Spółka X sp. z o.o., polski rezydent podatkowy, prowadzi działalność programistyczną, w ramach której tworzy innowacyjne oprogramowanie (platformę SaaS). Oprogramowanie jest wytwarzane przez pracowników oraz kontraktorów (osoby prowadzące JDG) na podstawie umów B2B, którzy przenoszą autorskie prawa majątkowe na spółkę. Spółka ponosi koszty osobowe (wynagrodzenia, diety, składki) oraz pozostałe koszty (sprzęt komputerowy, materiały biurowe, usługi księgowe). Projekt trwa od 2018 roku, pierwszy przychód ze sprzedaży praw autorskich planowany jest na 2026 rok. Spółka prowadzi szczegółową…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 marca 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
X sp. z o.o. jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce („Wnioskodawca”, „Spółka”). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych („CIT”) od całości swoich dochodów na terytorium Polski bez względu na miejsce ich osiągania.
Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest pozostała działalność w zakresie programowania. Wnioskodawca jest firmą (…).
Jak wspomniano, w ramach działalności, Spółka opracowuje platformę oprogramowania służącą do (…) („Oprogramowanie”). Program ma na celu (…).
Oprogramowanie wytwarzane jest przez Spółkę w ramach realizowanych prac rozwojowych. Na prowadzone prace służące wytworzeniu oprogramowania składają się m.in. następujące czynności: rozwijanie, testowanie i utrzymywanie narzędzi, prowadzenie analiz statystycznych i data science na rzecz produktów budowanych i wykorzystywanych przez Spółkę oraz rozwój i utrzymywanie dokumentacji technicznej narzędzi budowanych i wykorzystywanych przez Spółkę.
Oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej stanowi zatem utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych („upaip”).
W ramach działalności Spółka współpracuje ze specjalistami z branży IT, m.in. z programistami, inżynierami oprogramowania, deweloperami, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi związane z prowadzonymi pracami rozwojowymi („Kontraktorzy”). Na podstawie zawartych umów o świadczenie usług, Kontraktorzy przenoszą na rzecz Spółki autorskie prawa majątkowe do wszelkich utworów powstałych w czasie trwania umowy. Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych objęte jest wynagrodzeniem zasadniczym z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług.
Co do zasady, Kontraktorzy nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych („ustawa o CIT”), z wyjątkiem dwóch kontraktorów, którzy do maja 2023 r., oprócz świadczenia usług na rzecz Spółki, byli jednocześnie wspólnikami oraz pełnili funkcje członków zarządu Spółki.
Oprócz Kontraktorów, Wnioskodawca zatrudnia również pracowników, których obowiązki służą tworzeniu Oprogramowania („Pracownicy”). Obowiązki te obejmują projektowanie, tworzenie i ulepszanie oprogramowania, w tym pracę nad równoczesnymi przepływami, optymalizację czasów odpowiedzi oraz (…).
Zarówno Kontraktorzy, jak i Pracownicy rejestrują swój czas pracy (czas świadczenia usług) w specjalnym programie (…), który pozwala na ewidencję czasu poświęconego na realizację poszczególnych projektów, w tym na tworzenie Oprogramowania. Dzięki temu Spółka jest w stanie określić rzeczywiste zaangażowanie Kontrahentów/Pracowników w odniesieniu do poszczególnych projektów, a tym samym może na tej podstawie sprecyzować, jaka część wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu czynności twórczych związanych z danym projektem (w tym z czynnościami związanymi z rozwojem Oprogramowania) w stosunku do ogółu czasu poświęconego na świadczenie usług bądź wykonywanie obowiązków pracowniczych w odniesieniu do konkretnego projektu.
Na koszty osobowe związane z zatrudnianiem pracowników oraz kontraktorów składają się zarówno koszty wynagrodzeń na rzecz pracowników i kontraktorów (w tym wynagrodzenia za przeniesienie majątkowych praw autorskich), diety i należności związane z podróżami służbowymi (delegacjami) pracowników i kontrahentów oraz – w przypadku pracowników - składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez Spółkę („Koszty Osobowe”). Spółka ponosi również inne koszty związane z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania („Pozostałe Koszty”), tj.:
· koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery), - koszty urządzeń i materiałów biurowych,
· koszty usług księgowych związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną.
Dodatkowo, poza wskazanymi wyżej kosztami, Spółka ponosi również koszty pośrednie, tj. związane z całokształtem działalności Spółki, m.in. koszty obsługi biura, koszty mediów, koszty usług prawnych. Wskazane koszty są faktycznie ponoszone przez Spółkę w związku z prowadzoną przez nią działalnością, niemniej jednak, biorąc pod uwagę, iż są to koszty ogólne, Spółka nie uwzględnia ich w kalkulacji współczynnika Nexus.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że czynności związane z tworzeniem Oprogramowania mają charakter twórczy, prowadzone są w sposób systematyczny i nie stanowią działań rutynowych. Oprogramowanie jest rozwiązaniem innowacyjnym, które nie było dotychczas dostępne na rynku w podobnej formie. Co istotne, innowacyjny i twórczy charakter czynności służących wytworzeniu i rozwojowi Oprogramowania potwierdzają również takie instytucje jak Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) w związku z przyznaniem Spółce przez NCBiR dofinansowania na realizację projektu w zakresie Oprogramowania, obejmującego (…).
Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi ewidencję rachunkową pozwalającą na:
· wyodrębnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. Oprogramowania) wytworzonego i rozwijanego w ramach działalności Spółki;
· ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodów (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
· wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
Wnioskodawca wskazuje, że realizacja projektu obejmującego Oprogramowanie trwa od 2018 roku. Koszty ponoszone przez Wnioskodawcę dotyczą więc wydatków ponoszonych od tego momentu. Pierwszy przychód z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do Oprogramowania, do którego Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjne opodatkowanie stawką CIT 5% powstanie natomiast nie wcześniej niż w 2026 r.
W piśmie z 23 marca 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu, wskazali Państwo co następuje:
1) Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Państwa praktyce gospodarczej zastosowano, co spowodowało, iż wytworzone Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku – w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Państwa? Na czym polega unikatowość tego konkretnego Oprogramowania, co pozwala uznać je za nowatorskie?
Oprogramowanie polega na stworzeniu modelu opartego na właściwych algorytmach, który w sposób innowacyjny i efektywny (…). Oprogramowanie i związane z nim zasoby (kod źródłowy, zastrzeżone algorytmy/automatyzacja, CI/CD, architektura, plany rozwoju, instrukcje) są zaklasyfikowane przez Spółkę jako własność intelektualna/tajemnica handlowa o ograniczonym dostępie i wysokim stopniu poufności, co świadczy o tym, że Spółka postrzega je jako unikalne, cenne rozwiązanie prawnie chronione.
Oprogramowanie łączy w jednym systemie wiele zaawansowanych możliwości modelowania (…) wraz z funkcjonalnością optymalizacji (…).
(…).
2) Wobec wskazania w opisie sprawy, że cyt.: „Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że czynności związane z tworzeniem Oprogramowania mają charakter twórczy, prowadzone są w sposób systematyczny i nie stanowią działań rutynowych”, proszę wskazać:
· jakie cele na wstępie postawili sobie Państwo w zakresie realizowanych prac nad wytworzeniem oprogramowania w poszczególnych latach; jakie jest źródło finansowania zaplanowanych prac?
· jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło/nastąpi opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
· na czym polegała/polega systematyczność w odniesieniu do Państwa działań w zakresie wykonywanych przez Państwa czynności?
· jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do programu komputerowego?
Celem Spółki na wstępie realizowanych prac był rozwój Oprogramowania, które będzie (…). Źródłem finansowania prac jest finansowanie od wspólników Spółki oraz dotacja z NCBiR.
Oprogramowanie zostało opracowane przez wyspecjalizowany zespół (…) i inżynierów oprogramowania przy wykorzystaniu środowisk obliczeniowych w chmurze oraz autorskich platform modelowania. (…).
Działania Spółki mają charakter systematyczny, ponieważ przebiega zgodnie ze ustrukturyzowanym cyklem życia badań i rozwoju. Spółka nie wykonuje kodowania ad hoc; zamiast tego identyfikuje niepewność techniczną lub matematyczną, formułuje hipotezę dotyczącą rozwiązania algorytmicznego, a następnie systematycznie ją testuje i udoskonala. Prace zostały zorganizowane w ramach rocznych planów badań i rozwoju oraz realizowane w ramach tzw. sześciotygodniowych sprintów agile.
Założony harmonogram wyglądał następująco:
2021 r. – działający prototyp MVP (produkt o minimalnej koniecznej funkcjonalności);
2022 r. – połączenie algorytmów wyceny z funkcjami wdrażania;
2023 r. – bardziej zaawansowane algorytmy do modelowania i optymalizacji cen;
2024 r. – podobnie jak w 2023 r., ale w jeszcze szerszym zakresie.
Zakładane terminy i plany dotyczące Oprogramowania zostały zrealizowane.
3) Czy w wyniku wytworzenia Oprogramowania będącego przedmiotem wniosku, nabyliście Państwo nową wiedzę, którą będą Państwo mogli wykorzystać w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej?
Tak. W trakcie opracowywania Oprogramowania Spółka i jej zespół programistów zdobyli nową wiedzę w zakresie algorytmów sztucznej inteligencji dostosowanych do potrzeb branży (…), przetwarzania dużych zbiorów danych, architektury integracji z systemami informatycznymi naszych klientów, algorytmów optymalizacji cen oraz wdrażania modeli (…). Wiedza ta nie była wcześniej dostępna w ramach zasobów wewnętrznych Spółki lub nie była dostępna w formie umożliwiającej zastosowanie jej w konkretnych wyzwaniach technicznych (…) typu SaaS.
4) Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem wytwarzania Oprogramowania?
Przed rozpoczęciem prac nad Oprogramowaniem zasoby wiedzy Spółki, jako spółki świadczącej usługi (…). Zasoby Spółki obejmowały wiedzę specjalistyczną, tj. (…). Spółka nie dysponowała jednak wiedzą inżynierską ani architekturą techniczną niezbędną do przekształcenia tych modeli matematycznych w skalowalną, wielodostępną platformę oprogramowania SaaS. Opracowanie oprogramowania wymagało od Spółki podjęcia działań badawczo-rozwojowych w celu wypełnienia luki między teoretycznymi modelami aktuarialnymi a inżynierią oprogramowania opartą na wysokiej częstotliwości, co ostatecznie doprowadziło do stworzenia własnej własności intelektualnej.
5) Czy prace związane z wytworzeniem Oprogramowania, które uważają Państwo za badawczo-rozwojowe wpisują się we wszystkie niżej wymienione kryteria – jeżeli tak, to dlaczego, proszę dokładnie wyjaśnić, czy prowadzone przez Państwa prace:
· są ukierunkowane na nowe odkrycia (działalność nowatorska – umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów),
· są oparte na oryginalnych koncepcjach i hipotezach (działalność twórcza wykluczająca wszelkie rutynowe, odtwórcze działania związane np. ze zmianami w produkcie),
· ich efektem jest projektowanie i tworzenie przez Państwa produktów, procesów, usług, które – w stosunku do dotychczasowej działalności Spółki – mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter; czy te produkty, procesy, usługi w znacznym stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej,
· prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i/lub możliwa do odtworzenia)?
Tak, prace związane z wytworzeniem Oprogramowania wpisują się we wszystkie wskazane kryteria, tj. stanowią działalność nowatorską, twórczą, a ich efektem jest produkt innowacyjny.
(…).
(…).
6) Czy efekty Państwa pracy w zakresie wytworzenia Oprogramowania, będącego przedmiotem wniosku, którego Państwo są „twórcą”:
· zawsze odznaczają się i będą odznaczać, w okresie którego dotyczy wniosek, rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem?
· zawsze są i będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej usługi, produktu?
· nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?
· nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów?
Tak, produkt ten był i będzie miał oryginalny i twórczy charakter. Nie istniał wcześniej i ma charakter twórczy, co uzasadniają następujące okoliczności:
· Oprogramowanie to stanowi unikalny „wyraz” intelektualny chroniony prawem autorskim. Nie jest to reprodukcja istniejących systemów, lecz połączenie matematyki aktuarialnej i uczenia maszynowego stworzone specjalnie przez Spółkę.
• Produkt jest w pełni zautomatyzowaną platformą SaaS. Produkt ten nie istniał w dotychczasowym portfolio Spółki, (…).
• Proces rozwoju obejmował rozwiązywanie niepewności technicznych (np. zapewnienie zgodności modeli uczenia maszynowego z (…). Wyników tych nie można było przewidzieć z góry ani osiągnąć poprzez rutynowe kodowanie; wymagały one eksperymentalnej „metody prób i błędów”.
• Praca Spółki wykracza poza „techniczną” migrację danych. Spółka zaprojektowała własną (…). Są to kreatywne rozwiązania złożonych problemów matematycznych, a nie zwykłe „poprawki parametrów” czy standardowe implementacje bibliotek.
7) Czy w wyniku Państwa programowania dokonuje się postęp w dziedzinie oprogramowania komputerowego, to znaczy, czy w wyniku twórczego charakteru podejmowanych czynności dokonuje się postęp technologiczny i powstaje nowe/zmienione oprogramowanie (programy komputerowe)?
Tak, praca Spółki zaowocowała znaczącym postępem technologicznym dzięki stworzeniu jakościowo nowego rozwiązania programowego. Spółka wypełniła lukę między (…).
(…).
8) Czy przy wytworzeniu oprogramowania każdorazowo stosują Państwo standardowe metody programowania (narzędzia, technologie informatyczne), czy też stosowane przez Państwa technologie informatyczne i języki programowania są metodami unikalnymi, niestandardowymi i dochodzi do tworzenia nowych lub bardziej wydajnych algorytmów w oparciu o nowe techniki programowania? Czy stosują Państwo nowe i oryginalne techniki samego programowania?
Pomimo że Spółka korzysta ze sprawdzonych języków programowania i środowisk chmurowych, praca Spółki polega przede wszystkim na tworzeniu niestandardowych, autorskich algorytmów i wzorców architektonicznych. Spółka nie ogranicza się do stosowania gotowych bibliotek, opracowuje własną logikę, aby sprostać specyficznym wyzwaniom (…).
9) Czy prowadzą Państwo odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy?
Spółka prowadzi odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy.
10) Wobec wskazania w opisie sprawy, że cyt.: „realizacja projektu obejmującego Oprogramowanie trwa od 2018 roku. Koszty ponoszone przez Wnioskodawcę dotyczą więc wydatków ponoszonych od tego momentu” proszę o wyjaśnienie, koszty uzyskania przychodów poniesione za jakie konkretnie lata planują Państwo zaliczyć do:
a) wskaźnika nexus oraz
b) do kosztów uzyskania przychodów dla potrzeb ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
Spółka zamierza zaliczyć do wskaźnika Nexus wydatki na realizację projektu obejmującego Oprogramowanie poniesione w latach 2018-2026. Jeżeli chodzi o koszty uzyskania przychodu, to koszty były zaliczane przez Spółkę na bieżąco w latach 2018-2026 bądź poprzez zwiększenie wartości początkowej i odpisy amortyzacyjne od Wartości Niematerialnej i Prawnej za te lata. Do kosztów uzyskania przychodów dla potrzeb ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Spółka zaliczy zatem głównie niezamortyzowaną część WNiP (jeśli taka część pozostanie w momencie zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej).
11) Wobec wskazania w opisie sprawy, że cyt.: „W ramach działalności Spółka współpracuje ze specjalistami z branży IT, m.in. z programistami, inżynierami oprogramowania, deweloperami, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi związane z prowadzonymi pracami rozwojowymi („Kontraktorzy”)”, proszę wskazać na podstawie jakich konkretnie umów zatrudnieni są Kontraktorzy (np. B2B)?
Specjaliści IT (programiści, inżynierowie oprogramowania i deweloperzy), którzy wykonują prace programistyczne nad Oprogramowaniem na rzecz Spółki, są z reguły zatrudniani na podstawie umów o świadczenie usług B2B zawartych ze Spółką. Dotyczy to w szczególności zespołów programistów i zespołu ds. produktu w Polsce.
W przypadku wszystkich tych osób (kontraktorów B2B) umowy zawierają klauzule dotyczące praw własności intelektualnej (praw autorskich), dzięki czemu wszelkie prawa majątkowe i osobiste do wyników ich prac programistycznych – w tym do Oprogramowania objętego wnioskiem – są przenoszone na Spółkę i stanowią jej własność.
Jednocześnie, jak wskazano we Wniosku, Spółka w celu prowadzenia działalności obejmującej wytworzenie i rozwój Oprogramowania zatrudnia również Pracowników na podstawie umowy o pracę.
12) Wobec posłużenia się w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku w sprawie pojęciem „kontrahentów”, w tym wskazania w opisie zdarzenia przyszłego, że cyt.:
- „Zarówno Kontraktorzy, jak i Pracownicy rejestrują swój czas pracy (czas świadczenia usług) w specjalnym programie (…), który pozwala na ewidencję czasu poświęconego na realizację poszczególnych projektów, w tym na tworzenie Oprogramowania. Dzięki temu Spółka jest w stanie określić rzeczywiste zaangażowanie Kontrahentów/Pracowników w odniesieniu do poszczególnych projektów”,
- „Na koszty osobowe związane z zatrudnianiem pracowników oraz kontraktorów składają się zarówno koszty wynagrodzeń na rzecz pracowników i kontraktorów (w tym wynagrodzenia za przeniesienie majątkowych praw autorskich), diety i należności związane z podróżami służbowymi (delegacjami) pracowników i kontrahentów oraz – w przypadku pracowników - składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez Spółkę („Koszty Osobowe”)”,
proszę o wyjaśnienie kogo rozumieją Państwo pod pojęciem „kontrahentów” i na jakiej podstawie dokonują Państwo wypłaty diet kontrahentom oraz zaliczają je do kosztów uzyskania przychodów?
Przez „kontrahentów” Spółka rozumie kontraktorów (osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) świadczących na rzecz Spółki usługi na podstawie umów o świadczenie usług B2B. Specjaliści IT (programiści, inżynierowie oprogramowania i deweloperzy), którzy zajmują się tworzeniem Oprogramowania dla Spółki, są z reguły zatrudnieni na podstawie umów o świadczenie usług B2B zawartych ze Spółką. Dotyczy to w szczególności zespołów deweloperskich i produktowych. Na podstawie zawartych umów o świadczenie usług (B2B) Spółka zwraca kontraktorom (kontrahentom) koszty i wypłaca im diety.
W odniesieniu do zaliczania diet dla kontraktorów do kosztów uzyskania przychodów Spółka wskazuje, że działania wspierające prowadzenie działalności gospodarczej, badania i rozwój oraz wykonywanie codziennych obowiązków służbowych są traktowane przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodu.
13) Jakie konkretnie czynności wykonują Kontraktorzy, zarówno powiązani jak i nie powiązani z Państwa Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o CIT, w ramach usług programistycznych świadczonych na rzecz Państwa Spółki na podstawie umów o świadczenie usług?
W ramach usług programistycznych, obowiązki Kontraktorów obejmują m.in. projektowanie, tworzenie i ulepszanie Oprogramowania, w tym pracę nad równoczesnymi przepływami, optymalizację czasów odpowiedzi oraz opracowywanie (…).
14) Czy efekty pracy Kontraktorów nabywane przez Państwa Spółkę w ramach umów o świadczenie usług stanowią wynik działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej prowadzonej przez Kontraktorów?
Tak, efekty pracy Kontraktorów nabywane przez Spółkę w ramach umów o świadczenie usług stanowią wynik działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej prowadzonej przez Kontraktorów.
15) Czy jednym z elementów składowych wynagrodzenia wypłacanego przez Państwa Spółkę Kontraktorom jest „honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych”? Za wykonanie jakich konkretnie czynności wypłacają je Państwo Kontraktorom?
Tak, jednym z elementów składowych wynagrodzenia wypłacanego przez Spółkę Kontraktorom jest „honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych”. Standardowa umowa o świadczenie usług B2B stanowi, że wykonawca przenosi na Spółkę prawa autorskie i prawa pokrewne do wszystkich utworów powstałych w ramach umowy (w tym kodu, baz danych, opracowań, analiz, algorytmów, form graficznych, znaków towarowych), oraz że „Wynagrodzenie za przeniesienie praw jest uwzględnione w wynagrodzeniu umownym określonym w niniejszej Umowie”.
16) Czy w sytuacji gdy nabywają Państwo od Kontraktorów kwalifikowane prawa własności intelektualnej (programy komputerowe), podlegają one dalszym zmianom wprowadzanym przez Państwa Spółkę i dopiero tak zmienione są przedmiotem komercjalizacji przez Państwa Spółkę czy też nabywają Państwo od Kontraktorów gotowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej, które są bezpośrednio komercjalizowane?
Wszelkie prawa własności intelektualnej zostały wypracowane przez pracowników Spółki lub Kontraktorów, a wszystkie umowy zawierają klauzulę dotyczącą praw własności intelektualnej. Prawa własności intelektualnej wykorzystywane w działalności Spółki (w tym programy komputerowe) traktowane są jako wytworzone w ramach struktury rozwojowej Spółki (przez pracowników i Kontraktorów B2B), a nie jako gotowe oprogramowanie zewnętrzne zakupione i odsprzedane bez zmian.
17) Czy sposób „przeniesienia” praw do programów komputerowych nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
Tak, „przeniesienie” praw do programów komputerowych (tj. Oprogramowania) nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
18) Czy koszty wynagrodzenia pracowników oraz Kontraktorów, które chcą Państwo uwzględnić we wskaźniku nexus, to wynagrodzenie faktycznie i w całości związane z realizacją działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej polegającej na wytworzeniu programu komputerowego będącego przedmiotem wniosku?
Tak, koszty wynagrodzeń pracowników oraz kontraktorów, które Spółka planuje uwzględnić we wskaźniku Nexus będą wynagrodzeniami faktycznie i w całości związanymi z realizacją działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej polegającej na wytworzeniu programu komputerowego będącego przedmiotem Wniosku.
19) Kto konkretnie w Państwa Spółce wytwarza programy komputerowe, będące przedmiotem złożonego wniosku, tj. pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, czy też wyłącznie osoby prowadzące działalność gospodarczą (w ramach kontraktów B2B)?
Osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą (w ramach kontraktów B2B) oraz pracownicy.
20) Proszę wskazać przesłanki świadczące o bezpośrednim powiązaniu poszczególnych wydatków, będących przedmiotem pytania nr 5, z prowadzoną bezpośrednio przez Państwa działalnością mającą znamiona działalności badawczo-rozwojowej związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. należy podać (odrębnie dla każdego z wymienionych we wniosku wydatków) jaki jest związek poniesionych przez Państwa wydatków z wytworzeniem oprogramowania?
Pozostałe Koszty, będące przedmiotem pytania nr 5, tj. koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery), koszty urządzeń i materiałów biurowych, koszty usług księgowych związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną są związane wytworzeniem Oprogramowania w następujący sposób:
· koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) – wydatek ten jest niezbędny Spółce, gdyż Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputerów, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle wytworzenie i rozwój Oprogramowania. Bez sprzętu komputerowego Oprogramowanie nie powstałoby z przyczyn natury technicznej;
· koszty urządzeń i materiałów biurowych – ponoszenie przez Spółkę wydatków na urządzenia i materiały biurowe (tj. m.in. drukarki, myszki, skanery, telefony, materiały piśmiennicze, meble biurowe) stanowi stały koszt Spółki, który musi ponosić w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą obejmującą wytworzenie i rozwój Oprogramowania. Gdyby Spółka nie ponosiła wydatków na zakup urządzeń i sprzętu biurowego, prowadzenie działalności w tym zakresie nie byłoby możliwe. Bez urządzeń i materiałów biurowych Oprogramowanie nie powstałoby z przyczyn natury technicznej;
· koszty usług księgowych związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną – działalność Spółki obejmuje wyłącznie prace związane z wytworzeniem i rozwojem Oprogramowania w związku z czym koszty usług księgowych, obejmujące m.in. prowadzenie odpowiednich ewidencji, rozliczanie pracowników i Kontraktorów świadczących usługi programistyczne są związane z wytworzeniem Oprogramowania.
Pytania
1. Czy realizowane przez Spółkę czynności związane z tworzeniem Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych („ustawa o CIT”)?
2. Czy Spółka będzie uprawniona do zastosowania preferencyjnej (5%) stawki opodatkowania do dochodów ze sprzedaży Oprogramowania?
3. Czy kwalifikacja Kosztów Osobowych we wskaźniku Nexus jest zgodna z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT?
4. Czy część wynagrodzenia przysługującego Kontraktorom obejmująca honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych powinna zostać przyporządkowana we wskaźniku Nexus do lit. b (lub lit. c w przypadku Kontraktorów powiązanych ze Spółką)?
5. Czy kwalifikacja Pozostałych Kosztów we wskaźniku Nexus jest zgodna z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
1. Zdaniem Wnioskodawcy, realizowane przez Spółkę czynności związane z tworzeniem Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o CIT.
2. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do zastosowania preferencyjnej (5%) stawki opodatkowania do dochodów ze sprzedaży Oprogramowania.
3. Zdaniem Wnioskodawcy, kwalifikacja Kosztów Osobowych we wskaźniku Nexus jest zgodna z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.
4. Zdaniem Wnioskodawcy, część wynagrodzenia przysługującego Kontraktorom obejmująca honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych powinna zostać przyporządkowana we wskaźniku Nexus do lit. b (lub lit. c w przypadku Kontraktorów powiązanych ze Spółką).
5. Zdaniem Wnioskodawcy, kwalifikacja Pozostałych Kosztów we wskaźniku Nexus jest zgodna z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Ad. 1.
Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Stosownie do ust. 2, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Z uwagi na powyższe, kwalifikowane prawa własności intelektualnej, co do których podatnik zamierza zastosować stawkę 5% CIT, muszą zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W kontekście powyższej definicji, w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe wskazuje się, że istotne dla zakwalifikowania danej działalności jako działalność badawczo-rozwojowej są twórczy charakter oraz systematyczność prac (tak m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 października 2018 r., 0111-KDIB1-3.4010.427.2018.1.BM; interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 sierpnia 2024 r., 0111-KDIB1-3.4010.335.2024.2.ZK).
Zdaniem Wnioskodawcy, charakter działalności podejmowany przez Spółkę [tj. przedstawione w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) czynności związane z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania] wskazują na charakter działalności Spółki jako działalności badawczo-rozwojowej.
Przede wszystkim wskazać należy, że prowadzone przez Spółkę czynności w zakresie tworzenia Oprogramowania nie mają charakteru okazjonalnego. Spółka do dnia złożenia niniejszego wniosku wykonywała oraz planuje kontynuować działalność w tym zakresie. Co więcej, Spółka (…). To zaś w ocenie Wnioskodawcy oznacza, że spełniony jest warunek systematyczności.
Co więcej, prace te stanowią prace rozwojowe, o twórczym charakterze. Czynności podejmowane przez Spółkę w ramach tworzenia Oprogramowania są oparte bowiem na wykorzystaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Co więcej, tworzenie Oprogramowania wymaga również bardzo wysokich kompetencji. Aktualnie Kontraktorzy i Pracownicy Spółki to osoby o odpowiednim wykształceniu i doświadczeniu. W związku z tym, Spółka musi ściśle selekcjonować Kontraktorów i Pracowników pod tym kątem. Ponadto, opracowane przez Spółkę rozwiązanie jest projektem innowacyjnym z perspektywy rynku, (…), które dotychczas nie było dostępne.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, innowacyjny i twórczy charakter czynności podejmowanych przez Spółkę w ramach tworzenia i rozwoju Oprogramowania zostało potwierdzone również przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) w związku z przyznaniem Spółce dofinansowania na realizację projektu w zakresie Oprogramowania.
Ad. 2.
W świetle art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Stosownie do ust. 2 kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Stosownie do ust. 2, przedmiotem prawa autorskiego są w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe i kartograficzne oraz programy komputerowe).
Art. 1 ust 3 upaip stanowi natomiast, że utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.
W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, bowiem spełnia ono następujące konieczne warunki, o których mowa w wyżej wymienionych przepisach:
· zostało wytworzone i rozwinięte w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej,
· Oprogramowanie stanowi program komputerowy, tj. kategorię wymienioną w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT,
· Oprogramowanie jako program komputerowy podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
Skoro zatem Oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie mogła korzystać w ocenie Wnioskodawcy z 5% stawki podatku CIT. Stosownie do art. 24d ust. 7 ustawy o CIT dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód m.in. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do zastosowania preferencyjnej (5%) stawki opodatkowania do dochodów ze sprzedaży Oprogramowania.
Ad. 3.
Zgodnie z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według określonego wzoru, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Stosownie do art. 24d ust. 5 ustawy o CIT do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego(winno być: zdarzenia przyszłego), Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności ponosi Koszty Osobowe, na które składają się:
· koszty wynagrodzeń na rzecz pracowników i kontraktorów (obejmujące również wynagrodzenie za przeniesienie majątkowych praw autorskich),
· diety i należności związane z podróżami służbowymi (delegacjami) pracowników i kontrahentów, - składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez Spółkę (w przypadku pracowników).
W ocenie Wnioskodawcy, wskazane powyżej Koszty Osobowe ponoszone w związku z zatrudnianiem pracowników stanowią koszty faktycznie poniesione przez Spółkę na prowadzoną bezpośrednio przez nią działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Jednocześnie, koszty te, zdaniem Wnioskodawcy, należy zakwalifikować do litery „a” we wzorze Nexus.
Możliwość zaliczenia do kosztów, o których mowa we wzorze Nexus kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników, w tym składek na ubezpieczenie społeczne oraz ich kwalifikacja do litery „a” we wzorze Nexus znajduje potwierdzenie w pkt 114 i 116 Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box („Objaśnienia”).
Natomiast, w przypadku Kosztów Osobowych ponoszonych na rzecz kontraktorów świadczących na rzecz Spółki usługi programistyczne na podstawie umów o świadczenie usług, koszty te, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez Spółkę na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego), spośród kontraktorów, dwóch jest podmiotami powiązanymi ze Spółką. W związku z tym, Koszty Osobowe poniesione na rzecz kontraktorów niepowiązanych ze Spółką należy zakwalifikować do litery „b” we wzorze Nexus, zaś Koszty Osobowe poniesione na rzecz kontraktorów będących podmiotami powiązanymi ze Spółką – do litery „c” we wzorze Nexus.
Powyższe znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach, w świetle których: „Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy cywilno¬prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze b wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze c wzoru nexus. Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze d wzoru nexus” (pkt 118 Objaśnień).
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że Koszty Osobowe uwzględnione we wskaźniku Nexus będą obejmować tylko tę część wynagrodzenia, która stanowić będzie wynagrodzenie z tytułu czynności twórczych związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego), zarówno kontraktorzy, jak i pracownicy Spółki rejestrują swój czas pracy (czas świadczenia usług) w specjalnym programie (GitHub), który pozwala na ewidencję czasu poświęconego na realizację poszczególnych projektów (tj. tworzenie i rozwój Oprogramowania). Spółka jest więc w stanie określić, jaka część wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu czynności twórczych związanych z rozwojem Oprogramowania w stosunku do ogółu czasu pracy (świadczenia usług).
Ad. 4.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego), jednym z elementów wynagrodzenia wypłacanego przez Spółkę na rzecz Kontraktorów z tytułu świadczenia usług jest honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W ocenie Wnioskodawcy, mimo że wynagrodzenie wypłacane na rzecz Kontraktorów obejmuje również element jakim jest honorarium na przeniesienie autorskich praw majątkowych, to brak jest uzasadnienia dla podziału tego wynagrodzenia i kwalifikacji części koszty związanego z wypłatą honorarium do lit. d we wzorze Nexus.
Wnioskodawca wskazuje bowiem, że prace badawczo-rozwojowe prowadzone w związku z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania mają charakter złożony, wymagający działania zespołu Kontraktorów czy Pracowników, a nie pojedynczej jednostki. W związku z tym w praktyce wykluczona jest sytuacja, w której całość majątkowych praw autorskich do Oprogramowania byłaby przenoszona na rzecz Spółki przez pojedynczego Kontraktora. W ocenie Wnioskodawcy, tylko taka kwalifikacja honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych uzasadniałaby uwzględnienie tej części wynagrodzenia wypłacanego przez Spółkę na rzecz Kontraktorów w lit. d wzoru Nexus.
Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, koszt wynagrodzeń wypłacanych na rzecz Kontraktorów w części obejmującej honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych należy kwalifikować tak, jak pozostałą część wynagrodzenia związana z działalnością badawczo-rozwojową, tj. do lit. b wzoru Nexus (lub lit. c wzoru Nexus w przypadku podmiotów powiązanych).
Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2024 r., 0111-KDIB1-3.4010.133.2021.6.JKU; w interpretacji indywidualnej Dyrektora z dnia 4 października 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP2-1.4010.472.2024.1.AZ.
Ad. 5.
W ocenie Wnioskodawcy, Pozostałe Koszty, tj.:
· koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery),
· koszty urządzeń, materiałów biurowych,
· koszty usług księgowych związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną,
stanowią wydatki faktycznie poniesione przez Spółkę na prowadzoną bezpośrednio przez Spółkę działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tj. Oprogramowaniem).
Pomimo, że Pozostałe Koszty dotyczą działalności Wnioskodawcy w ujęciu ogólnym, a nie są związane wyłącznie z Oprogramowaniem, to wskazać należy, że w praktyce przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wyłącznie rozwój Oprogramowania. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie tworzy, ani nie rozwija żadnego innego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, uzasadnione jest twierdzenie, że wyżej wymienione Pozostałe Koszty pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością badawczo-rozwojową. Co więcej, bez poniesienia tych wydatków (np. kosztów sprzętu komputerowego), Spółka nie byłaby w stanie prowadzić prac w zakresie rozwoju Oprogramowania.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że stosownie do art. 24d ust. 5 ustawy o CIT do kosztów służących wyliczeniu wartości wskaźnika Nexus, Spółka nie zalicza kosztów niezwiązanych bezpośrednio z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej takich jak np. koszty związane z nieruchomościami. Koszty najmu i utrzymania biura Spółka traktuje jako koszty pośrednio związane z wytworzeniem i rozwojem Oprogramowania.
W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, uzasadnione jest zakwalifikowanie Pozostałych Kosztów do lit. „a” we wzorze Nexus.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554, dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 4a pkt 27 updop:
ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.),
badania naukowe są działalnością obejmującą:
1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,
ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop,
podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 24d ust. 2 updop,
kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1. patent,
2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
8. autorskie prawo do programu komputerowego
- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop,
podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:
wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a+b)*1,3/(a+b+c+d),
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Stosownie do art. 24d ust. 5 updop,
do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).
Zgodnie zaś z art. 24d ust. 7 updop,
dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:
1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.
W myśl art. 24e ust. 1 updop,
podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;
2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop,
w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
Aby Państwa działalność spełniała przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, przeprowadzę analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
W ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematycznie prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.).
Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Przepisy o działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle. Zatem, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26 updop, co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związanych z postępem naukowym czy technologicznym.
Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”).
Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).
Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwróciłem już uwagę powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
· w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
· w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).
Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
Trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).
Tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26-28 updop.
Stwierdzam, że opisana we wniosku działalność polegająca na tworzeniu przez Państwa Oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest więc prawidłowe.
Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 2, wskazać należy, że od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018, poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą, do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box.
Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.
Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:
w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.
Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:
Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.
Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
· dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
· wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.
Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:
· dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
· wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
Ponadto, w objaśnieniach podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX a opublikowanych przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej, wskazano m.in., że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP.
Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
Jak Państwo wskazali w uzupełnieniu wniosku, Państwa Spółka prowadzi odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:
1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;
3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
Odnosząc wskazane powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że wytworzone przez Państwa Spółkę Oprogramowanie, będące przedmiotem wniosku, spełnia definicję kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.
Zgadzam się z Państwem, że mogą Państwo zastosować stawkę 5% do dochodu osiąganego przez Państwa ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. wytworzonego przez Państwa Spółkę Oprogramowania wskazanego we wniosku.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
Odnosząc się do pytań oznaczonych we wniosku nr 3, 4 i 5 dot. ujęcia kosztów we wskaźniku Nexus wskazać należy, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ustalając wskaźnik Nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
· wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem (rozwojem) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
· kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
· dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
Z treści art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193; dalej jako: „ustawa zmieniająca”), wynika, że:
w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. ponosili koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 24d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, a którzy na podstawie prowadzonej ewidencji nie mogą ustalić wysokości kosztów poniesionych w ramach tej działalności, na potrzeby stosowania art. 30ca i art. 30cb ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 24d i art. 24e ustawy zmienianej w art. 2 mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.
Natomiast, w myśl art. 24 ust. 2 ww. ustawy,
jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r. podatnicy, o których mowa w ust. 1, nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po dniu 31 grudnia 2012 r.
Powyższe regulacje pozwalają podatnikom, którzy wytworzyli, rozwinęli lub ulepszyli kwalifikowane prawa IP przed 1 stycznia 2019 r. i nie mogą ustalić (na podstawie wówczas prowadzonej ewidencji) kosztów poniesionych na te kwalifikowane prawa IP w ramach działalności badawczo-rozwojowej, na potrzeby stosowania przepisów dotyczących IP Box mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.
Jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2018 r. podatnicy nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi IP, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po 31 grudnia 2012 r.
Jak wynika z pkt 122 objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r., do wyliczenia wskaźnika Nexus mogą być użyte w niektórych przypadkach także koszty poniesione w przeszłości (tj. po dniu 31 grudnia 2012 r., zgodnie z przepisami przejściowymi). Wynika to z treści przepisu art. 24 ustawy wprowadzającej: dla zastosowania przepisów dotyczących IP Box można uwzględniać koszty poniesione wyłącznie po dniu 31 grudnia 2012 r. Dlatego warto przeprowadzić kompleksową analizę w celu prawidłowej identyfikacji elementów składowych tej proporcji już na początku stosowania preferencji IP Box. Z uwagi na kumulatywny sposób liczenia proporcji wpływa ona bezpośrednio na zakres dostępnej preferencji podatkowej w pierwszym roku jej stosowania i w latach następnych.
Należy wskazać, że przepisy intertemporalne dotyczące preferencji IP Box nie znajdą jednak zastosowania w przypadku, gdy podatnik ponosił i ponosi nadal koszty działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i może na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej je wyodrębnić i ustalić ich wysokość dla celów obliczenia wskaźnika Nexus. Wówczas podatnik przyjmuje ich wartość wynikającą z prowadzonej przez niego ewidencji.
Przepisy o IP BOX nie zawierają ograniczenia czasowego dla możliwości uwzględnienia przez podatnika przy obliczaniu wskaźnika Nexus kosztów działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku podatników, w stosunku do których nie znajdą zastosowania przepisy przejściowe. Jednakże należy podkreślić, że podatnik, by móc skorzystać z ulgi IP Box jest zobowiązany spełnić warunek prowadzenia szczegółowej ewidencji wynikający z art. 24e, o którym mowa powyżej.
Państwa wątpliwości w pytaniach oznaczonych we wniosku nr 3-5 dotyczą ustalenia poprawności kwalifikacji wskazanych kosztów do wskaźnika Nexus. Natomiast, jak wynika z opisu sprawy zamierzają Państwo zaliczyć do wskaźnika Nexus wydatki na realizację projektu obejmującego Oprogramowanie poniesione w latach 2018-2026.
Jak już wyżej wskazano, przepisy intertemporalne dotyczące preferencji IP Box nie znajdą zastosowania w przypadku, gdy podatnik ponosił i ponosi nadal koszty działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i może na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej je wyodrębnić i ustalić ich wysokość dla celów obliczenia wskaźnika Nexus. Wówczas podatnik przyjmuje ich wartość wynikającą z prowadzonej przez niego ewidencji.
Skoro, ponosili Państwo koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej zarówno przed jak i po 1 stycznia 2019 r., zastosowania w tym przypadku nie znajdzie art. 24 ust. 1 ustawy zmieniającej, który pozwala na zaliczenie kosztów historycznych we wskaźniku Nexus tylko w przypadkach, których Państwo nie ponosi ich już po dniu wejścia ulgi IP BOX w życie, tj. po 1 stycznia 2019 r.
Zatem, że nie mogą Państwo we wskaźniku Nexus ująć kosztów poniesionych przed 1 stycznia 2019 r.
Odnosząc się natomiast do kwestii ujęcia Kosztów Osobowych we wskaźniku Nexus, której dotyczy pytanie oznaczone we wniosku nr 3, wskazuję, że z objaśnień Ministerstwa Finansów dot. IP BOX (akapit nr 114) wynika, że do kosztów, o których mowa we wskaźniku Nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło.
Wskazać również należy, że przepisy IP Box dają podatnikowi możliwość uwzględnienia we wskaźniku Nexus kosztów związanych z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze „b” wzoru nexus, o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze „c” wzoru nexus.
Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze „d” wzoru Nexus.
Zgadzam się z Państwem, że Koszty Osobowe ponoszone w związku z zatrudnianiem pracowników stanowią koszty faktycznie poniesione przez Państwa Spółkę na prowadzoną bezpośrednio przez Państwa działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a tym samym należy ująć je w literze „a” wzoru Nexus.
Natomiast, Koszty Osobowe poniesione na rzecz Kontraktorów, tj. koszty wynagrodzeń, diet i należności związanych z podróżami służbowymi, należy zakwalifikować do litery „b” we wzorze Nexus – w przypadku Kontraktorów niepowiązanych z Państwa Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, zaś Koszty Osobowe poniesione na rzecz Kontraktorów będących podmiotami powiązanymi z Państwa Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT – do litery „c” we wzorze Nexus.
Jednakże jak już wskazałem, nie mogą Państwo we wskaźniku Nexus ująć kosztów poniesionych przed 1 stycznia 2019 r. i w tym zakresie uznaję Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.
Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 4, wskazać należy, że jak wynika z opisu sprawy jednym z elementów składowych wynagrodzenia wypłacanego przez Państwa Spółkę Kontraktorom jest „honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych”. Standardowa umowa o świadczenie usług B2B stanowi, że wykonawca przenosi na Spółkę prawa autorskie i prawa pokrewne do wszystkich utworów powstałych w ramach umowy (w tym kodu, baz danych, opracowań, analiz, algorytmów, form graficznych, znaków towarowych), oraz że „Wynagrodzenie za przeniesienie praw jest uwzględnione w wynagrodzeniu umownym określonym w niniejszej Umowie”.
Wskazują Państwo, że prace badawczo-rozwojowe prowadzone w związku z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania mają charakter złożony, wymagający działania zespołu Kontraktorów i Pracowników, a nie pojedynczej jednostki. W związku z tym w praktyce wykluczona jest sytuacja, w której całość majątkowych praw autorskich do Oprogramowania byłaby przenoszona na rzecz Spółki przez pojedynczego Kontraktora. Wskazali Państwo również, ż Oprogramowanie będące przedmiotem wniosku zostało wytworzone przez osoby fizyczne prowadzące jednoosobowe działalności gospodarcze (w ramach kontraktów B2B) oraz pracowników.
Jak już wskazano, z treści art. 24d ust. 4 updop, wynika, że do lit. „b” wskaźnika Nexus należy zaliczyć nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, natomiast do lit. „d” - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Zatem, zgadzam się z Państwem, że część wynagrodzenia przysługującego Kontraktorom obejmująca honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych powinna zostać przyporządkowana we wskaźniku Nexus do lit. „b” (lub lit. „c” w przypadku Kontraktorów powiązanych ze Spółką). Jednakże jak już wskazałem, nie mogą Państwo we wskaźniku Nexus ująć kosztów poniesionych przed 1 stycznia 2019 r. i w tym zakresie uznaję Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.
Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 5, wskazać należy, że jak wynika z uzupełnienia wniosku Pozostałe Koszty, będące przedmiotem pytania nr 5, tj. koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery), koszty urządzeń i materiałów biurowych, koszty usług księgowych związanych z prowadzoną przez Państwa Spółkę działalnością programistyczną są związane wytworzeniem Oprogramowania w następujący sposób:
· koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) – wydatek ten jest niezbędny Spółce, gdyż Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputerów, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle wytworzenie i rozwój Oprogramowania. Bez sprzętu komputerowego Oprogramowanie nie powstałoby z przyczyn natury technicznej.
· koszty urządzeń i materiałów biurowych – ponoszenie przez Spółkę wydatków na urządzenia i materiały biurowe (tj. m.in. drukarki, myszki, skanery, telefony, materiały piśmiennicze, meble biurowe) stanowi stały koszt Spółki, który musi ponosić w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą obejmującą wytworzenie i rozwój Oprogramowania. Gdyby Spółka nie ponosiła wydatków na zakup urządzeń i sprzętu biurowego, prowadzenie działalności w tym zakresie nie byłoby możliwe. Bez urządzeń i materiałów biurowych Oprogramowanie nie powstałoby z przyczyn natury technicznej.
· koszty usług księgowych związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną – działalność Spółki obejmuje wyłącznie prace związane z wytworzeniem i rozwojem Oprogramowania w związku z czym koszty usług księgowych, obejmujące m.in. prowadzenie odpowiednich ewidencji, rozliczanie pracowników i Kontraktorów świadczących usługi programistyczne są związane z wytworzeniem Oprogramowania.
We własnym stanowisku wskazali Państwo, że uzasadnione jest zakwalifikowanie Pozostałych Kosztów do lit. „a” we wzorze Nexus.
Zgadzam się z Państwem, że poszczególne wydatki, będące przedmiotem pytania nr 5, spełniają przesłanki świadczące o bezpośrednim powiązaniu, z prowadzoną bezpośrednio przez Państwa działalnością mającą znamiona działalności badawczo-rozwojowej związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Jednakże jak już wskazałem, nie mogą Państwo we wskaźniku Nexus ująć kosztów poniesionych przed 1 stycznia 2019 r. i w tym zakresie uznaję Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.
Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
· czy realizowane przez Państwa Spółkę czynności związane z tworzeniem Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o CIT – jest prawidłowe,
· czy Państwa Spółka będzie uprawniona do zastosowania preferencyjnej (5%) stawki opodatkowania do dochodów ze sprzedaży Oprogramowania – jest prawidłowe,
· czy kwalifikacja Kosztów Osobowych we wskaźniku Nexus jest zgodna z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT,
- w części dot. kosztów poniesionych przed 1 stycznia 2019 r. – jest nieprawidłowe,
- w pozostałej części jest prawidłowe,
· czy część wynagrodzenia przysługującego Kontraktorom obejmująca honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych powinna zostać przyporządkowana we wskaźniku Nexus do lit. b (lub lit. c w przypadku Kontraktorów powiązanych ze Spółką):
- w części dot. kosztów poniesionych przed 1 stycznia 2019 r. – jest nieprawidłowe,
- w pozostałej części jest prawidłowe,
· czy kwalifikacja Pozostałych Kosztów we wskaźniku Nexus jest zgodna z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT,
- w części dot. kosztów poniesionych przed 1 stycznia 2019 r. – jest nieprawidłowe,
- w pozostałej części jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
Podkreślić w tym miejscu należy, że niniejsza interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie objętym pytaniami Państwa Spółki.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo