Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.741.2025.1.PC

Interpretacja indywidualna

- stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

26 listopada 2025 r., wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy:

   - wydatki na naprawę i odtworzenie składników majątku trwałego i obrotowego, uszkodzonych i utraconych w wyniku pożaru (Koszty odtworzenia majątku), poniesione przez Wnioskodawcę jeszcze przed Decyzją, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, które uwzględnia się przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT;

   - wydatki na dostosowanie hali produkcyjnej, wykorzystywanej dotychczas do produkcji (…), do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie produkcji (…), ponoszone przez Wnioskodawcę po podjęciu Decyzji, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów wyłączone z działalności strefowej, które nie są uwzględniane przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT;

   - Odszkodowanie od ubezpieczyciela za uszkodzone i utracone w wyniku pożaru składniki majątku trwałego i obrotowego, wykorzystywane do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT;

   - Odszkodowanie od ubezpieczyciela za utracone korzyści (utratę zysku) w związku z czasowym wstrzymaniem produkcji przez Dział (…) z powodu pożaru, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową, posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w Polsce.

Wnioskodawca jest częścią Grupy X będącej liderem w dziedzinie produktów (…). Grupa X jest obecna w większości krajów europejskich, oferując unikalne korzyści w zakresie technologii (…).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz sprzedaży m.in. produktów (…).

Zgodnie z wprowadzonym w Grupie X modelem dystrybucji, Wnioskodawca działa jako producent kontraktowy. W ramach tej funkcji Spółka dokonuje dostaw wyrobów gotowych zasadniczo do innych producentów kontraktowych z Grupy X (tzw. dostawy plant-to-plant).

Na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 282 z późn. zm. - dalej: „ustawa o SSE”), w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie powierzenia Specjalnej Strefie Ekonomicznej S.A. udzielania zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz wykonywania kontroli realizacji warunków zezwolenia (Dz.U. Nr 112, poz. 926) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), Wnioskodawca uzyskał zezwolenie nr (…) z dnia (…) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”), wydane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną S.A. (dalej: „Zezwolenie”).

 

Zezwolenie zostało udzielone na prowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej na terenie SSE, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie SSE, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług: Dz. U. poz. 1676):

1. (…)

2. (…)

3. (…).

 

Udzielone Spółce Zezwolenie przewiduje określone warunki prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE, obejmujące:

   - poniesienie na terenie SSE wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t. j. Dz.U. z 2015 r., poz. 465; dalej: „Rozporządzenie”), w wysokości co najmniej (…) zł w terminie do dnia (…),

   - zwiększenie dotychczasowego zatrudnienia kształtującego się na poziomie (…) pracowników poprzez zatrudnienie przez Wnioskodawcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie SSE, po dniu uzyskania Zezwolenia, co najmniej (…) nowych pracowników w wskazanym terminie do dnia (…) i utrzymanie zatrudnienia na terenie SSE na poziomie łącznie co najmniej (…) pracowników do dnia (…),

   - zakończenie inwestycji w terminie do dnia (…).

 

W Zezwoleniu przewidziana została także maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych z tytułu kosztów nowej inwestycji, a także z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy. Zgodnie z Zezwoleniem:

   - w przypadku korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu kosztów nowej inwestycji maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych inwestycji, o których mowa w § 6 Rozporządzenia, została ustalona na (…),

   - w przypadku korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, maksymalna wysokość dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy została ustalona na (…).

Dochód Wnioskodawcy uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT jest wolny od podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”).

Spółka korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT w związku z § 3 ust. 1 Rozporządzenia.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą objętą Zezwoleniem w zakładzie produkcyjnym zlokalizowanym w (…). Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę na podstawie Zezwolenia obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową mieszczącą się w grupowaniach PKWiU wskazanych w Zezwoleniu.

W związku z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE Wnioskodawca dokonał ubezpieczenia majątku trwałego i obrotowego wykorzystywanego w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w SSE od nieszczęśliwych zdarzeń, niezależnych do Spółki, które mogłyby prowadzić do uszczerbku w majątku Wnioskodawcy. Zakresem ubezpieczenia objęte zostały także utracone korzyści (utrata zysków) w następstwie wystąpienia ryzyk określonych w umowie ubezpieczenia, w tym z tytułu utraty majątku w wyniku nieszczęśliwego zdarzenia, takiego jak np. pożaru.

W dniu (…) podczas zmiany nocnej doszło do pożaru na Dziale (…) w obrębie budynku produkcyjno-magazynowego Spółki, w części produkcyjnej (…), a więc w miejscu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej na terenie SSE oraz realizacji inwestycji objętej Zezwoleniem. W związku z pożarem zniszczeniu uległy kabiny natrysku na dużej linii. Dodatkowo w budynku doszło do zadymienia wielu pomieszczeń, w tym biur w budynku A (część socjalno-biurowa).

 

Z treści ekspertyzy w zakresie ustalenia przyczyn pożaru sporządzonej przez specjalistę ds. ochrony przeciwpożarowej i ustalania przyczyn powstawania pożarów wynika m.in., że:

   - pożar miał miejsce w (…),

   - do zainicjowania spalania doszło na (…), (…),

   - w czasie zaistnienia zdarzenia linia technologiczna znajdowała się w okresie przerwy produkcyjnej (produkcja na tym wydziale odbywa się w godzinach 6:00 - 22:00),

   - pożar powstał i rozwijał się w (…), a poza wymieniony obszar przedostały się jedynie gazowe produkty rozkładu termicznego wytworzone w miejscu pożaru powodując zabrudzenie i miejscowe deformacje termiczne elementów konstrukcji budynku oraz składowanych w nim materiałów,

   - w obrębie (…) ujawniono (…) wchodzące w skład (…)

   - ponadto w obrębie miejsca pożaru doszło do (…),

   - w trakcie pożaru doszło również do (…),

   - ognisko pożaru znajdowało się (…),

   - przyczyną pożaru (…),

   - nie ujawniono okoliczności wskazujących na zaniedbania w przestrzeganiu przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej, które miałyby wpływ na powstanie i rozmiar szkody.

Powstałe uszkodzenia skutkowały wstrzymaniem produkcji prowadzonej w Dziale (…) (na linii produkcji …).

 

W związku z zaistniałym zdarzeniem Wnioskodawca poniósł koszty związane z usuwaniem skutków pożaru (dalej: „Koszty odtworzenia majątku”), które obejmowały m.in.:

- koszty przywrócenia stanu nieruchomości po pożarze - sprzątanie, profesjonalne czyszczenie, usuwanie zanieczyszczeń, oczyszczanie ozonem,

- budowę podpory konstrukcji zadaszenia nad miejscem pożaru,

- docelową (finalną) naprawę konstrukcji zadaszenia nad halą produkcyjną,

- koszty przywrócenia instalacji technologicznych i telekomunikacyjnych do stanu pierwotnego,

- kompleksowe badania elementów konstrukcyjnych hali,

- wartość uszkodzonych półproduktów i aktywów obrotowych.

Ponadto, w następstwie zaistniałego pożaru Spółka poniosła również straty z tytułu utraconych korzyści (utraty zysków), spowodowane zatrzymaniem produkcji prowadzonej w Dziale (…) i brakiem możliwości sprzedaży produktów tam wytworzonych.

W związku z zaistnieniem zdarzenia ubezpieczeniowego objętego polisą, tj. pożaru budynku produkcyjno-magazynowego wraz z częścią socjalno-biurową, w hali (na linii) produkcji (…), Wnioskodawca uzyskał od ubezpieczyciela odszkodowanie za straty majątkowe, z tytułu poniesionych strat w majątku trwałym i obrotowym wykorzystywanym w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę na terenie SSE, na zasadach wynikających z zawartej umowy ubezpieczenia.

Wydatki mające na celu usunięcie skutków pożaru zostały poniesione pierwotnie przez Wnioskodawcę z własnych środków, jeszcze przed uzyskaniem odszkodowania od ubezpieczyciela. Formalna procedura odszkodowawcza przewiduje bowiem, że koszty związane z odtworzeniem uszkodzonego majątku oraz usunięciem skutków pożaru muszą zostać wycenione przez wykonawcę prac, a następnie zaakceptowane przez rzeczoznawcę. Po wykonaniu prac naprawczych sporządzany jest protokół wykonania prac, który musi zostać zaakceptowany przez likwidatora szkód. Po zgromadzeniu i przedłożeniu ubezpieczycielowi wymaganej dokumentacji potwierdzającej zaistniałą szkodę oraz zaakceptowaniu poniesionych kosztów, ubezpieczyciel podejmuje decyzję o przyznaniu odszkodowania.

Innymi słowy, w pierwszej kolejności odbywa się proces weryfikacyjny odnoszący się do zaistniałych strat i uszkodzeń, następnie Spółka wykonuje prace mające na celu usunięcie skutków pożaru oraz odtworzenie uszkodzonego majątku, zaś po wystawieniu na rzecz Spółki przez wykonawcę faktury dokumentującej poniesione koszty z tytułu wykonanych prac naprawczych i odtworzeniowych Spółka wysyła tę fakturę do likwidatora wraz z raportem z wykonanych prac. Spółka dokonuje płatności na rzecz wykonawców z tytułu dokonanych prac naprawczych, a następnie ubezpieczyciel zwraca Spółce poniesione przez nią koszty prac naprawczych. Wypłaty odszkodowania odbywają się w transzach, które obejmują częściowe kwoty odszkodowania.

 

Wypłacona Wnioskodawcy przez ubezpieczyciela kwota odszkodowania (dalej określona jako Odszkodowanie od ubezpieczyciela) obejmowała:

   - rekompensatę kosztów poniesionych pierwotnie przez Wnioskodawcę z własnych środków w związku z odtworzeniem majątku, który uległ uszkodzeniu w wyniku pożaru, a także kosztów związanych z usunięciem skutków pożaru oraz strat zaistniałych w jego następstwie, jak również

   - rekompensatę utraconych korzyści (utraty zysku) w związku z wstrzymaniem produkcji w następstwie zaistniałego pożaru.

W listopadzie 2025 r. w ramach Grupy X podjęta została decyzja biznesowa o zakończeniu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie produkcji (…) realizowanej przez Wnioskodawcę na terenie SSE, która jest objęta zwolnieniem strefowym i która była dotychczas wykonywana w budynku produkcyjno-magazynowym przy wykorzystaniu linii produkcji (…) (dalej: „Decyzja”). Spółka będzie nadal w stanie zapewnić dostawy (…) do swoich klientów, ale po podjęciu Decyzji w przyszłości będzie korzystała w tym zakresie z usług świadczonych przez podwykonawców.

Omawiana Decyzja została podjęta z uwagi na rosnące koszty produkcji prowadzonej przez Wnioskodawcę w części dotyczącej produkcji (…), przy jednoczesnym widocznym spadku zamówień na te produkty.

Spółka rozważa jednocześnie przeniesienie na miejsce dotychczasowej linii produkcyjnej (…), działalności produkcyjnej w zakresie (…), która obecnie realizowana jest w innej lokalizacji, poza terenem SSE i nie jest objęta zwolnieniem strefowym na podstawie Zezwolenia.

Wnioskodawca wskazuje, że kontynuuje i w dalszym ciągu zamierza kontynuować działalność prowadzoną na terenie SSE w pozostałym zakresie, która objęta jest zwolnieniem strefowym na podstawie Zezwolenia.

W konsekwencji podjętej Decyzji Wnioskodawca nie będzie również ponosił w przyszłości kolejnych kosztów związanych z odtworzeniem składników majątku (linii produkcyjnej służącej produkcji (…)), które uległy uszkodzeniu w wyniku zaistniałego pożaru i, tym samym, Wnioskodawca nie będzie również już otrzymywał w tym zakresie wypłat Odszkodowania od ubezpieczyciela.

Koszty odtworzenia majątku związane z odbudowaniem hali (linii) produkcyjnej (…), a także odtworzeniem, naprawą i przywróceniem do stanu pierwotnego składników majątku, zostały poniesione przez Wnioskodawcę jeszcze przed podjęciem Decyzji o zaprzestaniu produkcji (…) na terenie SSE. Również wszystkie kwoty Odszkodowania od ubezpieczyciela zostały wypłacone na rzecz Wnioskodawcy przed podjęciem tej Decyzji.

Obecnie Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił również w przyszłości koszty związane z dostosowaniem hali (linii) produkcyjnej, gdzie dotychczas prowadzona była produkcja (…), do prowadzenia w niej nowej działalności w zakresie produkcji (…). Obecnie działalność ta jest realizowana poza terenem SSE i nie jest objęta zwolnieniem strefowym na podstawie Zezwolenia.

Rozpoczęcie przez Spółkę działalności w zakresie produkcji (…) w miejscu dotychczasowej działalności strefowej związanej z produkcją (…) nastąpi nie wcześniej niż w 2027 r.

Pytania

1. Czy wydatki na naprawę i odtworzenie składników majątku trwałego i obrotowego, uszkodzonych i utraconych w wyniku pożaru (Koszty odtworzenia majątku), poniesione przez Wnioskodawcę jeszcze przed Decyzją, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, które uwzględnia się przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?

2. Czy wydatki na dostosowanie hali produkcyjnej, wykorzystywanej dotychczas do produkcji (…), do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie produkcji (…), ponoszone przez Wnioskodawcę po podjęciu Decyzji, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów wyłączone z działalności strefowej, które nie są uwzględniane przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?

3. Czy Odszkodowanie od ubezpieczyciela za uszkodzone i utracone w wyniku pożaru składniki majątku trwałego i obrotowego, wykorzystywane do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?

4. Czy Odszkodowanie od ubezpieczyciela za utracone korzyści (utratę zysku) w związku z czasowym wstrzymaniem produkcji przez Dział (…) z powodu pożaru, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Wydatki na naprawę i odtworzenie składników majątku trwałego i obrotowego, uszkodzonych i utraconych w wyniku pożaru (Koszty odtworzenia majątku), poniesione przez Wnioskodawcę jeszcze przed Decyzją, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, które uwzględnia się przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

2. Wydatki na dostosowanie hali produkcyjnej, wykorzystywanej dotychczas do produkcji (…), do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie produkcji (…), ponoszone przez Wnioskodawcę po podjęciu Decyzji, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów wyłączone z działalności strefowej, które nie są uwzględniane przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

3. Odszkodowanie od ubezpieczyciela za uszkodzone i utracone w wyniku pożaru składniki majątku trwałego i obrotowego, wykorzystywane do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

4. Odszkodowanie od ubezpieczyciela za utracone korzyści (utratę zysku) w związku z czasowym wstrzymaniem produkcji przez Dział (…) z powodu pożaru, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy przyporządkowane do pytań.

Uzasadnienie do pytań nr 1 i 2:

1. Uwagi wstępne

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym, aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, w odniesieniu do dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, koszt taki powinien pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami uzyskiwanymi z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia.

Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera katalog kosztów, które podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. Aby dany wydatek mógł więc zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów, jednym z podstawowych warunków jest, aby koszt taki nie mieścił się w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

 

Z ugruntowanego wśród organów podatkowych, jak też w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w doktrynie stanowiska wynika, że aby dane wydatki mogły zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów, niezbędne jest spełnienie przez nie następujących warunków:

- wydatki takie muszą zostać faktycznie poniesione przez podatnika z jego zasobów majątkowych,

- muszą mieć definitywny charakter,

- nie mogą zostać zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie,

- muszą pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

- nie mogą mieścić się w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

- muszą zostać należycie udokumentowane.

2. Koszty odtworzenia majątku

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze spełnieniem wszystkich wskazanych wyżej warunków, wydatki na naprawę i odtworzenie składników majątku trwałego i obrotowego (Koszty odtworzenia majątku), uszkodzonych lub utraconych w wyniku zaistniałego pożaru, które zostały poniesione przez Wnioskodawcę jeszcze przed podjęciem Decyzji, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Koszty te należy więc uwzględnić przy wyliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Koszty odtworzenia majątku zostały przez Wnioskodawcę faktycznie poniesione z jego zasobów finansowych, mają charakter definitywny, nie są Wnioskodawcy zwracane w jakiejkolwiek formie, a także są należycie udokumentowane. Koszty odtworzenia majątku, które zostały poniesione przez Wnioskodawcę jeszcze przed podjęciem Decyzji, pozostają również w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Koszty te odnoszą się bowiem do składników majątkowych Wnioskodawcy wykorzystywanych w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE i zostały one poniesione w związku z czynnościami remontowymi realizowanymi po wystąpieniu pożaru hali produkcyjnej (…), a więc części działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę na terenie SSE, która jest objęta zwolnieniem strefowym na podstawie Zezwolenia. Prace naprawcze były jednocześnie nakierowane na odtworzenie majątku, który miał być dalej wykorzystywany w prowadzeniu działalności zwolnionej.

Ponadto, jeżeli chodzi o związek poniesionych Kosztów odtworzenia majątku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, należy wskazać, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie SSE w zakresie produkcji oraz sprzedaży m.in. produktów (…).

 

Spółka prowadzi działalność produkcyjną na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, udzielone Wnioskodawcy Zezwolenie obejmuje prowadzenie działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej na terenie SSE między innymi w zakresie następujących wyrobów i usług wytworzonych na terenie SSE:

- (…),

- (…),

- (…).

Wnioskodawca prowadzi działalność na terenie SSE przy użyciu instalacji i urządzeń znajdujących się w zakładzie produkcyjnym Spółki, które uległy uszkodzeniu bądź zniszczeniu w wyniku pożaru i których odtworzenie było konieczne z punktu widzenia możliwości dalszego prowadzenia działalności produkcyjnej na terenie SSE. Tym samym, w rozpoznawanej sprawie niewątpliwie zachodzi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy Kosztami odtworzenia majątku poniesionymi przez Wnioskodawcę a przychodami uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Nie sposób bowiem uznać, że poniesione przez Wnioskodawcę Koszty odtworzenia majątku mogłyby być związane z jakąkolwiek inną działalnością niż działalność objęta zwolnieniem strefowym. Poniesienie przez Wnioskodawcę Kosztów odtworzenia majątku służącego do prowadzenia działalności produkcyjnej na terenie SSE stanowi więc niewątpliwie działanie ukierunkowane na osiągnięcie przychodów ze źródła przychodów, a także zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów Wnioskodawcy.

Koszty odtworzenia majątku stanowią więc dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów poniesione w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, które należy uwzględnić przy wyliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Na powyższe konkluzje nie wpływa jednocześnie fakt, że zgodnie z podjętą Decyzją w przyszłości Wnioskodawca nie będzie już kontynuował na terenie SSE produkcji (…). Decyzja ma bowiem wyłącznie skutek na przyszłość i została podjęta po analizie wszystkich danych ekonomicznych związanych z tym rodzajem działalności.

3. Koszty związane z działalnością nieobjętą zwolnieniem strefowym

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki odnoszące się do tej części działalności, która będzie wykonywana przez Wnioskodawcę w miejscu dotychczasowej produkcji (…) (działalności produkcyjnej w ramach Działu (…)), tj. działalności w zakresie produkcji (…), która nie jest objęta zwolnieniem strefowym i nie jest prowadzona na terenie SSE, ponoszone przez Wnioskodawcę po podjęciu Decyzji, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów z działalności nieobjętej zwolnieniem strefowym.

W związku z przeniesieniem działalności w zakresie produkcji (…) w miejsce dotychczas prowadzonej przez Wnioskodawcę części działalności strefowej obejmującej produkcję (…), Wnioskodawca będzie ponosił koszty związane z dostosowaniem części hali produkcyjnej, która dotychczas była wykorzystywana do produkcji (…), do prowadzenia nowej działalności w zakresie produkcji (…).

Koszty, które będą ponoszone przez Wnioskodawcę we wskazanym wyżej zakresie, będą posiadały związek z działalnością gospodarczą w zakresie produkcji (…), ponieważ będą się odnosiły do składników majątkowych wykorzystywanych w produkcji (…), a działalność ta nie będzie objęta zwolnieniem strefowym w ramach Zezwolenia.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie koszty odnoszące się do działalności w zakresie produkcji (…), takie jak koszty związane z dostosowaniem hali produkcyjnej do tej działalności, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, które będą wyłączone z działalności strefowej. W konsekwencji koszty te nie powinny być przez Wnioskodawcę uwzględniane przy wyliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

 

Wnioski:

   - Wszystkie Koszty odtworzenia majątku stanowią dla Wnioskodawcy koszty, które należy uwzględnić przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT ponieważ:

- są one ściśle związane z działalnością objętą zwolnieniem strefowym,

- zostały poniesione przed podjęciem Decyzji o zaprzestaniu prowadzenia działalności w zakresie produkcji (…) na terenie SSE.

   - Wszelkie koszty odnoszące się do działalności w zakresie produkcji (…), która będzie wykonywana w miejscu dotychczasowej działalności w zakresie produkcji (…), które będą ponoszone przez Wnioskodawcę już po podjęciu Decyzji, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów wyłączone z działalności strefowej. Koszty te nie powinny więc być przez Wnioskodawcę uwzględniane przy wyliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Uzasadnienie do pytań nr 3 i 4:

1. Podstawa prawna

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

„Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód”.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

„Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów”.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT:

„1. Wolne od podatku są: (...) dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami”.

Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT: „Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu”.

Przepisy regulujące kwestie dotyczące specjalnych stref ekonomicznych, w tym związane ze zwolnieniami strefowymi, zostały natomiast zawarte w ustawie o SSE.

 

Zgodnie z art. 3 ustawy o SSE:

„Strefa może być ustanowiona w celu przyspieszenia rozwoju gospodarczego części terytorium kraju, w szczególności przez:

1) rozwój określonych dziedzin działalności gospodarczej;

2) rozwój nowych rozwiązań technicznych i technologicznych oraz ich wykorzystanie w gospodarce narodowej;

3) rozwój eksportu;

4) zwiększenie konkurencyjności wytwarzanych wyrobów i świadczonych usług;

5) zagospodarowanie istniejącego majątku przemysłowego i infrastruktury gospodarczej;

6) tworzenie nowych miejsc pracy;

7) zagospodarowanie niewykorzystanych zasobów naturalnych z zachowaniem zasad równowagi ekologicznej”.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o SSE:

„Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4”.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE:

„Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

 

Z kolei stosownie do art. 16 ust. 2 ustawy o SSE:

„Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

 1) zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;

 2) dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę;

 3) terminu zakończenia inwestycji;

 4) maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy;

 5) wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 - w przypadku, gdy inwestycja będzie realizowana na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych niż wymienione w art. 5 ust. 1”.

 

Z przepisu art. 16 ust. 2 ustawy o SSE wynika, że istotnym elementem zezwolenia na prowadzenie działalności strefowej jest niewątpliwie dokonanie inwestycji w infrastrukturę warunkującą prowadzenie działalności gospodarczej, w tym infrastrukturę zakładającą realizację celów wyznaczonych specjalnym strefom ekonomicznym, które zostały wyrażone w art. 3 ustawy o SSE, takich jak m.in.:

- rozwój nowych rozwiązań technicznych i technologicznych oraz ich wykorzystanie w gospodarce narodowej,

- zagospodarowanie istniejącego majątku przemysłowego i infrastruktury gospodarczej,

- zagospodarowanie niewykorzystanych zasobów naturalnych z zachowaniem zasad równowagi ekologicznej.

 

Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia:

„Pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.) stanowi regionalną pomoc inwestycyjną z tytułu:

 1) kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 lub

 2) tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników”.

2.  Bezpośredni związek odszkodowania z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE

Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu. Katalog przychodów wymienionych w ustawie o CIT ma charakter otwarty i jedynie przykładowy. Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o CIT ogólnej definicji przychodu. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast wszelkie wyjątki od tej zasady wynikać muszą z konkretnego przepisu ustawy wyłączającego bądź zwalniającego konkretny przychód/dochód z opodatkowania. Jak wynika z powołanego wyżej art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

 

Z treści art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz art. 17 ust. 4 ustawy o CIT wynika więc, że dla możliwości zwolnienia dochodów z opodatkowania podatkiem CIT konieczne jest, aby spełnione zostały kumulatywnie dwa warunki, tj.:

- dochody te muszą być uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwolenia strefowego,

- dochody te muszą być uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Dochodem z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE jest przy tym różnica pomiędzy przychodami i kosztami uzyskania tych przychodów, które alokowane zostały do działalności strefowej, tj. zwolnionej z opodatkowania podatkiem CIT. W przypadku Spółki, w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego leżącego u podstaw rozpoznawanej sprawy oba wskazane wyżej warunki są spełnione, o czym świadczy poniższe uzasadnienie.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT zakłada, że ze zwolnienia strefowego mogą korzystać dochody, które pozostają w bezpośrednim, ścisłym, funkcjonalnym i nierozerwalnym związku z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE w oparciu o posiadane zezwolenie. Zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT podlegają więc zarówno dochody bezpośrednio generowane w ramach działalności wymienionej w zezwoleniu, jak również dochody bezpośrednio, ściśle i funkcjonalnie związane z tą działalnością oraz stanowiące nieodłączne następstwo prowadzonej działalności strefowej.

Należy przy tym wskazać, że wykładnia przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT nie uzasadnia ograniczenia zwolnienia z opodatkowania CIT wyłącznie do dochodów ze sprzedaży towarów i/lub usług enumeratywnie wymienionych w zezwoleniu strefowym. Sformułowanie „dochody uzyskiwane na podstawie zezwolenia”, zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, nie jest bowiem tożsame z pojęciem „dochodów ze sprzedaży towarów i usług wymienionych w zezwoleniu strefowym”.

 

Zdaniem Wnioskodawcy pojęcie to obejmuje:

   - wszystkie kategorie dochodów pochodzące z działalności gospodarczej wymienionej wprost w zezwoleniu strefowym,

     jak również

   - te dochody, które pozostają w bezpośrednim, ścisłym i funkcjonalnym związku z działalnością regulowaną zezwoleniem, a także dochody stanowiące nieodłączne następstwo działalności gospodarczej objętej zezwoleniem strefowym.

Tym samym, według Wnioskodawcy zwolnieniem z opodatkowania podatkiem CIT objęty jest zarówno dochód wygenerowany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE i wymienionej wprost w zezwoleniu strefowym, jak też dochód, który stanowi integralną część działalności strefowej, ma bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek z działalnością regulowaną zezwoleniem strefowym oraz stanowi nieodłączne następstwo działalności gospodarczej regulowanej tym zezwoleniem. Przenosząc powyższe na grunt analizowanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, przychód z Odszkodowania od ubezpieczyciela otrzymanego przez Wnioskodawcę z tytułu poniesionych strat oraz utraconych korzyści (utraconego zysku) w związku z pożarem, który miał miejsce w obrębie budynku produkcyjno-magazynowego Spółki, w części produkcyjnej (…), stanowi i będzie stanowił dla Wnioskodawcy przychód objęty zwolnieniem z opodatkowania podatkiem CIT, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Przychód ten jest bowiem bezpośrednio związany z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia.

Przedmiotem niniejszego Wniosku jest zatem przychód pozostający w bezpośrednim i ścisłym związku z prowadzoną działalnością strefową. Pomiędzy przychodem z Odszkodowania od ubezpieczyciela oraz składnikami majątku Wnioskodawcy, które uległy uszkodzeniu a działalnością podstawową Wnioskodawcy prowadzoną na terenie SSE na podstawie Zezwolenia istnieje bezpośredni, ścisły i nierozerwalny (funkcjonalny) związek.

Tym samym przychody te stanowią integralną część działalności strefowej. Nie można bowiem uznać, aby Odszkodowanie od ubezpieczyciela otrzymane przez Wnioskodawcę było związane z jakąkolwiek inną działalnością niż działalność objęta zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Bezpośredni, ścisły i nierozerwalny związek z działalnością prowadzoną na terenie SSE ma niewątpliwie miejsce w przypadku odszkodowań otrzymanych z tytułu uszkodzonego mienia oraz utraconych korzyści (utraty zysku) w sytuacji, gdy zawarta umowa ubezpieczenia obejmuje mienie produkcyjne położone na terenie SSE i do wypłaty odszkodowania dochodzi na skutek wystąpienia zdarzenia losowego, jakim był pożar. Nie ulega bowiem wątpliwości, że działalność produkcyjna na terenie SSE może być prowadzona wyłącznie w oparciu o majątek produkcyjny.

Tym samym, fakt posiadania składników majątkowych wykorzystywanych w działalności strefowej przekłada się w sposób bezpośredni na zawarcie umowy ubezpieczenia tego majątku, w szczególności mając na uwadze, że zawarcie umowy ubezpieczenia majątkowego stanowi obecnie powszechne zjawisko w toku prowadzonej działalności i jest traktowane jako standardowy element prowadzonej działalności gospodarczej. W takim przypadku nie ulega wątpliwości, że Odszkodowanie od ubezpieczyciela, otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z zaistnieniem zdarzenia losowego objętego zakresem ubezpieczenia, tj. pożaru, stanowi element działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Konsekwentnie Odszkodowanie od ubezpieczyciela, otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z poniesieniem straty w składnikach majątkowych wykorzystywanych w działalności strefowej, a także z tytułu utraty zysku osiąganego w działalności produkcyjnej na terenie SSE, stanowi przychód uzyskany w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, który objęty jest zwolnieniem z opodatkowania podatkiem CIT.

Należy podkreślić, iż otrzymanie przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela nie byłoby możliwe, gdyby Wnioskodawca nie prowadził podstawowej działalności strefowej, przy której wykorzystywał składniki majątkowe, które uległy zniszczeniu na skutek pożaru. Nie istnieją żadne normatywne, jak też racjonalne przesłanki do tego, aby inaczej oceniać działania (i ich podatkowe skutki) przedsiębiorcy prowadzącego działalność na terenie SSE od przedsiębiorcy działającego poza strefą. Skoro więc racjonalnie działający przedsiębiorca dokonuje ubezpieczenia posiadanych składników majątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, a otrzymane przez niego odszkodowanie stanowi przychód z działalności gospodarczej, to znaczy, że takie same zasady mają zastosowanie także do przedsiębiorców działających na terenie SSE. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we Wniosku, Spółka prowadzi działalność produkcyjną na terenie SSE na podstawie otrzymanego Zezwolenia. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy, prowadzona na podstawie Zezwolenia, jest wykonywana przy użyciu instalacji i urządzeń znajdujących się w zakładzie produkcyjnym Spółki zlokalizowanym w (…), na terenie SSE.

 

Zgodnie z posiadaną przez Wnioskodawcę, wskazaną w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego ekspertyzą w zakresie ustalenia przyczyn pożaru sporządzoną przez specjalistę ds. ochrony przeciwpożarowej i ustalania przyczyn powstawania pożarów:

   - pożar miał miejsce w obrębie (…), a więc do zdarzenia ubezpieczeniowego, tj. pożaru opisanego we Wniosku, doszło (...),

   - do zainicjowania spalania doszło na (…), (…) - tym samym pożar opisany we Wniosku oraz wywołane nim straty w majątku Wnioskodawcy, wystąpiły w miejscu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (...),

   - pożar powstał i rozwijał się w (…), poza wymieniony obszar przedostały się jedynie gazowe produkty rozkładu termicznego wytworzone w miejscu pożaru powodując zabrudzenie i miejscowe deformacje termiczne elementów konstrukcji budynku oraz składowanych w nim materiałów - a więc do pożaru opisanego we Wniosku doszło na (...),

   - w obrębie (…) ujawniono (…) wchodzące w (...) - a więc straty wywołane pożarem, będące podstawą wypłaty odszkodowania, objęły składniki majątkowe (urządzenia, instalacje) Wnioskodawcy wykorzystywane do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności strefowej w zakresie określonym w Zezwoleniu, a także miały miejsce na terenie SSE wskazanym w Zezwoleniu,

   - ponadto w obrębie miejsca pożaru doszło do (...) - jw., straty wywołane pożarem obejmowały składniki majątkowe Wnioskodawcy wykorzystywane do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności strefowej w zakresie określonym w Zezwoleniu, a także miały miejsce na terenie SSE wskazanym w Zezwoleniu,

   - w trakcie pożaru doszło również do (…) - jw., straty wywołane pożarem obejmowały składniki majątkowe Wnioskodawcy wykorzystywane do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności strefowej w zakresie określonym w Zezwoleniu, a także miały miejsce na terenie SSE wskazanym w Zezwoleniu,

   - ognisko pożaru znajdowało się (…) - jw., straty wywołane pożarem obejmowały składniki majątkowe Wnioskodawcy wykorzystywane do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności strefowej w zakresie określonym w Zezwoleniu, a także miały miejsce na terenie SSE wskazanym w Zezwoleniu.

 

Ponadto, zgodnie z treścią ekspertyzy nie ujawniono okoliczności wskazujących na zaniedbania w przestrzeganiu przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej, które miałyby wpływ na powstanie i rozmiar szkody, a tym samym Wnioskodawca swoim działaniem, ani też zaniechaniami nie przyczynił się do zaistnienia zdarzenia ubezpieczeniowego, tj. pożaru, bowiem doszło do niego w wyniku samozapłonu. Tym samym należy wskazać, że pożar hali produkcyjnej (…), opisywany w niniejszym Wniosku:

   - wystąpił w miejscu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej na terenie SSE, czyli na terenie realizacji inwestycji na podstawie Zezwolenia,

   - dotyczył składników majątku wykorzystywanych przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania działalności strefowej, prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia,

   - spowodował również utratę korzyści (utratę zysków) z działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, z uwagi na konieczność czasowego wstrzymania produkcji prowadzonej przy użyciu składników majątkowych, które uległy uszkodzeniu lub zniszczeniu.

W kontekście powyższego należy wskazać, że przychody, jakie Wnioskodawca uzyskał w związku z Odszkodowaniem od ubezpieczyciela, wypłaconym z tytułu poniesionych strat oraz utraconych korzyści (utraconego zysku) spowodowanych pożarem, pozostają w bezpośrednim, ścisłym oraz nierozerwalnym związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia działalnością podstawową.

Przychody z otrzymanego przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela, w sposób oczywisty i bezsprzeczny mają bezpośredni związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE, w zakresie objętym Zezwoleniem. Pożar, do którego doszło, był zdarzeniem losowym, niezależnym od Wnioskodawcy, niemniej jednak wystąpił on w następstwie oraz w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością strefową. Gdyby Spółka nie prowadziła przedmiotowej działalności w zakładzie produkcyjnym zlokalizowanym na terenie SSE, wówczas nie otrzymałaby Odszkodowania od ubezpieczyciela wypłacanego w związku z zaistnieniem zdarzenia ubezpieczeniowego, tj. pożaru opisanego we Wniosku, który spowodował straty w majątku Spółki wykorzystywanym w ramach prowadzonej działalności strefowej. W konsekwencji, gdyby Wnioskodawca nie prowadził działalności na terenie SSE, wówczas nie poniósłby tych strat majątkowych i nie otrzymałby Odszkodowania od ubezpieczyciela, będącego przedmiotem niniejszego Wniosku.

Skoro Wnioskodawca otrzymał Odszkodowanie od ubezpieczyciela w związku ze zdarzeniem mającym miejsce na terenie SEE, tj. pożarem, który spowodował negatywne skutki w postaci zniszczenia składników majątku Wnioskodawcy, a także utraconych korzyści (utraty zysków), to oznacza to, że omawiane zdarzenie losowe było bezpośrednio związane z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE. Tym samym otrzymane przez Wnioskodawcę Odszkodowanie od ubezpieczyciela stanowi przychód z działalności strefowej prowadzonej przez Wnioskodawcę.

 

W związku z zaistniałym zdarzeniem ubezpieczeniowym Wnioskodawca poniósł koszty związane z usuwaniem skutków pożaru, które obejmowały m.in.:

- koszty przywrócenia stanu nieruchomości po pożarze - sprzątanie, profesjonalne czyszczenie, usuwanie zanieczyszczeń, oczyszczanie ozonem,

- budowę podpory konstrukcji zadaszenia nad miejscem pożaru,

- docelową (finalną) naprawę konstrukcji zadaszenia nad halą produkcyjną,

- koszty przywrócenia instalacji technologicznych i telekomunikacyjnych,

- kompleksowe badania elementów konstrukcyjnych hali,

- wartość uszkodzonych półproduktów i aktywów obrotowych.

Wymaga podkreślenia, że wskazane wyżej koszty związane z usuwaniem skutków pożaru, które pierwotnie zostały poniesione przez Wnioskodawcę i w związku z poniesieniem których Wnioskodawca uzyskał Odszkodowanie od ubezpieczyciela, zostały poniesione ściśle w odniesieniu do składników majątku Wnioskodawcy wykorzystywanych wprost i bezpośrednio w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności strefowej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia.

Należy również wskazać, że otrzymane przez Wnioskodawcę Odszkodowanie od ubezpieczyciela zostało w praktyce wykorzystane przez Spółkę na usunięcie skutków pożaru. Wnioskodawca wykorzystał bowiem otrzymane środki finansowe na pokrycie poniesionych strat w składnikach majątkowych wykorzystywanych w ramach działalności na terenie SSE, odtworzenie tych składników majątkowych, a także przywrócenie stanu sprzed zaistniałego zdarzenia. Tym samym, otrzymane przez Wnioskodawcę Odszkodowanie od ubezpieczyciela w sposób oczywisty pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością strefową. Nie ulega więc wątpliwości, że środki finansowe uzyskane przez Wnioskodawcę z Odszkodowania od ubezpieczyciela, są ściśle związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE, stanowiąc w istocie wyrównanie wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę tytułem Kosztów odtworzenia majątku.

W świetle powyższego pomiędzy otrzymanym Odszkodowaniem od ubezpieczyciela a działalnością strefową Wnioskodawcy istnieje bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek, bowiem Wnioskodawca otrzymał Odszkodowanie od ubezpieczyciela z uwagi na wystąpienie zdarzenia, które spowodowało straty w majątku Wnioskodawcy zlokalizowanym na terenie SSE oraz wykorzystywanym wyłącznie w związku z działalnością produkcyjną realizowaną na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Jak wskazano wyżej, gdyby Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, wówczas nie wykorzystywałby składników majątkowych (urządzeń, instalacji), które uległy uszkodzeniu i nie zaistniałaby podstawa do wypłaty Odszkodowania od ubezpieczyciela w tym zakresie.

Powyższej konkluzji nie zmienia fakt, że po otrzymaniu przez Spółkę Odszkodowania od ubezpieczyciela, które stanowiło z jednej strony wyrównanie uszczerbku majątkowego oraz wydatków poniesionych na odtworzenie majątku, a z drugiej rekompensatę utraconych przychodów z działalności objętej zwolnieniem strefowym, została podjęta Decyzja o zaprzestaniu prowadzenia produkcji (…) na terenie SSE. Należy tutaj bowiem wskazać, że w momencie wystąpienia pożaru Wnioskodawca prowadził działalność produkcyjną objętą zwolnieniem strefowym na podstawie Zezwolenia. Hala produkcyjna, w której wystąpił pożar, jest zlokalizowana na terenie SSE określonym w Zezwoleniu. W momencie wystąpienia pożaru hala produkcyjna, która została nim objęta, była przez Wnioskodawcę wykorzystywana do prowadzenia działalności na terenie SSE, polegającej na produkcji (…). Składniki majątkowe, które uległy uszkodzeniu lub zniszczeniu w wyniku pożaru i, w związku z którymi Wnioskodawca poniósł Koszty odtworzenia majątku, były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności produkcyjnej na terenie SSE, podlegającej zwolnieniu strefowemu. Wszystkie Wydatki na odtworzenie majątku poniesione przez Wnioskodawcę były ponoszone w celu odtworzenia majątku, który miał służyć przywróceniu możliwości produkcji (…) objętych Zezwoleniem.

Fakt podjęcia Decyzji, że Wnioskodawca nie będzie już prowadził działalności w zakresie produkcji (…)na terenie SSE, a zamiast tego prowadzona będzie w tym miejscu działalność w zakresie produkcji (…), która nie jest objęta zwolnieniem strefowym, nie zmienia konkluzji, że przychody, które Wnioskodawca uzyskał z odszkodowania jeszcze przed podjęciem Decyzji stanowią przychody z działalności strefowej Wnioskodawcy. Wszystkie istotne zdarzenia z perspektywy niniejszej analizy, tj. wystąpienie pożaru, poniesienie Kosztów odtworzenia majątku, a także otrzymanie przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela, wystąpiły bowiem jeszcze przed podjęciem Decyzji.

Co również istotne, rozpoczęcie przez Wnioskodawcę działalności w zakresie produkcji (…) w miejscu dotychczasowej działalności strefowej związanej z produkcją (…) w związku z podjętą Decyzją będzie miało miejsce dopiero w przyszłości, bowiem nastąpi to nie wcześniej niż od 2027 r.

Stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychody uzyskiwane z Odszkodowania od ubezpieczyciela, wypłaconego w związku ze stratami poniesionymi w składnikach majątkowych wykorzystywanych i przeznaczonych do prowadzenia działalności strefowej, stanowią przychody uzyskiwane w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE, które są objęte zwolnieniem z opodatkowania podatkiem CIT, znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”).

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 19 września 2025 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.88.2021.7.JKU za prawidłowe zostało uznane stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym:

„Oceniając z kolei charakter odszkodowania (świadczenia pieniężnego otrzymanego od ubezpieczyciela z tytułu zawartej polisy ubezpieczeniowej) trzeba wziąć pod uwagę, że odszkodowanie takie należy rozpoznać jako przychód podatkowy otrzymany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. Tak wypowiedział się również WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 2 października 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 959/13 oraz NSA w wyroku z dnia 21 lipca 2016 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1154/14. W konsekwencji Sąd stanął na stanowisku, że organ interpretacyjny naruszył przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem, że przychód z tytułu odszkodowania nie jest następstwem prowadzonej działalności gospodarczej wynikającej z zezwolenia strefowego, a w konsekwencji nie stanowi przychodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie tego przepisu. Sąd co do zasady przyznał też rację organowi, że zwolnienie określone w powyższym przepisie powinno być interpretowane ściśle, jednakże konieczność wykładni ścisłej nie może prowadzić do zawężenia jego zakresu.

W ocenie Sądu podatnicy podejmują różnego rodzaju czynności prawne i faktycznych, bez podjęcia których działalność podstawowa nie byłaby w ogóle możliwa lub które bezpośrednio wynikają z faktu prowadzenia określonej działalności gospodarczej. Do tego rodzaju czynności zaliczyć trzeba również zawieranie polis ubezpieczeniowych, będące przejawem zabezpieczenia nie tylko mienia wykorzystywanego w tejże działalności ale również uzyskiwanego z niej przychodu i stanowiące w obecnym czasie de facto normę prowadzenia działalności gospodarczej. Brak jest przy tym przeszkód do uznania, że miałoby to nie dotyczyć również konkretnej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia. Zabezpieczenie mienia i przychodu w SSE nabiera zresztą szczególnego znaczenia, bowiem głównym zadaniem SSE jest przyspieszanie rozwoju gospodarczego regionów (poprzez jak największe wykorzystanie ich własnych zasobów) trapionych stagnacją ekonomiczną: uboższych, mniej rozwiniętych, omijanych przez inwestorów, dotkniętych wysokim bezrobociem. Brak podjęcia przez podmiot gospodarczy prowadzący działalność na terenie SSE stosownych działań w tym zakresie (polegających na zawarciu odpowiednich polis), w razie zaistnienia zdarzeń losowych mógłby skutkować utratą majątku i znaczącym zmniejszeniem przychodu, co przełożyłoby się w sposób bezpośredni na ograniczenie w realizacji przywołanego wyżej głównego zadania funkcjonowania strefy”.

 

Stanowisko, w myśl którego przychody z uzyskanego odszkodowania stanowią przychody uzyskiwane w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE, które są objęte zwolnieniem strefowym, znajduje potwierdzenie także m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 16 maja 2016 r. znak: IPTPB3/4510-145/15-3/16-S/KJ,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 stycznia 2016 r. znak: ITPB3/4510-588/15/MK,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2015 r. znak: IPTPB3/4510-184/15-2/IR,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2014 r. znak: ITPB3/423-366b/14/MK,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 lipca 2014 r. znak: IBPBI/2/423-397/14/CzP,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 20 lutego 2013 r. znak: IBPBI/2/423-1511/12/CzP,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 6 lutego 2013 r. znak: ITPB3/423-674/12/MK,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 sierpnia 2011 r. znak: IBPBI/2/423-612/11/AP,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 października 2010 r. znak: ILPB3/423-617/10-4/MM,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 października 2010 r. znak: ILPB3/423-617/10-5/MM,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2010 r. znak: ITPB3/423-135/10/MK,

- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 lutego 2010 r. znak: IBPBI/2/423-1414/09/PC.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania przychodów z otrzymywanych odszkodowań za przychody uzyskiwane w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE, a tym samym objęcia ich zwolnieniem z opodatkowania podatkiem CIT, znajduje potwierdzenie także w orzecznictwie sądów administracyjnych. W tym kontekście należy zwrócić szczególną uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22, który został wydany w zbliżonym stanie faktycznym do leżącego u podstaw rozpoznawanej sprawy. W wyroku tym przedmiotem zaskarżonej interpretacji indywidualnej było także zagadnienie kwalifikacji przychodu z odszkodowania wypłaconego w związku z zaistniałym pożarem linii produkcyjnych zlokalizowanych na terenie SSE, jako przychodu objętego zwolnieniem strefowym. W wyroku tym NSA wskazał m.in., że:

„Odnośnie do istoty sporu prowadzonego na tle art. 17 ust. 1 pkt 34 updop Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzyskane przez spółkę odszkodowanie tak z tytułu utraconych zysków, jak i za zniszczone w wyniku pożaru składniki majątkowe, stanowi przychód z działalności strefowej jeżeli owo zdarzenie (pożar) skutkujące uzyskaniem odszkodowania miało miejsce na terenie SSE, dotyczyło składników majątku wykorzystywanych do działalności strefowej, zgodnie z wydaną dla spółki decyzją o wsparciu, a także powodowało utratę zysków z tejże działalności. Również opłacone przez spółkę składki przewidziane w umowie ubezpieczeniowej należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności strefowej spółki, jeżeli ubezpieczenie dotyczyło skutków nadzwyczajnego zdarzenia w postaci pożaru, tj. utraty przez spółkę zysków oraz zniszczenia jej majątku wykorzystywanego do działalności prowadzonej na terenie SSE, zgodnie z decyzją o wsparciu. Wskazane przez spółkę przychody oraz koszty ich uzyskania należy zatem uwzględnić przy obliczaniu dochodu korzystającego ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych”.

 

Ponadto, tożsame stanowisko zostało wyrażone również w przypadku przysporzeń o charakterze podobnym do świadczeń odszkodowawczych, tj. w odniesieniu do rekompensat uzyskiwanych w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE. Przykładowo, prawidłowość stanowiska o objęciu zwolnieniem strefowym wypłacanych rekompensat została potwierdzona m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS:

- z dnia 5 lipca 2019 r. znak: IBPB-1-2/4510-522/16-1/AK,

- z dnia 5 lipca 2019 r. znak: IBPB-1-2/4510-549/16-1/AK,

- z dnia 21 sierpnia 2018 r. znak: S-ILPB3/423-669/14/18-S/KS.

Analogiczne stanowisko w odniesieniu do rekompensat, a więc świadczeń zbliżonych do odszkodowań, które otrzymywane są przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie zezwolenia, jako przychodów objętych zwolnieniem strefowym, prezentowane jest również przez sądy administracyjne.

Przykładowo, jak wskazał NSA w wyroku z dnia 22 marca 2019 r. o sygn. akt II FSK 896/17:

„Mając na uwadze, że rozpatrywane zwolnienie wprawdzie posiada samoistne źródło w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych niemniej jednak zostało powiązane z przepisami ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych zasadnym jest odwołanie się do definicji działalności gospodarczej zawartej w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 2 tej ustawy działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Przedstawione wyżej uwagi prowadzą do wniosku, że za dochód z działalności gospodarczej należy uznać wszelki efekt ekonomiczny (finansowy) zarobkowej działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej, usługowej oraz poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania kopalin ze złóż, a także działalności zawodowej, wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Jednocześnie trzeba stwierdzić, że nie ma uzasadnionych podstaw, aby twierdzić, że przez dochód taki należy rozumieć tylko takie świadczenie, które stanowi bezpośrednio cenę za konkretny towar lub usługę, z kategorycznym wyłączeniem jakichkolwiek innych świadczeń.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. są wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE o ile tytuł ich otrzymania zawiera się w zakresie przedmiotowym działalności określonej w zezwoleniu.

Jeżeli zatem rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez Spółkę na obszarze SSE to nie ma przeszkód aby uznać, że rekompensata ta powinna być rozliczona w ramach dochodu strefowego.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego opisana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej rekompensata spełnia wskazane wyżej warunki”.

Tożsame stanowisko zostało wyrażone również w wyroku NSA z dnia 15 lutego 2018 r. o sygn. akt II FSK 245/16.

 

Wnioski:

   - Mając na uwadze, że:

   - zdarzenie ubezpieczeniowe będące podstawą wypłaty Odszkodowania od ubezpieczyciela, tj. pożar opisany we Wniosku, wystąpiło na terenie SSE określonym w Zezwoleniu, a więc miejscu prowadzenia działalności strefowej przez Wnioskodawcę,

   - straty wywołane pożarem, będące podstawą wypłaty Odszkodowania od ubezpieczyciela, objęły składniki majątkowe (urządzenia, instalacje) Wnioskodawcy wykorzystywane do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności strefowej w zakresie określonym w Zezwoleniu,

   - straty w składnikach majątkowych Wnioskodawcy miały miejsce na terenie SSE wskazanym w Zezwoleniu,

   - Wnioskodawca dokonał ubezpieczenia majątku trwałego i obrotowego wykorzystywanego w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE od nieszczęśliwych zdarzeń, niezależnych do Spółki, które mogłyby prowadzić do uszczerbku w majątku Wnioskodawcy, ściśle w związku z tą konkretną działalnością strefową prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia,

   - otrzymane przez Wnioskodawcę Odszkodowanie od ubezpieczyciela stanowi w praktyce wyrównanie wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę tytułem Kosztów odtworzenia majątku wykorzystywanego przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności strefowej,

   - wszystkie istotne zdarzenia w kontekście uznania Odszkodowania od ubezpieczyciela za przychód strefowy, tj. wystąpienie pożaru, poniesienie Kosztów odtworzenia majątku, a także otrzymanie przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela, wystąpiły jeszcze przed podjęciem Decyzji,

   - należy uznać, że uzyskane przez Wnioskodawcę przychody z Odszkodowania od ubezpieczyciela są bezpośrednio, ściśle i nierozerwalnie związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia.

   - Tym samym, przychody te podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jako przychody z działalności strefowej objętej zwolnieniem.

3. Zasada ścisłej wykładni przepisów wprowadzających zwolnienia podatkowe

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jako przepis ustanawiający zwolnienie podatkowe, powinien być wykładany w sposób ścisły. Z kolei ścisła interpretacja danego przepisu nie oznacza i nie jest równoznaczna z wymogiem dokonywania jego zawężającej wykładni.

Przeciwnie wręcz - reguła ścisłego interpretowania przepisów podatkowych zawiera w sobie de facto dwie normy, tj. zakaz dokonywania zarówno wykładni rozszerzającej, jak też zakaz wykładni zawężającej, w wyniku której podatnicy w istocie byliby pozbawieni możliwości skorzystania z danej ulgi lub zwolnienia.

Jak zostało wskazane wyżej, przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT nie daje podstaw do zawężania pojęcia „dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na postawie zezwolenia” tylko do dochodów ze sprzedaży towarów i/lub usług enumeratywnie wymienionych w zezwoleniu strefowym. Hipotezą tego przepisu objęte są bowiem te dochody, które są ściśle, bezpośrednio, nierozerwalnie i funkcjonalnie związane z działalnością strefową prowadzoną na terenie SSE na podstawie udzielonego zezwolenia oraz dochody stanowiące nieodłączne następstwo działalności gospodarczej regulowanej zezwoleniem.

Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadzi do wykładni zawężającej, której uzasadnieniem nie jest ani brzmienie przepisu, ani też jego ratio legis. Dokonywanie wykładni zawężającej narusza z kolei niewątpliwie dyrektywę ścisłej wykładni przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Jak wskazano bowiem w wyroku NSA z dnia 22 marca 2019 r. o sygn. akt II FSK 896/17:

„Odnosząc się do akcentowanej przez Sąd I instancji zasady ścisłego interpretowania wyjątków od zasady powszechności opodatkowania trzeba podkreślić, że wspomniana reguła interpretacyjna opiera się niejako na dwóch zakazach, mianowicie zabrania dokonywania interpretacji rozszerzającej, ale także zabrania dokonywania interpretacji zawężającej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., albowiem dokonał zawężającej interpretacji analizowanego przepisu utożsamiając zwrot dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej z ceną uzyskaną ze sprzedaży konkretnych towarów, stąd też konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku”.

Tożsame stanowisko w tym zakresie zostało wyrażone także przykładowo w wyroku NSA z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 245/16, który wskazał, że:

„Odnosząc się do akcentowanej przez Sąd I instancji jak i organ podatkowy konieczności dokonywania wykładni przepisów statuujących zwolnienia i ulgi podatkowe w sposób zgodny z ich językowym brzmieniem trzeba podkreślić, że wspomniana reguła interpretacyjna opiera się niejako na dwóch zakazach, mianowicie zabrania dokonywania interpretacji rozszerzającej, ale także zabrania dokonywania interpretacji zawężającej”.

Z kolei zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: „WSA”) w Gorzowie Wielkopolskim w prawomocnym wyroku z dnia 28 lipca 2022 r. o sygn. akt I SA/Go 171/22:

„Wskazać należy, że nawet przy przyjęciu wykładni zawężającej, dochód czyniący zadość wymogom art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. to nie tylko dochód, jaki jest bezpośrednio generowany przez działalnością gospodarczą, ściśle określoną w zezwoleniu na jej prowadzenie działalność na terenie SSE, ale też taki, który stanowi nieodłączne następstwo tej działalności”.

Zakaz dokonywania wykładni zawężającej oraz różnice pomiędzy takim sposobem wykładni a nakazem ścisłego interpretowania przepisów ustanawiających ulgi i zwolnienia podatkowe akcentowane są również wśród przedstawicieli doktryny. Przykładowo, jak wskazuje Adam Mariański:

„Wszelkie przepisy prawa podatkowego powinny być interpretowane w taki sposób, aby nie nastąpiło opodatkowanie w wyniku rozszerzenia ustawowego zakresu opodatkowania. Oznacza to, iż wykładnia przepisów o ulgach i zwolnieniach podatkowych prowadzona w celu ograniczenia bądź w niektórych przypadkach właściwie wyłączenia możliwości ich stosowania jest niedopuszczalna (A. Mariański [w:] A. Krajewska i in., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. IV, WK 2016)”.

Oczywistym jest, że nie każdy dochód podatnika strefowego podlega zwolnieniu w oparciu o przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT i nie ma w tym względzie miejsca na dowolność. Niewątpliwie jednak zwolnieniu takiemu podlegają dochody wykazujące bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek z podstawową działalnością podatnika wskazaną w zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy i stanowiące nieodłączne następstwo tej działalności, a taka właśnie sytuacja leży u podstaw rozpoznawanej sprawy.

W stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego Wniosku należy zatem przeanalizować wszystkie okoliczności, w jakich doszło do wypłaty Odszkodowania od ubezpieczyciela na rzecz Wnioskodawcy. Należy także uwzględnić specyficzne uwarunkowania rozpoznawanej sprawy, które potwierdzają bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek przychodów z wypłaconego Wnioskodawcy Odszkodowania od ubezpieczyciela z działalnością strefową prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. W tym kontekście istotne jest przede wszystkim, że pożar wystąpił w miejscu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia oraz spowodował straty w składnikach majątkowych (urządzeniach, instalacjach) wykorzystywanych przez Wnioskodawcę wyłącznie w prowadzonej działalności strefowej. Z kolei Odszkodowanie od ubezpieczyciela zostało wypłacone Wnioskodawcy w związku z poniesieniem strat w tym majątku oraz utraconymi korzyściami (utratą zysku) ze względu na czasowe wstrzymanie produkcji. Argumentacja w tym zakresie została szeroko opisana w niniejszym Wniosku.

Urządzenia, które uległy uszkodzeniu w wyniku pożaru, do którego doszło w zakładzie produkcyjnym Wnioskodawcy w obrębie hali produkcji (…), czyli m.in. kabiny (…), wchodzące w skład jednej z dwóch tego typu linii technologicznych zabudowanych w hali, a także pokrycie dachu oraz inne elementy konstrukcji i wyposażenia budynku, stanowią środki trwałe wykorzystywane wyłącznie do działalności strefowej. Nakłady, które zostały poniesione na te środki trwałe stanowią przy tym element inwestycji regulowanej zezwoleniem strefowym.

Zgodnie z art. 16 ustawy o SSE elementem składowym zezwolenia jest dokonanie przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę. Wytworzenie linii technologicznych, produkcyjnych, instalacji, składających się z urządzeń wykorzystywanych do produkcji prowadzonej ramach działalności gospodarczej wykonywanej na terenie SSE stanowi zatem jeden z warunków uzyskanego przez Wnioskodawcę Zezwolenia.

W świetle powyższego pomiędzy otrzymanym Odszkodowaniem od ubezpieczyciela a działalnością strefową Wnioskodawcy, prowadzoną przy wykorzystaniu tych składników majątkowych (urządzeń, instalacji) istnieje bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek. Odszkodowanie od ubezpieczyciela zostało bowiem wypłacone Wnioskodawcy wyłącznie w związku ze stratami poniesionymi w ramach działalności produkcyjnej realizowanej na terenie SSE. Ponadto, podstawą wypłaconego Wnioskodawcy Odszkodowania od ubezpieczyciela było zawarcie stosownej umowy ubezpieczenia składników majątkowych zlokalizowanych na terenie SSE oraz wykorzystywanych wyłącznie w działalności strefowej. Samo zdarzenie ubezpieczeniowe, tj. pożar, miało zaś miejsce na terenie SSE oraz spowodowało straty w majątku służącym do prowadzenia działalności strefowej.

Co przy tym również istotne, o bezpośrednim związku przychodu z otrzymanego przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcy na terenie SSE na podstawie Zezwolenia świadczy także fakt, że środki finansowe uzyskane z Odszkodowania od ubezpieczyciela zostały przeznaczone przez Wnioskodawcę na usunięcie skutków pożaru, naprawę uszkodzeń oraz odtworzenie składników majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności na terenie SSE. Nie ulega więc wątpliwości, że środki finansowe uzyskane przez Wnioskodawcę z Odszkodowania od ubezpieczyciela są ściśle związane z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE.

 

Wnioski:

   - Prawidłowa, ścisła wykładnia przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jako przepisu przewidującego zwolnienia podatkowe, prowadzi do wniosku, że zwolnieniem objęty jest zarówno dochód wygenerowany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE i wymienionej wprost w zezwoleniu strefowym, jak też dochód, który:

- stanowi integralną część działalności strefowej,

- ma bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek z działalnością regulowaną zezwoleniem strefowym

- stanowi nieodłączne następstwo działalności gospodarczej regulowanej zezwoleniem strefowym.

   - Odszkodowanie od ubezpieczyciela otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu strat poniesionych w związku z pożarem stanowi przychody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, bowiem wykazuje bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia.

4. Wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22

W realiach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego leżących u podstaw niniejszego Wniosku należy zwrócić szczególną uwagę oraz odnieść się w szerszym zakresie do treści wyroku NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22. Orzeczenie to zostało bowiem wydane w bardzo zbliżonym stanie faktycznym do okoliczności zaistniałych w rozpoznawanej sprawie, ponieważ przedmiotem zaskarżonej interpretacji indywidualnej była również kwestia kwalifikacji przychodu z odszkodowania wypłaconego wnioskodawcy w związku z zaistniałym pożarem linii produkcyjnych na terenie SSE, jako przychodu objętego zwolnieniem strefowym.

 

Z opisu stanu faktycznego leżącego u podstaw zaskarżonej interpretacji indywidualnej wynika, że:

  - wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym działalność produkcyjną w zakresie opakowań,

  - wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwoleń, obejmującą działalność produkcyjną, handlową i usługową,

  - dochód wnioskodawcy uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej w strefie jest - na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - wolny od podatku dochodowego od osób prawnych,

  - wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w strefie dokonał ubezpieczenia majątku trwałego i obrotowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej w strefie od nieszczęśliwych zdarzeń, niezależnych do wnioskodawcy, które mogłyby prowadzić do uszczerbku w majątku wnioskodawcy. Zakresem ubezpieczenia objęto również utracone korzyści (zyski) w następstwie wystąpienia ryzyk określonych w umowie, w tym z tytułu utraty majątku w wyniku nieszczęśliwego zdarzenia np. pożaru,

  - w pewnym dniu doszło do pożaru, który doprowadził do rozległego uszkodzeń urządzeń, które skutkowały zatrzymaniem produkcji na pewien okres oraz trwałą utratą produkcji na linii produkcyjnej. Linia ta wymaga całkowitej wymiany,

  - wypłacona przez ubezpieczyciela kwota odszkodowania (w wysokości bezspornej) wyniosła 50% kosztu zakupu urządzeń,

  - wnioskodawca oczekuje wypłaty kolejnych transz odszkodowania, w tym z tytułu utraty zysku.

 

W tak przedstawionym opisie stanu faktycznego wnioskodawca zapytał o możliwość:

  - uznania składki na ubezpieczenie majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej w SSE, a także składki z tytułu utraconych korzyści (dochodów) za koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej wykonywanej w SSE,

  - zakwalifikowania straty w środkach obrotowych oraz w majątku trwałym, poniesionej w wyniku pożaru, do kosztów uzyskania przychodów z działalności prowadzonej w SSE,

  - uznania otrzymanego przez wnioskodawcę odszkodowania za utracony w wyniku pożaru majątek trwały i obrotowy, wykorzystywany do działalności prowadzonej w SSE, jako przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę w SSE oraz jego wpływu na wynik finansowy osiągany przez wnioskodawcę w SSE,

  - uznania otrzymanego przez wnioskodawcę odszkodowania za utratę zysku z powodu pożaru, jako przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę w SSE.

 

W wyroku NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22, w odniesieniu do przedstawionego opisu stanu faktycznego, wskazano m.in., że:

  - „Odnośnie do istoty sporu prowadzonego na tle art. 17 ust. 1 pkt 34 updop Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzyskane przez spółkę odszkodowanie tak z tytułu traconych zysków, jak i za zniszczone w wyniku pożaru składniki majątkowe, stanowi przychód z działalności strefowej, jeżeli owo zdarzenie (pożar) skutkujące uzyskaniem odszkodowania miało miejsce na terenie SSE, dotyczyło składników majątku wykorzystywanych do działalności strefowej, zgodnie z wydaną dla spółki decyzją o wsparciu, a także powodowało utratę zysków z tejże działalności. Również opłacone przez spółkę składki przewidziane w umowie ubezpieczeniowej należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności strefowej spółki, jeżeli ubezpieczenie dotyczyło skutków nadzwyczajnego zdarzenia w postaci pożaru, tj. utraty przez spółkę zysków oraz zniszczenia jej majątku wykorzystywanego do działalności prowadzonej na terenie SSE, zgodnie z decyzją o wsparciu. Wskazane przez spółkę przychody oraz koszty ich uzyskania należy zatem uwzględnić przy obliczaniu dochodu korzystającego ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych”,

  - „Przez dochody uzyskiwane z prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE rozumieć należy zasadniczo dochody uzyskiwane z odpłatnego zbycia towarów, usług, praw majątkowych, wytworzonych (świadczonych) przez przedsiębiorcę w zwykłym toku prowadzonej na terenie SSE działalności gospodarczej. Każde inne przysporzenie wymaga indywidualnej oceny pod kątem intensywności jego związania z działalnością gospodarczą określoną w zezwoleniu przewidzianym w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE oraz prowadzoną na terenie SSE”,

  - „Na uwagę zasługuje także to, że w rachunku podatkowym dotyczącym tak określonej działalności gospodarczej jedynie przychody, a następnie uzyskane z nich dochody (po potrąceniu kosztów podatkowych) pochodzące z działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej wymienionej w zezwoleniu mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Na tle przywołanej regulacji prawnej istotne znaczenie przy ustaleniu zakresu zwolnienia podatkowego ma pojęcie "dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej”,

  - „Ustanowienie specjalnych stref ekonomicznych, ich tworzenie i funkcjonowanie ma stanowić nie tylko impuls do rozwoju regionalnego, ale przede wszystkim zachęcić potencjalnych inwestorów, czyli przedsiębiorców, do przenoszenia miejsc prowadzenia całości działalności z innych państw lub miejsc w kraju i co jest równie ważne - tworzenia nowych miejsc pracy. Działalność podmiotów położonych na terenie SSE powinna przyczyniać się do tworzenia dodatkowych miejsc pracy na rynku regionalnym. Z takimi działaniami związane są określone korzyści podatkowe, w tym unormowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Przepis ten ustanawia warunek zwolnienia dochodów strefowych, tzn. nakazuje, aby uzyskane były z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE. Dane czynności mogą być zakwalifikowane do działalności strefowej wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, tj. gdy stanowią one integralną część działalności prowadzonej na terenie SSE (por. np. wyroki NSA z: 10 września 2015 r., II FSK 1766/13; 9 sierpnia 2017 r., II FSK 1853/15; 29 października 2019 r., II FSK 809/18; 20 sierpnia 2020 r., II FSK 1319/18)”,

  - „Uwzględniając powyższe orzecznictwo należy przyjąć, że dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop to nie tylko dochód bezpośrednio wygenerowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, dochód uzyskany ze sprzedaży wyrobów strefowych czy świadczenia usług, ale także dochód, który podatnik uzyskał w związku z innymi czynnościami, jeżeli pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny (funkcjonalny) związek. Skoro spółka otrzymała odszkodowanie w związku ze zdarzeniem mającym miejsce na terenie SEE (pożar) wywołującym negatywne dla spółki skutki w postaci zniszczenia składników jej majątku i utraty zysków, owo zdarzenie było bezpośrednio związane z działalnością, o której mowa w decyzji o wsparciu, to znaczy, że stanowi przychód z tejże działalności strefowej. Opłacone składki przewidziane w umowie ubezpieczeniowej, jeżeli te składki stanowią koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1 updop, stanowią zaś koszty podatkowe działalności strefowej. Pomiędzy przychodem z odszkodowania oraz składkami jako kosztami zawarcia umowy ubezpieczeniowej, a działalnością podstawową spółki, o której to działalności jest mowa w decyzji o wsparciu, prowadzonej na terenie SSE, istnieje ścisły i nierozerwalny (funkcjonalny) związek, a zatem stanowią one (przychody i koszty ich uzyskania) integralną część działalności strefowej. Nie można bowiem uznać, aby otrzymane przez skarżącą odszkodowanie i poniesione koszty zawarcia umowy ubezpieczeniowej były związane z jakąkolwiek inną działalnością, aniżeli tą, która jest objęta zwolnieniem podatkowym przewidzianym w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Ponadto pozyskiwanie odszkodowania przez spółkę, jak i ponoszenie kosztów zawarcia umowy ubezpieczeniowej, nie mogą stanowić samodzielnego przedmiotu działalności gospodarczej”,

  - „Omawiane przychody (z odszkodowania) oraz koszty ich uzyskania (opłacone składki) są bezpośrednio i racjonalnie związane z podstawową działalnością spółki jako przedsiębiorcy oraz majątkiem wykorzystywanym do jej prowadzenia. Otrzymanie odszkodowania nie byłoby możliwe w spornym zakresie, gdyby spółka nie prowadziła podstawowej działalności strefowej, przy której wykorzystywała składniki majątkowe, które uległy zniszczeniu na skutek pożaru. Brak jest przy tym zarówno normatywnych, jak i racjonalnych podstaw do tego, aby inaczej oceniać działania (i ich podatkowe skutki) przedsiębiorcy prowadzącego działalność na terenie SSE od przedsiębiorcy działającego poza strefą. Skoro zatem racjonalnie działający przedsiębiorca ponosi koszty ubezpieczenia się od negatywnych skutków nadzwyczajnych zdarzeń (w tym pożaru), które to koszty bez wątpienia stanowią koszty podatkowe w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop, a otrzymane ubezpieczenie stanowi przychód z działalności gospodarczej, to znaczy, że owe zasady należy stosować do przedsiębiorców działających na terenie SSE, zgodnie z decyzją o wsparciu”,

  - „Na tle stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji przyjąć zatem należy, że omawiane odszkodowanie i ww. koszty zawarcia umowy ubezpieczeniowej, bezpośrednio związane z działalnością prowadzoną na terenie SSE, zgodnie z decyzją o wsparciu, pozostają w ścisłym związku z wykonywaną przez spółkę działalnością strefową”,

  - „Oczywistym jest, że owo odszkodowanie nie stanowi przychodu wynikającego wprost z działalności operacyjnej określonej w treści stosownego zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, gdyż jest ono konsekwencją korzyści, do których spółka nabyła prawo na innej podstawie prawnej, ale w sposób nierozerwalny z działalnością strefową jest ono związane. W ocenie składu orzekającego pomiędzy uzyskanym odszkodowaniem, a działalnością strefową spółki, występuje tego rodzaju związek, który pozwala na uwzględnienie omawianego przychodu (odszkodowania) w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Jak już wyżej zaakcentowano, organ podatkowy nie wskazał podstawy prawnej pozwalającej na wyłączenie z kosztów działalności strefowej opłaconych przez spółkę składek, o których mowa w umowie ubezpieczeniowej, która stanowiła podstawę do wypłaty na rzecz spółki stosownego odszkodowania”,

  - „Trafność powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w wykładni systemowej wewnętrznej przepisów updop, gdyż ustawa ta nie zawiera przepisów wyłączających z przychodów działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE określone przychody ściśle związane z działalnością strefowa, do których znajdują zastosowanie regulacje przewidziane w art. 12 updop. Ustawa podatkowa nie zawiera także regulacji wyłączających z kosztów uzyskania przychodów działalności strefowej tych wydatków (kosztów) mających bezpośredni związek z działalnością strefową, już zaliczonych do kosztów podatkowych, które należy przyporządkować do przychodów wyłączonych z działalności strefowej jako wprost niewymienionych w stosownej decyzji o wsparciu. Brak jest nadto podstaw do wniosku, że intencją ustawodawcy było ustanowienie swego rodzaju pułapek podatkowych na tych przedsiębiorców, którzy uzyskali decyzję o wsparciu ich działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Powyższe rozważania mają uniwersalny charakter. Dotyczą dofinansowań do wynagrodzeń oraz innych przychodów (w tym uzyskanych odszkodowań) wraz z kosztami ich uzyskania bezpośrednio i funkcjonalnie związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE, zgodnie z decyzją o wsparciu”.

 

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy wnioskodawcy, w następstwie wyroku NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22, Dyrektor KIS wydał następnie interpretację indywidualną z dnia 19 września 2025 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.88.2021.7.JKU, w którym uznał za prawidłowe następujące stanowisko wnioskodawcy:

  - „Na ekonomiczny wynik działalności gospodarczej mogą składać się, obok dochodów ze sprzedaży wytworzonych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w Zezwoleniu, również przychody i koszty warunkujące uzyskanie przychodu ze sprzedaży lub pozostające z nim w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku. Taki związek istnieje w przypadku odszkodowań otrzymanych z tytułu zawartych przez podatnika dwóch polis (polisy ubezpieczenia mienia i polisy obejmującej utratę zysku), które to polisy dotyczyły mienia produkcyjnego położonego na terenie SSE i zostały zrealizowane na skutek zdarzenia losowego, jakim był pożar”.

  - „Nie ulega wątpliwości, że działalność produkcyjna na terenie SSE może być prowadzona wyłącznie w oparciu o majątek produkcyjny i fakt jego posiadania przekłada się w sposób bezpośredni na zawarcie umowy ubezpieczenia tego majątku, wziąwszy pod uwagę zwłaszcza wyżej wskazane aspekty związane z zawieraniem polis traktowanym jako norma życia gospodarczego, jak również aspekty dotyczące realizacji szczególnych zadań strefy. W tej sytuacji nie ma wątpliwości, że uzyskanie opisanych odszkodowań należy uznać za element działalności gospodarczej wskazanej w treści Zezwolenia. Zatem, należy konsekwentnie stwierdzić, że również odszkodowanie otrzymane od ubezpieczyciela z tytułu polisy ubezpieczenia mienia produkcyjnego położonego na terenie SSE oraz polisy obejmującej utratę zysku osiąganego w działalności produkcyjnej na terenie SSE, stanowić powinno przychód otrzymany w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie odpowiedniego zezwolenia”.

Stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22, a także w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 19 września 2025 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.88.2021.7.JKU Wnioskodawca przyjmuje w całości jako własne, a więc stanowią one integralną częścią uzasadnienia niniejszego Wniosku.

5. Przychody strefowe niewymienione wprost w zezwoleniu strefowym

Uzyskane przez Wnioskodawcę przychody z Odszkodowania od ubezpieczyciela w związku z zaistniałym pożarem hali produkcyjnej Wnioskodawcy nie zostały wprost wskazane w otrzymanym przez Spółkę Zezwoleniu. Niemniej jednak okoliczność ta w żadnym stopniu nie może powodować wyłączenia możliwości zastosowania w rozpoznawanej sprawie zwolnienia z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Jak wskazano wyżej, pojęcie „dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia” w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT nie może być rozumiane w sposób zawężający i powinno odnosić się do wszystkich kategorii dochodów (i służących do ich ustalenia przychodów), które dany podmiot otrzymuje w związku z prowadzeniem działalności na terenie SSE na podstawie zezwolenia. Te kategorie dochodów nie mogą być ograniczane wyłącznie do dochodów z działalności wprost wymienionej w zezwoleniu, a dokładnie do dochodów z transakcji sprzedaży towarów / usług wskazanych enumeratywnie w danym zezwoleniu.

W tym kontekście istotne jest bowiem istnienie bezpośredniego, ścisłego i funkcjonalnego związku pomiędzy osiąganymi dochodami a działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE na podstawie zezwolenia, co - jak wykazano powyżej - ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Ponadto, należy zwrócić również uwagę na to, że w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE (w tym produkcyjnej lub handlowej) pozyskiwanie środków finansowych z tytułu odszkodowania, a podobnie także z tytułu rekompensaty, czy też dofinansowania do wynagrodzeń pracowników z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (dalej: „FGŚP”) lub z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: „PFRON”), bądź też innego rodzaju wsparcia finansowego nie może stanowić samoistnego, samodzielnego i odrębnego przedmiotu działalności gospodarczej wskazanego w zezwoleniu na prowadzenie działalności strefowej.

 

Tym samym, odszkodowanie uzyskane w związku z poniesieniem strat w składnikach majątkowych wykorzystywanych w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia także nie może stanowić przychodu wynikającego wprost z działalności określonej w treści zezwolenia. Nie zmienia to jednak faktu, że takie świadczenie odszkodowawcze w dalszym ciągu posiada bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek z działalnością strefową prowadzoną na terenie SSE, o ile:

  - podstawą wypłaty odszkodowania jest zdarzenie ubezpieczeniowe zaistniałe na terenie SSE, które spowodowało straty w składnikach majątkowych wykorzystywanych wyłącznie w działalności strefowej,

  - umowa ubezpieczenia, stanowiąca podstawę prawną dla wypłaty odszkodowania, została zawarta w odniesieniu do majątku wykorzystywanego i przypisanego wyłącznie do działalności strefowej.

 

Stanowisko Wnioskodawcy w omawianym zakresie znajduje uzasadnienie i pełne poparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, które w tym kontekście odwołuje się zarówno do odszkodowań, jak też rekompensat, dofinansowań do wynagrodzeń pracowników z FGŚP w związku z wystąpieniem COVID-19, dofinansowań do wynagrodzeń pracowników ze środków PFRON, a także przychodów ze sprzedaży nadwyżki uprawnień do emisji CO2, otrzymywanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie zezwolenia. Tytułem przykładu okoliczność ta została zaakcentowana m.in. w następujących orzeczeniach:

  - wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22, w którym wskazano, że:

„Na tle stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji przyjąć zatem należy, że omawiane odszkodowanie i ww. koszty zawarcia umowy ubezpieczeniowej, bezpośrednio związane z działalnością prowadzoną na terenie SSE, zgodnie z decyzją o wsparciu, pozostają w ścisłym związku z wykonywaną przez spółkę działalnością strefową. Oczywistym jest, że owo odszkodowanie nie stanowi przychodu wynikającego wprost z działalności operacyjnej określonej w treści stosownego zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, gdyż jest ono konsekwencją korzyści, do których spółka nabyła prawo na innej podstawie prawnej, ale w sposób nierozerwalny z działalnością strefową jest ono związane. W ocenie składu orzekającego pomiędzy uzyskanym odszkodowaniem, a działalnością strefową spółki, występuje tego rodzaju związek, który pozwala na uwzględnienie omawianego przychodu (odszkodowania) w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop”,

  - wyrok NSA z dnia 22 maja 2025 r. o sygn. akt II FSK 1159/22, w myśl którego:

„Nie można bowiem uznać, aby otrzymane przez skarżącą z PFRON dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników zatrudnionych wyłącznie w SSE było związane z jakąkolwiek inną działalnością, aniżeli tą, która jest objęta zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Ponadto pozyskiwanie wsparcia finansowego przez spółkę ze środków PFRON nie może stanowić samodzielnego przedmiotu działalności gospodarczej. Omawiane dofinansowanie jest bezpośrednio związane z podstawową działalnością przedsiębiorcy, przy której zatrudnieni zostali pracownicy, których wynagrodzenie objęte zostało dofinansowaniem. Otrzymanie wsparcia finansowego w formie dofinansowania ze środków PFRON nie byłoby możliwe w spornym zakresie, gdyby spółka nie prowadziła podstawowej działalności strefowej, przy której zatrudnieni zostali pracownicy objęci dofinansowaniem (...).

(...)

Oczywistym jest, że owo dofinansowanie nie stanowi przychodu wynikającego wprost z działalności operacyjnej określonej w treści zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, gdyż jest ono konsekwencją korzyści, do których spółka nabyła prawo na innej podstawie prawnej, ale w sposób nierozerwalny z działalnością strefową jest ono związane. W ocenie składu orzekającego pomiędzy dofinansowaniem do wynagrodzeń pracowników ze środków PFRON, a działalnością strefową skarżącej, występuje tego rodzaju związek, który pozwala na uwzględnienie tego przychodu w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop”,

  - wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2025 r. o sygn. akt II FSK 535/22, z którego wynika, że:

„Nie można bowiem uznać, aby otrzymane przez Skarżącą dofinansowanie do wynagrodzenia i składek ZUS pracowników zatrudnionych wyłącznie w SSE było związane z jakąkolwiek inną działalnością, aniżeli ta, która jest objęta zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Co więcej, wsparcie zostało udzielone w związku z wystąpieniem spadku obrotów w prowadzonej na terenie SSE działalności gospodarczej i w ramach zezwolenia, co potwierdza ścisły i bezpośredni związek uzyskanego wsparcia z działalnością strefową Skarżącej. Ponadto pozyskiwanie wsparcia finansowego przez Skarżącą w ramach wypłaty z FGŚP nie może stanowić samodzielnego przedmiotu działalności gospodarczej. Dofinansowanie to zawsze jest bezpośrednio związane z podstawową działalnością przedsiębiorcy, przy której zatrudnieni zostali pracownicy, których wynagrodzenie i składki ZUS zostały objęte dofinansowaniem. Otrzymanie wsparcia finansowego w formie tego dofinansowania nie byłoby możliwe, gdyby Spółka nie prowadziła podstawowej działalności strefowej, przy której zatrudnieni zostali pracownicy objęci dofinansowaniem, i których miejsca pracy zobowiązała się ona utrzymać”.

  - Tożsame stanowisko zostało wyrażone także m.in. w wyrokach NSA: z dnia 27 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II FSK 1/23 oraz sygn. akt II FSK 22/23, z dnia 19 lutego 2025 r. o sygn. akt II FSK 651/22, z dnia 8 stycznia 2025 r. o sygn. akt II FSK 430/22, z dnia 26 listopada 2024 r. o sygn. akt II FSK 291/22 oraz sygn. akt II FSK 292/22, z dnia 4 lipca 2024 r. o sygn. akt II FSK 1528/22 oraz sygn. akt II FSK 1293/22,

  - wyrok NSA z dnia 22 marca 2019 r. o sygn. akt II FSK 896/17, zgodnie z którym:

„W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. są wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, o ile tytuł ich otrzymania zawiera się w zakresie przedmiotowym działalności określonej w zezwoleniu.

 

Jeżeli zatem rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez Spółkę na obszarze SSE, to nie ma przeszkód, aby uznać, że rekompensata ta powinna być rozliczona w ramach dochodu strefowego.”,

  - wyrok NSA z dnia 15 lutego 2018 r. o sygn. akt II FSK 245/16 (stanowisko tożsame do wyrażonego w wyroku NSA z dnia 22 marca 2019 r. o sygn. akt II FSK 896/17),

  - wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2014 r. o sygn. akt II FSK 1727/12:

„(…) Sprzedaż nadwyżki przyznanego limitu CO2 nie została wprawdzie expressis verbis wskazana w zezwoleniu na prowadzenie działalności w SSE, to jednak - uwzględniając wynikające z wniosku o wydanie interpretacji realia sprawy - należy stwierdzić, że zakup dla potrzeb własnych lub sprzedaż na własny rachunek przez spółkę przyznanych uprawnień do emisji CO2 (związanych z produkcją płyt drewnopochodnych wysokiej i średniej gęstości) nie jest działalnością odrębnie klasyfikowaną i mieści się w tej samej grupie PKD, co wskazana w zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, w ramach której wyszczególniono produkcję płyt fornirowych.

(…) Kluczowe wobec tego znaczenie, dla rozstrzygnięcia zarysowanego na wstępie spornego problemu, będzie miało ustalenie sposobu rozumienia użytego w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. zwrotu: "dochody (...) uzyskane z działalności gospodarczej (...) na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych. Nie ulega natomiast wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie dochody ze sprzedaży praw do emisji CO2 są dochodami z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej”;

  - prawomocny wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2022 r. o sygn. akt I SA/Gl 1344/21, w którym wskazano, że:

„Nie sposób bowiem wskazać, aby otrzymane przez Skarżącą dofinansowanie do wynagrodzenia "pracowników strefowych" było związane z jakąkolwiek inną działalnością, aniżeli ta, która jest objęta zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Co więcej, wsparcie zostało udzielone w związku z wystąpieniem spadku obrotów w prowadzonej na terenie strefy i w ramach zezwolenia, co potwierdza ścisły i bezpośredni związek uzyskanego wsparcia z działalnością strefową Wnioskodawcy.

Zaakcentować należy, że bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy pozostaje fakt incydentalnego charakteru dofinansowania do wynagrodzeń pracowników ze środków Funduszu i wynika ze zdarzenia losowego jakim jest pandemia COVID-19. Bez wątpienia pozyskiwanie wsparcia finansowego nie może stanowić samodzielnego przedmiotu działalności gospodarczej. Dofinansowanie to zawsze jest bezpośrednio związane z podstawową działalnością przedsiębiorcy, przy której zatrudnieni zostali pracownicy, których wynagrodzenie zostało objęte dofinansowaniem. Otrzymanie wsparcia finansowego w formie dofinansowania do wynagrodzeń nie byłoby możliwe, gdyby Wnioskodawca nie prowadził podstawowej działalności, przy której zatrudnieni zostali pracownicy objęci dofinansowaniem, i których miejsca pracy zobowiązał się on utrzymać”.

 

Wnioski:

  - Okoliczność, że przychody z uzyskanego Odszkodowania od ubezpieczyciela w związku z zaistniałym pożarem hali produkcyjnej Wnioskodawcy nie zostały wprost wskazane w otrzymanym przez Spółkę Zezwoleniu nie ma wpływu na możliwość zastosowania w rozpoznawanej sprawie zwolnienia z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

  - Pojęcie „dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia” w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT nie może być rozumiane w sposób zawężający i powinno odnosić się do wszystkich kategorii dochodów (i służących do ich ustalenia przychodów), które dany podmiot otrzymuje w związku z prowadzeniem działalności na terenie SSE na podstawie zezwolenia.

  - W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE, pozyskiwanie środków finansowych z tytułu odszkodowania, rekompensaty, czy też dofinansowania do wynagrodzeń pracowników z FGŚP lub PFRON nie może stanowić samodzielnego przedmiotu działalności gospodarczej wskazanego w zezwoleniu na prowadzenie działalności strefowej.

  - W konsekwencji, jakkolwiek odszkodowanie uzyskane w związku z poniesieniem strat w składnikach majątkowych wykorzystywanych w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia także nie może stanowić przychodu wynikającego wprost z działalności określonej w treści zezwolenia, to jednak takie świadczenie odszkodowawcze w dalszym ciągu posiada bezpośredni, ścisły i funkcjonalny związek z działalnością strefową prowadzoną na terenie SSE.

  - Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, odwołującym się do odszkodowań, rekompensat, dofinansowań do wynagrodzeń pracowników z FGŚP w związku z wystąpieniem COVID-19, dofinansowań do wynagrodzeń pracowników ze środków PFRON, a także przychodów ze sprzedaży nadwyżki uprawnień do emisji CO2, otrzymywanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie zezwolenia.

6. Inne rodzaje przychodów osiąganych w ramach działalności strefowej, które nie są objęte wprost zakresem zezwolenia na prowadzenie działalności strefowej

Należy wskazać, że zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak też w interpretacjach indywidualnych występuje szereg rozstrzygnięć, w których uznano, że mimo iż pozyskiwanie środków finansowych nie jest wprost objęte zakresem zezwolenia strefowego, to jednak dany, „nietypowy” rodzaj przysporzenia z punktu widzenia przedmiotu działalności podstawowej prowadzonej na terenie SSE podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Orzeczenia te oraz interpretacje odnoszą się do pozyskiwania środków finansowych przykładowo z tytułu rekompensaty, dofinansowań do wynagrodzeń pracowników z FGŚP w następstwie wystąpienia COVID-19, dofinansowań do wynagrodzeń pracowników z PFRON, płatności z tytułu korekty rentowności itp.

Wymaga podkreślenia, że rozstrzygnięcia pozytywne dla skarżących i wnioskodawców zapadły pomimo tego, iż żaden z ww. rodzajów przysporzeń nie stanowił samodzielnego przedmiotu działalności objętej zakresem zezwolenia na prowadzenie działalności strefowej, określonego jako pozyskiwanie środków finansowych.

Rozstrzygnięcia te stanowią przykład linii orzeczniczej i interpretacyjnej, jaka ukształtowała się w odniesieniu do zagadnień dotyczących innych typów przysporzeń, które nie są expressis verbis wymienione w zezwoleniach strefowych, lecz wykazują bezpośredni i ścisły związek z działalnością strefową.

 

Poniżej Wnioskodawca wskazuje przykładowe rozstrzygnięcia z podziałem na rodzaj świadczenia będącego przedmiotem zwolnienia strefowego z opodatkowania podatkiem CIT:

Wyroki i interpretacje dotyczące uznania otrzymywanych rekompensat, jako podlegających zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT w ramach działalności strefowej:

- wyrok NSA z dnia 22 marca 2019 r. o sygn. akt II FSK 896/17,

- wyrok NSA z dnia 15 lutego 2018 r. o sygn. akt II FSK 245/16,

- interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 5 lipca 2019 r. znak: IBPB-1-2/4510-522/16-1/AK,

- interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 5 lipca 2019 r. znak: IBPB-1-2/4510-549/16-1/AK,

- interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 21 sierpnia 2018 r. znak: S-ILPB3/423-669/14/18-S/KS.

 

Wyroki dotyczące uznania dofinansowań do wynagrodzeń pracowników otrzymywanych z FGŚP w następstwie wystąpienia COVID, jako podlegających zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT w ramach działalności strefowej:

- wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II FSK 1/23,

- wyrok NSA z dnia 19 lutego 2025 r. o sygn. akt II FSK 651/22,

- wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2025 r. o sygn. akt II FSK 535/22,

- wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II FSK 22/23,

- wyrok NSA z dnia z dnia 8 stycznia 2025 r. o sygn. akt II FSK 430/22,

- wyroki NSA z dnia z dnia 26 listopada 2024 r. o sygn. akt II FSK 291/22 oraz sygn. akt II FSK 292/22,

- wyroki NSA z dnia z dnia 4 lipca 2024 r. o sygn. akt II FSK 1528/22 oraz sygn. akt II FSK 1293/22.

 

Wyrok dotyczący uznania dofinansowań do wynagrodzeń pracowników otrzymywanych z PFRON, jako podlegających zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT w ramach działalności strefowej:

- wyrok NSA z dnia 22 maja 2025 r. o sygn. akt II FSK 1159/22.

 

Wyrok i interpretacja dotyczące uznania płatności z tytułu korekty rentowności, jako podlegającej zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT w ramach działalności strefowej:

- wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2024 r. o sygn. akt II FSK 359/22,

- interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 13 lipca 2025 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.139.2020.10.END.

 

Wyroki dotyczące uznania przychodów ze sprzedaży nadwyżek praw do emisji CO2, jako podlegających zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT w ramach działalności strefowej:

- wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2018 r. o sygn. akt II FSK 1591/16,

- wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2018 r. o sygn. akt II FSK 1590/16,

- wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2014 r. o sygn. akt II FSK 1727/12.

7. Kalkulacja wyniku strefowego powodująca dyskryminację podmiotów strefowych w stosunku do podatników działających poza SSE

Zgodnie z art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483) - dalej: „Konstytucja RP”)

„1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny”.

Wnioskodawca zwraca uwagę na to, że przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym środki finansowe z uzyskanego przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem CIT będzie w sposób oczywisty dyskryminowało Wnioskodawcę w porównaniu do innych podatników, którzy nie prowadzą działalności na terenie SSE.

Wnioskodawca, w związku z otrzymaniem Odszkodowania od ubezpieczyciela, które przypisane zostałoby do działalności opodatkowanej podatkiem CIT, a jednocześnie brakiem możliwości rozpoznania kosztu na tej działalności w postaci kosztów nabycia składników majątku wykorzystywanych do działalności strefowej, czy też kosztów składek ubezpieczeniowych (które to koszty stanowią koszty działalności strefowej), byłby bowiem zobowiązany do opodatkowania otrzymanego Odszkodowania od ubezpieczyciela efektywną stawką podatku CIT w wysokości 19% i odprowadzania podatku dochodowego z tego tytułu do urzędu skarbowego.

Z kolei w przypadku przedsiębiorców, którzy nie prowadzą działalności na terenie SSE na podstawie posiadanego zezwolenia, otrzymanie przez nich analogicznego odszkodowania z tytułu strat poniesionych w składnikach majątkowych wykorzystywanych w prowadzonej działalności byłoby dla nich neutralne na gruncie podatku CIT. Należy bowiem wskazać, że całość ich przychodów z tytułu otrzymanego odszkodowania, jak również całość kosztów nabycia składników majątku wykorzystywanych do działalności strefowej, czy też kosztów składek ubezpieczeniowych jest rozliczana w ramach tego samego rodzaju działalności, tj. działalności opodatkowanej podatkiem CIT. W rezultacie wartość przychodu z otrzymywanego odszkodowania i kosztów podatkowych, których dotyczy to odszkodowanie, będzie taka sama i nie spowoduje powstania żadnego dochodu do opodatkowania.

W konsekwencji uznanie, że Wnioskodawca powinien zaliczyć wartość środków finansowych otrzymanych w ramach Odszkodowania od ubezpieczyciela do działalności opodatkowanej podatkiem CIT, będzie stanowiło nieuprawnioną dyskryminację Spółki z perspektywy stosowania przepisów podatkowych wobec innych podatników, którzy nie korzystają ze zwolnienia z tytułu prowadzenia działalności na terytorium SSE.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, jak wskazano w wyroku NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22:

„W procesie wykładni dotyczącej zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 updop należy mieć na uwadze skutki podatkowe uzyskanego odszkodowania z tytułu nadzwyczajnych strat związanych bezpośrednio z działalnością prowadzoną na terenie SSE. W razie zaaprobowania stanowiska organu podatkowego środki z odszkodowania uzyskanego przez spółkę zostałyby wyłączone z rachunku podatkowego prowadzonego na potrzeby zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, ale zarazem koszty nabycia składników majątku wykorzystywanych do działalności strefowej, już nie. Oznacza to, że owo odszkodowanie stanowiłoby przychód spółki bez mała równy jej dochodowi z uwagi na brak podstaw prawnych do wyłączenia z działalności strefowej spółki jej kosztów związanych z nabyciem zniszczonych w wyniku pożaru składników majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności na terenie SSE, zgodnie z decyzją o wsparciu. Doszłoby zatem do paradoksalnej sytuacji, w której przychody z odszkodowania należałoby uznać za przychody spółki z jej działalności pozastrefowej, także gdy podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej poza SSE (obiektywnie rzecz biorąc), a koszty nabycia składników majątku wykorzystywanych do działalności strefowej i koszty zawarcia umowy ubezpieczeniowej stanowiłyby koszty uzyskania przychodu z działalności strefowej.

Akceptacja stanowiska DKIS (i WSA) doprowadziłaby do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji skarżącej i jej gorszego traktowania jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność strefową. To zaś stałoby w sprzeczności z celem, jakiemu ma służyć zwolnienie strefowe. Dodać warto, że organ podatkowy nie wskazał podstaw prawnych do wyłączenia z kosztów podatkowych działalności strefowej opłaconych składek przewidzianych w umowie ubezpieczeniowej. Uznał przy tym, że poniesiona w wyniku pożaru strata, zarówno w środkach obrotowych jak i w majątku trwałym, rozpoznana i zaliczona na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym do kosztów uzyskania przychodów, stanowi dla spółki koszt uzyskania przychodów z działalności prowadzonej w SSE. W takiej sytuacji spółka bez wyraźnej podstawy prawnej obowiązana byłaby nie tylko opodatkować dochód zbliżony do otrzymanego przychodu z tytułu odszkodowania (pomniejszony wyłącznie o składki), ale zostałaby także pozbawiona możliwości wyłączenia z kosztów podatkowych działalności strefowej poniesionych uprzednio kosztów nabycia składników jej majątku wykorzystywanego do tejże działalności. Znalazłaby się zatem w gorszej sytuacji od przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą poza SSE. Taka wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 34 updop byłaby sprzeczna z ratio legis omawianego zwolnienia podatkowego. W tym miejscu warto zauważyć, że akceptacja prezentowanego przez DKIS (oraz WSA) sposobu wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34 updop prowadziłaby do powstania kolejnych wątpliwości odnośnie do oceny kosztów kwalifikowanych w sytuacji, gdyby spółka zaliczyła koszty nabycia zniszczonych w wyniku pożaru składników majątkowych do owych kosztów kwalifikowanych działalności strefowej”.

W wyroku NSA z dnia 22 maja 2025 r. o sygn. akt II FSK 1159/22, dotyczącym objęcia zwolnieniem strefowym dofinansowania do wynagrodzeń pracowników otrzymanego z PFRON, zwrócono uwagę na to, że:

„W procesie wykładni dotyczącej zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 updop należy mieć na uwadze skutki podatkowe dofinansowania wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na terenie SSE.

W razie zaaprobowania stanowiska organu podatkowego środki z dofinansowania uzyskanego przez spółkę z PFRON zostałyby wyłączone z rachunku podatkowego prowadzonego na potrzeby zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, ale zarazem pokryte nimi (sfinansowane) koszty tych wynagrodzeń, już nie. Oznacza to, że owo dofinansowanie stanowiłoby przychód spółki równy jej dochodowi z uwagi na brak podstaw prawnych do wyłączenia z działalności strefowej spółki jej kosztów związanych z wypłaconymi pracownikom wynagrodzeniami. Doszłoby zatem do paradoksalnej sytuacji, w której przychody z ww. dofinansowania należałoby uznać za przychody z działalności pozastrefowej, a sfinansowane nimi wynagrodzenia (oraz składki ZUS) stanowiłyby koszt uzyskania przychodu z działalności strefowej. Akceptacja stanowiska DIAS doprowadziłaby zatem do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji skarżącej i jej gorszego traktowania jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność strefową. To zaś stałoby w sprzeczności z celem, jakiemu ma służyć zwolnienie strefowe.

Ponadto, stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone także w prawomocnym wyroku WSA w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2022 r. o sygn. akt I SA/Gl 1344/21.

 

Wnioski:

   - Przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym:

   - przychody z otrzymanego przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela nie stanowią przychodów uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej na terenie SSE, a w konsekwencji nie podlegały zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT,

   - a tym samym uznanie, że Wnioskodawca powinien zaliczyć wartość środków finansowych otrzymanych w ramach Odszkodowania od ubezpieczyciela do działalności opodatkowanej podatkiem CIT,

   - będzie stanowiło nieuprawnioną dyskryminację Spółki z perspektywy stosowania przepisów podatkowych wobec innych podatników, którzy nie korzystają ze zwolnienia z tytułu prowadzenia działalności na terytorium SSE.

   - Powyższa sytuacja doprowadziłaby z kolei do nieuprawnionego i nieuzasadnionego naruszenia konstytucyjnego zakazu dyskryminacji, ustanowionego na gruncie art. 32 Konstytucji RP.

8.  Podsumowanie:

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, należy wskazać, że uzyskane przez Spółkę przychody z Odszkodowania od ubezpieczyciela stanowią przychody z działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę na terenie SSE, a tym samym podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a i ust. 4 ustawy o CIT.

 

Za prawidłowością stanowiska Wnioskodawcy przemawiają:

  - fakt, że wypłacone Wnioskodawcy Odszkodowanie od ubezpieczyciela pozostaje w bezpośrednim, ścisłym i funkcjonalnym związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, ponieważ zaistniały pożar hali produkcyjnej Wnioskodawcy, stanowiący zdarzenie ubezpieczeniowe, w związku z którym wypłacane jest Wnioskodawcy Odszkodowanie od ubezpieczyciela:

   - wystąpił w miejscu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej na terenie SSE, czyli na terenie realizacji inwestycji na podstawie Zezwolenia,

   - dotyczył składników majątku wykorzystywanych przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności strefowej, prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia,

   - spowodował również utratę korzyści (utratę zysków) z działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, z uwagi na konieczność czasowego wstrzymania produkcji,

  - fakt, że Wnioskodawca dokonał ubezpieczenia majątku trwałego i obrotowego wykorzystywanego w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE od nieszczęśliwych zdarzeń, niezależnych do Spółki, które mogłyby prowadzić do uszczerbku w majątku Wnioskodawcy, właśnie ściśle w związku z tą konkretną działalnością strefową, prowadzoną przez Wnioskodawcę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia.

Zawarcie przez Wnioskodawcę umowy ubezpieczenia majątkowego, wystąpienie zdarzenia nadzwyczajnego, tj. pożaru, poniesienie Kosztów odtworzenia majątku, a także otrzymanie przez Wnioskodawcę Odszkodowania od ubezpieczyciela, miało miejsce jeszcze przed podjęciem Decyzji, dotyczącej zaprzestania produkcji (…) na terenie SSE.

Stanowisko Wnioskodawcy we wskazanym zakresie znajduje pełne odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, a w szczególności w szeroko zaprezentowanym wyroku NSA z dnia 4 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 707/22, jak również w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego, w tym w szczególności w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 19 września 2025 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.88.2021.7.JKU, a także w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 16 maja 2016 r. znak: IPTPB3/4510-145/15-3/16-S/KJ oraz z dnia 25 sierpnia 2015 r. znak: IPTPB3/4510-184/15-2/IR, Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 stycznia 2016 r. znak: ITPB3/4510-588/15/MK, jak również w pozostałych interpretacjach przytoczonych w niniejszym Wniosku.

 

Za prawidłowością stanowiska Wnioskodawcy przemawiają także orzeczenia sądów administracyjnych oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, wydawane w odniesieniu do innych rodzajów przysporzeń uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, które:

  - mimo iż nie są wprost objęte zakresem działalności wskazanej w zezwoleniu strefowym,

  - to jednak są uznawane za przychody strefowe,

  - a w konsekwencji ma do nich zastosowanie zwolnienie z opodatkowania CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, - takich jak np. rekompensaty, świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy otrzymane z FGŚP w następstwie wystąpienia COVID-19, dofinansowania do wynagrodzeń pracowników z PFRON, płatności z tytułu korekty rentowności itp.

Przyjęcie stanowiska interpretacyjnego uznającego, że przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z Odszkodowania od ubezpieczenia stanowią przychody nieobjęte zwolnieniem strefowym powodowałoby oczywistą ekonomiczną dyskryminację Wnioskodawcy poprzez uznanie, że koszty wydatkowane na usunięcie skutków pożaru stanowią koszty działalności zwolnionej, natomiast przychody z odszkodowania stanowiącego w praktyce wyrównanie poniesionych wydatków stanowią przychody z działalności opodatkowanej.

Wszystkie koszty wydatków poniesionych na dostosowanie hali produkcyjnej do działalności w zakresie produkcji (…) będą stanowiły koszty, które nie powinny być uwzględniane przy wyliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się,

 1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,

 3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, dalej: „ustawa o SSE”),

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE,

Art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wskazuje, że:

Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34 i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

 

Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,

- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle. Przedmiotowe zwolnienie podatkowe przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej fizycznie na terenie strefy. Jeżeli cześć działalności podmiotu prowadzona jest poza strefą, dochód z tej części pochodzący nie podlega zwolnieniu. Dochód „uzyskany” z działalności to wyłącznie taki dochód, którego źródłem przychodów jest prowadzona działalność gospodarcza. Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu.

Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, nie ma wprawdzie charakteru podmiotowego, jednak przesłanka zezwolenia winna odnosić się do prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z działalności gospodarczej.

Z kolei kosztami uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie uzyskanego zezwolenia strefowego, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z tej działalności.

Przy czym zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Zatem, wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

Przy czym w przypadku środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio wydatków na nabycie ww. składników majątku, lecz odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,

Status kosztów uzyskania przychodów należy oceniać na moment ich poniesienia. Na ten moment należy ustalić, czy są to koszty strefowe (związane z przychodami z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej) czy koszty niestrefowe (związane z przychodami z działalności opodatkowanej).

 

Jak wynika z opisu sprawy, w związku z zaistniałym zdarzeniem (pożarem) Wnioskodawca poniósł koszty związane z usuwaniem skutków pożaru (dalej: „Koszty odtworzenia majątku”), które obejmowały m.in.:

- koszty przywrócenia stanu nieruchomości po pożarze - sprzątanie, profesjonalne czyszczenie, usuwanie zanieczyszczeń, oczyszczanie ozonem,

- budowę podpory konstrukcji zadaszenia nad miejscem pożaru,

- docelową (finalną) naprawę konstrukcji zadaszenia nad halą produkcyjną,

- koszty przywrócenia instalacji technologicznych i telekomunikacyjnych do stanu pierwotnego,

- kompleksowe badania elementów konstrukcyjnych hali,

- wartość uszkodzonych półproduktów i aktywów obrotowych.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, wszystkie środki trwałe oraz obrotowe, które uległy zniszczeniu lub spaleniu, były wykorzystywane przez Spółkę do prowadzenia działalności, która była objęta zwolnieniem z opodatkowania na podstawie posiadanego Zezwolenia.

W rezultacie zgodzić się z Państwem należy, że wydatki na naprawę i odtworzenie składników majątku trwałego i obrotowego, uszkodzonych i utraconych w wyniku pożaru (Koszty odtworzenia majątku), poniesione przez Wnioskodawcę jeszcze przed Decyzją, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, które uwzględnia się przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, oraz fakt, iż w listopadzie 2025 r. w ramach Grupy X podjęta została decyzja biznesowa o zakończeniu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie produkcji (…) realizowanej przez Wnioskodawcę na terenie SSE, która jest objęta zwolnieniem strefowym i która była dotychczas wykonywana w budynku produkcyjno-magazynowym przy wykorzystaniu linii produkcji (…), zgodzić należy się z Państwem, iż wydatki na dostosowanie hali produkcyjnej, wykorzystywanej dotychczas do produkcji (…), do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie produkcji (…), ponoszone przez Wnioskodawcę po podjęciu Decyzji, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów wyłączone z działalności strefowej, które nie są uwzględniane przy wyliczeniu dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Przechodząc do trzeciego i czwartego z zadanych przez Państwa pytań, wskazać należy, że w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, można stwierdzić, że − co do zasady − przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną. Skutek w postaci powstania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może być również następstwem zdarzeń prawnych, których skutkiem jest zmniejszenie pasywów podatnika, czyli jego zobowiązań.

Ustalony w powyższy sposób dochód (art. 7 ust. 2 ustawy o CIT) może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku, czyli innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

Jak wspomniano wyżej, norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34 i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie uzyskanego zezwolenia.

 

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z uzyskanym zezwoleniem, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,

- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle. Przedmiotowe zwolnienie podatkowe przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej fizycznie na terenie strefy. Jeżeli cześć działalności podmiotu prowadzona jest poza strefą, dochód z tej części pochodzący nie podlega zwolnieniu. Dochód „uzyskany” z działalności to wyłącznie taki dochód, którego źródłem przychodów jest prowadzona działalność gospodarcza. Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu.

Zwolnienie podatkowe uregulowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w związku z art. 12 ustawy o SSE nie jest zwolnieniem podmiotowym w tym sensie, że nie dotyczy wszystkich dochodów osiąganych przez podmiot posiadający status przedsiębiorcy wyposażonego w zezwolenie umożliwiające prowadzenie działalności na obszarze specjalnej strefy ekonomicznej. Jest zwolnieniem, które uzależniono od dziedziny stosunków prawnych, w jakie wstępuje przedsiębiorca-adresat zezwolenia na działalność strefową. Stosunki te muszą być stosunkami gospodarczymi celowo ukierunkowanymi na osiągnięcie dochodu lub stanowiącymi nieodzowne następstwo realizacji tych pierwszych, wskutek ich złożonej natury. Ich zakres przedmiotowy ustalono za pomocą dwóch kryteriów: przedmiotu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu wydanym na podstawie art. 16 ust. 1 cyt. ustawy o SSE oraz miejscem realizacji czynności prawnych skutkujących powstaniem dochodu - terenem specjalnej strefy ekonomicznej.

Ze zwolnienia nie korzystają dochody związane z działalnością prowadzoną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia dochody „z działalności” a nie sformułowania dochody „związane z działalnością”.

Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności objęty jest zakresem zezwolenia.

Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, nie ma wprawdzie charakteru podmiotowego, jednak przesłanka zezwolenia winna odnosić się do prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z działalności gospodarczej.

Powyższe wprost wskazuje, że otrzymane Odszkodowanie z tytułu szkody powstałej w wyniku pożaru który miał miejsce w obrębie budynku produkcyjno-magazynowego, na majątku trwałym i obrotowym wykorzystywanym do prowadzenia działalności na terenie SSE, nie stanowi przychodu z działalności zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Dochód zwolniony to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie uzyskanego zezwolenia, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej.

Otrzymane Odszkodowanie będące przedmiotem pytania nr 3 i 4 nie spełnia tych warunków. Mimo, że otrzymane jest w związku ze szkodami powstałymi na majątku wykorzystywanym do prowadzenia działalności podlegającej zwolnieniu z opodatkowania, to powodem jego otrzymania jest zawarta umowa z ubezpieczycielem. Nie stanowi zatem przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Zauważyć jednak należy, że otrzymane odszkodowanie może podlegać zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 54a ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 10a ustawy o CIT,

Z powyższych regulacji wynika, że podatnicy nie muszą rozpoznawać przychodu tytułem otrzymanego odszkodowania za szkody powstałe na środkach trwałych z pominięciem samochodów osobowych. Pierwszym warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest spożytkowanie otrzymanego odszkodowania na remont środka trwałego, który był przedmiotem szkody lub zakup albo wytworzenie środka trwałego zaliczonego do tego samego rodzaju klasyfikacji środków trwałych co środek trwały, który był przedmiotem szkody. Jeżeli odszkodowanie zostało wydane w części na ww. cele, wówczas ze zwolnienia korzysta tylko ta część (pozostała kwota będzie przychodem z działalności gospodarczej podatnika). Drugim warunkiem jest wydatkowanie środków w określonym terminie, tj. w danym lub bezpośrednio po nim następującym roku podatkowym.

Zwolnienie, to stosuje się także do otrzymanego odszkodowania w części odpowiadającej wartości wydatków poniesionych przez podatnika na cele określone w tym przepisie od dnia powstania szkody do dnia otrzymania odszkodowania, w części niezaliczonej do kosztów uzyskania przychodów.

Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że środki uzyskane w ramach Odszkodowania, na pokrycie szkód w środkach trwałych mogą podlegać zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 54a oraz art. 17 ust. 10a ustawy o CIT, po spełnieniu warunków w nich wskazanych.

 

Reasumując, Państwa stanowisko, zgodnie z którym:

  - Odszkodowanie od ubezpieczyciela za uszkodzone i utracone w wyniku pożaru składniki majątku trwałego i obrotowego, wykorzystywane do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT,

  - Odszkodowanie od ubezpieczyciela za utracone korzyści (utratę zysku) w związku z czasowym wstrzymaniem produkcji przez Dział (…) z powodu pożaru, otrzymane przez Wnioskodawcę przed Decyzją stanowi i będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT

należy uznać za nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych orzeczeń sądów administracyjnych należy wskazać, że są to rozstrzygnięcia wydane w konkretnych sprawach, osadzone w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnosi, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stosownie do art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.