do kosztów materiałów i surowców, Państwa stanowisko, jest prawidłowe.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że w ramach działalności B+R, ponoszą Państwo koszty licencji na specjalne oprogramowanie dla pracowników, dzięki któremu opracowywana jest dokumentacja techniczna (m.in. świadectwa jakości).

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2025 r., konkretnie wskazali Państwo, że w zakresie kosztów nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Państwa Spółka ponosi koszty wyposażenia laboratorium, niebędące środkami trwałymi, szybko zużywalne takie jak m.in. szkło laboratoryjne oraz wyposażenie laboratorium w środki ochrony indywidualnej.

Z kolei, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, wynika, że:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony katalog sprzętów nie jest zamknięty.

Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy, przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś dziedziną.

Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.

Aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:

- sprzęt nie stanowi środka trwałego,

- zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz

- jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.

Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, mogą stanowić wyłącznie wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka trwałego.

Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 updop, w części w jakiej sprzęt jest wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.

Państwa stanowisko w tym zakresie jest więc prawidłowe.

Z opisu sprawy wynika również, że w ramach prowadzonej Działalności B+R wykorzystują Państwo środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, do których zalicza między innymi:

a) komputery i laptopy,

b) drukarki,

c) oprogramowanie komputerowe,

d) maszyny laboratoryjne,

e) kotły.

W uzupełnieniu z 30 czerwca 2025 r., doprecyzowali Państwo, że Państwa Spółka nie zalicza i nie ma zamiaru zaliczać do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej odpisów amortyzacyjnych od środków transportu.

Wskazali Państwo, że są w stanie w prowadzonej ewidencji wyodrębnić jaka część danego środka trwałego bądź wartości niematerialnej i prawnej jest wykorzystywana do działalności B+R.

Zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT,

Stosownie do art. 15 ust. 6 uCIT,

W myśl art. 16f ust. 3 uCIT,

Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d uCIT.

Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 uCIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Państwa stanowisko w tym zakresie jest więc prawidłowe.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może zakwalifikować wskazane we wniosku koszty pracownicze, a także pozostałe koszty działalności B+R (koszty nie-pracownicze) jako koszty kwalifikowane, o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a oraz w art. 18d ust. 3 ustawy CIT, w zakresie:

- kosztów pracowniczych, jest prawidłowe;

- kosztów nabycia materiałów i surowców związanych z prowadzoną działalnością B+R w części dotyczącej:

– kosztów wysyłki prototypów, jest nieprawidłowe;

– w pozostałym zakresie, jest prawidłowe;

- kosztów nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jest prawidłowe;

- odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w Działalności B+R, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie części pytania, oznaczonego we wniosku nr 2 w zakresie kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie kwestia objęta zadanymi we wniosku pytaniami, które wyznaczają zakres interpretacji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.