Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.646.2025.2.DW

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w części dotyczącej pytań nr 3 do 6 jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 21 listopada 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1. Informacje ogólne o Wnioskodawcy

(…) z siedzibą w (…) (dalej jako „Wnioskodawca” lub jako „Spółdzielnia”) jest producentem żywności, prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium (…).

Wnioskodawca został wpisany w dniu (…) do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w (…), (…) Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (…).

Spółdzielnia prowadzi działalność na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 z późn. zm.), które przyznają jej osobowość prawną oraz na podstawie jej Statutu.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz polskim rezydentem podatkowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej jako „ustawa o CIT”).

Spółdzielnia nie korzysta z tzw. uproszczonej metody uiszczania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Zgodnie z ujawnionym w KRS wpisem przedmiotem przeważającej działalności Spółdzielni jest: (…).

Natomiast, przedmiot pozostałej działalności stanowią:

- (…).

Głównym obszarem działalności (…) jest produkcja (…).

Odbiorcami produktów Spółdzielni są kontrahenci zajmujący się hurtową i detaliczną sprzedażą towarów oraz sieci handlowe. Wnioskodawca produkuje następujące rodzaje (…). Wnioskodawca od wielu lat zmaga się z problemem, iż nie jest w stanie sprostać ilości zamówień składanych przez klientów ma (…). W roku (…) pomimo złożonych zamówień nie udało się zrealizować produkcji w/w wyrobów na ponad (…) sztuk wyrobów w różnych opakowaniach. Powodem są ograniczenia produkcyjne wynikające z niewystarczającej infrastruktury.

Powodowałoby to realne straty finansowe po stronie Wnioskodawcy.

Wnioskodawca poszukiwał rozwiązania, które dałoby zwiększenie zdolności produkcyjnych dla jak największej ilości swoich wyrobów.

Ten utrzymujący się stan był powodem podjęcia decyzji o rozbudowie zakładu tak, aby znacząco zwiększyć swoje zdolności produkcyjne w zakresie (…).

2. Wniosek o wydanie decyzji o wsparciu na realizację nowej inwestycji polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu produkcyjnego oraz jej opis (dalej jako „Wniosek”).

Wnioskodawca, zwrócił się do (…) jako organu właściwego rzeczowo i miejscowo, z wnioskiem o wydanie decyzji o wsparciu na realizację nowej inwestycji polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu produkcyjnego zajmującego się produkcją żywności.

Zgodnie z celem Wnioskodawcy opisanym we wniosku, w ramach inwestycji w celu zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu planuje on budowę nowego budynku produkcyjno-magazynowego na terenie zakładu w (…) wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną oraz wyposażeniem w urządzenia produkcyjne (technologiczne).

 

Nowy budynek będzie powiązany z już istniejącym poprzez łącznik i nie będzie przeznaczony do magazynowania wyrobów gotowych. Wyroby gotowe będą transportowane nowoprojektowanym łącznikiem do istniejącego magazynu wyrobów gotowych. Transport ten odbywać się będzie poprzez podajniki rolkowe, ale dodatkowo będzie wydzielona przestrzeń na ewentualny (awaria przenośnika) transport kołowy (wózki). Całość planowanej inwestycji, będzie się składać z następujących obiektów:

1) Instalacje zewnętrzne (wodociągowa, kanalizacyjna, pary i kondensatu, skroplin, sprężonego powietrza, gazu, azotu technicznego, elektryczne, telekomunikacyjne),

2) budynku produkcyjno-magazynowego z zapleczem socjalno-biurowym,

3) rozbudowy istniejącego magazynu opakowań szklanych (słoi),

4) stalowej estakady technicznej (projektowana długość estakady wynosi 120 m),

5) naziemnego zbiornika azotu (przeniesienie istniejącego zbiornika),

6) zbiorników (…) (8 szt.) wraz z fundamentami i estakadą techniczną,

7) zbiornika na (…),

8) zbiornika sprężonego powietrza,

9) stacji regazyfikacji gazu LNG w którego skład, będą wchodzić:

a) zbiornik na gaz LNG z parownicą własną odbudowy ciśnienia,

b) parownice atmosferyczne LNG - 2 szt.,

c) stacje redukcyjno-pomiarowe wraz z nawanialnią,

d) rurociągi technologiczne fazy ciekłej, fazy gazowej i gazu ziemnego wraz z armaturą,

e) kontener technologiczny układu podgrzewu gazu oraz aparatury kontrolno-pomiarowej i automatyki,

 f) prefabrykowana betonowa wanna bezpieczeństwa,

g) infrastruktura towarzysząca: układ elektryki, układ pneumatyki, układ czynnika grzewczego.

Dodatkowo, w ramach inwestycji zostaną wykonane również nawierzchnie z kostki, drogi i chodniki wokół nowo wybudowanej hali. Mogą one również zostać wykonane z asfaltu. Będą one umożliwiać dostanie się do nowego obiektu i komunikację.

Na stalowej estakadzie technicznej będą się znajdować rurociągi i trasy kablowe z mediami, które będą zasilać zarówno nową halę i dotychczasową halę produkcyjną.

Naziemny zbiornik azotu nie jest własnością Wnioskodawcy (płaci on za jego dzierżawę) i zostanie przeniesiony i ustawiony na nowym żelbetonowym fundamencie. Azot z tego zbiornika będzie wykorzystywany do produkcji w dotychczasowej lokalizacji oraz w nowej hali. W zakresie stacji regazyfikacji wskazać należy, że planuje się, że w przyszłości stacja regazyfikacji będzie dostarczać gaz do ogrzewania całej firmy. Wnioskodawca będzie przechodzić z ogrzewania węglowego na gazowe. Nastąpi to nie wcześniej niż za (…) lata. Do tego momentu stacja będzie wykorzystywana do procesów technologicznych w nowej hali.

 

Planowany do wybudowania budynek, będzie budynkiem niepodpiwniczonym o zróżnicowanej wysokości, tj.:

- jednokondygnacyjnej w części magazynowej,

- trzykondygnacyjnej w części produkcyjnej.

Planuje się rozbudowę istniejącego, jednokondygnacyjnego niepodpiwniczonego budynku magazynu opakowań szklanych o nowoprojektowany magazyny słoi (istniejący magazyn opakowań szklanych zostanie połączony z nowoprojektowanym magazynem słoi). W ramach przeprowadzonej rozbudowy przewiduje się składowanie opakowań szklanych na paletach. W magazynie tym będą przechowywane wszystkie opakowania szklane jakie Wnioskodawca wykorzystuje w swojej działalności poza opakowania szklanymi na (…) (butelkami), które są przechowywane w oddzielnej lokalizacji.

W rozbudowanym magazynie opakowań szklanych będą się znajdować również: pomieszczenie ładowania elektrycznych wózków paletowych, pomieszczenia na odpady produkcyjne. Całkowita powierzchnia netto rozbudowanego magazynu, będzie wynosić (…) m2.

Część produkcyjna składa się z trzykondygnacyjnej, niepodpiwniczonej części budynku produkcyjno-magazynowego z zapleczem socjalno-biurowym o wymiarach ok. (…) m, połączonym od strony zachodniej z rozbudowywanym istniejącym magazynem opakowań szklanych. Na kondygnacji pierwszej w części produkcyjnej projektowanego budynku, będzie się znajdować: hala linii rozlewu i konfekcji (…) oraz pomieszczenia przyprodukcyjne (śluzy, pomieszczenia myjni, stacja mycia w obiegu zamkniętym CIP, ładowania wózków elektrycznych, warsztat wraz z magazynkiem warsztatu, pomieszczenia socjalne i nadzoru produkcji, węzeł sanitarny, pomieszczenia na odpady poprodukcyjne).

Na drugiej kondygnacji projektowanego budynku, będą się znajdować urządzenia związane z wyposażeniem budynku w instalacje wewnętrzne (tzw. kondygnacja techniczna).

Na kondygnacji trzeciej projektowanego budynku, będzie się znajdować: hala produkcji (…), hala produkcji (…) ((…) wyłącznie jako półprodukt do produkcji (…)), hala leżakowania (…), magazyny surowców do produkcji (…) i (…), pomieszczenie myjni, laboratorium wydziałowe, węzeł sanitarny, węzeł socjalny dla pracowników wydziałowych składający się z szatni „brudnej i czystej”, jadalnia, pomieszczenie nadzoru produkcji, magazyny odzieży oraz pomieszczenie techniczne (wentylatorownia). W zakresie laboratorium wskazanego powyżej zaznaczyć należy, że będzie to laboratorium wydziałowe tylko związane z nową halą. Na dotychczasowej hali również jest takie laboratorium. Dla całego zakładu istnieje osobny budynek, gdzie mieści się Dział Kontroli Jakości (kontrola mikrobiologiczna, próby trwałościowe, badanie surowców do produkcji). Laboratorium wydziałowe jest częścią Działu Kontroli Jakości.

Pomieszczenia ładowania wózków znajdujące się na budowanej hali będą służyć tylko wózkom z nowej inwestycji. To samo dotyczy pomieszczeń na odpady. Brak jest ciągów komunikacyjnych, które łączyłyby nową halę ze starą z zastrzeżeniem uczynionym powyżej, że, w łączniku przewidziano możliwość awaryjnego poruszania się wózków.

Powierzchnia netto planowanego budynku produkcyjno-magazynowego, będzie wynosiła (…) m2.

Planowane instalacje i urządzenia technologiczne do zainstalowania w ramach przedmiotowej inwestycji będą obejmować:

I - kondygnacja produkcyjna: rozlew i konfekcja (…) (pierwsza kondygnacja).

Spółdzielnia zamierza zakupić jedną nową, wysokowydajną linię technologiczną do rozlewu i konfekcjonowania (…). W skład linii będą wchodzić zarówno nowe urządzenia, jak i część urządzeń przeniesionych z dotychczasowej lokalizacji.

W skład linii, będą wchodzić następujące urządzenia: automatyczne depaletyzatory słoi (zakup trzech urządzeń), przedmuchiwarki zanieczyszczeń mechanicznych słoi (zakup jednego urządzenia i dodatkowo dwa urządzenia będą przenoszone z dotychczasowej lokalizacji), napełniarki (zakup trzech nowych urządzeń), detektory metali (urządzenia będą przeniesione z dotychczasowej hali), zamykarki automatyczne (urządzenia będą dzierżawione), kontrolery zamknięć (dzierżawa urządzeń), etykietarki etykiet (zakup trzech urządzeń), kartoniarko foliarki (zakup trzech urządzeń), automatyczne paletyzatory z owijarką (zakup trzech urządzeń), przenośnik rolkowy (zakup jednego urządzenia). W celu prawidłowego zamknięcia słoi konieczny jest zakup wytwornic pary (zakup jednego urządzenia).

Proces rozlewu i konfekcji (…), będzie obejmował następujące etapy: automatyczną depaletyzację słoi, podawanie słoi do urządzenia przedmuchującego, w którym za pomocą powietrza zostaną usunięte ewentualne zanieczyszczenia, cykliczne podawanie (…) do napełniarki, napełnianie słoi, detekcję zanieczyszczeń, zamykanie słoi z produktem metodą parowo-próżniową, kontrolę szczelności zamknięcia słoi, datowanie (nadruk daty przydatności do spożycia wyrobu), etykietowanie, konfekcjonowanie wyrobu w opakowanie zbiorcze (tacki/opakowania foliowe), paletyzowanie, transport przenośnikiem rolkowym (zainstalowanym w łączniku) do magazynu w istniejącym budynku produkcyjnym. Jak już wskazano nie przewiduje się magazynowania wyrobu gotowego w nowym budynku. Będzie on transportowany łącznikiem do starej hali i znajdującego się tam magazynu.

Ponadto, do nowej hali rozlewu planuje się przenieść (z obecnej hali produkcyjnej zlokalizowanej w istniejącym budynku produkcyjnym) jedną linię „cateringową” rozlewającą i pakującą (…) w opakowania plastikowe i w wiaderka. Pierwotnie Spółdzielnia planowała przenieść do nowej hali produkcyjnej dwie linie technologiczne do rozlewu (…), ale zdecydowano o zakupie nowych urządzeń do nowej hali i pozostawieniu w dotychczasowej lokalizacji większej liczby urządzeń.

II - kondygnacja produkcyjna (trzecia kondygnacja).

Spółdzielnia zamierza również zakupić linie technologiczne (urządzenia) do:

a)  produkcji (…) (półproduktu do produkcji (…)), w skład której będą wchodzić: podajnik (przenośnik) (…), zbiorniki zacierowe (…) (6 szt.), młyny korundowe (9 szt.) oraz zbiorniki magazynowe (…) - tzw. leżakowe (17 szt.).

b) do produkcji (…), w skład której będą wchodzić: urządzenia homogenizujące, tzw. homogenizatory, jedno urządzenie zakupione i dwa przeniesione z dotychczasowej lokalizacji), zbiorniki pośrednie (po procesie homogenizacji - 3 szt.), zbiornik buforowy (…), zbiorniki magazynowe (…) (8 szt. - zlokalizowane na zewnątrz budynku), chillery do schładzania (…) (zakup jednego urządzenia.).

Na skutek tych zmian produkcja (…) będzie się odbywała w całości na nowej hali, na nowych urządzeniach oraz urządzeniach przeniesionych z dotychczasowej lokalizacji. Na przeniesionej do nowej hali linii rozlewniczej cateringowej będzie rozlewany (…) w wiaderkach oraz w butelkach PET. Sama homogenizacja będzie się odbywać na nowym lub przeniesionym homogenizatorze.

Natomiast, pozostałe (…) będą produkowane na dotychczasowej hali. (…). Na dotychczasowej będzie się odbywała również produkcja (…).

Jak już wskazano wszystkie wyroby produkowane w szklanych opakowaniach (poza (…)) będą korzystać z opakowań szklanych magazynowanych w rozbudowanym/nadbudowanym magazynie opakowań szklanych.

Nowo wybudowana hala zostanie fizycznie połączona i zintegrowana z istniejącymi i rozbudowanymi budynkami i stanowi ich funkcjonalne rozszerzenie i uzupełnienie. W zakresie logistyki i dystrybucji produktów, Wnioskodawca przeszedł na tzw. pooling palet z firmy zewnętrznej. W większości używane są standardowe palety EURO/EPAL, ale wykorzystywane są także palety o wymiarach 1200x1000 oraz mniejsze palety 800x600. Większa część eksportowanego (…) wysyłana jest na paletach jednorazowych. Dodatkowo, część wysyłek do odbiorców, z którymi firma zewnętrzna nie współpracuje, dokonywana jest na paletach Wnioskodawcy EURO/EPAL. Palety te nie są w żaden sposób przyporządkowane do konkretnych środków trwałych ani wyrobów gotowych powstałych z ich udziałem.

Całościowo obsługą wszystkich linii zlokalizowanych po przeniesieniu w nowym budynku zajmuje się wspólny zespół personelu: operatorów urządzeń, personelu technicznego i technologicznego, jak również personelu ds. kontroli jakości. Obsługę całego procesu produkcyjnego zapewnia wspólny zespół pracowników - ci sami operatorzy, technicy, automatycy i kontrolerzy jakości pracują naprzemiennie przy każdej linii, zależnie od bieżącego zapotrzebowania. Pracownicy nie są dedykowani do konkretnej linii.

Szacowane nakłady na nową inwestycję będą większe niż pierwotnie wskazywane we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu i wyniosą około (…) złotych, zamiast pierwotnie szacowanych około (…) złotych. Prognozuje się, że około (…) złotych, to nakłady na budowę nowej hali produkcyjnej, a około (…) złotych to wydatki na zakupu nowych urządzeń produkcyjnych.

Planuje się, że nowa inwestycja przyczyni się do wzrostu zatrudnienia o (…) osób.

Źródłem finansowania inwestycji będą środki własne oraz kredyt bankowy.

Przyszła inwestycja Spółdzielni nie zakłada zatem zmiany profilu działalności, ale zwiększenie mocy produkcyjnych przy jednoczesnej zmianie części procesów produkcyjnych oraz ich optymalizacji.

Dodatkowo, wskazać należy, że Wnioskodawca produkuje (…), którego produkcja zlokalizowana jest w całości w innym budynku nie powiązanym technologicznie z przedmiotową inwestycją. Produkcja (…) odbywa się również w innym budynku w zakresie jednak w jakim (…) jest wykorzystywany do produkcji (…) oraz (…) jest on transportowy do nowej i starej hali rurociągami, które w 70% będą nowymi rurociągami. Bez (…) wykorzystanego do produkcji (…) do (…) nie jest możliwa produkcja (…) oraz pozostałych wyrobów, których produkcja będzie się odbywać na starej hali.

Spółdzielnia po zakończeniu procesu inwestycji będzie dysponowała technicznymi możliwościami do wytwarzania większej ilości wszystkich rodzajów (…). Skutek taki wystąpi nie tylko dzięki temu, że rozbudowaniu ulegnie dotychczasowy zakład produkcyjny (zwiększy się powierzchnia budynków) ale także, dlatego, że dodatkowo zostaną uwolnione moce produkcyjne do wytwarzania większej ilości (…) oraz (…). W wyniku przeniesienia części urządzeń do nowej hali w dotychczasowej zwolni się miejsce po nich które zostanie zapełnione nowymi urządzeniami. Zostanie zakupiony nowy homogenizator o większej wydajności (to urządzenie zostanie zakupione z własnych środków i nie jest objęte DoW). Na skutek przeniesienia całej produkcji (…) do nowej hali w prostej konsekwencji uwolnią się moce produkcyjne dla pozostałych wyrobów. Skróceniu ulegnie okres homogenizacji z ok. 20 minut do 8 minut co znacznie przyśpieszy produkcję.

W efekcie wygenerowane zostaną nowe zdolności produkcyjne w zakresie nie tylko (…), ale także pozostałych wyrobów co jest objęte również zamiarem Wnioskodawcy.

3. Decyzja o wsparciu z dnia (…) (dalej jako „DoW”)

W dniu (…) dla Wnioskodawcy została wydana decyzja o wsparciu nr (…). Została ona wydana na podstawie art. 13 ust. 1 oraz art. 15 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. 2025 poz. 469, dalej jako „Decyzja”), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2861 dalej jako „Rozporządzenie WNI”), w związku z (…) oraz na podstawie art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego - ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572).

Zgodnie z treścią Decyzji Wnioskodawcy udzielono wsparcia na prowadzenie działalności gospodarczej rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie następujących wyrobów wytworzonych lub usług świadczonych na terenie opisanym w pkt 1.2 tej Decyzji:

1. (…).

Decyzja została wydana na czas określony - (…) lat licząc od dnia jej uprawomocnienia. Decyzja jest prawomocna. Nowa inwestycja realizowana w oparciu o tą Decyzję prowadzona jest na terenie województwa (…), powiat (…), w miejscowości (…), obręb: (…) na działkach:

1. (…).

 

W decyzji ustalono jako warunki prowadzenia działalności gospodarczej:

1. Poniesienie na terenie realizacji inwestycji kosztów kwalifikowanych inwestycji, w rozumieniu § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2861), o łącznej wartości co najmniej (…) w terminie do dnia (…).

2. Zwiększenie dotychczasowego zatrudnienia, kształtującego się obecnie na poziomie (…) pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, poprzez zatrudnienie po dniu wydania niniejszej decyzji (…) nowych pracowników (w przeliczeniu na pełne etaty) w terminie do (…) roku i utrzymanie zatrudnienia na poziomie co najmniej (…) pracowników (w przeliczeniu na pełne etaty) do dnia (…).

Jak stanowi decyzja, przez zatrudnienie określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją rozumie się wzrost netto liczby pracowników w danym zakładzie, w rozumieniu rozporządzenia nr 651/2014, w związku z realizacją nowej inwestycji w stosunku do średniego zatrudnienia w okresie 12 miesięcy przed dniem uzyskania decyzji o wsparciu.

Decyzja wskazuje na zakończenie inwestycji w terminie do dnia (…).

 

W decyzji ustalono maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych oraz wskazano na następujące zobowiązania Wnioskodawcy:

1. Wnioskodawca, zobowiązany jest do spełnienia kryterium ilościowego tj. do poniesienia minimalnych kosztów kwalifikowanych inwestycji w wysokości (…), w rozumieniu § 4 ust. 2 pkt 2 w związku z § 4 ust. 5 pkt 5 Rozporządzenia.

2. W związku z ubieganiem się o wydanie niniejszej decyzji o wsparciu, przedsiębiorca (…), zobowiązany jest do spełnienia szeregu kryteriów jakościowych.

Obecnie inwestycja jest w trakcie realizacji.

Dodatkowo, w dniu (…) została wydana przez Prezydenta (…) decyzja o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany z pozwoleniem na budowę. Decyzja jest prawomocna.

Spółdzielnia jest również producentem (…). (…) produkowany jest w dwóch celach: jako wyrób przeznaczony do sprzedaży oraz jak półprodukt/surowiec do produkcji (…) do (…) (składnik (…)), (…). (…) jest produkowany w całości w osobnym budynku w stosunku do nowej jak i starej hali. Ten budynek będzie połączony odpowiednimi rurociągami zarówno z nową halą (gdzie będzie odbywać się produkcja (…)) jak i ze starą halą (produkcja pozostałych (…)). Wnioskodawca jest w stanie ustalić jaka część wyprodukowanego (…) została przeznaczona do sprzedaży, a jaka została przesłana rurociągiem do produkcji końcowej (…), (…) oraz pozostałych wyrobów, których produkcja odbywać się będzie na dotychczasowej hali. W tej części (…) jest zatem kosztem bezpośrednim wytworzenia (…) oraz (…).

Na bazie tak przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca powziął szereg wątpliwości co do skutków podatkowych.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:

1. Czy wszystkie wydatki wskazane przez Państwa we wniosku, które są przedmiotem zadanego pytania nr 3, są wymienione w decyzji o wsparciu lub zostały ujęte przez Państwa w biznesplanie?

Zakres inwestycji ujęty we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu obejmował budowę nowego budynku produkcyjno-magazynowego wraz z zapleczem socjalno-biurowym oraz zagospodarowaniem terenu. Elementy inwestycji takie jak: cześć socjalno-biurowa, chodniki i nawierzchnie wokół nowej hali (zagospodarowanie terenu), stanowią integralną część całej inwestycji opisanej we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu, otrzymanej decyzji o wsparciu oraz dokumentacji projektowej.

Wydatki dotyczące części socjalno-biurowej oraz zagospodarowania terenu zostały ujęte jako element całkowitych kosztów realizowanej inwestycji. Wynika to z faktu, że zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami BHP, inwestor jest zobowiązany zapewnić pracownikom odpowiednie pomieszczenia socjalne i sanitarne, co czyni te obiekty niezbędnymi dla funkcjonowania hali produkcyjnej. Chodniki, place manewrowe i infrastruktura towarzysząca stanowią element zagospodarowania terenu wymaganego dla prawidłowego i bezpiecznego użytkowania nowego budynku produkcyjno-magazynowego oraz dla zapewnienia zgodności inwestycji z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę.

Podsumowując, wydatki te zostały ujęte w zakresie inwestycji wskazywanym we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu, jak i samej decyzji o wsparciu, jako nieodłączny element projektu budowy nowego obiektu produkcyjno-magazynowego wraz z zapleczem.

Poniżej fragment otrzymanej decyzji:

2. Czy, oprócz zwolnionej działalności wskazanej we wniosku, prowadzą Państwo działalność podlegającą opodatkowaniu?

W decyzji o wsparciu wymienione są wszystkie kody PKWiU działalności jakie prowadzi Spółdzielnia.

Elementem nowej inwestycji jest stacja regazyfikacji, która w przyszłości będzie dostarczać gaz do ogrzewania całej spółdzielni (planowane przejście z ogrzewania węglem na gaz) oraz gaz do produkcji pary technologicznej używanej na wydziałach produkcyjnych.

Przejście z węgla jako nośnika energii wykorzystywanego do ogrzewania całej firmy oraz produkcji pary technologicznej planowane jest nie wcześniej niż za (…) lata. Do tego momentu stacja regazyfikacji będzie wykorzystywana do procesów technologicznych w nowej hali.

W związku z powyższym, na moment zakończenia inwestycji objętej decyzją o wsparciu, mogą nie wystąpić „ścisłe powiązania” nowej inwestycji z działalnością produkcyjną (…) - osobny budynek i wydział produkcyjny. Ponadto, analogiczna sytuacja będzie dotyczyć części produkcji (…), która będzie przeznaczona do sprzedaży, a nie jako półprodukt do produkcji (…) i (…) i (…) - PKWiU (…).

3. Czy decyzja o wsparciu wydana dla Państwa na inwestycję prowadzoną na działkach o numerach ewidencyjnych: (…), obejmuje także dotychczasową halę, gdzie będzie odbywać się produkcja pozostałych (…) oraz produkcja (…) oraz (…), tj. czy dotychczasowa hala znajduje się na wskazanych działkach?

Dotychczasowa hala produkcyjna na której w przyszłości będzie się odbywać tylko produkcja (…) oraz produkcja (…) znajduje się na działkach wymienionych w decyzji o wsparciu. Budynek ten położony jest na dwóch działkach o numerach ewidencyjnych: (…).

4. Czy decyzja o wsparciu obejmuje także budynek, gdzie produkowany jest (…) (oddzielny budynek w stosunku do nowej jak i dotychczasowej hali), tj. czy budynek ten znajduje się na uprzednio wskazanych działkach?

Działka, na której znajdują się budynki, gdzie odbywa się produkcja (…) jest wymieniona w decyzji o wsparciu. Jest to działka o numerze ewidencyjnym (…).

Pytania

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW, wydatki na budowę zaplecza socjalno-biurowego oraz wydatki związane z wykonaniem nawierzchni z kostki brukowej (ewentualnie asfaltowej) i chodników wokół nowo budowanej hali, opisanych we Wniosku i objętego DoW, będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 27 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 108; tekst jednolity z dnia 27 stycznia 2025 r.), i tym samym wpłyną na kwotę puli pomocy publicznej w postaci zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW, moment poniesienia kosztu ustalony na potrzeby dyskontowania (ustaleniu ich wartości nominalnej oraz wartości urealnionej według upływu czasu za pomocą odpowiedniej stopy dyskonta) kosztów kwalifikowanych objętych DoW, należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW, moment poniesienia kosztu kwalifikowanego ustalony na potrzeby dyskontowania w przypadku płatności o charakterze zaliczkowym na wydatki objęte DoW, należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)

4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy, brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w trakcie roku podatkowego? (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, po spełnieniu warunków wynikających z DoW oraz po realizacji inwestycji opisanej w przedmiotowej DOW, wydatki na budowę zaplecza socjalno-biurowego oraz wydatki związane z wykonaniem nawierzchni z kostki brukowej (ewentualnie asfaltowej) i chodników wokół nowo budowanej hali, opisane we Wniosku i objęte DoW, będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 27 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 108; tekst jednolity z dnia 27 stycznia 2025 r.), i tym samym wpłyną na kwotę puli pomocy publicznej w postaci zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, po spełnieniu warunków wynikających z DoW, moment poniesienia kosztu ustalony na potrzeby dyskontowania (ustaleniu ich wartości nominalnej oraz wartości urealnionej według upływu czasu za pomocą odpowiedniej stopy dyskonta) kosztów kwalifikowanych objętych DoW, należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu).

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy, po spełnieniu warunków wynikających z DoW, moment poniesienia kosztu kwalifikowanego ustalony na potrzeby dyskontowania w przypadku płatności o charakterze zaliczkowym na wydatki objęte DoW w rozumieniu art. 12 ust. 4 ustawy o CIT, należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu).

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy, brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego.

Szczegółowe uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

I Przepisy mające zastosowanie w przedmiotowym przypadku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Artykuł 7 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

 

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Dodatkowo, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu oraz pozostałą działalnością podatnika.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W art. 17 ustawy o CIT, ustawodawca wprowadził katalog dochodów, a w niektórych przypadkach także przychodów osiąganych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych, korzystających ze zwolnienia podatkowego.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, w brzmieniu od 1 stycznia 2022 r., wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39 dalej jako „ustawa o WNI”), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu.

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. ustawy o WNI, został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

 

Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 2 ust. 1 ustawy o WNI, przez „nową inwestycję” należy rozumieć:

a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub

b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o CIT, ustawy o WNI oraz Rozporządzenia WNI nie definiują pojęcia „działalności gospodarczej związanej z realizacją nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu”.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o WNI, wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.

W myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI, przedmiotem decyzji o wsparciu jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

 

Zgodnie z § 7 Rozporządzenia WNI, decyzję o wsparciu wydaje się na okres:

1) 12 lat - w przypadku nowej inwestycji zlokalizowanej na terenie województwa dolnośląskiego, województwa wielkopolskiego lub w gminach należących do regionu warszawskiego stołecznego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

2) 14 lat - w przypadku nowej inwestycji zlokalizowanej w regionie o maksymalnej intensywności pomocy publicznej wynoszącej 30% lub 40% zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

3) 15 lat - w przypadku nowej inwestycji zlokalizowanej w regionie o maksymalnej intensywności pomocy publicznej wynoszącej 50% zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej lub w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.

W ustalaniu okresu obowiązywania decyzji o wsparciu nie uwzględnia się podwyższenia maksymalnej intensywności pomocy publicznej, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.

 

Z kolei jak stanowi § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia WNI, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu:

1) kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:

a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,

 f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku, gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

        - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

 

Zgodnie z ust. 3 tego przepisu, koszty określone w ust. 1 pkt 1 zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej inwestycji, jeżeli zostały poniesione w okresie realizacji inwestycji, a w przypadku:

1) kosztów określonych w ust. 1 pkt 1 lit. e - jeżeli zostały poniesione w okresie nie dłuższym niż do zakończenia okresu utrzymania inwestycji, trwającego przez okres 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji;

2) kosztów określonych w ust. 1 pkt 1 lit. f - jeżeli zostały poniesione w okresie obowiązywania umowy leasingu finansowego.

Cenę nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W przypadku realizacji nowej inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji transakcja musi być przeprowadzona na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia nr 651/2014.

 

Zgodnie z § 9 Rozporządzenia WNI, wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. Warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu:

1)  kosztów inwestycji jest utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres nie krótszy niż:

a) 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,

b) 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców

   - od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym;

2) tworzenia nowych miejsc pracy jest utrzymanie każdego miejsca pracy przez okres nie krótszy niż:

a) 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,

b) 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców

    - od dnia jego utworzenia.

 

Warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego jest utrzymanie nowej inwestycji w regionie, w którym udzielono wsparcia, przez okres nie krótszy niż:

1) 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,

2) 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - od dnia zakończenia nowej inwestycji.

Zgodnie z § 10 Rozporządzenia WNI, koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania decyzji o wsparciu. Do dyskontowania otrzymanej pomocy i kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji stosuje się, określone dla Rzeczypospolitej Polskiej przez Komisję Europejską, stopy bazowe powiększone o 100 punktów bazowych obowiązujące w dniu wydania decyzji o wsparciu.

Zdyskontowaną wartość poniesionych kosztów, o których mowa w ust. 1, i otrzymanej pomocy określa się według wzoru: PV=N∑(i=1)Fi*[1/(1+mi/12*rd)]

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

PV - zdyskontowaną wartość poniesionych kosztów, o których mowa w ust. 1, lub otrzymanej pomocy, na dzień wydania decyzji o wsparciu, N - liczbę miesięcy ponoszenia kosztów, o których mowa w ust. 1, lub uzyskiwania ulg podatkowych, i - kolejny miesięczny okres dyskontowania,

Fi - wartość poniesionych kosztów, o których mowa w ust. 1, z dnia ich poniesienia lub ulgi podatkowej z dnia jej uzyskania, rd - stopę dyskonta wyrażoną w ułamku dziesiętnym, obowiązującą w dniu wydania decyzji o wsparciu, mi - liczbę miesięcy, jaka upłynęła od dnia uzyskania decyzji o wsparciu do dnia poniesienia kosztów, o których mowa w ust. 1, lub do dnia uzyskania ulgi podatkowej.

 

Dniem:

1)  poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono koszt;

2)  uzyskania ulgi podatkowej, o którym mowa w ust. 3, jest dzień, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania rocznego;

3)  uzyskania decyzji o wsparciu, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym wydano tę decyzję.

Dodatkowo, istotna dla niniejszego wniosku jest treść Objaśnień w sprawie sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej jako „Objaśnienia do WNI” - dostępne pod adresem: https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia-podatkowe-z-dnia-6-marca-2020-r-dotyczace-sposobu-ustalania-dochodu-zwolnionego-z-opodatkowania-podatkiem-dochodowym-osiagnietego-z-dzialalnosci-gospodarczej-okreslonej-w-decyzji-o-wsparciu-o-ktorej-mowa-w-ustawie-z-dnia-10-maja-2018-r-o-wspieraniu-nowych-inwestycji).

Zgodnie z art. 14a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (dalej: „Ordynacja podatkowa”), wskazane Objaśnienia stanowią ogólne wyjaśnienie przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe). Stosownie do art. 14n § 4 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zastosowanie się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k-14m tej ustawy. Zatem, zastosowanie się do Objaśnień do WNI powodować będzie objęcie podatnika ww. ochroną prawno-podatkową.

II. Uzasadnienie stanowiska do poszczególnych pytań

Ad. 1 (stanowisko do pytania nr 3)

Zdaniem Spółdzielni, prawidłowe jest jej stanowisko, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW, wydatki na budowę zaplecza socjalno-biurowego oraz wskazanych w stanie faktycznym nawierzchni, dróg i chodników opisanych we Wniosku i objętych DoW będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 27 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 108; tekst jednolity z dnia 27 stycznia 2025 r. dalej: „Rozporządzenie”), i tym samym wpłyną na kwotę puli pomocy publicznej w postaci zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

 

Jak już wskazano, koszty kwalifikowane nowej inwestycji zostały zdefiniowane jako koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej inwestycji pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu lub dwuletnie koszty pracy, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu maksymalnej pomocy publicznej, ponoszone w okresie ważności decyzji o wsparciu (art. 2 pkt 7 ustawy o WNI.). Zgodnie z § 8 Rozporządzenia WNI koszty kwalifikowane to:

1)  koszty związane z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

2) cena nabycia albo koszt wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

3) koszt rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

4) cena nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

5) koszt związany z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,

6) cena nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku, gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

   - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.

W ocenie Wnioskodawcy, brak jest obiektywnej możliwości realizacji nowej inwestycji polegającej przy jednoczesnym braku poniesienia nakładów dotyczących aktywów takich jak część socjalna czy biurowa oraz nawierzchni, dróg czy chodników wokół nowego budynku. Ma to miejsce zwłaszcza w przypadku planowanego zwiększenia zatrudnienia. Co więcej, posiadanie odpowiedniego zaplecza jest wręcz wymogiem prawnym (zob. art. 237 15 ustawy Kodeks pracy i rozporządzenia wydane na podstawie tej delegacji).

Potwierdzeniem powyższego jest już ugruntowana linia orzecznicza sądów administracyjnych z której wynika, że brak jest podstaw do wyłączania z kosztów kwalifikowanych wydatków związanych z częściami biurowo-socjalnymi.

Dla przykładu w jednym z najnowszych wyroków NSA (z dnia 25 lutego 2025 r. znak II FSK 699/22) wskazał, że:

„W konsekwencji brak podstaw do różnicowania katalogu wydatków inwestycyjnych, które jednocześnie mogą stanowić koszt kwalifikowany inwestycji. Nie jest możliwe dorozumianie ograniczeń w zakresie rodzaju, czy też wartości kosztów kwalifikowanych bez istnienia wyraźnej podstawy prawnej w tym zakresie. Natomiast upatrując wydatków kwalifikowanych tylko tam, gdzie ściśle służą one m.in. działalności produkcyjnej, należałoby zidentyfikować narzędzie prawnej, jednoznacznej selekcji kosztów, które zwiększają zdolności produkcyjne danego środka trwałego, i tych kosztów, które takiego skutku nie powodują. Zidentyfikowanie takiego narzędzia jest w praktyce gospodarczej niemożliwe. Trudno np. przesądzić, czy koszt dojazdu (drogi wewnętrznej jako budowli) do hali produkcyjnej, który jednak jest też równolegle dojazdem do np. pomieszczeń socjalnych, zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, czy nie. Przytoczone w sprawie regulacje nie wskazują sposobu rozwiązania tego dylematu, jaki pojawiłby się, gdyby zaaprobować zalecaną przez organ interpretacyjny koncepcję promującą konieczny podział kosztów na służące bezpośrednio celom produkcji, i te, które służą celom innym, nieprodukcyjnym. Z tego powodu zarzut naruszenia § 8 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 2 pkt 7 u.w.n.i. w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. jest zatem niezasadny. Sąd administracyjny pierwszej instancji trafnie uznał, że organ interpretacyjny przekroczył brzmienie tych przepisów, w których ustawodawca zdefiniował pojęcie kosztów kwalifikowanych.”

Również w wyroku NSA z dnia 6 października 2023 r. sygn. II FSK 527/23, Sąd wypowiedział się w następujący sposób: „norma prawna wyprowadzona z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., przy użyciu wyłącznie wykładni językowej, jest wystarczająca do uzyskania jednoznacznego rezultatu sprowadzającego się do przyjęcia, że całość wydatków poniesionych przez spółkę na budowę nowej inwestycji, a zatem zarówno wydatki związane z budową hali produkcyjnej, jak i związane z wybudowaniem zaplecza biurowo-administracyjnego, socjalnego oraz części wspólnych stanowią koszty kwalifikowane inwestycji (o ile zostały określone w decyzji o wsparciu)”.

Podobnie również NSA w wyroku z dnia 11 kwietnia 2024 r. sygn. II FSK 954/21: „całość wydatków poniesionych na budowę nowej inwestycji, a zatem zarówno wydatki związane z budową hali produkcyjnej, jak i związane z wybudowaniem zaplecza biurowo-administracyjnego, socjalnego oraz części wspólnych, stanowią koszty kwalifikowane inwestycji. Stanowisko, zgodnie z którym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. zwolnione mogą być wyłącznie dochody uzyskiwane z tej części nowej inwestycji, która bezpośrednio jest związana z produkcją, stanowi bezpodstawną próbę modyfikacji treści jednoznacznego unormowania”.

Tak również wskazał NSA w wyroku z dnia 19 grudnia 2024 r. znak II FSK 977/22:

„W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w realiach tej sprawy nie zachodzi konieczność uzupełnienia wykładni literalnej o inne metody wykładni, jak celowościowa, funkcjonalna czy systemowa. Z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. można wyprowadzić normę prawną przy zastosowaniu wyłącznie wykładni językowej, w sposób wystarczający do uzyskania jednoznacznego rezultatu. Sprowadza się on do konkluzji, że całość wydatków poniesionych na budowę nowej inwestycji, a zatem zarówno wydatki związane z budową części produkcyjnej, jak i związane z budową części biurowej oraz pomieszczeń niezbędnych do realizacji podstawowych procesów produkcyjnych spółki - stanowić będą koszty kwalifikowane inwestycji (o ile zostały określone w decyzji o wsparciu). Gdyby zamiarem ustawodawcy było rzeczywiste ograniczenie zakresu zwolnienia podatkowego wyłącznie do części wydatków związanych z nową inwestycją w zakresie budowy tylko zakładu produkcyjnego, to takie zastrzeżenie powinno znaleźć wprost wyraz w treści wskazanego przepisu. Stanowisko, zgodnie z którym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. zwolnione mogą być wyłącznie dochody uzyskiwane z tej części nowej inwestycji, która bezpośrednio jest związana z produkcją, stanowi bezpodstawną modyfikację treści jednoznacznego unormowania.

Dodać trzeba, odnosząc się do twierdzenia organu, że wydatek na budowę części biurowo-administracyjnej nie ma bezpośredniego związku z nową inwestycją, lecz związek jedynie pośredni, że współcześnie nie do pomyślenia jest prowadzenie jakiejkolwiek produkcji bez zaplecza administracyjnego, biurowego, socjalnego”.

Ad. 2 i 3 (stanowisko do pytań nr 4 i 5)

Zdaniem Spółdzielni, prawidłowe jest jej stanowisko, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW, moment poniesienia kosztu ustalony na potrzeby dyskontowania (ustaleniu ich wartości nominalnej oraz wartości urealnionej według upływu czasu za pomocą odpowiedniej stopy dyskonta) kosztów kwalifikowanych objętych DoW, należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu).

Jak wskazano powyżej zgodnie z § 10 Rozporządzenia WNI, Koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania decyzji o wsparciu. Do dyskontowania otrzymanej pomocy i kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji stosuje się, określone dla Rzeczypospolitej Polskiej przez Komisję Europejską, stopy bazowe powiększone o 100 punktów bazowych obowiązujące w dniu wydania decyzji o wsparciu.

Zdyskontowaną wartość poniesionych kosztów, o których mowa w ust. 1, i otrzymanej pomocy określa się według wzoru: PV=N∑(i=1)Fi*[1/(1+mi/12*rd)] gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Fi - wartość poniesionych kosztów, o których mowa w ust. 1, z dnia ich poniesienia lub ulgi podatkowej z dnia jej uzyskania,

Dniem poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono koszt.

W przepisach brak jest definicji poniesienia kosztu na potrzeby przedmiotowego zwolnienia. W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest ustalenie, że moment poniesienia kosztu ustalony na potrzeby dyskontowania kosztów kwalifikowanych należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty tj. według tzw. zasady kasowej kosztu.

Na potwierdzenie słuszności tego stanowiska można przywołać szereg orzeczeń sądów administracyjnych w których definiowano to pojęcie i moment. Przykładowo WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 21 grudnia 2022 r. sygn. I SA/Bk 471/22, stwierdził, iż: „zdaniem sądu, analizując treść § 8 rozporządzenia - brak jest podstaw do powiązania momentu poniesienia wydatków z momentem wpisania środka trwałego do ewidencji środków trwałych. Z przepisu § 8 ust. 1 pkt 2, na który powołuje się organ, wynika, że zakwalifikowanie ceny nabycia środka trwałego albo kosztu wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych jako kosztów objętych wsparciem na nowe inwestycje jest uzależnione od zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jest to zatem warunek zaliczenia wydatków do kosztów kwalifikowanych, a nie warunek wpływający na ustalenie momentu poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. W uzasadnieniu interpretacji próżno zatem szukać jednoznacznego rozstrzygnięcia wątpliwości Spółki dotyczących momentu poniesienia wydatków kwalifikowanych. W gruncie rzeczy odpowiedź organu nie dotyczy pytania sformułowanego we wniosku. Organ stwierdził bowiem, że w przypadku środków trwałych nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie nie jest wystarczające poniesienie wydatku w znaczeniu kasowym tak jak w przypadku pozostałych wydatków wskazanych w § 8 ust. 1 rozporządzenia. Aby wydatki te mogły stanowić koszty kwalifikowane konieczne jest zaliczenie środków trwałych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w myśl w § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Tymczasem, czym innym jest wskazanie kategorii (rodzajów) wydatków, stanowiących koszty kwalifikowane, czym innym natomiast ustalenie momentu rozpoznania tych wydatków, jako kosztów kwalifikowanych, co było przedmiotem pytań nr 4 i 5 sformułowanych w złożonym wniosku”.

Podobnie również WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 6 maja 2022 r. sygn. I SA/Po 782/21, w którym stwierdził, iż: „natomiast odnosząc się do oceny zaprezentowanej w zaskarżonej interpretacji w stosunku do pytań nr 3 i 4, wskazać przede wszystkim należy, że organ błędnie powołał się na cyt. wyżej § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM, niezasadnie przyjmując, że przepis ten wprowadza dodatkowy warunek zaliczenia jako koszty kwalifikowane kosztów nabytych i wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych - zaliczenie ich do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Jak już wyżej wyjaśniono, przepis ten wskazuje jedynie kategorie wydatków, stanowiących koszty kwalifikowane. Ustalenie, czy dany koszt ma charakter kosztu kwalifikowanego nie było przedmiotem problemu przedstawionego przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji. Problemem tym - co należy jeszcze raz podkreślić - było dla skarżącej ustalenie momentu poniesienia takiego kosztu kwalifikowanego. Natomiast moment poniesienia wydatków, jako kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, nie jest uzależniony od spełnienia warunku zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, a takie stanowisko zaprezentował organ, uznając również w stosunku do tych pytań stanowisko spółki za nieprawidłowe. Tymczasem problemem przedstawionym przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji była częściowa płatność za wydatek stanowiący koszt kwalifikowany oraz zapłata zaliczki na poczet tego wydatku w kontekście momentu ich poniesienia. Zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę przytoczone wyżej regulacje, brak jest podstaw do powiązania momentu poniesienia wydatków z momentem wpisania środka trwałego do ewidencji środków trwałych. To stwierdzenie powinno poprzedzać rozważenie przez organ przedstawionego przez skarżącą stanowiska, obejmującego wskazaną przez nią odpowiedź na pytanie nr 3 i 4. Zaprezentowana zatem została przez organ błędna wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. w powiązaniu z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM oraz regulacjami zawartymi w § 10 tego rozporządzenia, co powoduje, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa materialnego okazały się zasadne”.

Tak też np. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 stycznia 2022 r., I SA/Go 404/21.

Z tych samych względów prawidłowe jest również stanowisko, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW moment poniesienia kosztu kwalifikowanego ustalony na potrzeby dyskontowania w przypadku płatności o charakterze zaliczkowym na wydatki objęte DoW w rozumieniu art. 12 ust. 4 ustawy o CIT należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu).

W ocenie Wnioskodawcy, przepisy nie odwołują się bowiem w tym miejscu do momentu „zaliczenia wydatków w koszty uzyskania przychodu” o których mowa w art. 15 ustawy o CIT.

Nie jest to również „dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów” o którym jest mowa w art. 15 ust. 4 ustawy o CIT bowiem przepis rozporządzenia posługuje się inny zwrotem: „wartość poniesionych kosztów, o których mowa w ust. 1, z dnia ich poniesienia lub ulgi podatkowej z dnia jej uzyskania” zaś dniem poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji, jest „ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono koszt”.

Ad. 4 (stanowisko do pytania nr 6)

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy, brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego.

Dotyczy to zarówno dochodu w części zwolnionej jak i dochodu w części opodatkowanej.

Zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia o WNI, wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 6.

Już z tych przepisów wynika, że podatnik realizujący nową inwestycję może korzystać ze zwolnienia w podatku dochodowym wyłącznie do wysokości limitu pomocy publicznej, co zobowiązuje go do monitorowania wartości dostępnej pomocy publicznej oraz wykorzystania wygenerowanej z tytułu realizacji nowej inwestycji pomocy publicznej.

W Rozporządzeniu o WNI szczegółowo określono sposób kalkulacji przysługującego limitu pomocy publicznej.

Zgodnie z § 10 ust. 1 Rozporządzenia o WNI, koszty kwalifikowane inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania decyzji o wsparciu, a ust. 3 przewiduje, że zdyskontowaną wartość poniesionych kosztów otrzymywanej pomocy oblicza się przy zastosowaniu wzoru, składową którego jest m.in. liczba miesięcy, jaka upłynęła od dnia uzyskania decyzji o wsparciu do uzyskania ulgi podatkowej.

Stosownie do § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia o WNI, dniem uzyskania ulgi podatkowej, o którym mowa w ust. 3, jest dzień, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania rocznego.

Powyższą regulację dopełnia art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 702 z późn. zm.), który wskazuje, że w przypadku zwolnienia z CIT, dniem udzielenia pomocy jest dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego.

Z powyższego wynika, że w celu skorzystania ze zwolnienia podatkowego Wnioskodawca zobowiązany jest do określenia jego wysokości, tj. porównania wartości już uzyskanej pomocy publicznej z dostępnym limitem pomocy (obliczonym w oparciu o koszty inwestycji) na wskazany dzień udzielenia pomocy, tj. na dzień 31 marca roku następującego po roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały dochody podlegające zwolnieniu.

Mając na uwadze, że zwolnienie podatkowe udzielane jest w dniu, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego, Wnioskodawca nie jest w stanie dokonać uprzedniej precyzyjnej kalkulacji wielkości dostępnego limitu zwolnienia.

Powyższe przekłada się na brak możliwości ustalenia w sposób precyzyjny zaliczki na CIT. Należy podkreślić, że z uwagi na konieczność stosowania mechanizmu dyskontowania, maksymalna wielkość dochodu z działalności na podstawie DoW, która może korzystać ze zwolnienia byłaby w dniu kalkulacji zaliczki obliczona w wartości istotnie różnej względem wartości dostępnej pomocy w dniu faktycznego jej udzielenia (31 marca roku następującego po danym roku podatkowym).

Na moment, w którym kalkulowana miałaby być zaliczka nie jest możliwe „wyprzedzające” określenie wielkości dostępnego zwolnienia podatkowego a w konsekwencji wielkości dochodu w związku, z którym może zostać udzielona następnie pomoc publiczna (31 marca roku następującego po danym roku podatkowym).

Dodatkowo, należy zauważyć, że stosownie do § 3 rozporządzenia z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach, wartość pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom korzystającym z decyzji o wsparciu jest ustalana w przeliczeniu na tzw. współczynnik EDB (ekwiwalent dotacji brutto), przez co należy rozumieć kwotę pomocy, którą otrzymałby beneficjent pomocy lub podmiot ubiegający się o pomoc, gdyby uzyskał pomoc w formie dotacji, bez uwzględnienia opodatkowania podatkiem dochodowym, wyrażoną z dokładnością dwóch miejsc po przecinku.

Zgodnie z § 4 pkt 2 lit. b, EDB dla ulgi podatkowej - jest równy w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, a w szczególności zwolnienia dochodu w CIT - różnicy między kwotą podatku należnego bez uwzględnienia obniżenia podstawy opodatkowania, a kwotą podatku po jej obniżeniu. Obliczenie wartości pomocy publicznej udzielanej w formie zwolnienia podatkowego dokonywane jest więc po uprzednim obliczeniu wielkości hipotetycznego (albowiem co do zasady zwolnionego w związku z działalnością zgodną z zasadami określonymi w decyzji o wsparciu) podatku należnego za dany okres rozliczeniowy, którym w przypadku CIT jest okres roku podatkowego.

W związku z tym, Wnioskodawca nie jest w stanie w trakcie roku podatkowego przewidzieć, jaką wielkość dochodu z działalności prowadzonej na podstawie DoW osiągnie na koniec roku podatkowego oraz w kolejnych latach.

W przypadku, gdy limit kalkulowany jest na moment udzielenia pomocy, nie można wykluczyć, że limit pomocy dostępny w danym roku w całości pokryje dochód z działalności prowadzonej na podstawie DoW lub będzie niższy niż wartość dochodu generowanego z działalności zwolnionej i w części, przekraczającej wielkość dostępnego zwolnienia podatkowego, dochód Wnioskodawcy będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z zasadami ogólnymi. Jednocześnie, podatek należny z tego tytułu nie będzie stanowił zaległości podatkowej, od której są naliczane odsetki za zwłokę.

Ponadto, wymaga podkreślenia, że zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Tym samym, osiągane przez podatnika przychody i ponoszone przez niego koszty jest on obowiązany przyporządkować do odpowiedniego rodzaju działalności - zwolnionej lub opodatkowanej.

W praktyce gospodarczej występują takie rodzaje kosztów, które wykazują związek zarówno z działalnością zwolnioną, jak i opodatkowaną (tzw. koszty pośrednie).

Na podstawie art. 15 ust. 2 u.p.d.o.p., w przypadku, kiedy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

W konsekwencji, do czasu zakończenia roku podatkowego klucz alokacji ustalany na podstawie przychodów ulega ciągłym zmianom, co przekłada się na zmiany w wysokości dochodu z działalności zwolnionej i opodatkowanej.

Tym samym, w trakcie roku podatkowego nie ma możliwości dokładnego ustalenia kwoty dochodu podlegającemu zwolnieniu.

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli nie jest możliwe określenie wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy (przed dniem, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego) to tym bardziej Wnioskodawca nie ma możliwości i w konsekwencji obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek w trakcie roku podatkowego.

Dopiero na dzień udzielenia pomocy - 31 marca roku następującego po roku podatkowym - Wnioskodawca może zweryfikować limit pomocy publicznej i w zależności od jego wysokości i wartości dochodu uzyskanego wygenerowanego przez działalność na podstawie DoW opodatkować na zasadach ogólnych nadwyżkę dochodu zwolnionego ponad dostępny limit zwolnienia podatkowego. Jednocześnie, podatek należny z tego tytułu nie będzie stanowił zaległości podatkowej, od której są naliczane odsetki za zwłokę.

Takie stanowisko zaprezentowano choćby w interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 czerwca 2023 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.215.2023.1.KW gdzie wskazano, że: „W tym miejscu należy zauważyć, że dla celów określenia, czy Spółka może skorzystać ze zwolnienia podatkowego dostępnego z tytułu uzyskanej decyzji o wsparciu musi porównać wartość już uzyskanej pomocy publicznej z dostępnym limitem pomocy (obliczonym w oparciu o koszty inwestycji). Jednak, z uwagi na fakt, że zwolnienie podatkowe udzielane jest w dniu, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego, Wnioskodawca nie jest w stanie dokonać uprzedniej precyzyjnej kalkulacji wielkości dostępnego limitu zwolnienia.

Tym samym, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że z uwagi na brak możliwości określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy (dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego), brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek w trakcie roku podatkowego w zakresie działalności prowadzonej na terenie, o którym mowa w decyzji o wsparciu i w zakresie wskazanym w tej decyzji.

Reasumując, Państwa stanowisko zgodnie z którym z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego jest prawidłowe”.

 

Takie wnioski wynikają również z:

- interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 sierpnia 2022 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.350.2022.2.AN,

- interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 sierpnia 2019 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.267.2019.1.APO,

- interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 czerwca 2019 r. znak 0114-KDIP2-3.4010.69.2019.1.MS,

- interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 kwietnia 2019 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.76.2019.1.APO.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), wprowadzono mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy,

Z kolei w myśl art. 4 ww. ustawy,

Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Powyższe regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy.

Ad. 1

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW wydatki na budowę zaplecza socjalno-biurowego oraz wydatki związane z wykonaniem nawierzchni z kostki brukowej (ewentualnie asfaltowej) i chodników wokół nowo budowanej hali, opisanych we Wniosku i objętego DoW będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 27 grudnia 2022 r. i tym samym wpłyną na kwotę puli pomocy publicznej w postaci zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

 

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI,

przez nową inwestycję należy rozumieć:

a)  inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub

b)  nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa.

 

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o WNI,

koszty kwalifikowane nowej inwestycji to poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu:

a)  koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego spółką handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, lub

b)  dwuletnie koszty pracy poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie określonej liczby nowych miejsc pracy, przez określony czas, w związku z realizacją nowej inwestycji, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu maksymalnej pomocy publicznej.

 

Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „Rozporządzenie o WNI”),

maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:

1)  kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, których wysokość nie może być wyższa niż maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o której mowa w § 8 ust. 9, albo

2)  tworzenia nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników

-        z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.

 

Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia o WNI,

do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:

a)  kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

b)  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

c)   kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

d)  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

e)  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,

f)    ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

-       pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

 

Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące warunki, aby dany wydatek będący kosztem związanym z nabyciem środków trwałych zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:

  - stanowić koszty nowej inwestycji,

  - zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,

  - być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,

  - środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Z opisu sprawy wynika, że w (…) została wydana decyzja o wsparciu dla Spółdzielni. Zakres inwestycji ujęty we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu obejmował budowę nowego budynku produkcyjno-magazynowego wraz z zapleczem socjalno-biurowym oraz zagospodarowaniem terenu. Elementy inwestycji takie jak: cześć socjalno-biurowa, chodniki i nawierzchnie wokół nowej hali (zagospodarowanie terenu), stanowią integralną część całej inwestycji opisanej we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu, otrzymanej decyzji o wsparciu oraz dokumentacji projektowej.

Wydatki dotyczące części socjalno-biurowej oraz zagospodarowania terenu zostały ujęte jako element całkowitych kosztów realizowanej inwestycji. Wynika to z faktu, że zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami BHP inwestor jest zobowiązany zapewnić pracownikom odpowiednie pomieszczenia socjalne i sanitarne, co czyni te obiekty niezbędnymi dla funkcjonowania hali produkcyjnej. Chodniki, place manewrowe i infrastruktura towarzysząca stanowią element zagospodarowania terenu wymaganego dla prawidłowego i bezpiecznego użytkowania nowego budynku produkcyjno-magazynowego oraz dla zapewnienia zgodności inwestycji z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę.

Mając ma uwadze powyższe wyjaśnienia oraz odnosząc cytowane powyżej przepisy do opisu sprawy, zgodzić się z Państwem należy, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW wydatki na budowę zaplecza socjalno-biurowego oraz wydatki związane z wykonaniem nawierzchni z kostki brukowej (ewentualnie asfaltowej) i chodników wokół nowo budowanej hali, opisanych we Wniosku i objętego DoW, będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 27 grudnia 2022 r. i tym samym wpłyną na kwotę puli pomocy publicznej w postaci zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

 

Ad. 2 i 3

 

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 4 i pytania nr 5 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że po spełnieniu warunków wynikających z DoW moment poniesienia kosztu:

   - ustalony na potrzeby dyskontowania (ustaleniu ich wartości nominalnej oraz wartości urealnionej według upływu czasu za pomocą odpowiedniej stopy dyskonta) kosztów kwalifikowanych objętych DoW należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu),

   - kwalifikowanego ustalony na potrzeby dyskontowania w przypadku płatności o charakterze zaliczkowym na wydatki objęte DoW należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu).

 

Jak już wskazano powyżej, prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia o WNI,

do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:

a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,

 f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

- pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

Z kolei w § 10 Rozporządzenia o WNI, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego limitu pomocy publicznej.

Zgodnie z § 10 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,

Stosownie zaś do § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia o WNI,

Wyjaśnić należy, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie poniesiony, a nie deklarację o zamiarze jego poniesienia w przyszłości.

Zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. W związku z powyższym, dla obliczenia wielkości zwolnienia podatkowego nie jest wystarczające jedynie zarachowanie wydatku bez jego faktycznego poniesienia. Innymi słowy, moment poniesienia kosztów inwestycji, przy obliczaniu wielkości otrzymanej lub dopuszczalnej pomocy publicznej, należy określać zgodnie z zasadą kasową, tj. przyjmując moment faktycznego zrealizowania kosztów w znaczeniu kasowym (chwila zapłaty).

Zaznaczyć jednocześnie należy, że cytowany powyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia o WNI, wprowadza dodatkowy warunek zaliczenia jako koszty kwalifikowane kosztów zarówno nabytych jak i wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, ich do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Tak więc wyraźnie wynika, że do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zatem, do zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wydatków z tytułu nabycia lub wytworzenia środków trwałych, nie wystarczy samo ich poniesienie w ujęciu kasowym. Zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia o WNI, konieczne jest również zaliczenie tego środka trwałego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Taki warunek wprost wynika z literalnego brzmienia tego artykułu. Powyższe prowadzi do wniosku, że w przypadku środków trwałych do „poniesienia” wydatków na ich nabycie/wytworzenie dochodzi w momencie spełnienia obu przesłanek, tj. przeniesienia wydatków w ujęciu kasowym i zaliczenia środka trwałego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Zatem, aby dany koszt z tytułu nabycia lub wytworzenia środków trwałych mógł powiększać pulę pomocy publicznej, a zarazem wysokość zwolnienia z opodatkowania winien być spełniony drugi ze wskazanych warunków, a mianowicie zaliczenie go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Taka sama zasada obowiązuje w stosunku do uiszczonych zaliczek. Zaliczki na nabycie/wytworzenie środków trwałych nie mogą stanowić kosztów kwalifikowanych w momencie uiszczenia ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy. Tu również konieczne jest zaliczenie środków trwałych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując, zgodnie z przepisami § 10 Rozporządzenia WNI, dyskontowania wartości poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, za datę poniesienia wydatku (zgodnie z metodą kasową), należy uznać moment zaliczenia danego środka trwałego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

Ad. 4

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 6 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy, brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w trakcie roku podatkowego.

 

Na podstawie § 5 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,

maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:

         1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, których wysokość nie może być wyższa niż maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o której mowa w § 8 ust. 9, albo

         2) tworzenia nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników

      - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.

Z kolei w myśl § 5 ust. 7 Rozporządzenia o WNI,

W § 10 Rozporządzenia o WNI, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego limitu pomocy publicznej.

W myśl § 10 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,

 

Natomiast, z treści § 10 ust. 4 pkt 2 i 3 Rozporządzenia o WNI, wynika, że dniem,

2) uzyskania ulgi podatkowej, o którym mowa w ust. 3, jest dzień, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania rocznego;

3) uzyskania decyzji o wsparciu, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym wydano tę decyzję.

 

W art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 468), ustawodawca wskazał, że:

ilekroć w ustawie jest mowa o dniu udzielenia pomocy - należy przez to rozumieć dzień, w którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy, a w przypadku gdy udzielenie pomocy w formie ulgi podatkowej następuje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji:

a) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy, z zastrzeżeniem lit. b,

b) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego - w przypadku udzielenia pomocy w formie ulgi w podatku dochodowym,

c) dzień faktycznego przysporzenia korzyści finansowych - w przypadku braku obowiązku złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy

    - chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej;

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,

Analiza powyższych przepisów wskazuje na to, że na podatnikach prowadzących działalność na podstawie decyzji o wsparciu spoczywa obowiązek prowadzenia ewidencji zapewniającej wyłącznie określenie kwoty dochodu zwolnionego z podatku dochodowego oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu.

Odnosząc cytowane powyżej przepisy do opisu sprawy, stwierdzić należy, że dniem uzyskania ulgi podatkowego z tytułu nowej inwestycji jest dzień, w którym upływa termin złożenia zeznania rocznego.

Dla celów określenia, czy podatnik może skorzystać ze zwolnienia podatkowego dostępnego z tytułu uzyskanej decyzji o wsparciu, musi porównać wartość już uzyskanej pomocy publicznej z dostępnym limitem pomocy (obliczonym w oparciu o koszty inwestycji). Jednak, z uwagi na fakt, że zwolnienie podatkowe udzielane jest w dniu, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego, Spółdzielnia nie jest w stanie dokonać uprzedniej precyzyjnej kalkulacji wielkości dostępnego limitu zwolnienia.

Natomiast, nie sposób zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy, brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego, w odniesieniu do dochodu nie korzystającego ze zwolnienia z opodatkowania.

Jako wskazano powyżej wymagane jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością prowadzoną w oparciu o decyzję o wsparciu na terenie określonym w decyzji o wsparciu, oraz działalnością prowadzoną poza terenem określonym w decyzji o wsparciu.

W rezultacie, w odniesieniu do dochodów nie podlegających zwolnieniu z opodatkowania są Państwo zobowiązani do kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest nieprawidłowe.

 

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że:

  - po spełnieniu warunków wynikających z DoW wydatki na budowę zaplecza socjalno-biurowego oraz wydatki związane z wykonaniem nawierzchni z kostki brukowej (ewentualnie asfaltowej) i chodników wokół nowo budowanej hali, opisanych we Wniosku i objętego DoW będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 27 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 108; tekst jednolity z dnia 27 stycznia 2025 r.), i tym samym wpłyną na kwotę puli pomocy publicznej w postaci zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - jest prawidłowe,

  - po spełnieniu warunków wynikających z DoW moment poniesienia kosztu ustalony na potrzeby dyskontowania (ustaleniu ich wartości nominalnej oraz wartości urealnionej według upływu czasu za pomocą odpowiedniej stopy dyskonta) kosztów kwalifikowanych objętych DoW należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu) -jest nieprawidłowe,

  - po spełnieniu warunków wynikających z DoW moment poniesienia kosztu kwalifikowanego ustalony na potrzeby dyskontowania w przypadku płatności o charakterze zaliczkowym na wydatki objęte DoW należy rozumieć jako moment faktycznego poniesienia zapłaty (tj. według tzw. zasady kasowej kosztu) - jest nieprawidłowe,

  - z uwagi na brak możliwości określenia wartości zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy, brak jest możliwości i tym samym obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w trakcie roku podatkowego - jest nieprawidłowe.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 oraz nr 7 i 8, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.