Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.732.2025.2.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X z siedzibą w (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) to firma specjalizująca się w branży (…). Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej. Prowadzi działalność na polskim rynku w obszarze (…). Spółka (…) oraz obsługuje procesy związane ze (…).

Spółka jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. 2025 poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości dochodów.

Spółka nabyła system magazynowania (…) w magazynie (…) (dalej jako: „Urządzenia”), stanowiące system urządzeń i maszyn wchodzących w skład parku maszynowego służącego do prowadzenia działalności gospodarczej. Zakup miał na celu m.in. zwiększenie wydajności działalności, zautomatyzowanie procesów (…) oraz optymalizację wykorzystywanej przestrzeni magazynowej.

Niezależnie, jeszcze przed nabyciem Urządzeń, Spółka zawarła z Y (dalej jako: „Leasingodawca”), umowy sprzedaży i leasingu zwrotnego (dalej jako: „Umowy leasingu zwrotnego”) zgodnie, z którymi Leasingodawca nabędzie od Spółki Urządzenia za cenę uzgodnioną z dostawcami, od których Spółka nabyła Urządzenia, a następnie zwrotnie wyleasinguje je Spółce (sale&lease back).

Umowy leasingu zwrotnego, stanowią umowy leasingu operacyjnego, określonego w art. 17b ustawy o CIT tj.:

1) zostały zawarte na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji rzeczy ruchomych (Urządzeń) objętych Umowami,

2) suma opłat leasingowych, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej Urządzeń.

Kwestia kwalifikacji Umowy leasingu zwrotnego pod kątem jej charakteru, tj. jako umowy leasingu operacyjnego bądź finansowego, nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Po nabyciu własności Urządzeń Leasingodawca udostępnia Spółce Urządzenia do używania przez Spółkę w ramach jej podstawowej działalności z obszaru (…). W zamian za korzystanie z przedmiotu leasingu Spółka zobowiązana jest do uiszczania rat leasingu zgodnie z ustalonym harmonogramem.

Ze względów technicznych, strony leasingu uzgodniły w Umowach, że przedmiot leasingu, zarówno przed przeniesieniem jego własności na rzecz Leasingodawcy (tj. przed datą rozpoczęcia leasingu), jak i w okresie trwania leasingu, będzie się znajdował w posiadaniu Spółki. Tym samym przeniesienie własności nie wiąże się z przemieszczeniem Urządzeń.

Umowy leasingu zwrotnego zostały zawarte na okres 96 miesięcy (8 lat). Po upływie tego okresu Leasingodawca zobowiązuje się sprzedać Urządzenia na rzecz Spółki (Spółka zobowiązuje się je nabyć) – własność Urządzeń przejdzie na Spółkę z chwilą uiszczenia przez nią wszelkich rat leasingu wraz z wartością końcową oraz wszelkimi zaległymi zobowiązaniami finansowymi w chwili zapłaty wartości końcowej.

Równocześnie, jeżeli powyższe ustalenia nie dojdą do skutku, Spółka zobowiązana będzie na własny koszt i ryzyko zdemontować Urządzenia i dostarczyć je w stanie niepogorszonym oraz ponownie zainstalować w miejscu wskazanym przez Leasingodawcę, z uwzględnieniem zużycia powstałego w wyniku użytkowania zgodnego z niniejszą Umową, w terminie i miejscu wskazanym przez Leasingodawcę.

Przed ich sprzedażą na rzecz Leasingodawcy Urządzenia nie były kompletne i zdatne do użytku, a ich przewidywany okres używania w związku z zawartymi Umowami leasingu zwrotnego nie przekraczał roku, wobec czego Spółka nie przyjęła Urządzeń do używania oraz nie wprowadzała ich do ewidencji środków trwałych i tym samym nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych – zbycie Urządzeń nastąpi przed ich przyjęciem do używania.

Niezależnie od poniesienia ceny nabycia Urządzeń, przed przeniesieniem ich własności na rzecz Leasingodawcy, Spółka poniosła szereg kosztów, związanych z ich montażem, instalacją i parametryzacją, niezbędnych do przystosowania ich oraz optymalizacji dla celów działalności Spółki. Część tych prac dokonywali dostawcy tych urządzeń. Koszty te nie zostały uwzględnione w cenie sprzedaży Urządzeń na rzecz Leasingodawcy (dalej jako: „Dodatkowe koszty”).

Dodatkowe koszty obejmowały przede wszystkim:

1. koszty transportu,

2. doradztwo techniczne związane z montażem i ergonomią Urządzeń,

3. doradztwo w zakresie technicznych aspektów związanych z projektem i wykonaniem parku maszynowego, którego częścią są Urządzenia,

5. koszty parametryzacji i konfiguracji Urządzeń,

6. koszty montażu w ramach parku maszynowego,

7. Koszty projektowe i dokumentacji technicznej,

8. Koszy integracji systemów Spółki z Urządzeniami.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 23 grudnia 2025 r., uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego, następująco:

1. Kiedy dokonali Państwo zakupu Urządzeń będących przedmiotem leasingu zwrotnego (data) oraz czy zaliczyli Państwo zakup tych Urządzeń do kosztów uzyskania przychodów?

Jeśli tak, proszę o wskazanie, kiedy to nastąpiło? Jeśli nie, proszę o wskazanie przyczyny braku zaliczenia wydatków na ich zakup do kosztów uzyskania przychodów.

Odp: Na wstępie Spółka wyjaśnia, że Urządzenia będące przedmiotem trzech umów leasingu zwrotnego (Leasing 1, Leasing 2 oraz Leasing 3):

1) Leasing 1 umowa z dostawcą została zawarta (…).,

2) Leasingu 2 umowa z dostawcą została zawarta (…),

3) Leasingu 3 umowa z dostawcą została zawarta (…).

Dostawy i montaż elementów Urządzeń były rozłożone w czasie i zakończyły się odpowiednio:

-     dnia (…) w przypadku Leasingu 1,

-     dnia (…) w przypadku Leasing 3,

-     dnia (…) w przypadku Leasing 2.

Zakup Urządzeń został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu w momencie ich sprzedaży na rzecz Y (dalej: „Leasingodawca”), tj. w dniu (…) (Leasing 1) oraz (…) (Leasing 2 i 3).

2. Czy zarówno cena zakupu Urządzeń przez Państwa od dostawcy jak i cena Urządzeń zawarta w umowie leasingu zwrotnego, zostały ustalone na warunkach rynkowych?

Odp: Tak, ceny sprzedaży Urządzeń ustalone w Umowach leasingu zwrotnego z dnia (…) (dalej: „Umowy”), jak również ceny zakupu Urządzeń od dostawców, zostały ustalone na warunkach rynkowych.

Podatnik nie jest podmiotem powiązanym ani w stosunku do dostawców ani Leasingodawcy.

3. Czy Urządzenia będące przedmiotem leasingu zwrotnego stanowiły środek trwały? Jeśli tak proszę wskazać od kiedy?

Odp: Nie, zakupione Urządzenia nie stanowiły środków trwałych dla Spółki.

Przed sprzedażą Urządzeń przez Spółkę na rzecz Leasingodawcy, Urządzenia nie były kompletne i zdatne do użytku. Ponadto, w związku z planowanym leasingiem zwrotnym ich przewidywany okres używania w związku z zawartymi Umowami leasingu zwrotnego nie przekraczał roku.

W związku z tym, Urządzenia nie spełniały definicji środków trwałych wskazanej w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez co Spółka nie wprowadziła ich do ewidencji środków trwałych, jak również nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych – zbycie Urządzeń nastąpiło przed ich przyjęciem do używania.

Po przyjęciu do używania Urządzenia użytkowane będą w leasingu operacyjnym w rozumieniu art. 17b ustawy o CIT, w związku z czym również nie stanowią środków trwałych.

Z uwagi na fakt, że dodatkowe koszty zostały poniesione przed przeniesieniem własności Urządzeń na leasingodawcę, nie mogą być traktowane jako inwestycja w obcym środku trwałym ani też ulepszenia środka trwałego.

4. Czy po dokonaniu przez Państwa zakupu Urządzeń zostały przez Państwa poniesione wydatki będące przedmiotem wniosku? Jeśli nie, to kiedy zostały one przez Państwa poniesione?

Odp: Tak, po dokonaniu zakupu Urządzeń ponoszone były wydatki będące przedmiotem wniosku. Dodatkowe koszty ponoszone były sukcesywnie przed oraz po dokonaniu komplementacji Urządzeń. Koszty te nie zostały uwzględnione w cenie sprzedaży Urządzeń na rzecz Leasingodawcy.

5. Jakie są konkretne postanowienia zawartej przez Państwa umowy sprzedaży oraz umowy leasingu zwrotnego co do przedmiotu tych umów oraz kiedy zostały one zawarte (daty)?

Odp: Spółka zawarła następujące Umowy będące przedmiotem złożonego wniosku:

1. (…),

2. (…),

3. (…).

Umowy zostały skonstruowane w taki sposób, że zawierają zarówno postanowienia dotyczące sprzedaży Urządzeń przez Spółkę na rzecz Leasingodawcy, jak i postanowienia dotyczące leasingu zwrotnego.

Powyższe postanowienia są analogiczne w przypadku obu zawartych umów leasingu zwrotnego.

Zgodnie z kluczowymi postanowieniami Umów leasingu zwrotnego (wyciąg kluczowych postanowień umów leasingu):

(…)

6. Dlaczego koszty będące przedmiotem wniosku nie zostały uwzględnione w cenie Urządzeń będących przedmiotem leasingu?

Odp: Poniesienie dodatkowych kosztów na dzień zawarcia umowy z leasingodawcą nie było przewidywane. Cena sprzedaży uzgodniona z leasingodawcą uwzględniała koszty dostarczenia urządzeń do zakładu Podatnika i ich instalacji, natomiast koszty dodatkowe dotyczyły głównie ich parametryzacji i optymalizacji dla celów działalności Spółki.

Spółka nie podejmowała rozmów zmierzających do zwiększenia ceny sprzedaży, gdyż poczynione dodatkowe nakłady nie zwiększały wartości Urządzeń z punktu widzenia leasingodawcy i w związku z tym leasingodawca nie byłby skłonny zgodzić się na zwiększenie ceny przedmiotów leasingu. W przypadku, gdyby Podatnik nie zdecydował się na wykup urządzeń bądź przestałby płacić raty leasingu dostosowanie Urządzeń do specyficznej działalności Podatnika nie zwiększa wartości tych składników z punktu widzenia leasingodawcy. Z punktu widzenia leasingodawcy zakup przedmiotu leasingu pełni przede wszystkim funkcję gwarancyjną tj. zabezpiecza późniejszą spłatę rat leasingowych.

W przypadku potencjalnej niewypłacalności Spółki, Leasingodawca może sprzedać ten składnik majątku. Tym samym Dodatkowe koszty obejmujące parametryzacje i optymalizacje dla celów działalności Spółki nie mają żadnej wartości dla Leasingodawcy (oraz potencjalnego nabywcy) i dlatego nie nadają się do wykorzystania ani nie służą jako zabezpieczenie.

Dla Spółki zwiększenie ceny sprzedaży również nie miałoby znaczenia. Dalsze zwiększenie ceny sprzedaży jednocześnie powodowałoby zwiększenie rat leasingowych, zarówno w części kapitałowej i odsetkowej, które byłyby nie adekwatne do potrzeb w zakresie płynności finansowej.

Równocześnie, w odniesieniu do Leasingu 1 Spółka chciałaby sprostować przedstawiony stan faktyczny. Spółka zawarła umowę leasing zwrotnego już po nabyciu Urządzeń. Pozostałe elementy stanu faktycznego pozostają bez zmian.

Pytanie

Czy Spółka powinna, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, zaliczać poniesione Dodatkowe koszty do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania Umów leasingu zwrotnego tj. potrącając część Dodatkowych kosztów proporcjonalną do okresu trwania Umów leasingu zwrotnego w każdym roku wykonywania tych Umów?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Dodatkowe koszty powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania Umów leasingu zwrotnego, tj. powinny być potrącone w częściach proporcjonalnych do okresu trwania Umów leasingu zwrotnego odpowiednio w każdym roku ich wykonywania, przez okres 96 miesięcy.

Jak wynika z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)  maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)  inne przedmioty,

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zdaniem Wnioskodawcy, Urządzenia będące przedmiotem niniejszego wniosku nie były środkami trwałymi w rozumieniu przytoczonego przepisu.

Wynika to z następujących przyczyn:

-     Urządzenia stały się kompletne i zdatne do użytku dopiero w momencie, w którym nie stanowiły już własności Spółki – na podstawie zawartych Umów leasingu zwrotnego nastąpiła sprzedaż Urządzeń na rzecz Leasingobiorcy,

-     Umowy leasingu zwrotnego zostały zawarte przed nabyciem urządzeń, wobec czego ich przewidywany okres użytkowania był krótszy niż rok.

Skoro w okresie poprzedzającym sprzedaż Urządzeń nie były one kompletne i zdatne do użytku oraz ich przewidywany okres użytkowania nie przekraczał roku, Urządzenia nie stanowiły środków trwałych. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, Dodatkowe koszty nie stanowiły wydatków zwiększających wartość początkową środka trwałego. Ponadto, do Dodatkowych kosztów nie znalazł zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT mówiący, iż wydatki na nabycie środków trwałych (pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych) stanowią koszt uzyskania przychodów w momencie zbycia tych środków trwałych.

Równocześnie, w związku z faktem, że Dodatkowe koszty zostały poniesione przed przeniesieniem własności na rzecz Leasingodawcy, w ocenie wnioskodawcy nie stanowiły one przyjętych do używania inwestycji w obcym środku trwałym (art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT).

W związku z powyższym, Dodatkowe koszty poniesione przez Spółkę w związku z Urządzeniami oraz zawartymi Umowami leasingu zwrotnego powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu na zasadach ogólnych.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Przepis art. 15 ust. 4b ustawy o CIT stanowi, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1)  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2)  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Kluczowe dla ustalenia, czy dany koszt jest kosztem bezpośrednim jest rozstrzygnięcie, czy poniesiony koszt wiąże się bezpośrednio ze skonkretyzowanym przychodem osiągniętym w jednym roku podatkowym, czy też związek jest pośredni (inny niż bezpośredni) tzn. koszt przyczynia się do powstaniu przychodów w dłuższym okresie.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Umowy leasingu zwrotnego zostały zawarte przed nabyciem Urządzeń zaś cena sprzedaży odpowiadała cenie uzgodnionej z dostawcami (sprzedaż po cenie nabycia) i nie obejmowała Dodatkowych kosztów. Tym samym uwzględniając konstrukcje Umów leasingu zwrotnego wyłącznie koszt wyrażony w cenie nabycia za dostawę urządzeń dotyczy przychodu uzyskanego z ich sprzedaży od Leasingodawcy. Jest to bowiem koszt bezpośrednio i w całości zrefinansowany przez Leasingodawcę.

Trudno natomiast powiązać Dodatkowe koszty wyłącznie z przychodem ze zbycia przedmiotu leasingu na rzecz Leasingodawcy. Po pierwsze z tego powodu, że Umowy leasingu zwrotnego nie pokrywają Dodatkowych kosztów, zatem nie dochodzi do ich zrefinansowania. Tym samym, powiązanie Dodatkowych kosztów wyłącznie z tymi przychodami byłoby nieracjonalne ekonomicznie. Trudno rozsądnie zakładać, że ekonomicznym celem transakcji byłoby wygenerowanie straty.

Ponadto, sens ekonomiczny Dodatkowych kosztów należy upatrywać w kontekście przystosowania Urządzeń na potrzeby działalności Wnioskodawcy. Koszty te w szerszym znaczeniu były niezbędne do zapewnienia przydatności przedmiotu leasingu, dotyczą zatem przychodów uzyskiwanych w okresie leasingu z podstawowej działalności Wnioskodawcy, czyli działalności w obszarze (…).

Tym samym, w kwestii ustalenia momentu potrącenia, zastosowanie do tych kosztów znajduje art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, jako że Dodatkowe koszty dotyczą przychodów opodatkowanych uzyskiwanych w okresie dłuższym niż rok.

Ponadto, z uwagi na to, że Dodatkowe koszty dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy i nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, powinny być one rozliczane zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.

W ocenie Wnioskodawcy, w okolicznościach będących przedmiotem niniejszego wniosku, będzie to okres 96 miesięcy będący okresem na jaki zawarte zostały Umowy leasingu zwrotnego.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy Dodatkowe koszty powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania Umów leasingu zwrotnego, tj. powinny zostać potrącone w częściach proporcjonalnych do czasu trwania Umów leasingu zwrotnego odpowiednio w każdym roku wykonywania tych umów, przez okres 96 miesięcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT” lub „updop”),

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Określona grupa wydatków, w tym związana z finansowaniem środków trwałych, jest zaliczana do kosztów uzyskania przychodów tylko poprzez odpisy amortyzacyjne.

W myśl art. 15 ust. 6 updop:

Z kolei w myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe podlegają amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

-     zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

-     stanowią własność lub współwłasność podatnika,

-     są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

-     przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

-     są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,

-     nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że niezależnie od poniesienia ceny nabycia Urządzeń, przed przeniesieniem ich własności na rzecz Leasingodawcy, Spółka poniosła szereg kosztów, związanych z ich montażem, instalacją i parametryzacją, niezbędnych do przystosowania ich oraz optymalizacji dla celów działalności Spółki. Część tych prac dokonywali dostawcy tych urządzeń. Koszty te nie zostały uwzględnione w cenie sprzedaży Urządzeń na rzecz Leasingodawcy (dalej jako: „Dodatkowe koszty”).

Dodatkowe koszty obejmowały przede wszystkim:

1. koszty transportu,

2. doradztwo techniczne związane z montażem i ergonomią Urządzeń,

3. doradztwo w zakresie technicznych aspektów związanych z projektem i wykonaniem parku maszynowego, którego częścią są Urządzenia,

5. koszty parametryzacji i konfiguracji Urządzeń,

6. koszty montażu w ramach parku maszynowego,

7. Koszty projektowe i dokumentacji technicznej,

8. Koszy integracji systemów Spółki z Urządzeniami.

Przed sprzedażą Urządzeń przez Spółkę na rzecz Leasingodawcy, Urządzenia nie były kompletne i zdatne do użytku. Ponadto, w związku z planowanym leasingiem zwrotnym ich przewidywany okres używania w związku z zawartymi Umowami leasingu zwrotnego nie przekraczał roku.

W związku z tym, Urządzenia nie spełniały definicji środków trwałych wskazanej w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez co Spółka nie wprowadziła ich do ewidencji środków trwałych, jak również nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych – zbycie Urządzeń nastąpiło przed ich przyjęciem do używania.

Dla ustalenia momentu zaliczenia ponoszonych wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, ważne jest rozpoznanie rodzaju powiązania kosztów z przychodami.

W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

-     bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),

-     inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” – brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie, te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru. Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.

Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Kwestia związana z momentem potrącalności kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4 oraz art. 15 ust. 4b-4h ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,

W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,

W świetle powyższych przepisów, Dodatkowe koszty poniesione przez Spółkę należy kwalifikować do kosztów innych niż bezpośrednie (czyli do tzw. kosztów pośrednich), gdyż nie mają one bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przychodach, ale ich poniesienie jest warunkiem ich uzyskania.

Jak już wskazano, koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie) to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Każdy z tych wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Ww. koszty jako koszty pośrednie powinny być w związku z tym potrącane dla celów podatkowych w momencie ich poniesienia, stosownie do art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o CIT.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nie można uznać, że Dodatkowe koszty z uwagi na swój charakter powinny być powiązane z okresem przekraczającym rok podatkowy. Koszy te zostały poniesione w celu przystosowania Urządzeń na potrzeby działalności Spółki i nie wiążą się bezpośrednio z konkretnym okresem czasu.

Mając zatem na uwadze fakt, że w analizowanym przypadku nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj. Dodatkowe koszty nie dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy (tj. z uwagi na charakter ponoszonych wydatków nie ma możliwości zdefiniowania okresu, którego koszty te mogłyby dotyczyć), należy przyjąć, iż poniesione przez Państwa wydatki powinny zostać ujęte w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo, w dacie ich poniesienia.

Przez dzień poniesienia należy natomiast uznać dzień, na który analizowane wydatki zostały ujęte w księgach rachunkowych Wnioskodawcy, na podstawie otrzymanej przez Państwa faktury (rachunku) dokumentającej przedmiotowe koszty lub innych dowodów w przypadku jej braku.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka powinna, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, zaliczać poniesione Dodatkowe koszty do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania Umów leasingu zwrotnego tj. potrącając część Dodatkowych kosztów proporcjonalną do okresu trwania Umów leasingu zwrotnego w każdym roku wykonywania tych Umów jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.