Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.369.2026.2.MBD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 22 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży technologicznej, (…). W przyszłości planowane jest również tworzenie przez Spółkę własnych produktów, które będą sprzedawane lub licencjonowane pod firmą Spółki. Działania realizowane przez Spółkę mogą mieć charakter:

a) prac innowacyjnych - tj. prac związanych z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej, np. rozwijanie kodu/oprogramowania, wprowadzanie innowacji w technologii lub

b) prac rutynowych - tj. działań obejmujących czynności w zakresie utrzymania i obsługi już wdrożonych rozwiązań i procesów, np. testowanie.

Prace innowacyjne spełniają warunki uznania za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, tj.:

i. mają charakter twórczy,

ii. prace są prowadzone w sposób systematyczny,

iii. prace prowadzą do zwiększenie zasobów wiedzy bądź wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, (dalej: „Działalność B+R”).

Spółka korzysta z odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej (Ulga B+R), o której mowa w art. 18d ustawy o CIT. Prawo do korzystania z tej ulgi przez Wnioskodawcę zostało potwierdzone w interpretacji z (…) 2022 r. nr (…). Korzystając z Ulgi B+R, Wnioskodawca odlicza od podstawy opodatkowania CIT koszty kwalifikowane zdefiniowane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT (dalej: „Koszty B+R”). W wyniku prowadzonej Działalności B+R Spółka tworzy także, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej dotyczące autorskich praw do programu komputerowego (por. art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT - dalej: „Kwalifikowane IP”). Wnioskodawca w ramach prowadzonej Działalności B+R uzyskuje zatem także przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT. Prawo do korzystania z preferencyjnej stawki podatkowej w tym zakresie (tzw. IP Box) zostało potwierdzone w uzyskanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej z (…) 2022 r. nr (…). Wnioskodawca zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę, którzy bezpośrednio realizują wymienione wyżej prace badawczo-rozwojowe (Personel B+R). Czas pracy poświęcony na realizację działalności B+R jest ewidencjonowany zgodnie z wymogami ustawy o CIT. W roku podatkowym Wnioskodawca osiąga przychody (i powiązane z nimi koszty), które w zeznaniu podatkowym mogą być strukturalnie wydzielone jako:

-        przychody prowadzące do powstania dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej podlegającego opodatkowaniu stawką 5%, zgodnie z art. 24d ustawy o CIT (IP Box);

-        pozostałe przychody z działalności operacyjnej (inne niż przychody z zysków kapitałowych) prowadzące do powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z art. 19 ustawy o CIT (Dochód opodatkowany na zasadach ogólnych).

Możliwa jest sytuacja, w której w rocznym zeznaniu podatkowym CIT-8 za dany rok podatkowy wartość Dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych jest niższa od kwoty przysługującego Wnioskodawcy w tym roku podatkowym odliczenia z tytułu kosztów kwalifikowanych ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT (odliczenia z danego lub poprzednich lat podatkowych). Wnioskodawca nie ma wiec możliwości pełnego odliczenia przysługującej mu ulgi B+R w ramach kalkulacji podatku dochodowego na zasadach ogólnych. Wnioskodawca zamierza korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT (Ulga na innowacyjnych pracowników). Końcowo Wnioskodawca zaznacza, że:

-        Rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym.

-        Spółka wypłaca wynagrodzenia z dołu do 10. dnia miesiąca następującego po zakończeniu danego miesiąca (tj. np. wynagrodzenie za marzec jest płatne w kwietniu, a zaliczka na PIT od tego wynagrodzenia jest należna do 20 maja).

-        Dochody Spółki opodatkowane na ogólnych zasadach (poza reżimem IP Box) podlegają opodatkowaniu według stawki CIT wynoszącej 19%.

-        Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.

-        Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2474 ze zm.).

-        Zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, Spółka wyodrębnia Koszty B+R w prowadzonej ewidencji rachunkowej.

-        Spółka nie jest zakładem pracy chronionej ani zakładem aktywności zawodowej, a także nie utraciła statusu zakładu pracy chronionej w okresie ostatnich pięciu lat.

W piśmie z 22 lipca 2026 r. będący uzupełnieniem wniosku wskazali Państwo, że Spółce nie przysługuje kwota określona w art. 18da ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i nie korzystała ze zwrotu gotówkowego na podstawie tego przepisu.

Pytania

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w którym czas Personelu B+R jest ewidencjonowany w sposób pozwalający na ustalenie, że co najmniej 50% ogólnego czasu pracy w danym miesiącu przeznaczane jest na Działalność B+R, osoby te spełniają przesłanki uznania ich za osoby fizyczne, o których mowa w art. 18db ust. 3 ustawy o CIT (tzw. innowacyjnych pracowników), co pozwala na objęcie pobieranych od ich wynagrodzeń zaliczek na PIT Ulgą na Innowacyjnych Pracowników, o której mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT?

2. Czy dla celów kalkulacji wysokości Ulgi na Innowacyjnych Pracowników zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca powinien stosować iloczyn Podstawy Ulgi na Innowacyjnych Pracowników i stawki CIT w wysokości 19%, pomimo że w roku podatkowym, w którym Wnioskodawca stosuje Ulgę na Innowacyjnych Pracowników, stosowna część dochodu Wnioskodawcy (Dochód IP Box) podlegać może opodatkowaniu w reżimie IP Box według stawki CIT wynoszącej 5%?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że użyte w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, pojęcie „kwoty nieodliczonej na podstawie art. 18d” należy rozumieć – w świetle art. 18d ust. 1 i ust. 8 ustawy o CIT – jako obejmujące łączną, niewykorzystaną kwotę ulgi na działalność badawczo-rozwojową, tj. zarówno niewykorzystaną część odliczenia B+R odnoszącą się do roku poprzedzającego złożenie zeznania CIT-8 (tj. za który jest składane zeznanie), jak i niewykorzystane kwoty ulgi B+R z lat wcześniejszych, które podlegają rozliczeniu w sześciu kolejno następujących po sobie latach podatkowych zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, i że tak rozumiana łączna kwota niewykorzystanej ulgi B+R może stanowić podstawę do obliczenia iloczynu, o którym mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT (tj. maksymalnej kwoty pomniejszenia zaliczek na PIT i zryczałtowanego podatku dochodowego)?

4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenie do 10 dnia kolejnego miesiąca za miesiąc poprzedni, a zaliczka na PIT podlega wpłacie w miesiącu następującym po miesiącu wypłaty, uprawnienie, o którym mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, odnosi się do zaliczek podlegających wpłacie począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Wnioskodawca złożył roczne zeznanie CIT-8 za dany rok podatkowy, z którego wynika kwota nieodliczonej ulgi na podstawie art. 18d ustawy o CIT (tj. jeśli podatnik składa CIT-8 w marcu, to Ulgę na Innowacyjnych Pracowników można zastosować począwszy od wpłaty zaliczki na PIT dokonywanej w kwietniu, tj. od wynagrodzenia za luty wypłaconego w marcu) aż do zaliczki wpłacanej w ostatnim miesiącu tego roku podatkowego (tj. co do zasady do zaliczki należnej od wynagrodzenia za październik, wypłaconego w listopadzie, od którego zaliczka płatna jest do 20 grudnia), zgodnie z art. 18db ust. 4 ustawy o CIT?

5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że jeśli zaliczka na PIT od wynagrodzenia wypłaconego w grudniu, zostanie uiszczona przez Wnioskodawcę jeszcze w grudniu, to będzie on miał prawo do zastosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników także w odniesieniu do tej zaliczki?

6. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka w ramach Ulgi na Innowacyjnych Pracowników może rozliczyć koszty kwalifikowane wygenerowane chronologicznie najwcześniej, tj. na zasadzie tzw. FIFO (first in, first out, „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”) - przy zachowaniu terminu wskazanego w art. 18d ust. 8 zdanie drugie ustawy o CIT?

7. Czy Spółka obliczając wysokość dostępnych nieodliczonych kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu, o którym mowa w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, powinna je pomniejszać o kwotę pomniejszenia z tytułu art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, rozumianą jako kwotę zaliczek na PIT, do których zastosowano Ulgę na Innowacyjnych Pracowników?

8. Czy w sytuacji, gdy Wnioskodawca w danym roku podatkowym składa zeznanie CIT-8, w którym nie wykazuje kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej lub nadwyżki przysługującego odliczenia, a następnie – po upływie miesiąca lub miesięcy - składa korektę tego zeznania, w której po raz pierwszy wykazuje nadwyżkę odliczenia kosztów kwalifikowanych, Wnioskodawca jest uprawniony, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do stosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników począwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia pierwotnego zeznania CIT-8 (a nie dopiero od miesiąca następującego po miesiącu złożenia korekty)?

Państwa stanowisko w sprawie

1.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, o której mowa w art. 18db ustawy o CIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy poniesie on stratę w roku podatkowym lub osiągnie dochód opodatkowany stawką podstawową 19% niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o CIT (ulga B+R) i z rozliczeń Spółki wynikają kwoty kosztów kwalifikowanych pozostające do odliczenia w latach następnych na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, to Spółka będzie uprawniona do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, o której mowa w art. 18db ustawy o CIT. Instytucja Ulgi na Innowacyjnych Pracowników jest akcesoryjna względem ulgi B+R i stanowi sposób jej wcześniejszego wykorzystania, w przypadku, gdy osiągnięta struktura dochodów podatnika (lub poniesiona w danym roku podatkowym strata) nie pozwalają podatnikowi na pełne wykorzystanie ulgi B+R (przed nowelizacją jedyną możliwością było wykorzystanie kwoty przysługujących odliczeń B+R w latach kolejnych zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT). W konsekwencji, jeśli z ewidencji wynika, że relacja czasu pracy pracownika na projektach B+R wynosi co najmniej 50% do „ogólnego czasu pracy”, to należy uznać, że pracownik spełnia definicję „innowacyjnego pracownika”. W takim przypadku art. 18db ustawy o CIT, może znaleźć zastosowanie do zaliczek na PIT pobranych od wynagrodzenia tego pracownika. Należy przy tym podkreślić, że w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS kryterium „co najmniej 50%” jest rozumiane jako przesłanka kwalifikacyjna, a nie mechanizm proporcjonalnego ograniczania zaliczek objętych ulgą. W interpretacji indywidualnej z 24 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.180.2024.1.MR1 oraz 0111-KDIB1-3.4010.163.2026.1.AN z 2 czerwca 2026 r. organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym po spełnieniu warunku określonego w art. 18db ust. 3 ustawy o CIT, możliwe jest pomniejszanie w całości kwoty podlegających przekazaniu zaliczek PIT wskazanych w art. 18db ust. 2 tej ustawy, niezależnie od tego, w jakim dokładnie stopniu — powyżej progu 50% — pracownik był zaangażowany w działalność B+R. W konsekwencji, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym po ustaleniu, że pracownik spełnia warunek z art. 18db ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca może stosować art. 18db ustawy o CIT, do zaliczek na PIT pobranych od jego wynagrodzenia.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego będzie uprawniony do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, o której mowa w art. 18db ustawy o CIT.

2.

Zdaniem Wnioskodawcy, kalkulując wysokość Ulgi na Innowacyjnych Pracowników Wnioskodawca uprawniony jest każdorazowo do stosowania obowiązującej Wnioskodawcę podstawowej stawki CIT wynoszącej 19%.

Zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, podatnik będący płatnikiem PIT, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o CIT, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym. Jak wynika z powyższego przepisu, w celu ustalenia przysługującej Spółce kwoty Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, Wnioskodawca stosować powinien iloczyn podstawy Ulgi na Innowacyjnych Pracowników (kwoty Kosztów B+R nieodliczonych w ramach Ulgi B+R) oraz stawki CIT obowiązującej Wnioskodawcę w danym roku podatkowym.

Podstawową stawką CIT mającą zastosowanie do dochodów osiąganych przez Spółkę jest stawka 19%, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Jednocześnie jednakże, w określonych latach podatkowych Spółka może korzystać z opodatkowania części dochodu stawką CIT w wysokości 5% w ramach Ulgi IP Box. W ocenie Wnioskodawcy, dla celów stosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników Spółka każdorazowo przyjmować powinna, że stawka CIT obowiązująca Spółkę w danym roku podatkowym to stawka 19%. Należy podkreślić, że preferencyjne opodatkowanie IP Box ma zastosowanie względem Dochodu IP Box obliczonego dopiero po zakończeniu roku podatkowego, a tym samym w trakcie trwania roku podatkowego, kiedy stosowana jest Ulga na Innowacyjnych Pracowników, Spółka stosuje względem całości osiąganych dochodów podstawową stawkę CIT wynoszącą 19%. Dodatkowo, aż do zakończenia roku podatkowego i złożenia zeznania CIT Spółka nie zna dokładnej kwoty Dochodu IP Box i kwoty dochodu opodatkowanego według ogólnych zasad (a więc nie ma możliwości ustalenia, w jakim zakresie finalnie zastosowanie będzie miała stawka CIT w wysokości 19% oraz 5%), ani nawet nie może mieć pewności, że w ogóle zastosuje preferencyjne opodatkowanie IP Box w rozliczeniu za dany rok podatkowy (a więc czy finalnie w ogóle zastosowanie będzie miała stawka CIT w wysokości 5%). Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dla celów kalkulacji wysokości Ulgi na Innowacyjnych Pracowników bez znaczenia jest ewentualne rozliczenie przez Wnioskodawcę części dochodu za dany rok podatkowy (Dochodu IP Box) z zastosowaniem preferencyjnej stawki CIT wynoszącej 5%. Kalkulując wysokość Ulgi na Innowacyjnych Pracowników Wnioskodawca uprawniony jest każdorazowo do stosowania obowiązującej Wnioskodawcę podstawowej stawki CIT wynoszącej 19%. Wnioskodawca podkreśla przy tym, że kluczowe aspekty prawa Spółki do korzystania z IP Box zostały potwierdzone w uzyskanej przez Spółkę interpretacji indywidualnej i sama możliwość stosowania IP Box nie jest przedmiotem niniejszego zapytania. Analogiczne stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 6 lutego 2026 r. 0111-KDIB1-3.4010.720.2025.1.MBD.

3.

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, o której mowa w art. 18db ustawy o CIT, z wykorzystaniem kwoty przysługującego dodatkowego odliczenia w ramach ulgi B+R, z tytułu kumulacji kosztów kwalifikowanych pozostających do odliczenia w latach następnych na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, czyli kumulatywnie na podstawie łącznej przysługującej kwoty pozostającej do odliczenia z roku, za który jest składane zeznanie oraz z lat poprzednich.

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników (art. 18db ustawy o CIT) z wykorzystaniem całości nieprzedawnionej kwoty przysługującego odliczenia z art. 18d ustawy o CIT, tj. zarówno kwoty nieodliczonej za rok, którego dotyczy złożone zeznanie, jak i pozostałych nierozliczonych kwot pozostających Wnioskodawcy do odliczenia w latach następnych zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT: „podatnik (...) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy (...) o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.”

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, w przyszłych latach podatkowych dla celów Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, będzie on mógł akumulować nieodliczone koszty kwalifikowane dla celów Ulgi na Innowacyjnych Pracowników na identycznych zasadach jakie pozwalają akumulować nieodliczoną część kosztów kwalifikowanych na poczet kolejnych zeznań podatkowych ulgi B+R. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in.:

-        z 29 maja czerwca 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.163.2026.1.AN,

-        z 29 maja 2026 r., 0111-KDIB1-3.4010.164.2026.2.MBD.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, o której mowa w art. 18db ustawy o CIT, z wykorzystaniem kwoty przysługującego dodatkowego odliczenia w ramach ulgi B+R, z tytułu kosztów kwalifikowanych pozostających do odliczenia w latach następnych na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, jeżeli takie będzie posiadał.

4.

Zdaniem Wnioskodawcy, z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników można skorzystać począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie CIT, a zatem w konsekwencji, w przypadku złożenia w danym miesiącu zeznania CIT za rok podatkowy, podatnik może skorzystać z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników po raz pierwszy w zakresie zaliczek (na podatek PIT) uiszczanych w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania (nawet jeśli dotyczą one wynagrodzenia wypłaconego w miesiącu złożenia zeznania).

Zgodnie z art. 18db ust. 4 ustawy o CIT: „uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.”

Natomiast, stosownie do art. 18db ust. 3 ustawy o CIT: „Przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:

1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% (…)”.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy o PIT, płatnicy (…) przekazują (…) kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (…). Dla uniknięcia wątpliwości praktycznych wskazać należy, że próg „co najmniej 50%” z art. 18db ust. 3 ustawy o CIT, podlega weryfikacji w miesiącu wykonywania pracy/świadczenia usługi (np. kwiecień), natomiast prawo do pomniejszenia zaliczek w ramach ulgi powstaje od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania CIT-8 i dotyczy zaliczek uiszczanych w tym kolejnym miesiącu (np. w czerwcu, gdy obejmują wynagrodzenia należne za kwiecień wypłacone w maju). Rozwiązanie to wynika wprost z miesięcznego charakteru testu z art. 18db ust. 3 ustawy o CIT oraz z momentu rozpoczęcia stosowania ulgi określonego w art. 18db ust. 4 ustawy o CIT.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku złożenia zeznania CIT za rok podatkowy w miesiącu X, będzie on uprawniony do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników już w miesiącu X+1, tj. w zakresie zaliczek na PIT uiszczanych w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania (w takiej sytuacji dotyczyć one będą wynagrodzenia należnego za miesiąc X-1 wypłaconego w miesiącu X, w którym złożono zeznanie CIT, od których zaliczki płatne są w miesiącu X+1).

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności:

-        z 29 maja 2026 r., 0111-KDIB1-3.4010.164.2026.2.MBD

-        z 29 maja 2026 r. 0111-KDIB1-3.4010.163.2026.1.AN.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe rozumienie przepisów odpowiada literalnej wykładni art. 18db ust. 3 i 4 ustawy o CIT.

Jednocześnie, ostatnią zaliczką w danym roku do której można stosować Ulgę na Innowacyjnych Pracowników jest co do zasady zaliczka od wynagrodzeń wypłaconych w listopadzie płatna do 20 grudnia (jeśli faktycznie wpłacona w danym roku podatkowym).

5.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym jeśli zaliczka na PIT od wynagrodzenia wypłaconego w grudniu, której termin wpłaty upływa 20 stycznia kolejnego roku, zostanie wpłacona jeszcze w grudniu, to Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników także w odniesieniu do tej zaliczki.

Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli zaliczka na PIT od wynagrodzenia wypłaconego w grudniu, której termin wpłaty upływa 20 stycznia kolejnego roku, zostanie wpłacona jeszcze w grudniu tego roku podatkowego, to Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników także w odniesieniu do tej zaliczki. Zgodnie z art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, uprawnienie do pomniejszenia zaliczek na PIT przysługuje „do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie”.

Przepis art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, wyznacza ramy czasowe stosowania preferencji, wskazując jako granicę końcową „koniec roku podatkowego” (w przypadku Wnioskodawcy jest to 31 grudnia). Ustawodawca nie odwołuje się przy tym do ustawowych terminów płatności zaliczek na podatek (tj. do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu pobrania zaliczki). Ponadto, z praktyki interpretacyjnej dotyczącej przepisu art. 18db ustawy o CIT wynika, że Minister Finansów za kluczowy uznaje faktyczny moment przekazania zaliczki na PIT (tj. ulgę stosuje się do zaliczki wpłacanej w kolejnym miesiącu po złożeniu zeznania podatkowego CIT). Jednocześnie, żaden z przepisów prawa podatkowego nie zakazuje płatnikowi wcześniejszego uregulowania zobowiązania. Jeśli zatem, Wnioskodawca dokonuje wypłaty wynagrodzenia w grudniu, pobiera od niego zaliczkę i decyduje się na zapłatę tej zaliczki na rachunek urzędu skarbowego jeszcze w tym samym miesiącu (przed 31 grudnia, nie czekając na 20 stycznia następnego roku), to zdarzenie to ma miejsce przed końcem roku podatkowego. Oznacza to wykonanie uprawnienia „do końca roku podatkowego”, co zdaniem Wnioskodawcy da mu prawo do pomniejszenia tej zaliczki o kwotę nieodliczonej ulgi B+R.

6.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, Spółka w ramach Ulgi na Innowacyjnych Pracowników może rozliczyć koszty kwalifikowane wygenerowane chronologicznie najwcześniej, tj. na zasadzie tzw. FIFO (first in, first out, „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”) - przy zachowaniu terminu wskazanego w art. 18d ust. 8 zdanie drugie ustawy o CIT.

W świetle treści art. 18d ust. 8 zdanie drugie ustawy o CIT – koszty kwalifikowane podlegają kumulacji i są dostępne do wykorzystania przez podatnika w kolejno następujących po sobie sześciu latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Powyższe oznacza, że przez sześć kolejnych lat podatkowych do wykorzystania przez podatnika prowadzącego działalność B+R pozostaje niewykorzystane koszty kwalifikowane. W każdym z sześciu następujących kolejno po sobie lat podatkowych podatnik posiada do dyspozycji pełną pulę kosztów kwalifikowanych - tj. zarówno tych, które zostały wcześniej poniesione, a nie zostały odliczone oraz tych, które powstały w danym roku. Jeżeli zatem, w danym roku podatkowym podatnikowi przysługuje na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, prawo do odliczenia w ramach ulgi B+R kosztów działalności badawczo-rozwojowej poniesionych w różnych latach podatkowych, to może on zdecydować w jakiej kolejności - w odniesieniu do wydatków z którego roku - dokona odliczeń. Prawidłowość takiego stanowiska potwierdzają przedstawiciele doktryny prawa podatkowego: „Przepisy art. 18d PDOPrU, nie zawierają przy tym żadnych ograniczeń ani nakazów, które regulowałyby sposób, w jaki podatnik powinien dokonywać odliczeń w 6 kolejnych latach podatkowych następujących po roku, w którym nabył on prawo do skorzystania z ulgi B+R, ale nie mógł z niego skorzystać (w całości). Wobec braku odpowiedniej regulacji należy uznać, że podatnik dysponuje w tym zakresie swobodą - może on rozliczyć kwotę pozostałą do odliczenia w 6 kolejnych latach podatkowych proporcjonalnie, nierównomiernie albo w wybranej przez siebie wielkości i roku (np. w drugim i trzecim). Musi jednak przy tym pamiętać, że nieskorzystanie z prawa do odliczenia w ciągu 6 kolejnych lat podatkowych następujących po roku, w którym prawo to nabył, będzie oznaczało jego utratę.” (tak: „Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz” pod red. K. Gila, A. Oborskiej, A. Wacławczyka i A. Walter, Warszawa 2019). W analogiczny sposób unormowano zasady odliczania strat podatkowych w art. 7 ust. 5 pkt 1 ustawy o CIT. Przepisy określają jedynie maksymalną wysokość straty z określonego źródła przychodów (50%), o jaką może zostać obniżony dochód z tego źródła uzyskany w danym roku podatkowym, oraz okres (5 lat), w jakim takiego obniżenia można dokonać. W żadnym przepisie nie wskazano, że w sytuacji, gdy podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia osiągniętego dochodu o straty poniesione w różnych latach podatkowych, to jest on zobowiązany do dokonania takiego obniżenia w określonej proporcji lub wysokości w odniesieniu do każdej ze strat bądź w określonej kolejności, począwszy od strat poniesionych najwcześniej albo najpóźniej (tak: interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 września 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.329.2018.1.AM).

Z powyższych względów wskazana w treści pytania Spółki metoda dokonywania odliczeń - począwszy od kosztów kwalifikowanych wygenerowanych najwcześniej (na zasadzie FIFO, first in, first out) - pozostaje, zdaniem Wnioskodawcy, zgodna z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT. Przedstawiona metoda pozwala w praktyce podatnikowi skorzystać z możliwości dokonania odliczenia w ramach ulgi B+R w sytuacji, gdy w roku poniesienia kosztów na działalność B+R nie osiągnął dochodu opodatkowanego stawką 19% w odpowiedniej wysokości. Przyjęcie odmiennego podejścia, np. zgodnie z którym w pierwszej kolejności należałoby dokonywać odliczenia w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych wygenerowanych najpóźniej, mogłoby całkowicie uniemożliwić zastosowanie art. 18d ust. 8 zd. 2 ustawy o CIT. Taka sytuacja miałby miejsce w przypadku ponoszenia takich wydatków regularnie, w kolejnych latach podatkowych, przy jednoczesnym braku osiągania dochodów w wysokości pozwalającej na dokonywanie odliczenia w ramach ulgi B+R na bieżąco, w latach ponoszenia kosztów. Trudno uzasadnić takie praktyczne ograniczenie stosowania ulgi B+R, jako instrumentu mającego zachęcać przedsiębiorców do inwestowania w prace nad innowacyjnymi i nowatorskimi rozwiązaniami, w sytuacji, gdy koszty kwalifikujące się do odliczenia w ramach tej ulgi są ponoszone regularnie i to w wysokości nie pozwalającej na dokonywanie odliczeń na bieżąco. Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w licznych interpretacjach wydanych przez Dyrektora Krajowej

Informacji Skarbowej, m. in. następujących interpretacjach:

-        z 29 maja 2026 r., 0111-KDIB1-3.4010.164.2026.2.MBD

-        z 29 maja 2026 r. 0111-KDIB1-3.4010.163.2026.1.AN.

7.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka obliczając wysokość dostępnych nieodliczonych kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu, o którym mowa w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, powinna je pomniejszać o kwotę pomniejszenia z tytułu art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, rozumianą jako kwotę zaliczek na PIT do których zastosowano Ulgę na Innowacyjnych Pracowników.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko zgodnie z którym, Spółka będzie zobowiązana do redukowania (pomniejszania) nieodliczonych kosztów kwalifikowanych o których mowa w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT (tj. wartości kosztów kwalifikowanych pozostających do rozliczenia), o wartość wskazaną w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT - tj. o kwotę zaliczek na PIT od innowacyjnych pracowników, o które podatnik pomniejszył kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek. Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Spółka zatrudnia i będzie zatrudniać Specjalistów realizujących działalność B+R. W przypadku Specjalistów, których czas pracy przeznaczony na bezpośrednią realizację działalności B+R wyniósł co najmniej 50% „ogólnego czasu pracy”, Spółka skorzysta w przyszłości z przysługującego jej uprawnienia do pomniejszania zaliczek PIT zgodnie z art. 18db ustawy o CIT. Równocześnie, Spółka nie wyklucza, że również w przyszłości w związku z wystąpieniem nierozliczonych kosztów kwalifikowanych będzie chciała zastosować Ulgę na Innowacyjnych Pracowników. W myśl art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, podatnikowi przysługuje prawo do pomniejszania zaliczek PIT podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego o iloczyn kwoty nieodliczonej z tytułu ulgi B+R i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym. Tym samym, ustawodawca wskazał w treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, wzór niezbędny do kalkulacji „pomniejszenia” (czyli faktycznej kwoty Ulgi na Innowacyjnych Pracowników) określając go jako iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej podatnika w danym roku podatkowym w zakresie opodatkowania dochodów innych niż objętych IP Box, tj. 19%. Zdaniem Spółki, konieczne jest literalne stosowanie się do tego przepisu. Tak ustaloną kwotę można faktycznie wykorzystać do pomniejszenia zaliczek na PIT (tj. zachować pobrane zaliczki bez konieczności wpłacania ich do organu). Następnie jednak, zgodnie z art. 18d ust. 8 (zdanie trzecie) ustawy o CIT, należy pomniejszyć kwotę nieodliczonych kosztów kwalifikowanych o kwotę dokonanego pomniejszania, ponieważ jak wskazuje przepis: „Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1”.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższy przepis należy interpretować zgodnie z wykładnią literalną tj.: należy dokonać odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 8, uwzględniając kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1, tj. kwotę kosztów kwalifikowanych przemnożoną przez stawkę podatku, która zmniejszyła kwotę zaliczek na PIT. Zatem, zastosowanie wykładni literalnej wskazuje, że pomniejszenie dotyczy iloczynu pozostałej kwoty kosztów kwalifikowanych oraz stawki podatku (w niniejszym stanie faktycznym - 19%) - tj. sumy miesięcznych faktycznych odliczeń z tytułu Ulgi na Innowacyjnych Pracowników.

Przykład:

A. Koszty kwalifikowane pozostałe do odliczenia w kolejnych latach - 1 000 000 zł (art. 18d ust. 8 zdanie drugie ustawy o CIT),

B. Potencjalna wartość Ulgi na Innowacyjnych Pracowników (19%) = 190 000 zł (art. 18db ust. 1 ustawy o CIT),

C. Wartość zakwalifikowanych zaliczek PIT za dany miesiąc, na potrzeby przykładu - 40 000 zł,

D. Pozostała dostępna wartość Ulgi na Innowacyjnych Pracowników - 150 000 zł (B - C),

E. Koszty kwalifikowane pozostałe do odliczenia w kolejnych latach po skorzystaniu z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników za dany miesiąc - 960 000 zł (A-C).

Istotą powyższego stanowiska jest fakt, że podatnik powinien obniżyć koszty kwalifikowane pozostałe do odliczenia w ramach ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, o dokonane pomniejszenie z tytułu art. 18db ust. 1 ustawy o CIT (tj. faktyczną wartość zaliczek na PIT co do których zastosowana Ulgę na Innowacyjnych Pracowników).

Poprawność wskazywanego przez Wnioskodawcę stanowiska, została również potwierdzona w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

-        z 29 maja 2026 r., 0111-KDIB1-3.4010.164.2026.2.MBD

-        z 29 maja 2026 r. 0111-KDIB1-3.4010.163.2026.1.AN

-        z 10 czerwca 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.285.2025.1.AN.

W tym kontekście, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka jest zobowiązana do pomniejszania nieodliczonych kosztów kwalifikowanych o których mowa w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, o kwoty pomniejszenia z tytułu art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, rozumiane jako kwoty zaliczek na PIT do których zastosowano Ulgę na Innowacyjnych Pracowników.

8.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy Wnioskodawca w danym roku podatkowym składa zeznanie CIT-8, w którym nie wykazuje kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej lub nadwyżki przysługującego odliczenia, a następnie – po upływie miesiąca lub miesięcy – składa korektę tego zeznania, w której po raz pierwszy wykazuje nadwyżkę odliczenia kosztów kwalifikowanych, Wnioskodawca jest uprawniony, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do stosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników począwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia pierwotnego zeznania CIT-8 (a nie dopiero od miesiąca następującego po miesiącu złożenia korekty).

Zgodnie z art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, prawo do pomniejszania zaliczek na podatek PIT (ulga na innowacyjnych pracowników) powstaje od miesiąca następującego po złożeniu zeznania CIT-8, do końca danego roku podatkowego. Przepis odnosi się wyłącznie do momentu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jego korekty. Korekta deklaracji CIT-8, nawet jeżeli ujmuje po raz pierwszy koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej oraz wynikającą z nich nadwyżkę odliczenia, ma charakter retroaktywny i aktualizuje wyłącznie dane dotyczące okresu objętego pierwotnym zeznaniem.

Jednocześnie, nie stanowi ona nowego zdarzenia prawnego, które mogłoby wpływać na ustalenie momentu powstania prawa do Ulgi na Innowacyjnych Pracowników określonego w art. 18db ust. 4 ustawy o CIT. W praktyce oznacza to, że podatnik, który po złożeniu pierwotnego zeznania rocznego CIT-8 w kolejnym okresie ujawnia koszty prac B+R w formie korekty – posiada prawo do pomniejszania zaliczek PIT już od miesiąca następującego po złożeniu pierwotnego CIT-8, nawet jeśli w pierwotnym zeznaniu nie wykazano nadwyżki kosztów kwalifikowanych. Poprawność wskazywanego przez Wnioskodawcę stanowiska została również potwierdzona w piśmie wydanym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 8 marca 2026 r., sygn. DOP12.8221.46.2025. We wskazanym dokumencie organ stwierdził, że złożenie korekty zeznania rocznego, w którym wykazano koszty kwalifikowane i powstałą nadwyżkę odliczenia, aktualizuje możliwość skorzystania z mechanizmu pomniejszania zaliczek za miesiące przypadające po miesiącu złożenia pierwotnego zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, do końca danego roku podatkowego. Analogiczne stanowisko potwierdzono w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

-        z 29 maja 2026 r., 0111-KDIB1-3.4010.164.2026.2.MBD

-        z 29 maja 2026 r. 0111- KDIB1-3.4010.163.2026.1.AN.

Zatem w świetle powyższego:

-        literalna treść art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, nie przewiduje możliwości uzależnienia rozpoczęcia ulgi od momentu złożenia korekty deklaracji CIT-8,

-        korekta deklaracji rocznej CIT-8 ma charakter retroaktywny, a moment złożenia pierwotnego zeznania pozostaje decydujący dla ustalenia momentu powstania prawa do korzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników.

W tym kontekście prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy Spółka w danym roku podatkowym składa zeznanie CIT-8, w którym nie wykazuje kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej lub nadwyżki przysługującego odliczenia, a następnie – po upływie miesiąca lub miesięcy – składa korektę tego zeznania, w której po raz pierwszy wykazuje nadwyżkę odliczenia kosztów kwalifikowanych, Wnioskodawca jest uprawniony, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do stosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników począwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia pierwotnego zeznania CIT-8 (a nie dopiero od miesiąca następującego po miesiącu złożenia korekty).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”):

działalność badawczo-rozwojowa - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Natomiast, stosownie do treści art. 18d ust. 1 updop:

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 , koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

W myśl art. 18d ust. 8 updop:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1 .

Zgodnie z art. 18d ust. 9 updop:

przepisu ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da.

Regulację dotyczącą „ulgi na innowacyjnych pracowników” zawiera dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 18db, który w ust. 1 stanowi, że:

podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d , może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Zgodnie z art. 18db ust. 2 updop:

przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:

1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;

2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;

3) praw autorskich.

Zgodnie z art. 18db ust. 3 updop:

przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:

1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub

2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.

Stosownie do treści art. 18db ust. 4 updop:

uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 , do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.

W myśl art. 18db ust. 5 updop:

Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:

1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da .

Zgodnie z art. 18db ust. 6 updop:

jeżeli podatnik utracił prawo do odliczenia, o którym mowa w ust. 1, dolicza kwoty poprzednio odliczone w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym utracił to prawo.

Z kolei zgodnie z art. 27 ust. 1 updop:

podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1 , z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8 , są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.

Ad. 1

Z opisu sprawy wynika, że korzystacie Państwo z odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d updop. Spółka zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę, którzy bezpośrednio realizują prace badawczo-rozwojowe (Personel B+R). Czas pracy poświęcony na realizację działalności B+R jest ewidencjonowany zgodnie z wymogami ustawy o CIT. Możliwa jest sytuacja, w której w rocznym zeznaniu podatkowym CIT-8 za dany rok podatkowy wartość Dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych jest niższa od kwoty przysługującego Wnioskodawcy w tym roku podatkowym odliczenia z tytułu kosztów kwalifikowanych ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT (odliczenia z danego lub poprzednich lat podatkowych). Wnioskodawca nie ma wiec możliwości pełnego odliczenia przysługującej mu ulgi B+R w ramach kalkulacji podatku dochodowego na zasadach ogólnych. Rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Dochody Spółki opodatkowane na ogólnych zasadach (poza reżimem IP Box) podlegają opodatkowaniu według stawki CIT wynoszącej 19%. Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a updop. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Zgodnie z art. 9 ust. 1b updop, Spółka wyodrębnia Koszty B+R w prowadzonej ewidencji rachunkowej. Spółka nie jest zakładem pracy chronionej ani zakładem aktywności zawodowej, a także nie utraciła statusu zakładu pracy chronionej w okresie ostatnich pięciu lat.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w którym czas Personelu B+R jest ewidencjonowany w sposób pozwalający na ustalenie, że co najmniej 50% ogólnego czasu pracy w danym miesiącu przeznaczane jest na Działalność B+R, osoby te spełniają przesłanki uznania ich za osoby fizyczne, o których mowa w art. 18db ust. 3 ustawy o CIT (tzw. innowacyjnych pracowników), co pozwala na objęcie pobieranych od ich wynagrodzeń zaliczek na PIT Ulgą na Innowacyjnych Pracowników, o której mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, należy uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Zgodnie z cytowanym powyżej art. 18db ust. 1 updop:

podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Ulga określona w art. 18db updop, jest adresowana do podatników podatku dochodowego (będących płatnikami), którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową i ze względu na stratę lub niski dochód nie mogli w całości lub w części odliczyć w ramach ulgi B+R wydatków kwalifikowanych określonych w art. 18d ust. 2-3 updop, poniesionych w danym roku.

Ulga umożliwia płatnikowi zmniejszenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń pracowników wskazanych w art. 18db ust. 3 updop, o kwotę nieodliczonych wydatków kwalifikowanych. Odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn nieodliczonych wydatków kwalifikowanych i obowiązującej danego podatnika stawki podatku dochodowego.

Należy zauważyć, że co do zasady ulga na innowacyjnych pracowników jest swego rodzaju uzupełnieniem, poszerzeniem ulgi B+R, a ulga B+R jest odliczana od podstawy opodatkowania opodatkowanej według podstawowych stawek podatku CIT.

Przychody (dochody) inne niż przychody z zysków kapitałowych uzyskiwane przez podatnika w trakcie roku podatkowego podczas obliczania zaliczek na podatek dochodowy są opodatkowywane odpowiednio 9% lub 19% stawką podatku CIT. Preferencja IP Box jest rozwiązaniem, z którego podatnik może skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym, wyodrębniając i opodatkowując część uzyskanych w trakcie roku podatkowego dochodów (kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej) na podstawie art. 24d oraz 24e ustawy CIT, preferencyjną 5% stawką podatku (możliwe jest również poniesienie straty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej). Nie sposób zatem uznać, że obniżona stawka podatku (5%) jest stawką obowiązującą podatnika w trakcie roku podatkowego, kiedy decyduje się on na dokonanie pomniejszenia w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników. Pomniejszenie ma bowiem miejsce w roku podatkowym następującym po roku podatkowym, za który podatnik złożył zeznanie podatkowe, w którym wykazał dochody do opodatkowania obniżoną, 5% stawką podatkową.

Zatem, ustawodawca nie wskazał 5% stawki podatku dla celów obliczenia przysługującego pomniejszenia w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników w roku podatkowym, w którym podatnik korzysta z tego rozwiązania podatkowego.

Reasumując, obowiązującą podatnika stawką podatku w danym roku podatkowym jest odpowiednio stawka 9% lub 19%. Takie podejście jest niezależnie od tego, czy kwota niewykorzystanej ulgi B+R określająca wielkość przysługującego odliczenia ulgi na innowacyjnych pracowników dotyczy kosztów B+R poniesionych w ramach ogólnej działalności gospodarczej podatnika, czy też działalności B+R związanej z kwalifikowanym IP. Wybór stawki nie jest również zależny od tego, czy podatnik cały swój dochód opodatkowuje stawką 5%, czy jedynie jego część.

Zatem, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że dla celów kalkulacji wysokości Ulgi na Innowacyjnych Pracowników zgodnie z art. 18db ust. 1 updop, Wnioskodawca powinien stosować iloczyn Podstawy Ulgi na Innowacyjnych Pracowników i stawki CIT w wysokości 19%, pomimo że w roku podatkowym, w którym Wnioskodawca stosuje Ulgę na Innowacyjnych Pracowników, stosowna część dochodu Wnioskodawcy (Dochód IP Box) podlegać może opodatkowaniu w reżimie IP Box według stawki CIT wynoszącej 5%.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytanie oznaczonego we wniosku nr 2 uznałem za prawidłowe.

Ad. 3

Stanowisko, które przedstawili Państwo w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Ad. 4 i 5

Z cytowanego powyżej art. 18db ust. 4 updop wynika, że Ulgę na innowacyjnych pracowników można stosować od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła CIT-8 do końca roku podatkowego.

Z treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik będący płatnikiem (…) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT.

Z kolei, z ww. przepisu art. 18db ust. 2 updop, wynika że art. 18db ust. 1 ustawy o CIT „ (…) ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów osób fizycznych (…)” .

Jednocześnie wskazać należy, że norma wynikająca z art. 18db updop, stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana ściśle. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Należy zauważyć, że przepisy art. 18db updop, nie odwołują się w swoim brzmieniu bezpośrednio do takich kategorii jak „miesiąc, za który wynagrodzenie pracownika jest należne”, czy też „miesiąc za który pobrano zaliczkę na podatek od pracownika”.

Literalna wykładnia treści art. 18db ust. 1 updop jest jednoznaczna i nie daje pola do poszukiwania uzależniania momentu skorzystania z omawianej ulgi od przyjętych w danym podmiocie zasad ustalania wypłaty wynagrodzenia („z góry”, czy też „z dołu”). Kluczowy w tym aspekcie jest bowiem moment, w którym aktualizuje się obowiązek przekazania zaliczek na podatek PIT.

W rezultacie prawo do odliczenia ulgi na innowacyjnych pracowników będzie przysługiwało w odniesieniu do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik złoży zeznanie roczne do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie tj. w stosunku do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych podlegających wpłacie do urzędu skarbowego począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania CIT, do ostatniego miesiąca tego roku podatkowego.

Odliczenie będzie przysługiwało od kwietnia do grudnia w przypadku podatników których rok podatkowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym, jeżeli podatnik złoży zeznanie za poprzedni rok podatkowy w marcu.

W konsekwencji spełnienia ustawowych przesłanek do skorzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników, jeśli chodzi o prawo do pomniejszenia zaliczek PIT w danym roku podatkowym po raz ostatni wskazać należy, że miesiąc grudzień będzie ostatnim, w stosunku do którego Spółka jest/będzie uprawniona do zastosowania ulgi w odniesieniu do pobranych od wynagrodzeń zaliczek na podatek dochody PIT, ale tych które będą podlegały wpłacie do urzędu skarbowego w grudniu.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

-        art. 18db ust. 4 updop, należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenie do 10 dnia kolejnego miesiąca za miesiąc poprzedni, a zaliczka na PIT podlega wpłacie w miesiącu następującym po miesiącu wypłaty, uprawnienie, o którym mowa w art. 18db ust. 1 updop, odnosi się do zaliczek podlegających wpłacie począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Wnioskodawca złożył roczne zeznanie CIT-8 za dany rok podatkowy, z którego wynika kwota nieodliczonej ulgi na podstawie art. 18d updop (tj. jeśli podatnik składa CIT-8 w marcu, to Ulgę na Innowacyjnych Pracowników można zastosować począwszy od wpłaty zaliczki na PIT dokonywanej w kwietniu, tj. od wynagrodzenia za luty wypłaconego w marcu) aż do zaliczki wpłacanej w ostatnim miesiącu tego roku podatkowego (tj. co do zasady do zaliczki należnej od wynagrodzenia za październik, wypłaconego w listopadzie, od którego zaliczka płatna jest do 20 grudnia), zgodnie z art. 18db ust. 4 updop,

-        jeśli zaliczka na PIT od wynagrodzenia wypłaconego w grudniu, zostanie uiszczona przez Wnioskodawcę jeszcze w grudniu, to będzie on miał prawo do zastosowania Ulgi na Innowacyjnych Pracowników także w odniesieniu do tej zaliczki,

uznałem za prawidłowe.

Ad. 6 - 8

Stanowisko, które przedstawili Państwo w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 6 - 8 jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3, 6, 7 i 8 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.