Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.529.2025.2.JMS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie ustalenia, czy:

-  Wnioskodawca ustalając podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści dla samochodu osobowego o przeznaczeniu mieszanym użytkowanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego i amortyzując go jak własny środek trwały zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości, w wysokości 50% odpisów amortyzacyjnych a nie 50% opłat leasingowych (stan faktyczny), ustala tę podstawę obliczania podatku od ukrytych korzyści w sposób prawidłowy,

-  Wnioskodawca powinien kwotę wykupu przedmiotu leasingu (zdarzenie przyszłe) rozpoznać jako samoistną podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści ze względu na to, iż przedmiot ten stanowi samochód osobowy, który po wykupie nadal nie zostanie zgłoszony do VAT - 26 i będzie przez Wnioskodawcę traktowany jako przeznaczony do działalności mieszanej,

-  Wnioskodawca w sytuacji konieczności opodatkowania przedmiotu leasingu z tytułu ukrytych korzyści już na etapie wykupu i przy uznaniu tej kwoty wykupu jako podstawy opodatkowania dotyczy ukrytych korzyści (pytanie 2) będzie pomimo to musiał rozpoznawać ukryte korzyści także z tytułu amortyzacji wykupionego środka trwałego.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 września 2025 r. (data wpływu 30 września 2025 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT), przy czym od (…) 2024 r. wybrał formę opodatkowania w postaci ryczałtu od dochodów spółek, czyli tzw. CIT estoński. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przeważający przedmiot stanowią usługi (…) określone jako: „(…)” PKD (…).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca korzystał w ramach leasingu z samochodu osobowego, który do celów bilansowych traktował jako własny środek trwały. Jednocześnie nie zgłosił tego samochodu do VAT - 26 i nie prowadził dla niego ewidencji przebiegu pojazdów, traktując go jako wykorzystywany do celów mieszanych (zarówno służbowych jak i prywatnych). Taka kwalifikacja przedmiotowego samochodu skutkowała tym, że bilansowa amortyzacja traktowana była już w okresie podlegania przez spółkę ryczałtowi od dochodów spółek jako ukryta korzyść w 50% kwoty tej amortyzacji.

Spółka w niedługim czasie planuje wykupić przedmiotowy samochód z leasingu na własność zgodnie z warunkami umowy, przy czym w związku z tym wykupem wyksięguje na dzień wykupu wartość początkową wprowadzoną do ewidencji w dniu rozpoczęcia leasingu w korespondencji z pozostałymi rozrachunkami (zobowiązanie wobec leasingodawcy), oraz zaprzestanie dokonywania amortyzacji od takiej wartości. Następnie środek wykupiony z leasingu wprowadzi do ewidencji na nowo, według wartości początkowej według ceny wykupu i od tej wartości będzie naliczać odpisy amortyzacyjne.

Ze względu na to, iż nie zamierza również po wykupie zgłaszać samochodu osobowego do VAT - 26 i prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu, wyżej wymienione odpisy amortyzacyjne będą przez nią w 50% rozliczane dla celów CIT estońskiego jako ukryte korzyści, podobnie jak w czasie obowiązywania umowy leasingu. W efekcie jako ukryte korzyści zostanie łącznie opodatkowana kwota amortyzacji do czasu wykupu plus wartość początkowa samochodu po cenie wykupu w postaci odpisów amortyzacyjnych do czasu zrównania ich sumy z tą ceną - w wysokości 50% tak zakwalifikowanych ukrytych korzyści.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 29 września 2025 r., uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, następująco:

Samochód zakwalifikowany do pojazdów o przeznaczeniu mieszanym jest wykorzystywany przez wspólnika na „umowy używania samochodu służbowego do celów służbowych i prywatnych” z dnia (…) 2022 r., za co pobierana jest opłata zryczałtowana (…) zł/miesiąc. Kwota ta potrącana jest z jego wynagrodzenia.

Samochód, którego dotyczy wniosek, jest aktualnie (przed wykupem) używany na podstawie umowy z dnia (…) 2022 r., która jest umową leasingu operacyjnego. Na postawie przyjętego aneksu do polityki rachunkowości samochód dla celów bilansowych został zaliczony do aktywów trwałych korzystającego w kwocie (…) (netto + 50% VAT) i został zakwalifikowany dla celów bilansowych jako leasing finansowy.

Samochód jest amortyzowany przez przyjęty okres użyteczności w wysokości 7 lat (tj. stawka (…) %).

Leasingodawca nie jest powiązany ze Spółką.

Która wartość, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, obciąża wynik finansowy netto spółki – rata leasingowa czy odpis amortyzacyjny?

Odpis amortyzacyjny w wysokości (…) zł/m-c obciąża wynik finansowy. Pierwszy odpis amortyzacyjny został dokonany przez Spółkę w księgach pod datą (…) 2022 r. w kwocie (…) zł, przy czym łącznie do dnia (…) 2025 r. dokonano 35 odpisów amortyzacyjnych, w wysokości łącznej (…) zł.

Wartość pozostała bilansowa na dzień (…) 2025 r. wynosi (…) zł (bilansowa wartość początkowa (…) zł minus suma dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych (…) zł).

Jednocześnie, Spółka jako leasingobiorca zapłaciła dotychczas łącznie kwotę (…) zł tytułem rat kapitałowych i jest to wartość netto (wraz z opłatą wstępną) Kwota wykupu określona w umowie wynosi (…) zł netto + VAT 23%.

Jednocześnie dla pełnego obrazu sytuacji Wnioskodawca informuje, że jako podatnik ryczałtu od spółek (CIT estoński) odprowadza podatek od ukrytych zysków w przypadku przedmiotowego samochodu przyjmując podstawę opodatkowania - ze względu na bilansowe traktowanie przedmiotowego samochodu jak własnego środka trwałego - jako 50% amortyzacji + 50% odsetek od raty kapitałowej leasingu (odsetki + VAT), to jest następująco:

(…) * 50% * 20% = (…) zł (odpis amortyzacyjny (…) + odsetki kapitałowe z raty leasingowej: odsetki i VAT od raty kapitałowej);

gdyby przyjąć, że podstawę opodatkowania ukrytych zysków w zakresie przedmiotowego samochodu stanowiłyby raty leasingowe według leasingu operacyjnego, podatek byłby wówczas następujący: (…) * 50% * 20% = (…) (rata leasingowa + VAT od tej raty).

Wnioskodawca potwierdza, że używany we wniosku zwrot „ukryte korzyści” faktycznie oznacza używany przez ustawodawcę zwrot „ukryte zyski”, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Pytania

1.  Czy Wnioskodawca ustalając podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści dla samochodu osobowego o przeznaczeniu mieszanym użytkowanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego i amortyzując go jak własny środek trwały zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości, w wysokości 50% odpisów amortyzacyjnych a nie 50% opłat leasingowych (stan faktyczny), ustala tę podstawę obliczania podatku od ukrytych korzyści w sposób prawidłowy?

2.  Czy Wnioskodawca powinien kwotę wykupu przedmiotu leasingu (zdarzenie przyszłe) rozpoznać jako samoistną podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści ze względu na to, iż przedmiot ten stanowi samochód osobowy, który po wykupie nadal nie zostanie zgłoszony do VAT - 26 i będzie przez Wnioskodawcę traktowany jako przeznaczony do działalności mieszanej?

3.  Czy Wnioskodawca w sytuacji konieczności opodatkowania przedmiotu leasingu z tytułu ukrytych korzyści już na etapie wykupu i przy uznaniu tej kwoty wykupu jako podstawy opodatkowania dotyczy ukrytych korzyści (pytanie 2) będzie pomimo to musiał rozpoznawać ukryte korzyści także z tytułu amortyzacji wykupionego środka trwałego?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Wnioskodawca twierdzi, że ustalanie podstawy opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści związanych z użytkowaniem samochodu osobowego na podstawie umowy leasingu operacyjnego i amortyzowanych dla celów bilansowych zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości – w wysokości 50% odpisów amortyzacyjnych a nie rat leasingowych jest prawidłowe.

Wynika to z faktu, że generalnie podatnicy CIT estońskiego, do których od (…) 2024 r. zalicza się również Wnioskodawca, ustalają zysk bilansowy stanowiący podstawowy element opodatkowania tym CIT - em na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych, wobec czego w zależności od przyjętych zasad rachunkowości mogą określać wysokość odpisów amortyzacyjnych, co spowodowało, że zgodnie z tymi zasadami Wnioskodawca będąc jedynie „leasingobiorcą” samochodu o charakterze mieszanym a nie jego prawnym właścicielem lub współwłaścicielem tego samochodu, dla celów bilansowych naliczał i nadal nalicza od tego samochodu odpisy amortyzacyjne (przed przejściem na CIT estoński mimo analogicznego naliczania do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawca zalicza jednak opłaty leasingowe). Wnioskodawca uważa, że skoro dla niego jako podatnika CIT estońskiego podstawą ustalania zysku są zasady rachunkowe a nie przepisy o kosztach uzyskania przychodu, to tym samym przyjęcie do ukrytych korzyści 50% odpisów amortyzacyjnych samochodu o przeznaczeniu mieszanym a nie 50 % opłat leasingowych jest prawidłowe.

Ad. 2

Wnioskodawca w odpowiedzi na pytanie 2, stanowiącej jego własne stanowisko wraz z oceną prawną, twierdzi, że transakcja wykupu środka trwałego z leasingu (samochodu osobowego o przeznaczeniu mieszanym) nie będzie podlegała rozpoznaniu podatkowemu w charakterze podstawy opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści, gdyż taką podstawę będą stanowiły odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości wykupu wprowadzonej jako wartość początkowa samochodu wykupionego z leasingu.

Stanowisko to Wnioskodawca uzasadnia następująco: podstawę ukrytych korzyści na podstawie art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy CIT dla samochodów osobowych o przeznaczeniu mieszanym ustawodawca wskazał w następujący sposób:

4.  Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:

2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku (...)

b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

Wnioskodawca przyjął więc zgodnie z obowiązującymi u niego zasadami rachunkowości za podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści odpisy amortyzacyjne a nie wydatki (opłaty leasingowe). W nieodległej przyszłości Wnioskodawca zamierza zgodnie z możliwościami prawnymi, jakie przewiduje umowa leasingu operacyjnego, dokonać wykupu przedmiotu leasingu, to jest samochodu osobowego o przeznaczeniu mieszanym.

Po wykupie wartość za jaki ten wykup nastąpi Wnioskodawca wprowadzi do ewidencji środków trwałych już jako jego pełnoprawny właściciel i zgodnie z przyjętymi przez niego zasadami rachunkowości będzie amortyzował go od miesiąca następnego po miesiącu, w którym będzie mieć miejsce to wprowadzenie. Wnioskodawca uważa przy tym, iż sama transakcja wykupu nie obliguje go do rozpoznania z tego tytułu ukrytych korzyści. Co prawda katalog ukrytych korzyści w brzmieniu określonym ustawą CIT nie ma charakteru zamkniętego (nie jest wyczerpujący), gdyż przepis, który ich dotyczy, sformułowany jest następująco:

„Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk (...) w szczególności” (art. 28m ust. 3 ustawy CIT), niemniej jednak w przypadku określania ukrytych korzyści z tytułu samochodów używanych nie tylko do działalności gospodarczej (przeznaczonych do działalności mieszanej) regulacje, które ich dotyczą, jako lex specialis (przepisy szczególne) mają charakter zamknięty, to jest regulują takie korzyści w sposób dookreślony.

W tej sytuacji z powołanego wyżej przepisu art. 28 m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy CIT Wnioskodawca wywodzi wniosek, iż zgodnie z regułami wykładni językowej zwrot „wydatki i odpisy amortyzacyjne” wskazuje na to, że w przypadku środków trwałych, a konkretnie samochodów osobowych ukrytymi korzyściami są odpisy amortyzacyjne, a nie ich wartość początkowa (wydatki dotyczą bieżącej eksploatacji), oczywiście w wysokości 50% co wynika a contrario z treści art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy CIT określającego, iż 50% takich „wydatków i odpisów amortyzacyjnych nie stanowi ukrytych korzyści”. W przekonaniu Wnioskodawcy gdyby to nie odpisy amortyzacyjne a wartość zakupu (nabycia) samochodu o działalności mieszanej jako jego wartości początkowej stanowiły podstawę ustalania ukrytych korzyści cytowany przepis byłby zupełnie inaczej sformułowany, gdyż zbędne byłoby wskazanie „odpisy amortyzacyjne”, zamiast tego przepis brzmiałby w odniesieniu do samochodów osobowych o przeznaczeniu mieszanym następująco: „wydatki, w tym wydatki na nabycie”. Jeżeli jednak obok wydatków ustawodawca wymienił w jednym przepisie „odpisy amortyzacyjne” to znaczy, że w odniesieniu do nabywanych (względnie leasingowanych ale do celów bilansowych traktowanych jak własne) samochodów osobowych o przeznaczeniu mieszanym do ustalania ukrytych korzyści należy przyjmować odpisy amortyzacyjne a nie wartość początkową.

Uzupełniająco można wskazać, że przy przyjęciu odmiennej wykładni i sprzedaży takiego samochodu przed jego pełnym zamortyzowaniem opodatkowanie ukrytych korzyści od pełnej wartości początkowej byłoby działaniem na wyrost i w sposób sprzeczny z ratio legis przepisów dotyczących ukrytych korzyści w przypadku samochodów o przeznaczeniu mieszanym. W efekcie Wnioskodawca twierdzi, że podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści w przypadku takich samochodów stanowi nie ich wartość początkowa (w przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku określona zgodnie z ceną wykupu z leasingu operacyjnego) ale dopiero odpisy amortyzacyjne w wysokości ich 50% naliczane od tej wartości początkowej (wykupu).

Ad. 3

Kwestia objęta pytaniem nr 3 została objęta przedmiotem niniejszego wniosku tylko na wypadek niekorzystnej dla Wnioskodawcy odpowiedzi na pytanie nr 2, to jest uznania przez organ interpretacyjny, iż samą transakcję wykupu samochodu z leasingu operacyjnego na własność należy rozpoznać jako zdarzenie powodujące obowiązek ustalenia ukrytych korzyści w wysokości 50 % kwoty tego wykupu. W razie takiej wykładni organu Wnioskodawca uważa, że w następstwie opodatkowania 50% kwoty wykupu, nie mogą przedmiotu takiego opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści stanowić odpisy amortyzacyjne naliczane od wykupionego przez Wnioskodawcę z leasingu samochodu osobowego na własność. W przeciwnym razie doszłoby do podwójnego opodatkowania tego samego przedmiotu: pierwszy raz jako jego wartości początkowej, drugi raz jako odpisów amortyzacyjnych od tej wartości, co byłoby sprzeczne z sensem opodatkowania ukrytych korzyści, żaden bowiem inny tytuł tych korzyści nie jest opodatkowany podwójnie.

Jeżeli zatem ukryte korzyści należałoby rozpoznać już na etapie wykupu samochodu osobowego z leasingu operacyjnego, to nie mogłoby takich korzyści być dodatkowo jeszcze na etapie dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W myśl art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:

W świetle art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT:

W myśl art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Stosownie do postanowień art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:

Ponadto zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Opodatkowanie ryczałtem oznacza dla podatnika zmianę zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania. Ustawa o CIT wprowadza w zakresie ryczałtu nowe kategorie dochodów (przedmiotu opodatkowania) nie podlegających reżimowi dotychczasowych przepisów ustawy. Dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi według ogólnych zasad CIT (art. 7 ustawy o CIT) dla celów ustalenia podstawy opodatkowania.

Z art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, stanowi że:

Ryczałt od dochodów spółek wiąże podstawę opodatkowania z kategoriami prawa bilansowego. Po wyborze tej formy opodatkowania, ustalane przez podatnika przychody i koszty dla celów rachunkowych stają się również kategoriami podatkowymi.

Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji.

Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji. Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowaniem także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami, (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:

-     wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,

-     inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),

-     wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca lub podmiotu powiązanego,

-     wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu powiązanego z podatnikiem lub z tym udziałowcem.

W art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, wskazano na otwarty katalog świadczeń, które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, ale również wskazane zostały przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. Z kolei w art. 28m ust. 4 ustawy o CIT, który ma charakter katalogu zamkniętego, ustawodawca wskazał, jakich transakcji nie uznaje się za ukryte zyski.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że samochód osobowy będący środkiem trwałym Spółki, jest wykorzystywany dla celów mieszanych przez wspólnika. Na gruncie ustawy o rachunkowości Spółka bilansowo amortyzuje samochód a wartością, która obciąża wynik finansowy netto Spółki, jest odpis amortyzacyjny.

Istotą Państwa wątpliwości, jest ustalenie, czy Wnioskodawca ustalając podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści dla samochodu osobowego o przeznaczeniu mieszanym użytkowanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego i amortyzując go jak własny środek trwały zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości, w wysokości 50% odpisów amortyzacyjnych a nie 50% opłat leasingowych (stan faktyczny), ustala tę podstawę obliczania podatku od ukrytych korzyści w sposób prawidłowy;

Kwalifikacji pod kątem ukrytych zysków podlega każdy wydatek/koszt, który obciąża (wpływa na) wynik finansowy netto ustalony zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości w trakcie stosowania przepisów dotyczących ryczałtu od dochodów spółek.

Skoro jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu dla celów bilansowych to odpisy amortyzacyjne obciążają wynik finansowy w okresie opodatkowania ryczałtem, to przedmiotem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek jako dochód z tytułu ukrytych zysków są odpisy amortyzacyjne dokonywane od ww. samochodu w wysokości 50%.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, należało uznać za prawidłowe.

Odpowiadając na Państwa wątpliwości, czy Wnioskodawca powinien kwotę wykupu przedmiotu leasingu (zdarzenie przyszłe) rozpoznać jako samoistną podstawę opodatkowania z tytułu ukrytych korzyści ze względu na to, iż przedmiot ten stanowi samochód osobowy, który po wykupie nadal nie zostanie zgłoszony do VAT - 26 i będzie przez Wnioskodawcę traktowany jako przeznaczony do działalności mieszanej, wskazuję, że:

Ryczałt od dochodów spółek będący alternatywną formą opodatkowania dedykowaną podatnikom podatku CIT, nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy CIT.

Jak już wskazano powyżej, definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym przez ukryte zyski rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec albo akcjonariusz lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem.

Zatem stwierdzić należy, że wykup samochodu osobowego, nie będzie stanowił ukrytego zysku. Tym samym, nie będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Wykup ww. samochodu nie nastąpi od podmiotu powiązanego, w konsekwencji definicja ukrytych zysków, nie zostanie spełniona.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, jest prawidłowe.

W związku z uznaniem, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe, ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 3 dotycząca ustalenia, czy Wnioskodawca w sytuacji konieczności opodatkowania przedmiotu leasingu z tytułu ukrytych korzyści już na etapie wykupu i przy uznaniu tej kwoty wykupu jako podstawy opodatkowania dotyczy ukrytych korzyści (pytanie 2) będzie pomimo to musiał rozpoznawać ukryte korzyści także z tytułu amortyzacji wykupionego środka trwałego, stała się bezzasadna.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do wskazanych przez Państwa we wniosku wyliczeń informuję, że zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Rolą organu interpretacyjnego jest wydanie interpretacji prawa podatkowego. W związku z powyższym, organ nie może odnieść się do wskazanych przez Państwa wyliczeń.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.