Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.564.2025.2.DW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z 9 września 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 października 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (…) z siedzibą w (…) (dalej zwana „Spółką”) powstała w (…) roku. Spółka jest polską spółką kapitałową, będącą własnością osób fizycznych, będących polskimi rezydentami podatkowymi. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym.

Od chwili powstania Spółka prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie (…) produkując głownie (…). Produkcja opiera się na procesach (…). Do (…) 2025 r. Spółka prowadziła działalność w nieruchomościach obcych użytkowanych na postawie umów najmu w (…). Z uwagi na złe warunki produkcji i magazynowania surowców i produktów, stan najmowanych obiektów nieodpowiadający wymogom technicznym niezbędnym dla maszyn oraz niezapewniający optymalnych warunków do prowadzenia procesów (…) oraz obsługi zamówień i pracy załogi, konieczna okazała się budowa nowej hali prowadzącą do zmiany stanu pierwotnego i dostosowania warunków produkcji do wymogów klientów. W wyniku analizy spółka podjęła w końcu roku (…) decyzję o budowie własnej hali w celu dostosowania warunków produkcji do wymogów klientów i zlokalizowania w niej produkcji oraz uzupełnienia linii produkcyjnej w niezbędne maszyny. W tym celu firma (…) zakupiła działkę o nr (…) o pow. 1,3 ha położoną w (…) w Gminie (…) w powiecie (…) (dalej zwaną „Nieruchomością”) i wystąpiła o pozwolenie na budowę budynku produkcyjnego z częścią biurowo-socjalną. Pozwolenie na budowę nr (…) stało się prawomocne w dn. (…) 2024 r.

W dniu 18 października 2024 r. Spółka wystąpiła do Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. w Warszawie działającej w imieniu Ministra Rozwoju i Technologii z wnioskiem o udzielenie wsparcia dla Spółki na prowadzenie działalności na terenie Nieruchomości w oparciu o przepisy ustawy z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.

Wniosek dotyczył wsparcia na realizację nowej inwestycji w rozumieniu przepisów tej ustawy, która w przypadku Spółki miała polegać na zwiększeniu zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu poprzez:

1)  budowę nowego środka trwałego w postaci budynku produkcyjnego z zapleczem biurowym w skład którego wchodzi hala produkcyjna o powierzchni 2 300 m2 i pomieszczenia biurowe o pow. 600 m2 na Nieruchomości i przeniesieniu do niej działalności,

2)  nabycie nowych środków trwałych w szczególności takich jak: (…),

3)  modernizację istniejących środków trwałych w szczególności takich jak: (…) w celu poprawy zdolności produkcji i jakości aby spełnić wymogi technologiczne dotyczące produkcji i magazynowania wyrobów gotowych.

Wniosek był uzupełniony dodatkowymi pismami i wyjaśnieniami.

We wniosku przygotowanym na formularzu dedykowanym dla tego wniosku, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji, Spółka w rubryce 3.6 wniosku zatytułowanej: „Data rozpoczęcia nowej inwestycji (dd.mm.rrrr)” wskazała datę 18 października 2024 r. Natomiast, w rubryce 3.7 wniosku zatytułowanej: „Data zakończenia nowej inwestycji (dd.mm.rrrr.)” Spółka wskazała datę 31 grudnia 2025 r. Daty rozpoczęcia i zakończenia nowej inwestycji nie były zmieniane we wniosku i od początku, tj. od momentu złożenia wniosku w dniu 18 października 2024 r. były takie same.

We wniosku także w rubryce 4.2: „Suma i wykaz kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, do których poniesienia zobowiązuje się przedsiębiorca” Spółka wskazała kwotę (...) zł jako koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, w tym kwotę (...) zł będącą ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych oraz kwotę (...) zł będącą kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych. W rubryce 4.3. zatytułowanej: „Harmonogram ponoszenia kosztów kwalifikowanych” Spółka wskazała następujący harmonogram:

1)  zakup robót i materiałów budowlanych w celu budowy budynku hali – 18 października 2024 r. – 31 grudnia 2025 r.

2)  zakup maszyn i urządzeń (….) – 18 października 2024 r. – 31 grudnia 2025 r.

3)  Koszt modernizacji środków trwałych – 18 października 2024 r. – 31 grudnia 2025 r.

W rubryce 4.4 zatytułowanej: „Maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych” Spółka wskazała kwotę (...) zł a w rubryce 4.5: „Ostateczny termin poniesienia kosztów kwalifikowanych (dd.mm.rrrr)” Spółka wskazała termin 31 grudnia 2025 r.

W rubryce 4.6: „Rodzaj finansowania publicznego” Spółka wskazała zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych.

W rubryce 4.7: „Kwota finansowania publicznego niezbędna do realizacji nowej inwestycji” Spółka wskazała kwotę (...) zł.

W dniu 17 lipca 2025 r. Spółka otrzymała pozytywną Decyzję o wsparciu nr (…) z (…) 2025 r. (dalej jako „Decyzja”) na podstawie której Spółce udzielone zostało wsparcie na prowadzenie na terenie Nieruchomości działalności gospodarczej w zakresie:

-     (…)

W Decyzji określone zostały między innymi poniższe warunki prowadzenia działalności:

1.  poniesienie na terenie, na którym jest realizowana nowa inwestycja, kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 1) lit. b) i c) Rozporządzenia w wysokości (...) zł (słownie: „(...)”) w terminie do dnia 31 grudnia 2025 roku;

2.  utworzenie po dniu wydania decyzji o wsparciu, w terminie do dnia 31 grudnia 2025 roku, 2 (słownie: „dwóch”) nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją i utrzymanie 42 miejsc pracy w okresie od dnia 31 grudnia 2025 roku do dnia 31 grudnia 2028 roku;

3.  zakończenie inwestycji w terminie do dnia 31 grudnia 2025 roku;

4.  maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, o których mowa w § 8 ust. 9 Rozporządzenia w wysokości (...) zł (słownie: „(...)”);

5.  spełnienie kryterium ilościowego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 7) Rozporządzenia w związku z § 4 ust. 5 pkt 3) i pkt 5) Rozporządzenia poprzez poniesienie kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji w wysokości co najmniej (...) zł (słownie: „(...)”);

6.  spełnienie łącznie następujących kryteriów jakościowych (...) (ii) (...);

7.  prowadzenie działalności gospodarczej w województwie (…), powiecie (…), jednostka ewidencyjna (…), (…), obręb ewidencyjny (…), (…), na nieruchomości składającej się z działki nr (…) o powierzchni 1,3290 ha.

W decyzji został wskazany okres jej obowiązywania na 15 lat licząc od dnia wydania decyzji. Treść decyzji w całości odzwierciedla wniosek Spółki.

Pierwsze czynności dotyczące nowej inwestycji i wskazane w wniosku rozpoczęły się po dniu złożenia wniosku, tj. po 18 października 2024 r.

Na dzień wydania decyzji o wsparciu inwestycja polegająca na wybudowaniu nowego budynku produkcyjnego z częścią biurową nie została jeszcze ukończona. W dniu (…) 2025 r. została wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (…) w sprawie znak (…) decyzja udzielająca jedynie częściowego oraz warunkowego pozwolenia na użytkowanie budynku produkcyjnego z wyłączeniem części biurowo-socjalnej (kat. obiektu XVIII) na działce nr ewid. gr. (…) położonej w miejscowości (…), gmina (…) przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych oraz określająca termin wykonania pozostałych robót budowlanych w części biurowo-socjalnej do dnia 31 lipca 2025 r. Prace trwały jeszcze do końca lipca 2025 r., kiedy to Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie ostatecznego, bezwarunkowego pozwolenia na użytkowanie całości budynku. Wcześniej po wydaniu w (…) 2025 r. decyzji częściowej i warunkowej Spółka mogła w ograniczonym zakresie korzystać jedynie z hali produkcyjnej.

Do dnia złożenia niniejszego wniosku o interpretację, Spółka jeszcze nie otrzymała ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie całości budynku. Otrzymanie decyzji jest spodziewane we wrześniu 2025 r. Po otrzymaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie całości budynku potwierdzającej ukończenie całości robót oraz potwierdzającej fakt przydatności całości obiektu do użytkowania, budynek zostanie zaliczony przez Spółkę do środków trwałych, zostanie wpisany do ewidencji środków trwałych, co nastąpi najwcześniej od października 2025 r.

W okresie wskazanym przez Spółkę we wniosku jako okres realizacji inwestycji (czyli od dnia 18 października 2024 r.) do dnia wydania Decyzji Spółka poniosła koszty wskazane we wniosku jako koszty kwalifikowane w łącznej wysokości: (...) zł netto, w tym na:

-     stworzenie nowego środka trwałego w postaci budynku na Nieruchomości kwotę (...) zł netto,

-     na nabycie nowych środków trwałych w postaci: (…) w łącznej kwocie (...) zł netto.

-     na modernizację środków trwałych w łącznej kwocie 0,00 zł netto.

Po dniu wydania decyzji, tj. po dniu (…) 2025 r. Spółka poniosła następujące koszty wskazane jako koszty kwalifikowane we wniosku: (...) zł netto, w tym na inwestycję w budynek kwotę (...) zł netto.

Budowa nowego budynku stanowi w świetle przepisów podatkowych oraz ustawy o rachunkowości inwestycję, a wydatki na ten cel stanowią wydatki o charakterze inwestycyjnym, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio w dacie ich poniesienia, ale dopiero po zakończeniu całej inwestycji poprzez odpisy amortyzacyjne. W związku z tym, wszystkie dotychczas poniesione przez Spółkę koszty związane z wytworzeniem nowego środka trwałego jakim jest budynek są ujmowane w pozycji „środek trwały w budowie”.

Ponieważ w treści Decyzji nie został wprost wskazany okres prowadzania inwestycji, tj. nie została wskazana data początkowa a jedynie data końcowa, w sytuacji, gdy wniosek określał okres prowadzenia inwestycji jako czas od 18 października 2024 r. do 31 grudnia 2025 r., powstała wątpliwość po stronie Spółki, czy wydatki poniesione przez Spółkę w ramach nowej inwestycji po dniu złożenia wniosku, ale przed dniem wydania Decyzji o wsparciu mogą być zaliczone do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą i podlegać uwzględnieniu w odliczeniu od podatku dochodowego od osób prawnych.

Jednocześnie, ponieważ Spółka dokonywała zakupów materiałów oraz usług na potrzeby wytworzenia nowego środka trwałego w postaci budynku w okresie od złożenia wniosku o wsparcie do dania wydania decyzji o wsparciu a także po dniu wydania decyzji o wsparciu a zakończenie inwestycji, oddanie obiektu do użytkowania, uzyskanie ostatecznej i bezwarunkowej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie całości obiektu nastąpi dopiero we wrześniu lub październiku 2025 r., czyli już po wydaniu decyzji o wsparciu, powstała wątpliwość po stronie Spółki jak należy ustalić moment poniesienia kosztu nowej inwestycji w świetle decyzji o wsparciu, czy można przyjąć, że będzie to dzień zakończenia inwestycji, uzyskania pozwolenia na użytkowanie dla całego budynku i jego zaliczenie do środków trwałych Spółki. Ustalenia momentu poniesienia kosztu nowej inwestycji dotyczy pytanie 2 w przedmiotowym wniosku.

Pytania (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego do obliczenia dochodów podlegających zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako kwalifikujące się do uzyskania wsparcia należy uznać koszty na realizację nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji poniesione od momentu złożenia wniosku o udzielenie wsparcia przed wydaniem decyzji o wsparciu, czy jedynie te koszty, które zostały poniesione dopiero po wydaniu decyzji o wsparciu?

2.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego momentem poniesienia kosztów kwalifikowanych na wytworzenie środków trwałych na potrzeby kalkulacji zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie moment zaliczenia wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków niezależnie od tego, czy zapłata za nabywane usługi oraz towary związane z wytworzeniem tego środka trwałego miała miejsce po dniu złożenia wniosku o wsparcie ale przed wydaniem decyzji, czy też po wydaniu decyzji o wsparciu?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)

Stanowisko Spółki co do pytania nr 1.

Zdaniem Spółki, przy kalkulowaniu wysokości zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, będzie ona uprawniona uwzględnić jako kwalifikowalne koszty poniesione na rzecz nowej inwestycji opisane we wniosku oraz decyzji o wsparciu po 18 października 2024 r. a przed wydaniem decyzji o wsparciu w łącznej kwocie, jak również wszystkie koszty poniesione po dniu wydania decyzji o wsparciu do dnia 31 grudnia 2025 r.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Z art. 17 ust. 4 wynika zaś, że zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej jako „u.w.n.i.”) określa zasady udzielania przedsiębiorcom wsparcia na realizację nowych inwestycji, organ właściwy w sprawach wspierania nowych inwestycji oraz jego kompetencje i tryb działania, a także zadania zarządzających obszarami odpowiedzialnych za wspieranie nowych inwestycji. Zgodnie z art. 2 tej ustawy, nowa inwestycja to między innymi inwestycja w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu.

Jak wskazuje art. 3 ust. 1 u.w.n.i., wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 13 u.w.n.i. wskazuje, że wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu” (ust. 1); decyzję o wsparciu wydaje minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek przedsiębiorcy ubiegającego się o wsparcie zawierający plan realizacji nowej inwestycji (ust. 2); decyzję o wsparciu wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 15 (ust. 3); a także, że rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której rozpoczęto inwestycję, w oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza (ust. 8).

Przepis ten definiuje także, kiedy można mówić o rozpoczęciu inwestycji. Art. 13 ust. 9 stanowi, że przez rozpoczęcie inwestycji rozumie się:

1)  rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją lub

2)  pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń, lub

3)  inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna - w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpiło pierwsze, przy czym nie uznaje się za rozpoczęcie inwestycji zakupu gruntów ani prac przygotowawczych, takich jak uzyskanie zezwoleń i przeprowadzenie studiów wykonalności.

Jednocześnie, zgodnie z § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu:

1)  kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:

a)  kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

b)  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

c)  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

d)  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

e)  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,

f)   ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

- pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów;

2)  dwuletnich kosztów pracy określonych w § 5 ust. 1 pkt 2 zalicza się koszty poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie nowych miejsc pracy w związku z realizacją nowej inwestycji.

W ust. 3 § 8 tego rozporządzenia zostało natomiast wskazane, że koszty określone w ust. 1 pkt 1 zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej inwestycji, jeżeli zostały poniesione w okresie realizacji inwestycji, a w przypadku:

1)  kosztów określonych w ust. 1 pkt 1 lit. e - jeżeli zostały poniesione w okresie nie dłuższym niż do zakończenia okresu utrzymania inwestycji, trwającego przez okres 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji.

Jednocześnie, w u.w.n.i. ani w rozporządzeniu nie zawarto definicji „okresu realizacji inwestycji”. Pozycja ta zaś znajduje się we wniosku o udzielenie wsparcia i jest wypełniana przez wnioskodawcę.

Co do momentu początkowego rozpoczęcia inwestycji, to należy sięgnąć do przepisów UE. Zgodnie z tymi regulacjami pomoc udzielana w ramach decyzji o wsparciu jest pomocą publiczną. Z przepisów o pomocy publicznej wynika, że także w przypadku decyzji o wsparciu wydawanej na podstawie ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, okres kwalifikowalności kosztów rozpoczyna się po dniu złożenia wniosku o wsparcie. Jedynie rozpoczęcie realizacji inwestycji przed złożeniem wniosku może skutkować brakiem możliwości uznania poniesionych wydatków za niekwalifikowalne. Generalna zasada określająca, że kwalifikowalność wydatków zaczyna się najwcześniej od dnia złożenia wniosku o pomoc publiczną wynika z art. 6 rozporządzenia KE 651/2014 - (tzw. GBER). Zasada, ta wskazuje, że okres kwalifikowalności kosztów w przypadku decyzji o wsparciu rozpoczyna się po dniu złożenia wniosku o wsparcie. Wynika to także z przepisów o pomocy publicznej oraz szczegółowych regulacji zawartych w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji. W szczególności art. 14 ust. 1 tej ustawy stanowi, że pomoc publiczna może być udzielona tylko wtedy, gdy inwestor złożył wniosek o udzielenie pomocy przed rozpoczęciem realizacji inwestycji. Także w Wytycznych Komisji Europejskiej dotyczące regionalnej pomocy inwestycyjnej (GBER -Rozporządzenie KE nr 651/2014, art. 6 ust. 2) Komisja Europejska wskazuje, że pomoc inwestycyjna może być przyznana wyłącznie wtedy, gdy przed rozpoczęciem prac nad projektem wnioskodawca złożył formalny wniosek o pomoc. „Rozpoczęcie prac” oznacza podjęcie pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zakupu sprzętu, budowy lub innej formy zobowiązania inwestycyjnego, które czyni inwestycję nieodwracalną. Tylko w przypadku, jeśli przedsiębiorca rozpocznie inwestycję przed złożeniem wniosku o wsparcie, traci prawo do uzyskania pomocy publicznej w formie np. zwolnienia z CIT lub PIT, ponieważ taka pomoc uznawana byłaby za „pomoc retroaktywną”, która jest zakazana.

W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie nastąpiła, ponieważ pierwsze koszty związane z nową inwestycją zostały poniesione już po dacie złożenia wniosku, tj. po 18 października 2024 r.

Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone powyżej regulacje oraz treść wniosku Spółki, w oparciu o który została wydana Decyzja o wsparciu, w ocenie Spółki, data złożenia wniosku ma znaczenie dla określenia początku okresu kwalifikowalności kosztów (czyli od kiedy koszty inwestycji mogą być uznane za kwalifikowalne). We wniosku Spółka wprost wskazała, że okres inwestycji będzie trwał od 18 października 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. W Decyzji o wsparciu natomiast w pierwszym warunku prowadzenia działalności wskazano, że jest nim poniesienie na ternie Nieruchomości kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 1) lit. b) i c) w wysokości 7 079 000,00 zł w terminie do dnia 31 grudnia 2025 r. nie wskazując daty początkowej poniesienia kosztów. Ponieważ w punkcie 2 warunków przy warunku dotyczącym utworzenia i utrzymania nowych miejsc pracy, organ wprost wskazał, że warunkiem wsparcia jest „utworzenie po dniu wydania decyzji o wsparciu, w terminie do 31 grudnia 2025 r. 2 nowych miejsc pracy (...)”, należy przyjąć, że niewskazanie w punkcie 1 warunków odnoszącym się do poniesienia kosztów kwalifikowanych terminu początkowego oznacza, że chodzi o poniesienie kosztów w terminie inwestycji zakreślonych przez Spółkę we wniosku o wsparcie, czyli po dniu 18 października 2025 r. a nie dopiero po dniu wydania decyzji o wsparciu.

Podsumowując: należy stwierdzić, w ocenie Spółki, że okres kwalifikowalności rozpoczyna się od dnia wskazania we wniosku jako początek inwestycji, czyli od dnia 18 października 2025 r. niezależnie od tego, kiedy została wydana decyzja o wsparciu na podstawie takiego wniosku. W związku z tym, zdaniem Spółki, przy kalkulowaniu wysokości zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, będzie ona uprawniona uwzględnić jako kwalifikowalne koszty poniesione na rzecz nowej inwestycji opisane we wniosku oraz decyzji o wsparciu po 18 października 2024 r. a przed wydaniem decyzji o wsparciu jak również wszystkie koszty poniesione po dniu wydania decyzji o wsparciu.

Stanowisko podatnika co do pytania 2.

W ocenie wnioskodawcy, momentem poniesienia kosztów kwalifikowanych na wytworzenie środków trwałych na potrzeby kalkulacji zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie moment zaliczenia wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków niezależnie od tego, czy zapłata za nabywane usługi oraz towary związane z wytworzeniem tego środka trwałego miała miejsce po dniu złożenia wniosku o wsparcie ale przed wydaniem decyzji, czy też po wydaniu decyzji o wsparciu.

Uzasadnienie stanowiska podatnika

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Z art. 17 ust. 4 wynika zaś, że zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Jak wskazuje art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej jako „u.w.n.i.”), wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.w.n.i, decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej inwestycji:

1)  która spełnia kryteria:

a)  ilościowe,

b)  jakościowe;

2)  w ramach działalności gospodarczej niewyłączonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 u.w.n.i. i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

W myśl natomiast § 5 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji:

Maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:

1)  kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, których wysokość nie może być wyższa niż maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o której mowa w § 8 ust. 9, albo

2)  tworzenia nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników

- z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.

Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 tego rozporządzenia.

Zgodnie natomiast z § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu:

1)  kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:

a)  kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

b)  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

c)  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

d)  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

e)  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,

f)   ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

- pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów;

2)  dwuletnich kosztów pracy określonych w § 5 ust. 1 pkt 2 zalicza się koszty poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie nowych miejsc pracy w związku z realizacją nowej inwestycji.

Stosownie do § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia: wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 6.

Z kolei w § 10 rozporządzenia, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego limitu pomocy publicznej.

Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia: koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania decyzji o wsparciu.

Stosownie zaś do § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia: dniem poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono koszt.

Jak wskazują organy podatkowe, w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie doprowadza do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi normami skorelowanymi, jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje racjonalnego ustawodawcy. Stanowisko to ma swoje oparcie przede wszystkim w założeniu, że źródłem wiedzy, zarówno dla podatnika, jak i organów stosujących prawo, jest i zawsze będzie tylko językowe znaczenie norm prawnych, albowiem przekaz językowy rozumiany jako możliwy sens słów jest powszechną metodą komunikowania się ustawodawcy z podatnikiem i organami stosującymi prawo.

Analizując powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że z cytowanego § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji wyraźnie wynika, że do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Z kolei, cenę nabycia i koszt wytworzenia ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Przytoczone powyżej przepisy określają następujące warunki, aby dany wydatek zakwalifikować do objęcia pomocą, tj.:

-     muszą stanowić koszty inwestycji,

-     muszą zostać poniesione na terenie określonym w decyzji o wsparciu i w trakcie jej obowiązywania,

-     ponoszone wydatki związane z nabyciem lub wytworzeniem środków trwałych muszą być zaliczone do składników majątku podatnika i zaliczone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W ocenie Spółki, aby mogła ona skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez Spółkę wydatków kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi po pierwsze oznaczać wydatek faktycznie poniesiony, czyli zapłacone koszty.

Po drugie, chociaż w odniesieniu do kwestii pojęcia „poniesionych wydatków inwestycyjnych”, pojęcie to nie zostało zdefiniowane w wyżej cytowanym rozporządzeniu, należy przyjąć, zdaniem Spółki, że aby Spółka mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez Spółkę wydatków kwalifikowanych jako koszty inwestycji, to „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie zrealizowany, a nie samą deklarację o zamiarze jego poniesienia, czy też zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości. Dodatkowo, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się m.in. koszty inwestycji poniesione na wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych a cytowany powyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji, wprowadza warunek zaliczenia jako koszty kwalifikowane kosztów zarówno nabytych, jak i wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Zatem, uwzględniając fakt, że w przypadku nabycia środka trwałego musi być on kompletny i zdatny do użytkowania to należy również przyjąć, że wytworzony we własnym zakresie środek trwały musi spełniać takie same kryteria, czyli musi być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia go do używania. W związku z tym, w przypadku wytworzenia środków trwałych poniesienie wydatku w znaczeniu kasowym (zapłata) nie jest wystarczające, aby wydatek ten został uznany za koszt kwalifikowany, ponieważ dopiero po zaliczeniu nabytego lub wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków trwałych następuje ostateczne potwierdzenie, że poniesione koszty są kosztami kwalifikowanymi. W świetle powyższego, w ocenie Spółki, jako moment uznania poniesionych wydatków na wytworzenie nowego środka trwałego za koszty kwalifikowane uprawniające do skorzystania ze wparcia należy przyjąć moment zaliczenia wybudowanego budynku do środków trwałych Spółki. Nie ma przy tym, zdaniem Spółki, znaczenia moment faktycznej zapłaty za usługi i towary służącego do wytworzenia nowego środka trwałego, w tym nie ma znaczenia, czy koszty te zostały faktycznie poniesione i zapłacone po złożeniu wniosku ale przed wydaniem decyzji o wsparciu, czy jedynie po wydaniu decyzji o wsparciu. Istotne jest, zdaniem Spółki, że zakończenie inwestycji polegającej na wytworzeniu nowego środka trwałego w postaci budynku zostanie zakończone po otrzymaniu decyzji o wsparciu.

Reasumując, zgodnie ze stanowiskiem Spółki, jest ona uprawniona do przyjęcia, że wszystkie koszty poniesione po dniu złożenia wniosku o wsparcie do zaliczenia nowego budynku do środków trwałych (byle nastąpiło to przed 31 grudnia 2025 r., czyli dniem określonym w decyzji jako zakończenie inwestycji) stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

Według art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Jak stanowi art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469 ze zm. dalej: „ustawa o WNI”), użyte w ustawie określenie nowa inwestycja oznacza,

Stosownie do art. 2 pkt 7 lit. a ustawy o WNI, użyte w ustawie określenie koszty kwalifikowane nowej inwestycji - poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu oznacza,

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o WNI,

Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „Rozporządzenie o WNI”).

Zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,

Według § 8 ust. 3 Rozporządzenia o WNI,

Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące warunki, aby dany wydatek zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:

-     stanowić koszt nowej inwestycji,

-     zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,

-     być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,

-     być nabyty na warunkach rynkowych,

-     środki trwałe nabyte muszą zostać wpisane do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro, małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W odniesieniu do kwestii pojęcia „poniesionych wydatków”, pojęcie to nie zostało zdefiniowane w wyżej cytowanym rozporządzeniu.

Wyjaśnić należy, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie poniesiony, a nie deklarację o zamiarze jego poniesienia w przyszłości.

Zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. W związku z powyższym, dla obliczenia wielkości zwolnienia podatkowego nie jest wystarczające jedynie zarachowanie wydatku bez jego faktycznego poniesienia. Innymi słowy, moment poniesienia kosztów inwestycji, należy określać zgodnie z zasadą kasową, tj. przyjmując moment faktycznego zrealizowania kosztów w znaczeniu kasowym (chwila zapłaty).

Mając na uwadze powyższe, nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem do pytania nr 1 według którego, przy kalkulowaniu wysokości zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona uwzględnić jako kwalifikowalne koszty poniesione na rzecz nowej inwestycji opisane we wniosku oraz decyzji o wsparciu po 18 października 2024 r. a przed wydaniem decyzji o wsparciu.

Z tych samych powodów nie można również zgodzić się ze stanowiskiem do pytania nr 2.

Jak wskazano bowiem powyżej, koszty kwalifikowane nowej inwestycji stanowią wyłącznie koszty wskazane § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu.

Natomiast, „poniesienie wydatku” oznacza faktyczne jego wydatkowanie w znaczeniu kasowym.

Zatem, skoro zapłata za usługi i towary służące do wytworzenia nowego środka trwałego nastąpiła po złożeniu wniosku ale przed wydaniem decyzji o wsparciu to należy uznać, że zostały one poniesione przed wydaniem decyzji o wsparciu, a w rezultacie nie mogą stanowić kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji.

Cytowany powyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia, wprowadza jedynie dodatkowy warunek pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków w znaczeniu kasowym do kosztów kwalifikowanych.

W świetle powyższego, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że momentem poniesienia kosztów kwalifikowanych na wytworzenie środków trwałych na potrzeby kalkulacji zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie moment zaliczenia wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków niezależnie od tego, czy zapłata za nabywane usługi oraz towary związane z wytworzeniem tego środka trwałego miała miejsce po dniu złożenia wniosku o wsparcie ale przed wydaniem decyzji, czy też po wydaniu decyzji o wsparciu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.