Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.40.2026.2.DW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 stycznia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca (…) („Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową z siedzibą w (…) podlegającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka działa w branży (…), współpracując głównie z klientami z sektora (…).

Dla potrzeb niniejszego wniosku przez „Kontrahentów” (zwanych również „Współpracownikami B2B”) rozumie się osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, współpracujące ze Spółką na podstawie umów B2B.

Wnioskodawca zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, w odniesieniu do kwalifikacji podatkowej wydatków ponoszonych na świadczenia pozapłacowe (Benefity) na rzecz współpracowników współpracujących ze Spółką w modelu B2B.

1.  Spółka prowadzi działalność (…) oraz inne usługi związane z (…), a także usługi towarzyszące, wykorzystując zarówno personel zatrudniony na umowę o pracę, jak i Kontrahentów prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą (model B2B), w szczególności (…), specjalistów IT, administracji i doradztwa.

2.  Kontrahenci współpracujący ze Spółką w modelu B2B świadczą usługi na podstawie zawieranych ze Spółką umów cywilnoprawnych w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, we własnym imieniu i na własny rachunek. Wynagrodzenie zasadnicze Kontrahentów ma charakter pieniężny i jest ustalane odrębnie w każdej umowie.

3.  W celu pozyskania oraz utrzymania wysoko wykwalifikowanych specjalistów na konkurencyjnym rynku, Spółka planuje wdrożyć program świadczeń pozapłacowych (benefitów) adresowany do Kontrahentów. Benefity stanowić będą dodatkowe świadczenia związane ze współpracą ze Spółką, niezastępujące wynagrodzenia pieniężnego należnego Kontrahentom na podstawie zawartych umów.

Program ma na celu w szczególności: retencję Kontrahentów, budowanie długoterminowej współpracy, ograniczenie absencji i przestojów w realizacji świadczeń, poprawę dyspozycyjności i kondycji psychofizycznej Kontrahentów oraz podnoszenie ich kwalifikacji. Świadczenia przyznawane będą wyłącznie w okresie obowiązywania współpracy; po jej zakończeniu Spółka zaprzestanie ich finansowania.

Benefity mogą być finansowane przez Spółkę w całości albo częściowo. W części, w której koszt Benefitu nie jest refakturowany na Kontrahenta, wydatek ma charakter definitywny i nie podlega zwrotowi. Spółka nie otrzymuje żadnych dotacji ani refundacji związanych z Benefitami.

Spółka w przypadku otrzymania pozytywnej interpretacji przewiduje zamieszczenie w umowach (oraz aneksach do umów z obecnymi Kontrahentami) postanowień wskazujących, że dany zleceniobiorca w ramach współpracy z (…) ma możliwość korzystania z określonych benefitów na zasadach programu.

W części, w jakiej koszt Benefitu nie jest refakturowany na Kontrahenta, wydatek ma charakter definitywny - nie podlega zwrotowi na rzecz Spółki przez Kontrahenta ani przez innych kontrahentów biznesowych (np. (…), płatników publicznych lub prywatnych). Spółka nie otrzymuje żadnych dotacji, dopłat lub refundacji z tytułu finansowania Benefitów.

Program będzie miał charakter dobrowolny - Kontrahent będzie mógł przystąpić do poszczególnych świadczeń według zasad określonych w regulaminie programu.

4.  W zależności od ustaleń z danym Kontrahentem, Benefity będą obejmować określone kategorie świadczeń pozapłacowych w następujących obszarach:

1)  Zdrowie i sport/wellbeing - w tym w szczególności prywatna opieka medyczna (abonament/pakiet medyczny obejmujący konsultacje i badania diagnostyczne), karty sportowe zapewniające dostęp do obiektów sportowo-rekreacyjnych, bony na usługi prozdrowotne (np. fizjoterapia, konsultacje psychologiczne) w ramach oferty dostawców usług wellbeing, a także ubezpieczenia wskazane w pkt 5 poniżej (w szczególności ubezpieczenie zdrowotne oraz ubezpieczenie na życie i dożycie).

2)  Rozwój - w tym szkolenia i kursy specjalistyczne związane z zakresem usług świadczonych przez Kontrahentów, kursy językowe oraz dostęp do platform wiedzy (np. ebooki, audiobooki, platformy e-learningowe).

3)  Zakupy żywieniowe w trakcie dnia pracy - w tym karty przedpłacone do lokali gastronomicznych (karty lunchowe) do określonej kwoty miesięcznej na Kontrahenta, przeznaczone wyłącznie na zakup posiłków (bez alkoholu i innych kategorii zakupów).

4)  Wellbeing/kafeteria - w tym bony do platform benefitowych (kafeterii) oraz dostęp i/lub zniżki do platform dietetycznych i treningowych.

5)  Ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (UFK), stanowiącego produkt ochronno-inwestycyjny:

a)  Składka ubezpieczeniowa dzielić się będzie na część ochronną, obejmującą ryzyko śmierci i innych zdarzeń losowych przewidzianych w ogólnych warunkach ubezpieczenia, oraz część inwestycyjną przeznaczoną na nabycie jednostek uczestnictwa UFK.

b)  Polisy ubezpieczeniowe (w tym polisy zdrowotne oraz na życie i dożycie z UFK) będą zawierane imiennie na rzecz poszczególnych Kontrahentów jako osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Wyłącznym dysponentem praw z umowy ubezpieczenia będzie Kontrahent (ubezpieczony) lub osoby przez niego uposażone. Wnioskodawca nie będzie posiadał żadnych praw do wartości polisy ani do jakichkolwiek świadczeń z niej wynikających (w tym z tytułu wykupu, odstąpienia, dożycia czy wypłaty wartości rachunku), a także nie będzie wskazany jako uposażony. Po zakończeniu współpracy Wnioskodawca zaprzestanie finansowania składek, natomiast Kontrahent będzie mógł kontynuować polisę na własny koszt lub podjąć decyzję o jej rozwiązaniu zgodnie z obowiązującymi ogólnymi warunkami ubezpieczenia. Część inwestycyjna UFK stanowi element konstrukcyjny produktu ubezpieczeniowego i służy wzmocnieniu funkcji motywacyjnej i retencyjnej świadczenia w okresie współpracy, a nie realizacji celów inwestycyjnych Kontrahenta lub Spółki. Wnioskodawca planuje wybór produktów ubezpieczeniowych przewidujących ograniczenia wypłat (w tym wykupu) w początkowym okresie trwania umowy, co ma wzmocnić efekt retencyjny świadczenia w okresie współpracy z Kontrahentem.

5.  Spółka będzie otrzymywać od dostawców Benefitów (w tym zakładów ubezpieczeń, operatorów kart, platform kafeteryjnych, dostawców usług medycznych, sportowych, szkoleniowych i wellbeingowych) faktury zbiorcze wraz z załączonymi specyfikacjami pozwalającymi na identyfikację osób korzystających z poszczególnych świadczeń oraz na wyodrębnienie części kosztu przypadającej na każdego Kontrahenta. Wydatki na Benefity w części finansowanej przez Spółkę będą pokrywane wyłącznie ze środków obrotowych Spółki.

6.  Wysokość opłat za Benefity nie będzie co do zasady zależna od stopnia faktycznego wykorzystania świadczeń przez Kontrahenta; wynagrodzenie pieniężne określone w umowie o współpracę nie będzie ulegało zmianie w związku z przyznaniem lub rezygnacją z Benefitów. Benefity będą miały charakter dodatkowego świadczenia, które nie zastępuje wynagrodzenia pieniężnego, lecz je uzupełnia.

7.  Wnioskodawca będzie prowadził dokumentację dotyczącą programu świadczeń pozapłacowych, w szczególności regulamin programu, zestawienia osób uprawnionych do poszczególnych świadczeń oraz ewidencję wartości świadczeń finansowanych lub współfinansowanych przez Spółkę. Wydatki związane z programem będą dokumentowane fakturami, rachunkami lub notami obciążeniowymi wystawianymi przez dostawców świadczeń. Kontrahenci - jako niezależni przedsiębiorcy - będą informowani o wartości świadczeń finansowanych przez Wnioskodawcę w celu prawidłowego rozliczenia podatkowego po ich stronie, jeżeli przepisy prawa podatkowego będą tego wymagały.

8.  Spółka zamierza sporządzać i przekazywać Kontrahentom dokumenty informacyjne zawierające wartość otrzymanych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, tak aby Kontrahenci mogli prawidłowo rozpoznać przychód z działalności gospodarczej z tytułu otrzymanych Benefitów. Benefity stanowią dodatkowe świadczenia związane z wykonywaniem usług na rzecz Spółki i przyznawane są wyłącznie w okresie obowiązywania współpracy. Spółka zamierza przekazywać Kontrahentom roczne zestawienia wartości benefitów do samodzielnego rozliczenia przychodów z DG.

Program benefitowy jest elementem polityki współpracy Spółki z Kontrahentami i ma na celu ograniczanie ryzyka nieobecności, wspieranie stabilności współpracy oraz jakości wykonywanych usług.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:

Benefity opisane we wniosku nie będą stanowić elementu należnego Kontrahentom wynagrodzenia za świadczone przez nich usługi. Wynagrodzenie Kontrahentów jest określone w umowach B2B zawartych pomiędzy Spółką a Kontrahentami i jest wypłacane niezależnie od ewentualnego przyznania Benefitu. Benefity mają charakter dodatkowy, fakultatywny i motywacyjny. Benefity nie zastępują wynagrodzenia pieniężnego określonego w umowie o współpracę.

Benefity pełnią funkcję pozapłacowego narzędzia motywacyjnego, którego celem jest stworzenie więzi ze współpracownikami, wzmocnienie poczucia lojalności, zachęta do długoterminowej współpracy oraz wzmocnienie pozycji Spółki jako atrakcyjnego kontrahenta na rynku. Nie stanowią one ekwiwalentu za wykonane usługi ani świadczenia wzajemnego w rozumieniu umów B2B.

Poniesienie wydatków na Benefity nie wpływa i nie będzie wpływać na wysokość wynagrodzenia wypłacanego Kontrahentom. Stawki wynagrodzenia wynikają wyłącznie z umów B2B i pozostają całkowicie niezależne od przyznawania Benefitów.

Benefity są świadczeniami dodatkowymi, niewłączanymi do podstawy rozliczeń za usługi. Fakt ich przyznania lub cofnięcia nie powoduje zmiany stawki wynagrodzenia określonej w umowie B2B. Wynagrodzenie Kontrahentów jest rozliczane na podstawie wystawianych przez nich faktur za wykonane usługi, natomiast Benefity stanowią odrębne świadczenie ze strony Spółki, nieobjęte fakturowaniem.

W zawartych umowach z Kontrahentami ani w ewentualnych aneksach do tych umów nie będzie wskazywane, że elementem wynagrodzenia są Benefity opisane we wniosku. Benefity nie stanowią składnika wynagrodzenia za świadczone usługi.

Benefity będą uregulowane odrębnie – w Regulaminie programu benefitowego dla współpracowników B2B (dalej: „Regulamin”), stanowiącym samodzielny dokument organizacyjny Spółki. Regulamin ten określa zasady przyznawania świadczeń dodatkowych o charakterze motywacyjnym i retencyjnym. Benefity są w nim wprost określone jako świadczenia niebędące częścią wynagrodzenia, przyznawane niezależnie od rozliczeń fakturowych za usługi.

Taki sposób uregulowania benefitów – poza umową o współpracę i poza strukturą wynagrodzenia – jest zgodny z podejściem prezentowanym w najnowszych interpretacjach indywidualnych. W interpretacji z 23 maja 2025 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.125.2025.2.KM) organ potwierdził możliwość zaliczenia do kosztów benefitów dla B2B, które stanowiły świadczenia pozapłacowe niezależne od wynagrodzenia. Podobnie w interpretacji z 19 grudnia 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.629.2024.2.ZK) oraz z 25 marca 2024 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.44.2024.MM). Por. również interpretacja z 2 września 2022 r. nr 0114-KDIP2-2.4011.544.2022.1.RK oraz z 4 sierpnia 2022 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.251.2022.2.BJ.

Polisy będą wystawiane w modelu, w którym Spółka występuje jako ubezpieczający i płatnik składki (zawiera umowę z ubezpieczycielem i opłaca składkę w całości lub w części), natomiast Kontrahent jest ubezpieczonym – osobą, której dotyczy ochrona ubezpieczeniowa – i uprawnionym do świadczeń z umowy ubezpieczenia, ewentualnie wskazującym osoby uposażone.

Wnioskodawca (Spółka) nie będzie uprawniony do otrzymania jakichkolwiek świadczeń, zwrotów ani wypłat z tytułu umów ubezpieczenia, w tym do wartości wykupu czy świadczeń w razie dożycia.

Całość świadczeń z polisy przysługuje ubezpieczonemu Kontrahentowi.

Świadczenie to ma charakter motywacyjny i zabezpieczający ciągłość współpracy, zmniejszając ryzyko przerw w świadczeniu usług na rzecz Spółki. Model taki jest spójny z podejściem prezentowanym w najnowszych interpretacjach dotyczących ubezpieczeń na życie z UFK, w tym z interpretacji z 24 października 2024 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.439.2024.3.AS (składki ubezpieczeniowe jako KUP – stanowisko prawidłowe), z 9 kwietnia 2024 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.90.2021.12.PC (UFK dla pracowników i członków zarządu jako KUP) oraz wcześniejszych: z 20 marca 2023 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.8.2023.2.RH i z 5 czerwca 2023 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.230.2023.4.MZ.

Na moment składania niniejszych wyjaśnień Spółka nie poniosła jeszcze kosztów wskazanych we wniosku. Koszty te będą ponoszone w przyszłości, po wdrożeniu programu benefitowego.

Zasady finansowania i przyznawania Benefitów zostaną uregulowane w odrębnym Regulaminie programu benefitowego dla współpracowników B2B. Regulamin ten stanowić będzie samodzielny dokument organizacyjny, powiązany z umowami B2B, przy czym Benefity nie będą traktowane jako element wynagrodzenia i nie będą wpisywane do umów jako składnik stawek za usługi.

Podkreślenia wymaga, że Regulamin programu benefitowego nie stanowi regulaminu wynagradzania w rozumieniu przepisów prawa pracy – jest to odrębny akt wewnętrzny regulujący wyłącznie zasady przyznawania świadczeń dodatkowych o charakterze motywacyjno-retencyjnym.

Warunki uczestnictwa w programie benefitowym mają charakter organizacyjny i obiektywny, a nie premiowy. Nie są powiązane z poziomem wynagrodzenia, wolumenem usług ani stanowiskiem. Kryteria te obejmują w szczególności:

a)  posiadanie aktywnej umowy B2B ze Spółką oraz faktyczne świadczenie usług na rzecz Spółki,

b)  brak złożonego wypowiedzenia umowy (brak statusu „w rozwiązaniu” na dany moment),

c)  przestrzeganie podstawowych zasad współpracy określonych w umowie B2B oraz Regulaminie (np. zasady poufności, zasady bezpieczeństwa informacji, standardy jakości).

Benefity są co do zasady dostępne na równych zasadach dla wszystkich współpracowników B2B spełniających kryteria programu, bez różnicowania stanowiskowego o charakterze wynagrodzeniowym. Celem programu jest zapewnienie stabilności i ciągłości współpracy z kluczowymi współpracownikami, nie zaś gratyfikacja za osiągnięcie określonych wyników.

Poziom finansowania Benefitu zależy od decyzji Spółki, budżetu programu benefitowego oraz konstrukcji danego świadczenia. Standardowo Spółka finansuje Benefity w całości.

W odniesieniu do wybranych świadczeń dopuszczalne jest współfinansowanie przez Kontrahenta – np. w sytuacji, gdy Kontrahent wybiera rozszerzony wariant ochrony ubezpieczeniowej lub dodatkowy pakiet wykraczający poza zakres podstawowy programu. Współfinansowanie ma wówczas charakter dobrowolny i dotyczy wyłącznie części świadczenia wykraczającej poza standard programu.

Decyzja o poziomie finansowania nie jest powiązana z poziomem wynagrodzenia Kontrahenta, wolumenem świadczonych usług ani stanowiskiem. Nie stanowi elementu rozliczeń za usługi ani składnika wynagrodzenia.

Dodatkowa wpłata lub nadpłata składki ubezpieczeniowej może wystąpić wyłącznie z przyczyn technicznych lub organizacyjnych, w szczególności:

a)  gdy Kontrahent wybierze wariant rozszerzonej ochrony (lub rozszerzenie na członków rodziny) i w przyjętym modelu rozliczeń Spółka czasowo opłaci składkę zbiorczo, a następnie rozliczy udział Kontrahenta (jeżeli program przewiduje współfinansowanie),

b)  gdy w trakcie okresu ubezpieczenia nastąpi zmiana wariantu lub zakresu ochrony i ubezpieczyciel naliczy dopłatę składki,

c)  gdy Spółka – w sytuacjach uzasadnionych biznesowo – zdecyduje o sfinansowaniu dodatkowych wpłat jako element programu retencyjno-motywacyjnego (np. jednorazowe dodatkowe zasilenie składki inwestycyjnej celem wzmocnienia długoterminowej więzi ze współpracownikiem).

W każdym przypadku ma to charakter organizacyjny (rozliczeniowy wobec ubezpieczyciela) lub motywacyjno-retencyjny, nie zaś formę wynagrodzenia za świadczone usługi.

Dostęp do platform wiedzy (ebooki, audiobooki, platformy e-learningowe) będzie związany z zakresem usług świadczonych przez Kontrahentów oraz z potrzebą podnoszenia ich kwalifikacji zawodowych. Platformy te obejmują w szczególności materiały z zakresu wiedzy (…), rozwoju kompetencji zawodowych, komunikacji z (…), zarządzania w (…) oraz rozwoju kompetencji organizacyjnych i interpersonalnych. Celem udostępnienia tych platform jest wspieranie rozwoju zawodowego Kontrahentów oraz podnoszenie jakości usług świadczonych na rzecz Spółki.

Celem udostępnienia platformy jest zabezpieczenie i utrzymanie jakości usług świadczonych na rzecz Spółki oraz zwiększenie stabilności i ciągłości współpracy z Kontrahentami. Dostęp do platformy służy więc – podobnie jak pozostałe Benefity – zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki.

W odniesieniu do kursów języków obcych:

a)  Koszty kursów języków obcych obejmować będą wyłącznie koszty edukacyjne, tj. opłatę za uczestnictwo w kursie (stacjonarnym lub online), materiały dydaktyczne oraz ewentualny dostęp do platformy e-learningowej i/lub egzaminu końcowego. Spółka nie finansuje kosztów o charakterze prywatnym, takich jak dojazdy, noclegi, wyżywienie, rozrywka czy inne wydatki niezwiązane bezpośrednio z nauką.

b)  Celem kursów językowych będzie podniesienie kompetencji językowych użytecznych w kontekście współpracy ze Spółką, w szczególności w zakresie komunikacji z (…)/ klientami, prowadzenia dokumentacji oraz stosowania standardów korporacyjnych. Kursy obejmują m.in. słownictwo biznesowe oraz – w razie potrzeby – słownictwo branżowe związane z profilem działalności Spółki.

c)  Kursy językowe będą związane z potrzebami branżowymi Spółki, w szczególności z koniecznością komunikacji w środowisku zawodowym oraz z możliwością świadczenia usług na rzecz osób posługujących się językami obcymi. Celem jest zapewnienie sprawnej komunikacji, jednolitej dokumentacji oraz utrzymanie wysokich standardów jakości usług. Kursy językowe stanowią element motywacyjno-retencyjny programu benefitowego, jednocześnie służąc zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki.

Dodatkowe stanowisko Wnioskodawcy – obowiązki płatnika PIT

Niezależnie od udzielonych powyżej odpowiedzi, Wnioskodawca podkreśla, że jeżeli w związku z przyznawanymi Benefitami po stronie Kontrahentów powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, to co do zasady stanowi on przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej po stronie Kontrahenta (art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W takim przypadku Spółka nie pełni roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do tych świadczeń – Kontrahent rozpoznaje i rozlicza przychód samodzielnie, zgodnie z wybraną formą opodatkowania.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej z 2 września 2022 r. nr 0114-KDIP2-2.4011.544.2022.1.RK, w której organ potwierdził, że nieodpłatne świadczenia przyznawane osobom prowadzącym działalność gospodarczą w ramach umowy o współpracę stanowią przychód z działalności gospodarczej, a spółka wypłacająca nie pełni roli płatnika PIT.

W przypadku Kontrahentów rozliczających się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, przychód z nieodpłatnych świadczeń podlega opodatkowaniu stawką 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo, Wnioskodawca zwraca uwagę, że od 1 stycznia 2024 r. uległy zmianie zasady opodatkowania dochodów z tytułu umów ubezpieczenia na życie z UFK. Dochody z UFK podlegają obecnie opodatkowaniu na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o PIT, a zakład ubezpieczeń nie pełni już roli płatnika podatku – ubezpieczony jest zobowiązany do samodzielnego rozliczenia podatku od dochodu z tytułu otrzymanego świadczenia (por. interpretacja z 26 stycznia 2024 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.929.2023.1.MN). Zmiana ta nie wpływa na kwalifikację składki jako kosztu uzyskania przychodu po stronie Spółki.

Pytania

1.  Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z finansowaniem na rzecz Kontrahentów składek ubezpieczeniowych (w tym polis zdrowotnych oraz polis na życie i dożycie, w tym w formule z UFK), obejmujące również dodatkowe wpłaty/nadpłaty składek finansowane przez Wnioskodawcę, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie podlegają wyłączeniom z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT?

2.  Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na pozostałe świadczenia pozapłacowe opisane w opisie zdarzenia przyszłego (w szczególności prywatna opieka medyczna, karty sportowe, usługi wellbeing, szkolenia i kursy, platformy wiedzy, karty lunchowe do 450 zł miesięcznie przeznaczone wyłącznie na posiłki, bony do kafeterii i dostęp do platform dietetycznych /treningowych), stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie podlegają wyłączeniom z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca, biorąc pod uwagę opisane zdarzenie przyszłe, stoi na stanowisku, że wydatki ponoszone przez Spółkę na nabycie Benefitów na rzecz Kontrahentów współpracujących w modelu B2B, w części finansowanej przez Spółkę i nieprzenoszonej ekonomicznie na Kontrahentów, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”). Wydatki te spełniają wszystkie przesłanki uznania ich za koszty podatkowe oraz nie są objęte katalogiem wyłączeń z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki na Benefity są:

-     ponoszone przez Spółkę z jej zasobów majątkowych (środki obrotowe),

-     definitywne w tej części, w której koszt Benefitów nie jest przerzucany na Współpracowników,

-     pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów,

-     należycie udokumentowane fakturami oraz specyfikacjami dostawców, pozwalającymi na identyfikację świadczeniobiorców,

-     nie mieszczą się w katalogu kosztów wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów, w szczególności nie stanowią kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

W niniejszej sprawie wszystkie opisane Benefity spełniają powyższe kryteria.

Wszystkie wskazane Benefity służą uzyskaniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. W szczególności:

-     Benefity zdrowotne (opieka medyczna, ubezpieczenia) ograniczają ryzyko absencji Kontrahentów oraz poprawiają ich dyspozycyjność, co przekłada się na ciągłość udzielania świadczeń (…), a więc na możliwość realizacji kontraktów z (…) i płatnikami;

-     Benefity sportowe i wellbeingowe (karty sportowe, kafeteria) wpływają na kondycję psychofizyczną Kontrahentów, obniżają ryzyko wypalenia i rotacji, co w działalności (…) ma bezpośrednie znaczenie dla stabilności obsady dyżurów i grafiku przyjęć;

-     Benefity rozwojowe (szkolenia, kursy, kursy językowe, platformy wiedzy) podnoszą kwalifikacje Kontrahentów, umożliwiając Spółce świadczenie usług o wyższej jakości i o szerszym zakresie (np. usługi w językach obcych), co zwiększa konkurencyjność i potencjał przychodowy Spółki;

-     karty lunchowe do lokali gastronomicznych, ograniczone regulaminowo do zakupu posiłków, umożliwiają Kontrahentom spożycie posiłku w trakcie dnia pracy, co wpływa na komfort i efektywność wykonywania świadczeń w godzinach przyjęć i dyżurów;

-     ubezpieczenia na życie i dożycie z UFK oraz nadpłaty składek pełnią funkcję motywacyjną i retencyjną wobec kluczowych Kontrahentów, których stabilna współpraca jest konieczna dla utrzymania i rozwoju działalności (…) Spółki.

Wydatki te są ponoszone z środków obrotowych Spółki, mają charakter definitywny w części nieprzenoszonej na Kontrahentów (brak zwrotu), pozostają w bezpośrednim związku z umowami B2B (przyznawane tylko w okresie współpracy), są udokumentowane fakturami i specyfikacjami dostawców oraz nie mieszczą się w katalogu wyłączeń.

Specyfika ubezpieczeń (składki, UFK, nadpłaty):

Wydatki na składki ubezpieczeniowe (polisy zdrowotne, na życie i dożycie z UFK, w tym dodatkowe wpłaty/nadpłaty) spełniają przesłanki KUP, gdyż stanowią pozapłacowy element wynagrodzenia za usługi Kontrahentów. Część ochronna pokrywa ryzyka losowe, część inwestycyjna jest elementem konstrukcyjnym produktu oferowanego przez zakład ubezpieczeń i nie stanowi samodzielnej inwestycji realizowanej przez Spółkę, Kontrahent jest wyłącznym dysponentem, a Spółka nie uzyskuje żadnych praw do polisy.

Pozostałe Benefity (medyczne, sportowe, rozwojowe, lunchowe, kafeteryjne):

Wydatki na prywatną opiekę medyczną, karty sportowe, usługi wellbeing (bony prozdrowotne), szkolenia/kursy/platformy wiedzy, karty lunchowe, bony kafeteryjne oraz platformy dietetyczne/treningowe są standardem rynkowym, niedostępnym indywidualnie w preferencyjnych warunkach. Przyznawane dobrowolnie w ramach regulaminu programu, służą poprawie kondycji psychofizycznej i kwalifikacji Kontrahentów, co minimalizuje absencje i podnosi jakość usług (…), zabezpieczając źródło przychodów Spółki.

Przyznawanie Benefitów jest dla Spółki ekonomicznie korzystniejsze niż wzrost wynagrodzenia pieniężnego (efekt skali i rabaty grupowe), a ich wartość jest przekazywana Kontrahentom w dokumentach informacyjnych na potrzeby rozliczeń PIT/CIT z działalności gospodarczej. Benefity te nie modyfikują wynagrodzenia określonego w umowach B2B i wygasają z chwilą zakończenia współpracy.

Opisane Benefity nie stanowią kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Wydatki te nie służą budowaniu, kreowaniu ani utrwalaniu wizerunku Spółki na zewnątrz, w szczególności wobec nieograniczonego kręgu odbiorców, ani nie mają charakteru okazałego podejmowania Kontrahentów. Benefity te stanowią element warunków stałej, bieżącej współpracy z już pozyskanymi Kontrahentami, a ich celem jest zapewnienie sprawnej realizacji usług oraz utrzymanie ciągłości i jakości współpracy, a nie wywołanie określonego efektu wizerunkowego.

Świadczenia te mają charakter powtarzalny, rynkowy i standardowy w sektorze usług profesjonalnych, a tym samym pozbawione są cech wyjątkowości, wystawności czy ekskluzywności, które są immanentne dla kosztów reprezentacji. W szczególności, karty lunchowe są limitowane kwotowo, mogą być wykorzystywane wyłącznie na zakup posiłków (z wyłączeniem alkoholu) i służą umożliwieniu Kontrahentom spożycia posiłku w trakcie wykonywania świadczeń na rzecz Spółki, co ma charakter organizacyjno-operacyjny, a nie reprezentacyjny czy promocyjny.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej i aktualnej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącej świadczeń pozapłacowych kierowanych do współpracowników B2B (Kontrahentów), w ramach której organy podatkowe akceptują możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na m.in. pakiety medyczne, karty sportowe, programy kafeteryjne oraz inne benefity pozapłacowe, o ile istnieje związek tych wydatków z przychodami podatnika oraz nie zachodzą wyłączenia określone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności dotyczące kosztów reprezentacji.

Powyższe potwierdzają w szczególności interpretacje indywidualne Dyrektora KIS:

-     z 25 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.44.2024.MM,

-     z 16 października 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.439.2023.2.KM,

-     z 30 sierpnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.287.2018.1.KS,

-     z 21 października 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.312.2021.4.NL.

W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że wydatki na Benefity dla Kontrahentów, w części faktycznie finansowanej przez Spółkę, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie problematyki będącej ściśle przedmiotem wniosku (zapytania Państwa Spółki). Treść pytania wyznacza bowiem granice tematyczne wydawanej interpretacji. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

‒    został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

‒    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

‒    został właściwie udokumentowany,

‒    nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.

Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Należy wskazać, że wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. – w pkt 28 tego przepisu – koszty reprezentacji.

Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT:

Wątpliwości Państwa Spółki dotyczą ustalenia, czy planowane ponoszenie przez Spółkę kosztów na Benefity, które będą oferowane w przyszłości i przekazywane Kontrahentom współpracującym ze Spółką na podstawie kontraktów B2B jako pozapłacowe dodatki, będą stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że oceniając, czy możecie Państwo zaliczyć poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów należy uwzględnić unormowania art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Jak już wskazano powyżej, ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zatem oceniając, czy dane koszty ponoszone przez podatnika mają charakter reprezentacyjny należy patrzeć przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie pozytywnego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny i nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Jednocześnie należy zauważyć, że wyłączając z kosztów podatkowych koszty reprezentacji, ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja” ani też nie odsyła do innych przepisów prawa. Brak ustawowej definicji pojęcia „reprezentacja” nie uprawnia jednak do dowolnego określania zakresu znaczeniowego tego terminu.

W piśmiennictwie powoływana jest zazwyczaj definicja słownikowa. Wskazać jednakże należy, że w przeciwieństwie do definicji ustawowej, zamieszczonej w danym akcie prawnym, nie ma jednej i powszechnie obowiązującej definicji słownikowej określonego pojęcia, a pomiędzy poszczególnymi z nich mogą zachodzić różnice w sposobie opisu wyjaśnianego terminu oraz niezbędnych cechach i elementach, które składają się na opis wyjaśniający znaczenie danego pojęcia. O ile w przypadku definicji ustawowej brak zaistnienia jakiegokolwiek jej elementu, czy też spełnienia wynikającego z niej warunku, nie jest możliwe przyporządkowanie danego stanu faktycznego do normy prawnej, w której pojęcie to występuje, to skutek ten nie może być automatycznie stosowany w przypadku posłużenia się definicją słownikową.

Dlatego też w zasadnym jest odwołanie się do etymologii terminu „reprezentacja”, gdzie „repraesentatio” (łac.) oznacza „wizerunek”.

W świetle powyższego, „reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2013 r. sygn. akt II FSK 2442/13). Podobny pogląd prezentuje też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku siedmioosobowego składu z 16 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11.

Innymi słowy, reprezentacja w odniesieniu do działalności gospodarczej podatnika, to działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie właściwego wizerunku firmy. Właściwy wizerunek zaś to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na zawarcie umowy, nabywanie jego produktów lub usług.

Mając na uwadze opis sprawy, powołane przepisy prawa podatkowego oraz analizując charakter wydatków należy stwierdzić, że w przedstawionych przez Państwa okolicznościach wskazane wydatki nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na dodatkowe Benefity na rzecz osób zatrudnionych na podstawie umów o współpracy B2B, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli nie stanowią elementu należnego im wynagrodzenia wynikającego z umowy o współpracy. Benefity należy kwalifikować do kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, ponieważ ich głównym celem jest tworzenie wizerunku Państwa Spółki na zewnątrz poprzez kreowanie pozytywnych relacji z Kontrahentami.

Przede wszystkim z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że oferowany przez Państwa Spółkę pakiet Benefitów będzie miał na celu pozyskanie i utrzymanie Kontrahentów oraz nie będzie stanowił składnika wynagrodzenia należnego Kontrahentom za świadczone usługi, a samo przystąpienie do programu benefitowego będzie dobrowolne. Jednocześnie, opisany model świadczeń pozapłacowych ma charakter elastyczny, co będzie pozwalało Kontrahentom na samodzielny wybór benefitów z dostępnego katalogu.

Mając na uwadze powyższe zasadne jest przyjęcie stanowiska, że opisane przez Państwa Spółkę wydatki na Benefity dla osób współpracujących na podstawie umów B2B stanowią koszty reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Państwa Spółkę:

·      w związku z finansowaniem na rzecz Kontrahentów składek ubezpieczeniowych (w tym polis zdrowotnych oraz polis na życie i dożycie, w tym w formule z UFK), obejmujące również dodatkowe wpłaty/nadpłaty składek finansowane przez Wnioskodawcę,

·      na pozostałe świadczenia pozapłacowe opisane w opisie zdarzenia przyszłego (w szczególności prywatna opieka medyczna, karty sportowe, usługi wellbeing, szkolenia i kursy, platformy wiedzy, karty lunchowe do 450 zł miesięcznie przeznaczone wyłącznie na posiłki, bony do kafeterii i dostęp do platform dietetycznych /treningowych),

stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie podlegają wyłączeniom z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.