Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.598.2025.1.DW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: (…), NIP: (…), z siedzibą w (…) (dalej: „wnioskodawca”, „Firma” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym i na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w Polsce.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji (…). W swojej ofercie posiada (…), a także produkty (…). Firma stawia na zrównoważony rozwój, (…). Jako certyfikowany producent (…) dostosowuje się do potrzeb różnych rynków. Spółka prowadzi sprzedaż przede wszystkim na rynku krajowym. Zaledwie 2% stanowią przychody z eksportu.

Spółka uzyskała decyzję o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2025 r. o jakiej mowa w art. 13, art. 14 i art. 15 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 z późn. zm.), w związku z § 3, § 4, § 7 i § 8 ust. 9 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 z późn. zm.) i § 1 Rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie powierzenia zarządzającemu (…) Specjalną Strefą Ekonomiczną wydawania decyzji o wsparciu oraz wykonywania kontroli realizacji decyzji o wsparciu (Dz. U. z 2018 r. poz. 1701), a także na podstawie § 1 pkt 8) Rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie ustalenia obszarów i przypisania ich zarządzającym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1698) oraz art. 104 Ustawy kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) wydaną przez (…) Specjalną Strefę Ekonomiczną.

Decyzja wydana została na podstawie planowanej inwestycji polegającej na:

- zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,

- rozbudowie istniejącego zakładu o nową część socjalno-biurową, w tym pomieszczenia socjalne dla pracowników, kuchnię, stołówkę oraz salę konferencyjną,

- modernizacji linii (…) w celu zwiększenia wydajności oraz poprawy efektywności energetycznej i ergonomii pracy.

Inwestycja ma za zadanie: zwiększenie komfortu i bezpieczeństwa pracowników; podniesienie standardów higieny i jakości produkcji; zwiększenie wydajności linii (…); zwiększenie ilości (…); spełnienie aktualnych norm i wymagań branżowych.

Zakres Decyzji obejmuje prowadzenie działalności gospodarczej w (…) w gminie (…), w powiecie (…), w województwie (…), w obrębie (…) na terenie działek o nr:

- (…)

W związku z uzyskaniem Decyzji o wsparciu, Wnioskodawca planuje rozpocząć korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie Decyzji o wsparciu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz przepisach ustawy o WNI wraz z przepisami wykonawczymi do tej ustawy, tj. przede wszystkim Rozporządzeniem.

Spółka, zgodnie z przepisami tych aktów prawnych, zamierza korzystać z limitu zwolnienia podatkowego kalkulowanego jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą (jak wskazano w § 5 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia).

Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 sierpnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1713 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”). Zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia o WNI, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące:

1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro przedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,

6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

- pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie realizacji inwestycji, a w przypadku kosztów określonych w pkt 5 - poniesione wyłącznie w okresie 5 lat w przypadku dużych przedsiębiorców, albo 3 lat w przypadku mikro przedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców, liczonych od dnia zakończenia nowej inwestycji.

W związku z planowaną inwestycja Wnioskodawca zobowiązał się do:

1. Zwiększenia dotychczasowego zatrudnienia kształtującego się na poziomie (...) pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, poprzez utworzenie po dniu wydania decyzji na terenie realizacji nowej inwestycji, co najmniej (...) nowych miejsc pracy w terminie do dnia 30 czerwca 2028 r. i utrzymanie zatrudnienia na łącznym poziomie (...) pracowników na terenie realizacji nowej inwestycji przez co najmniej pięć lat, licząc od dnia zatrudnienia do dnia 30 czerwca 2033 r.

Liczba miejsc pracy oznacza pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie jednego roku wraz z pracownikami zatrudnionymi w niepełnym wymiarze czasu pracy, w przeliczeniu na etaty w pełnym wymiarze czasu pracy, w tym pracownikami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę na czas określony w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym.

Liczbę pracowników ustala się w przeliczeniu na pełne etaty jako średnią zatrudnienia w danym roku, w okresie podlegającym kontroli.

2. Poniesienia po dniu wydania niniejszej decyzji na terenie realizacji inwestycji kosztów kwalifikowanych inwestycji, w rozumieniu § 4 oraz § 8 ust. 1 pkt 1) lit. a) – d) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 z późn. zm.), zwanego dalej „Rozporządzeniem”, o łącznej wartości co najmniej (...) zł (słownie złotych: (...)) w terminie do dnia 30 czerwca 2028 r.

3. Poniesienia po dniu wydania niniejszej decyzji na terenie realizacji inwestycji kosztów kwalifikowanych inwestycji, w rozumieniu § 4 oraz § 8 ust. 1 pkt 1) lit. e) - f) Rozporządzenia o łącznej wartości co najmniej (...) zł (słownie złotych: (...)) w terminie do dnia 30 czerwca 2033 r.

Zgodnie z treścią Decyzji o wsparciu, termin zakończenia realizacji Inwestycji, po upływie którego koszty inwestycji nie mogą być uznane jako koszty kwalifikowane, z wyjątkiem kosztów określonych w § 8 ust. 1 pkt 1) lit. e) - f) Rozporządzenia określony został na dzień 30 czerwca 2028 r.

Maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych inwestycji, o których mowa w § 8 ust. 9 Rozporządzenia wyniesie (...) zł (słownie złotych: (...)).

W ramach kosztów kwalifikowanych, planowanych do poniesienia zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia, Wnioskodawca planuje kwalifikować koszt związany z dzierżawą nieruchomości wskazanej w Decyzji którego właścicielem jest podmiot, będący podmiotem powiązanym w stosunku do Wnioskodawcy, w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (dalej: „Podmiot powiązany” lub „Sprzedający”). Koszty związane z dzierżawą nieruchomości ustalone będą na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia nr 651/2014. Przedmiotem dzierżawy nieruchomości będzie grunt. Okres dzierżawy będzie trwał co najmniej 5 lat. Pomieszczenia obiektu znajdującego się na nieruchomości będącej przedmiotem dzierżawy będą pełniły funkcje produkcyjne, socjalne oraz biurowe.

Spółka jest dużym przedsiębiorstwem.

W zakresie działalności objętej niniejszym Wnioskiem o interpretację, Spółka nie uzyskiwała, nie uzyskuje i nie zamierza uzyskiwać przychodów z zysków kapitałowych.

W kontekście obowiązujących przepisów należy zaznaczyć, że Spółka, nie posiadała i nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

Pytanie

Czy Wnioskodawca, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, może uznać za koszty kwalifikowane koszty związane z dzierżawą nieruchomości wskazanej w Decyzji od Podmiotu powiązanego, przy spełnieniu zasad kwalifikowalności wydatków określonych w Rozporządzeniu, których poniesienie stanowi podstawę do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, koszt poniesiony z tytułu dzierżawy nieruchomości wskazanej w Decyzji wraz od Podmiotu powiązanego będą stanowiły koszty kwalifikowane zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, przy założeniu spełnienia zasad kwalifikowalności wydatków określonych w Rozporządzeniu, których poniesienie stanowi podstawę do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Na podstawie ustawy o WNI wprowadzony został mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu realizacji nowych inwestycji.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI, pod pojęciem nowej inwestycji należy rozumieć:

a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub

b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa.

Ustawodawca sformułował definicję legalną kosztów kwalifikowanych, którą umieścił w art. 2 pkt 7 Ustawy WNI (po nowelizacji ustawy od 1 stycznia 2022 r.) - są to poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu:

1) koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego spółką handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, lub

2) dwuletnie koszty pracy poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie określonej liczby nowych miejsc pracy, przez określony czas, w związku z realizacją nowej inwestycji, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu maksymalnej pomocy publicznej. W obu przypadkach ustawodawca wskazuje koszty poniesione w okresie ważności DoW.

Jednocześnie, treścią art. 14 ust. 3 pkt 8 Ustawy WNI, Rada Ministrów została uprawniona do określenia w drodze rozporządzenia rodzaju kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej inwestycji.

Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów 28 sierpnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1713 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”).

Zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia o WNI, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące:

1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro przedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,

6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

- pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie realizacji inwestycji, a w przypadku kosztów określonych w pkt 5 - poniesione wyłącznie w okresie 5 lat w przypadku dużych przedsiębiorców, albo 3 lat w przypadku mikro przedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców, liczonych od dnia zakończenia nowej inwestycji.

Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia o WNI:

wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.

Przytoczone powyżej przepisy, określają następujące warunki, aby dany wydatek zakwalifikować do objęcia pomocą (uznać za koszt kwalifikowany), tj.:

- koszt musi być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,

- środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

- najem lub dzierżawa gruntów, budynków i budowli musi trwać co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata,

- po upływie najmu lub dzierżawy w postaci leasingu finansowego przedsiębiorca jest zobowiązany do nabycia aktywów, wartości niematerialne i prawne w zakresie transferu technologii muszą być wykorzystywane wyłącznie w zakładzie, na rzecz którego przedsiębiorca otrzymuje wsparcie, muszą być ujęte w aktywach tego zakładu co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców co najmniej 3 lata, muszą być nabyte na warunkach rynkowych od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą oraz muszą podlegać amortyzacji zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.

W przypadku dużych przedsiębiorców:

- nabycie środków trwałych musi dotyczyć jedynie nowych środków,

- koszty kwalifikowane na nabycie wartości niematerialnych i związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w wysokości nieprzekraczającej 50% wartości wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Z kolei, cenę nabycia i koszt wytworzenia ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).

W ocenie Wnioskodawcy, żaden z przepisów, mających zastosowanie do pomocy publicznej przyznawanej w postaci zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie decyzji o wsparciu, nie przewiduje ograniczenia rozpoznania jako kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje tylko do kosztów związanych z dzierżawą nieruchomości od podmiotu niepowiązanego. Ograniczeń takich nie przewiduje zarówno Rozporządzenie, jak też inne przepisy regulujące kwestie udzielania pomocy przedsiębiorcom, tj.: ustawa o WNI, ustawa o CIT czy Rozporządzenie nr 651/2014.

Wnioskodawca zwraca uwagę, iż stosowne zastrzeżenie w tym zakresie zostało przewidziane w przypadku zakupu wartości niematerialnych i prawnych. W § 8 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia wskazano bowiem, że wartości niematerialne i prawne kwalifikują się do kosztów nowej inwestycji, jeżeli będą nabyte na warunkach rynkowych od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą. Podobne postanowienia zostały przewidziane także w regulacjach unijnych.

Należy podkreślić, że odpowiednie ograniczenie nie zostało natomiast przewidziane dla innych rodzajów kosztów kwalifikowanych. W związku z tym, dokonując wykładni a contrario przepisów, należy uznać, że skoro takie ograniczenie odnosi się tylko do wartości niematerialnych i prawnych, a nie zostało przewidziane w odniesieniu do pozostałych kosztów, to nie dotyczy ono kosztów w zakresie którym poniesie Wnioskodawca, bowiem przepisy Rozporządzenia, definiując koszty kwalifikowane, nie zawierają ograniczeń dotyczących podmiotu, z którym realizowana ma być transakcja nabycia środków trwałych przez podatnika.

W celu uznania wydatków na nabycie środków trwałych za kwalifikowane, bez znaczenia jest fakt czy będzie to zakup od podmiotu powiązanego kapitałowo, osobowo lub w inny sposób z Wnioskodawcą.

Powyższe znajduje potwierdzenie między innymi w interpretacji indywidualnej z dnia 18 listopada 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.683.2022.1.IZ, dotyczącej kwalifikowalności kosztów nabycia użytkowania wieczystego gruntów od podmiotu powiązanego, Dyrektor KIS stwierdził, że: „(...) wydatek związany z nabyciem praw do zabudowanych nieruchomości gruntowych może zostać uznany za koszt kwalifikowany. Dla uznania wydatku za koszt kwalifikowany istotne znaczenie ma moment poniesienia wydatku. Jeżeli wydatek zostanie poniesiony przed wydaniem decyzji o wsparciu, nie może być uznany za koszt kwalifikowany w rozumieniu § 8 ust. 1 rozporządzenia. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w analizowanej sprawie, bowiem nabycie prawa do gruntu będzie miało miejsce po otrzymaniu decyzji o wsparciu (…)”.

- w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2024 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.584.2023.3.AN, dotyczącej kwalifikowalności kosztów związanych z nabyciem nieruchomości od podmiotu powiązanego, Dyrektor KIS wskazał, że:

„(...) prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych.

Natomiast, uznanie poniesionych wydatków za koszty kwalifikowane jest uzależnione od tego, czy dane koszty będą miały wpływ na proces produkcji (usług) przedsiębiorstwa, w sposób konkretyzujący nową inwestycję (...)”.

Zgodnie z powyższym, Wnioskodawca pozostaje na stanowisku, że w przypadku dzierżawy nieruchomości bez znaczenia pozostaje fakt czy dzierżawa dokonana jest od podmiotów innych niż podmiot powiązany, dla prawidłowości zaliczenia poniesionych wydatków na poczet wydatków inwestycyjnych. W przepisach właściwych nie ma bowiem ograniczeń, które by wskazywały, że nieruchomość musi być dzierżawiona od podmiotów trzecich niepowiązanych z nabywcą. W związku z tym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że koszty dzierżawy nieruchomości od podmiotu powiązanego, pod warunkiem spełnienia kryteriów wskazanych w § 8 Rozporządzenia, stanowią wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że dzierżawa nieruchomości stanowiąca inwestycję w toku, ma prawo zaliczyć koszty jako wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą, w ramach realizacji nowej inwestycji.

Biorąc pod uwagę powyższe uzasadnienie, uznać należy, że koszty dzierżawy nieruchomości od podmiotu powiązanego osobowo z Wnioskodawcą, stanowią wydatek kwalifikujący się do objęcia pomocą publiczną, i stanowią podstawę do kalkulacji limitu zwolnienia podatkowego, o którym mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.).

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego jak wyżej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469 dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy,

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawy o CIT”),

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI,

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o WNI,

Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „rozporządzenie o WNI”).

Jak wynika z tego przepisu, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące,

Zgodnie z powyższym, każdy wydatek określony w § 8 ust. 1 rozporządzenia o WNI jest kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem w ramach nowej inwestycji, przy założeniu spełnienia pozostałych warunków. Z treści powyższego przepisu nie wynikają żadne celowościowe ograniczenia w zaliczaniu wydatków do takich kosztów.

Zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia o WNI,

Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące warunki, aby dany wydatek będący kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:

- stanowić koszty nowej inwestycji,

- zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,

- być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,

Ponadto, okres najmu lub dzierżawy gruntów, budynków i budowli, musi trwać przez okres co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji.

W okolicznościach przedstawionych powyżej, należy zgodzić się z Państwem, że koszty związane z dzierżawą nieruchomości wskazanej w decyzji od podmiotu powiązanego, stanowią koszty kwalifikowane inwestycji prowadzonej w oparciu o uzyskaną decyzję o wsparciu, na podstawie § 8 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia o WNI.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, może uznać za koszty kwalifikowane koszty związane z dzierżawą nieruchomości wskazanej w Decyzji od Podmiotu powiązanego, przy spełnieniu zasad kwalifikowalności wydatków określonych w Rozporządzeniu, których poniesienie stanowi podstawę do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.