Ustalenie, czy zmiana statusu Spółki ze średniego na dużego przedsiębiorcę w trakcie korzystania z przysługującego limitu pomocy w ramach Decyzji 2 oraz w trakcie realizacji Inwestycji objętej Decyzją 3, będzie miała wpływ na wskaźnik maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej, a tym samym na wysokość przysługującego Spółce zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT w ramach Decyzji 2 oraz Decyzji 3.
Spółka z o.o. (podatnik CIT) prowadzi działalność w Polskiej Strefie Inwestycji na podstawie trzech decyzji o wsparciu: dwóch wcześniejszych (Decyzja 2 z 2023 r., z której jeszcze nie korzysta z pomocy) i nowej (Decyzja 3 z 2026 r.) na nową inwestycję. Wnioskodawca posiada status średniego przedsiębiorcy, co daje mu prawo do podwyższonej intensywności pomocy publicznej (50% + 10…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z 2 lipca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą prawną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzącym działalność w zakresie zaawansowanej produkcji komponentów z miedzi i aluminium, a także w montażu specjalistycznych urządzeń (…).
Wnioskodawca prowadzi swoją działalność za pośrednictwem zakładu zlokalizowanego w miejscowości (…) - dalej: „Zakład”.
Spółka prowadzi działalność na terenie Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie:
- Decyzji o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2022 r. - w ramach której korzysta z przysługującego jej limitu pomocy publicznej;
- Decyzja o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2023 r. - w ramach której przedsięwzięcie jest w trakcie realizacji i nie rozpoczęto jeszcze korzystania z przysługującego limitu pomocy publicznej (dalej: „Decyzja 2”).
W związku z cyklicznym rozwojem działalności Spółka 1 kwietnia 2026 r. wystąpiła z wnioskiem do (…) sp. z o.o. o wydanie kolejnej decyzji o wsparciu na realizację nowej inwestycji polegającej na zwiększeniu mocy produkcyjnych istniejącego Zakładu (dalej: „Inwestycja”). (…) 2026 r. Park Technologiczny sp. z o.o. (dalej: „PT”) wydał na rzecz Spółki decyzję o wsparciu nr (…) (dalej: „Decyzja 3”). Zakres Decyzji 3 obejmuje prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wyrobów i usług określonych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.):
- (…);
- (…);
- (…).
Termin na realizację Inwestycji, zgodnie z treścią Decyzji 3, to (…) 2029 r.
Na moment uzyskania Decyzji 2 i Decyzji 3 oraz składania niniejszego wniosku, Spółka posiadała i nadal posiada status średniego przedsiębiorcy. Tym samym na dzień wydania Decyzji 2 i Decyzji 3 przysługujący Spółce wskaźnik intensywności pomocy publicznej wynosił 50% (powiększone o 10 p.p. dla średniego przedsiębiorcy zgodnie z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2021 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej na lata 2022-2027 (Dz. U. Nr 2021, poz. 2422 ze. zm.).
Jednocześnie, w treści Uzasadnienia Decyzji 3 PT wskazał, na możliwość zwiększenia przysługującej Wnioskodawcy intensywności pomocy o dodatkowe 10 p.p. w przypadku uzyskania przez Inwestycję stosownej decyzji właściwej instytucji w zakresie potwierdzenia, że posiada ona status projektu STEP (tj. zgodnego z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/795 z dnia 29 lutego 2024 r. w sprawie ustanowienia Platformy na rzecz Technologii Strategicznych dla Europy (STEP) oraz zmiany dyrektywy 2003/87/WE oraz rozporządzeń (UE) 2021/1058, (UE) 2021/1056, (UE) 2021/1057, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 223/2014, (UE) 2021 /1060, (UE) 2021 /523, (UE) 2021 /695, (UE) 2021 /697 i (UE) 2021/241 (Dz. Urz. UE L 2024/795 z 29.02.2024).
W toku korzystania z przysługującego limitu pomocy w ramach Decyzji 2 oraz w trakcie realizacji Inwestycji objętej Decyzją 3 Wnioskodawca spełni warunki dla uznania go za dużego przedsiębiorcę (na skutek przekroczenia pułapów, o których mowa w art. 2 Załącznika I Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 187, str. 1 ze zm. dalej: „Rozporządzenie GBER”), zgodnie z dyspozycją przepisu art. 4 ust. 2 Załącznika I Rozporządzenia GBER, tj.:
Jeżeli w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych dane przedsiębiorstwo stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło pułapy zatrudnienia lub pułapy finansowe określone w art. 2, lub spadło poniżej tych pułapów, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych.
Tym samym, dojdzie do sytuacji, w której w trakcie korzystania z przysługującego limitu pomocy w ramach Decyzji 2 oraz w trakcie realizacji Inwestycji objętej Decyzją 3 Spółka zmieni status ze średniego przedsiębiorcy na rzecz uzyskania statusu dużego przedsiębiorcy w rozumieniu Załącznika nr I Rozporządzenia GBER.
Pytanie
Czy zmiana statusu Spółki ze średniego na dużego przedsiębiorcę w trakcie korzystania z przysługującego limitu pomocy w ramach Decyzji 2 oraz w trakcie realizacji Inwestycji objętej Decyzją 3, będzie miała wpływ na wskaźnik maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej, a tym samym na wysokość przysługującego Spółce zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT w ramach Decyzji 2 oraz Decyzji 3?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy właściwym jest podejście, iż zmiana statusu Spółki ze średniego na dużego przedsiębiorcę w trakcie korzystania z przysługującego limitu pomocy w ramach Decyzji 2 oraz w trakcie realizacji Inwestycji objętej Decyzją 3, nie będzie miała wpływu na wskaźnik maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej, a tym samym na wysokość przysługującego Spółce zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”), w ramach Decyzji 2 oraz Decyzji 3.
W ocenie Wnioskodawcy, parametry pomocy publicznej związane z posiadanymi: Decyzją 2 oraz Decyzją 3, w szczególności status przedsiębiorcy uwzględniony przy ustalaniu intensywności pomocy regionalnej, maksymalna wartość pomocy publicznej oraz zasady kwalifikowania wydatków inwestycyjnych, podlegają ocenie według stanu istniejącego na dzień wydania każdej ze wskazanych decyzji o wsparciu. Parametry te nie podlegają następnie modyfikacji wskutek późniejszych zmian sytuacji gospodarczej przedsiębiorcy, w tym wzrostu skali prowadzonej działalności skutkującego uzyskaniem statusu dużego przedsiębiorcy.
Uzasadnienie do stanowiska Wnioskodawcy
Ustawą o WNI został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „Ustawa o WNI”), wsparcie na realizację nowej inwestycji zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wsparcie to udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu” (art. 13 ust. 1 Ustawy o WNI).
Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o WNI i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości zgodnie z odrębnymi przepisami.
Zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „Rozporządzenie PSI”), maksymalna intensywność pomocy publicznej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 6, jest określana zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.
Jednocześnie, § 6 ust. 2 Rozporządzenia PSI wskazuje, że maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej mikroprzedsiębiorcom, małym przedsiębiorcom i średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu art. 2 pkt 2 Rozporządzenia GBER, podwyższa się o:
1) 20 punktów procentowych - w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców,
2) 10 punktów procentowych - w przypadku średnich przedsiębiorców
- w stosunku do maksymalnej intensywności tej pomocy określonej dla poszczególnych obszarów.
Mając na uwadze powyższe, dla ustalenia maksymalnej intensywności pomocy publicznej dostępnej dla podatnika korzystającego ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT kluczowy jest określenie jego statusu w rozumieniu Rozporządzenia GBER.
Jak wynika z art. 2 ust. 1 Załącznika nr I do Rozporządzenia GBER, za średnie przedsiębiorstwo uznaje się podmiot, który zatrudnia mniej niż 250 pracowników oraz którego roczny obrót nie przekracza 50 mln EUR lub roczna suma bilansowa nie przekracza 43 mln EUR. W konsekwencji, za duże przedsiębiorstwo należy uznać przedsiębiorstwo zatrudniające co najmniej 250 pracowników lub takie, którego roczny obrót przekracza równowartość 50 mln EUR i którego całkowity bilans roczny przekracza równowartość 43 mln EUR.
Dane przyjmowane do ustalenia powyższych progów odnoszą się do ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego i podlegają ujęciu w skali rocznej, zgodnie z art. 4 Załącznika nr I do Rozporządzenia GBER. Jeżeli w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych przedsiębiorstwo stwierdzi, że w skali rocznej przekroczyło poziomy zatrudnienia lub poziomy finansowe określone w art. 2 Załącznika nr I, utrata statusu średniego przedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy sytuacja ta powtórzy się w dwóch kolejnych okresach obrachunkowych.
W konsekwencji do zmiany statusu przedsiębiorstwa dochodzi wyłącznie wtedy, gdy zmiana ma charakter trwały, tj. wartości referencyjne pozostają powyżej (lub poniżej) odpowiednich progów w dwóch następujących po sobie okresach obrachunkowych. Zgodnie z art. 4 Załącznika nr I do Rozporządzenia GBER, zmienione wartości uwzględnia się począwszy od dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych za drugi z tych okresów.
Natychmiastowa zmiana statusu przedsiębiorstwa może natomiast wystąpić w przypadku określonych zdarzeń restrukturyzacyjnych lub reorganizacyjnych, takich jak w szczególności połączenia, przejęcia czy podziały, które - z uwagi na swój charakter - skutkują niezwłocznym przeliczeniem parametrów determinujących status przedsiębiorcy.
Należy podkreślić, że w piśmie z 8 lipca 2008 r., znak DDO-522-5712/08/JB (dalej: „Pismo”, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: „UOKiK”) wskazał, że „dla oceny praw i obowiązków podmiotu posiadającego zezwolenie należy brać pod uwagę przepisy obowiązujące w dniu wydania zezwolenia”. Pomimo tego, że przywołane Pismo UOKiK odnosi się do zezwoleń dla przedsiębiorców realizujących inwestycje na terenach Specjalnych Stref Ekonomicznych, ze względu na analogiczne brzmienie przepisów można uznać, że Pismo UOKiK znajdzie zastosowanie również do regulacji dotyczących wydawania decyzji o wsparciu.
Zagadnienie zmiany statusu Spółek korzystających z pomocy publicznej było również przedmiotem interpelacji poselskiej nr 27710 do Ministra Przedsiębiorczości i Technologii w sprawie decyzji o wsparciu z 13 listopada 2018 r. (dalej: „Interpelacja”). W Interpelacji zadano pytanie, czy w przypadku zmiany statusu w trakcie obowiązywania decyzji, podmiot korzystający z pomocy publicznej traci prawo do podwyższenia maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej. W odpowiedzi (datowanej na 12 grudnia 2018 r.), Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii wydało następujące stanowisko” „(...) zarówno status mikro-, małego lub średniego przedsiębiorcy, jak i poziom bezrobocia w powiecie będącym miejscem realizacji nowej inwestycji jest oceniany na dzień wydania decyzji o wsparciu”.
Prezentowane stanowisko zostało również potwierdzone utrwaloną linią interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”), z której wynika jasno, że warunki korzystania z pomocy - w tym intensywność i limit zwolnienia podatkowego - ustala się według stanu z dnia wydania decyzji o wsparciu i nie podlegają one rekalkulacji z powodu późniejszego wzrostu skali przedsiębiorcy, przykładowo:
- interpretacja indywidualna z 8 grudnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.746.2025.1.JMS - organ odstępując od uzasadnienia potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, że „zmiana statusu Wnioskodawcy ze średniego na dużego przedsiębiorcę w toku realizacji inwestycji na podstawie Decyzji o wsparciu nie wpłynie na wskaźnik maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej, a tym samym na wysokość przysługującego Spółce zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu realizacji nowej inwestycji”,
- interpretacja indywidualna z 30 października 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.633.2025.1.DW - Dyrektor KIS odstępując od uzasadnienia zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że „zmiana statusu ze średniego przedsiębiorcy na dużego w trakcie realizacji inwestycji objętej Decyzją nie wpływa na wskaźnik maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej, a tym samym nie powoduje obniżenia wysokości przysługującego Spółce zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT. Innymi słowy, status przedsiębiorcy dla celów określenia intensywności pomocy publicznej powinien być ustalany na dzień przyznania pomocy publicznej (dzień wydania Decyzji) i pozostaje niezmienny przez cały okres realizacji inwestycji”;
- interpretacja indywidualna z 5 października 2023 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.558.2023.1.PS - organ potwierdził, że „przysługująca intensywność pomocy na podstawie statusu przedsiębiorstwa powinna być ustalana na dzień wydania decyzji o wsparciu i powinna być niezmienna przez cały okres realizacji inwestycji. (...) W dniu wydania decyzji o wsparciu do dyspozycji przedsiębiorcy stawiana jest określona wartość (maksymalna) pomocy, z której przedsiębiorca może, lecz nie musi skorzystać, w całości lub w części”.
Stanowisko zgodne z powyższym znalazło również potwierdzenie w wielu innych indywidualnych interpretacjach Dyrektora KIS tj.:
- interpretacji z 26 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.63.2024.1.DW,
- interpretacji z 22 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.483.2023.1.JG,
- interpretacji z 12 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.283.2023.2.PC,
- interpretacji z 23 marca 2023 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.59.2023.2.KKA,
- interpretacji z 15 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.637.2022.2.PC.
Z powołanych powyżej interpretacji indywidualnych wynika, że kluczowym momentem dla określenia dopuszczalności pomocy publicznej oraz jej parametrów jest dzień wydania decyzji o wsparciu. Poprzez wydanie decyzji o wsparciu organ publiczny określa maksymalną wartość pomocy publicznej dostępnej dla przedsiębiorcy. Tym samym już w dniu wydania takiego aktu do dyspozycji przedsiębiorcy zostaje oddana określona pula pomocy publicznej, z której może on korzystać w całości albo w części przez cały okres obowiązywania zezwolenia lub decyzji o wsparciu. Parametry tej pomocy nie podlegają następnie zmianie wskutek późniejszych zmian statusu przedsiębiorcy.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że zarówno aktualna praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS, jak i stanowiska UOKiK oraz Ministra Przedsiębiorczości i Technologii, konsekwentnie potwierdzają, iż status przedsiębiorcy oraz wynikająca z niego intensywność pomocy publicznej powinny być ustalane na dzień wydania decyzji o wsparciu i nie podlegają zmianie w związku z późniejszym rozwojem przedsiębiorstwa. Tym samym zmiana statusu ze średniego na dużego przedsiębiorcę nie wpływa na wysokość przysługującej pomocy publicznej oraz na wysokość zwolnienia podatkowego.
Jednocześnie należy podkreślić, że przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do naruszenia zasady ochrony praw słusznie nabytych, gdyż w istocie skutkowałoby zmianą warunków korzystania z pomocy publicznej przyznanej Wnioskodawcy na podstawie Decyzji 2 i Decyzji 3, już w trakcie realizacji Inwestycji. Jak wskazuje się w doktrynie, zasada ochrony praw nabytych stanowi jedną z fundamentalnych zasad polskiego porządku prawnego, mającą kluczowe znaczenie z perspektywy ochrony interesów jednostki (Chmielnicki Paweł (red.), Zięba-Załucka Halina (red.), Środki ochrony praw słusznie nabytych w świetle Konstytucji RP i prawa Unii Europejskiej, LexisNexis 2012).
Niezależnie od powyższego, przyjęcie przeciwnego stanowiska prowadziłoby również do niedopuszczalnej modyfikacji parametrów przyznanej pomocy publicznej, w szczególności poprzez zawężenie katalogu kosztów kwalifikowanych. Wynikałoby to z brzmienia § 8 ust. 6 Rozporządzenia WNI, zgodnie z którym środki trwałe co do zasady powinny stanowić aktywa nowe, z wyjątkiem m.in. przypadków realizowanych przez mikro-, małych i średnich przedsiębiorców.
W konsekwencji potencjalne zakwalifikowanie Wnioskodawcy jako dużego przedsiębiorcy mogłoby prowadzić do ograniczenia zakresu kosztów kwalifikowanych, a tym samym do ryzyka nieosiągnięcia minimalnej wartości nakładów inwestycyjnych określonej w Decyzji 2 oraz Decyzji 3. Sytuacja taka mogłaby zostać uznana za naruszenie istotnych warunków Decyzji 2 oraz Decyzji 3, co w skrajnym przypadku mogłoby skutkować jej cofnięciem przez ministra właściwego do spraw gospodarki na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 2 Ustawy o WNI.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska w zakresie pytania sformułowanego w niniejszym wniosku za prawidłowe.
W przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym nie występują ani nie będą występowały elementy transgraniczne, o których mowa w art. 14b § 3a ustawy - Ordynacja podatkowa.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym:
interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo