Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.377.2026.1.JMS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 czerwca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) Sp. z o.o. (dalej – „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży (…). W ramach prowadzonej działalności Spółka wytwarza trzy podstawowe grupy produktów: (…). Bezpośrednimi odbiorcami produktów Spółki są głównie podmioty (…).

Wnioskodawca wchodzi w skład (…) grupy kapitałowej (…), w ramach której funkcjonuje jako część międzynarodowego łańcucha dostaw.

Siedziba i miejsce zarządu Spółki znajduje się na terytorium Polski. Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.

W ramach prowadzonej działalności Spółka realizuje działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o CIT. W związku z tą działalnością Spółka ponosi koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ustawy o CIT. Koszty te są odpowiednio dokumentowane oraz wykazywane przez Spółkę w składanych zeznaniach CIT-8 oraz załącznikach CIT/BR.

W poprzednich latach podatkowych Spółka osiągała stratę podatkową. W konsekwencji, Spółka nie dokonała pełnego odliczenia przysługujących jej kwot ulgi B+R od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Na dzień złożenia niniejszego wniosku Spółka dysponuje nieodliczonymi kwotami ulgi B+R z lat 2022–2025. Kwoty te mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT.

W roku podatkowym 2025 Spółka odnotowała stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych. Jednocześnie w odniesieniu do Wnioskodawcy nie znajdują zastosowania wyłączenia z opodatkowania krajowym podatkiem minimalnym określone w art. 24ca ust. 14 ustawy o CIT. W konsekwencji, Spółka była zobowiązana do rozliczenia krajowego podatku minimalnego, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT (dalej – podatek minimalny).

Rozliczając podatek minimalny za 2025 r., Spółka ustaliła podstawę opodatkowania według metody uproszczonej, o której mowa w art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT, tj. jako kwotę odpowiadającą 3% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych.

Spółka rozważa dokonanie korekty zeznania CIT-8 oraz załącznika CIT-M za 2025 r. poprzez pomniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o nieodliczone dotychczas kwoty ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych, a także o kwotę ulgi B+R przysługującą Spółce za 2025 r. Odliczenie zostanie dokonane łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym za 2025 r.

Spółka nie wyklucza, że również w kolejnych latach podatkowych może spełniać przesłanki powodujące obowiązek rozliczenia podatku minimalnego na podstawie art. 24ca ustawy o CIT. W takim przypadku Spółka zamierza odliczać od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3 lub 3a ustawy o CIT, kwoty ulgi B+R przysługujące Spółce za dany rok podatkowy oraz ewentualnie nieodliczone kwoty ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych. Odliczenie będzie dokonywane na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT, łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym za dany rok podatkowy. Stosowne odliczenia Spółka będzie wykazywać w rocznym zeznaniu podatkowym, zgodnie z art. 24ca ust. 11 ustawy o CIT.

Celem złożenia niniejszego wniosku jest potwierdzenie, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania krajowym podatkiem minimalnym nieodliczonych dotychczas kwot ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych oraz kwoty ulgi B+R przysługującej za rok podatkowy, za który Spółka rozlicza podatek minimalny. Wątpliwości Spółki dotyczą w szczególności tego, czy art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT, w związku z art. 18 oraz art. 18d ustawy o CIT, pozwala na pomniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o kwotę ulgi B+R.

Przedmiotem wątpliwości Spółki nie jest to, czy prowadzona przez Spółkę działalność spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, ani czy określone wydatki stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT.

Pytania

1. Czy Wnioskodawca ma prawo dokonać korekty deklaracji CIT-8 za 2025 r. poprzez odliczenie, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT, od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT, kwot nieodliczonej ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych oraz kwoty ulgi B+R z bieżącego roku podatkowego łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym?

2. Czy Wnioskodawca w kolejnych latach podatkowych będzie uprawniony do odliczenia, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT, od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3 lub ust. 3a ustawy o CIT, kwoty ulgi B+R z danego roku podatkowego oraz kwot nieodliczonej ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca ma prawo dokonać korekty deklaracji CIT-8 za 2025 r. poprzez odliczenie, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT, od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT, kwot nieodliczonej ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych oraz kwoty ulgi B+R z bieżącego roku podatkowego łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym.

Wnioskodawca w kolejnych latach podatkowych będzie uprawniony do odliczenia, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT, od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o której mowa w art. 24ca ust. 3 lub ust. 3a ustawy o CIT kwoty ulgi B+R z danego roku podatkowego oraz kwot nieodliczonej ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

1. Podatek minimalny

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, „podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości niewiększej niż 2%,

- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy)”.

Spółka w roku podatkowym 2025 poniosła stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych. Wnioskodawca spełnia tym samym przesłanki określone w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT obligujące go do rozliczenia minimalnego podatku dochodowego. Jednocześnie w odniesieniu do Spółki nie znajdują zastosowania wyłączenia, o których mowa w art. 24ca ust. 14 ustawy o CIT. Tym samym, Spółka była zobowiązana do obliczenia i zapłaty minimalnego podatku dochodowego za rok 2025.

Ustawa o CIT przewiduje dwa sposoby ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym.

Pierwszym z nich jest metoda ogólna, uregulowana w art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którą podstawa opodatkowania jest ustalana według ustawowego mechanizmu kalkulacyjnego przewidzianego w tym przepisie.

Alternatywą jest metoda uproszczona, uregulowana w art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT, zgodnie z którym podatnik może wybrać uproszczony sposób ustalania podstawy opodatkowania stanowiący kwotę odpowiadającą 3% wartości osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych.

Spółka skorzystała z uprawnienia wynikającego z art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT i wybrała metodę uproszczoną obliczenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy 2025.

W konsekwencji, dla Spółki podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym stanowi kwota odpowiadająca 3% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych przez Spółkę w roku 2025.

2. Mechanizm pomniejszeń podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym

W myśl art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT, podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu m.in. o wartość odliczeń zmniejszających w roku podatkowym podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 18, z wyłączeniem pomniejszeń, o których mowa w art. 18f.

Wyłączenie zawarte w powyższym przepisie dotyczy wyłącznie pomniejszeń, o których mowa w art. 18f ustawy o CIT (zmiana wysokości podstawy opodatkowania oraz strat w związku z nieuregulowanymi wierzytelnościami o zapłatę świadczenia pieniężnego z tytułu transakcji handlowej). Ulga B+R, uregulowana w art. 18d ustawy o CIT, nie mieści się w zakresie tego wyłączenia.

Stosownie do art. 18 ustawy o CIT, „podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24aa, art. 24b, art. 24ca, art. 24d, art. 24f i art. 28h, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a (...)".

Jednym z odliczeń zmniejszających podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 18 ustawy o CIT, jest ulga na działalność badawczo-rozwojowa, uregulowana w art. 18d ustawy o CIT. Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT:

„Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi". Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych”.

Art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT nie zawiera żadnego wyłączenia odnoszącego się do ulgi B+R. Skoro zatem ulga B+R została uregulowana w art. 18d ustawy o CIT i stanowi odliczenie od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, mieści się ona w zakresie dyspozycji art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma przy tym podstaw do różnicowania prawa do tego odliczenia w zależności od tego, czy podstawa opodatkowania podatkiem minimalnym została ustalona według metody ogólnej, o której mowa w art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, czy według metody uproszczonej, o której mowa w art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT. Art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT odnosi się bowiem do „podstawy opodatkowania” podatkiem minimalnym jako takiej, a nie wyłącznie do podstawy ustalonej według jednej z istniejących metod wyliczania tej podstawy. Oznacza to, że pomniejszenia przewidziane w art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT znajdują zastosowanie do podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym niezależnie od przyjętego sposobu jej kalkulacji.

Zdaniem Wnioskodawcy, określone w art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT uprawnienie obejmuje zarówno ulgę B+R przysługującą za dany rok podatkowy, jak i kwoty ulgi B+R niewykorzystane w poprzednich latach podatkowych, które pozostają do odliczenia na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT. Łączna kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym ustalonej za dany rok podatkowy.

Podsumowując, na dzień złożenia niniejszego wniosku Spółka dysponuje nieodliczonymi kwotami ulgi B+R z lat 2022-2025. Kwoty te mogą przez Spółkę zostać odliczone w 2025 roku na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT jako odliczenia zmniejszające podstawę opodatkowania. Co za tym idzie, w myśl art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT odliczenia te mogą pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3 lub ust. 3a ustawy o CIT.

3. Odliczenia w kolejnych latach podatkowych

Zdaniem Wnioskodawcy, analogiczne zasady będą miały zastosowanie również w kolejnych latach podatkowych.

Jeżeli w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia minimalnego podatku dochodowego na podstawie art. 24ca ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia podstawy opodatkowania tym podatkiem o:

1. ulgę B+R przysługującą za dany rok podatkowy, oraz

2. nieodliczone kwoty ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych, możliwe do odliczenia zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT,

3. łącznie do wysokości podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym ustalonej za ten rok.

Prawo to będzie przysługiwać niezależnie od tego, czy w danym roku podatkowym Wnioskodawca ustali podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym według metody ogólnej, o której mowa w art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, czy według metody uproszczonej, o której mowa w art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT. W obu przypadkach zastosowanie znajduje bowiem art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT, przewidujący pomniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o odliczenia zmniejszające podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 18 ustawy o CIT. Jednym z takich odliczeń jest właśnie ulga B+R.

4. Potwierdzenie stanowiska w praktyce organów podatkowych

Prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w aktualnej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 21 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.32.2025.1.AZ, Dyrektor KIS potwierdził, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o kwotę ulgi B+R dotyczącą roku bieżącego oraz – stosownie do art. 18d ust. 8 ustawy o CIT – o nieodliczone jeszcze kwoty ulgi B+R z wcześniejszych lat podatkowych, łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym. W ww. interpretacji czytamy:

„Mając powyższe przepisy na uwadze, stwierdzić należy, że w przypadku zaistnienia przesłanek do obliczenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia tej podstawy o kwotę ulgi B+R dotyczącej roku bieżącego oraz stosownie do art. 18d ust. 8 ustawy CIT, o nieodliczone jeszcze kwoty ulgi B+R z sześciu wcześniejszych lat podatkowych, łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym. Kwota podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym w danym roku podatkowym wyznacza górną granicę odliczenia przysługującego podatnikowi z tytułu ulgi B+R z roku bieżącego oraz nieodliczonej ulgi B+R z wcześniejszych lat podatkowych”.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone m.in. w interpretacjach indywidualnych:

• z 27 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.783.2024.1.SG,

• z 28 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.123.2024.1.MBD,

• z 17 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.580.2022.2.JKU,

• z 10 maja 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.101.2022.1.MBD.

5. Podsumowanie

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało prawo do dokonania korekty deklaracji CIT-8 oraz załącznika CIT-M za 2025 r. poprzez dokonanie odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym kwoty ulgi B+R niewykorzystanej w poprzednich latach podatkowych, oraz o kwotę ulgi B+R z roku bieżącego, łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym.

Z powyższego mechanizmu odliczenia Spółka będzie mogła także skorzystać także w kolejnych latach podatkowych, jeśli po stronie Spółki pojawi się obowiązek rozliczenia minimalnego podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że zadane we wniosku pytania wyznaczają zakres interpretacji. W związku z czym, wydana interpretacja nie dotyczy pozostałych kwestii poruszonych we wniosku.

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):

podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%

- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).

Sposób ustalenia podstawy podatkowania został wskazany w art. 24ca ust. 3 i 3a ustawy CIT.

Zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT:

podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o wartość odliczeń zmniejszających w roku podatkowym podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 18, z wyłączeniem pomniejszeń, o których mowa w art. 18f, przy czym art. 27 ust. 4a stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 24ca ust. 11 ustawy CIT:

podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego są obowiązani w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wykazać podstawę opodatkowania, pomniejszenia, o których mowa w ust. 10, i kwotę minimalnego podatku dochodowego.

Stosownie do art. 18 ustawy CIT:

podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24aa, art. 24b, art. 24ca, art. 24d, art. 24f i art. 28h, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a (...).

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy CIT:

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Stosowanie do art. 18d ust. 8 ustawy CIT:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Minimalny podatek dochodowy jest podatkiem rocznym, obliczanym po zakończeniu danego roku podatkowego. Podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego są obowiązani w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać podstawę opodatkowania wraz z pomniejszeniami o ewentualne odliczenia i kwotę minimalnego podatku dochodowego.

Mając powyższe przepisy na uwadze, stwierdzić należy, że w przypadku zaistnienia przesłanek do obliczenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia tej podstawy o kwotę ulgi B+R dotyczącej roku bieżącego oraz stosownie do art. 18d ust. 8 ustawy CIT, o nieodliczone jeszcze kwoty ulgi B+R z sześciu wcześniejszych lat podatkowych, łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym.

Kwota podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym w danym roku podatkowym wyznacza górną granicę odliczenia przysługującego podatnikowi z tytułu ulgi B+R z roku bieżącego oraz nieodliczonej ulgi B+R z wcześniejszych lat podatkowych.

Z kolei zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT,

podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”),

jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Jak stanowi art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej,

skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej,

ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym (poprawnym już) wypełnieniu formularza podatkowego z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korekta może dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej.

Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych dot. rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych.

Podsumowując, mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

-        Wnioskodawca ma prawo dokonać korekty deklaracji CIT-8 za 2025 r. poprzez odliczenie, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT, od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3a ustawy CIT, kwot nieodliczonej ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych oraz kwoty ulgi B+R z bieżącego roku podatkowego łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, jest prawidłowe;

-        Wnioskodawca w kolejnych latach podatkowych będzie uprawniony do odliczenia, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT, od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3 lub ust. 3a ustawy CIT kwoty ulgi B+R z danego roku podatkowego oraz kwot nieodliczonej ulgi B+R z poprzednich lat podatkowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku przez Państwa interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.