Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.748.2025.1.PC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2025 r., wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

C. Sp. z o.o. (dalej jako „Strona”, „Spółka”) zamierza zrealizować na terenie Polski inwestycje z zakresu m.in. produkcji urządzeń (…).

Zgodnie z założeniami ma ona zostać podzielona na trzy etapy.

PIERWSZY ETAP

W ramach pierwszego etapu ma powstać:

-     budynek produkcyjny (o powierzchni ok 8.000 m²),

-     linie produkcyjne do montażu płyt elektronicznych (sterowników do systemów HVAC i systemów chłodniczych) oraz

-     linie produkcyjne do montażu nawilżaczy.

Przekładając powyższe na terminologię stosowaną w Objaśnieniach podatkowych z dnia 6 marca 2020 r., pierwszy etap będzie stanowił „Nową inwestycję związaną z założeniem nowego przedsiębiorstwa” (dalej jako „Etap I”).

DRUGI ETAP

Zakres inwestycji dokonanych w ramach etapu drugiego zakłada:

-     instalację linii produkcyjnych (w celu zwiększenia mocy produkcyjnych w zakresie montażu płyt elektronicznych) oraz

-     instalację linii produkcyjnych do montażu przepustnic (do systemów HVAC).

W świetle ww. objaśnień etap ten będzie więc mógł być zakwalifikowany zarówno jako „Nowa inwestycja związana z dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa”, jak i jako „Nowa inwestycja związana ze zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa” (dalej jako „Etap II”).

Taki dualizm nie może budzić wątpliwości z punktu widzenia dopuszczalności jego wystąpienia, bowiem nadaje go charakter inwestycji, a obie opcje są prawnie możliwe.

TRZECI ETAP

Trzeci etap zakłada powiększenie zakładu produkcyjnego w celu dodania:

-     linii produkcyjnych nakierowanych na montaż płyt elektronicznych (w celu rozszerzenia asortymentu produktów) oraz potencjalnie

-     linii produkcyjnych do montażu elektrycznych paneli sterowania.

Będzie on miał więc charakter „Nowej inwestycji związanej ze zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa” (dalej jako „Etap III”).

Realizacja każdego z tych etapów (każdej inwestycji) będzie rozłożona na lata. Dodatkowo etapy te charakteryzuje bardzo duża dysproporcja kosztów związanych z ich realizacją. Koszty poniesione na Etap I (w ramach którego ma powstać m.in. budynek produkcyjny) będą najprawdopodobniej dużo wyższe niż koszty związane z realizacją Etapu II czy też Etapu III.

W związku z powyższym, Spółka zamierza wystąpić o wydanie trzech decyzji o wsparciu (które pozwolą na skorzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego), które mają się odnosić do każdego Etapu osobno.

Wniosek o wydanie decyzji o wsparciu:

-     dotyczącej Etapu I (DoW1) - ma zostać złożony przed rozpoczęciem inwestycji;

-     dotyczącej Etapu II (DoW2) - ma zostać złożony jeszcze przed zakończeniem inwestycji dokonywanych w ramach etapu pierwszego, ale przed rozpoczęciem Etapu II;

-     dotyczącej Etapu III (DoW3) - ma zostać złożony po zakończeniu inwestycji dokonywanej w ramach etapu drugiego, ale przed rozpoczęciem etapu trzeciego.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku Spółka nie złożyła jeszcze żadnego ze wskazanych wyżej wniosków.

W wyniku opisanych działań prawdopodobna jest sytuacja, w której Spółka będzie dysponowała jednocześnie dwiema lub trzema odrębnymi decyzjami o wsparciu, które będą dotyczyć poszczególnych Etapów (Etap I, Etap II, Etap III).

Przedmiotem niniejszego wniosku jest uzyskanie stanowiska organu w przedmiocie tego, czy możliwe jest wspólne rozliczenie podatkowe przychodów (dochodów) osiągniętych z różnych Etapów, objętych różnymi decyzjami o wsparciu. Intencją Strony jest bowiem możliwość wykorzystania zwolnienia uzyskanego w ramach DoW1 także w odniesieniu do dochodów uzyskanych w ramach Etapu II i Etapu III.

Możliwe jest bowiem wystąpienie sytuacji, w której:

-     dochody przypisane do Etapu I (DoW1) będą zbyt niskie w stosunku do poniesionych kosztów (co nie pozwoli na skorzystanie ze zwolnienia z podatku), natomiast

-     dochody przypisane do Etapu II (DoW2) i Etapu III (DoW3) będą wyższe niż wynikająca z DoW2 i DoW3 wysokość zwolnienia podatkowego.

W takiej sytuacji konieczne będzie więc zbiorcze potraktowanie przychodów (dochodów) osiągniętych z każdego Etapu oraz limitów zwolnień przyznanych w ramach poszczególnych decyzji o wsparciu.

Pytanie

Czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia działalności prowadzonej w ramach poszczególnych decyzji o wsparciu (DoW1, DoW 2 oraz DoW3), w ten sposób, że zwolnieniu podatkowemu w pierwszej kolejności podlegać będą dochody uzyskane najwcześniej, a w sytuacji niewykorzystania limitu pomocy publicznej przyznanej w ramach DoW1 - ze zwolnienia w ramach tego limitu będą korzystać także dochody uzyskane w ramach Etapu II i Etapu III?

Państwa stanowisko w sprawie

Strona stoi na stanowisku, zgodnie z którym zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia działalności prowadzonej w ramach poszczególnych decyzji o wsparciu (DoW1, DoW 2 oraz DoW3), w ten sposób, że zwolnieniu podatkowemu w pierwszej kolejności podlegać będą dochody uzyskane najwcześniej, a w sytuacji niewykorzystania limitu pomocy publicznej przyznanej w ramach DoW1 - ze zwolnienia w ramach tego limitu będą korzystać także dochody uzyskane w ramach Etapu II i Etapu III.

Uzasadnienie stanowiska własnego

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 459 ze zm. dalej: „Ustawa o WNI”), wsparcie na realizację nowej inwestycji udzielane jest w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych (…).

Wspomniane w ramach ww. przepisu zasady mówią o tym, że zwolnieniu z CIT podlegają „dochody podatników (…), z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, (…), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami” (art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT”).

Jak zaś wprost wskazuje art. 13 ust. 6 Ustawy o WNI - jeżeli przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu.

Z powyższych przepisów można więc wyprowadzić normę, zgodnie z którą jedynym warunkiem łącznego rozliczania pomocy publicznej jest posiadanie co najmniej dwóch decyzji o wsparciu. W opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym Spółka ma posiadać trzy decyzje o wsparciu. Sprawia to, że już z momentem uzyskania drugiej decyzji o wsparciu zacznie ona spełniać możliwość zastosowania łącznego ich rozliczania.

Co więcej - ww. regulacja jest nie tyle regulacją instrukcyjną, co regulacją wręcz wprowadzającą obowiązek rozliczania pomocy zgodnie z kolejnością wydania decyzji.

Powyższe potwierdza również treść „Objaśnień podatkowych dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji”.

W dziale 4 (zatytułowanym Zasady ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania) tego dokumentu wskazano wprost, że „Jeżeli podatnik uzyska kilka decyzji o wsparciu przychody wynikające z realizacji nowych inwestycji podlegają sumowaniu (nie muszą być wydzielane na poszczególne nowe inwestycje)” (pkt 44 objaśnień).

Zgodnie natomiast z pkt 63 ww. objaśnień, „Możliwość kumulacji przychodów oraz kosztów, a także wyliczania dochodu podlegającego zwolnieniu, występuje jednak w sytuacji, gdy przedsiębiorca osiąga dochody z działalności prowadzonej na podstawie (…) co najmniej dwóch decyzji o wsparciu.”

Dodatkowo należy odnotować stanowisko doktryny w tym zakresie, zgodnie z którą „przedsiębiorcy mają obowiązek chronologicznego rozliczania pomocy publicznej uzyskanej na podstawie dwóch lub więcej decyzji o wsparciu bądź decyzji o wsparciu i zezwolenia strefowego” (komentarz do art. 17 ustawy o CIT, K. Gil, A. Obońska, A. Wacławczyk, A. Walter (red.), Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2019 r.).

W tym kontekście należy zwrócić uwagę na najnowszą, datowaną na 17 listopada 2025 roku interpretację Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.664.2025.1.DW, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy mówiące o tym, że „rozliczenie pomocy publicznej powinno następować zgodnie z kolejnością wydania tych decyzji, tj. w pierwszej kolejności wykorzystywany winien być limit pomocy publicznej wynikający z decyzji wydanej najwcześniej, a po jego wyczerpaniu - limit z kolejnych decyzji”.

Co istotne – ww. interpretacja została wydana w dość podobnym do niniejszego stanie faktycznym, w którym wnioskodawca posiada dwie decyzje o wsparciu i zamierza rozliczać je łącznie. Z powyższego jednoznacznie wynika więc brak obowiązku przypisywania dochodu z poszczególnych inwestycji (etapów) do poszczególnych decyzji o wsparciu.

Na skutek powyższego mamy więc do czynienia z sytuacją, w której Spółka będzie uprawniona do zsumowania:

-     przychodów i kosztów osiągniętych w ramach każdego z zaplanowanych Etapów (Etapu I, Etapu II oraz Etapu III) - bez konieczności przypisywania ich do poszczególnych etapów/inwestycji) oraz

-     limitów zwolnień przyznanych w ramach poszczególnych decyzji o wsparciu.

W konsekwencji - dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych nie będą miały znaczenia dochody uzyskane z poszczególnych etapów (oraz wynikające z przypisanych do nich decyzji o wsparciu limity zwolnień podatkowych), lecz będzie miała znaczenie jedynie globalna suma dochodów osiągnięta ze wszystkich trzech Etapów (oraz, konsekwentnie, globalna suma przyznanych zwolnień podatkowych).

Powyższe można przedstawić na przykładzie, w którym:

-     limit zwolnienia z DoW1 wynosi 3 mln zł, natomiast osiągnięty w ramach Etapu I dochód wynosi 0 zł

-     limit zwolnienia z DoW2 wynosi 2 mln zł, natomiast osiągnięty w ramach Etapu II dochód wynosi 2,5 mln zł

-     limit zwolnienia z DoW3 wynosi 1 mln zł, natomiast osiągnięty w ramach Etapu III dochód wynosi 1,5 mln zł.

Spółka stoi na stanowisku, zgodnie z którym ww. liczby należy traktować globalnie.

Dla celów obliczenia podatku dochodowego należy więc wziąć pod uwagę globalną sumę zwolnioną z podatku (3 + 2 + 1 = 6 mln zł) oraz globalną sumę osiągniętych dochodów (0 + 2,5 + 1,5 = 4 mln zł).

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki w takiej sytuacji dochód do opodatkowania nie powstanie – pomimo tego, że dochody osiągnięte w ramach Etapu II oraz Etapu III przekraczają przyznany limit zwolnienia. Brak powstania dochodu wynika bowiem z możliwości rozliczenia niewykorzystanego limitu (przyznanego w ramach DoW1) z dochodami uzyskanymi na etapach kolejnych.

Dla porządku należy zaznaczyć, że obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji może dotyczyć wyłącznie przychodów (dochodów) podlegających opodatkowaniu (jako odrębnych od tych, które temu opodatkowaniu nie podlegają). W odniesieniu do tych drugich może być prowadzona jedna wspólna ewidencja rachunkowa (niezależnie od ilości wydanych decyzji o wsparciu).

Końcowo należy także podkreślić, że poprawność prezentowanego stanowiska wynika także z ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych. Wskazują one, że „zasadne jest rozliczanie pomocy zgodnie z chronologią wydanych zezwoleń, przy uwzględnieniu dochodu ustalanego łącznie z całej działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o wszystkie posiadane przez niego zezwolenia, aż do wysokości ograniczeń wynikających z tych zezwoleń, bez konieczności przyporządkowania poszczególnych limitów pomocy publicznej do poszczególnych inwestycji określonych w kolejno wydawanych zezwoleniach” (tak między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 września 2024 roku, sygn. akt II FSK 18/22).

W uzasadnieniu ww. orzeczenia czytamy także, że „z przepisów podatkowych nie wynika, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie tego zezwolenia.

Wobec tego Spółka może objąć zwolnieniem z podatku dochód z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, wykorzystując sukcesywnie limity dostępnej pomocy publicznej w ramach kolejno otrzymywanych zezwoleń, dyskontując tym samym uzyskaną pomoc etapami (…) Zwolnieniem z podatku (…) może zostać objęty dochód ustalany łącznie z całej działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o wszystkie posiadane przez niego zezwolenia, aż do wysokości ograniczeń wynikających z tych zezwoleń, bez konieczności przyporządkowania poszczególnych limitów pomocy publicznej do poszczególnych inwestycji”.

Powyższe potwierdza ten sam Sąd w innym wyroku (z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1849/14) – NSA wskazuje tam, że „gdy podatnik prowadzi działalność gospodarczą (…) na podstawie kilku zezwoleń, to podatnikowi przysługuje prawo do sumowania przysługujących na ich podstawie limitów pomocy publicznej (niezależnie od zakresu przedmiotowego tych zezwoleń)”.

Dla porządku należy zaznaczyć, że część przytoczonych wyżej stanowisk organów/Sądów zapadła na gruncie przepisów dot. zezwoleń strefowych. Nie ma jednak wątpliwości, że pozostają one aktualne także na gruncie decyzji o wsparciu.

W związku z powyższym, stanowisko Spółki dotyczące możliwości chronologicznego rozliczania zwolnień przyznawanych w ramach wielu decyzji o wsparciu (wraz z sukcesywnie pojawiającym się dochodem, niezależnie od tego z którego etapu inwestycji on pochodzi) należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się,

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,

Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 3 i 4 ustawy o WNI, podstawą do korzystania z regionalnej pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym), udzielanej zgodnie z ustawą, jest wsparcie na realizację nowej inwestycji, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, przy czym wielkość tej pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.

Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze decyzji, zwaną dalej „decyzją o wsparciu” (art. 13 ust. 1 ustawy o WNI).

Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o WNI,

Stosownie do art. 13 ust. 8 ustawy o WNI,

Przedmiotem decyzji o wsparciu, w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI, jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Jak wskazano w objaśnieniach podatkowych z dnia 6 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o WNI w przedsiębiorstwach korzystających ze zwolnienia podatkowego z tytułu realizacji nowej inwestycji na podstawie decyzji o wsparciu nie wystarczy standardowa ewidencja kosztów z rozróżnieniem kosztów w rozumieniu prawa bilansowego i kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT (str. 47 objaśnień).

Niezbędna jest dodatkowa ewidencja/konta, czyli tzw. wydzielenie rachunkowe:

-     kosztów bezpośrednio związanych z przychodami na terenie określonym w decyzji o wsparciu i poza nią,

-     w zakresie realizacji nowej inwestycji - kosztów bezpośrednio związanych z przychodami z działalności objętej zwolnieniem oraz kosztów pozostałej działalności, jeżeli taka występuje,

-     pozostałych (innych niż bezpośrednie) kosztów uzyskania przychodów, umożliwiająca ich przyporządkowanie do przychodów z działalności zwolnionej i do przychodów z działalności opodatkowanej.

Podatnik uzyskujący dochody z działalności gospodarczej, w ramach której realizowana jest nowa inwestycja, określona w decyzji o wsparciu, powinien poprzez odpowiednie zmiany w przyjętych zasadach (polityce) rachunkowości dokonać wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących tej działalności. Dokonane zmiany powinny umożliwić uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu. Zapewnienie ww. wyodrębnionej ewidencji oznacza co najmniej wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, przykładowo na kontach ksiąg pomocniczych (str. 50 objaśnień).

Zatem, jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, podatnik prowadzący działalność na podstawie kilku decyzji o wsparciu może prowadzić jedną, wspólną ewidencję dochodów uzyskiwanych na podstawie tych decyzji na potrzeby rozliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania. Przepisy wskazują, aby na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg możliwe było ustalenie odrębnego wyniku podatkowego dla działalności gospodarczej, z której dochód korzysta ze zwolnienia od opodatkowania oraz dla działalności, z której dochód podlega opodatkowaniu.

W konsekwencji, rozliczenie pomocy publicznej „następuje” zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu. Rozliczenie pomocy publicznej winno nastąpić w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a gdy limit wynikający z tej decyzji o wsparciu jest niewystarczający, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji o wsparciu, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania.

Państwa stanowisko zgodnie z którym, zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia działalności prowadzonej w ramach poszczególnych decyzji o wsparciu (DoW1, DoW 2 oraz DoW3), w ten sposób, że zwolnieniu podatkowemu w pierwszej kolejności podlegać będą dochody uzyskane najwcześniej, a w sytuacji niewykorzystania limitu pomocy publicznej przyznanej w ramach DoW1 - ze zwolnienia w ramach tego limitu będą korzystać także dochody uzyskane w ramach Etapu II i Etapu III należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Podkreślenia wymaga, że niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa. W związku z powyższym, Organ nie odniósł się do przykładów liczbowych ujętych we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych orzeczeń sądów administracyjnych należy wskazać, że są to rozstrzygnięcia wydane w konkretnych sprawach, osadzone w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnosi, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.