Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.54.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z całości swoich dochodów w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o CIT”).

Przedmiotem działalności Spółki jest (…).

Wnioskodawca planuje dokonać rozliczenia z tytułu ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d Ustawy o CIT (jednak przedmiotem zapytania nie jest badawczo-rozwojowy charakter rozliczanych projektów), przy czym w szczególności zaznacza, że:

-     nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie decyzji o wsparciu i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy o CIT;

-     wymienione w tym wniosku koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone i nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania;

-     nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

Podstawowym czynnikiem dla osiągnięcia zakładanych rezultatów działania przez Spółkę jest dostęp do profesjonalnego, specjalistycznego oprogramowania – rozumianego jako systemy informatyczne i aplikacje niezbędne do projektowania, symulacji, testowania. Oprogramowanie specjalistyczne stanowi narzędzie pracy zespołów technicznych Spółki realizujących prace badawczo-rozwojowe. Spółka posiada wydzielone projekty realizowane w ramach działalności B+R, do których przypisane są zasoby osobowe i narzędziowe. Licencje/subskrypcje na oprogramowanie specjalistyczne objęte wnioskiem są wykorzystywane wyłącznie przez osoby realizujące prace B+R i służą bezpośrednio do wytwarzania oraz testowania prototypów, analiz technicznych, symulacji i modelowania rozwiązań stanowiących przedmiot tych prac. Oprogramowanie to nie jest wykorzystywane do działalności produkcyjnej, handlowej ani innej bieżącej działalności operacyjnej Spółki.

Zakup oprogramowania specjalistycznego oraz jego dostosowanie do zakresu prowadzonych projektów jest kluczowe dla efektywnego przeprowadzania badań i rozwoju produktów. Proces zakupu polega na nabyciu dostępu do subskrypcji, licencji na korzystanie z oprogramowania specjalistycznego od bezpośredniego autora (producenta) lub od pośrednika. Ze względu na wymagania autorów oprogramowania, licencja lub dostęp do subskrypcji są zwykle nabywane na okres nieprzekraczający jednego roku (12 miesięcy). Bezpośrednią przyczyną zakupu licencji na oprogramowanie jest ich wykorzystanie w działalności badawczo-rozwojowej i tylko do takiej oprogramowanie jest wykorzystywane.

W szczególności Spółka nabywa licencje dotyczące oprogramowania pod nazwą:

• (…).

Spółka ponosi oraz będzie ponosić wydatki na dostęp do subskrypcji i licencji na ww. oprogramowanie specjalistyczne (oraz inne analogiczne), które są wykorzystywane bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości, Spółka rozlicza w czasie koszty na zakup oprogramowania specjalistycznego (licencji lub dostępu do subskrypcji) z przewidywanym okresem użytkowania większym niż jeden miesiąc i nie przekraczającym jednego roku (dwunastu miesięcy).

Oprogramowanie specjalistyczne nie stanowi wartości niematerialnej i prawnej i nie podlega amortyzacji. Wynika to bezpośrednio z art. 3 ust. 1 pkt 14 oraz 15 Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o rachunkowości”), w związku z tym, że okres ekonomicznej użyteczności wynosi jeden rok lub mniej.

Pytanie

Czy ponoszone przez Wnioskodawcę koszty opłat oprogramowania specjalistycznego (nabycie odpowiedniej licencji lub dostępu do subskrypcji), stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 Ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty opłat oprogramowania specjalistycznego (nabycie odpowiedniej licencji lub dostępu do subskrypcji) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 Ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT, nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych mieści się w katalogu kosztów kwalifikowanych i może być rozliczone w ramach ulgi B+R.

Z cytowanego powyżej przepisu wynika, że w celu uznania poniesionych wydatków na sprzęt specjalistyczny za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:

• sprzęt nie stanowi środka trwałego,

• sprzęt zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz

• sprzęt jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

W celu realizacji projektów badawczo-rozwojowych Spółka ponosi koszty związane z nabyciem oprogramowania specjalistycznego (licencji oraz dostęp do subskrypcji) na oprogramowanie. Wykorzystanie specjalistycznego oprogramowania jest niezbędne dla uzyskania ostatecznych efektów projektów.

Ponadto, tego typu licencja nie stanowi dla Spółki środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. To wynika wprost z art. 3 ust. 1 pkt 14 Ustawy o rachunkowości.

Zgodnie z powołanym przepisem wartość niematerialna i prawna - to, z zastrzeżeniem pkt 17, nabyte przez jednostkę, zaliczane do aktywów trwałych, prawa majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone do używania na potrzeby jednostki, a w szczególności:

a)  autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje,

b)  prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych oraz zdobniczych,

c)  know-how.

W przypadku wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, wartości niematerialne i prawne zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4. Do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się również nabytą wartość firmy oraz koszty zakończonych prac rozwojowych. To znaczy, że główne kryterium uznania licencji lub innego prawa własności do oprogramowania specjalistycznego jako wartość niematerialna i prawna jest termin użytkowania - nie mniej niż rok (więcej niż dwanaście miesięcy).

Również zgodnie art. 3 ust. 1 pkt 15 Ustawy o rachunkowości środek trwały - to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki.

Zalicza się do nich w szczególności:

a)  nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

b)  maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,

c)  ulepszenia w obcych środkach trwałych,

d)  inwentarz żywy.

Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4 Ustawy o rachunkowości.

Jak wynika z powołanego przepisu dostęp do subskrypcji, licencja na oprogramowania specjalistyczne z okresem ważności wynoszącym jeden rok i mniej nie jest środkiem trwałym.

Jak wskazane w interpretacjach indywidualnych (sygn. sprawy: 0111-KDIB1-3.4010.727.2023.1.JMS) oraz (sygn. sprawy: 0111-KDIB1-3.4010.461.2023.2.JKU): „Zgodnie bowiem z art. 18d ust. 2 pkt 2a PDOPrU, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych”.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, oznacza że wymieniony katalog sprzętów nie jest zamknięty. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy, przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś dziedziną.

Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością. Mając na uwadze powyższe, można odnieść oprogramowanie specjalistyczne do pojęcia „sprzęt specjalistyczny”, ponieważ jest to przedmiot, który jest używany do wykonania konkretnych zadań w projektach badawczo-rozwojowych, można zatem odnieść oprogramowanie specjalistyczne do pojęcia „sprzęt specjalistyczny”.

W związku z powyższym, koszty opłat za dostęp do subskrypcji, licencję oprogramowania specjalistycznego na oprogramowanie, które nie są amortyzowane jako wartości niematerialne i prawne, można zaliczyć do kosztów nabycia sprzętu specjalistycznego.

Zatem, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozliczenia ww. kosztów opłat w ramach kosztów kwalifikowanych określonych w art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT.

Takie stanowisko w stosunku do licencji na oprogramowanie nabyte na okres używania krótszy niż rok zostało zaakceptowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w indywidualnej interpretacji z 15 listopada 2019 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.409.2019.1.PC) w indywidualnej interpretacji z 12 kwietnia 2019 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.145.2019.1.BM) oraz w indywidualnej interpretacji z 6 listopada 2023 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.461.2023.2.JKU).

Co więcej, w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lutego 2023 r. (sygn. sprawy: 0111-KDIB1-3.4010.854.2022.2.JG) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął następujące stanowisko: „Zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przez X wydatki na sprzęt specjalistyczny oraz koszty opłat typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytej licencji na oprogramowanie (...), stanowią w okresie od 1 stycznia 2018 r. koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p., a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy”.

Choć interpretacje nie stanowią źródła prawa, obrazują jednolitą praktykę interpretacyjną. Na podstawie ww. wskazuję jak na wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „updop”, „uCIT”):

Rodzaje kosztów kwalifikowanych zostały wymienione w art. 18d ust. 2 - 3 updop.

Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,

Natomiast zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop,

Z art. 18d ust. 7 updop wynika, że:

Według brzmienia art. 18d ust. 8 updop,

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2.  koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

3.  koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

4.  ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

5.  jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

6.  w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

7.  podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

8.  kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

9.  koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Odpowiadając na Państwa wątpliwości dotyczące zagadnienia, czy ponoszone przez Państwa koszty opłat oprogramowania specjalistycznego (nabycie odpowiedniej licencji lub dostępu do subskrypcji), stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 updop, należy przytoczyć treść art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, zgodnie z którym:

Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy, przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś dziedziną.

Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.

Z cytowanego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 2a updop wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki :

·      sprzęt nie stanowi środka trwałego,

·      zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz

·      jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.

Art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, obejmuje swym zakresem koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Wobec braku definicji legalnej należy posłużyć się jego znaczeniem językowym, zgodnie z którym pojęcie „sprzęt” oznacza przedmioty użytkowe wykorzystywane do wykonywania określonych czynności, natomiast „specjalistyczny” odnosi się do ich przeznaczenia w konkretnej dziedzinie. Zatem sprzęt specjalistyczny ma charakter materialny i stanowi fizyczne narzędzie pracy.

Opłaty licencyjne oraz subskrypcje za oprogramowanie nie prowadzą do nabycia jakiegokolwiek przedmiotu, lecz stanowią jedynie prawo do korzystania z programu komputerowego, a zatem świadczenie o charakterze niematerialnym.

Tym samym, nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty nabycia sprzętu specjalistycznego.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop,

Przepisy podatkowe nie definiują tych pojęć, dlatego zasadne jest odwołanie się zarówno do ich znaczenia językowego, jak i dorobku prawa bilansowego. Materiały rozumiane są jako składniki majątku, zużywane na potrzeby działalności jednostki, obejmujące m.in. materiały podstawowe i pomocnicze, paliwa, części zamienne czy opakowania. Surowce natomiast to materiały naturalne pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego, wykorzystywane do wytwarzania produktów lub energii, które ulegają przetworzeniu bądź zużyciu w toku procesu produkcyjnego. Pomimo szerokiego zakresu tych pojęć, obejmują one wyłącznie składniki o charakterze materialnym, które podlegają fizycznemu zużyciu.

Opłaty za korzystanie z oprogramowania nie spełniają tych kryteriów, gdyż mają charakter niematerialny, nie stanowią składników majątku zużywanych w toku działalności i nie wchodzą w skład procesu produkcyjnego.

W konsekwencji, nie mogą zostać uznane ani za materiały, ani za surowce w rozumieniu tego przepisu.

Należy również wskazać na treść art. 18d ust. 2 pkt 4 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Pojęcie aparatury badawczo-rozwojowej, w świetle wyjaśnień statystycznych, odnosi się do zestawów urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o wysokich parametrach technicznych i ograniczonej uniwersalności. Aparatura ta ma zatem charakter techniczny i materialny oraz występuje w postaci urządzeń lub ich zespołów.

Licencja oraz subskrypcja na oprogramowanie nie stanowi urządzenia ani zespołu urządzeń, lecz prawo do korzystania z określonego rozwiązania informatycznego, wobec czego nie mieści się w zakresie tego przepisu.

Z kolei zgodnie z art. 18d ust. 3 updop,

W analizowanym przypadku licencje na oprogramowanie mają charakter czasowy, ich okres użytkowania jest krótszy niż rok, a wydatki z tego tytułu są ujmowane bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów. Oznacza to, że nie stanowią one wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Tym samym, nie jest możliwe ich uwzględnienie w kosztach kwalifikowanych na podstawie tego przepisu. Należy przy tym podkreślić, że jedynie w sytuacji, gdy oprogramowanie spełniałoby przesłanki uznania za wartość niematerialną i prawną i podlegałoby amortyzacji, odpisy amortyzacyjne mogłyby stanowić koszty kwalifikowane.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że okresowe opłaty za korzystanie z licencji na specjalistyczne oprogramowanie, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie wpisują się w żadną z kategorii kosztów kwalifikowanych określonych w art. 18d updop, dlatego też wydatki te nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Zatem, nie zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym ponoszone przez Państwa koszty opłat oprogramowania specjalistycznego (nabycie odpowiedniej licencji lub dostępu do subskrypcji) stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 updop.

Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych informuję, że funkcjonowanie w obrocie prawnym rozstrzygnięć, w których odmiennie oceniono takie same albo zbliżone stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak, w praktyce sytuacje takie mogą mieć miejsce, choćby z uwagi na przewidzianą przez ustawodawcę możliwość zmiany interpretacji indywidualnej w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej. Niezależnie od tego, podstawowym zadaniem organu upoważnionego do wydawania interpretacji indywidualnych jest wydawanie rozstrzygnięć prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w przepisach prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.