Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.728.2025.2.JKU

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 stycznia 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej też jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa handlowego, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie usług IT, w szczególności tworzenia oprogramowania. Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski, tj. jest polskim rezydentem podatkowym w myśl art. 3 ust. 1 uCIT.

A. Działalność Spółki

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w obszarze tworzenia rozwiązań informatycznych z zakresu gromadzenia, przetwarzania i dostarczania danych. Spółka tworzy własne rozwiązania, koncentrując się na ciągłej poprawie jakości i dostępności danych, łatwości i szybkości ich odbioru, (…). Wnioskodawca zajmuje się (…).

Produkty Wnioskodawcy obejmują (…). Produkty Wnioskodawcy dostarczane są zarówno w postaci „surowych” danych (API), jak również różnego rodzaju (…).

Spółka dostarcza również dane dla (…). W celu wykonywania działalności gospodarczej Wnioskodawca zatrudnia (…), a także profesjonalistów z szeroko pojętej branży IT, na podstawie umowy o pracę oraz współpracuje z osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą (dalej: „współpracownicy B2B”), a także sporadycznie zawiera umowy zlecenia z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej (dalej: „współpracownicy”). Wśród pracowników, współpracowników B2B i pozostałych współpracowników zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową Spółki wyodrębnić można osoby wykonujące prace programistyczne, jak również osoby zaangażowane w działalność projektowo-koordynacyjną w zakresie działalności badawczo-rozwojowej (dalej: „zespół zarządzający”).

 

Działalność Wnioskodawcy ma następujące cechy:

   1. tworzone oprogramowanie ma charakter innowacyjny; oprogramowanie jest nastawione na usprawnianie procesów biznesowych u klientów i partnerów Wnioskodawcy; innowacyjność oprogramowania ma każdorazowo charakter innowacyjny w skali przedsiębiorstwa, w skali kraju, lub nawet niejednokrotnie na skalę światową;

   2. tworzone oprogramowanie jest nowe i oryginalne w ramach prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa;

   3. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie przy pomocy swoich pracowników, współpracowników i współpracowników B2B, zgodnie z przyjętym harmonogramem działania oraz przyjętą metodyką;

   4. prace nad danym oprogramowaniem są odpowiednio ewidencjonowane przy wykorzystaniu stosownego, dedykowanego programu komputerowego, a wyniki prac są umieszczane w elektronicznym repozytorium Wnioskodawcy;

   5. proces tworzenia innowacyjnego oprogramowania przez Wnioskodawcę wymaga określonych działań kreatywnych i nie stanowi mechanicznych oraz rutynowych działań Wnioskodawcy;

   6. Wnioskodawca wykorzystuje do tworzenia innowacyjnych programów komputerowych wiedzę oraz doświadczenie i kompetencje - swoją (zarządu, pracowników) oraz swoich współpracowników (w tym B2B);

   7. działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia innowacyjnych programów komputerowych ma charakter systematyczny, ciągły i zorganizowany w oparciu o wypracowaną metodykę w Spółce, oraz jest prowadzona w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań.

Zakres aktywności pracowników i współpracowników (w tym B2B) ma charakter zindywidualizowanej i kreatywnej działalności, która prowadzi do powstania poszczególnych fragmentów kodu źródłowego. Kod źródłowy sporadycznie może być samodzielnym programem, nową funkcjonalnością istniejącego programu lub elementem tworzonego przez Spółkę oprogramowania. Nabywane od pracowników i współpracowników (w tym B2B) Spółki fragmenty kodów źródłowych są przeznaczane przez Spółkę do tworzenia przez Spółkę kompletnego i innowacyjnego oprogramowania lub jego części. Następnie z ww. fragmentów kodów źródłowych Spółka tworzy kompletny kod źródłowy stanowiący gotowe i samodzielne oprogramowanie.

Pracownicy i współpracownicy (w tym B2B) Spółki działają w grupach projektowych. Dana grupa pracuje nad wykonaniem oprogramowania w imieniu i na rzecz Spółki. Po złożeniu fragmentów kodu źródłowego w całość jako oprogramowanie, jest odpłatnie udostępniane przez Spółkę klientowi lub partnerowi w modelu SaaS (System as a Service).

W dniu 15 grudnia 2023 r. Wnioskodawca otrzymał interpretację indywidualną (znak: 0111-KDIB1- 3.4010.586.2023.2.JMS), w której jednoznacznie potwierdzono, iż działalność Spółki w ramach realizowanych przez nią projektów ma charakter działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 uCIT.

B. Projekty badawczo-rozwojowe

W ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę zrealizowano liczne projekty, których opis znajduje się poniżej.

Projekt „Y”

Projekt wspólny zrealizowany w celu wytworzenia nowego produktu: (…). Prace miały charakter twórczy i prowadzone były systematycznie w pełnym cyklu wytwarzania oprogramowania: analiza wymagań, projekt architektury i interfejsu, implementacja, przygotowanie infrastruktury, testy funkcjonalne/integracyjne/wydajnościowe/bezpieczeństwa w środowisku testowym (BETA) oraz wdrożenie produkcyjne.

(…)

Wymaga podkreślenia, że efektem projektu Y było zarówno powstanie nowego produktu (o tej samej nazwie) jak również stworzenie nowych innych wersji programów komputerowych, opisanych szerzej w sekcji C poniżej.

Projekt „Y v2”

Druga wersja była jednocześnie kontynuacją i wyraźnym rozwinięciem produktu. Prace ruszyły po zamknięciu wersji bazowej, a ich celem było dostarczenie (…). Projekt miał charakter badawczo-rozwojowy i obejmował pełny cykl wytwarzania oprogramowania, od analizy i projektowania architektury oraz interfejsu, przez implementację, po testy funkcjonalne, integracyjne, wydajnościowe i bezpieczeństwa w środowisku testowym, a następnie wdrożenie produkcyjne.

W ramach rozbudowy powstały nowe komponenty (…).

(…)

Całość udokumentowano technicznie i użytkowo oraz objęto testami jednostkowymi, integracyjnymi i end-to-end. W zakresie, w jakim opisane funkcjonalności są częścią bieżącego produktu, stanowią one element samodzielnego utworu w postaci programu komputerowego. Strumienie danych wejściowych, (…), pełnią wyłącznie rolę źródła danych i nie wchodzą w skład kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Projekt „Z”

Spółka w 2024 r. zrealizowała projekt rozwojowy „Z”. (…)

Prace miały charakter twórczy i były prowadzone w sposób systematyczny. Zastosowano harmonogram i metodykę właściwą dla projektów badawczo-rozwojowych. Zakres obejmował pełen cykl wytwórczy: analizy biznesowe i techniczne, zaprojektowanie architektury, wytworzenie kodu, przygotowanie i konfigurację środowisk testowych, testy funkcjonalne, integracyjne i bezpieczeństwa, usuwanie błędów w środowisku BETA, a następnie wdrożenie na produkcję oraz testy akceptacyjne.

(…)

Efektem projektu jest nowa wersja programu komputerowego w rozumieniu prawa autorskiego. Spółce przysługują autorskie prawa majątkowe do wytworzonego kodu i modułów narzędziowych. Wprowadzone zmiany nie mają charakteru rutynowego, ponieważ obejmują nowy model komunikacji i przetwarzania danych, odmienny układ i semantykę komunikatów oraz nowe narzędzia, (…). (…).

Projekt „A”

Spółka zrealizowała projekt „A”, którego celem było (…). (…)

Prace miały charakter twórczy i były prowadzone systematycznie zgodnie z planem właściwym dla działalności badawczo-rozwojowej. Obejmowały pełen cykl życia oprogramowania: analizę wymagań biznesowych i technicznych, zaprojektowanie architektury i modelu domenowego, implementację oraz przygotowanie środowisk testowych, a następnie testy i wdrożenie produkcyjne. Zespół zaprojektował od podstaw struktury danych, ujednolicił słowniki zdarzeń i logikę incydentów, rozbudował istniejące punkty dostępu API (adresy i metody wywołań) oraz zapewnił zgodność wsteczną tam, gdzie było to wymagane. W miejscach, w których zmiany były przełomowe, zastosowano wersjonowanie, aby umożliwić klientom bezpieczne przejście na nową funkcjonalność.

(…)

Z perspektywy technicznej i operacyjnej projekt nie był rutynową modyfikacją. Wymagał zaprojektowania nowych struktur oraz logiki przetwarzania danych, więc nie można go zredukować do prostego skopiowania istniejących schematów.

(…)

Projekt „B”

Spółka zrealizowała projekt „B” w celu wytworzenia nowego produktu, który prezentuje w formie (…) na podstawie posiadanych danych, które pochodzą z licencjonowanej bazy danych od spółki-matki Wnioskodawcy. Prace miały charakter badawczo-rozwojowy i obejmowały zaprojektowanie modelu generowania oraz doboru treści, przygotowanie architektury rozwiązania i wytworzenie kodu źródłowego tworzącego kompletny program komputerowy od logiki biznesowej, przez warstwę prezentacji, po moduły integracyjne. Realizacja przebiegała według pełnego cyklu wytwórczego: analiza wymagań, projekt architektury i interfejsów, implementacja, przygotowanie środowisk, testy funkcjonalne, integracyjne, wydajnościowe i bezpieczeństwa w środowisku BETA, a następnie wdrożenie do produkcji i testy akceptacyjne.

(…)

W zakresie danych wejściowych Spółka korzysta m.in. z licencjonowanej bazy danych dostarczanej przez podmiot powiązany; licencja zapewnia wyłącznie dostęp do danych i nie obejmuje nabycia wyników prac B+R ani nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. (…).

(…)

Dzięki temu powstał pełny materiał dowodowy ciągłości i systematyczności prac, obejmujący specyfikacje, protokoły testów i historię zmian.

(…)

Z punktu widzenia IP Box efektem prac jest autorski program komputerowy, do którego Spółce przysługują autorskie prawa majątkowe. Zewnętrzne dane są wyłącznie materiałem wejściowym i nie stanowią części kwalifikowanego prawa. Produkt poszerza ofertę (…).

C. Wykaz i opis kwalifikowanych praw własności intelektualnej

Efektem realizowanych projektów, o których mowa w sekcji B opisu stanu faktycznego, były programy komputerowe, w tym ich najnowsze wersje, a które to z kolei podlegają ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), których opis znajduje się poniżej.

„C” (dalej: „C”) w wersji drugiej to program komputerowy (…). Oprogramowanie ma (…).

Najnowsze wydanie zostało zbudowane od podstaw — z nowym kodem, architekturą i funkcjami, których wcześniej nie było (m.in. panel konfiguracyjny, interaktywne widżety, raportowanie).

„D” (dalej: „D”) w wersji drugiej koncentruje się na danych (…).

(…)

W wyniku prac powstała nowa wersja programu z nowymi funkcjami i modułami.

„Y” to samodzielny program komputerowy (…).

Dla uniknięcia wątpliwości Wnioskodawca wskazuje, że program Y powstał w wyniku projektu B+R o tej samej nazwie (opisany szerzej w sekcji B). Efektem tego projektu B+R były również nowe wersje produktów C i D, opisane wyżej.

„Z” dostarcza (…).

„A” udostępnia (…).

„B” to program (…).

Zagadnienie wspólnej nazwy handlowej

W uzupełnieniu powyższego wykazu Wnioskodawca wskazuje, że nowe wersje programów komputerowych powstałe w wyniku prac rozwojowych Spółki (np. C czy D) często posiadają analogiczną lub bardzo zbliżoną nazwę handlową. Fakt wykorzystania analogicznej nazwy produktu dla ich nowych wersji wynika z utrwalenia określonej ich marki (rozpoznawalności) na rynku.

D. Ewidencja IP BOX

W dniu złożenia wniosku Spółka nie prowadziła jeszcze odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 24e ust. 1 uCIT. Spółka jest jednak w stanie odtworzyć ewidencję IP Box dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz jego wersji na podstawie prowadzonej na bieżąco dokumentacji projektów B+R i ewidencji zarządczej. Podstawą są w szczególności: rejestry czasu pracy i alokacji zadań w systemach projektowych, repozytoria kodu i dzienniki wdrożeń, dokumentacja testów i akceptacji produkcyjnych, umowy i faktury podwykonawców, dekretacje kosztów w systemie finansowo- księgowym (FK) oraz polityki alokacji kosztów. Każde kwalifikowane IP jest monetyzowane odrębnie w modelu subskrypcyjnym (SaaS/licencje), co pozwala jednoznacznie wyodrębnić przychody przypadające na poszczególne programy i ich wersje.

Odtworzona ewidencja będzie obejmować wyodrębnienie przychodów, kosztów podatkowych i dochodu dla każdego IP oraz identyfikację kosztów zgodnie z art. 24d ust. 4 uCIT, z rozróżnieniem wydatków własnych B+R i nabyć zewnętrznych. Koszty wspólne, których nie da się obiektywnie przypisać do pojedynczego IP, Spółka rozdzieli kluczem przychodowym, stosowanym konsekwentnie i udokumentowanym w instrukcji ewidencyjnej. Dzięki temu możliwe będzie prawidłowe obliczenie wskaźnika nexus oraz wykazanie kwalifikowanego dochodu dla każdego odrębnie monetyzowanego IP.

Podkreślenia wymaga, iż koszty możliwe do jednoznacznego przypisania do danego IP będą rozliczane bezpośrednio. Koszty wspólne, których nie można obiektywnie przypisać do jednego IP, Spółka będzie przyporządkowywać do poszczególnych KPWI proporcjonalnie do udziału przychodów z tych IP w łącznych przychodach z kwalifikowanych IP w danym roku podatkowym (klucz przychodowy). Wyniki alokacji będą ujmowane w ewidencji, o której mowa w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

E. Koszty wspólne

 

Spółka w ramach swojej działalności ponosi tzw. koszty wspólne, które związane są zarówno z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej, jak i z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, a których to z kolei nie da się w sposób obiektywny przypisać do jednego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Koszty te nie mają charakteru zamkniętego katalogu, natomiast w praktyce obejmują m.in.:

1) koszty ogólnego zarządu - koszty kadry zarządzającej Spółki;

2) wynagrodzenia członków zarządu;

3) wynagrodzenia pracowników, niezwiązanych bezpośrednio z tworzeniem oprogramowania;

4) koszty delegacji i diet;

5) koszty utrzymania i wyposażenia biura;

6) koszty utrzymania zaplecza socjalnego;

7) koszty mediów (np. woda, prąd);

8) koszty sprzątania;

9) koszty marketingu i promocji Spółki;

       10) koszty prowadzenia księgowości;

       11) koszty bankowości - koszty związane z obsługą bankową Spółki (jej rachunków);

       12) koszty administracji Spółki - koszty związane z obsługą, utrzymaniem, administrowaniem i organizacją działalności Spółki;

       13) koszty materiałów biurowych;

       14) koszty zakupu środków czystości;

       15) koszty kadrowej obsługi Spółki;

       16) koszty licencji programów wykorzystywanych w całej Spółce;

       17) koszty usług obcych;

       18) koszty związane z infrastrukturą IT;

       19) koszty usług prawnych, doradczych i doradztwa podatkowego;

       20) koszty nabywanego sprzętu komputerowego.

 

Pismem z 9 stycznia 2026 r., który wpłynął w tym samym dniu, wskazali Państwo co następuje:

 1. Czy wskazany we wniosku program komputerowy „B” oraz najnowsze wersje programów komputerowych: „C”, „D”, „Z”, „A” powstały w wyniku prowadzonej przez Państwa Spółkę działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT?

Odpowiedź: Tak. Wszystkie wskazane we wniosku programy komputerowe oraz ich najnowsze wersje powstały w wyniku prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

 2. Czy wskazany we wniosku program komputerowy „B” oraz najnowsze wersje programów komputerowych: „C”, „D”, „Z”, „A” podlegają odrębnej ochronie prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odpowiedź: Tak. Każdy z wymienionych produktów stanowi autorski program komputerowy i podlega ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ochroną objęta jest w szczególności warstwa programistyczna tych rozwiązań: kod źródłowy i wynikowy, moduły i komponenty oraz elementy niezbędne do działania programu w zakresie przewidzianym prawem. Pojęcie „programu komputerowego” rozumiemy szeroko i funkcjonalnie, zgodnie z Objaśnieniami MF.

 3. Kto konkretnie w Państwa Spółce wytworzył program komputerowy „B” oraz najnowsze wersje programów komputerowych: „C”, „D”, „Z”, „A”, tj. pracownicy Państwa Spółki zatrudnieni na podstawie umowy o pracę i/lub umowy zlecenie/o dzieło, czy Podwykonawcy B2B prowadzący działalności gospodarcze?

Odpowiedź: Zespoły projektowe tworzące wymienione powyżej programy komputerowe składają się zarówno z pracowników Spółki (zleceniobiorców) oraz współpracowników prowadzących działalność gospodarczą.

W związku z powyższym, wskazane wyżej programy komputerowe wytworzyli zarówno:

 1) pracownicy Spółki zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, wykonujący prace programistyczne oraz projektowo-koordynacyjne w ramach działalności B+R;

 2) współpracownicy B2B (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą), realizujący na rzecz Spółki prace programistyczne/techniczne w ramach poszczególnych projektów.

W każdym przypadku rezultat prac w postaci fragmentów kodu źródłowego oraz ich połączenia w kompletne wersje programów był utrwalany w repozytoriach Spółki i podlegał integracji oraz dalszemu rozwojowi przez Spółkę.

Spółce przysługują majątkowe prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania: w odniesieniu do programów komputerowych tworzonych przez pracowników na podstawie regulacji dotyczącej programów pracowniczych, tj. art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach, natomiast w przypadku współpracowników B2B oraz osób na umowach cywilnoprawnych na podstawie odpowiednich postanowień umownych zapewniających Spółce nabycie praw do wytworzonych rezultatów prac.

Z zastrzeżeniem programu „B”, Spółka nie nabywa gotowych programów komputerowych zarówno od podmiotów powiązanych, jak też niepowiązanych. Współpracownicy Spółki prowadzący działalność gospodarczą nie prowadzą samodzielnie całych projektów prowadzących do wytworzenia programów komputerowych, a jedynie jest im zlecane wykonanie z góry założonych fragmentów kodu. To Spółka i jej pracownicy są odpowiedzialni za koncepcję danego programu i kontrolują przebieg prac  rozwojowych.

 4. Czy najnowsze wersje programów komputerowych: „C”, „D”, „Z”, „A” stanowią odrębne od ich poprzednich wersji kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci autorskich praw do programów komputerowych?

Odpowiedź: Najnowsze wersje programów komputerowych „C”, „D”, „Z”, „A” stanowią odrębne od ich poprzednich wersji w postaci autorskich praw do programów komputerowych w myśl art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Wnioskodawca zwraca uwagę, że ocena wskazanych wersji programów komputerowych jako kwalifikowanego prawa własności intelektualnej stanowi przedmiot złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

 5. Czy nabyta przez Państwa od podmiotu powiązanego licencja na bazę danych została wykorzystana przez Państwa w prowadzonej bezpośrednio przez Państwa Spółkę działalność badawczo-rozwojową związanej z wytworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej, będących przedmiotem wniosku?

Odpowiedź: Tak. Licencja na bazę danych została wykorzystana w prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej związanej z wytworzeniem programu komputerowego „B”.

 6. Jakiego okresu czasu dotyczy złożony wniosek?

Odpowiedź: Lata 2020 - 2025 r. oraz przyszłych tj. 2026 i następne.

 7. Jaki dokładnie okres będzie obejmować odtworzona przez Państwa ewidencja, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Odpowiedź: Lata 2020-2025 r., ale będzie ona obejmowała tylko najnowsze wersje wskazanych we wniosku programów komputerowych.

Pierwsze wersje wskazanych programów komputerowych zostały opracowane przez Spółkę w latach 2015-2019 i nie są objęte niniejszym wnioskiem.

 8. Jakie dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, będących przedmiotem wniosku, Państwo osiągają:

 a) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

 b) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

 c) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

 d) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu?

Odpowiedź: Dochody z kwalifikowanych praw własności Wnioskodawcy, będące przedmiotem wniosku osiągane są z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. a).

 9. Od kiedy dokładnie (proszę wskazać dokładną datę) będą Państwo prowadzili na bieżąco odrębną ewidencję, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Odpowiedź: 01.01.2026 r.

Spółka planuje rozpocząć opodatkowanie kwalifikowanego dochodu stawką 5% od roku podatkowego zaczynającego się 1 stycznia 2026 r.

10. Czy w odtworzonej oraz w prowadzonej na bieżąco ewidencji rachunkowej wyodrębnią Państwo:

        i. każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

       ii. przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

      iii. koszty, o których mowa w art. 24e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od prawnych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?

Jeśli nie, proszę o wskazanie przyczyn.

Odpowiedź: Wszystkie wyżej wskazane punkty będą odzwierciedlone w ewidencji odtworzonej, jak i prowadzonej na bieżąco przez Wnioskodawcę.

11. Czy będą Państwo posiadać odrębną ewidencję, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, prowadzoną w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności terminie?

Odpowiedź: Tak, Spółka jest w stanie przygotować tego rodzaju ewidencję.

12. Czy jest możliwe przyporządkowanie kosztów wynagrodzeń zespołu badawczo-rozwojowego, o których mowa w pytaniu nr 11, do poszczególnych programów komputerowych będących przedmiotem wniosku? Jeśli nie, proszę o wskazanie przyczyn.

Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję na potrzeby ulgi B+R, a pochodzące z niej dane pozwalają na przyporządkowanie kosztów wynagrodzeń zespołu badawczo-rozwojowego do poszczególnych programów komputerowych będących przedmiotem wniosku. Ewidencja jest prowadzona w podziale na projekty i produkty odpowiadające poszczególnym programom komputerowym, w szczególności poprzez przypisywanie prac i zadań do właściwego programu komputerowego oraz rejestrowanie czasu pracy osób zaangażowanych w działalność B+R w rozbiciu na te programy. W przypadku pracy przy więcej niż jednym programie, koszty wynagrodzeń są przypisywane proporcjonalnie do zarejestrowanego czasu pracy.

13. Jakie konkretnie „koszty usług obcych” ponoszą Państwo w ramach kosztów wspólnych wskazanych w części E wniosku.

Odpowiedź: Przez „koszty usług obcych” Spółka rozumie koszty usług nabywanych od podmiotów trzecich (zewnętrznych wykonawców), ponoszone na potrzeby bieżącego funkcjonowania Spółki oraz zapewnienia jej obsługi organizacyjnej, administracyjnej i technicznej. Są to w szczególności usługi o charakterze wspierającym (back-office i infrastrukturalnym), które służą całej działalności Spółki, w tym działalności związanej z wytwarzaniem i komercjalizacją programów komputerowych, ale co do zasady nie mogą być w sposób obiektywny przypisane wyłącznie do jednego, konkretnego programu komputerowego (jednego KPWI).

Kategoria ta nie stanowi zamkniętego katalogu i obejmuje typowe usługi zewnętrzne związane m.in. z: obsługą administracyjną i biurową, obsługą finansowo-księgową i kadrową, obsługą prawną i doradczą, obsługą marketingowo-sprzedażową, usługami telekomunikacyjnymi oraz utrzymaniem infrastruktury IT wykorzystywanej w całej Spółce.

 

Pytania

 

 1. Czy najnowsza wersja oprogramowania C stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?

 2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, dla celów kalkulacji wskaźnika nexus dla najnowszej wersji oprogramowania C, Spółka powinna uwzględniać wyłącznie koszty poniesione od momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją oprogramowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój poprzednich wersji tego oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej komercjalizacji?

 3. Czy najnowsza wersja oprogramowania D stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?

 4. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, dla celów kalkulacji wskaźnika nexus dla najnowszej wersji oprogramowania D, Spółka powinna uwzględniać wyłącznie koszty poniesione od momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją oprogramowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój poprzednich wersji tego oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej komercjalizacji?

 5. Czy najnowsza wersja oprogramowania Z stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?

 6. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 5 jest twierdząca, czy wskaźnik nexus dla Z należy ustalać wyłącznie na podstawie kosztów poniesionych na tę generację, z wyłączeniem kosztów dotyczących wcześniejszych rozwiązań?

 7. Czy najnowsza wersja oprogramowania A stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?

 8. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 7 jest twierdząca, czy wskaźnik nexus dla najnowszej wersji oprogramowania A należy ustalać wyłącznie na podstawie kosztów poniesionych na tę generację, z wyłączeniem kosztów dotyczących wcześniejszych rozwiązań?

 9. Czy program B stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT?

          10. Czy w przypadku programu B, Spółka powinna uwzględnić w mianowniku wskaźnika nexus koszty nabycia licencji na bazę danych od podmiotu powiązanego, jeżeli w ramach tej transakcji nie dochodzi do nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych ani do przeniesienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a baza danych stanowi wyłącznie zasób informacyjny wykorzystywany przez oprogramowanie Spółki?

          11. Czy Wnioskodawca, ustalając dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, może dokonać alokacji kosztów wspólnych (w tym m.in. kosztów wynagrodzeń zespołu badawczo-rozwojowego), o których mowa w sekcji E opisu stanu faktycznego, do poszczególnych kwalifikowanych IP w proporcji odpowiadającej udziałowi przychodów uzyskanych z danego IP w łącznych przychodach Spółki z kwalifikowanych IP w danym roku podatkowym (tzw. klucz przychodowy)?

          12. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym momentem powstania nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (IP) w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 uCIT, w przypadku kolejnych wersji rozwijanego oprogramowania (np. v2, v3), jest moment zakończenia prac rozwojowych potwierdzonych raportem z realizacji projektu B+R, które prowadzą do wprowadzenia istotnych nowych funkcjonalności, cech technologicznych lub użytkowych, umożliwiających odrębną komercjalizację tego IP oraz wyodrębnienie przychodów z tego tytułu?

          13. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka może zastosować preferencję IP Box: (i) w zeznaniu CIT-8 za rok, w którym ewidencja z art. 24e ust. 1 nie była prowadzona na bieżąco, jeżeli sporządzi ją przed złożeniem zeznania, oraz (ii) poprzez korektę zeznań za lata nieprzedawnione po sporządzeniu takiej ewidencji?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1.

Spółka stoi na stanowisku, że najnowsza wersja C stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wersja ta zawiera istotne, nierutynowe zmiany technologiczne i funkcjonalne, wytworzone w ramach działalności B+R. Posiada także własną (…), co pozwala na wyodrębnienie przychodów per wersja.

Ad. 2.

W ocenie Spółki, wskaźnik nexus dla najnowszej wersji C należy wyliczać wyłącznie na podstawie kosztów poniesionych od rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją. Koszty dotyczące wcześniejszych wersji, komercjalizowanych odrębnie, nie powinny być uwzględniane. Takie podejście zapewnia zgodność kalkulacji z faktycznym cyklem wytwórczym danego IP.

Ad. 3.

Spółka uważa, że najnowsza wersja D spełnia przesłanki odrębnego kwalifikowanego IP. Modyfikacje mają charakter istotny i twórczy, obejmując nowe funkcje i rozwiązania techniczne. Równolegle prowadzona jest odrębna (…), co umożliwia wyodrębnienie przychodów.

Ad. 4.

Wskaźnik nexus dla najnowszej wersji D powinien być liczony wyłącznie z kosztów przypisanych do tej wersji od momentu startu prac. Koszty starszych wersji należy pominąć. Zapewnia to przejrzystość i prawidłową korelację kosztów i efektów.

Ad. 5.

Najnowsza generacja Z stanowi odrębne kwalifikowane IP. Zawiera (…). Zmiany mają charakter twórczy i nierutynowy.

Ad. 6.

Wskaźnik nexus dla Z powinien obejmować wyłącznie koszty tej generacji, od chwili rozpoczęcia prac nad v3. Koszty wcześniejszych rozwiązań należy wyłączyć. Odzwierciedla to realny proces tworzenia konkretnego prawa.

Ad. 7.

A w wersji 2 stanowi odrębne kwalifikowane IP. (…), co ma charakter istotny i twórczy. Funkcjonalny zakres i dokumentacja potwierdzają samodzielność tej wersji.

Ad. 8.

Wskaźnik nexus dla najnowszej wersji A powinien uwzględniać wyłącznie koszty poniesione na wytworzenie/rozwój tej wersji. Wydatki dotyczące wcześniejszych wersji nie podlegają wliczeniu. Taki podział odpowiada odrębnej komercjalizacji i ewidencji per wersja.

Ad. 9.

Oprogramowanie B stanowi kwalifikowane IP jako autorski program komputerowy Spółki. Korzystanie z licencjonowanych danych od podmiotu powiązanego nie pozbawia statusu kwalifikowanego IP po stronie Spółki, ponieważ przedmiotem prawa jest kod i rozwiązania programistyczne. Licencjonowane dane nie są częścią kwalifikowanego IP Spółki.

Ad. 10.

Koszty licencji na bazę danych od podmiotu powiązanego nie powinny być uwzględniane we wskaźniku nexus, nie stanowią nabycia wyników prac B+R ani nabycia kwalifikowanego IP po stronie Spółki. Wydatki te mogą natomiast być ujęte przy ustalaniu dochodu/straty z kwalifikowanego IP.

Ad. 11.

Spółka stoi na stanowisku, że dopuszczalne jest alokowanie kosztów wspólnych do poszczególnych IP z zastosowaniem klucza przychodowego. Klucz będzie stosowany konsekwentnie, udokumentowany i weryfikowalny. Zapewni to rzetelne przypisanie kosztów do źródeł przychodu.

Ad. 12.

Za moment powstania nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Spółka uznaje zakończenie projektu potwierdzone kartą projektu, dokumentującą akceptację wdrożenia na środowisko produkcyjne oraz zamknięcie prac rozwojowych nad daną wersją. Wyznaczenie momentu zakończenia prac B+R jako granicy „powstania” nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) ma charakter ewidencyjno-dowodowy i służy spełnieniu wymogów art. 24e uCIT (wyodrębnienie per IP).

Ad. 13.

Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki 5% do dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w zeznaniu CIT-8 za rok, w którym ewidencja, o której mowa w art. 24e ust. 1 uCIT, nie była prowadzona na bieżąco, o ile ewidencja ta zostanie sporządzona po zakończeniu roku i przed złożeniem zeznania oraz pozwala na wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa, przyporządkowanie przychodów i kosztów, ustalenie dochodu lub straty oraz obliczenie wskaźnika nexus.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1-8.

Zgodnie z objaśnieniami Ministra Finansów dotyczącymi preferencji IP Box oraz ugruntowaną praktyką interpretacyjną organów podatkowych, przesłanką uznania autorskiego prawa do programu komputerowego za kwalifikowane prawo własności intelektualnej jest jego twórczy, indywidualny charakter, wynikający z działalności badawczo-rozwojowej podatnika. Program komputerowy, podlegający ochronie prawnej na mocy art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to w rozumieniu prawa utwór, który każdorazowo musi być efektem działalności twórczej, będącej wyrazem indywidualnej kreacji intelektualnej autora lub zespołu autorów.

Dynamiczny rozwój technologii sprawia, że zarówno doktryna, jak i praktyka, wskazują na konieczność szerokiego, funkcjonalnego rozumienia pojęcia „programu komputerowego”, przy czym dla celów podatkowych każda nowa wersja oprogramowania powstała w wyniku prac rozwojowych powinna być analizowana pod kątem spełnienia przesłanek uznania jej za odrębny utwór, a tym samym - za odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Co istotne, jak wynika wprost z objaśnień MF, program komputerowy podlega ochronie prawnej, o ile stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od sposobu wyrażenia czy przeznaczenia.

W praktyce gospodarczej naturalnym zjawiskiem jest wieloetapowy rozwój oprogramowania, polegający nie tylko na wprowadzaniu drobnych, rutynowych modyfikacji, ale również na wdrażaniu rozwiązań o charakterze nowatorskim, znacząco zmieniających strukturę lub funkcjonalność istniejącego już programu. Takie działania mają charakter twórczy i w rezultacie prowadzą do powstania nowego utworu w rozumieniu prawa autorskiego, stanowiącego odrębny przedmiot ochrony. Nowa wersja programu komputerowego, która jest efektem zaawansowanych prac rozwojowych, a nie jedynie prostą aktualizacją czy naprawą błędów, powinna być uznana za samodzielne, niezależne kwalifikowane prawo własności intelektualnej, funkcjonujące w obrocie prawnym i gospodarczym autonomicznie względem wcześniejszych wersji.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie potwierdzał, że nowa wersja oprogramowania może stanowić odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tak między innymi w interpretacji z 10 lutego 2022 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.638.2021.1.MF: „(…) z objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dot. IP-BOX (akapit Nr 51) wynika, że „rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postaci, o ile działania te prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP”.

Ponadto w akapicie Nr 54 ww. objaśnień Ministerstwo Finansów wskazuje, że „rozwijanie” i „ulepszanie” kwalifikowanego IP należy rozumieć jako ogół prac badawczo-rozwojowych podatnika, skutkujących poszerzeniem zakresu funkcjonalnego albo użyteczności kwalifikowanego IP”.

W świetle powyższego, podkreślenia wymaga, że skoro ulepszenie oprogramowania zostało dokonane w ramach działalności badawczo-rozwojowej i stanowi ono nowy utwór o charakterze „samoistnym” (innym niż prawo zależne), który jednocześnie będzie podlegać ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to ww. ulepszenie tworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji aplikacji prawo własności intelektualnej (tj. autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).”

Konsekwencją powyższego jest konieczność prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla każdej takiej wersji programu komputerowego, obejmującej zarówno przychody, jak i koszty bezpośrednio oraz pośrednio związane z danym kwalifikowanym IP. Taki sposób postępowania jest nie tylko zgodny z przepisami uCIT, w szczególności art. 24d i 24e, ale również z wykładnią przedstawioną w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Wyraźnie akcentuje się w nich, że podatnik zobowiązany jest do wyodrębnienia każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz do przyporządkowania do niego jedynie tych kosztów, które faktycznie służyły wytworzeniu, rozwinięciu lub ulepszeniu danego prawa.

W tym kontekście, przy kalkulacji wskaźnika nexus dla nowej, wyodrębnionej wersji oprogramowania, należy uwzględniać wyłącznie koszty poniesione w związku z działalnością badawczo-rozwojową dotyczącą tej konkretnej wersji. Nie jest dopuszczalne, aby do kalkulacji wskaźnika nexus włączać koszty historyczne, poniesione na wcześniejsze wersje oprogramowania, które stanowiły odrębne utwory i odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu uCIT. Stanowisko to znajduje potwierdzenie zarówno w objaśnieniach podatkowych, jak i w indywidualnych interpretacjach wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo w interpretacji indywidualnej z 16 lipca 2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.237.2024.2.PK wskazano, że: „Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.”

Takie podejście zapewnia spójność systemową przepisów dotyczących preferencji IP Box, odpowiada celowi ustawodawcy w zakresie stymulowania innowacyjności poprzez premiowanie faktycznych efektów działalności badawczo-rozwojowej, a jednocześnie gwarantuje prawidłowość i przejrzystość rozliczeń podatkowych. W rezultacie, uzasadnione jest stanowisko, zgodnie z którym każda nowa wersja programu komputerowego, powstała w wyniku istotnych, twórczych zmian, powinna być kwalifikowana jako odrębne prawo własności intelektualnej, a przy kalkulacji wskaźnika nexus należy brać pod uwagę wyłącznie koszty związane z tą wersją, pomijając historyczne nakłady dotyczące poprzednich wersji oprogramowania.

Kontynuacja nazwy handlowej

Finalnie, Wnioskodawca podkreśla, że fakt kontynuacji nazwy handlowej (marketingowej) dla kolejnych wersji programu, stanowiących odrębne programy komputerowe, stanowi normę na rynku programów komputerowych. Znamiennym przykładem pozostaje seria systematów operacyjnych Windows, które choć czasem diametralnie od siebie inne, zawierały wspólny człon nazwy oraz zmienny element wskazujący na wersję (np. XP, 98, Vista etc.). Zjawisko to dotyczy wielu programów komputerowych, o bardzo rozpoznawalnych markach (np. program Word, Excel, PowerPoint).

W ocenie Wnioskodawcy, zachowanie analogicznej nazwy handlowej, poznanej już przez klientów, dla wybranych produktów (np. C czy D) nie wpływa na fakt, że ich nowe wersje stanowią oddzielne programy komputerowe. Wartym podkreślenia jest również, że nowe wersje produktów są oddzielenie wyceniane.

Przyjęcie stanowiska przeciwnego powodowałoby, że faktycznie nie byłoby możliwe oddzielenie poszczególnych kwalifikowanych IP od siebie i tym samym wyliczenia wskaźnika Nexus. Dla zobrazowania tego zjawiska warto rozważyć sytuację systemu operacyjnego Windows 12, gdzie ze względu na tę samą nazwę („Windows”) konieczne byłoby sięgnięcie do czasów Windows 95 (lub nawet wcześniej) dla zebrania wszystkich kosztów wytworzenia tego programu.

Ad. 9.

Pojęcie „programu komputerowego” należy ujmować szeroko i funkcjonalnie. Ochrona prawnoautorska obejmuje nie tylko kod źródłowy i wynikowy, lecz także funkcjonalne części składowe programu, w tym opis procedur operacyjnych, interfejs spełniający warunek interoperacyjności oraz „zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych”. Tak rozumiane oprogramowanie jako „copyrighted software”, funkcjonalnie równoważne patentowi w ujęciu BEPS Action 5 - mieści się w katalogu kwalifikowanych IP, o ile zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w działalności B+R i podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim oraz art. 24d uCIT. Program oparty na bazie danych, który projektuje i wykorzystuje strukturę danych poprzez logikę biznesową, modele i interfejsy, spełnia te kryteria i jako oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Sama baza danych jako zbiór informacji nie stanowi odrębnego KPWI, ponieważ katalog kwalifikowanych praw ma charakter enumeratywny i obejmuje m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, a nie treść danych. W realiach sprawy Wnioskodawcy rezultatem prac są autorskie programy komputerowe obejmujące kod nowych modułów API, modele danych i logikę biznesową, natomiast zewnętrzne treści przetwarzane przez API nie stanowią elementu kwalifikowanego prawa. W konsekwencji program oparty na bazie danych, jako twórcze oprogramowanie, kwalifikuje się jako KPWI, o ile został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony w działalności badawczo-rozwojowej.

Ad. 10.

Koszty licencji na bazę danych, która jest jedynie zasobem informacji, nie mieszczą się w kategoriach c ani d wzoru nexus. Litera c obejmuje nabycie wyników prac B+R związanych z KPWI od podmiotu powiązanego, natomiast litera d nabycie kwalifikowanego IP. Definicje tych pozycji wynikają wprost z Objaśnień MF (pkt 108), które rozdzielają: a) własne B+R, b) nabycie wyników B+R od niepowiązanego, c) nabycie wyników B+R od powiązanego, d) nabycie kwalifikowanego IP. Skoro Spółka nabywa dostęp/licencję do danych, a nie wyniki B+R ani kwalifikowane IP, wydatek pozostaje poza literami c/d i nie powinien być wliczany do wskaźnika nexus. Jednocześnie może on wpływać na kalkulację dochodu/straty z KPWI zgodnie z ogólnymi zasadami.

Ad. 11.

W ocenie Spółki, w sytuacji gdy nie jest możliwe przypisanie określonych kosztów wyłącznie do danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Spółka jest uprawniona do alokowania tych kosztów zgodnie z kluczem przychodowym. Przyjęta metodologia polega na tym, że wydatki wspólne, ponoszone na funkcjonowanie całego przedsiębiorstwa, a niemożliwe do bezpośredniego przypisania, są rozdzielane na przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz pozostałych źródeł, w proporcji odpowiadającej udziałowi przychodów z kwalifikowanych IP w ogólnej kwocie przychodów Spółki.

Spółka prowadzi szczegółową ewidencję kosztów, w której wyodrębnia te wydatki, które można bezpośrednio przypisać do konkretnego prawa własności intelektualnej. Pozostałe koszty, dotyczące ogólnej działalności gospodarczej takie jak wydatki na obsługę prawną, księgową, opłaty za media, wynagrodzenia osób administracyjnych czy koszty najmu biura alokuje przy użyciu klucza przychodowego. W praktyce oznacza to, że koszty pośrednie są przyporządkowywane do przychodów z IP Box w tej samej proporcji, w jakiej przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej pozostają do łącznych przychodów Spółki w danym roku podatkowym.

Stosowanie klucza przychodowego znajduje potwierdzenie zarówno w przepisach uCIT (art. 15 ust. 2 i 2a uCIT), jak i w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS, przykładowo w interpretacji z 11 czerwca 2025 r. 0111-KDIB1-3.4010.170.2025.2.MBD, w której wskazano że: „w sytuacji, gdy podatnik nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, będzie uprawniony stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym.”

Pismem z 9 stycznia 2026 r., doprecyzowali Państwo własne stanowisko w sprawie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 11 o następujące:

Wnioskodawca doprecyzowuje, że klucz przychodowy będzie stosowany wyłącznie do tych kosztów wspólnych, których nie da się w sposób obiektywny i weryfikowalny przypisać do konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dalej „KPWI”. W konsekwencji klucz przychodowy będzie obejmował koszty ogólne funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie mają mierzalnego powiązania z konkretnymi programami komputerowymi stanowiącymi KPWI.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że koszty wynagrodzeń zespołu badawczo-rozwojowego, w zakresie w jakim dotyczą prac nad poszczególnymi programami komputerowymi stanowiącymi KPWI, będą przypisywane do tych programów w sposób obiektywny i weryfikowalny na podstawie ewidencji projektowej, w szczególności ewidencji zadań i czasu pracy prowadzonej w podziale na programy komputerowe. Jeżeli dana osoba wykonuje prace dotyczące więcej niż jednego programu komputerowego, koszty jej wynagrodzenia będą przypisywane do poszczególnych programów proporcjonalnie do zarejestrowanego czasu pracy. Z uwagi na możliwość takiego projektowego przypisania, koszty te nie będą co do zasady obejmowane alokacją kluczem przychodowym.

Wnioskodawca wskazuje również, że koszty prac rozwojowych ponoszone w związku z wytwarzaniem i rozwijaniem programów komputerowych są rozliczane podatkowo zgodnie z art. 15 ust. 4a ustawy o CIT, stosownie do metody przyjętej przez Spółkę. Kwestia momentu zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje odrębna od sposobu ich przypisania do poszczególnych KPWI na potrzeby kalkulacji dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Koszty wynagrodzeń ponoszone po rozpoczęciu komercjalizacji danego programu, dotyczące jego dalszego rozwoju lub aktualizacji, będą przypisywane do tego programu zgodnie z ewidencją projektową i uwzględniane przy ustalaniu wyniku dla tego KPWI.

Ad. 12.

W świetle Objaśnień IP Box podatnik musi wyodrębnić każde kwalifikowane IP w księgach i zapewnić ewidencję pozwalającą ustalić przychody i koszty przypadające na każde IP oddzielnie. Skoro wskaźnik nexus oblicza się per IP, a jego wartość liczy się kumulatywnie w czasie życia danego prawa, to racjonalnym i weryfikowalnym punktem granicznym dla „powstania” nowego IP jest zakończenie prac rozwojowych potwierdzone akceptacją wdrożenia na środowisko produkcyjne. Od tej chwili możliwa jest odrębna eksploatacja i komercjalizacja wersji oraz prowadzenie samodzielnej ewidencji przychodów i kosztów. Taki wybór punktu odniesienia pozostaje w pełnej zgodzie z wymogiem ewidencyjnym „per IP” oraz konstrukcją nexus przedstawioną przez MF.

Ad. 13.

W art. 24e ust. 1 uCIT ustawodawca określa zakres ewidencji, a w art. 24e ust. 2 wskazuje skutek braku możliwości ustalenia dochodu z kwalifikowanych praw. Przepisy nie wprowadzają wymogu prowadzenia ewidencji „na bieżąco”. Kluczowe jest to, aby w momencie wykazania preferencji możliwe było ustalenie przychodów, kosztów, dochodu lub straty oraz wskaźnika nexus odrębnie dla każdego prawa. Takie rozumienie potwierdza aktualna praktyka interpretacyjna po kontrolach sądowych.

W interpretacji indywidualnej DKIS z 13 maja 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.544.2022.12.MBD, wydanej po wyroku NSA z 7 grudnia 2023 r., II FSK 535/23, oraz WSA w Rzeszowie z 9 lutego 2023 r., I SA/Rz 739/22, organ uznał za prawidłowe stanowisko, że podatnik może zaprowadzić ewidencję z art. 24e ust. 1 po poniesieniu kosztów lub po powstaniu przychodów oraz, że może skorygować zeznania CIT za poprzednie lata w celu skorzystania z IP Box. W judykaturze konsekwentnie przyjmuje się, że przepisy o IP Box nie nakładają obowiązku bieżącego prowadzenia ewidencji, a decydująca jest jej kompletność i weryfikowalność na potrzeby wykazania dochodu w zeznaniu lub jego korekcie. W szczególności potwierdzono to m.in. w wyrokach WSA w Szczecinie z 8 grudnia 2021 r., I SA/Sz 854/21, oraz WSA w Gorzowie Wlkp. z 20 maja 2021 r., I SA/Go 79/21.

Tym samym, skoro Spółka jest w stanie odtworzyć ewidencję IP Box w oparciu o prowadzoną dokumentację B+R i ewidencję zarządczą oraz wyodrębnia przychody na poziomie poszczególnych IP, spełnia warunek z art. 24e ust. 1 uCIT i może zastosować preferencję zarówno w zeznaniu za dany rok, jak i w korekcie za lata nieprzedawnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

W myśl art. 24d ust. 2 updop:

kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1. patent,

2. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),

8. autorskie prawo do programu komputerowego

   - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:

Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

 

Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop:

dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:

 1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

 2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

 3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,

 4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.

 

W myśl art. 24e ust. 1 updop:

podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

 1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

 2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

 3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

 4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

 5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:

Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:

Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności lub opłat wynikających z umowy licencyjnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

 

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

 1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

 2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;

 3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Ad. 1, 3, 5, 7 i 9.

Państwa wątpliwości objęte pytaniami oznaczonymi we wniosku nr 1, 3, 4 i 7 dotyczą ustalenia, czy najnowsze wersje programów komputerowych: „C”, „D”, „Z”, „A” oraz program „B” stanowią odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 updop.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego ww. program komputerowy oraz najnowsze wersje wskazanych wyżej programów komputerowych powstały w wyniku prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. Każde z wymienionych oprogramowań stanowi autorski program komputerowy i podlega ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ochroną objęta jest w szczególności warstwa programistyczna tych rozwiązań: kod źródłowy i wynikowy, moduły i komponenty oraz elementy niezbędne do działania programu w zakresie przewidzianym prawem.

Biorąc pod uwagę powyższe, wyjaśnić w tym miejscu należy, że z objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dot. IP-BOX (akapit Nr 51) wynika, że „rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postaci, o ile działania te prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP”.

Ponadto w akapicie Nr 54 ww. objaśnień Ministerstwo Finansów wskazuje, że „rozwijanie” i „ulepszanie” kwalifikowanego IP należy rozumieć jako ogół prac badawczo-rozwojowych podatnika, skutkujących poszerzeniem zakresu funkcjonalnego albo użyteczności kwalifikowanego IP”.

W świetle powyższego, podkreślenia wymaga, że skoro nowe wersje oprogramowania zostały dokonane w ramach prowadzonej przez Państwa Spółkę działalności badawczo-rozwojowej i stanowią odrębne od ich poprzednich wersji programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to należy stwierdzić, że najnowsze wersje programów komputerowych: „C”, „D”, „Z”, „A” stanowić będą odrębne od „podstawowej” wersji tych programów autorskie prawa do programów komputerowych, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Podobnie należy uznać, że skoro program komputerowy „B” został wytworzony przez zespół projektowy składający się zarówno z pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i współpracowników B2B realizujących na rzecz Spółki działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT oraz, że podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to należy uznać, że stanowi on autorskie prawo do programu komputerowego w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.

Stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 3, 5, 7 i 9 w zakresie ustalenia, czy wskazane przez Państwa najnowsze wersje programów komputerowych: „C”, „D”, „Z”, „A” oraz program „B” będące efektem tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT jest prawidłowe.

Ad. 2, 4, 6 i 8.

 

Odnosząc się natomiast do pytań nr 2, 4, 6 i 8 wskazuję, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

- wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.

 

Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

- wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

 

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem (rozwojem) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

- kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

- dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Skoro nowe wersje oprogramowań: „C”, „D”, „Z”, „A” stanowią odrębne od ich poprzednich wersji autorskie prawa do programów komputerowych w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, to powinni Państwo dla celów kalkulacji wskaźnika nexus dla najnowszych wersji oprogramowań uwzględniać wyłącznie koszty poniesione od momentu rozpoczęcia prac nad tymi konkretnymi wersjami oprogramowań, z wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój poprzednich wersji tych oprogramowań, które były przedmiotem odrębnej komercjalizacji.

 

Zatem, zgadzam się z Państwa stanowiskiem w kwestii objętej pytaniami nr 2, 4, 6 i 8, tj. w zakresie ustalenia:

   - czy dla celów kalkulacji wskaźnika nexus dla najnowszej wersji oprogramowania „C”, Spółka powinna uwzględniać wyłącznie koszty poniesione od momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją oprogramowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój poprzednich wersji tego oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej komercjalizacji,

   - czy dla celów kalkulacji wskaźnika nexus dla najnowszej wersji oprogramowania „D”, Spółka powinna uwzględniać wyłącznie koszty poniesione od momentu rozpoczęcia prac nad tą konkretną wersją oprogramowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych wcześniej na rozwój poprzednich wersji tego oprogramowania, które były przedmiotem odrębnej komercjalizacji,

   - czy wskaźnik nexus dla „Z” należy ustalać wyłącznie na podstawie kosztów poniesionych na tę generację, z wyłączeniem kosztów dotyczących wcześniejszych rozwiązań,

   - czy wskaźnik nexus dla najnowszej wersji oprogramowania „A” należy ustalać wyłącznie na podstawie kosztów poniesionych na tę generację, z wyłączeniem kosztów dotyczących wcześniejszych rozwiązań.

Ad. 10

Państwa wątpliwość objęta pytaniem nr 10 dotyczy ustalenia, czy w przypadku programu B, Spółka powinna uwzględnić w mianowniku wskaźnika nexus koszty nabycia licencji na bazę danych od podmiotu powiązanego, jeżeli w ramach tej transakcji nie dochodzi do nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych ani do przeniesienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a baza danych stanowi wyłącznie zasób informacyjny wykorzystywany przez oprogramowanie Spółki.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że Państwa Spółka zrealizowała projekt „B” w celu wytworzenia nowego produktu, który (…) na podstawie posiadanych danych, które pochodzą z licencjonowanej bazy danych od spółki-matki Wnioskodawcy. Licencja zapewnia wyłącznie dostęp do danych i nie obejmuje nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych ani nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z brzmienia art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, podatnik może zaliczyć m.in. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od podmiotu powiązanego (lit. c) oraz nabycie kwalifikowanych praw własności intelektualnej (lit. d).

Skoro, jak Państwo wskazują, licencja nie obejmuje nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych, jak również nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej, to należy przyznać słuszność Państwa stanowisku, zgodnie z którym koszty licencji na bazę danych nie mieszczą a się w lit. c ani w lit. d wzoru nexus.

Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji w zakresie pytania nr 10 jest wyłącznie kwestia ustalenia, czy w przypadku programu B, Spółka powinna uwzględnić w mianowniku wskaźnika nexus koszty nabycia licencji na bazę danych od podmiotu powiązanego, jeżeli w ramach tej transakcji nie dochodzi do nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych ani do przeniesienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a baza danych stanowi wyłącznie zasób informacyjny wykorzystywany przez oprogramowanie Spółki. W konsekwencji, przedmiotem nie była ocena, czy wskazany wydatek może zostać ujęty przy ustalaniu dochodu/straty z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad. 11

Wątpliwość przedstawiona w pytaniu nr 11 dotyczy ustalenia, czy państwa Spółka, ustalając dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, może dokonać alokacji kosztów wspólnych (w tym m.in. kosztów wynagrodzeń zespołu badawczo-rozwojowego), o których mowa w sekcji E opisu stanu faktycznego, do poszczególnych kwalifikowanych IP w proporcji odpowiadającej udziałowi przychodów uzyskanych z danego IP w łącznych przychodach Spółki z kwalifikowanych IP w danym roku podatkowym (tzw. klucz przychodowy).

W odniesieniu do powyższych wątpliwości wskazać należy, że z treści cytowanego już art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, wynika, że dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Tym samym, w pierwszej kolejności należy określić przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. W odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za autorskie prawa do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w myśl którego kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Państwa w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia programu komputerowego, możliwe jest ustalenie faktycznego kosztu poniesionego w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio działalność związaną z wytworzeniem konkretnego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, tj. części przypadającej na przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (np. wg art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT).

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy CIT,

Stosownie do art. 15 ust. 2a ustawy CIT,

Z uwagi na podział przychodów na dwie kategorie, tj. przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, ustawodawca dostosował regulację dotyczącą alokacji kosztów pośrednich przez dodanie art. 15 ust. 2b updop, zgodnie z którym:

Przy czym, to Wnioskodawca zobowiązany jest wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

Zgadzam się z Państwem, że w sytuacji gdy nie jest możliwe przypisanie określonych kosztów wyłącznie do danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Spółka jest uprawniona do alokowania tych kosztów zgodnie z kluczem przychodowym.

Zatem, stanowisko jest prawidłowe.

Ad. 12.

Mając na uwadze powyższe, zgadzam się z Państwem, że momentem powstania nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (IP) w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, w przypadku kolejnych wersji rozwijanego oprogramowania (np. v2, v3), jest moment zakończenia prac rozwojowych potwierdzonych raportem z realizacji projektu B+R, które prowadzą do wprowadzenia istotnych nowych funkcjonalności, cech technologicznych lub użytkowych, umożliwiających odrębną komercjalizację tego IP oraz wyodrębnienie przychodów z tego tytułu.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Ad. 13.

Państwa wątpliwości objęte pytaniem oznaczonym we wniosku nr 13, dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka może zastosować preferencję IP Box:

(i)  w zeznaniu CIT-8 za rok, w którym ewidencja z art. 24e ust. 1 nie była prowadzona na bieżąco, jeżeli sporządzi ją przed złożeniem zeznania, oraz

(ii) poprzez korektę zeznań za lata nieprzedawnione po sporządzeniu takiej ewidencji.

Ewidencja - zgodnie z art. 24e ustawy o CIT - ma na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek opodatkowania dochodu podatkiem dochodowym wg stawki 9% lub 19%.

Powyższe ma zapewnić możliwość ustalenia łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Należy podkreślić, że stosowanie preferencji IP BOX jest prawem a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, że z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia wskazanej w art. 24e ust. 1 updop, ewidencji rachunkowej.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że ewidencje rachunkową, o której mowa w art. 24e ust. 1 updop, będą Państwo prowadzić od 1 stycznia 2026 r. Tym samym, do czasu zaprowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej umożliwiającej prawidłowe i terminowe złożenie zeznania podatkowego za rok podatkowy, za który rozważają Państwo skorzystanie z preferencji IP Box, nie mogą Państwo skorzystać z tej preferencji.

 

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie zastosowania preferencji IP Box:

- w okresie, kiedy ewidencja rachunkowa nie była prowadzona na bieżąco ale zostanie sporządzona przed złożeniem zeznania podatkowego - jest prawidłowe,

- w okresie po sporządzeniu ewidencji rachunkowej za lata poprzednie (tj. lata 2020-2025) - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.