Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.607.2025.2.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 listopada 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej która (…). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług skupiających się na (…) na rzecz stron trzecich. (…).

Usługi produkcji kontraktowej oferowane przez Spółkę polegają na wykonywaniu czynności produkcyjnych, na rzecz innych Spółek istniejących w ramach Grupy. Zgodnie z KRS Spółki:

a) Przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy:

- (…)

b) Przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy:

- (…)

Wnioskodawca jako producent nabywa wszystkie konieczne materiały i organizuje produkcję przy użyciu własnych linii technologicznych. Wnioskodawca nie wykonuje jednak czynności związanych z projektowaniem wytwarzanych Wyrobów i nie ma możliwości dokonywania zmian dotyczących samego produktu. Spółka nabywa bowiem usługi inżynieryjne związane z samym produktem od podmiotu powiązanego odpowiedzialnego w grupie za przygotowanie najodpowiedniejszego rozwiązania technologicznego według wymagań klienta (strony trzeciej – producenta …), tj. zastosowanie rozwiązań technologicznych Grupy (w szczególności znanych Grupie rozwiązań technologicznych, wcześniejszych produkcji etc.) tak aby stworzyć (…) spełniający wymogi klienta, tj. dopasowany do konkretnego modelu (…). Efektem całości tych działań jest stworzenie projektu (…). Spółka uczestniczy jednak przy całości tych prac inżynieryjnych w roli konsultanta. Spółka zaznacza, że koszt poniesiony na przedstawione usługi inżynieryjne nie leży w zakresie wnoszonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Jako producent, w efekcie nabywanych prac inżynieryjnych, Spółka otrzymuje zaakceptowane przez klienta ogólne wytyczne dotyczące produkcji oraz projekt techniczny X. Cały ciężar organizacji, zaprojektowania linii produkcyjnej, w niektórych przypadkach produkcji tej linii lub innych czynności związanych stricte z produkcją X leży w gestii Spółki.

W ramach tej działalności Spółka podejmowała, podejmuje i będzie podejmować działalność, która w jej ocenie jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Niniejszy wniosek składany jest celem potwierdzenia prawidłowości ustaleń Spółki w tym zakresie.

Pomimo, że produkowane przez Spółkę X stanowią jedną grupę produktów, to ze względu na fakt indywidualnych wymagań stawianych każdorazowo przez różnych kontrahentów (w zasadzie do każdego modelu (…) projektowany jest inny X) istniejące linie produkcyjne nie są w stanie zadośćuczynić stawianym oczekiwaniom. W związku z tym Spółka prowadzi projekty w zakresie:

- Projektów A w ramach którego Spółka podejmuje działania mające na celu stworzenia nowej linii produkcyjnej dla nowego X,

- Projektów B w ramach którego Spółka podejmuje działania pozwalające na dokonanie znacznej modyfikacji istniejącej już linii produkcyjnej w celu produkcji nowego X,

- Projektów C w ramach którego Spółka podejmuje działania skierowane w poprawę ogólnego procesu produkcji bez wskazania na konkretnie realizowany projekt produkcji X.

Podkreślić więc należy, że działalność Spółki poprzedzająca etap produkcji koncentruje się na nabywaniu/wdrażaniu najnowocześniejszych maszyn i urządzeń, oprzyrządowania, oprogramowania, zautomatyzowanych linii produkcyjnych, narzędzi, zespołów narzędzi. Spółka wskazuje, że dla celów organizacyjnych Spółka rozpoznaje spektrum związanych z tym procesów i działań jako działalność badawczo-rozwojową (dalej: „Działalność B+R”) z uwagi na to, że każdorazowo takie nabycie generuje ulepszenie w zakresie procesu produkcyjnego, technologii produkcyjnej.

Wewnątrz Spółki na podstawie danych wsadowych stanowiących wynik nabywanych usług inżynieryjnych grupa inżynierów identyfikuje potrzebny proces produkcyjny oraz opisuje standard maszyny/linii produkcyjnej potrzebnej do produkcji X. W ramach tego procesu, dokonywana jest ocena czy istniejące maszyny mają zostać poddane modyfikacjom, czy potrzebne będą zupełnie nowe urządzenia. Spółka może modernizować istniejące maszyny lub projektować budowę nowej linii produkcyjnej, jeżeli istnieje możliwość modernizacji maszyn to w celu ograniczenia kosztów ekonomicznych preferuje się dokonywanie modernizacji. Spółka wskazuje także, że oprócz modernizacji lub budowy samych maszyn – może występować potrzeba budowy nowych narzędzi obsługujących te maszyny. W ramach tego procesu powstaje dokument zawierający szczegółową specyfikację pożądanej maszyny/modyfikacji.

Spółka dokonuje następnie wizualizacji projektowanego procesu produkcyjnego i dopasowania projektowanych maszyn do całego procesu produkcji. Wizualizacja dokonywana jest poprzez odwzorowanie w stosunku 1:1 linii produkcyjnej z tektury i dokonania symulacji ekonomicznej pracy operatorów, logistyki komponentów. Następnym krokiem jest zaprojektowanie przez grupę inżynierów potrzebnej do procesu produkcji maszyny, lub zaprojektowanie modyfikacji do już istniejących urządzeń. Spółka podkreśla, że ten etap procesu ma zastosowanie głównie dla projektów kategorii A.

Na bazie specyfikacji Spółka tworzy koncept mechaniczny sama/z dostawcą w ramach serii spotkań i w ramach tych wytycznych projektowany jest rysunek/model 3D procedowanego stanowiska, który jest tak długo przetwarzany aż dojdzie do jego akceptacji ze względu na spełnienie wszystkich stawianych przez Spółkę założeń. W przypadku realizacji projektu z dostawcą, Spółka po finalnej akceptacji dokumentacji przekazuje mu komplet dokumentów, i na tej podstawie dostawca buduje maszynę/linię produkcyjną. Efekt finalny jest w każdym przypadku ryzykiem dla Spółki ze względu na każdorazowo niepowtarzalny, prototypowy charakter wprowadzanych zmian.

Następnym krokiem jest określenie nakładów inwestycyjnych a w przypadku zlecenia budowy/modernizacji maszyn podmiotom zewnętrznym zebranie ofert oraz wybór podmiotu realizującego zamówienie. Spółka każdorazowo przed rozpoczęciem produkcji u dostawcy maszyny podpisuje z nim dokument zatwierdzenia konceptu.

Podmiot zewnętrzny lub Spółka w zależności od realizowanego projektu dokonuje budowy/modernizacji maszyny/linii produkcyjnej. Następnie dokonywany jest w Spółce/podmiocie zewnętrznym test w ramach którego maszyna/linia produkcyjna dostosowywana jest do docelowego procesu oraz dokonywana próbna produkcja o zaniżonych parametrach w celu sprawdzenia możliwości maszyny/linii produkcyjnej. Jeżeli maszyna/linia produkcyjna nie spełni założeń to jest dopracowywana u Spółki/podmiotu zewnętrznego na podstawie wytycznych Spółki. W przypadku wypełnienia stawianych założeń, maszyna jest przyjmowana/transportowana do Spółki a na rzecz podmiotu zewnętrznego dokonywane są płatności.

Spółka następnie dokonuje wewnętrznych odbiorów maszyny/linii produkcyjnej które polegają na trzech etapach – odbiorze maszyny w oparciu o założenia BHP, pomiarów elektrycznych maszyny, produkcji prototypu produktu o finalnych właściwościach. W odniesieniu do ostatniego z tych etapów – prototyp testowany jest w zagranicznych oddziałach Spółki a także bezpośrednio u klienta gdzie docelowo badana jest jego funkcjonalność. Na bazie tych wyników dokonywana jest ocena, jeśli produkt nie spełni założeń to następuje modyfikacja linii technologicznej. Natomiast w przypadku akceptacji następuje produkcja próbna – czyli sprawdzenie, czy linia produkcyjna będzie w stanie wyprodukować X w oczekiwanej przez kontrahenta ilości.

Końcowo, po dokonaniu wszystkich poprzedzających czynności i uzyskania finalnej wersji zarówno linii produkcyjnej jak i produktu, kontrahent dokonuje akceptacji poprzez protokół odbioru. Na tej podstawie Spółka rozpoczyna proces masowej produkcji X.

Produkcja próbna obejmuje uruchomienie zaprojektowanej i dostosowanej do danego wyrobu linii produkcyjnej w warunkach zbliżonych do docelowej produkcji seryjnej. W ramach tego etapu następuje tzw. faza rozruchu, polegająca na testowym uruchomieniu maszyn i systemów sterujących w pełnym cyklu produkcyjnym, której celem jest weryfikacja poprawności działania wszystkich funkcji, stabilności procesu, a także jakości i powtarzalności wytwarzanego wyrobu. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, w fazie tej mogą być wprowadzane modyfikacje techniczne lub programistyczne niezbędne do zapewnienia zgodności z założeniami. Produkcja próbna kończy się przekazaniem klientowi partii próbnej do zatwierdzenia i podpisania protokołu odbioru, który warunkuje rozpoczęcie produkcji seryjnej.

Wnioskodawca poprzez zatrudnionych w Spółce programistów automatyki równolegle realizuje także prace polegające na programowaniu i automatyzowaniu maszyn/linii produkcyjnych wytworzonych w ramach projektu A-C. Działania te skupione są w istocie na wytwarzaniu, modyfikacji i optymalizacji złożonych systemów produkcyjnych z uwagi na konieczność zaimplementowania tych systemów w zależności od modyfikacji/budowy kompletnie nowej/istniejącej maszyny/linii produkcyjnej. Prace te obejmują projektowanie i implementację oprogramowania sterującego maszynami oraz urządzeniami wchodzącymi w skład linii technologicznej, w tym programowanie sterowników oraz systemów robotyki przemysłowej. W ramach realizowanych prac Wnioskodawca projektuje i implementuje logikę działania systemów sterowania, dostosowaną do specyfiki danego procesu technologicznego. Obejmuje to zarówno koncepcję struktury oprogramowania, jak i jego realizację w postaci kodu sterującego. Programowanie dotyczy konfiguracji urządzeń automatyki, definiowania przebiegu procesu oraz integracji z pozostałymi elementami linii produkcyjnej. Działania te uwzględniają różnorodne aspekty techniczne, związane z zapewnieniem ciągłości, bezpieczeństwa i nadzoru nad realizacją procesu w zautomatyzowanym środowisku przemysłowym. W zależności od specyfiki procesu produkcyjnego oraz wymagań stawianych danemu rozwiązaniu, Wnioskodawca opracowuje i wdraża nowe funkcjonalności w zakresie systemów sterowania oraz automatyzacji, dostosowując je do zmieniających się potrzeb technologicznych. Prace te mają charakter twórczy i systematyczny – obejmują projektowanie logiki sterującej, implementację kodu, testowanie działania w środowisku rzeczywistym oraz jego optymalizację. W toku tych działań często niezbędne jest wprowadzanie licznych modyfikacji oraz doskonalenie opracowanego rozwiązania. Prace te stanowią więc działania o innowacyjnym podejściu technicznym, wynikającym z konieczności tworzenia dedykowanych, rozwiązań dostosowanych do specyficznych wymagań każdego nowego procesu produkcyjnego, których konfiguracja i funkcjonalność nie występowały wcześniej w dotychczasowych strukturach przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do projektów „C” w ramach funkcjonowania Spółki mogą być opracowywane projekty niezwiązane w sposób bezpośredni z realizowanym w danym czasie projektem X lub projektowaną modyfikacją/budową maszyn/linii produkcyjnej. Przykładowo, Spółka w przeszłości ze względu na konkretne zapotrzebowanie na (…) oraz brak dostępności rynkowej pożądanego przez Spółkę rozwiązania, sama poprowadziła projekt budowy i dostosowania takiego (…), co stanowiło ewidentne innowacyjne prace w stosunku do projektu. Ze względu jednak na fakt, że (…) nie spełniał zakładanych założeń, wielokrotnie był przebudowywany aż do spełnienia oczekiwań.

Spółka podkreśla w tym miejscu, że cały przedstawiony wyżej proces w ramach funkcjonowania danego projektu stanowi jedynie przykład w celu zobrazowania właściwego toku realizacji koncepcji. W przypadku innych projektów proces ten może się nieznacznie różnić, jednak ich wykonanie jest na tyle podobne, że stwierdzić należy, że są to zakresowo zbieżne projekty.

W związku z powyższym wskazać należy, że w każdym z wymienionych zakresów, projektowanie indywidualnych rozwiązań przez Spółkę, wymaga zastosowania nowatorskiego podejścia, polegającego na zaproponowaniu rozwiązań, które wcześniej nie były realizowane. Często wiąże się to z niestandardowym zestawieniem różnych podzespołów, których połączenie może wymagać dodatkowego opracowania dedykowanych maszyn/całych linii produkcyjnych. Efektem tych działań jest powstanie urządzenia realizującego nowe funkcjonalności, które różnią się od standardowego wykorzystania tych podzespołów. Dla Spółki realizacja projektów oznacza stworzenie innowacyjnej wartości, której wcześniej nie udało się osiągnąć, mimo że bazuje ona na wiedzy i doświadczeniu zespołu Wnioskodawcy.

Wybór parametrów maszyny/linii produkcyjnej opiera się na doświadczeniu i wiedzy pracowników, zdobytej podczas realizacji wcześniejszych projektów. Wszystkie projekty realizowane przez Spółkę mają charakter systematyczny i uporządkowany, a proces zarządzania projektami jest zgodny z jednolitym modelem, który obejmuje szereg działań wykonywanych przez odpowiednie zespoły.

Pomimo przeprowadzania licznych testów i prób podczas produkcji urządzeń, Spółka czasami napotyka na problemy, które pojawiają się dopiero w trakcie późniejszych prób lub podczas eksploatacji urządzenia. Takie usterki są wynikiem innowacyjności rozwiązań i wymagają modyfikacji projektu, aby urządzenie działało prawidłowo w wymaganych warunkach pracy. Zgodnie z polityką jakości stosowaną w Spółce, wszelkie wykryte wady są analizowane i eliminowane, a zdobyte doświadczenie wykorzystywane w kolejnych projektach. W ramach dokonywanych projektów zdarzają się sytuacje, gdzie wady maszyny/linii produkcyjnej są na tyle istotne w ramach procesu produkcyjnego, że potrzebna jest ich przebudowa.

Podkreślić należy, że Spółka nie przeprowadza projektów A-C, a wiec procesu produkcyjnego/modyfikacyjnego urządzeń w celu dalszej ich sprzedaży. Efekt projektów A-C wykorzystywany jest wyłącznie na potrzeby własne Spółki z uwagi na konieczność modyfikacji/budowy kompletnie nowej/istniejącej maszyny/linii produkcyjnej do procesu produkcji konkretnego X.

W działalności Spółki w ramach wdrażania innowacyjnego rozwiązania kluczowe jest nowatorskie podejście do każdego projektu, które przejawia się m.in. w analizie potrzeb klientów i rynku oraz niestandardowym dobieraniu podzespołów w celu osiągnięcia zamierzonych rezultatów. W trakcie realizacji projektów, pracownicy Spółki nieustannie rozwiązują problemy, napotykają trudności i muszą wykazać się twórczym oraz kreatywnym myśleniem.

Prace projektowe realizowane przez Spółkę mają na celu poszukiwanie nowych zastosowań dla wiedzy i doświadczenia pracowników, przy jednoczesnym uwzględnieniu celów i założeń określonych przez klienta. Każdy projekt charakteryzuje się indywidualnością i stanowi wynik zastosowania wiedzy zdobytej przez pracowników podczas realizacji poprzednich rozwiązań (proces rozwoju przez naukę). Choć proces realizacji projektu jest zaplanowany organizacyjnie, wiąże się z wysokim stopniem niepewności badawczej i technologicznej. Na każdym etapie prac projektowych pracownicy Spółki systematycznie rozwiązują problemy, napotykają trudności techniczne, które wymagają twórczego i kreatywnego podejścia. W wyniku realizacji projektów pracownicy rozwijają specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które są następnie wykorzystywane w kolejnych projektach.

Spółka w związku z opisaną powyżej Działalnością B+R ponosi szereg różnego rodzaju kosztów i wyróżnia lub może w przyszłości wyróżniać w tym zakresie przede wszystkim:

1. Ponoszone przez Spółkę koszty pracownicze i osobowe;

2. Koszty na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną Działalnością B+R.

Ponoszone przez Spółkę koszty pracownicze

Wnioskodawca w celu realizacji projektów rozwojowych, zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę. W ramach nawiązanego stosunku pracy, Wnioskodawca ponosi następujące koszty, które ma zamiar rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 18d ustawy o CIT (dalej: „Ulga B+R”) w związku z prowadzoną Działalnością B+R.:

a) wynagrodzenia podstawowe;

b) składki z tytułu należności wskazanych w punkcie a) powyżej, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe;

c) premie (np. roczne, uznaniowe, miesięczne, motywacyjne), dodatki (np. funkcyjne);

d) koszty dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników m.in. ubezpieczeń zdrowotnych i opieki medycznej.

Wnioskodawca planuje uwzględnić w ramach Ulgi B+R koszty wynagrodzeń, obejmujące w szczególności następujące grupy pracowników:

1)  Zespół inżynierów zatrudnionych w Spółce. Czas pracy oraz odpowiednią część wynagrodzenia tej grupy w kontekście projektów rozwojowych Wnioskodawca zamierza ustalać na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy pracowników projektowych. Ewidencja ta umożliwia precyzyjne określenie stopnia zaangażowania w realizację zadań związanych z konkretnymi zleceniami projektowymi.

2)  Pracowników produkcyjnych, w tym mechaników i elektryków, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektów rozwojowych. Do zadań tej grupy należy produkcja detali i podzespołów, a także identyfikacja oraz przekazywanie konstruktorom informacji o potencjalnych nieprawidłowościach i problemach technicznych. Problemy te mogą ujawniać się na etapie budowy, montażu, rozruchu i testów prototypu. Ich udział odgrywa kluczową rolę w eliminacji technicznych niepewności, które pojawiają się na etapie projektowania, i ma bezpośredni związek z pracami rozwojowymi.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników produkcyjnych, która pozwala precyzyjnie określić zakres ich zaangażowania w projekty rozwojowe. Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca zamierza włączyć do kosztów kwalifikowanych jedynie proporcjonalną część kosztów wynagrodzeń wymienionych powyżej. Proporcja ta będzie określana na podstawie stosunku czasu poświęconego na realizację projektów będących przedmiotem niniejszego wniosku do całkowitego czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym, zgodnie z ewidencją czasu pracy. Metodyka rozliczania czasu pracy będzie zgodna z interpretacją ogólną Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2024 r. (nr DD8.8203.1.2021).

Koszty związane z zakupem materiałów i surowców oraz koszty produkcji próbnej

Spółka nie wytwarza samodzielnie części, lecz pozyskuje je od dostawców zewnętrznych w drodze nabycia, a następnie wykorzystuje w procesie produkcji urządzeń. Szczegółowa ewidencja dokumentująca realizację projektów (we wszystkich zakresach) jest prowadzona w arkuszach kalkulacyjnych Excel. Zawiera ona dane o kosztach związanych z zakupem materiałów, surowców oraz części.

W ramach realizowanych projektów, Wnioskodawca nabywa różnorodne materiały i surowce, takie jak komponenty automatyki zgodne z dołączoną listą komponentów standardowych, elementy mechaniczne wg własnego projektu wykonane w zewnętrznych narzędziowniach, okablowanie, gotowe komponenty peryferyjne i urządzenia kontrolno-pomiarowe, elektronikę.

Na przykładzie jednego z przeprowadzonych przez Spółkę projektów, takimi materiałami i surowcami mogą być (Spółka w tym zakresie wskazuje, że przywołane w tym miejscu materiały i surowce mogą różnić się w odniesieniu do każdego z przeprowadzanych projektów, a niniejsze przywołanie stanowi wyłącznie przykład): (…).

Każdemu projektowi przypisany jest unikalny numer wewnętrzny, który znajduje się również na fakturach zakupowych. Numer ten widnieje również na pozostałej dokumentacji dotyczącej konkretnego zlecenia, co umożliwia precyzyjne przyporządkowanie i identyfikację kosztów poniesionych na rzecz danego projektu. Warto zaznaczyć, że na niektórych fakturach może widnieć więcej niż jeden numer projektu, ponieważ zakupione materiały mogą być używane w ramach różnych przedsięwzięć.

Spółka gromadzi kompletną dokumentację dotyczącą każdego projektu, obejmującą oferty, dokumentację projektową, faktury, instrukcje obsługi, protokoły odbioru, a niekiedy również zdjęcia wyprodukowanego urządzenia. W przypadku bardziej złożonych projektów, opracowywana jest szczegółowa specyfikacja projektu, która określa jego zakres, odpowiedzialny zespół oraz harmonogram realizacji poszczególnych etapów z tym zastrzeżeniem, że takiego harmonogramu nie dokonuje się w przypadku realizacji projektu ogólnego, oznaczonego wcześniej jako projektów „C”.

W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym, Wnioskodawca planuje dokonać rozliczenia z tytułu ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, przy czym w szczególności zaznacza, że:

- nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie decyzji o wsparciu i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT,

- zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT,

- zamierza dokonać odliczenia kosztów kwalifikowanych, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT,

- nie zamierza odliczać w ramach ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od wartości samochodów osobowych, budowli, budynków i lokali stanowiących odrębną własność,

- wymienione składniki wynagrodzenia pracowników biorących udział w projektach będących przedmiotem tego wniosku każdorazowo stanowiły i będą stanowić w przyszłości należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

- wymienione w tym wniosku koszty nie zostały zwrócone i nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,

- nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,

- prowadzi bilansową oraz pozabilansową ewidencje wyżej opisanych kosztów,

- koszty kwalifikowane zostaną odliczone od podstawy opodatkowania roku, w którym zostały ujęte jako koszty uzyskania przychodu,

- Wnioskodawca w przyszłości również planuje prowadzić w ramach działalności projekty w wyżej opisanym lub zbieżnym zakresie.

Wartym zaznaczenia jest fakt, że w Spółce wynagrodzenia dla pracowników wypłacane są do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który zaliczki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: „zaliczki PIT”) są należne. Zaliczki PIT z tego tytułu, zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy o PIT są przekazywane na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek). Przykładowo wynagrodzenie należne za wykonaną pracę w marcu jest wypłacane w terminie do 10 kwietnia, zaś pobrana z tego tytułu zaliczka zostanie przekazana na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20 maja. Spółka składa (ła) i zamierza składać deklarację PIT-4R, jednocześnie należy zaznaczyć, że rok podatkowy nie jest tożsamy z rokiem kalendarzowym i trwa od 1 kwietnia do 31 marca.

Pismem z 12 listopada, będącym uzupełnieniem wniosku, odpowiedzieli Państwo na następujące pytania:

1.  Jakie konkretnie prace wykonujecie Państwo, prowadząc Projekt C w ramach którego podejmujecie działania skierowane w poprawę ogólnego procesu produkcji bez wskazania na konkretnie realizowany projekt produkcji X?

Spółka wskazuje, że projekt C to odrębne od budowy lub modyfikacji linii technologicznych/urządzeń inicjatywy uruchamiane w odpowiedzi na zidentyfikowane potrzeby procesu tj. konkretne zapotrzebowanie na rozwiązanie, którego rynek nie zapewnia lub które wymaga szczególnego dostosowania do realiów działalności Spółki. W ramach projektu C Spółka identyfikuje problem i określa mierzalny cel usprawnienia, następnie dobiera koncepcję techniczną adekwatną do potrzeb, przygotowuje dokumentację oraz projekt rozwiązania, po czym wytwarza i instaluje rozwiązanie w środowisku produkcyjnym. Po uruchomieniu Spółka przeprowadza testy funkcjonalne i procesowe oraz iteracyjne modyfikacje aż do osiągnięcia zakładanych efektów jakościowych, wydajnościowych, ergonomicznych i bezpieczeństwa. Z uwagi na to, Spółka przykładowo wskazała we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że ze względu na zapotrzebowanie na specyficzny (…) niewystępujący na rynku, Spółka w ramach Projektu C samodzielnie zaprojektowała, wykonała i wielokrotnie udoskonalała to rozwiązanie, a następnie zwalidowała je w produkcji do momentu uzyskania założonych koncepcji. W ramach Projektów C Spółka zrealizowała/realizuje przykładowo także następujące projekty:

(…)

2.  Jakie konkretnie efekty otrzymujecie Państwo prowadząc Projekt C w ramach którego podejmujecie działania skierowane w poprawę ogólnego procesu produkcji bez wskazania na konkretnie realizowany projekt produkcji X?

Spółka wskazuje, że rezultatem projektu C jest uzyskanie innowacyjnych, dedykowanych rozwiązań techniczno-organizacyjnych odpowiadających na zindywidualizowane problemy procesu, których zaspokojenie w oparciu o standardowe rozwiązania rynkowe byłoby niemożliwe lub ekonomicznie nieadekwatne. Efekt obejmuje zaprojektowanie, wytworzenie i wdrożenie rozwiązania dopasowanego do specyfiki działalności Spółki, a następnie jego walidację i ustandaryzowanie w działalności Spółki. W praktyce przekłada się to na wzrost stabilności i przewidywalności procesu, poprawę jakości i efektywności operacji, podniesienie poziomu bezpieczeństwa i ergonomii pracy oraz poprawę eksploatacji.

3.  Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w pracach opisanych we wniosku w ramach Projektów A, B, C?

W ramach projektów A - C Spółka opiera się na ugruntowanej, istniejącej wiedzy i praktyce inżynierskiej, a w szczególności na normach i standardach w obszarach (…) i wytycznych producentów urządzeń. Spółka w odniesieniu do projektów A-C wykorzystywać też może wewnętrzne know-how eksploatacyjne i doświadczenia z wcześniejszych uruchomień, a także standardowe metodyki zarządzania projektami (harmonogramowanie, budżetowanie, przeglądy), które porządkują prace koncepcyjne i wdrożeniowe.

4.  Czy w wyniku tych prac powstanie nowa wiedza? Jeśli tak to z jakiej dziedziny, dyscypliny?

Spółka wskazuje, że co do zasady z uwagi na koncepcyjny i wdrożeniowy charakter prac rezultaty projektów A - C opierają się przede wszystkim na istniejącej wiedzy i praktyce inżynierskiej. Celem podejmowanych działań nie jest samo w sobie wytworzenie nowej wiedzy, lecz opracowanie i implementacja rozwiązań procesowych. Spółka nie wyklucza jednak, że w toku realizacji projektów może powstać nowa, praktyczna wiedza, w szczególności w obszarach (…).

5.  Na czym konkretnie polega twórczość prac w ramach Projektów A, B, C?

Działania Spółki planowane do uwzględnienia w uldze B+R mają charakter twórczy, mają charakter oryginalny i kreatywny, są ukierunkowane na tworzenie nowych rozwiązań o charakterze unikatowym.

Projekty A - C uwzględniają konkretne potrzeby w odniesieniu do zindywidualizowanego projektu X, a finalnie prowadzą do stworzenia nowych lub ulepszenia obecnie dostępnych rozwiązań. Twórczy charakter prowadzonych prac przejawia się w opracowywaniu i testowaniu nowych rozwiązań technologicznych, które wymagają tworzenia unikatowych koncepcji i wielokrotnej weryfikacji założeń badawczych.

Tworzenie Produktów odbywa się w ramach prac prowadzonych w sposób ciągły, systematyczny, zaplanowany i metodyczny, które są ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Spółka korzysta z istniejących w organizacji zasobów wiedzy jak i umiejętności i inwencji pracowników, co świadczy m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności. Są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.

6.  W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace w ramach projektów są podejmowane w sposób systematyczny – proszę wyjaśnić: jakie cele na wstępie postawili Państwo sobie w zakresie działalności opisanej we wniosku oraz jaki harmonogram w związku z tym został opracowany, czy został faktycznie zrealizowany?

Spółka wskazuje, że systematyczność w odniesieniu do działań oznacza konsekwentne i zaplanowane podejście do wykonywanych czynności związanych z tworzeniem, rozwijaniem oraz modyfikowaniem procesów w ramach projektów A - C. Obejmuje to wypracowanie określonych procedur, harmonogramów oraz procesów pracy, które umożliwiają skoordynowane działania na różnych etapach projektu. Systematyczność przejawia się również w stałej analizie i ocenie postępów projektu, co pozwala na dostosowywanie działań w celu osiągnięcia zamierzonych celów. Każdy projekt jest traktowany jako proces, który wymaga ciągłego monitorowania i dostosowywania w celu zapewnienia efektywności i skuteczności działań.

Harmonogramy prac opracowywane są dla każdego projektu odrębnie i mają charakter iteracyjny tzn. obejmują zdefiniowaną sekwencję etapów (analiza potrzeb i koncepcja, projektowanie, przygotowanie rozwiązania, prototypowanie/rozruch próbny, testy procesowe i walidacja, standaryzacja i wdrożenie), przypisane kamienie milowe, kryteria akceptacji oraz odpowiedzialności; postęp jest mierzony w krótkich przyrostach czasowych zgodnych z założeniami, po których następują przeglądy wyników i w razie potrzeby formalne replanowanie kolejnych iteracji bez utraty kontroli nad zakresem, terminami i budżetem, realizacja harmonogramów jest dokumentowana w raportach technicznych, kartach zmian i protokołach odbioru etapów. Spółka wskazuje, iż w odniesieniu do przeprowadzonych już projektów A-C założenia harmonogramu zostają spełnione, przy czym same harmonogramy podlegają stałemu uaktualnianiu w toku prac w celu osiągnięcia zamierzonych celów.

7. Czy pracę o charakterze rutynowym, zaliczacie Państwo do działalności badawczo-rozwojowej?

Spółka wskazuje, że rutynowe i okresowe zmiany, bieżące utrzymanie ruchu oraz czynności odtwórcze nie są zaliczane do działalności B+R.

8. Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli mówiąc o kosztach wynagrodzeń pracowników obejmujących dodatki? Proszę o wskazanie tych kosztów bez użycia zwrotu „m. in.”, „np.”.

Przez „koszty wynagrodzeń pracowników obejmujących dodatki” Spółka rozumie wyłącznie należności pieniężne wynikające ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. W skład wynagrodzeń wchodzą następujące składniki:

a) wynagrodzenie zasadnicze,

b) wynagrodzenie za godziny nadliczbowe,

c) dodatki,

d) nagrody,

e) ekwiwalent za niewykorzystany urlop,

f) wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

9.  Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli mówiąc o kosztach wynagrodzeń pracowników obejmujących koszty dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników? Proszę o wskazanie tych kosztów bez użycia zwrotu „m. in.”, „np.”.

Przez „koszty wynagrodzeń pracowników obejmujących dodatki” Spółka rozumie wyłącznie należności pieniężne wynikające ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. W skład wynagrodzeń wchodzą następujące składniki:

a) wynagrodzenie zasadnicze,

b) wynagrodzenie za godziny nadliczbowe,

c) dodatki,

d) nagrody,

e) ekwiwalent za niewykorzystany urlop,

f) wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

10. Czy przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest również zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu, lub innej nieobecności pracowników?

Spółka wskazuje, że zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników nie stanowi przedmiotu pytania zawartego w złożonym przez nią wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

11. Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Koszty, które Spółka zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

12. Czy prowadzona ewidencja określona w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pozwala określić czy czas pracy przeznaczony przez każdego z pracowników na działalność badawczo-rozwojowej spełnia limit 50% przewidziany w art. 18db ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka wskazuje, że prowadzi ewidencję czasu i zadań B+R na poziomie pracownika/projektu (w tym dla zespołów inżynierskich i produkcyjnych), która pozwala jednoznacznie ustalić miesięczny udział czasu B+R oraz weryfikować próg 50% z art. 18db ust. 3 CIT.

13. Czy zamierzają Państwo skorzystać z ulgi o której mowa w art. 18db ustawy, w stosunku do pracowników których:

- czas pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej, pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu, wynosi co najmniej 50%,

- czas pracy przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%?

Spółka wskazuje, że zamierza skorzystać z ulgi o której mowa w art. 18db ustawy o CIT wyłącznie w stosunku do pracowników których:

- czas pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej, pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu, wynosi co najmniej 50%,

- czas pracy przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.

14. Czy przysługuje Państwu kwota określona w art. 18da ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka wskazuje, że nie przysługuje jej zwrot o którym mowa w art. 18da ustawy o CIT.

15. Czy są/będą Państwo podatnikiem będącym płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskującym przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł/poniesie za rok podatkowy stratę albo osiągnął/osiągnie dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka planuje skorzystanie z mechanizmu przewidzianego w art. 18db ustawy o CIT wyłącznie w przypadku gdy będzie podatnikiem będącym płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskującym przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł/poniesie za rok podatkowy stratę albo osiągnął/osiągnie dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

16. Czy są Państwo zakładem pracy chronionej, zatrudniającej osoby niepełnosprawne, czy utraciliście Państwo status zakładu pracy chronionej w ostatnich 5 lat oraz przysługuje Państwu zwrot gotówkowy z tytułu poniesienia straty lub osiągnięcia dochodu niższego niż kwota przysługującego Państwu odliczenia w pierwszym roku prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 18da ustawy o CIT?

Spółka wskazuje, że nie jest zakładem pracy chronionej, nie utraciła takiego statusu w ostatnich pięciu latach i nie korzysta ze zwrotu gotówkowego, o którym mowa w art. 18da ustawy o CIT.

Pytania

1.  Czy opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prace prowadzone przez Wnioskodawcę w ramach Działalności B+R stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?

2.  Czy opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wydatki ponoszone na realizację Działalności B+R kwalifikują się do odliczenia w ramach Ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ww. ustawy o CIT?

3.  Czy Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym:

a) po raz pierwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania (bądź korekty zeznania w którym wykazana zostanie Ulga B+R), rozumianego jako miesiąc poboru zaliczki PIT od wynagrodzeń należnych za miesiąc, w którym zostanie złożone zeznanie lub korekta zeznania?

b) po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń wypłacanych w ostatnim miesiącu roku podatkowego Spółki (należnych za przedostatni miesiąc roku podatkowego Spółki)? Czy Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT Specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT należnych od wynagrodzeń za ostatni miesiąc roku podatkowego (tj. miesiąc x), wypłacanych w kolejnym miesiącu (tj. miesiąc x+1) podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym wypłacano wynagrodzenie (tj. miesiąc x+2), tj. w przypadku Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi w odniesieniu do wynagrodzeń należnych za miesiąc marzec czyli ostatni miesiąc roku podatkowego Spółki ale wypłacanych w kwietniu kolejnym roku podatkowym?

4.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przedstawiony w ramach opisu stanu faktycznego X stanowi nowy produkt zgodnie z art. 18ea ust. 1 i 3 ustawy o CIT, a faza produkcji testowej tego produktu opisana we wniosku spełnia definicję produkcji próbnej, o której mowa w art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT, w związku z czym Spółka jest i będzie uprawniona również w przyszłości do odliczenia na podstawie art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT, kosztów produkcji próbnej technicznej wskazanych w art. 18ea ust. 5 pkt 3 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prace prowadzone przez Wnioskodawcę w ramach Działalności B+R stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT;

2.  Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na realizację Działalności B+R kwalifikują się do odliczenia w ramach Ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ww. ustawy o CIT;

3.  Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym:

a) po raz pierwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania (bądź korekty zeznania w którym wykazana zostanie Ulga B+R), rozumianego jako miesiąc poboru zaliczki PIT od wynagrodzeń należnych za miesiąc, w którym zostanie złożone zeznanie lub korekta zeznania;

b) po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń wypłacanych w ostatnim miesiącu roku podatkowego Spółki (należnych za przedostatni miesiąc roku podatkowego Spółki).

4.  Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony w ramach opisu stanu faktycznego X stanowi nowy produkt zgodnie z art. 18ea ust. 1 i 3 ustawy o CIT, a faza produkcji testowej tego produktu opisana we wniosku spełnia definicję produkcji próbnej, o której mowa w art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT, w związku z czym jest i będzie uprawniony również w przyszłości do odliczenia na podstawie art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT, kosztów produkcji próbnej technicznej wskazanych w art. 18ea ust. 5 pkt 3 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1 i 2

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie natomiast z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Jak stanowi art. 4 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

a)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast, art. 4a pkt 28 ustawy o CIT stanowi, że prace rozwojowe to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „PSWiN”), zgodnie, z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zdaniem Spółki, prowadzona przez nią Działalność B+R wypełnia definicję prac rozwojowych w rozumieniu powyższego przepisu. Z jednej strony, działalność Spółki przejawia się zwłaszcza na pracach rozwojowych skupionych wokół znaczącego ulepszenia/utworzenia procesu planowania produkcji związanego z każdym z realizowanych projektów A - C, z drugiej strony natomiast prowadzone przez Spółkę prace rozwojowe każdorazowo prowadzą do znaczącej modyfikacji lub powstania nowych maszyn/linii technologicznych.

Spółka wskazuje, że przez frazę „planowanie produkcji” rozumie się projektowanie przyszłej działalności wytwórczej, polegające na ustaleniu asortymentu, wielkości i terminów wytworzenia oraz na określeniu przebiegu i kolejności czynności wraz z podstawowymi założeniami technologicznymi i ograniczeniami realizacyjnymi. Jej celem jest zapewnienie wykonania odpowiednich wymagań przy racjonalnym wykorzystaniu zdolności wytwórczych i kosztów, a rezultatem - spójna specyfikacja organizacyjno-techniczna niezbędna do uruchomienia i prowadzenia procesu wytwarzania.

Zgodnie natomiast z definicją wielkiego słownika języka polskiego (https://wsjp.pl/haslo/podglad/21474/planowac/3857767/podroz) słowo „planować” rozumie się poprzez mieć jakiś zamiar lub pomysł i chcieć go zrealizować w określonym czasie w określony sposób. Jak wskazuje natomiast ten słownik w odniesieniu do znaczenia słowa „produkcja” (https://wsjp.pl/haslo/podglad/7729/produkcja/4885046/czynnosc) zorganizowane działanie prowadzące to tego, że powstają masowo określone obiekty, takie jak przedmiotu, urządzenia, żywność, dobra kultury.

Jak wskazuje natomiast Encyklopedia Zarządzania (https://mfiles.pl/pl/index.php/Planowanie_produkcji) – frazę „planowanie produkcji” rozumieć się powinno poprzez proces projektowania przyszłej produkcji, uwzględniający asortyment, ilość i czas wytworzenia wyrobów. Planowanie dotyczy zarówno aspektów technicznych, jak i organizacyjnych, ekonomicznych i zarządzania. Ważne parametry to specyfika wyrobów, terminy rozpoczęcia i zakończenia procesu produkcyjnego oraz chronologiczne czynności w procesie wytwarzania. Planowanie produkcji może być na rok, uwzględniając zdolności produkcyjne i zasoby, oraz wsteczne lub do przodu. Główny harmonogram produkcji ma na celu efektywne wykorzystanie zasobów, utrzymanie poziomu obsługi klientów i minimalizację kosztów. Istnieją różne warianty tworzenia harmonogramu, a planowanie produkcji może być międzywydziałowe, wewnątrzwydziałowe lub ogólnozakładowe. Planowanie produkcji może być operacyjne, taktyczne lub strategiczne, zależnie od horyzontu czasowego i hierarchii w procesie planowania.

Na podstawie powyższego, zdaniem Spółki, podejmowane przez nią Działania B+R nie tylko wypełniają definicję „planowania produkcji” odnoszącego się do podejmowanych prac rozwojowych, ale zwłaszcza prowadzą do ulepszenia, ich modyfikacji lub utworzenia nowych, skoncentrowanych na realizację konkretnego projektu w ramach Działalności B+R realizowanego przez Spółkę. Spółka bowiem w ramach tej działalności, od początku każdego procesu produkcyjnego planuje, dostosowuje i ulepsza procesy mające na celu realizacje każdego z projektów A - C.

W tym zakresie można odwołać się także do kryteriów działalności badawczo-rozwojowej przedstawionych w tzw. Podręczniku Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Zgodnie z Podręcznikiem Frascati, Działalność B+R jest zawsze ukierunkowana na nowe odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach (i ich interpretacji) lub hipotezach. Z reguły nie ma pewności co do ostatecznego wyniku (lub przynajmniej co do ilości czasu i zasobów potrzebnych do jego osiągnięcia), jest ona planowana i budżetowana (nawet jeśli jest realizowana przez osoby fizyczne), a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku.

Jak wskazuje się także w podręczniku, w większości przypadków fazę projektu obejmującą wyposażenie zakładu w urządzenia niezbędne do produkcji oraz prace przemysłowo-inżynieryjne uważa się za część procesu produkcji, a nie za działalność badawczo-rozwojową. Jeżeli jednak proces wyposażania w urządzenia produkcyjne prowadzi do dalszych prac badawczo-rozwojowych, takich jak np. rozwój maszyn i urządzeń produkcyjnych, do zmian w procedurach produkcji i kontroli jakości lub też do tworzenia nowych metod i standardów, to takie czynności są zaliczane do działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z przyjętą praktyką orzeczniczą, aby dana działalność stanowiła działalność badawczo-rozwojową muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

- musi to być działalność twórcza,

- działalność taka obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe,

- działalność taka podejmowana jest w sposób systematyczny,

- działalność podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

a) Działalność twórcza

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej jako: „Objaśnienia MF”), przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w analizowanym przypadku przesłanka twórczości została spełniona, o czym świadczy charakter prowadzonych działań. Pracownicy Spółki w ramach prowadzonych przez siebie projektów A - C pracują nad koncepcją technologiczną m.in. poprzez stworzenie lub znaczną modyfikację wykorzystywanych przy produkcji X maszyn/linii produkcyjnych. Działanie Spółki w ramach projektów A - C charakteryzuje się każdorazowo koniecznością wykonania prac koncepcyjnych, opracowaniem wstępnych założeń i wykorzystaniem specjalistycznej wiedzy pracowników Spółki. Ponadto, w ocenie Spółki, przesłanka twórczości znajduje potwierdzenie w każdym z tych procesów. Na każdym etapie procedowania tych procesów pracownicy muszą wykazywać się kreatywnym i innowacyjnym podejściem. Twórczy charakter pracy przejawia się w opracowywaniu nowych koncepcji i rozwiązań technicznych, które wcześniej nie występowały w działalności Spółki, a także w dostosowywaniu istniejących już technologii. Tego typu działania wymagają zaangażowania intelektualnego i innowacyjności, co potwierdza twórczy charakter procesu.

b) Działalność obejmująca prace rozwojowe lub badania naukowe

Zgodnie z powyżej przytoczoną definicją prac rozwojowych, prace rozwojowe wiążą się zarówno z nabywaniem, jak i przetwarzaniem wiedzy w celu m.in. projektowania i wytworzenia nowych bądź ulepszonych produktów czy procesów.

Celem prowadzonych przez Spółkę działań jest wytwarzanie nowych procesów technologicznych a w tym modyfikacji lub tworzenia nowych maszyn/linii produkcyjnych, które Spółka wykorzystuje wyłącznie przy realizacji indywidualnych zamówień na produkcję X charakteryzujących się znaczną odmiennością oraz koniecznością zaprojektowania od nowa podstaw całego procesu technologicznego. Według Spółki, kluczowym w ramach tych procesów jest fakt zastosowania innowacyjnych rozwiązań, dostosowanych każdorazowo do specyficznych parametrów oraz potrzeb technologicznych.

Zdaniem Spółki, o spełnieniu definicji prac rozwojowych świadczy również cały proces produkcji, który rozpoczyna się od prac koncepcyjnych pracowników Spółki. Dodatkowo, w trakcie procesu produkcji maszyn/linii produkcyjnych konieczne jest wykonanie zaawansowanych analiz oraz wykorzystania specjalistycznego oprogramowania w celu potwierdzenia fizycznej możliwości wykonania zlecenia.

Zgodnie z interpretacją Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z 27 lipca 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.194.2023.3.AN: „w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług”.

Podobne stanowisko przyjął DKIS w interpretacji z 25 czerwca 2024 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.217.2024.3.JMS.

Osoby zaangażowane przez Spółkę do realizacji projektów, poprzez tworzenie nowych oraz rozwijanie dotychczas procesów technologicznych w Spółce, łączą posiadaną wiedzę oraz zdobywają nową wiedzę, w celu stworzenia nowych procesów, które nie są znane na rynku oraz ulepszaniu już istniejących procesów w Spółce, w sposób polegający na wniesieniu znaczących innowacji do stosowanych rozwiązań technologicznych.

Tym samym bez wątpienia prace prowadzone przez Spółkę posiadają cechy prac rozwojowych.

c) Działalność podejmowana w sposób systematyczny

Zgodnie z przywołanym powyżej art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa musi być prowadzona w sposób systematyczny. W przepisach podatkowych nie zawarto definicji pojęcia „systematyczności”, wobec tego w celu pełnego zrozumienia omawianego pojęcia warto odwołać się do Słownika Języka Polskiego PWN, zgodnie z którym wskazane pojęcie oznacza działanie regularne, uporządkowane, planowe i metodyczne. W kontekście działalności badawczo-rozwojowej, „systematyczność” odnosi się do realizowania działań zgodnie z określonym planem lub systemem.

Natomiast, ustawodawca w Objaśnieniach MF wskazuje, że: „W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu”. Słowo systematycznie odnosi się wiec również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. W ocenie Spółki, kryterium systematyczności w analizowanym przypadku również jest spełnione, ponieważ realizacja projektów A - C przebiega w oparciu o założenia opracowane przez pracowników Spółki, którzy działają według ustalonego schematu postępowania, w ramach kolejnych etapów. Pracownicy, którzy są odpowiedzialni za realizację tego rodzaju prac to specjaliści w zakresie realizacji koncepcji inżynieryjnych a w tym przypadku zwłaszcza w ramach dostosowywaniu i produkcji maszyn/linii produkcyjnych, posiadający odpowiednie przygotowanie merytoryczne, wiedzę, wykształcenie oraz doświadczenie zdobyte m.in. poprzez pracę na rzecz Spółki.

Działalność prowadzona przez Spółkę nie sprowadza się do rutynowych ani okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają na celu ulepszenie istniejących rozwiązań. Każde działanie podejmowane w ramach realizowanych projektów A - C wykracza poza standardowe czynności Spółki, ponieważ wymaga zastosowania nowatorskiego podejścia oraz dostosowywania technologii. Przykładem takiej działalności Wnioskodawcy jest dostosowywanie lub budowa maszyn/linii produkcyjnych oraz utworzenie nowej/dostosowanie automatyki pod właściwości i koncept wytworzenia nowego X. Realizowane procesy opierają się na dogłębnej analizie problemów technicznych oraz kreatywnym podejściu do ich rozwiązania. Ulepszenia wprowadzane przez Spółkę nie są jedynie drobnymi modyfikacjami, ale mają charakter znaczących innowacji, które wpływają na sposób funkcjonowania maszyn/linii produkcyjnych.

Ponadto, Spółka zaznacza, że omawiana działalność charakteryzuje się metodycznością, planowaniem i uporządkowaniem, co wyklucza jej incydentalny charakter. Opisana we wniosku aktywność stanowi jeden z kluczowych obszarów działalności Spółki, bez wątpienia Spółka będzie kontynuować tego rodzaju prace również w przyszłości. Tym samym, ulga nie będzie dotyczyć działań incydentalnych, lecz regularnej działalności realizowanej w ramach prac badawczo-rozwojowych. Jednocześnie, na uwagę zasługuje fakt, że pomimo, że prace badawczo-rozwojowe prowadzone przez Wnioskodawcę są realizowane zgodnie z przyjętym harmonogramem to istnieje ryzyko, że w trakcie realizacji prac może pojawić się konieczność wprowadzenia zmian lub udoskonaleń, ponieważ może się okazać, że nie wszystkie wstępne założenia da się zrealizować w praktyce.

d) Działalność podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność podejmowana przez Spółkę podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę są nakierowane na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystywanie podczas tworzenia nowych, innowacyjnych rozwiązań. Pracownicy Spółki rozwijają swoją specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które w konsekwencji są wykorzystywane do tworzenia bieżącego bądź przyszłego projektu.

Prace związane realizacją projektów A - C każdorazowo wymagają wykorzystania specjalistycznej wiedzy posiadanej przez wykwalifikowany personel zatrudniony przez Spółkę. Dodatkowo, pracownicy Spółki, realizując te procesy poszerzają swoją wiedzę i kompetencje.

Poprzez realizację projektów z uwagi na konkretne wymagania stawiane przez produkcję konkretnych X Spółka tworzy przestrzeń dla zatrudnionych przez siebie specjalistów do zwiększania zasobów wiedzy, która następnie zostanie wykorzystana przy realizacji kolejnych projektów.

Tak jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, każdy projekt wymaga szczegółowej analizy zapotrzebowania kreowanego z uwagi na konkretnie produkowany X. Dzięki przeprowadzanym symulacjom i testom, specjaliści zyskują nie tylko praktyczne doświadczenie w produkcji dostosowywaniu parametrów maszyn/linii technologicznych, ale również pogłębiają swoją wiedzę o specyficznych wymaganiach w odmiennie wykorzystywanych procesach technologicznych.

Tego typu podejście nie tylko zwiększa kompetencje zespołu, ale także umożliwia Spółce opracowywanie coraz bardziej precyzyjnych i efektywnych rozwiązań technologicznych, dostosowanych do unikalnych potrzeb wynikających z produkowanych przez Spółkę X .

Podsumowując, działalność Spółki spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Działalność prowadzona przez Spółkę jest bowiem działalnością twórczą, obejmującą prace rozwojowe lub badania aplikacyjne, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Powyższe stanowisko, znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 17 stycznia 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.809.2022.2.AN w której DKIS uznał za prawidłowe stanowisko podatnika zgodnie z którym opisana w stanie faktycznym działalność zupełnie analogiczna do sytuacji Wnioskodawcy polegająca na produkcji wyrobów zaprojektowanych przez spółkę powiązaną stanowi Działalność B+R w zakresie modyfikacji procesu technologicznego oraz prowadzonych w tym zakresie wszelkich działań z tym związanych podejmowanych przez Spółkę.

Jednocześnie na uwagę zasługuje interpretacja indywidualna DKIS z 27 lipca 2023 r. nr 0111-KDIB1- 3.4010.194.2023.3.AN, gdzie organ stwierdził, że prace zmierzające do optymalizacji procesu są działalnością B+R.

Mając na względzie powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prace prowadzone przez Wnioskodawcę stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a w konsekwencji wydatki ponoszone na realizację tych prac (szczegółowo opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym) kwalifikują się do odliczania w ramach Ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ww. ustawy.

Ad. 3

Zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Zgodnie z art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:

1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;

2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;

3) praw autorskich.

Jak stanowi natomiast art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.

W myśl art. 38 ustawy o PIT, płatnicy (w tym Wnioskodawca) mają obowiązek przekazania pobranych zaliczek PIT na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego.

Wyżej powołane przepisy dot. tzw. ulgi na innowacyjnych pracowników. Zgodnie bowiem z wyżej powołanymi przepisami, jeżeli podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia w ramach Ulgi B+R, to może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń osób zaangażowanych w Działalność B+R o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Ulga ta ma zastosowanie do pobranych zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego, o czym świadczą zastosowane w przepisach ustawy o CIT dotyczących ulgi na innowacyjnych pracowników zwroty oraz odniesienia. Jak bowiem wynika z treści art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, przepis art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, statuujący ulgę na innowacyjnych pracowników ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych. Tym istotnym pozostaje, kiedy nastąpiło pobranie zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego a nie okres, z wynagrodzenia za który zaliczka została pobrana, czy też termin, z upływem którego Spółka byłaby obowiązana do odprowadzenia zaliczek do urzędu skarbowego.

Przepis art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, nie nakłada na podatników obowiązku rzeczywistego przekazania zaliczek PIT na rachunek urzędu skarbowego. Istotą ulgi jest bowiem możliwość zachowania przez podatnika (pełniącego rolę płatnika PIT) określonej wartości zaliczek - co ma stanowić sposób na rozliczenie niewykorzystanej Ulgi B+R.

Zatem, ustawodawca dopuszcza sytuację (biorąc pod uwagę art. 18db ustawy o CIT oraz przepisy regulujące obowiązki pracodawcy jako płatnika w ustawie o PIT), w której dla określenia okresu, za które pobrane zostały zaliczki PIT istotny jest sam moment ich pobrania, nie zaś moment przekazania ich na rachunek urzędu skarbowego.

Reasumując, kluczowy dla możliwości zastosowania ulgi (po spełnieniu pozostałych warunków formalnych) jest miesiąc pobrania zaliczek PIT (co do zasady tożsamy z miesiącem wypłaty wynagrodzenia). Sam moment, w którym zaliczka jest uiszczana na rachunek urzędu skarbowego pozostaje bez znaczenia - z uwagi na fakt, że ww. czynność może mieć miejsce w zasadzie już w dacie pobrania zaliczki.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do skorzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników po raz pierwszy w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu, w którym złożył zeznanie CIT-8 (bądź jego korekta), rozumianego jako miesiąc poboru zaliczki PIT od wynagrodzeń należnych za miesiąc, w którym zostanie złożone zeznanie lub korekta zeznania.

Tym samym, jeśli Spółka złoży zeznanie CIT-8 (bądź jego korektę) w miesiącu x, to uprawnienie do pomniejszania zaliczek PIT, o których mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, będzie jej przysługiwać od zaliczek pobranych w miesiącu x+1 (tj. od miesiąca następującego po miesiącu w którym Spółka złożyła zeznanie bądź jego korektę). Tym samym, Spółka jest uprawniona do pomniejszenia zaliczek na PIT od wynagrodzeń dotyczących miesiąca x ale wypłacanych pracownikom do 10-tego dnia miesiąca x+1, które należne są za miesiąc x. Przykładowo jeśli Spółka złoży zeznanie za poprzedni rok podatkowy w terminie do 30 czerwca, to po raz pierwszy będzie mogła skorzystać z ulgi do wynagrodzeń należnych za czerwiec wypłacanych w lipcu, których płatność do urzędu nastąpi w terminie do 20 sierpnia – w lipcu bowiem dojdzie do pobrania zaliczek na PIT.

Powyższe stanowisko zgodne jest z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 marca 2025 r. sygn. I SA/Kr 70/25 w którym uznano, że „W sprawie poza sporem pozostawało, że Spółka ma prawo do skorzystania z uprawnienia o którym mowa w art. 18db ust. 1 u.p.d.o.p. Spór dotyczył zaś określenia za który miesiąc zaliczki podlegają pomniejszeniu. Zdaniem Spółki są to zaliczki za miesiąc w którym złożono zeznanie o którym mowa w art. 27 ust. 1 u.p.d.o.p., zaś zdaniem Dyrektora KIS, będą to zaliczki należne od miesiąca przypadającego bezpośrednio po miesiącu w którym złożono przedmiotowe zeznanie. W sporze tym, rację w ocenie Sądu przyznać należy Spółce. Stanowisko Spółki znajduje przede wszystkim uzasadnienie w językowym brzmieniu art. 18db ust. 4 u.p.do.p. Wyraźnie z niego wynika, że uprawnienie do pomniejszenia zaliczek przysługuje „począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie”. Oznacza to, że już od tego miesiąca należne do wpłaty zaliczki ulegają pomniejszeniu, czyli podatnik może skorzystać z uprawnienia o którym mowa w art. 18db ust. 1 u.p.d.o.p. Tymczasem Dyrektor uzasadniając swoje stanowisko, wprowadził dodatkowy warunek, którego z przedmiotowej regulacji wyprowadzić nie można. Z art. 18db ust. 4 u.p.d.o.p. nie wynika bowiem, że regulacja ta odwołuje się do konkretnej zaliczki (pobranej w miesiącu przypadającym bezpośrednio po miesiącu w którym zostało złożone zeznanie), ustanawiając wyraźną granicę, które zaliczki mogą podlegać pomniejszeniu. W przepisie tym mowa jest bowiem o miesiącu, w którym zaliczki ulegają pomniejszeniu. Rację ma zatem Spółka wskazując w skardze, że Dyrektor KIS dopuścił się nadinterpretacji, gdyż przepisy dotyczące ulgi IP nie odnoszą się ani bezpośrednio, ani pośrednio do miesiąca, w którym następuje pobranie Zaliczek PIT. Przedmiotowa regulacja łączy moment uprawniający do rozpoczęcia korzystania z Ulgi IP, tj. do pomniejszenia kwoty podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego Zaliczek PIT, ze złożeniem przez podatnika zeznania CIT-8. Ustawodawca nie podał bowiem, jak chce tego Dyrektor KIS, że to zaliczka pobrana w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, jest pierwszą zaliczką pobraną i podlegającą przekazaniu do urzędu skarbowego od wypłaconych wynagrodzeń. Jeszcze raz należy podkreślić, że z przepisu art. 18db ust. 4 u.p.d.o.p. wynika jedynie, że w miesiącu następującym po miesiącu w którym zostało złożone zeznanie, podatnik ma prawo do skorzystania z pomniejszenia o którym mowa w ust. 1 tego przepisu. Dotyczyć to zatem musi zaliczek należnych za miesiąc w którym zeznanie zostało złożone, gdyż to te zaliczki powinny zostać odprowadzone w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie. Z mających zastosowanie w sprawie regulacji art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 nie wynika natomiast, aby odnosiła się ona do zaliczek, które miałyby być wpłacone za miesiąc następujący bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie. To właśnie wprowadzenie takiego rozumieniu przedmiotowych regulacji świadczy o zastosowaniu przez Dyrektora KIS niedopuszczalnej wykładni prawotwórczej”.

Tak również DKIS przykładowo w interpretacji indywidualnej:

-    z 10 października 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.502.2024.1.MR1 w której uznał, że: „Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że jeżeli Spółka złoży zeznanie CIT-8 w miesiącu x, to uprawnienie do pomniejszenia Zaliczek PIT, o którym mowa w art. 18db ust. 1 Ustawy o PIT, będzie jej przysługiwało od miesiąca x+1 (tj. od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła CIT-8). Oznacza to, że Spółka jest uprawniona do pomniejszenia Zaliczek na PIT od wynagrodzeń dotyczących miesiąca x, lecz wypłacanych do 10 ego dnia miesiąca x+1. Skoro wynagrodzenie za miesiąc x będzie wypłacane do 10-tego dnia miesiąca x+1 zatem pobór zaliczek na PIT nastąpi również w miesiącu x+1.Tym samym, Państwa stanowisko zgodnie z którym jeśli Spółka wypłaca wynagrodzenia swoim pracownikom do 10-ego dnia następnego miesiąca za miesiąc poprzedni, a zeznanie CIT-8 Spółka złożyła lub złoży w miesiącu x, to Spółka będzie uprawniona do skorzystania z art. 18db ust. 1 Ustawy o CIT i pomniejszego Zaliczek na PIT dotyczących wynagrodzeń wypłaconym pracownikom do 10-ego dnia miesiąca x+1, które są należne za miesiąc x, należy uznać za prawidłowe”.

-    z 26 stycznia 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.653.2023.1.MBD w której wskazał, że: „Jeśli wypłata wynagrodzenia za czerwiec 2023 r. nastąpi w lipcu 2023 r. (tym samym, zaliczki od tego wynagrodzenia będą pobrane w lipcu 2023 r., a zeznanie CIT-8 zostanie złożone w czerwcu 2023 r., Spółce będzie przysługiwało prawo do ulgi w odniesieniu do zaliczek od wynagrodzenia za czerwiec 2023 r. pobranych w lipcu 2023 r. Przy czym, podkreślić należy, że ulgą będą objęte zaliczki począwszy od zaliczek pobranych w następnym miesiącu po złożeniu zeznania, a nie zaliczek, których termin przekazania na rachunek urzędu skarbowego przypada do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania. Zgodnie z art. 18db updop, Spółce będzie przysługiwało prawo do ulgi od miesiąca lipca 2023.”

Zgodnie z wcześniej powołanym art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, uprawnienie wynikające ze stosowania ulgi na innowacyjnych pracowników przysługuje do końca roku podatkowego.

W tym kontekście należy zauważyć, że ulga na innowacyjnych pracowników ma zastosowanie do zaliczek pobranych w ostatnim miesiącu danego roku podatkowego. Jak już Spółka wskazywała w przypadku niniejszej ulgi kluczowy pozostaje moment pobrania zaliczki (a nie moment jej przekazania na rachunek urzędu skarbowego) - czyli moment wypłaty wynagrodzenia.

Tym samym, Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń wypłacanych w ostatnim miesiącu roku podatkowego Spółki (należnych za przedostatni miesiąc roku podatkowego Spółki). Przykładowo w przypadku Spółki po raz ostatni w danym roku podatkowym będzie ona mogła skorzystać z ulgi od wynagrodzeń należnych za luty, wypłacanych w marcu, których płatność do urzędu nastąpi w terminie do 20 kwietnia – w marcu dochodzi bowiem do pobrania zaliczek na PIT.

Powyższe potwierdzają również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach. Przykładowo w interpretacji z 24 maja 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.180.2024.1.MR1 DKIS uznał, że: „Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 2 odnośnie ustalenia, czy Spółka na zasadach określonych w art. 18db ustawy o CIT, ma i będzie miała prawo pomniejszenia Zaliczek PIT Specjalistów 8+8 również w odniesieniu do ostatniego miesiąca roku podatkowego, tj. Zaliczek PIT płatnych do 20 stycznia roku „n” (należnych i pobranych za grudzień roku „n-1”), zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, jest prawidłowe”.

Tym samym, Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT Specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym:

a) po raz pierwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania (bądź korekty zeznania w którym wykazana zostanie Ulga B+R), rozumianego jako miesiąc poboru zaliczki PIT od wynagrodzeń należnych za miesiąc, w którym zostanie złożone zeznanie lub korekta zeznania;

b) po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń wypłacanych w ostatnim miesiącu roku podatkowego Spółki (należnych za przedostatni miesiąc roku podatkowego Spółki).

Ad. 4

Zgodnie z art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 30% sumy kosztów produkcji próbnej nowego produktu i wprowadzenia na rynek nowego produktu, przy czym wysokość odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż z zysków kapitałowych.

Przenosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w ramach tzw. ulgi na prototyp, o której mowa w powyższym przepisie, podatnik ma prawo odliczyć kwotę stanowiącą 30% sumy kosztów produkcji próbnej nowego produktu.

Jak stanowi natomiast art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT, przez produkcję próbną nowego produktu rozumie się etap rozruchu technologicznego produkcji niewymagający dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych, którego celem jest wykonanie prób i testów przed uruchomieniem procesu produkcji nowego produktu, powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych, przy czym etap rozruchu technologicznego obejmuje okres od momentu poniesienia pierwszego kosztu związanego z tym etapem do momentu rozpoczęcia produkcji nowego produktu.

Zgodnie z art. 18ea ust. 5 ustawy o CIT, za koszty produkcji próbnej nowego produktu uznaje się:

1)  cenę nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3, lub koszt wytworzenia, o którym mowa w art. 16g ust. 4, fabrycznie nowych środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu, zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji;

2)  wydatki na ulepszenie, o których mowa w art. 16g ust. 13, poniesione w celu dostosowania środka trwałego, zaliczonego do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji, do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu;

3)  koszty nabycia materiałów i surowców nabytych wyłącznie w celu produkcji próbnej nowego produktu.

Powyższe regulacje wskazują, że warunkiem skorzystania z ulgi na prototyp jest ponoszenie kosztów (zgodnych z przedstawionym wyżej katalogiem) prowadzenia produkcji próbnej rozumianej jako etap rozruchu technologicznego prowadzony w celu wprowadzenia do produkcji masowej nowego produktu będącego wynikiem przeprowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych.

Korzystając z przywoływanego już wcześniej Podręcznika Frascati, dowiedzieć się można, że w podręczniku wskazywano m.in. na problemy pojawiające się na pograniczu działalności badawczo-rozwojowej i produkcji próbnej prototypów nowych produktów. Zgodnie z podręcznikiem, prototyp to oryginalny model skonstruowany w sposób pozwalający na uwzględnienie w nim wszystkich danych technicznych i osiągów nowego produktu. Projektowanie, konstruowanie oraz testowanie prototypów powinno być klasyfikowane jako działalność badawczo-rozwojowa. Tym samym, prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej stanowi niezbędny element procesu opracowywania nowego produktu, który następnie w wyniku produkcji próbnej może zostać wdrożony do produkcji seryjnej.

Podkreślić zatem należy, że ze względu na produkcję przez Spółkę wyrobów stanowiących X o indywidualnych właściwościach i specyfikacji, koniecznym dla Spółki w celu wytworzenia tych X jest przeprowadzenie Działalności B+R poprzez zmodyfikowanie/utworzenie całego procesu technologicznego.

Jak wskazane zostało już wcześniej, pomimo, że produkowane przez Spółkę X stanowią jedną grupę podmiotów to ze względu na fakt indywidualnych wymagań stawianych każdorazowo przez różnych kontrahentów (w zasadzie do każdego modelu (…) projektowany jest inny X). Z tego względu, zdaniem Spółki, w myśl art. 18ea ust. 1 i 3 ustawy o CIT, X stanowi nowy produkt. Stwierdzić więc należy, że są do produkty różniące się na tyle, że stanowią kompletnie odrębne produkty ze względu na zróżnicowane i indywidualne wymagania, które spełnione mogą być wyłącznie poprzez znaczące modyfikacje/utworzenie nowego procesu technologicznego.

Zdaniem Spółki, podejmowane przez nią działania B+R w zakresie projektów A - C służą powstawaniu X stanowiących nowe produkty, gdyż ze względu na różnice przedstawione powyżej, w istocie bez tak podejmowanych działań, nie byłoby możliwości wyprodukowania nowego i indywidualnego produktu. Opisywane w stanie faktycznym procesy technologiczne są niewątpliwie nierozerwalnie związane z danym X którego prototyp może powstać wyłącznie w ramach działalności B+R opisanej w stanie faktycznym, co zgodne jest z przedstawionym wyżej fragmentem Podręcznika Frascati – konstruowanie oraz testowanie prototypów stanowi bowiem nieodłączny element działań B+R przeprowadzanych w ramach projektów A - C.

W związku z powyższym, po zakończeniu prac B+R w ramach wdrożenia procesu produkcji X następuje etap produkcji próbnej. Jak wskazano natomiast w stanie faktycznym, produkcja próbna w ramach procesów A - C obejmuje uruchomienie zaprojektowanej i dostosowanej do danego wyrobu linii produkcyjnej w warunkach zbliżonych do docelowej produkcji seryjnej.

Należy zauważyć, że legalna definicja pojęcia produkcji próbnej odnosi się do procesu technologicznego, którego głównym celem jest przeprowadzenie procesów wymaganych do zweryfikowania, czy dany produkt jest gotowy do wdrożenia do produkcji. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, zasadne jest twierdzenie, że pojęcie produkcji próbnej obejmuje każdy proces technologiczny, który nastawiony jest na wykonanie prób oraz testów nowego produktu oferowanego przez podatników w warunkach przyszłej produkcji seryjnej pod kątem możliwości produkcji (tj. poza laboratorium), a nie jego właściwości (w ramach prac nad projektem). Ponadto, art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że produkcja próbna obejmuje etap rozruchu technologicznego produkcji niewymagający dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych.

Uwzględniając powyższe, należy zaznaczyć, że produkcja próbna X przez Wnioskodawcę spełnia ww. kryteria. Przede wszystkim, należy podkreślić, że głównym celem Produkcji próbnej są testy jakościowe i ilościowe związane z produkcją X, gdy odpowiedni projekt jest już gotowy, tzn. zakończone zostały prace kwalifikujące się jako działalność badawczo-rozwojowa. Oznacza to, że spełnione zostało kryterium wskazane w ust. 18ea ust. 3 ustawy o CIT., tj. że produkt nie wymaga już dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych, a bez sprawdzenia procesu na masową skalę nie można jeszcze rozpocząć produkcji seryjnej.

Jeżeli zatem, materiały będą wykorzystywane do produkcji próbnej X która ma na celu zarówno próby oraz testy oraz jego wdrożenie do szerszej produkcji, to w ocenie Wnioskodawcy produkcja próbna powinna być rozumiana jako produkcja próbna nowego produktu, o której mowa w art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT.

Mając na względzie powyższe, zdaniem Spółki będzie ona uprawniona do zaliczenia kosztów materiałów wskazanych w art. 18ea ust. 5 pkt 3 ustawy o CIT z uwagi na fakt, że opisane przez Spółkę X produkowane w wyniku przeprowadzenia procesów A-C stanowią nowe produkty a etap produkcji próbnej stanowi produkcję próbną w rozumieniu art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

badania naukowe są działalnością obejmującą:

a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego nr 1 wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Jak zostało zawarte w opisie sprawy, Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, uznanej przez Państwa za działalność badawczo-rozwojową, prowadzi projekty w zakresie:

-  Projektów A w ramach którego Spółka podejmuje działania mające na celu stworzenia nowej linii produkcyjnej dla nowego X,

-  Projektów B w ramach którego Spółka podejmuje działania pozwalające na dokonanie znacznej modyfikacji istniejącej już linii produkcyjnej w celu produkcji nowego X,

-  Projektów C w ramach którego Spółka podejmuje działania skierowane w poprawę ogólnego procesu produkcji bez wskazania na konkretnie realizowany projekt produkcji X.

W każdym z wymienionych zakresów, projektowanie indywidualnych rozwiązań przez Spółkę, wymaga zastosowania nowatorskiego podejścia, polegającego na zaproponowaniu rozwiązań, które wcześniej nie były realizowane. Często wiąże się to z niestandardowym zestawieniem różnych podzespołów, których połączenie może wymagać dodatkowego opracowania dedykowanych maszyn/całych linii produkcyjnych. Efektem tych działań jest powstanie urządzenia realizującego nowe funkcjonalności, które różnią się od standardowego wykorzystania tych podzespołów. Dla Spółki realizacja projektów oznacza stworzenie innowacyjnej wartości, której wcześniej nie udało się osiągnąć, mimo że bazuje ona na wiedzy i doświadczeniu zespołu Wnioskodawcy.

W działalności Spółki w ramach wdrażania innowacyjnego rozwiązania kluczowe jest nowatorskie podejście do każdego projektu, które przejawia się m.in. w analizie potrzeb klientów i rynku oraz niestandardowym dobieraniu podzespołów w celu osiągnięcia zamierzonych rezultatów. W trakcie realizacji projektów, pracownicy Spółki nieustannie rozwiązują problemy, napotykają trudności i muszą wykazać się twórczym oraz kreatywnym myśleniem.

Prace projektowe realizowane przez Spółkę mają na celu poszukiwanie nowych zastosowań dla wiedzy i doświadczenia pracowników, przy jednoczesnym uwzględnieniu celów i założeń określonych przez klienta. Każdy projekt charakteryzuje się indywidualnością i stanowi wynik zastosowania wiedzy zdobytej przez pracowników podczas realizacji poprzednich rozwiązań (proces rozwoju przez naukę).

Projekty A - C uwzględniają konkretne potrzeby w odniesieniu do zindywidualizowanego projektu X, a finalnie prowadzą do stworzenia nowych lub ulepszenia obecnie dostępnych rozwiązań. Twórczy charakter prowadzonych prac przejawia się w opracowywaniu i testowaniu nowych rozwiązań technologicznych, które wymagają tworzenia unikatowych koncepcji i wielokrotnej weryfikacji założeń badawczych.

Wszystkie projekty realizowane przez Spółkę mają charakter systematyczny i uporządkowany, a proces zarządzania projektami jest zgodny z jednolitym modelem, który obejmuje szereg działań wykonywanych przez odpowiednie zespoły.

Zatem, działalność Spółki spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Działalność prowadzona przez Spółkę jest bowiem działalnością twórczą, obejmującą prace rozwojowe lub badania aplikacyjne, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prace prowadzone przez Wnioskodawcę w ramach Działalności B+R stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się do pytania nr 2, wskazać należy, że rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 updop:

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Na podstawie art. 18d ust. 2 updop:

za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:

1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop:

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Stosownie do art. 18d ust. 6 updop,

podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Art. 18d ust. 7 updop:

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Art. 18d ust. 8 updop:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym:

podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

-   podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

-   koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

-   koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

-   ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

-   jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

-   w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

-   podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

-   kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

-   koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.

Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „updof”):

za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Koszty poniesionych w danym miesiącu należności z tytułu wynagrodzeń z umów o pracę oraz sfinansowane przez Państwo składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu - stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 2 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, koszty wynagrodzeń tj. wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, dodatki, nagrody, ekwiwalent za niewykorzystany urlop, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, mogą stanowić koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, w takiej części, w jakiej służą one prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej.

Odnosząc się natomiast do kosztów materiałów i surowców wykorzystywanych przy pracy nad realizacją Projektów B+R ponoszonych przez Spółkę, należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Jeżeli chodzi o pojęcie „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Wobec powyższego, możecie Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, koszty materiałów i surowców wykorzystywanych przy pracy nad realizacją danego projektu.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym:

-  prace prowadzone przez Wnioskodawcę w ramach Działalności B+R stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uznałem za prawidłowe,

-  wydatki ponoszone na realizację Działalności B+R kwalifikują się do odliczenia w ramach Ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ww. ustawy o CIT, uznałem za prawidłowe.

Ad. 3

Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest ustalenie, czy Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym:

a)  po raz pierwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania (bądź korekty zeznania w którym wykazana zostanie Ulga B+R), rozumianego jako miesiąc poboru zaliczki PIT od wynagrodzeń należnych za miesiąc, w którym zostanie złożone zeznanie lub korekta zeznania,

b)  po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń wypłacanych w ostatnim miesiącu roku podatkowego Spółki (należnych za przedostatni miesiąc roku podatkowego Spółki)? Czy Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT Specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT należnych od wynagrodzeń za ostatni miesiąc roku podatkowego (tj. miesiąc x), wypłacanych w kolejnym miesiącu (tj. miesiąc x+1) podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym wypłacano wynagrodzenie (tj. miesiąc x+2), tj. w przypadku Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi w odniesieniu do wynagrodzeń należnych za miesiąc marzec czyli ostatni miesiąc roku podatkowego Spółki ale wypłacanych w kwietniu kolejnym roku podatkowym.

Stosownie do art. 18db ust. 1 updop:

podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Zgodnie z art. 18db ust. 2 updop:

przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:

1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;

2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;

3) praw autorskich.

Zgodnie z art. 18db ust. 3 updop:

przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:

1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub

2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.

Stosownie do treści art. 18db ust. 4 updop:

uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.

W myśl art. 18db ust. 5 updop:

przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:

1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.

Z powyższych przepisów wynika, że ulga określona w art. 18db updop, jest adresowana do podatników podatku dochodowego (będących płatnikami), którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową i ze względu na stratę lub niski dochód nie mogli w całości lub w części odliczyć w ramach ulgi B+R wydatków kwalifikowanych określonych w art. 18d ust. 2-3 updop, poniesionych w danym roku.

Ulga umożliwia płatnikowi zmniejszenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń pracowników wskazanych w art. 18db ust. 3 updop, o kwotę nieodliczonych wydatków kwalifikowanych. Odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn nieodliczonych wydatków kwalifikowanych i obowiązującej danego podatnika stawki podatku dochodowego.

Z cytowanego powyżej art. 18db ust. 4 updop wynika, że Ulgę na innowacyjnych pracowników można stosować od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła CIT-8 do końca roku podatkowego.

Z treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik będący płatnikiem (…) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT.

Z kolei, z ww. przepisu art. 18db ust. 2 ustawy o pdop, wynika że art. 18db ust. 1 ustawy o CIT „ (…) ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów osób fizycznych (…)” .

Jednocześnie norma wynikająca z art. 18db updop, stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości i powszechności opodatkowania. Tym samym powinna być interpretowana ściśle. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Jeszcze raz należy podkreślić, że z cytowanego powyżej art. 18db ust. 4 updop wynika, że Ulgę na innowacyjnych pracowników można stosować od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła CIT-8 do końca roku podatkowego.

Natomiast z treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik będący płatnikiem (…) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT.

Należy zauważyć, że przepisy art. 18db ustawy o CIT, nie odwołują się w swoim brzmieniu bezpośrednio do takich kategorii jak „miesiąc, za który wynagrodzenie pracownika jest należne”, czy też „miesiąc za który pobrano zaliczkę na podatek od pracownika”.

Literalna wykładnia treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT jest jednoznaczna i nie daje pola do poszukiwania uzależniania momentu skorzystania z omawianej ulgi od przyjętych w danym podmiocie zasad ustalania wypłaty wynagrodzenia („z góry”, czy też „z dołu”). Kluczowy w tym aspekcie jest bowiem moment, w którym aktualizuje się obowiązek przekazania zaliczek na podatek PIT.

Prawo do odliczenia ulgi na innowacyjnych pracowników będzie przysługiwało w odniesieniu do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik złoży zeznanie roczne, tj. w stosunku do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych podlegających wpłacie do urzędu skarbowego w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania CIT.

Odnosząc się do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w przypadku gdy Spółka złoży zeznanie CIT- 8 np. w kwietniu danego roku podatkowego, może pomniejszyć kwoty pobranych od wynagrodzeń zaliczek na podatek dochodowy PIT, których przekazanie do urzędu skarbowego następuje w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła zeznanie tj. w maju.

Jeśli chodzi o prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R w danym roku podatkowym po raz ostatni, wskazać należy, że miesiąc marzec będzie ostatnim, w stosunku do którego Spółka jest/będzie uprawniona do zastosowania ulgi w odniesieniu do pobranych od wynagrodzeń zaliczek na podatek dochody PIT, ale tych które będą podlegały wpłacie do urzędu skarbowego w marcu.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym:

a)  po raz pierwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania (bądź korekty zeznania w którym wykazana zostanie Ulga B+R), rozumianego jako miesiąc poboru zaliczki PIT od wynagrodzeń należnych za miesiąc, w którym zostanie złożone zeznanie lub korekta zeznania,

b)  po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń wypłacanych w ostatnim miesiącu roku podatkowego Spółki (należnych za przedostatni miesiąc roku podatkowego Spółki)? Czy Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia zaliczek PIT Specjalistów B+R na zasadach określonych w art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT należnych od wynagrodzeń za ostatni miesiąc roku podatkowego (tj. miesiąc x), wypłacanych w kolejnym miesiącu (tj. miesiąc x+1) podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym wypłacano wynagrodzenie (tj. miesiąc x+2), tj. w przypadku Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi w odniesieniu do wynagrodzeń należnych za miesiąc marzec czyli ostatni miesiąc roku podatkowego Spółki ale wypłacanych w kwietniu kolejnym roku podatkowym,

uznałem za nieprawidłowe.

Ad. 4

Zgodnie z art. 18ea ust. 1 updop:

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 30% sumy kosztów produkcji próbnej nowego produktu i wprowadzenia na rynek nowego produktu, przy czym wysokość odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż z zysków kapitałowych.

W myśl art. 18ea ust. 2 updop:

przez produkt rozumie się produkt w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, z wyłączeniem usługi.

Stosownie do art. 18ea ust. 3 updop:

przez produkcję próbną nowego produktu rozumie się etap rozruchu technologicznego produkcji niewymagający dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych, którego celem jest wykonanie prób i testów przed uruchomieniem procesu produkcji nowego produktu, powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych, przy czym etap rozruchu technologicznego obejmuje okres od momentu poniesienia pierwszego kosztu związanego z tym etapem do momentu rozpoczęcia produkcji nowego produktu.

Zgodnie z art. 18ea ust. 5 updop:

za koszty produkcji próbnej nowego produktu uznaje się:

1) cenę nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3, lub koszt wytworzenia, o którym mowa w art. 16g ust. 4, fabrycznie nowych środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu, zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji;

2) wydatki na ulepszenie, o których mowa w art. 16g ust. 13, poniesione w celu dostosowania środka trwałego, zaliczonego do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji, do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu;

3) koszty nabycia materiałów i surowców nabytych wyłącznie w celu produkcji próbnej nowego produktu.

W myśl art. 18ea ust. 9 updop:

odliczenie przysługuje, jeżeli koszty produkcji próbnej nowego produktu lub wprowadzenia na rynek nowego produktu:

1) zostały faktycznie poniesione w roku podatkowym, za który jest dokonywane odliczenie;

2) nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 18ea ust. 11 updop:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty produkcji próbnej nowego produktu lub wprowadzenia na rynek nowego produktu. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Od 1 stycznia 2022 r. do ustawy o CIT, została wprowadzona ulga na produkcję próbną i wprowadzenie do sprzedaży nowego produktu, czyli tzw. ulga na prototyp.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że tzw. ulga na prototyp koncentruje się na dwóch elementach związanych z rozwojem działalności podatnika, tj. na produkcji próbnej nowego produktu i na wprowadzeniu nowego produktu na rynek. Przy czym z ulgi tej wyłączone zostały usługi.

Aby uruchomić produkcję próbną i wprowadzić na rynek nowy produkt, konieczne może być opracowanie prototypu jako „pierwowzoru” nowego produktu. Prototyp taki nie powinien wymagać dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych i powinien być efektem prowadzonych wcześniej przez podatnika prac badawczo-rozwojowych.

W zakresie działalności badawczo – rozwojowej przydatnym źródłem wiedzy jest Podręcznik Frascati 2015 „Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczo – rozwojowej” zatwierdzony przez Komitet OECD ds. Polityki Naukowo – Technicznej, na który powołuje się także Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dot. preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX.

Zgodnie z podręcznikiem prototyp to oryginalny model skonstruowany w sposób pozwalający na uwzględnienie w nim wszystkich danych technicznych i osiągów nowego produktu (akapit 2.49). Projektowanie, konstruowanie oraz testowanie prototypów powinno być klasyfikowane jako B+R. Zasada ta stosuje się niezależnie od tego, czy konstruowany jest jeden, czy więcej prototypów i czy są one tworzone równocześnie, czy też w odstępach czasu (akapit 2.50).

Z kolei w zakresie produkcji próbnej podręcznik w akapicie nr 2.55 wskazuje, że po pomyślnym przeprowadzeniu testów prototypu i ewentualnym dokonaniu niezbędnych modyfikacji następuje faza uruchomienia produkcji. Jeżeli faza rozruchu produkcji nie wymaga dalszych prac projektowo – konstrukcyjnych czy inżynieryjnych, nie powinna być traktowana jako należąca do B+R, ponieważ jej podstawowym celem nie jest już dalsze udoskonalanie wyrobów lecz uruchomienie procesu produkcji.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy X stanowi nowy produkt zgodnie z art. 18ea ust. 1 i 3 updop, a faza produkcji testowej tego produktu opisana we wniosku spełnia definicję produkcji próbnej, o której mowa w art. 18ea ust. 3 updop, w związku z czym Spółka jest i będzie uprawniona również w przyszłości do odliczenia na podstawie art. 18ea ust. 1 updop, kosztów produkcji próbnej technicznej wskazanych w art. 18ea ust. 5 pkt 3 updop.

Zgodnie z przywołanym w art. 18ea ust. 2 updop, art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.) , przez rzeczowe aktywa obrotowe rozumie się materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym.

Pomimo, że art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, nie definiuje wprost znaczenia pojęcia „produkt” do którego odwołuje się art. 18ea ust. 2 updop, to w ramach definicji rzeczowych aktywów obrotowych mówi o produktach gotowych, wytworzonych przez jednostkę. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 listopada 2019 r. (sygn. I SA/Wr 619/19) Sąd wskazuje, że przez „produkt” na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości, rozumie się „wytworzony lub przetworzony przez jednostkę produkt gotowy”.

Należy zauważyć, że z kolei termin „nowy” nie został zdefiniowany na gruncie ustawy o PDOP należy odwołać się do jego znaczenia językowego. Zgodnie z słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/) „nowy” to:

1. «niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony»

2. «taki, który zajął miejsce poprzedniego»

3. «od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony»

4. «następny, dalszy».

Z uzasadnienia wprowadzenia ulgi na produkcję próbną (druk sejmowy nr 1532) wynika, że: „rozwiązanie to skierowane jest to tych podatników, którzy w wyniku prowadzonych prac badawczo-rozwojowych wytworzyli nowy produkt i obejmie koszty ponoszone na etapie produkcji próbnej takiego produktu, a także koszty wprowadzenia w celu sprzedaży na rynek nowego produktu.”

Jak wynika z przedstawionego opisu, w ramach prac badawczo-rozwojowych prowadzą Państwo projekty polegające na stworzeniu lub modyfikacji linii produkcyjnej dla nowego X lub poprawie procesu produkcji X.

Zatem, X którego dotyczy produkcja próbna nie jest produktem powstałym w wyniku prowadzenia przez Państwa prac badawczo-rozwojowych. W rezultacie, nie można uznać go za nowy produkt zgodnie z art. 18ea ust. 1 i 3 updop.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy X stanowi nowy produkt zgodnie z art. 18ea ust. 1 i 3 updop, a faza produkcji testowej tego produktu opisana we wniosku spełnia definicję produkcji próbnej, o której mowa w art. 18ea ust. 3 updop, w związku z czym Spółka jest i będzie uprawniona również w przyszłości do odliczenia na podstawie art. 18ea ust. 1 updop, kosztów produkcji próbnej technicznej wskazanych w art. 18ea ust. 5 pkt 3 updop, uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.