Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.338.2026.2.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis działalności X

Podstawowym przedmiotem aktywności „X” (dalej: „X” lub „Wnioskodawca”) jest działalność produkcyjna w zakresie produktów (…). Głównym odbiorcą produktów X jest Y, na rzecz której sprzedawane są m.in.: (…).

Charakterystyczną cechą produkcji artykułów (…) jest konieczność zachowania wyjątkowego poziomu staranności w procesie wytwórczym. Wysoka dbałość jest kluczowym czynnikiem decydującym o sukcesie w przetargach. Taki standard został narzucony przez klientów, którzy wykazują niski poziom tolerancji na wady produkcyjne (np. (…)).

W związku z powyższym, X jest zobowiązana do ciągłego opracowywania nowych procesów wewnętrznych oraz technologii produkcyjnych. Stały rozwój w tych obszarach jest niezbędny dla utrzymania wysokiego standardu jakości i sprostania oczekiwaniom coraz bardziej wymagających klientów.

Oprócz działalności produkcyjnej i handlowej X prowadzi także działalność rozwojową. Działalność rozwojowa w strukturze X oparta jest o metodologię KAIZEN. Metodologia KAIZEN, jest strategicznym podejściem do ciągłego doskonalenia procesów i praktyk organizacyjnych. Opierając się na zasadzie stałego ulepszania, KAIZEN skupia się na zaangażowaniu wszystkich pracowników na różnych szczeblach organizacji. Dąży do eliminacji marnotrawstwa, promując efektywność i poprawę jakości. Metodologia KAIZEN stanowi integralną część kultury firmy, umożliwiając adaptację do zmian rynkowych i utrzymanie konkurencyjnej przewagi.

Prace rozwojowe są prowadzone przede wszystkim w ramach (…). Wsparciem służy również Dział (…).

Działalność rozwojowa jest inicjowana z trzech źródeł:

·      Działalność filarowa;

·      Działalność Audytowa;

·      Zgłoszenia zewnętrzne.

Działalność filarowa.

Każdy z filarów ma wyznaczonego Lidera oraz przypisany do niego interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Spotkania filarowe odbywają się systematycznie, według wyznaczonego harmonogramu i/lub zgodnie z zapotrzebowaniem na realizację projektów doskonalących i organizowane są przez liderów filarów. Prace odbywają się w sześciu głównych filarach:

1.  Filar Bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

2.  Filar Wydajności i inżynierii przemysłowej.

3.  Filar niezawodności maszyn.

4.  Filar jakości i kontroli procesu.

5.  Filar rozwoju pracowników.

6.  Filar obsługi klienta i serwisu.

Podstawą działania struktury filarowej jest opracowanie analizy SWOT. Następnie na podstawie zidentyfikowanych słabych stron oraz zagrożeń prowadzona jest analiza ryzyka, a jeśli zidentyfikowane ryzyko jest dla przedsiębiorstwa nieakceptowalne, lider filaru zobowiązany jest do uruchomienia projektów mających na celu eliminację powstałego ryzyka. Każdy z kluczowych obszarów jest również opisany wskaźnikami wewnętrznymi (wymagania klienta) / i lub zewnętrznymi, które są śledzone cyklicznie (w zależności od dostępności danych od klienta), a przypadku wskaźników wewnętrznych ewaluacja rezultatów odbywa się w cyklu miesięcznym. spadek, któregoś ze wskaźników poniżej wyznaczonego celu jest sygnałem dla Lidera Filaru do uruchomienia projektu doskonalącego oraz podjęcia akcji mającej na celu eliminację powstałych zakłóceń.

Audyty

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie prowadzonych audytów. Tą grupę działań można podzielić na dwa źródła, zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedsiębiorstwo prowadzi 4 typy audytów: Systemu (…), Systemu (…), Audyty (…) oraz systemu (…). Audyty zewnętrzne są prowadzone przez klienta i mają na celu zbadanie potencjału rozwojowego przedsiębiorstwa z wyznaczeniem poszczególnych celów dla znalezionych problemów produkcyjnych/jakościowych/logistycznych czy z zagadnień z zakresu ergonomii pracy.

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie zgłoszeń od poszczególnych właścicieli obszarów i/lub pracowników poszczególnych działów.

Po zdefiniowaniu problemu, który pochodzi z w/w źródeł powoływany jest interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Zespół musi składać się ze specjalistów pochodzących z różnych działów. Dobrą praktyką jest też aby w zespole była jedna osoba nie związana z problemem ponieważ wnosi ona inne spojrzenie do analizy przedstawionego w grupie problemu. Następnie, definiowany jest cel do osiągnięcia, który musi być celem mierzalnym, wyrażonym wskaźnikowo: np. wzrost wydajności o 15%. Opracowanie technologii klejenia z uzyskaniem (…). Przy czym, dla (…).

W następnym kroku zespół przechodzi do analizy problemu, w zależności od stopnia skomplikowania problemu, może to być:

•      Obserwacja stanowiska pracy.

•      Burza mózgów.

•      Pomiary czasy cyklu poszczególnych operacji.

•      Prace analityczne: Procentowa analiza (…).

Każdorazowo przeprowadzenie analizy musi przybliżać zespół do rozwiązania zdefiniowanego problemu. Na podstawie przeprowadzonej analizy określane są zadania do realizacji oraz osoby potrzebne do ich wykonywania, określany jest termin realizacji i status prowadzonych prac. W wyniku realizacji prac projektowych przygotowywana jest dokumentacja projektowa.

OPIS PROJEKTU B+R

I. Cel projektu

Projekt dotyczył opracowania i wdrożenia ulepszonego procesu (…). Zasadniczym celem projektu było wyeliminowanie procesowej (…).

II. Przebieg prac

Etap 1. Analiza przyczyn powstawania (…)

Przeprowadzono analizę przyczyn powstawania (…). Głównym wyzwaniem inżynierskim była eliminacja zjawiska (…). Zespół musiał rozstrzygnąć niepewność dotyczącą (…). Na podstawie zgromadzonej wiedzy empirycznej wyznaczono założenia konstrukcyjne dla nowego modułu — bez pewności, która konfiguracja geometryczna i materiałowa okaże się optymalna.

Etap 2. Opracowanie (…) i dobór materiału

Opracowano (…). Etap ten miał charakter badawczy — zmierzał do ustalenia optymalnych parametrów materiałowych i geometrycznych (…) zapewniających wystarczającą elastyczność w kontakcie z detalem przy jednoczesnym zachowaniu wymaganej skuteczności (…).

Etap 3. Wykonanie prototypu, montaż na linii i testy

Wykonano prototyp (…). Zastosowanie tymczasowych (…). Dzięki temu uniknięto kosztownej i ryzykownej modyfikacji układu (…). Prace na tym etapie miały charakter iteracyjny — prowadzono kolejne cykle montażu i oceny technicznej, zmierzające do ustalenia optymalnego (…).

Etap 4. Analiza (…)

Przeprowadzono kontrolę (…), a następnie dokonano zamknięcia projektu. Etap ten stanowił empiryczną weryfikację skuteczności wdrożonego procesu w rzeczywistych warunkach operacyjnych i dostarczył mierzalnych danych potwierdzających osiągnięcie założonych parametrów jakościowych.

III. Elementy twórcze

Centralnym pytaniem poznawczym projektu było ustalenie, czy i w (…).

Przed przystąpieniem do projektu nieznane były następujące kwestie:

(i) optymalna (…);

(ii) właściwy dobór materiału (…);

(iii) lokalizacja (…).

Odpowiedzią na postawione pytania był samodzielnie opracowany proces (…). Elastyczna (…).

Rozwiązanie to — obejmujące zarówno dobór parametrów geometrycznych i materiałowych (…), jak i metodę empirycznego wyznaczania (…) — zostało opracowane samodzielnie i nie mogło być uzyskane przez adaptację dostępnych, typowych rozwiązań stosowanych na (…)

IV. Wpływ na poszerzenie wiedzy

W wyniku przeprowadzonych prac empirycznych ustalono, że zastosowanie dodatkowej elastycznej (…).

Ustalono tym samym, że zjawisko (…).

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 23 lipca 2026 r., uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego, następująco:

Pytanie 1. Jaka konkretnie istniejąca wiedza jest wykorzystywana w ramach opisanych prac?

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca wykorzystał następującą istniejącą wiedzę:

(a) wiedzę z zakresu (…);

(b) doświadczenie operacyjne pracowników Wnioskodawcy - wiedzę o występujących wadach jakościowych (…);

(c) ogólną wiedzę inżynierską z zakresu właściwości (…);

(d) wiedzę z zakresu mechaniki i dynamiki (…).

Wiedza ta stanowiła punkt wyjścia dla przeprowadzonych prac. Nie pozwalała jednak na samodzielne wyznaczenie:

 i.       optymalnej (…);

ii.      właściwego doboru materiału (…);

iii.       lokalizacji (…).

Pytanie 2. Czy w wyniku prac, w ramach projektu, powstała nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?

Tak. W wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza procesowa, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych. Nowa wiedza obejmuje:

(a) empirycznie wyznaczoną optymalne (…);

(b) właściwy dobór materiału (…);

(c) empirycznie (…);

(d) wiedzę o optymalnej konfiguracji współpracy (…).

Nowa wiedza dotyczy następujących dyscyplin: (…).

Pytanie 3. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce Wnioskodawcy zastosowano? Na czym polega unikatowość/innowacyjność projektu?

W ramach projektu zastosowano następujące rozwiązania, niewystępujące w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy:

(a) elastyczna (…);

(b) metoda empirycznego wyznaczania (…);

(c) iteracyjna metoda optymalizacji (…).

Unikatowość projektu polega na empirycznym wyznaczeniu - w warunkach specyficznych dla (…). Parametrów tych nie można było uzyskać przez adaptację typowych rozwiązań z (…).

Pytanie 4. Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych?

W wyniku realizacji projektu osiągnięto następujące cele:

(a) zmniejszono ilość uszkodzeń (…);

(b) poprawiono stabilność i precyzję (…);

(c) wyeliminowano konieczność ciągłego nadzoru i (…);

(d) potwierdzono skuteczność przez analizę (…).

Projekt był realizowany przez wyznaczony zespół pracowników. W ramach projektu wykorzystano (…).

Pytanie 5. Czy projekt był wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadał charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny? W czym przejawia się twórczy charakter projektu?

Tak. Projekt był wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy i posiadał charakter kreatywny, nowatorski oraz oryginalny. Twórczy charakter projektu przejawia się w następujących okolicznościach:

(a) Przed przystąpieniem do projektu nie była znana optymalna (…). Rozwiązań tych nie można było uzyskać przez adaptację typowych rozwiązań stosowanych w (…).

(b) Projekt cechowała immanentna niepewność badawcza - wymagane było iteracyjne przeprowadzanie cykli montażu i oceny technicznej.

(c) W wyniku projektu powstał autorski i oryginalny proces (…), niemający odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Został opracowany samodzielnie i uzewnętrzniony w postaci dokumentacji procesowej i wdrożonego standardu pracy.

Pytanie 6. Czy efekty pracy Spółki:

(a) były kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej procesu;

(b) nie były efektem pracy, której rezultaty dają się z góry przewidzieć jako powtarzalne;

(c) nie były jedynie techniczną, a były twórczą realizacją szczegółowych projektów?

(a) Tak. Efekty prac stanowią kreację nowego procesu (…). Wcześniej stosowana była wyłącznie (…).

(b) Tak. Wyniki projektu nie dały się z góry przewidzieć. Optymalna (…).

(c) Tak. Prace miały charakter twórczy, a nie jedynie techniczny. Ich istotą było sformułowanie i rozwiązanie pytania badawczego dotyczącego (…) - w oparciu o własne eksperymenty empiryczne, iteracyjne testy prototypu i weryfikację w warunkach produkcyjnych.

Pytanie 7. Czy wszystkie prace uważane za badawczo-rozwojowe:

(a) są innowacyjne;

(b) prowadzą do wyników możliwych do powtórzenia;

(c) oparte były na nowych koncepcjach i hipotezach;

(d) ukierunkowane były na nowe odkrycia?

(a) Tak. Prace są innowacyjne w skali Wnioskodawcy - przed realizacją projektu Spółka nie stosowała (…). Opracowane rozwiązanie stanowi istotne odróżnienie od dotychczasowej praktyki opartej na (…).

(b) Tak. Wyniki projektu prowadzą do wyników możliwych do powtórzenia - wdrożona (…). Skuteczność potwierdzona została analizą powierzchniową detali i pomiarem stabilności wymiarowej.

(c) Tak. Projekt oparty był na oryginalnej koncepcji i hipotezie badawczej: że (…). Hipoteza ta nie była oczywista i wymagała weryfikacji empirycznej.

(d) Tak. Projekt był ukierunkowany na nowe odkrycia procesowe - empiryczne wyznaczenie optymalnej geometrii i materiału (…). Wyniki te stanowią nową wiedzę procesową, wcześniej nieistniejącą w Spółce.

Pytanie 8. Czy działalność opisana we wniosku podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?

Tak. Projekt był realizowany w pełni metodycznie i systematycznie. Posiadał jasno zdefiniowany cel mierzalny - opracowanie i wdrożenie ulepszonego procesu (…).

Prace zostały podzielone na cztery sekwencyjne etapy:

(1) analiza przyczyn powstawania (…),

(2) modelowanie (…),

(3) wykonanie prototypu, montaż na linii i testy iteracyjne,

(4) analiza (…),

Wszystkie cztery etapy zostały zakończone. Projekt zakończył się sporządzeniem dokumentacji procesowej.

Pytanie 9. Czy opisane prace stanowią działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany?

Nie. Opisane prace nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany. Przed realizacją projektu nie była znana optymalna (…). Główny dylemat inżynierski – (…) - nie posiadał z góry określonego rozwiązania i wymagał iteracyjnych badań empirycznych. Prace wymagały specjalistycznej wiedzy z zakresu mechaniki materiałów, inżynierii procesów i inżynierii jakości. Rutynowe działanie polegałoby na zastąpieniu (…) innym typowym rozwiązaniem dostępnym na rynku - tymczasem projekt wymagał samodzielnego opracowania nowego rodzaju (…).

Pytania

1.  Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT ?

2.  A jeżeli tak to, czy stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT ?

A tym samym, czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadzone prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń - o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Prowadzone prace stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. A tym samym Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Uzupełniając powyższą definicję, należy przytoczyć art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Prowadzony przez Wnioskodawcę projekt stanowi działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Kwalifikacja prac jako działalności B+R wymaga łącznego spełnienia trzech warunków:

1.  Twórczość;

2.  Systematyczność;

3.  Zwiększenie zasobów wiedzy.

1. TWÓRCZOŚĆ

Kryterium twórczości jest spełnione, gdy podejmowane prace prowadzą do powstania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania, wyróżniającego się indywidualnym, oryginalnym charakterem. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi i rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa – podatnik nie musi opracowywać rozwiązania przełomowego w skali globalnej. Nieodłączną cechą działalności badawczo-rozwojowej jest również niepewność co do ostatecznego efektu prac – jeżeli wynik jest z góry znany i pewny, nie mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową, lecz z rutynową modyfikacją.

Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). Ponadto, uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot.

Orzecznictwo wyjaśnia również, że przez działalność twórczą należy rozumieć działalność, której rezultat powinien:

(i)   być odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie, przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie oraz możliwość wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości;

(ii)  mieć charakter indywidualny, tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności;

(iii)  mieć charakter oryginalny, wnosić obiektywnie nową wartość, stanowić „nowy wytwór intelektu”.

Projekt Wnioskodawcy spełnia kryterium twórczości w pełnym zakresie, co wynika z następujących okoliczności:

Brak dostępnych gotowych rozwiązań: centralnym pytaniem poznawczym projektu było ustalenie, czy i w jakiej (…). Na etapie inicjowania projektu nie były znane: (…). Rozwiązań tych nie można było uzyskać przez bezpośrednią adaptację rozwiązań dostępnych na rynku ani przez rutynowe przeniesienie parametrów stosowanych w innych procesach produkcyjnych.

Niepewność badawcza: projekt cechowała immanentna niepewność co do osiągnięcia zakładanych rezultatów. W toku prac wymagane było iteracyjne przeprowadzanie cykli montażu i oceny technicznej, zmierzających do ustalenia (…). Ponadto (…) – żadna ze znanych wcześniej metod nie dawała gwarancji sukcesu bez przeprowadzenia prób w rzeczywistym środowisku operacyjnym.

Opracowanie samodzielnych, oryginalnych rozwiązań technologicznych: w wyniku przeprowadzonych prac powstało autorskie rozwiązanie procesowe niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy – samodzielnie opracowany proces (…). Konstrukcja (…). Rozwiązanie to zostało uzewnętrznione w postaci dokumentacji procesowej i wdrożonego standardu pracy, a jego wyniki wnoszą obiektywnie nową wartość do działalności Spółki.

Innowacyjność na skalę przedsiębiorstwa: (…) – wyklucza możliwość bezpośredniego przeniesienia parametrów lub metodyki z innych linii produkcyjnych czy typowych rozwiązań stosowanych w (…).

2. SYSTEMATYCZNOŚĆ

Wymóg systematyczności nie oznacza konieczności prowadzenia prac badawczo-rozwojowych w sposób nieprzerwany – wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Systematyczność oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace B+R, czy jedynie od czasu do czasu.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza:

(i) robiący coś regularnie i starannie,

(ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,

(iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Projekt był realizowany w sposób w pełni systematyczny i metodyczny, co potwierdzają następujące okoliczności:

(i)  projekt miał jasno zdefiniowany cel – opracowanie ulepszonego procesu (…);

(ii)  prace zostały podzielone na cztery etapy realizowane sekwencyjnie i w sposób zaplanowany: od analizy przyczyn (…);

(iii) całość prac była prowadzona przez wyznaczony interdyscyplinarny zespół zadaniowy z zastosowaniem ustalonej metodologii badawczej, obejmującej empiryczne wyznaczanie parametrów procesu, iteracyjne testy prototypu oraz obserwacje w warunkach rzeczywistego (…);

(iv) projekt zakończył się sporządzeniem sformalizowanej dokumentacji procesowej, co potwierdza jego zorganizowany i uporządkowany charakter.

3. ZWIĘKSZENIE ZASOBÓW WIEDZY I TWORZENIE NOWYCH ZASTOSOWAŃ

W przypadku prac rozwojowych wystarczające jest, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Nie jest wymagane, aby prace prowadziły do przełomowych odkryć o charakterze naukowym – istotne jest, że wiedza powstała w toku prac ma charakter weryfikowalny i może być stosowana do tworzenia nowych zastosowań.

W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.

W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca wytworzył i udokumentował nową wiedzę procesową, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych.

W szczególności:

Ustalono empirycznie optymalną (…). Parametry te nie były wcześniej znane dla przedmiotowej linii produkcyjnej i mogły zostać wyznaczone wyłącznie w wyniku iteracyjnych prób w rzeczywistych warunkach operacyjnych.

Dokonano właściwego doboru materiału (…). Zależność ta miała charakter nowatorski i nieoczywisty w kontekście specyfiki (…).

Empirycznie wyznaczono (…) – bez konieczności modyfikacji układu sterowania – jest skuteczną i ekonomicznie uzasadnioną metodą eliminacji zjawiska (…).

Ustalono, że zastosowanie (…).

Opracowano metodę empirycznego wyznaczania optymalnych parametrów geometrycznych i materiałowych (…) – co stanowi dowód, że projekt doprowadził do wytworzenia zasobów wiedzy o trwałej wartości, wykraczających poza efekty jednorazowego projektu.

Powyższa wiedza ma charakter weryfikowalny i została potwierdzona wynikami testów przeprowadzonych w warunkach produkcyjnych, w tym analizą powierzchniową detali i pomiarem stabilności wymiarowej (…) po wdrożeniu rozwiązania. Opracowane podejście do (…) – może być stosowane przy przyszłych inicjatywach doskonalenia procesów. Stanowi to dowód, że projekt doprowadził do wytworzenia zasobów wiedzy o trwałej wartości, wykraczających poza efekty jednorazowego projektu.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że opisane w stanie faktycznym prace spełniają wszystkie ustawowe przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a koszty kwalifikowane poniesione w związku z ich realizacją mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop:

W myśl art. 4a pkt 27 updop:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

-     w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

-     w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że realizowany Projekt dotyczył (…). Projekt był wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy i posiadał charakter kreatywny, nowatorski oraz oryginalny. Ponadto, wykorzystali Państwo istniejącą wiedzę, a także powstała nowa wiedza procesowa, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych. Projekt był realizowany w pełni metodycznie i systematycznie. Posiadał jasno zdefiniowany cel mierzalny - opracowanie i wdrożenie ulepszonego procesu (…). Wskazali Państwo, że opisane prace nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.

Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się z Państwem, że opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń - o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Również, zgadzam się z Państwem, że prowadzone prace stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. A tym samym Państwa Spółka ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.