Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.723.2025.1.DW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z 12 listopada 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) Spółka (…) z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”), prowadzi działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie Zezwolenia Nr (…) z dnia (…) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (…) wydanego przez (…) (dalej: „Zezwolenie”). Kopię przedmiotowego Zezwolenia Spółka załącza do niniejszego wniosku. Spółka na podstawie wydanego Zezwolenia korzysta z pomocy publicznej w postaci zwolnienia od podatku dochodowym od osób prawnych (CIT), o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP.

Przepis ten stanowi: Wolne od podatku są: (…) 34) dochody (…) uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Spółka rozważa złożenie wniosku do ministra właściwego do spraw gospodarki o stwierdzenie wygaśnięcia wydanego dla niej Zezwolenia.

Podstawą do złożenia takiego wniosku jest art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE, który stanowi: Minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na wniosek przedsiębiorcy, który: (…) 3) skorzystał z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z ustawą [tj. zgodnie z przepisami UoSSE] i spełnił wszystkie warunki określone w zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Spółka skorzystała z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z przepisami UoSSE i spełniła wszystkie warunki określone w wydanym dla niej Zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej, o których mowa w ww. przepisach.

Przepis art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE został wprowadzony po to, aby umożliwić przedsiębiorcy (Spółce) zakończenie korzystania ze zwolnienia na prowadzenie działalności na ternie SSE, po wypełnieniu wszystkich warunków pomocy publicznej, a m.in. w sytuacji gdy przedsiębiorca (Spółka) wykorzystał w całości lub w części przysługujący mu limit pomocy publicznej. Dlatego też Spółka, po wydaniu dla niej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Zezwolenia, zakończy korzystanie z pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku CIT o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP.

Ponadto, Spółka po wydaniu dla niej decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, zamierza rozpocząć korzystanie z ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP (tzw. „CIT estoński”), oczywiście po spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych przez przepisy UoPDOP, w tym art. 28j oraz 28k UoPDOP (co wymaga przeprowadzenia m.in. zmian w strukturze własnościowej Spółki, tak aby wspólnikami w Spółce były wyłącznie osoby fizyczne, w tym celu Spółka przekształci się w spółkę (…)). Spółka zakłada, że decyzja w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia zostanie wydana na początku 2026 roku.

Jednakże – niezależenie od momentu otrzymania decyzji stwierdzającej wygaszenie Zezwolenie – ostatnim rokiem w którym Spółka będzie korzystała z pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku CIT o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP – jest rok 2025. Spółka w roku 2026 nie będzie już korzystała ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP. Spółka w roku 2026 (w terminie do 31 marca 2026 r.) jedynie złoży roczną deklarację CIT-8 za rok 2025 w której wykaże kwotę uzyskanego dochodu w roku 2025 zwolnionego z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP, co nie oznacza że Spółka będzie korzystała z tego zwolnienia w roku 2026. Natomiast, po spełnieniu wszystkich warunków uprawniających Spółkę do skorzystania z CIT estońskiego, Spółka jeszcze w 2026 roku zamierza rozpocząć korzystanie z ryczałtu od dochodów spółek (CIT estońskiego).

Pytania

1.  Czy wydanie dla Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, będzie skutkowało dla Spółki koniecznością zwrotu uzyskanej przez Spółkę pomocy publicznej w postaci zwolnienia dochodów z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP (pomocy uzyskanej do dnia stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia)?

2.  Czy po wydaniu dla Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, która to decyzja zostanie wydana w roku 2026, Spółka jeszcze w tym samym roku podatkowym, tj. w roku 2026 może wybrać ryczałt od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP (tzw. „CIT estoński”), czyli w trakcie roku podatkowego, w którym Spółka uzyskała decyzję stwierdzającą wygaszenie Zezwolenia. Oczywiście zakładając, że Spółka spełnia wszystkie warunki przewidziane przez przepisy UoPDOP do skorzystania z ryczałtu od dochodów spółek („CIT estońskiego”).

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Stwierdzenie wygaśnięcia Zezwolenia na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE nie będzie skutkowało dla Spółki koniecznością zwrotu uzyskanej przez Spółkę pomocy publicznej w postaci zwolnienia dochodów z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP (pomocy uzyskanej do dnia stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia).

2.  Spółka po wydaniu dla niej w roku 2026 decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, jeszcze w tym samym roku podatkowym, tj. w roku 2026 może wybrać ryczałt od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP (tzw. „CIT estoński”), tj. w trakcie roku podatkowego, w którym Spółka uzyskała decyzję stwierdzającą wygaszenie Zezwolenia.

Uzasadnienie

Ad. 1.

Zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, na wniosek przedsiębiorcy, który skorzystał z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z ustawą i spełnił wszystkie warunki określone w zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej.

Przepisy UoSSE w sposób jasny rozgraniczają tryb stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia (o którym mowa w art. 19 ust. 5 UoSSE) od trybu cofnięcia lub ograniczenia zezwolenia (o którym mowa w art. 19 ust. 3 UoSSE).

Art. 17 ust. 1 pkt 34 UoPDOP, przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem CIT dla dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 4-6d UoPDOP.

W świetle art. 17 ust. 5 UoPDOP, w razie cofnięcia zezwolenia podatnik traci prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 17 ust. 6 UoPDOP. Jak wynika wprost z treści tych przepisów, mają one zastosowanie w przypadku cofnięcia zezwolenia strefowego. A contrario, nie mają one zastosowania w przypadku stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE. Decyzje stwierdzające wygaśnięcie decyzji administracyjnej działają na przyszłość (ex nunc), a nie wstecz (ex tunc). Kwestia ta w orzecznictwie jest ugruntowana (por. m.in. wyrok NSA z 27 września 2012 r., sygn. akt II OSK 101/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1345/10).

Minister właściwy do spraw gospodarki wydając dla Spółki decyzję stwierdzającą wygaśnięcie Zezwolenia nie tworzy nowej sytuacji prawnej z mocą wsteczną, lecz potwierdza, że Zezwolenie przestaje obowiązywać. Tym samym, wydanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia wydanego dla Spółki Zezwolenia, wywołuje skutki prawne na przyszłość (ex nunc). Powyższe wynika z charakteru prawnego decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Zezwolenia (decyzja ma charakter deklaratoryjny) oraz przesłanek w których jest wydawana. Przepis art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE został wprowadzony po to, aby umożliwić przedsiębiorcy (Spółce) zakończenie korzystania ze zwolnienia na prowadzenie działalności na ternie specjalnej strefy ekonomicznej, po wypełnieniu wszystkich warunków pomocy publicznej, a m.in. w sytuacji gdy przedsiębiorca (Spółka) nie wykorzystała w całości przysługującego jej limitu pomocy publicznej.

Przepis ten zapewnia formalne potwierdzenie, że działalność w ramach Zezwolenia może zostać zakończona od momentu decyzji. Stwierdzenie wygaśnięcia Zezwolenia na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE, następuje na wniosek adresata (beneficjenta) Zezwolenia (w przedmiotowej sytuacji na wniosek Spółki), w okolicznościach, gdy Spółka już skorzystała z pomocy publicznej (np. w części) oraz spełniła wszystkie warunki do udzielenia jej pomocy. Dlatego też stwierdzenie wygaśnięcia Zezwolenia może wywierać wyłączenie skutki prawne na przyszłość, a nie wstecz (w przeciwieństwie do cofnięcia Zezwolenia).

Dlatego jeżeli Spółka uzyska decyzję stwierdzającą wygaśnięcie Zezwolenia na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE, to nie będzie to skutkować dla niej koniecznością zwrotu pomocy publicznej uzyskanej przez Spółkę w postaci zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP, za okres do dnia wydania przedmiotowej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Zezwolenia.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach podatkowych, w szczególności:

-     Interpretacji Dyrektora KIS z dnia 16 grudnia 2024 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.746.2024.1.DW;

-     interpretacji Dyrektora KIS z dnia 12 kwietnia 2023 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.29.2023.1.JKU;

-     interpretacji Dyrektora KIS z dnia 11 grudnia 2018 r., znak 0111-KDIB1-2.4010.422.2018.1.AW;

-     interpretacja Dyrektora Pierwszej Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 grudnia 2016 r., 2461-IBPB-1-2.4510.1006.2016.1.JP;

-     interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 września 2012 r., znak ITPB3/423-407/12/MK;

-     interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 lutego 2012 r., znak ILPB3/423-525/11-2/MM;

-     interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 listopada 2010 r., znak ILPB3/423-698/10-2/MM.

Przykładowo, w tej interpretacji z dnia 16 grudnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.746.2024.1.DW – która dotyczy pomocy publicznej i zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a) UoPDOP – jednakże ma pełne zastosowanie do sytuacji Spółki, Dyrektor KIS stwierdza: (…) „ - prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w okolicznościach opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, stwierdzenie na wniosek Spółki wygaśnięcia decyzji o wsparciu przez ministra właściwego ds. gospodarki (Decyzji 2) nie będzie skutkowało utratą prawa do zwolnienia z podatku od dochodów Spółki z działalności gospodarczej osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w Decyzji 1, - prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w okolicznościach opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, stwierdzenie na wniosek Spółki wygaśnięcia decyzji o wsparciu przez ministra właściwego ds. gospodarki (Decyzji 2) nie będzie skutkowało obowiązkiem zapłaty podatku od dochodów Spółki z działalności gospodarczej osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w Decyzji 1, zwolnionych z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT zarówno przed, jak i po wydaniu decyzji w przedmiocie wygaśnięcia Decyzji 2, - stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o wsparciu (Decyzji 2) na wniosek podatnika nie będzie w okolicznościach opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego Spółki skutkować koniecznością zapłaty jakichkolwiek kwot z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych”.

W interpretacji z dnia 12 kwietnia 2023 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.29.2023.1.JKU, Dyrektor KIS stwierdza: „(…) W tym miejscu podkreślić należy, że przypadku wygaśnięcia zezwolenia wywiera ono skutek ex nunc, tj. na przyszłość. Wygaszenie pozwolenia pozostaje zatem bez wpływu na prawo do zwolnienia za okresy wcześniejsze. To również oznacza, że minister ma prawo wygasić zezwolenie wyłącznie w przypadku, gdy przedsiębiorca spełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów ustawy oraz zezwolenia i nie znajdują zastosowania przesłanki prowadzące do cofnięcia pozwolenia”.

W interpretacji z dnia 3 lutego 2012 r., znak ILPB3/423-525/11-2/MM, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał: zastosowanie przepisów dotyczących cofnięcia zezwolenia do wygaśnięcia zezwolenia oznaczałoby naruszenie zasad wykładni językowej i całkowicie zmieniałoby sens regulacji ustawowej. Art. 17 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyraźnie, bowiem odnosi się wyłącznie do cofnięcia zezwolenia, którym to pojęciem bezpośrednio posługuje się Ustawa o SSE. Brak jest więc jakichkolwiek przesłanek, które pozwalałyby uznać, iż przez cofnięcie zezwolenia należy rozumieć także jego wygaśnięcie. Wręcz przeciwnie - to są dwie różne procedury, z którymi ustawodawca wiąże zupełnie odmienne implikacje podatkowe.

W interpretacji z 11 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.422.2018.1.AW, Dyrektora KIS stwierdza: „Wygaszenie ma skutek ex nunc (od dnia decyzji o wygaśnięciu) – nie działa wstecznie i nie powoduje utraty prawa do zwolnienia za okresy wcześniejsze”.

Ad. 2

Zgodnie z art. 28j ust. 5 UoPDOP, podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem. Przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio.

Powyższe oznacza, że po spełnieniu warunków określonych w art. 28j ust. 5 i odpowiednio stosowanym art. 28j ust. 1 pkt 7 UoPDOP Spółka będzie miała prawo do wyboru ryczałtu od dochodów spółek (tzw. „CIT estońskiego”) w trakcie roku podatkowego – oczywiście jeśli wcześniej nastąpi wygaśnięcie Zezwolenia, gdyż zgodnie choćby z interpretacją Dyrektora KIS z dnia 19 kwietnia 2022 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.76.2022.1.JKU, dopiero po wygaśnięciu Zezwolenia podatnik spełniający warunki określone w przepisach o ryczałcie od dochodów spółek może wybrać tą formę opodatkowania.

Żaden przepis UoPDOP nie zawiera ograniczenia prawa do korzystania z ryczałtu od dochodów spółek w roku wygaszenia Zezwolenia (wydania decyzji w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia).

Z uwagi na powyższe stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Spółka wnosi o potwierdzenie jej stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Według art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, dalej: „ustawa o SSE”),

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE,

Zgodnie z art. 19 ust. 5 ustawy o SSE,

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie, uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o SSE).

Przedsiębiorca, który korzysta ze zwolnienia podatkowego z tytułu prowadzenia działalności na terenie SSE, dochód uzyskany z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, winien wyłączyć z podstawy opodatkowania. Elementy odpowiednio kształtujące dochód strefowy (przychody strefowe oraz koszty uzyskania tego przychodu) nie są elementem podstawy opodatkowania. Prowadzona przez niego ewidencja księgowa powinna umożliwić ustalenie tych wartości.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy wydanie dla Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, będzie skutkowało dla Spółki koniecznością zwrotu uzyskanej przez Spółkę pomocy publicznej w postaci zwolnienia dochodów z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP (pomocy uzyskanej do dnia stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia).

Przepisy ustawy o SSE przewidują dwie odrębne procedury w zakresie zakończenia przez przedsiębiorcę prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE ze względu na posiadane zezwolenie, tj. wygaśnięcie zezwolenia (art. 19 ust. 5) oraz cofnięcie zezwolenia (art. 19 ust. 3).

Zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy o CIT,

Cytowane powyżej przepisy, nie wskazują jakichkolwiek negatywnych dla przedsiębiorcy strefowego skutków wygaśnięcia zezwolenia. Przepisy te wskazują jedynie, że stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia następuje na wniosek przedsiębiorcy w ściśle określonych w ustawie o SSE sytuacjach.

W tym miejscu podkreślić należy, że w przypadku wygaśnięcia zezwolenia, wywiera ono skutek ex nunc, tj. na przyszłość. Wygaszenie zezwolenia pozostaje zatem bez wpływu na prawo do zwolnienia za okresy wcześniejsze. To również oznacza, że minister ma prawo wygasić zezwolenie wyłącznie w przypadku, gdy przedsiębiorca spełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów ustawy oraz zezwolenia i nie znajdują zastosowania przesłanki prowadzące do cofnięcia zezwolenia.

Zatem, należy stwierdzić, że w przypadku gdy na wniosek Spółki zostanie wydana decyzja o wygaśnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE (jak ma miejsce w sprawie), to nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku CIT objętego zwolnieniem w okresie obowiązywania tego zwolnienia.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wydanie dla Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, będzie skutkowało dla Spółki koniecznością zwrotu uzyskanej przez Spółkę pomocy publicznej w postaci zwolnienia dochodów z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP (pomocy uzyskanej do dnia stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia), należy uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek zostało uregulowane w rozdziale 6b ustawy o CIT, oraz w przepisach ogólnych związanych z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie.

Zgodnie z art. 28k ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT,

Mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, że w „Przewodniku do Ryczałtu od dochodu spółek kapitałowych” z 23 grudnia 2021 r., (stanowiącego ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów - objaśnienia podatkowe) wskazano, że „Wyłączeniu z prawa do korzystania z ryczałtu, podlega również podatnik nieosiągający dochodów z wyżej wymienionej działalności w SSE lub PSI prowadzonej w oparciu odpowiednio o zezwolenie lub decyzję, ale ponoszący na niej stratę. Wyłączeniu podlega również podatnik, który posiadając wymienione wyżej zezwolenie lub decyzję na działalność gospodarczą nie zaczął jeszcze osiągać z niej przychodów. Podatnicy tacy podlegają bowiem pod reżim stosowania art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT. Oznacza to, że podatnicy osiągający aktualnie dochody zwolnione na podstawie decyzji o wsparciu lub zezwolenia na prowadzenie działalności w SSE - bez względu na to czy w całości czy w części - są wyłączone z możliwości opodatkowania ryczałtem. Po wyczerpaniu limitu pomocy publicznej, albo po uchyleniu lub wygaśnięciu decyzji (zezwolenia) podatnik spełniający warunki określone w przepisach o ryczałcie może wybrać tą formę opodatkowania”.

W orzecznictwie SN i NSA oraz w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, zgodnie z którym przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie prowadzi do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi normami skorelowanymi, jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje racjonalnego ustawodawcy i nie była sprzeczna z przepisami rangi konstytucyjnej.

Jak wyżej wskazano, dopiero po wyczerpaniu limitu pomocy publicznej, albo po uchyleniu lub wygaśnięciu zezwolenia, podatnik spełniający warunki określone w przepisach o ryczałcie od dochodów spółek może wybrać tą formę opodatkowania.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka prowadzi działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie Zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej. Spółka skorzystała z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z przepisami UoSSE i spełniła wszystkie warunki określone w wydanym dla niej Zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej, o których mowa w ww. przepisach. Spółka po wydaniu dla niej decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, zamierza rozpocząć korzystanie z ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP, oczywiście po spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych przez przepisy UoPDOP, w tym art. 28j oraz 28k UoPDOP. Spółka zakłada, że decyzja w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia zostanie wydana na początku 2026 roku. Jednakże – niezależenie od momentu otrzymania decyzji stwierdzającej wygaszenie Zezwolenie – ostatnim rokiem w którym Spółka będzie korzystała z pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku CIT o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP – jest rok 2025. Spółka w roku 2026 nie będzie już korzystała ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP.

Uwzględniając powyższe przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, iż skoro Spółka przestanie korzystać ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT w 2025 r., w 2026 r. będzie ona uprawniona do rozpoczęcia korzystania z ryczałtu od dochodów spółek.

Zgodnie z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy po wydaniu dla Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, która to decyzja zostanie wydana w roku 2026, Spółka jeszcze w tym samym roku podatkowym, tj. w roku 2026 może wybrać ryczałt od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP, czyli w trakcie roku podatkowego, w którym Spółka uzyskała decyzję stwierdzającą wygaszenie Zezwolenia, należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.