Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.367.2026.2.AN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 29 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis działalności Wnioskodawcy

Podstawowym przedmiotem aktywności „(…) Spółki Komandytowej” (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest działalność produkcyjna w zakresie produktów (…). Tzw. (…) i opiera się na produkcji i sprzedaży hurtowej (…) artykułów (…). Głównym odbiorcą Spółki jest (…), na rzecz której sprzedawane są m.in.: (…).

Charakterystyczną cechą produkcji artykułów (…).

W związku z powyższym, Wnioskodawca jest zobowiązany do ciągłego opracowywania nowych procesów wewnętrznych oraz technologii produkcyjnych. Stały rozwój w tych obszarach jest niezbędny dla utrzymania wysokiego standardu jakości i sprostania oczekiwaniom coraz bardziej wymagających klientów.

Oprócz działalności produkcyjnej i handlowej Spółki prowadzi także działalność rozwojową. Działalność rozwojowa w strukturze Spółki oparta jest o metodologię KAIZEN. Metodologia KAIZEN, jest strategicznym podejściem do ciągłego doskonalenia procesów i praktyk organizacyjnych. Opierając się na zasadzie stałego ulepszania, KAIZEN skupia się na zaangażowaniu wszystkich pracowników na różnych szczeblach organizacji. Dąży do eliminacji marnotrawstwa, promując efektywność i poprawę jakości. Metodologia KAIZEN stanowi integralną część kultury firmy, umożliwiając adaptację do zmian rynkowych i utrzymanie konkurencyjnej przewagi.

Prace rozwojowe są prowadzone przede wszystkim w ramach Działu Badań i Rozwoju, (…) oraz Inżynierii Procesowej i Produktu. Wsparciem służy również Dział Kontroli Jakości.

Działalność rozwojowa jest inicjowana z trzech źródeł:

• Działalność filarowa;

• Działalność Audytowa;

• Zgłoszenia zewnętrzne.

Działalność filarowa

Każdy z filarów ma wyznaczonego Lidera oraz przypisany do niego interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Spotkania filarowe odbywają się systematycznie, według wyznaczonego harmonogramu i/lub zgodnie z zapotrzebowaniem na realizację projektów doskonalących i organizowane są przez liderów filarów. Pracę odbywają się w sześć głównych filarach:

1. Filar Bezpieczeństwa i ochrony środowiska;

2. Filar Wydajności i inżynierii przemysłowej;

3. Filar niezawodności maszyn;

4. Filar jakości i kontroli procesu;

5. Filar rozwoju pracowników;

6. Filar obsługi klienta i serwisu.

Podstawą działania struktury filarowej jest opracowanie analizy SWOT. Następnie, na podstawie zidentyfikowanych słabych stron ora zagrożeń prowadzona jest analiza ryzyka, a jeśli zidentyfikowane ryzyko jest dla przedsiębiorstwa nieakceptowalne, lider filaru zobowiązany jest do uruchomienia projektów mających na celu eliminację powstałego ryzyka. Każdy z kluczowych obszarów jest również opisany wskaźnikami wewnętrznymi (wymagania klienta) i/lub zewnętrznymi, które są śledzone cyklicznie (w zależności od dostępności danych od klienta), a w przypadku wskaźników wewnętrznych ewaluacja rezultatów odbywa się w cyklu miesięcznym. spadek, któregoś ze wskaźników poniżej wyznaczonego celu jest sygnałem dla (...) do uruchomienia projektu doskonalącego oraz podjęcia akcji mającej na celu eliminację powstałych zakłóceń.

Audyty

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie prowadzonych audytów. Tą grupę działań można podzielić na dwa źródła, zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedsiębiorstwo prowadzi 4 typy audytów: (…). Audyty zewnętrzne są prowadzone przez klienta i mają na celu zbadanie potencjału rozwojowego przedsiębiorstwa z wyznaczeniem poszczególnych celów dla znalezionych problemów produkcyjnych/jakościowych/ logistycznych czy z zagadnień z zakresu ergonomii pracy.

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie zgłoszeń od poszczególnych właścicieli obszarów i/lub pracowników poszczególnych działów.

Po zdefiniowaniu problemu, który pochodzi z w/w źródeł powoływany jest interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Zespół musi składać się ze specjalistów pochodzących z różnych działów. Dobrą praktyką jest też aby w zespole była jedna osoba nie związana z problemem ponieważ wnosi ona inne spojrzenie do analizy przedstawionego w grupie problemu. Następnie, definiowany jest cel do osiągnięcia, który musi być celem mierzalnym, wyrażonym wskaźnikowo: np. (…).

W następnym kroku zespół przechodzi do analizy problemu, w zależności od stopnia skomplikowania problemu, może to być:

• Obserwacja stanowiska pracy

• Burza mózgów

• Pomiary czasy cyklu poszczególnych operacji

• Prace analityczne: (…)

Każdorazowo przeprowadzenie analizy musi przybliżać zespół do rozwiązania zdefiniowanego problemu. Na podstawie przeprowadzonej analizy określane są zadania do realizacji oraz osoby potrzebne do ich wykonywania, określany jest termin realizacji i status prowadzonych prac. W wyniku realizacji prac projektowych przygotowywana jest dokumentacja projektowa.

OPIS PROJEKTU B+R

I. Cel projektu

Projekt dotyczył opracowania technologii produkcji nowego wyrobu – (…).

(…).

II. Przebieg prac

1. Identyfikacja problemu i określenie wymagań procesowych - (…).

2. Opracowanie koncepcji (…) - (…).

3. Empiryczna analiza pracy na stanowiskach testowych i wyznaczenie parametrów docelowych - (…).

4. Przygotowanie stanowisk docelowych i konfiguracja (…).

5. Weryfikacja parametrów procesowych (…).

6. Analiza (…) pracy na stanowiskach docelowych i finalna weryfikacja założeń projektowych - (…).

III. Elementy twórcze

Centralne pytanie poznawcze projektu dotyczyło tego, czy i w jaki sposób możliwe jest techniczne zintegrowanie (…).

W toku prac opracowano samodzielnie następujące rozwiązania techniczne i procesowe, których nie było możliwe uzyskać przez adaptację dostępnych rozwiązań rynkowych:

(…).

IV. Wpływ na poszerzenie wiedzy

W wyniku realizacji projektu wyznaczono empirycznie zdolności produkcyjne (…).

Wyznaczone parametry procesowe (…) tworzą weryfikowalny zbiór danych umożliwiający powtarzalne stosowanie wypracowanego rozwiązania w analogicznych konfiguracjach produkcyjnych.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego w następujący sposób:

1.  Jaka konkretnie istniejąca wiedza jest wykorzystywana w ramach opisanych prac?

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca wykorzystał następującą istniejącą wiedzę:

(a) wiedzę technologiczną (…);

(b) doświadczenie operacyjne pracowników Wnioskodawcy (…);

(c) ogólną wiedzę inżynierską (…);

(d) ogólną wiedzę z zakresu ergonomii stanowisk produkcyjnych (…).

Wiedza ta stanowiła punkt wyjścia dla przeprowadzonych prac. Nie pozwalała jednak na wyznaczenie:

(…)

2.  Czy w wyniku prac, w ramach projektu, powstała nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?

Tak. W wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza procesowa i technologiczna. Nowa wiedza obejmuje:

(…)

Nowa wiedza dotyczy następujących dyscyplin: (…).

3.  Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce Wnioskodawcy zastosowano? Na czym polega unikatowość/innowacyjność projektu?

W ramach projektu opracowano cztery autorskie rozwiązania technologiczne, których nie było w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy:

(…).

Unikatowość projektu polega (…).

4.  Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych?

W wyniku realizacji projektu osiągnięto następujące cele:

(…)

Projekt był realizowany przez interdyscyplinarny zespół (…). W ramach projektu wykorzystano infrastrukturę hali produkcyjnej, własne zasoby warsztatu mechanicznego (…) oraz dostępne oprogramowanie do analizy danych wydajnościowych.

5.  Czy projekt był wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadał charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny? W czym przejawia się twórczy charakter projektu?

Tak. Twórczy charakter projektu przejawia się w następujących okolicznościach:

(a) Brak dostępnych gotowych rozwiązań: (…).

(b) Projekt cechowała immanentna niepewność badawcza. (…).

(c) W wyniku projektu powstały cztery autorskie i oryginalne rozwiązania technologiczne - (…).

6. Czy efekty pracy Spółki:

(a) były kreacją nowego procesu;

(b) nie były efektem pracy z góry przewidywalnej;

(c) nie były jedynie techniczną, a były twórczą realizacją?

(a) Tak. Efekty prac stanowią kreację nowego procesu technologicznego (…).

(b) Tak. Wyniki projektu nie dały się z góry przewidzieć. (…).

(c) Tak. Prace miały charakter twórczy - wymagały sformułowania oryginalnej koncepcji (…).

7. Czy wszystkie prace:

(a) są innowacyjne;

(b) prowadzą do wyników możliwych do powtórzenia;

(c) oparte były na nowych koncepcjach;

(d) ukierunkowane były na nowe odkrycia?

(a) Tak. Prace są innowacyjne. (…).

(b) Tak. Opracowane parametry procesowe i dokumentacja techniczna zapewniają powtarzalność procesu niezależnie od operatora i zmiany. Skuteczność potwierdzona została finalną analizą (…) pracy na docelowych stanowiskach.

(c) Tak. Projekt oparty był na oryginalnej hipotezie badawczej: (…).

(d) Tak. Projekt był ukierunkowany na nowe odkrycia procesowe - (…).

8. Czy działalność opisana we wniosku podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny?

Tak. Projekt był realizowany metodycznie i systematycznie, z jasno zdefiniowanym celem mierzalnym. Prace podzielono na sześć sekwencyjnych etapów:

(1) identyfikacja problemu i określenie wymagań procesowych;

(2) opracowanie koncepcji i przygotowanie doświadczalnych stanowisk;

(3) empiryczna analiza (…) pracy na stanowiskach testowych i wyznaczenie parametrów docelowych;

(4) przygotowanie stanowisk docelowych i konfiguracja (…);

(5) weryfikacja parametrów procesowych z pełną obsadą operatorów;

(6) analiza (…) pracy na stanowiskach docelowych i finalna weryfikacja założeń projektowych.

Całość prac była prowadzona przez wyznaczony zespół z zastosowaniem ustalonej metodologii badawczej (…). Wszystkie etapy zostały zakończone.

9. Czy opisane prace stanowią działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany?

Nie. Opisane prace nie stanowią działalności rutynowej. (…) Nie istniały gotowe, sprawdzone rozwiązania możliwe do bezpośredniego zastosowania. Projekt wymagał specjalistycznej wiedzy (…).

Pytania

1.  Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT?

2.  A jeżeli tak to, czy stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT? A tym samym, czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadzone prace stanowią działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń - o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Prowadzone prace stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. A tym samym, Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Uzupełniając powyższą definicję, należy przytoczyć art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Prowadzony przez Wnioskodawcę projekt stanowi działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Kwalifikacja prac jako działalności B+R wymaga łącznego spełnienia trzech warunków:

• Systematyczność;

• Zwiększenie zasobów wiedzy;

• Twórczość.

TWÓRCZOŚĆ

Kryterium twórczości jest spełnione, gdy podejmowane prace prowadzą do powstania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania, wyróżniającego się indywidualnym, oryginalnym charakterem. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi i rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa – podatnik nie musi opracowywać rozwiązania przełomowego w skali globalnej. Nieodłączną cechą działalności badawczo-rozwojowej jest również niepewność co do ostatecznego efektu prac – jeżeli wynik jest z góry znany i pewny, nie mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową, lecz z rutynową modyfikacją.

Działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powodowania powstania czegoś nowego. Na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, to znaczy podatnik we własnym zakresie opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy albo usługi – nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może zatem przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi i rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.

Projekt Wnioskodawcy spełnia kryterium twórczości w pełnym zakresie, co wynika z następujących okoliczności:

•   Brak dostępnych gotowych rozwiązań: (…). Rozwiązań tych nie można było uzyskać przez bezpośrednią adaptację rozwiązań dostępnych na rynku ani przez rutynowe przeniesienie parametrów stosowanych w innych procesach produkcyjnych.

•   Niepewność badawcza: projekt cechowała immanentna niepewność co do osiągnięcia zakładanych rezultatów. (…).

•   Opracowanie samodzielnych, oryginalnych rozwiązań technologicznych: w wyniku przeprowadzonych prac powstały cztery autorskie rozwiązania technologiczne, niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy: (…). Rozwiązania te zostały opracowane samodzielnie przez pracowników Wnioskodawcy, są uzewnętrznione w postaci dokumentacji technicznej i standardów pracy, a ich wyniki wnoszą obiektywnie nową wartość do działalności Spółki.

•   Innowacyjność na skalę przedsiębiorstwa: nawet jeżeli podobne ogólne koncepcje (…) są znane w przemyśle, twórczość działalności B+R jest wystarczająca, gdy rozwiązania są nowe lub istotnie ulepszające w skali danego podatnika. W niniejszym przypadku opracowane rozwiązania nie tylko są nowe dla Wnioskodawcy, lecz wynikają z unikatowej konfiguracji technologicznej (…).

SYSTEMATYCZNOŚĆ

Wymóg systematyczności nie oznacza konieczności prowadzenia prac badawczo-rozwojowych w sposób nieprzerwany – wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Systematyczność oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace B+R, czy jedynie od czasu do czasu. Słownik języka polskiego PWN wskazuje, że słowo systematyczny oznacza: robiący coś regularnie i starannie, o procesach – zachodzący stale od dłuższego czasu, o działaniach – prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny.

Projekt był realizowany w sposób w pełni systematyczny i metodyczny, co potwierdzają następujące okoliczności: (i) projekt miał jasno zdefiniowany cel – (…); (ii) prace zostały podzielone na sześć etapów realizowanych w sposób sekwencyjny i zaplanowany: (…); (iii) całość prac była prowadzona przez wyznaczone osoby z zastosowaniem ustalonej metodologii badawczej, (…); (iv) projekt zakończył się sporządzeniem sformalizowanej dokumentacji projektowej oraz weryfikacją poniesionych kosztów realizacji, co potwierdza jego zorganizowany i uporządkowany charakter.

ZWIĘKSZENIE ZASOBÓW WIEDZY I TWORZENIE NOWYCH ZASTOSOWAŃ

W przypadku prac rozwojowych wystarczające jest, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Nie jest wymagane, aby prace prowadziły do przełomowych odkryć o charakterze naukowym – istotne jest, że wiedza powstała w toku prac ma charakter weryfikowalny i może być stosowana do tworzenia nowych zastosowań. W świetle definicji działalności badawczo-rozwojowej, „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. W efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.

W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca wytworzył i udokumentował nową wiedzę procesową, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych. W szczególności:

(…)

Powyższa wiedza ma charakter weryfikowalny i została potwierdzona wynikami testów przeprowadzonych w rzeczywistych warunkach produkcyjnych. Wyznaczone parametry procesowe tworzą zbiór danych umożliwiający powtarzalne stosowanie wypracowanego rozwiązania, a wypracowana metodologia empirycznego wyznaczania parametrów dla zintegrowanych ciągów technologicznych może być stosowana przy przyszłych inicjatywach doskonalenia procesów. Stanowi to dowód, że projekt doprowadził do wytworzenia zasobów wiedzy o trwałej wartości, wykraczających poza efekty jednorazowego projektu.

Mając powyższe na uwadze, projekt realizowany przez Wnioskodawcę polegający na opracowaniu technologii produkcji (…), spełnia łącznie wszystkie przesłanki uznania go za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT – jest działalnością twórczą (obejmuje prace o indywidualnym, oryginalnym charakterze), systematyczną (prowadzoną metodycznie w zaplanowanych etapach) oraz zmierzającą do wytworzenia i wykorzystania nowej wiedzy procesowej. Wnioskodawca jest zatem uprawniony do skorzystania z ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych poniesionych w związku z realizacją tego projektu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

-     w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

-     w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że realizowany przez Państwa Projekt dotyczący opracowania technologii produkcji (…) ma charakter twórczy, a efekty prac stanowią kreację nowego procesu technologicznego (…) - który nie istniał w Spółce przed realizacją projektu. W ramach projektu opracowano cztery autorskie rozwiązania technologiczne, których nie było w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Wykorzystali Państwo istniejącą wiedzę, a także powstała nowa wiedza procesowa i technologiczna. Projekt był realizowany metodycznie i systematycznie, z jasno zdefiniowanym celem mierzalnym, a także nie stanowił działalności rutynowej.

Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się z Państwem, że opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Również, zgadzam się z Państwem, że projekty rozwojowe stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a tym samym, Państwa Spółka ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.