Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.336.2026.2.PC

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

9 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego

Opis działalności (…)

Podstawowym przedmiotem aktywności (…) (dalej: „(…)” lub „Wnioskodawca”) jest działalność produkcyjna w zakresie produktów (…). Tzw. core business (…) i opiera się na produkcji i sprzedaży (…) oraz innych (…). Głównym odbiorcą produktów (…) jest (…), na rzecz której sprzedawane są m.in.: (…).

Charakterystyczną cechą produkcji (…) jest konieczność zachowania wyjątkowego poziomu staranności w procesie wytwórczym. Wysoka dbałość jest kluczowym czynnikiem decydującym o sukcesie w przetargach. Taki standard został narzucony przez klientów, którzy wykazują niski poziom tolerancji na wady produkcyjne (np. klient nie zdecyduje się na zakup (…), która ma nawet minimalne niedoskonałości (…)).

W związku z powyższym, (…) jest zobowiązana do ciągłego opracowywania nowych procesów wewnętrznych oraz technologii produkcyjnych. Stały rozwój w tych obszarach jest niezbędny dla utrzymania wysokiego standardu jakości i sprostania oczekiwaniom coraz bardziej wymagających klientów.

Oprócz działalności produkcyjnej i handlowej (…) prowadzi także działalność rozwojową. Działalność rozwojowa w strukturze (…) oparta jest o metodologię KAIZEN. Metodologia KAIZEN, jest strategicznym podejściem do ciągłego doskonalenia procesów i praktyk organizacyjnych. Opierając się na zasadzie stałego ulepszania, KAIZEN skupia się na zaangażowaniu wszystkich pracowników na różnych szczeblach organizacji. Dąży do eliminacji marnotrawstwa, promując efektywność i poprawę jakości. Metodologia KAIZEN stanowi integralną część kultury firmy, umożliwiając adaptację do zmian rynkowych i utrzymanie konkurencyjnej przewagi.

Prace rozwojowe są prowadzone przede wszystkim w ramach Działu (…), (…) Produkcja, oraz Inżynierii Procesowej i Produktu. Wsparciem służy również Dział Kontroli Jakości.

Działalność rozwojowa jest inicjowana z trzech źródeł:

- Działalność filarowa;

- Działalność Audytowa;

- Zgłoszenia zewnętrzne.

Działalność filarowa.

Każdy z filarów ma wyznaczonego Lidera oraz przypisany do niego interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Spotkania filarowe odbywają się systematycznie, według wyznaczonego harmonogramu i/lub zgodnie z zapotrzebowaniem na realizację projektów doskonalących i organizowane są przez liderów filarów. Pracę odbywają się w sześciu głównych filarach:

1. Filar Bezpieczeństwa i ochrony środowiska;

2. Filar Wydajności i inżynierii przemysłowej;

3. Filar niezawodności maszyn;

4. Filar jakości i kontroli procesu;

5. Filar rozwoju pracowników;

6. Filar obsługi klienta i serwisu.

Podstawą działania struktury filarowej jest opracowanie analizy SWOT. Następnie, na podstawie zidentyfikowanych słabych stron oraz zagrożeń, prowadzona jest analiza ryzyka, a jeśli zidentyfikowane ryzyko jest dla przedsiębiorstwa nieakceptowalne, lider filaru zobowiązany jest do uruchomienia projektów mających na celu eliminację powstałego ryzyka. Każdy z kluczowych obszarów jest również opisany wskaźnikami wewnętrznymi (wymagania klienta)/i lub zewnętrznymi, które są śledzone cyklicznie (w zależności od dostępności danych od klienta), a przypadku wskaźników wewnętrznych ewaluacja rezultatów odbywa się w cyklu miesięcznym. Spadek, któregoś ze wskaźników poniżej wyznaczonego celu jest sygnałem dla Lidera Filaru do uruchomienia projektu doskonalącego oraz podjęcia akcji mającej na celu eliminację powstałych zakłóceń.

Audyty

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie prowadzonych audytów. Tą grupę działań można podzielić na dwa źródła, zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedsiębiorstwo prowadzi 4 typy audytów: Systemu (…), Systemu (…), Audyty (…) oraz systemu (…). Audyty zewnętrzne są prowadzone przez klienta i mają na celu zbadanie potencjału rozwojowego przedsiębiorstwa z wyznaczeniem poszczególnych celów dla znalezionych problemów produkcyjnych/jakościowych/ logistycznych czy z zagadnień z zakresu ergonomii pracy.

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie zgłoszeń od poszczególnych właścicieli obszarów i/lub pracowników poszczególnych działów.

Po zdefiniowaniu problemu, który pochodzi z w/w źródeł powoływany jest interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Zespół musi składać się ze specjalistów pochodzących z różnych działów. Dobrą praktyką jest też aby w zespole była jedna osoba nie związana z problemem ponieważ wnosi ona inne spojrzenie do analizy przedstawionego w grupie problemu. Następnie, definiowany jest cel do osiągnięcia, który musi być celem mierzalnym, wyrażonym wskaźnikowo: np. wzrost wydajności o 15%. Opracowanie technologii (…). Przy czym dla zagadnień miękkich dopuszczalne jest zdefiniowanie celu w postaci: np. Poprawa ergonomii pracy.

W następnym kroku zespół przechodzi do analizy problemu, w zależności od stopnia skomplikowania problemu, może to być:

- Obserwacja stanowiska pracy;

- Burza mózgów;

- Pomiary czasy cyklu poszczególnych operacji;

- Prace analityczne: Procentowa analiza odpadowości, analiza czasu przezbrojeń, analiza VSM, analiza FMEA.

Każdorazowo przeprowadzenie analizy musi przybliżać zespół do rozwiązania zdefiniowanego problemu. Na podstawie przeprowadzonej analizy określane są zadania do realizacji oraz osoby potrzebne do ich wykonywania, określany jest termin realizacji i status prowadzonych prac. W wyniku realizacji prac projektowych przygotowywana jest dokumentacja projektowa.

OPIS PROJEKTU B+R

I. Cel projektu

Przedmiotem projektu było opracowanie od podstaw nowej konstrukcji wyrobu (…), spełniającego określone przez kontrahenta wymagania funkcjonalne i cenowe, których dotychczas stosowane metody wytwórcze nie były w stanie spełnić jednocześnie. Produkt w dotychczasowej formie był wytwarzany w oparciu o złożony, wielooperacyjny proces technologiczny obejmujący: (…). Proces ten obejmował łącznie 10 operacji wykonywanych na różnych stanowiskach produkcyjnych.

W odpowiedzi na zapytanie ofertowe kontrahenta zaistniała potrzeba opracowania nowej koncepcji wyrobu zachowującej jego formę wizualną (…), lecz wytwarzanej w zasadniczo odmienny i znacznie prostszy sposób. Problem nie był uprzednio rozwiązany przy użyciu dostępnych metod lub narzędzi w ramach standardowej działalności przedsiębiorstwa.

Na etapie rozpoczęcia prac nie było wiadome, czy możliwe jest osiągnięcie zakładanego efektu przestrzennego przy użyciu wyłącznie płaskiego materiału (…) będzie miał decydujące znaczenie dla trwałości i funkcjonalności wyrobu.

II. Przebieg prac

Prace realizowane w ramach projektu przebiegały w następujących etapach:

Etap 1. Analiza wymagań technicznych i funkcjonalnych wyrobu

Na podstawie wymagań przedstawionych przez kontrahenta przeprowadzono systematyczną analizę ograniczeń funkcjonalnych, wytrzymałościowych i kosztowych stawianych nowemu wyrobowi (…). Zidentyfikowano parametry docelowe, w tym wymagania co do formy wizualnej, sposobu zawieszenia oraz maksymalnych dopuszczalnych kosztów wytworzenia, których dotychczasowa wielooperacyjna technologia nie była w stanie spełnić. Analiza ta pozwoliła na zdefiniowanie zakresu niepewności technologicznej, w szczególności w zakresie pytania, czy cel jest w ogóle osiągalny przy zastosowaniu materiału (…).

Etap 2. Projektowanie wariantów konstrukcyjnych wyrobu - prace koncepcyjne

Opracowano szereg wariantowych rozwiązań konstrukcyjnych wyrobu, opartych (…). Projektowanie każdego wariantu obejmowało samodzielne określenie geometrii zamków składanych, układu linii cięcia i bigowania oraz doboru wstępnego zakresu gramatur materiału bazowego. Każdy wariant stanowił odrębną hipotezę konstrukcyjną wymagającą weryfikacji doświadczalnej.

Etap 3. Wytworzenie prototypów i przeprowadzenie prób montażowych

Prototypy wyrobu odpowiadające kolejnym wariantom konstrukcyjnym były wycinane na ploterze z głowicą tnącą CO2. Dla każdego prototypu przeprowadzano próby montażu w celu weryfikacji, czy zaprojektowana geometria zamków umożliwia uzyskanie zakładanego efektu (…). Wyniki prób montażowych stanowiły empiryczną podstawę do odrzucenia lub dalszego rozwijania poszczególnych wariantów konstrukcyjnych.

Etap 4. Empiryczne badanie właściwości materiałowych i wytrzymałościowych wyrobu

Przeprowadzono testy wytrzymałości wyrobu, elementu zastępującego dotychczasową (…). Przeprowadzono testy odporności wyrobu na (…).

Etap 5. Opracowanie formy opakowania i testy (…)

Opracowano koncepcję opakowania dla nowego wyrobu, a następnie przeprowadzono testy (…).

Etap 6. Analiza wyników testów, ocena procesu technologicznego i weryfikacja koncepcji

Przeprowadzono analizę wyników wszystkich testów wytrzymałościowych, klimatycznych i montażowych przeprowadzonych na wyrobie, w odniesieniu do założonych parametrów technicznych i wymagań kontrahenta. Dokonano analizy opracowanego procesu technologicznego, obejmującego (…).

III. Elementy twórcze

Centralnym pytaniem poznawczym, które projekt musiał rozstrzygnąć, było to, czy możliwe jest opracowanie wyrobu (…), wykonanego wyłącznie z jednego arkusza (…).

 

Przed przystąpieniem do projektu nieznana była odpowiedź na następujące kwestie stanowiące niepewność badawczą:

- czy i przy jakich parametrach geometrycznych (…),

- jaka gramatura (…) optymalny próg zapewniający jednocześnie sztywność, wytrzymałość (…) i możliwość samodzielnego złożenia wyrobu przez użytkownika,

- czy otwór wycięty w tylnej części arkusza (…) może skutecznie zastąpić (…) i przy jakim obciążeniu następuje utrata funkcjonalności takiego rozwiązania.

 

W odpowiedzi na powyższe pytania opracowano samodzielnie:

   - oryginalną geometrię zamków składanych, umożliwiających uzyskanie efektu przestrzennego z jednoczęściowego płaskiego wykroju (…) bez użycia jakichkolwiek łączników mechanicznych lub klejów,

   - projekt narzędzia do wycinania wykroju na prasie hydraulicznej, dedykowanego wyłącznie do nowo opracowanego wyrobu,

   - metodę weryfikacji wytrzymałości (…) opierającą się na testach obciążeniowych z określonym krotnym ciężarem wyrobu jako kryterium akceptacji,

   - koncepcję opakowania optymalizującą liczbę wyrobów na palecie i ograniczającą koszty transportu.

Empirycznie wyznaczono, że (…) stanowi próg materiałowy zapewniający jednoczesne spełnienie wymagań: (…). Ponadto wykazano empirycznie w toku testów obciążeniowych, (…).

Ustalono również, że zastosowanie odpowiednio zaprojektowanej geometrii zamków składanych umożliwia redukcję liczby operacji technologicznych z 10 do 3, co stanowi konkretnie mierzalny wynik procesu projektowego, a nie efekt rutynowej optymalizacji.

 

W piśmie z 23 lipca 2026 r., będącym uzupełnieniem wniosku, wskazali Państwo, że:

 1. W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca wykorzystał następującą istniejącą wiedzę:

        (a) ogólną wiedzę z zakresu właściwości materiałów (…) - ogólne zasady zachowania (…) pod wpływem obciążeń, wilgotności i temperatury, dostępne w kartach technicznych (…)

        (b) doświadczenie operacyjne pracowników Wnioskodawcy z dotychczasowej produkcji wyrobu (…) w oparciu o wielooperacyjny, wieloskładnikowy proces technologiczny (10 operacji na różnych stanowiskach: …);

        (c) ogólną wiedzę inżynierską z zakresu projektowania wyrobu (…) - ogólne zasady bigowania i składania arkuszy (…) oraz ogólne właściwości zamków składanych stosowanych w opakowaniach;

        (d) wiedzę o wymaganiach estetycznych i funkcjonalnych wyrobu (…) - wymagania kontrahenta dotyczące formy wizualnej, sposobu zawieszenia oraz maksymalnych dopuszczalnych kosztów wytworzenia.

Wiedza ta stanowiła punkt wyjścia dla przeprowadzonych prac. Nie pozwalała jednak na wyznaczenie:

  (i) czy możliwe jest uzyskanie stabilnej formy przestrzennej imitującej wieloskładnikowy wyrób z profilowanego MDF wyłącznie z płaskiego arkusza (…);

 (ii) jaka geometria zamków składanych umożliwi uzyskanie wymaganego efektu przestrzennego;

(iii) jaka gramatura (…) zapewnia jednocześnie sztywność formy przestrzennej, wytrzymałość (…) i możliwość samodzielnego złożenia przez użytkownika;

(iv) czy otwór wycięty w tylnej części arkusza może skutecznie zastąpić (…) i przy jakim obciążeniu traci funkcjonalność.

2. W wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza procesowa, materiałowa i konstrukcyjna. Nowa wiedza obejmuje:

        (a) empirycznie wyznaczony próg materiałowy: (…) stanowi optymalny próg jednoczesnego spełnienia trzech wymagań: sztywności formy przestrzennej wyrobu, wytrzymałości (…) opartej na otworze wyciętym w arkuszu oraz możliwości samodzielnego złożenia wyrobu przez użytkownika końcowego bez narzędzi. Parametr ten nie wynikał z dostępnych danych technicznych producenta materiału i mógł być wyznaczony wyłącznie empirycznie;

        (b) nowe dane wytrzymałościowe: (…) wytrzymuje obciążenie dziesięciokrotnie przekraczające ciężar wyrobu - parametr ten był nieznany przed projektem i niewynikający z żadnych dostępnych danych producenta materiału;

        (c) nową wiedzę konstrukcyjną: oryginalna geometria zamków składanych umożliwia redukcję liczby operacji technologicznych z 10 do 3, co stanowi mierzalny wynik procesu projektowego niemożliwy do osiągnięcia przez rutynową optymalizację;

        (d) metodę weryfikacji wytrzymałości (…) opartą na testach obciążeniowych z określonym krotnym ciężarem wyrobu jako kryterium akceptacji - metodę powtarzalną, możliwą do zastosowania przy przyszłych projektach analogicznych wyrobów;

       (e) wiedzę negatywną z testów klimatycznych - ustalenie granicznych warunków użytkowania wyrobu i zachowania materiału w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności, stanowiącą pełnoprawny efekt prac.

Nowa wiedza dotyczy następujących dyscyplin: inżynieria materiałowa (właściwości (…) w funkcji gramatury i warunków eksploatacyjnych), projektowanie wyrobów (geometria zamków składanych, mechanika form przestrzennych uzyskiwanych z płaskich arkuszy), metrologia i inżynieria jakości (metodologia badań wytrzymałościowych wyrobów).

 3. W ramach projektu opracowano cztery autorskie rozwiązania, których nie było w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy:

        (a) oryginalna geometria zamków składanych, umożliwiająca uzyskanie efektu przestrzennego imitującego wieloskładnikowy wyrób z profilowanego MDF z jednocząstkowego płaskiego wykroju, bez użycia jakichkolwiek łączników mechanicznych, okuć ani kleju;

        (b) projekt dedykowanego narzędzia tnącego - do wycinania wykroju na prasie hydraulicznej, opracowanego wyłącznie dla nowo zaprojektowanego wyrobu;

        (c) metoda weryfikacji wytrzymałości (…) - oparta na testach obciążeniowych z określonym krotnym ciężarem wyrobu jako kryterium akceptacji, opracowana samodzielnie przez Wnioskodawcę;

        (d) koncepcja opakowania - optymalizująca liczbę wyrobów na palecie i ograniczająca koszty transportu.

Unikatowość projektu polega na empirycznym wyznaczeniu, dla specyfiki wyrobu (…) Wnioskodawcy i wymagań kontrahenta, zestawu parametrów (…) umożliwiającego zastąpienie dziesięciostopniowego, wieloskładnikowego procesu z okleinowanego MDF procesem trzyoperacyjnym. Parametrów tych nie można było uzyskać przez adaptację żadnych dostępnych danych technicznych ani przez przeniesienie z innych projektów.

 4. W wyniku realizacji projektu osiągnięto następujące cele:

        (a) opracowano nową konstrukcję wyrobu (…) wykonywanego w całości z (…), eliminującą konieczność stosowania okleinowanego MDF;

        (b) zredukowano liczbę operacji technologicznych z 10 do 3 (…), co przełożyło się na wzrost wydajności procesu o 326%;

        (c) wykazano empirycznie, że (…) wytrzymuje dziesięciokrotność ciężaru wyrobu;

        (d) opracowano koncepcję opakowania i potwierdzono funkcjonalność wyrobu w warunkach transportu.

Projekt był realizowany w trzech sekwencyjnych etapach przez zespół pracowników. W ramach projektu wykorzystano ploter z głowicą tnącą CO2 (do wycinania prototypów) oraz komorę klimatyczną (do testów odporności).

 5. Projekt był wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy. Twórczy charakter projektu przejawia się w następujących okolicznościach:

        (a) Brak dostępnych gotowych rozwiązań. Na etapie inicjowania projektu nieznana była odpowiedź na pytanie, czy jest w ogóle możliwe uzyskanie stabilnej formy przestrzennej imitującej profil z okleinowanego MDF z jednocząstkowego płaskiego wykroju (…). żadne dostępne dane techniczne producenta (…) ani żadne istniejące rozwiązania rynkowe nie dawały odpowiedzi na pytania o geometrię zamków, gramatury materiału i wytrzymałość (…) dla specyfiki wyrobu Wnioskodawcy.

        (b) Immanentna niepewność badawcza przez cały czas realizacji. Projekt charakteryzowała niepewność co do trzech kluczowych kwestii:

  (i) czy i przy jakich parametrach geometrycznych zamków możliwe jest uzyskanie stabilnej formy przestrzennej z płaskiego wykroju;

 (ii) jaka gramatura (…) jednocześnie spełnia wymagania sztywności, wytrzymałości (…) i możliwości samodzielnego złożenia;

(iii) czy (…) może zastąpić (…). Odpowiedzi mogły być udzielone wyłącznie empirycznie. 

        (c) Oryginalne rozwiązania technologiczne. W wyniku projektu powstały cztery autorskie i oryginalne rozwiązania (…) niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy.

        (c) Efekty prac stanowią kreację nowego wyrobu (…) wykonanego wyłącznie z jednego arkusza (…), zastępującego dotychczasowy wyrób wieloskładnikowy z okleinowanego MDF. Wyrób ten nie istniał w Spółce ani na rynku w tej konkretnej konfiguracji konstrukcyjnej.

        (d) Wyniki projektu nie dały się z góry przewidzieć. Optymalny próg gramatury (320 g/m2), wytrzymałość (dziesięciokrotność ciężaru wyrobu), geometria zamków i redukcja liczby operacji z 10 do 3 nie były możliwe do ustalenia bez badań empirycznych.

         (e) Prace miały charakter twórczy, wymagały sformułowania oryginalnej koncepcji konstrukcyjnej, przeprowadzenia sześciu etapów badań empirycznych i empirycznego wyznaczenia wszystkich kluczowych parametrów.

        (f) Prace są innowacyjne w skali Wnioskodawcy - przed realizacją projektu Wnioskodawca nie dysponował wyrobem (…) wykonywanym z jednego arkusza (…) z oryginalną geometrią zamków składanych ani żadną z czterech opracowanych autorskich rozwiązań technologicznych.

        (g) Wyniki projektu prowadzą do wyników możliwych do powtórzenia - opracowana metoda weryfikacji wytrzymałości (…) może być stosowana przy przyszłych modyfikacjach wyrobu lub przy projektowaniu analogicznych wyrobów (…). Proces trzyoperacyjny zapewnia wysoką powtarzalność jakości.

         (h) Projekt oparty był na oryginalnej hipotezie: że możliwe jest zastąpienie dziesięciooperacyjnego procesu z MDF trzyoperacyjnym procesem z jednego arkusza przy zachowaniu wymaganej formy wizualnej i funkcjonalnej. Hipoteza ta wymagała weryfikacji empirycznej.

         (i) Projekt doprowadził do nowych odkryć procesowych i materiałowych - empirycznego wyznaczenia progu gramatury 320 g/m2, wytrzymałości (…) dziesięciokrotnie przekraczającej ciężar wyrobu i optymalnej geometrii zamków składanych.

 6. Projekt był realizowany metodycznie i systematycznie, z jasno zdefiniowanym celem mierzalnym. Prace podzielono na sześć sekwencyjnych etapów:

(1) analiza wymagań technicznych i funkcjonalnych wyrobu;

(2) projektowanie wariantów konstrukcyjnych;

(3) wytworzenie prototypów na ploterze z głowicą tnącą CO2 i próby montażu;

(4) empiryczne badanie właściwości materiałowych i wytrzymałościowych (testy obciążeniowe, testy w komorze klimatycznej);

(5) opracowanie formy opakowania i testy procesu pakowania;

(6) analiza wyników i ocena procesu technologicznego.

Zastosowano metodologię polegającą na formułowaniu hipotezy dla każdego wariantu konstrukcyjnego, wycinaniu prototypu i przeprowadzaniu prób montażu i testów materiałowych, a wyniki prób stanowiły empiryczną podstawę do odrzucenia lub dalszego rozwijania danego wariantu. Projekt zakończył się dokumentacją techniczną.

 7. Opisane prace nie stanowią działalności rutynowej. Projekt wymagał odpowiedzi na pytania, których nie można było udzielić na podstawie dostępnych danych technicznych ani przez adaptację istniejących rozwiązań. Rutynowa zmiana procesowa polegałaby na modyfikacji parametrów istniejącego wyrobu, tymczasem projekt wymagał konceptualnego zastąpienia całkowicie odmiennej kategorii materiałowej (okleinowany MDF) innym materiałem (…), co wymagało sformułowania i empirycznej weryfikacji oryginalnych hipotez w zakresie geometrii, gramatury i wytrzymałości.

Pytanie

1. Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT?

2. A jeżeli tak to, czy stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT? A tym samym, czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadzone prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń - o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Prowadzone prace stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. A tym samym Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Stosownie do art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Prowadzony przez Wnioskodawcę projekt stanowi działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Kwalifikacja prac jako działalności B+R wymaga łącznego spełnienia trzech warunków: (1) twórczości, (2) systematyczności oraz (3) zwiększenia zasobów wiedzy lub tworzenia nowych zastosowań. Wszystkie trzy przesłanki są w niniejszym przypadku spełnione, co wynika z poniższych okoliczności.

TWÓRCZOŚĆ

Kryterium twórczości jest spełnione wówczas, gdy podejmowane prace prowadzą do powstania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania o indywidualnym, oryginalnym charakterze. Twórczość może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi i rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa - nie jest wymagane opracowanie rozwiązania przełomowego w skali globalnej. Nieodłączną cechą działalności badawczo-rozwojowej jest natomiast niepewność co do ostatecznego efektu prac: jeżeli wynik jest z góry znany i pewny, mamy do czynienia z działalnością rutynową, nie zaś badawczo-rozwojową.

Projekt Wnioskodawcy spełnia kryterium twórczości w pełnym zakresie, co wynika z następujących okoliczności:

  - Brak gotowych rozwiązań możliwych do adaptacji. Punktem wyjścia projektu była potrzeba zastąpienia dziesięciooperacyjnego, wielokomponentowego wyrobu z okleinowanego MDF - wyrobem wykonywanym z jednego arkusza (…), składanym przez użytkownika, bez użycia okuć, kleju ani dodatkowych łączników. Na etapie inicjowania projektu nie było wiadomo, czy cel ten jest w ogóle osiągalny przy zastosowaniu wyłącznie materiału (…). Żadne z dostępnych opracowań technicznych producenta (…) ani rozwiązań rynkowych nie dawało odpowiedzi na pytanie, jakie parametry geometryczne zamków składanych umożliwią uzyskanie stabilnej formy przestrzennej imitującej profilowany MDF. Rozwiązania nie można było uzyskać przez bezpośrednią adaptację istniejących procesów ani przez rutynowe przeniesienie parametrów z innych projektów.

  - Niepewność badawcza przez cały czas realizacji projektu. Projekt charakteryzowała immanentna niepewność co do osiągnięcia zakładanych rezultatów. Przed przystąpieniem do prac nieznana była odpowiedź na trzy kluczowe pytania: (i) czy i przy jakich parametrach geometrycznych zamków składanych możliwe jest uzyskanie z płaskiego wykroju (…) stabilnej formy przestrzennej, (ii) jaka gramatura (…) stanowi optymalny próg zapewniający jednocześnie sztywność, wytrzymałość (…) i możliwość samodzielnego złożenia przez użytkownika, oraz (iii) czy otwór wycięty w tylnej części arkusza może skutecznie zastąpić (…) i przy jakim obciążeniu traci funkcjonalność. Odpowiedzi na te pytania mogły zostać udzielone wyłącznie w drodze przeprowadzonych empirycznie prób i testów - nie wynikały z żadnych wcześniej dostępnych danych.

  - Opracowanie oryginalnych, samodzielnych rozwiązań konstrukcyjnych. W wyniku przeprowadzonych prac powstały cztery oryginalne rozwiązania niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy: (i) oryginalna geometria zamków składanych umożliwiająca uzyskanie efektu przestrzennego z jednoczęściowego płaskiego wykroju (…) bez użycia jakichkolwiek łączników mechanicznych lub klejów; (ii) projekt dedykowanego narzędzia do wycinania wykroju na prasie hydraulicznej, opracowanego wyłącznie dla nowo zaprojektowanego wyrobu; (iii) metoda weryfikacji wytrzymałości (…) opierająca się na testach obciążeniowych z określonym krotnym ciężarem wyrobu jako kryterium akceptacji; (iv) koncepcja opakowania optymalizująca liczbę wyrobów na palecie i ograniczająca koszty transportu. Rozwiązania te zostały opracowane samodzielnie przez pracowników Wnioskodawcy, są uzewnętrznione w postaci dokumentacji technicznej i projektowej, a ich wyniki wnoszą obiektywnie nową wartość do działalności Spółki.

  - Innowacyjność na skalę przedsiębiorstwa. Nawet jeżeli podobne rozwiązania ogólnej kategorii (wyroby składane) istnieją na rynku, twórczość działalności B+R jest wystarczająca, gdy opracowane rozwiązania są nowe lub istotnie ulepszające w skali danego podatnika. W niniejszym przypadku Wnioskodawca nie przenosił żadnych zewnętrznych parametrów - opracowana geometria zamków, dobór gramatury materiału i projekt narzędzia tnącego są wynikiem własnych prac koncepcyjnych i prób prototypowych, nieposiadającym odpowiednika w dotychczasowej działalności Spółki.

Wymóg systematyczności nie oznacza konieczności prowadzenia prac badawczo-rozwojowych w sposób nieprzerwany. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Systematyczność oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany - niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace B+R, czy jedynie od czasu do czasu.

Projekt był realizowany w sposób w pełni systematyczny i metodyczny, co potwierdzają następujące okoliczności:

Zdefiniowany cel i zakres. Projekt miał jasno określony cel: opracowanie nowej konstrukcji wyrobu (…) przeznaczonego do zawieszenia na ścianie, spełniającego jednocześnie wymagania funkcjonalne i cenowe kontrahenta, których dotychczasowy wielooperacyjny proces technologiczny nie był w stanie spełnić. Cel ten był mierzalny - obejmował konkretne parametry wizualne (efekt przestrzenny imitujący profil z okleinowanego MDF), wytrzymałościowe (wytrzymałość) oraz kosztowe (redukcja liczby operacji technologicznych).

Sekwencyjna realizacja etapów. Prace zostały podzielone na sześć etapów realizowanych w zaplanowanej kolejności: (i) analiza wymagań technicznych i funkcjonalnych wyrobu; (ii) projektowanie wariantów konstrukcyjnych; (iii) wytworzenie prototypów i próby montażowe; (iv) empiryczne badanie właściwości materiałowych i wytrzymałościowych; (v) opracowanie formy opakowania i testy procesu pakowania; (vi) analiza wyników testów, ocena procesu technologicznego i weryfikacja koncepcji. Każdy etap stanowił logicznie zaplanowaną konsekwencję poprzedniego i warunkował przejście do kolejnego.

Metodologia badawcza oparta na empirycznym wyznaczaniu parametrów. Całość prac prowadzona była przy zastosowaniu ustalonej metodologii badawczej: dla każdego wariantu konstrukcyjnego formułowano hipotezę, wycinano prototyp na ploterze z głowicą tnącą CO2, przeprowadzano próby montażu i testy materiałowe (testy wytrzymałościowe (…), testy klimatyczne w komorze klimatycznej), a wyniki prób stanowiły empiryczną podstawę do odrzucenia lub dalszego rozwijania danego wariantu. Zastosowanie komory klimatycznej do testowania odporności na temperaturę i wilgotność świadczy o zorganizowanym i laboratoryjnym podejściu do weryfikacji hipotez.

Sformalizowana dokumentacja. Projekt zakończył się sporządzeniem dokumentacji technicznej obejmującej projekt narzędzia tnącego oraz dokumentację wynikową. Nadanie projektowi oznaczenia DT 2025-9 i jego formalne wyodrębnienie jako odrębnego projektu technologiczno-badawczego potwierdza zorganizowany i uporządkowany charakter prowadzonej działalności.

ZWIĘKSZENIE ZASOBÓW WIEDZY I TWORZENIE NOWYCH ZASTOSOWAŃ

W przypadku prac rozwojowych wystarczające jest, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Nie jest wymagane, aby prace prowadziły do odkryć o charakterze naukowym - istotne jest natomiast, że wiedza powstała w toku prac ma charakter weryfikowalny i może być stosowana do tworzenia nowych zastosowań.

W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca wytworzył i udokumentował nową wiedzę o charakterze procesowo-materiałowym, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych danych technicznych producentów materiałów. W szczególności:

  - Empiryczne wyznaczenie progu materiałowego. Ustalono empirycznie, że (…) stanowi próg materiałowy zapewniający jednoczesne spełnienie trzech wymagań: sztywności formy przestrzennej wyrobu, wytrzymałości (…) oraz możliwości samodzielnego złożenia wyrobu przez użytkownika końcowego bez narzędzi. Parametr ten nie wynikał z żadnych uprzednio dostępnych danych technicznych i mógł zostać wyznaczony wyłącznie w drodze systematycznych testów.

  - Nowe dane wytrzymałościowe. W toku testów obciążeniowych wykazano empirycznie, że (…) wytrzymuje obciążenie dziesięciokrotnie przekraczające ciężar wyrobu. Parametr ten był wcześniej nieznany i niewynikający z żadnych dostępnych danych producenta materiału - stanowi zatem element nowej wiedzy procesowej wytworzonej przez Wnioskodawcę.

  - Nowa wiedza konstrukcyjna w zakresie geometrii zamków. Ustalono, że zastosowanie odpowiednio zaprojektowanej geometrii zamków składanych umożliwia redukcję liczby operacji technologicznych z 10 do 3. Wiedza ta - obejmująca konkretną geometrię zamków, układ linii cięcia i bigowania oraz parametry współpracy poszczególnych elementów - stanowi nowe i oryginalne rozwiązanie konstrukcyjne, niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Spółki.

  - Weryfikowalna metoda testowania. Opracowano metodę empirycznego wyznaczania wytrzymałości (…) opartą na testach obciążeniowych z określonym krotnym ciężarem wyrobu jako kryterium akceptacji. Metoda ta ma charakter powtarzalny i może być stosowana przy przyszłych modyfikacjach wyrobu lub przy projektowaniu analogicznych wyrobów (…), co nadaje jej trwałą wartość wykraczającą poza jednorazowy projekt.

  - Wiedza negatywna z testów klimatycznych. Przeprowadzone testy w komorze klimatycznej i próby wytrzymałościowe pozwoliły na ustalenie granicznych warunków użytkowania wyrobu oraz zachowania materiału w środowisku zbliżonym do warunków przechowywania i eksponowania wyrobu przez użytkownika końcowego. Wiedza ta - nawet jeżeli część testów potwierdziła ograniczenia, a nie jedynie zalety rozwiązania - stanowi pełnoprawny efekt prac badawczo-rozwojowych: wiedza o tym, które rozwiązania i dlaczego nie mogą zostać zastosowane lub w jakich warunkach wyrób traci funkcjonalność, jest wartościową wiedzą procesową o charakterze weryfikowalnym.

Powyższa wiedza ma charakter weryfikowalny - została potwierdzona wynikami testów przeprowadzonych w kontrolowanych warunkach, w tym w komorze klimatycznej oraz w toku prób obciążeniowych. Opracowane podejście do projektowania wyrobów (…) opartych na geometrii zamków składanych może być stosowane przez Wnioskodawcę przy przyszłych inicjatywach projektowych dotyczących analogicznych wyrobów. Stanowi to dowód, że projekt doprowadził do wytworzenia zasobów wiedzy o trwałej wartości, wykraczających poza efekty jednorazowego projektu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop:

W myśl art. 4a pkt 27 updop:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że realizowany przez Państwa Projekt w zakresie opracowania od podstaw nowej konstrukcji wyrobu (…) przeznaczonego do zawieszenia na ścianie, spełniającego określone przez kontrahenta wymagania funkcjonalne i cenowe, których dotychczas stosowane metody wytwórcze nie były w stanie spełnić jednocześnie, był wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy. W wyniku projektu powstały cztery autorskie i oryginalne rozwiązania (geometria zamków, narzędzie tnące, metoda weryfikacji (…), koncepcja opakowania) niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Ponadto, wykorzystali Państwo istniejącą wiedzę, a także powstała nowa wiedza procesowa, materiałowa i konstrukcyjna. Projekt był realizowany w pełni metodycznie i systematycznie oraz posiadał jasno zdefiniowany cel mierzalny. Wskazali Państwo, że opisane prace nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.

Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się z Państwem, że opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń - o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Również, zgadzam się z Państwem, że projekty rozwojowe stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a tym samym, Państwa Spółka ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.