Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.342.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 29 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis działalności X

Podstawowym przedmiotem aktywności „X Spółka Komandytowa” (dalej: „X” lub „Wnioskodawca”) jest działalność produkcyjna w zakresie produktów (...). Tzw. (...) opiera się na produkcji i sprzedaży hurtowej (...). Głównym odbiorcą produktów X jest (...), na rzecz której sprzedawane są m.in.: (…).

Charakterystyczną cechą produkcji artykułów (...) jest konieczność zachowania wyjątkowego poziomu staranności w procesie wytwórczym. Wysoka dbałość jest kluczowym czynnikiem decydującym o sukcesie w przetargach. Taki standard został narzucony przez klientów, którzy wykazują niski poziom tolerancji na wady produkcyjne (np. klient nie zdecyduje się na zakup (...)).

W związku z powyższym, X jest zobowiązana do ciągłego opracowywania nowych procesów wewnętrznych oraz technologii produkcyjnych. Stały rozwój w tych obszarach jest niezbędny dla utrzymania wysokiego standardu jakości i sprostania oczekiwaniom coraz bardziej wymagających klientów.

Oprócz działalności produkcyjnej i handlowej X prowadzi także działalność rozwojową. Działalność rozwojowa w strukturze X oparta jest o metodologię KAIZEN. Metodologia KAIZEN, jest strategicznym podejściem do ciągłego doskonalenia procesów i praktyk organizacyjnych. Opierając się na zasadzie stałego ulepszania, KAIZEN skupia się na zaangażowaniu wszystkich pracowników na różnych szczeblach organizacji. Dąży do eliminacji marnotrawstwa, promując efektywność i poprawę jakości. Metodologia KAIZEN stanowi integralną część kultury firmy, umożliwiając adaptację do zmian rynkowych i utrzymanie konkurencyjnej przewagi.

Prace rozwojowe są prowadzone przede wszystkim w ramach Działu Badań i Rozwoju, (...) Produkcja, oraz Inżynierii Procesowej i Produktu. Wsparciem służy również Dział Kontroli Jakości.

Działalność rozwojowa jest inicjowana z trzech źródeł:

·      Działalność filarowa;

·      Działalność Audytowa;

·      Zgłoszenia zewnętrzne.

Działalność filarowa.

Każdy z filarów ma wyznaczonego Lidera oraz przypisany do niego interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Spotkania filarowe odbywają się systematycznie, według wyznaczonego harmonogramu i/lub zgodnie z zapotrzebowaniem na realizację projektów doskonalących i organizowane są przez liderów filarów. Pracę odbywają się w sześciu głównych filarach:

1.  Filar Bezpieczeństwa i ochrony środowiska;

2.  Filar Wydajności i inżynierii przemysłowej;

3.  Filar niezawodności maszyn;

4.  Filar jakości i kontroli procesu;

5.  Filar rozwoju pracowników;

6.  Filar obsługi klienta i serwisu.

Podstawą działania struktury filarowej jest opracowanie analizy SWOT. Następnie na podstawie zidentyfikowanych słabych stron oraz zagrożeń prowadzona jest analiza ryzyka, a jeśli zidentyfikowane ryzyko jest dla przedsiębiorstwa nieakceptowalne, lider filaru zobowiązany jest do uruchomienia projektów mających na celu eliminację powstałego ryzyka. Każdy z kluczowych obszarów jest również opisany wskaźnikami wewnętrznymi (wymagania klienta)/i lub zewnętrznymi, które są śledzone cyklicznie (w zależności od dostępności danych od klienta), a w przypadku wskaźników wewnętrznych ewaluacja rezultatów odbywa się w cyklu miesięcznym. Spadek któregoś ze wskaźników poniżej wyznaczonego celu jest sygnałem dla Lidera Filaru do uruchomienia projektu doskonalącego oraz podjęcia akcji mającej na celu eliminację powstałych zakłóceń.

Audyty

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie prowadzonych audytów. Tą grupę działań można podzielić na dwa źródła, zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedsiębiorstwo prowadzi 4 typy audytów: Systemu IWAY, Systemu ISO, Audyty 5S oraz systemu GO/NOGO. Audyty zewnętrzne są prowadzone przez klienta i mają na celu zbadanie potencjału rozwojowego przedsiębiorstwa z wyznaczeniem poszczególnych celów dla znalezionych problemów produkcyjnych/jakościowych/ logistycznych czy z zagadnień z zakresu ergonomii pracy.

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie zgłoszeń od poszczególnych właścicieli obszarów i/lub pracowników poszczególnych działów.

Po zdefiniowaniu problemu, który pochodzi z w/w źródeł powoływany jest interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Zespół musi składać się ze specjalistów pochodzących z różnych działów. Dobrą praktyką jest też aby w zespole była jedna osoba nie związana z problemem ponieważ wnosi ona inne spojrzenie do analizy przedstawionego w grupie problemu. Następnie definiowany jest cel do osiągnięcia, który musi być celem mierzalnym, wyrażonym wskaźnikowo: np. wzrost wydajności o 15%. Opracowanie technologii klejenia z uzyskaniem poprawy wytrzymałości (...). Przy czym dla zagadnień miękkich dopuszczalne jest zdefiniowanie celu w postaci: np. Poprawa ergonomii pracy.

W następnym kroku zespół przechodzi do analizy problemu, w zależności od stopnia skomplikowania problemu, może to być:

•      Obserwacja stanowiska pracy;

•      Burza mózgów;

•      Pomiary czasy cyklu poszczególnych operacji;

•      Prace analityczne: Procentowa analiza odpadowości, analiza czasu przezbrojeń, analiza VSM, analiza FMEA.

Każdorazowo przeprowadzenie analizy musi przybliżać zespół do rozwiązania zdefiniowanego problemu. Na podstawie przeprowadzonej analizy określane są zadania do realizacji oraz osoby potrzebne do ich wykonywania, określany jest termin realizacji i status prowadzonych prac. W wyniku realizacji prac projektowych przygotowywana jest dokumentacja projektowa.

Opis projektu B+R

I.    Cel projektu

Przedmiotem projektu było opracowanie ulepszonego procesu produkcji (...), a także modyfikację stanowisk (...) oraz montażu (...). Celem nadrzędnym było wyeliminowanie zidentyfikowanych ograniczeń procesowych obniżających powtarzalność i wydajność produkcji oraz generujących braki jakościowe wynikające z nieuchronnej zmienności pracy manualnej.

Na etapie inicjowania prac problem właściwej parametryzacji zautomatyzowanego procesu aplikacji (...) oraz optymalnych wartości parametrów technologicznych procesu cięcia (...) nie był wcześniej rozwiązany w ramach przedmiotowej linii produkcyjnej. Nie było przy tym z góry wiadomo, które zmienne – prędkość obrotowa narzędzia skrawającego, posuw narzędzia tnącego, sekwencja sterowania sorterami czy konfiguracja algorytmu montażu – będą determinować osiągnięcie zakładanej powtarzalności i wydajności procesu. Cel projektu nie mógł zostać osiągnięty przez zastosowanie gotowych, uniwersalnych rozwiązań dostępnych na rynku ani przez rutynową adaptację parametrów stosowanych w innych procesach produkcyjnych, ze względu na unikatową konfigurację technologiczną przedmiotowej linii.

II. Przebieg prac

Etap 1. Podsumowanie i analiza dotychczasowych prac przy stanowiskach (...)

Dokonano przeglądu i systematyzacji wyników dotychczasowych prac badawczych związanych z modyfikacją stanowisk (...), stanowiącego punkt wyjścia do dalszych etapów projektu.

Etap 2. Eksperymentalne uruchomienie stanowiska (...) i badanie parametrów procesowych

Przeprowadzono próbne uruchomienie stanowiska (...) w warunkach produkcyjnych w celu empirycznej weryfikacji niezawodności pracy oraz wyznaczenia maksymalnej wydajności procesu. W toku doświadczeń badano wpływ zmienności parametrów procesowych – prędkości transporterów, czasu opóźnienia wydawania oraz prędkości podawania detali – na stabilność i powtarzalność procesu. Przeprowadzone testy wykazały brak możliwości zastosowania automatycznych (...), co stanowiło istotne ustalenie badawcze determinujące dalszy kierunek prac.

Etap 3. Badania ciągłe linii produkcyjnej i analiza wyników ze stanowiska doświadczalnego

Prowadzono obserwacje i pomiary całej linii produkcyjnej w trybie pracy ciągłej, ze szczególnym uwzględnieniem stanowiska (...) jako węzła krytycznego. Po przeprowadzeniu odbioru technicznego automatycznych (...) dokonano analizy wyników zgromadzonych podczas pracy na stanowisku doświadczalnym, co pozwoliło na empiryczne określenie nowych parametrów wydajnościowych procesu produkcji (...).

Etap 4. Identyfikacja problemów i prace koncepcyjne nad modernizacją stanowisk cięcia (...) i zszywania (...)

Na podstawie wyników etapu poprzedniego zdefiniowano problemy procesowe na stanowiskach cięcia (...) i zszywania (...). Przeprowadzono prace koncepcyjne zmierzające do opracowania optymalnego układu stanowisk, obejmujące analizę potencjału zdolności technologicznych linii pod kątem możliwości jej dostosowania do produkcji detali według indywidualnych wymagań klienta oraz ustalenie założeń procesowych w zakresie obsady i wydajności.

Etap 5. Budowa i testy stanowiska prototypowego oraz badanie parametrów ciągu technologicznego

Przygotowano prototypowe stanowisko produkcyjne, zaprojektowano i podłączono niezbędną infrastrukturę techniczną (zasilanie elektryczne, sprężone powietrze) oraz ustawiono ciąg technologiczny zgodnie z opracowanym schematem. Przeprowadzono testy rozruchowe stanowiska prototypowego, a następnie testy rozruchowe współpracujących stanowisk w całym ciągu technologicznym. W toku testów empirycznie badano i dobierano optymalne wartości parametrów procesu na wszystkich etapach produkcji – prędkości transporterów i ich przyspieszeń. Na podstawie wyników testów dokonano modyfikacji sorterów (...).

Etap 6. Modyfikacja algorytmów sterowania i opracowanie stref bezpieczeństwa

Wprowadzono modyfikacje w programie sterującym sorterami oraz w programie sterującym ciągiem transportowym, dostosowując algorytmy do wymagań procesowych wyznaczonych empirycznie w poprzednim etapie. Opracowano i zamontowano strefy bezpieczeństwa na zmodyfikowanej linii produkcyjnej.

Etap 7. Finalna weryfikacja, optymalizacja i dokumentacja

Przeprowadzono finalną weryfikację założeń projektu w warunkach pracy linii z operatorami, obejmującą pomiar i ocenę kluczowych parametrów technologicznych – wydajności linii i czasu przezbrojenia. Dokonano optymalizacji ustawienia linii i organizacji miejsc pracy, w tym analizy ergonomii i zbalansowania pracy poszczególnych operatorów. Sporządzono finalną dokumentację projektu, obejmującą dokumentację procesową w postaci rysunków technicznych i standardów pracy.

III. Elementy twórcze

Centralnym pytaniem poznawczym projektu było ustalenie, w jaki sposób należy skonfigurować i sparametryzować zautomatyzowany proces aplikacji (...) oraz zmodyfikowane algorytmy sterujące cięciem, sortowaniem i montażem (...), aby osiągnąć wymaganą powtarzalność i wydajność procesu na unikatowej linii produkcyjnej o określonej konfiguracji technologicznej. Przed realizacją projektu nie były znane optymalne wartości parametrów technologicznych procesu cięcia (...) dla poszczególnych rozmiarów (...), właściwa sekwencja i logika algorytmu sterującego sorterami podającymi elementy cięte pod stanowiska montażu, ani optymalne parametry pracy urządzeń w ramach automatycznej aplikacji (...), uwzględniające właściwości fizykochemiczne stosowanych materiałów.

W odpowiedzi na postawione pytanie opracowano samodzielnie następujące twórcze rozwiązania technologiczne:

• Zmodyfikowany algorytm sterujący procesem montażu (...) – opracowany od podstaw z uwzględnieniem specyfiki i konfiguracji linii, określający sekwencję i parametry sterowania stanowiskami montażu;

• Zmodyfikowany algorytm sterujący sorterami podającymi elementy cięte – dostosowany do wymagań wynikających z wyznaczonej optymalnej sekwencji podawania elementów pod stanowiska montażu;

• System automatycznej aplikacji (...) – obejmujący dobór parametrów pracy urządzeń automatycznych dostosowanych do charakterystyki materiałów stosowanych w produkcji (...);

• Zestawy optymalnych parametrów technologicznych procesu cięcia (...) – wyznaczone empirycznie dla poszczególnych rozmiarów i rodzajów (...).

Rozwiązania te zostały opracowane samodzielnie i nie były możliwe do uzyskania przez bezpośrednią adaptację rozwiązań dostępnych na rynku, gdyż linia produkcyjna stanowi unikatowy ciąg technologiczny, dla którego nie istniały gotowe, sprawdzone rozwiązania możliwe do bezpośredniego zastosowania.

IV. Wpływ na poszerzenie wiedzy

W toku empirycznych prób procesowych wyznaczono optymalne wartości prędkości obrotowej narzędzia skrawającego oraz posuwu narzędzia tnącego dla poszczególnych rozmiarów (...) (...). Ustalono, że modyfikacja algorytmu sorterów podających elementy cięte pod stanowiska montażu jest kluczowym czynnikiem determinującym płynność całego procesu i eliminację przestojów – zależność ta nie była znana przed projektem i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych. W ramach projektu prowadzono również prace nad automatyzacją podawania (...), jednakże ze względu na specyfikę podawanego elementu – (...). Przeprowadzono szereg prób eksperymentalnych, z których żadna nie przyniosła zadowalających rezultatów. Rozpatrywano także alternatywne metody automatyzacji podawania z wykorzystaniem zrobotyzowanych ramion oraz robota kartezjańskiego, lecz analiza ekonomiczna wykazała, że rozwiązania te są nadmiernie kosztowne i nieopłacalne do wdrożenia w warunkach przedmiotowej linii produkcyjnej. W konsekwencji podjęto decyzję o ograniczeniu zakresu automatyzacji do stanowiska aplikacji (...). Ustalono optymalne parametry pracy urządzeń automatycznych w operacjach aplikacji (...), uwzględniające właściwości materiałów stosowanych w produkcji. Ustalono również, że reorganizacja stanowisk pracy eliminująca uciążliwe fizycznie czynności manualne wpływa bezpośrednio na tempo i regularność procesu produkcyjnego. Wiedza ta ma charakter weryfikowalny i została potwierdzona wynikami testów przeprowadzonych w warunkach produkcyjnych.

W wyniku projektu opracowano metodę empirycznego wyznaczania optymalnych parametrów technologicznych procesu cięcia (...) dla zróżnicowanych rozmiarów i rodzajów wyrobów produkowanych na przedmiotowej linii. Opracowano również podejście do projektowania algorytmów sterujących sorterami i stanowiskami montażu, uwzględniające specyfikę unikatowych ciągów technologicznych, które może być stosowane przy przyszłych modyfikacjach i optymalizacjach procesu. Wiedza ta nie była dostępna przed realizacją projektu i stanowi zasób możliwy do zastosowania w kolejnych inicjatywach doskonalenia procesów produkcyjnych.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego w następujący sposób:

1.  Jaka konkretnie istniejąca wiedza jest wykorzystywana w ramach opisanych prac?

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca wykorzystał następującą istniejącą wiedzę:

(a)    wiedzę technologiczną z zakresu procesu cięcia (...) - ogólne zasady skrawania i wpływu parametrów narzędzia tnącego (prędkość obrotowa, posuw) na jakość cięcia, dostępne w ogólnej literaturze technicznej;

(b)   doświadczenie operacyjne pracowników Wnioskodawcy z eksploatacji linii produkcji (...) - w tym wiedzę o strukturze ciągu technologicznego (stanowisko cięcia (...), montażu (...), (...), fleksowania, pakowania), występujących wąskich gardłach i ich skutkach dla wydajności i jakości;

(c)    ogólną wiedzę informatyczną z zakresu sterowania maszynami produkcyjnymi - ogólne zasady działania algorytmów sterujących sorterami i transporterami w procesach produkcyjnych;

(d)   ogólną wiedzę o systemach automatycznej aplikacji elementów - ogólne zasady działania automatycznych (...) i ich zdolności do obsługi różnych formatów i geometrii elementów.

Wiedza ta stanowiła punkt wyjścia dla przeprowadzonych prac. Nie pozwalała jednak na wyznaczenie:

(i)                  które zmienne - prędkość obrotowa narzędzia skrawającego, posuw narzędzia tnącego, sekwencja sterowania sorterami czy konfiguracja algorytmu montażu - będą determinować osiągnięcie wymaganej powtarzalności i wydajności procesu dla unikatowej konfiguracji linii (...);

(ii)                czy automatyczne (...) są w stanie obsłużyć (...);

(iii)              jakie parametry pracy urządzeń automatycznych będą wymagane przy aplikacji (...) ze względu na ich specyficzne właściwości fizykochemiczne.

2. Czy w wyniku prac, w ramach projektu, powstała nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?

Tak. W wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza procesowa i informatyczna. Nowa wiedza obejmuje:

(a)    empirycznie wyznaczone optymalne wartości prędkości obrotowej narzędzia skrawającego i posuwu narzędzia tnącego dla poszczególnych rozmiarów (...) (...) - zależności te nie były wcześniej znane dla linii (...) i nie mogły być określone przez adaptację parametrów z innych procesów;

(b)   ustalenie, że modyfikacja algorytmu sterującego sorterami podającymi elementy cięte pod stanowiska montażu jest kluczowym czynnikiem determinującym płynność całego procesu i eliminację przestojów - zależność ta miała charakter nowatorski i nieoczywisty, nieznany przed realizacją projektu;

(c)    optymalne parametry pracy urządzeń automatycznych w operacjach aplikacji (...), uwzględniające właściwości fizykochemiczne stosowanych materiałów;

(d)   wiedzę negatywną - ustalenie, że automatyczne (...) nie mogą zostać skutecznie zastosowane do podawania (...) oraz że alternatywne metody automatyzacji z zastosowaniem zrobotyzowanych ramion i robota kartezjańskiego są nieopłacalne ekonomicznie w warunkach przedmiotowej linii. Wiedza negatywna stanowi pełnoprawny efekt prac;

(e)   metodę empirycznego wyznaczania optymalnych parametrów technologicznych oraz podejście do projektowania algorytmów sterujących sorterami i stanowiskami montażu dla unikatowych ciągów technologicznych - możliwą do zastosowania przy przyszłych modyfikacjach.

Nowa wiedza dotyczy następujących dyscyplin: inżynieria procesów produkcyjnych (parametryzacja cięcia (...) ramowych, automatyzacja operacji aplikacji (…)), informatyka stosowana i inżynieria sterowania (algorytmy sterujące sorterami i stanowiskami montażu), inżynieria jakości (powtarzalność procesu produkcyjnego, eliminacja brakowości).

3. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce Wnioskodawcy zastosowano? Na czym polega unikatowość/innowacyjność projektu?

W ramach projektu opracowano cztery autorskie rozwiązania technologiczne, których nie było w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy:

(a)                zmodyfikowany algorytm sterujący procesem montażu (...) - opracowany od podstaw z uwzględnieniem specyfiki i konfiguracji linii (...), określający sekwencję i parametry sterowania stanowiskami montażu;

(b)                zmodyfikowany algorytm sterujący sorterami podającymi elementy cięte - dostosowany do wymagań wynikających z wyznaczonej optymalnej sekwencji podawania elementów pod stanowiska montażu, który - jak ustalono empirycznie - jest czynnikiem kluczowym dla płynności całego ciągu technologicznego;

(c)                 system automatycznej aplikacji (...) - obejmujący dobór parametrów pracy urządzeń automatycznych dostosowanych do charakterystyki materiałów stosowanych w produkcji (...);

(d)                zestawy optymalnych parametrów technologicznych procesu cięcia (...) - wyznaczone empirycznie dla poszczególnych rozmiarów i rodzajów (...).

Unikatowość projektu polega na empirycznym wyznaczeniu - w warunkach specyficznych dla unikatowej konfiguracji technologicznej linii (...) - zintegrowanego zestawu parametrów i algorytmów sterujących, którego nie można było uzyskać przez adaptację gotowych, dostępnych na rynku rozwiązań.

4. Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych?

W wyniku realizacji projektu osiągnięto następujące cele:

(a)    zautomatyzowano manualną aplikację (...), eliminując braki jakościowe wynikające z niepowtarzalności pracy manualnej;

(b)    opracowano i wdrożono zmodyfikowane algorytmy sterujące sorterami i stanowiskami montażu, eliminując wąskie gardło procesu i zwiększając płynność ciągu technologicznego;

(c)     wyznaczono empirycznie optymalne parametry procesu cięcia (...) dla poszczególnych rozmiarów i rodzajów (...);

(d)    zmodyfikowano stanowiska pracy, opracowano dokumentację procesową (rysunki techniczne i standardy pracy) i przeprowadzono walidację w warunkach pracy linii z operatorami.

Projekt był realizowany w siedmiu sekwencyjnych etapach. W ramach projektu zaangażowany był wyznaczony zespół pracowników Wnioskodawcy, a całość prac prowadzona była z zastosowaniem metodologii badawczej obejmującej empiryczne wyznaczanie parametrów procesu, testy rozruchowe, testy ciągłe linii i finalną walidację. W ramach projektu wykorzystano infrastrukturę linii (...) oraz zasoby własnego działu IT i warsztatu mechanicznego Spółki.

5. Czy projekt był wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadał charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny? W czym przejawia się twórczy charakter projektu?

Tak. Twórczy charakter projektu przejawia się w następujących okolicznościach:

(a)               Linia (...) stanowiła unikatowy ciąg technologiczny o specyficznej konfiguracji. Na etapie inicjowania prac nie były znane optymalne wartości parametrów procesu cięcia (...), właściwa sekwencja algorytmu sorterów ani optymalne parametry urządzeń automatycznych. Nie można było ich uzyskać przez bezpośrednią adaptację dostępnych na rynku rozwiązań ani przez przeniesienie parametrów z innych linii.

(b)               Projekt cechowała immanentna niepewność badawcza. W toku prac ujawniła się nieprzewidywalna okoliczność: testy wykazały brak możliwości zastosowania automatycznych (...) do (...). Rozpatrywane alternatywne metody automatyzacji (zrobotyzowane ramiona, robot kartezjański) zostały odrzucone po analizie ekonomicznej jako nieopłacalne. Niepewność ta mogła być wyeliminowana wyłącznie przez empiryczne testy.

(c)               W wyniku projektu powstały cztery autorskie i oryginalne rozwiązania - dwa zmodyfikowane algorytmy sterujące, system automatycznej aplikacji i zestawy parametrów cięcia - niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Zostały opracowane samodzielnie i uzewnętrznione w postaci algorytmów sterujących, dokumentacji procesowej i standardów pracy.

6. Czy efekty pracy Spółki: (a) były kreacją nowego procesu; (b) nie były efektem pracy, której rezultaty dają się z góry przewidzieć jako powtarzalne; (c) nie były jedynie techniczną, a były twórczą realizacją?

(a)    Tak. Efekty prac stanowią kreację nowego procesu produkcji (...) na linii (...) - zintegrowanego, częściowo zautomatyzowanego procesu z nowymi algorytmami sterującymi - który nie istniał przed realizacją projektu.

(b)   Tak. Wyniki projektu nie dały się z góry przewidzieć. Optymalne parametry i algorytmy, niemożliwość zastosowania (...) do (...) i granice opłacalności automatyzacji nie były możliwe do ustalenia bez badań empirycznych.

(c)    Tak. Prace miały charakter twórczy - wymagały sformułowania oryginalnych koncepcji algorytmów sterujących, ich weryfikacji empirycznej i iteracyjnego doskonalenia w siedmiu etapach.

7. Czy wszystkie prace: (a) są innowacyjne; (b) prowadzą do wyników możliwych do powtórzenia; (c) oparte były na nowych koncepcjach i hipotezach; (d) ukierunkowane były na nowe odkrycia?

(a)    Tak. Prace są innowacyjne w skali Wnioskodawcy - przed realizacją projektu linia (...) nie posiadała zautomatyzowanej aplikacji (...) ani zmodyfikowanych algorytmów sterujących. Opracowane rozwiązania stanowią fundamentalną zmianę procesu produkcji.

(b)   Tak. Opracowane algorytmy, parametry i dokumentacja procesowa zapewniają powtarzalność procesu niezależnie od operatora. Skuteczność potwierdzona została finalną walidacją z pełną obsadą.

(c)    Tak. Projekt oparty był na oryginalnej hipotezie badawczej: że możliwe jest empiryczne wyznaczenie optymalnych parametrów i algorytmów sterujących zapewniających wymaganą powtarzalność i wydajność procesu dla unikatowej konfiguracji linii (...). Hipoteza ta wymagała weryfikacji empirycznej.

(d)   Tak. Projekt był ukierunkowany na nowe odkrycia procesowe - empiryczne wyznaczenie optymalnych wartości parametrów i algorytmów, w tym ustalenie granicy możliwości automatyzacji (wiedza negatywna o (...)). Wyniki stanowią nową wiedzę, wcześniej nieistniejącą w Spółce.

8. Czy działalność opisana we wniosku podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny?

Tak. Projekt był realizowany metodycznie i systematycznie, z jasno zdefiniowanym celem mierzalnym. Prace zostały podzielone na siedem sekwencyjnych etapów:

(1)   podsumowanie i analiza dotychczasowych prac;

(2)   eksperymentalne uruchomienie stanowiska i badanie parametrów procesowych - w tym ustalenie braku możliwości zastosowania (...) do (...);

(3)   badania ciągłe linii i analiza wyników ze stanowiska doświadczalnego;

(4)   identyfikacja problemów i prace koncepcyjne nad modernizacją;

(5)   budowa i testy stanowiska prototypowego oraz badanie parametrów ciągu technologicznego, w tym empiryczny dobór optymalnych parametrów i modyfikacja sorterów;

(6)   modyfikacja algorytmów sterowania i opracowanie stref bezpieczeństwa;

(7)   finalna weryfikacja, optymalizacja, analiza ergonomii i dokumentacja.

Całość prac prowadzona była przez wyznaczony zespół pracowników z zastosowaniem ustalonej metodologii badawczej, a projekt zakończył się sformalizowaną dokumentacją procesową (rysunki techniczne i standardy pracy).

9. Czy opisane prace stanowią działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany?

Nie. Opisane prace nie stanowią działalności rutynowej. Przed realizacją projektu nie były znane optymalne parametry procesu cięcia, właściwa konfiguracja algorytmów sterujących ani granice możliwości automatyzacji. Linia (...) stanowi unikatowy ciąg technologiczny - nie istniały gotowe, sprawdzone rozwiązania możliwe do bezpośredniego zastosowania. Projekt wymagał specjalistycznej wiedzy z zakresu technologii skrawania, inżynierii sterowania i informatyki stosowanej oraz siedmiu etapów metodycznych badań empirycznych - co wyklucza jego rutynowy charakter.

Pytania

1.  Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT?

2.  A jeżeli tak to, czy stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT? A tym samym, czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadzone prace stanowią działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń - o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Prowadzone prace stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. A tym samym Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Uzupełniając powyższą definicję, należy przytoczyć art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Prowadzony przez Wnioskodawcę projekt stanowi działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Kwalifikacja prac jako działalności B+R wymaga łącznego spełnienia trzech warunków:

• Systematyczność;

• Zwiększenie zasobów wiedzy;

• Twórczość.

1. Twórczość

Kryterium twórczości jest spełnione, gdy podejmowane prace prowadzą do powstania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania, wyróżniającego się indywidualnym, oryginalnym charakterem. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi i rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa – podatnik nie musi opracowywać rozwiązania przełomowego w skali globalnej. Nieodłączną cechą działalności badawczo-rozwojowej jest również niepewność co do ostatecznego efektu prac – jeżeli wynik jest z góry znany i pewny, nie mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową, lecz z rutynową modyfikacją.

• Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś);

• Ponadto, uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot.;

• Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika

• Orzecznictwo wyjaśnia również, że przez działalność twórczą należy rozumieć działalność, której rezultat powinien:

• być odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie (między innymi niezależnie od sposobu wyrażenia), przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie, oraz możliwość wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości, mającej charakter zbiorowy;

• mieć charakter indywidualny, tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności;

• mieć charakter oryginalny (wnosić obiektywnie nową wartość; stanowić „nowy wytwór intelektu”), przy czym oryginalność należy rozpatrywać wstecznie (tj. rezultat pracy nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło).

Projekt Wnioskodawcy spełnia kryterium twórczości w pełnym zakresie, co wynika z następujących okoliczności:

• Brak dostępnych gotowych rozwiązań: linia produkcyjna (...) (...) stanowiła unikatowy ciąg technologiczny o specyficznej konfiguracji technologicznej. Na etapie inicjowania projektu nie były znane optymalne wartości parametrów technologicznych procesu cięcia (...) dla poszczególnych rozmiarów (...), właściwa sekwencja i logika algorytmu sterującego sorterami, ani optymalne parametry pracy urządzeń w zakresie automatycznej aplikacji (...). Rozwiązań tych nie można było uzyskać przez bezpośrednią adaptację rozwiązań dostępnych na rynku ani przez rutynowe przeniesienie parametrów stosowanych w innych procesach produkcyjnych.

• Niepewność badawcza: projekt cechowała immanentna niepewność co do osiągnięcia zakładanych rezultatów. W toku prac ujawniła się nieprzewidywalna okoliczność: wyniki testów doświadczalnych wykazały brak możliwości zastosowania automatycznych (...) do (...) i (...) – elementu, który pierwotnie planowano zautomatyzować. Rozpatrywane alternatywne metody z wykorzystaniem zrobotyzowanych ramion oraz robota kartezjańskiego zostały odrzucone po analizie ekonomicznej jako nieopłacalne w warunkach przedmiotowej linii. Niepewność ta trwała przez cały czas realizacji projektu i mogła być wyeliminowana wyłącznie w wyniku przeprowadzonych badań empirycznych – żadna ze znanych wcześniej metod nie dawała gwarancji sukcesu.

• Opracowanie samodzielnych, oryginalnych rozwiązań technologicznych: w wyniku przeprowadzonych prac powstały cztery autorskie rozwiązania technologiczne, niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy: (i) zmodyfikowany algorytm sterujący procesem montażu ram, opracowany od podstaw z uwzględnieniem specyfiki linii; (ii) zmodyfikowany algorytm sterujący sorterami podającymi elementy cięte pod stanowiska montażu; (iii) system automatycznej aplikacji (...) z doborem parametrów dostosowanych do właściwości fizykochemicznych stosowanych materiałów; (iv) zestawy optymalnych parametrów technologicznych procesu cięcia (...), wyznaczone empirycznie dla poszczególnych rozmiarów i rodzajów (...). Rozwiązania te mają charakter indywidualny i oryginalny: zostały opracowane samodzielnie przez pracowników Wnioskodawcy, są uzewnętrznione w postaci algorytmów sterujących, dokumentacji procesowej oraz standardów pracy, a ich wyniki wnoszą obiektywnie nową wartość do działalności Spółki.

• Innowacyjność na skalę przedsiębiorstwa: nawet jeżeli podobne rozwiązania zostały już opracowane przez inne podmioty, twórczość działalności B+R jest wystarczająca, gdy rozwiązania te są nowe lub istotnie ulepszające w skali danego podatnika. W niniejszym przypadku opracowane rozwiązania nie tylko są nowe dla Wnioskodawcy, ale wynikają z unikatowej konfiguracji technologicznej linii, której nie da się porównać z żadną inną linią produkcyjną – co wyklucza możliwość bezpośredniego przeniesienia jakichkolwiek parametrów lub algorytmów z zewnątrz.

2. Systematyczność

Wymóg systematyczności nie oznacza konieczności prowadzenia prac badawczo-rozwojowych w sposób nieprzerwany – wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Systematyczność oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace B+R, czy jedynie od czasu do czasu.

• Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

• Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

• Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo- rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Projekt był realizowany w sposób w pełni systematyczny i metodyczny, co potwierdzają następujące okoliczności: (i) projekt miał jasno zdefiniowany cel – opracowanie ulepszonego, zautomatyzowanego procesu produkcji (...) o wymaganej powtarzalności i wydajności; (ii) prace zostały podzielone na siedem etapów realizowanych w sposób sekwencyjny i zaplanowany, od analizy stanu wyjściowego przez badania empiryczne i próby prototypowe po finalną weryfikację i dokumentację; (iii) całość prac była prowadzona przez wyznaczone osoby z zastosowaniem ustalonej metodologii badawczej, obejmującej empiryczne wyznaczanie parametrów procesu, testy rozruchowe i testy ciągłe linii produkcyjnej; (iv) projekt zakończył się sporządzeniem sformalizowanej dokumentacji procesowej, obejmującej rysunki techniczne i standardy pracy, co potwierdza jego zorganizowany i uporządkowany charakter.

3. Zwiększenie zasobów wiedzy i tworzenie nowych zastosowań

W przypadku prac rozwojowych wystarczające jest, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Nie jest wymagane, aby prace prowadziły do przełomowych odkryć o charakterze naukowym – istotne jest, że wiedza powstała w toku prac ma charakter weryfikowalny i może być stosowana do tworzenia nowych zastosowań.

• W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych;

• Definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.

W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca wytworzył i udokumentował nową wiedzę procesową, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych. W szczególności: (i) Wyznaczono empirycznie optymalne wartości prędkości obrotowej narzędzia skrawającego oraz posuwu narzędzia tnącego dla poszczególnych rozmiarów i rodzajów (...) – zależności te nie były wcześniej znane dla przedmiotowej linii produkcyjnej; (ii) Ustalono, że modyfikacja algorytmu sterującego sorterami podającymi elementy cięte jest kluczowym czynnikiem determinującym płynność całego procesu i eliminację przestojów – zależność ta miała charakter nowatorski i nieoczywisty; (iii) Wyznaczono optymalne parametry pracy urządzeń automatycznych w operacjach aplikacji (...), uwzględniające właściwości fizykochemiczne stosowanych materiałów; (iv) Opracowano metodę empirycznego wyznaczania optymalnych parametrów technologicznych, możliwą do zastosowania przy przyszłych modyfikacjach i optymalizacjach procesu; (v) Ustalono ograniczenia zakresu możliwej automatyzacji (niemożność zastosowania automatycznych (...) do (...) – ustalenie to, mimo że nie doprowadziło do planowanego wdrożenia, stanowi wartościową wiedzę procesową: wiedza negatywna, to jest wiedza o tym, które rozwiązania i dlaczego nie mogą zostać zastosowane, jest pełnoprawnym efektem prac badawczo-rozwojowych. Powyższa wiedza ma charakter weryfikowalny i została potwierdzona wynikami testów przeprowadzonych w warunkach produkcyjnych. Opracowane podejście do projektowania algorytmów sterujących sorterami i stanowiskami montażu – uwzględniające specyfikę unikatowych ciągów technologicznych – może być stosowane przy przyszłych inicjatywach doskonalenia procesów. Stanowi to dowód, że projekt doprowadził do wytworzenia zasobów wiedzy o trwałej wartości, wykraczających poza efekty jednorazowego projektu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

-     w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

-     w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że realizowany przez Państwa Projekt w zakresie opracowania ulepszonego procesu produkcji (...) poprzez zautomatyzowanie dotychczas w pełni manualnych operacji aplikacji (...), a także modyfikacji stanowisk cięcia (...) oraz montażu (…), był wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy i posiadał charakter kreatywny, nowatorski oraz oryginalny. W ramach Projektu zastosowano cztery autorskie rozwiązania, niewystępujące w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Ponadto, wykorzystali Państwo istniejącą wiedzę, a także powstała nowa wiedza procesowa i informatyczna, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych. Projekt był realizowany w pełni metodycznie i systematycznie oraz posiadał jasno zdefiniowany cel mierzalny. Wskazali Państwo, że opisane prace nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.

Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się z Państwem, że opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Również, zgadzam się z Państwem, że projekty rozwojowe stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a tym samym, Państwa Spółka ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.