Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.757.2025.2.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 stycznia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest osobą prawną zarejestrowaną w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca ma siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy, podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 Ustawy o CIT).

Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie szeroko rozumianego (…). Obecnie Wnioskodawca dysponuje dwoma nowoczesnymi obiektami produkcyjnymi oraz parkiem maszynowym.

Głównymi odbiorcami produktów (…) produkowanych przez Wnioskodawcę są przedsiębiorstwa oraz osoby prywatne. Wnioskodawca dostarcza klientom produkty wysokiej jakości, bazując na wieloletnim doświadczeniu, przy wykorzystaniu nowoczesnego parku maszynowego oraz mając na uwadze współczesne trendy w branży takie jak np. funkcjonalność, ergonomia, modułowość i możliwość dostosowania do użytkownika. Wnioskodawca dostarcza swoje produkty zarówno na rynku krajowym jak i zagranicznym.

Wnioskodawca zatrudnia w ramach umowy o pracę oraz umowy zlecenia osoby posiadające specjalistyczną wiedzę, doświadczenie oraz kwalifikacje niezbędne do wykonywania obowiązków w zakresie projektowania oraz produkowania (…).

Część działalności Wnioskodawcy, która cechuje się nowatorskim i innowacyjnym charakterem, obejmuje proces tworzenia nowych produktów – (…) – o unikalnym wzornictwie, funkcjonalności i zastosowaniu. W tym obszarze Wnioskodawca od wielu lat prowadzi kompleksowe prace obejmujące (…).

Każdy etap tych działań realizowany jest samodzielnie przez Wnioskodawcę – od fazy pomysłu i projektów konstrukcyjnych, poprzez dobór materiałów, opracowanie technologii produkcji, aż po weryfikację funkcjonalności i estetyki gotowych prototypów. Proces ten wymaga zastosowania nowoczesnych metod projektowania, eksperymentowania z rozwiązaniami technologicznymi oraz ciągłego poszukiwania ulepszeń w zakresie ergonomii, trwałości czy sposobów montażu.

Powstające w wyniku tych prac produkty charakteryzują się innowacyjnością zarówno w skali działalności Wnioskodawcy, jak i często w skali krajowej. Wprowadzane rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne stanowią odpowiedź na zmieniające się potrzeby rynku oraz trendów w branży (…), a także przyczyniają się do rozwoju oferty poprzez wprowadzanie nowej jakości i funkcjonalności.

Wnioskodawca stale poszukuje nowych materiałów, technik obróbki i sposobów łączenia elementów, które pozwalają uzyskać lepsze parametry użytkowe i estetyczne produktów. W efekcie prowadzonych prac powstają produkty unikalne, których wytworzenie wymaga zaangażowania specjalistycznej wiedzy technicznej, projektowej i technologicznej.

Produkty, o których mowa powyżej są tworzone wyłącznie z własnej inicjatywy Wnioskodawcy. Impulsem do rozpoczęcia prac nad nowymi rozwiązaniami jest przede wszystkim dynamicznie zmieniająca się sytuacja rynkowa oraz rosnące oczekiwania klientów w zakresie designu, funkcjonalności, ergonomii i jakości wykonania (…).

Wnioskodawca posiada rozbudowaną strukturę sprzedażową, w ramach której pracownicy odpowiedzialni za kontakty z klientami stale analizują sygnały płynące z rynku. Zespół ten monitoruje trendy konsumenckie, analizuje zapytania ofertowe, obserwuje kierunki rozwoju konkurencji oraz zmiany preferencji w zakresie stylu, kolorystyki czy rozwiązań technologicznych. Dane te stanowią cenne źródło informacji o potrzebach i oczekiwaniach odbiorców, które następnie przekazywane są do działu projektowego i zespołu technologicznego tworzących razem zespół projektowy (dalej: „zespół projektowy”). Na tej podstawie tworzone są następnie wstępne szkice wielu produktów, które Wnioskodawca chciałby wdrożyć do sprzedaży. Zespół projektowy zarządza realizacją projektu i cyklicznie spotyka się w celu omówienia koncepcji, proponowanych zmian, postępu prac oraz napotkanych trudności podczas realizacji projektu.

Początkowy etap prac obejmuje opracowywanie wstępnych rysunków koncepcyjnych nowych produktów, stanowiących punkt wyjścia do dalszych analiz projektowych. Na tym etapie zespół projektowy skupia się przede wszystkim na ocenie funkcjonalności, ergonomii oraz estetyki proponowanych rozwiązań. Rysunki mają charakter szkicowy, często obejmują kilka alternatywnych koncepcji tego samego produktu, różniących się detalami konstrukcyjnymi, proporcjami czy sposobem wykorzystania materiałów.

Prace te realizowane są w ramach cyklicznych spotkań zespołu projektowego oraz kadry kierowniczej, podczas których omawiane są założenia projektowe, a także wstępne możliwości technologiczne wdrożenia pomysłu. Spotkania te mają charakter twórczy i analityczny – uczestnicy wspólnie oceniają potencjał poszczególnych koncepcji, identyfikują możliwe trudności produkcyjne oraz wskazują obszary wymagające dalszego dopracowania.

Wybrane rysunki koncepcyjne są następnie przenoszone do specjalistycznych programów komputerowych, gdzie poddawane są szczegółowej obróbce graficznej i technicznej. Na tym etapie, dzięki opracowaniu wizualnego złożenia poszczególnych elementów, zespół jest w stanie oszacować potencjalne zagrożenia dotyczące wytrzymałości, stabilności oraz montażu danego modelu.

Na podstawie tak przygotowanej dokumentacji wizualnej i technicznej dokonywana jest wielostopniowa selekcja projektów. Wnioskodawca, w oparciu o ocenę rynkową, możliwości produkcyjne oraz potencjał komercyjny, wybiera te koncepcje, które uznaje za najbardziej perspektywiczne i możliwe do skomercjalizowania.

Przed przystąpieniem do dalszych prac nad projektem, Wnioskodawca musi dokładnie dookreślić istotne elementy związane z produktem, które mają istotne znaczenie dla jego późniejszego wdrożenia do produkcji seryjnej. Są to m.in. (…).

W kolejnym etapie prac, po wstępnym opracowaniu koncepcji oraz określeniu kluczowych założeń projektowych, Wnioskodawca przeprowadza szczegółowe analizy w zakresie projektu produktu, określane jako etap „analizy wykonalności”. Celem tego etapu jest zbadanie, czy opracowana koncepcja może zostać zrealizowana w praktyce, przy uwzględnieniu uwarunkowań technologicznych, ekonomicznych, organizacyjnych oraz prawnych. W tym celu wykonywane są - za pomocą specjalistycznych programów komputerowych oraz systemów do symulacji inżynierskich - pogłębione analizy i symulacje. Dzięki zastosowaniu specjalistycznych programów oraz systemów do wdrażania poszczególnych etapów produkcji (…), zespół projektowy jest w stanie ocenić stabilność oraz wytrzymałość modelu w kontekście zastosowania dostępnych technologii produkcyjnych. (…). Na tej podstawie dokonywana jest analiza zakresu stosowanych technologii produkcyjnych w zakładzie Wnioskodawcy oraz zakres inwestycji technicznych jakie będą niezbędne do wdrożenia produktu (np. zakup nowych maszyn, oprzyrządowania, narzędzi).

Już na etapie prowadzonych symulacji w programach komputerowych dochodzi do wprowadzenia wielu zmian w projekcie, wynikających z wniosków płynących z analiz technicznych i funkcjonalnych. Symulacje te pozwalają na (…). Przykładowo może okazać się, że wcześniej zaproponowana konstrukcja jest niewystarczająca do właściwego funkcjonowania produktu. W takich przypadkach konstruktorzy dokonują niezbędnych zmian w projekcie i ponownie przeprowadzane są symulacje. Etap ten jest powtarzany aż do wypracowania projektu produktu, który spełnia wszystkie wstępne założenia. Dzięki temu możliwe jest stopniowe doskonalenie projektu, a tym samym ograniczenie ryzyka wystąpienia błędów na późniejszych etapach, takich jak prototypowanie czy produkcja próbna. Celem przeprowadzanych symulacji jest bowiem opracowanie takiego modelu produktu, który będzie technicznie wykonalny i optymalny z punktu widzenia produkcji seryjnej. Oznacza to konieczność uwzględnienia zarówno aspektów konstrukcyjnych, jak i technologicznych – takich jak (…).

W ramach analiz brane są pod uwagę różne warianty łączenia poszczególnych elementów produktu, które mogą być zestawiane na wiele sposobów – w zależności od rodzaju (…). Dzięki wykorzystaniu narzędzi symulacyjnych możliwe jest precyzyjne porównanie tych wariantów oraz wybór rozwiązania najbardziej efektywnego pod względem jakościowym, technologicznym i kosztowym. W rezultacie tego etapu powstaje doprecyzowany projekt produktu, który stanowi podstawę do przygotowania dokumentacji technicznej i rozpoczęcia prac nad fizycznym prototypem. Cały proces wymaga wysokiego poziomu specjalistycznej wiedzy inżynierskiej i projektowej.

Ostatnim, a zarazem bardzo istotnym etapem procesu projektowego jest analiza kosztów logistycznych i transportowych związanych z wytwarzaniem oraz dostarczaniem produktów do klientów. Część ta odgrywa kluczową rolę (…).

Po zakończeniu projektowania produktu, kolejnym etapem jest stworzenie jego prototypu. Prace polegają na stworzeniu bardzo wstępnej konstrukcji, która pozwala na fizyczne zweryfikowanie wszystkich początkowych założeń projektu. Na podstawie prototypu Wnioskodawca może określić formę plastyczną produktu, analizę połączeń produktów, jakość i technologiczność wykonania produktu, wytrzymałość poszczególnych połączeń detali lub/i produktu, wymiary, montowalność produktu, poprawność doboru surowców, realizowalność założonych parametrów, szacunkowy koszt produkcji, wytrzymałość i stabilność.

Na bieżąco dokonywane są rewizje projektu, aby ustalić, czy spełniane są założenia projektu. Produkt może trafiać ponownie do etapu projektowania m.in. w związku z informacją zwrotną otrzymywaną od pracowników działu produkcji - np. brak możliwości zmontowania elementów prototypu produktu w sposób przewidziany w projekcie. W takich sytuacjach (gdy dotyczy to samej konstrukcji) Wnioskodawca podejmuje działania ukierunkowane na zachowaniu całej części wizualnej, ale zmienia np. zastosowane w produkcie systemy połączeń poszczególnych elementów. Taka zmiana nierzadko również wymaga ponownego zaprojektowania danego elementu w programach komputerowym oraz przeprowadzenia symulacji.

Wnioskodawca w przypadku bardziej złożonych produktów może wytwarzać kilka różnych wersji prototypu (np. gdy projekt jest zmieniany kilkukrotnie).

Produkty przechodzą testy związane z (…). Działanie to ma na celu m. in. potwierdzenie (…). Testy wykonywane są bezpośrednio przez Wnioskodawcę i stanowią nieodłączny element procesu projektowego. W ramach testów sprawdzana jest wytrzymałość konstrukcji – między innymi (…). Testy polegają na (…). Równolegle prowadzone są testy (…). Wnioskodawca sprawdza, czy (…). Takie testy pozwalają (…). W trakcie testów oceniana jest także ergonomia i funkcjonalność prototypów – sprawdzane są (…).

Wszystkie obserwacje i wyniki testów są następnie omawiane w zespole projektowym. W przypadku otrzymania negatywnych wyników produkt jest ponownie sprawdzany, wprowadzane są modyfikacje i całość projektu rozpoczynana jest ponownie: od etapu projektowania, poprzez symulacje i stworzenie prototypu, aż po ponowne przeprowadzenie testów. Po osiągnięciu wszystkich pierwotnych założeń, które są oceniane na podstawie prototypu produktu, projekt przechodzi w kolejną fazę związaną z jego wytwarzaniem.

Zdarzają się projekty, z których Wnioskodawca na pewnym etapie rezygnuje całkowicie. Może się to wiązać m.in. z ograniczeniami technologicznymi lub wysoką ceną wyprodukowania produktu, których Wnioskodawca nie mógł przewidzieć na początku. Może się również zdarzyć, że oczekiwana forma plastyczna produktu nie spełnia wymogów wytrzymałości lub wymogów prawnych albo Wnioskodawca otrzyma negatywny wynik badań. Czasami zdarza się też, że stopień skomplikowania technologicznego lub kosztowego nie pozwoli na akceptację rynku, a wewnętrzny koszt wdrożenia do produkcji będzie wyższy niż planowany wolumen sprzedaży produktu.

Równolegle z postępem projektu, technolodzy tworzą wstępną i skróconą dokumentację techniczną (zawierającą m.in. technologię, w której produkt zostanie wyprodukowany). Jest to dokument, który zawiera cały opis produktu, wraz z poszczególnymi jego elementami. Dokumentacja zawiera również instrukcje dotyczące samego wytworzenia poszczególnych elementów produktu oraz następnie montażu. Podkreślenia wymaga, że niezbędne jest zaprojektowanie każdego detalu, z którego powstanie finalny produkt, jak również następnie opracowanie technologii, w której te detale będą produkowane.

Kiedy dokumentacja trafia do działu produkcji, pracownicy (programiści) zespołu projektowego odpowiednio programują maszyny wykorzystywane do obróbki/tworzenia danych elementów. Jest to również zindywidualizowany proces, który wymaga specjalistycznej wiedzy w zakresie programowania.

Nierzadko wymagane jest również dostosowanie danej maszyny do konkretnego elementu produktu. W tym celu, pracownicy dostosowują poszczególne maszyny i narzędzia do technologii, w której produkowany będzie produkt - często niezbędne jest zaprojektowanie i wykonanie oprzyrządowania niezbędnego do produkcji, co również wykonują pracownicy. W pierwszej kolejności tworzona jest dokumentacja technologiczna (podczas projektowania i prototypowania), a następnie dokumentacja produkcyjna (niezbędna do rozpoczęcia produkcji).

Po tym etapie Wnioskodawca rozpoczyna produkcję seryjną danego produktu. Po rozpoczęciu seryjnej produkcji produktu kończy się realizacja projektu z obszaru projektowego.

Wnioskodawca cały czas dąży jednak do modernizacji swoich linii produkcyjnych. W tym celu nabywa nowe maszyny wypierając stare technologie oraz modernizuje obecne maszyny. Pozwala to m.in. utrzymać konkurencyjne ceny, z uwagi na obniżenie kosztów produkcji. Ponadto, po oddaniu produktu do produkcji seryjnej, Wnioskodawca cały czas szuka usprawnień związanych z kosztami, czasem wytwarzania lub procesami produkcji. Pozwala to m.in. na zwiększenie marży lub obniżenie ceny i tym samym zwiększenie przychodów ze sprzedaży. Usprawnienia mogą polegać na już wspomnianej optymalizacji związanej z transportem elementów, zastosowaniem tańszego rozwiązania w zakresie konstrukcji lub ograniczeniem ilości procesów (etapów) produkcji.

Zmiany mogą również wynikać z rozpoczęcia wykorzystywania nowych technologii u Wnioskodawcy, które były niedostępne na etapie projektowania danego produktu. Tym samym, Wnioskodawca nieustannie ulepsza technologie oraz poszukuje nowych rozwiązań.

Powyższy opis przebiegu projektu dot. procesu tworzenia nowych produktów (…) potwierdza wysoki poziom skomplikowania prac realizowanych przez Wnioskodawcę. Przy projektowaniu pracownicy muszą bowiem wziąć pod uwagę bardzo wiele różnych i niezależnych od siebie czynników, tym samym muszą wykazać się dużą twórczością oraz kreatywnością podczas realizacji prac.

Wnioskodawca wskazuje, że realizowane przez niego projekty są: (i) prowadzone w sposób systematyczny, według metodologii wskazanej we wcześniejszej części wniosku przez pracowników zespołu projektowego, posiadających wiedzę niezbędne doświadczenie oraz specjalistyczne wykształcenie zawodowe, (ii) dokumentowane w ewidencji Wnioskodawcy, (iii) mają na celu tworzenie nowych produktów.

W ramach prowadzonych prac projektowych Wnioskodawca ponosił, ponosi i będzie ponosił m. in. następujące koszty:

1)  wynagrodzenia pracowników oraz zleceniobiorców wchodzących w skład zespołu projektowego i biorących udział w realizacji projektów, posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie, umożliwiające prowadzenie projektów, w części w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności projektowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności projektowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu - koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT. W skład zespołu projektowego wchodzą osoby zatrudnione m. in. na następujących stanowiskach:

a)  menedżer produktu/projektant - do jego kluczowych zadań należy wizualizacja nowych produktów, opracowanie ich koncepcji, tworzenie estetyki oraz funkcjonalnej struktury, tak aby odpowiadały aktualnym trendom rynkowym i potrzebom klientów. Menedżer produktu inicjuje proces kreacji, przekształcając pomysły w konkretne rozwiązania techniczne i projektowe. W ramach nadzoru nad realizacją projektów odpowiada za koordynację wszystkich etapów danego projektu – od prototypu po finalny produkt – dbając o zgodność z założeniami koncepcyjnymi, budżetem i harmonogramem. Kluczową częścią jego pracy jest kierowanie interdyscyplinarnym zespołem. Ponadto, menedżer produktu nadzoruje procesy technologiczne i materiałoznawcze, poszukując nowoczesnych rozwiązań, które zwiększają jakość i innowacyjność produktów. Współpracuje przy doborze materiałów, technik produkcyjnych i narzędzi konstrukcyjnych, aby zapewnić optymalne połączenie funkcjonalności, estetyki i trwałości. W ramach prac konstrukcyjnych i projektowych menedżer produktu aktywnie uczestniczy w tworzeniu dokumentacji technicznej, opracowywaniu prototypów i testowaniu nowych rozwiązań, dzięki czemu jego rola ma nie tylko charakter nadzorczy, ale przede wszystkim kreatywny i rozwojowy, wpływający bezpośrednio na finalny kształt i unikalność produktów,

b)  asystent menedżera produktu/(…) - do jego głównych zadań należy tworzenie nowych (…) zgodnie z założeniami projektowymi, co wymaga zarówno precyzji wykonania, jak i kreatywnego podejścia do formy, detalu i estetyki. Asystent uczestniczy w procesie przekładania wizji menedżera produktu/projektanta na realny produkt — od doboru (…). Asystent wykorzystuje swoją wiedzę o (…). Praca ta wymaga zmysłu artystycznego i dbałości o detal – cech niezbędnych w procesie tworzenia nowoczesnych, dopracowanych projektów. Rola asystenta obejmuje także analizę kalkulacji cenowych nowych modeli, co pozwala lepiej zrozumieć zależności między koncepcją, materiałami a kosztami produkcji. Dzięki temu aktywnie wspiera menedżera produktu w podejmowaniu decyzji projektowych i ekonomicznych. Stanowisko to ma więc wyraźnie kreacyjny charakter – łączy umiejętności manualne z myśleniem projektowym i analitycznym, pozwalając asystentowi brać udział w tworzeniu unikatowych (…), które łączą funkcjonalność z estetyką i indywidualnym stylem,

c)  asystent menedżera produktu/(…) – asystent potrafi przewidzieć wpływ poszczególnych rozwiązań konstrukcyjnych na wygląd, trwałość i ergonomię (…), dzięki czemu jego praca staje się częścią procesu kreatywnego. Ważnym elementem pracy asystenta jest również przygotowanie i cięcie elementów drewnianych zgodnie z wymaganiami projektu. Ten etap wymaga precyzji, ale również wyczucia materiału – zrozumienia jego struktury, co ma istotne znaczenie dla końcowego efektu wizualnego i jakości produktu. Dobór właściwych technik obróbki i narzędzi stanowi tu przejaw zarówno doświadczenia, jak i kreatywności w poszukiwaniu najlepszych rozwiązań technologicznych. Kolejnym etapem jest zbijanie elementów i składanie gotowych konstrukcji, gdzie asystent nadaje projektowi realny kształt. To moment, w którym koncepcja przechodzi z fazy planu w trójwymiarowy, fizyczny obiekt – dlatego wymaga nie tylko umiejętności manualnych, ale też estetycznego wyczucia i dbałości o detal. W swojej codziennej pracy asystent menedżera produktu/(...) współtworzy unikatowe projekty (...), łącząc funkcjonalność z designem. Jego rola ma więc charakter kreatywny i rozwojowy – stanowi kluczowe ogniwo między ideą projektanta a finalnym produktem, wpływając bezpośrednio na jego jakość, styl i oryginalność,

d)  asystent menedżera produktu/(...) – stanowisko to posiada twórczy charakter, łączący techniczną precyzję z artystycznym podejściem do detalu. Osoba na tym stanowisku bierze czynny udział w procesie powstawania (…). Istotnym elementem pracy asystenta menedżera produktu (...) jest precyzyjne (…). Asystent często proponuje też rozwiązania poprawiające proporcje, (...) czy sposób łączenia elementów, dzięki czemu jego praca ma realny wpływ na ostateczny design. Do jego obowiązków należy również wykonywanie poprawek (...), które wymagają umiejętności analizy i kreatywnego podejścia do problemów technicznych – tak, aby zachować spójność projektu przy jednoczesnym zapewnieniu najwyższej jakości wykończenia. Ostatnim, równie ważnym aspektem jest analiza dokumentacji wykonawczej (...), obejmująca (…). Pozwala to lepiej zrozumieć intencję projektanta i świadomie współtworzyć produkt, który łączy funkcjonalność z estetyką. Rola asystenta menedżera produktu w tym obszarze ma więc charakter kreatywny, wymagający wrażliwości na detale, znajomości materiałów i pasji do tworzenia rzeczy modnych oraz trwałych,

e)  programista rozkroju tkanin - stanowisko programisty rozkroju tkanin ma wyraźnie twórczy i projektowy charakter, łączący wiedzę technologiczną z estetyką i precyzją w planowaniu produkcji. Osoba pełniąca tę funkcję bierze aktywny udział w procesie tworzenia nowych (…) – od etapu koncepcji po przygotowanie elementów do szycia – mając realny wpływ na jakość, funkcjonalność i wygląd końcowego produktu. Do kluczowych obowiązków osoby zatrudnionej na tym stanowisku należy programowanie rozkroju tkanin, które wymaga nie tylko znajomości specjalistycznych narzędzi, lecz także kreatywnego podejścia do optymalizacji zużycia materiału. Programista (…). Dzięki temu jego praca przekłada się bezpośrednio na estetykę, ergonomię i trwałość gotowych produktów. (…). Umiejętność obsługi tych programów daje szerokie możliwości eksperymentowania z formą, skalą i sposobem cięcia, co czyni to stanowisko wyjątkowo kreatywnym w obrębie procesów techniczno-produkcyjnych. Rola programisty rozkroju tkanin to nie tylko praca techniczna, ale przede wszystkim twórcze projektowanie przestrzeni materiału – łączenie technologii, estetyki i funkcjonalności w jednym procesie, który stanowi fundament dla powstania perfekcyjnie wykonanego produktu,

f)   planista rozkroju tkanin - osoba pełniąca tę funkcję odgrywa kluczową rolę w przełożeniu koncepcji projektowych na realny produkt, łącząc funkcjonalność, estetykę i efektywność materiałową. Do głównych obowiązków planisty należy tworzenie projektów i szablonów określających dokładny kształt i wymiary ciętych elementów, co wymaga nie tylko znajomości technologii i narzędzi komputerowych, lecz także zmysłu przestrzennego oraz wyczucia proporcji. Każdy szablon stanowi integralną część produktu końcowego – jego forma, sposób ułożenia i precyzja wykonania wpływają na wygląd, komfort i jakość (…). Kluczowym aspektem pracy jest (…). To zadanie wymaga myślenia systemowego, zdolności przewidywania oraz umiejętności łączenia danych technicznych z praktycznymi aspektami produkcji. Stanowisko to łączy więc kreatywność, precyzję i odpowiedzialność za proces, a jego efektem jest nie tylko dobrze zaplanowany rozkrój, lecz także realny wkład w tworzenie estetycznych, funkcjonalnych i dopracowanych w każdym detalu produktów,

g)  programista/konstruktor stelaży - osoba zatrudniona na tym stanowisku jest bezpośrednio zaangażowana w proces powstawania produktów – od pomysłu i koncepcji po finalne wykonanie elementów (…). Do podstawowych zadań programisty należy nauka i obsługa programów sterujących dla maszyn, co stanowi fundament dla dalszej pracy projektowej. Proces ten wymaga zrozumienia zasad działania maszyn, właściwości materiałów oraz sposobów ich obróbki. Dzięki temu programista potrafi łączyć wiedzę techniczną z intuicją projektanta, przekładając koncepcję na język precyzyjnych kodów i parametrów maszynowych. Kolejnym kluczowym obszarem jest tworzenie programów sterujących dla maszyn, które decydują o sposobie (…). Wymaga to zarówno logicznego myślenia, jak i wyobraźni przestrzennej – każdy detal, krzywizna czy otwór muszą zostać precyzyjnie zaplanowane, aby efekt końcowy był zgodny z zamysłem projektowym i spełniał wysokie standardy estetyczne oraz jakościowe. Twórczy charakter stanowiska szczególnie ujawnia się w opracowywaniu koncepcji oraz konstrukcji (…). Programista nie tylko wdraża istniejące projekty, ale również uczestniczy w ich tworzeniu – proponuje nowe rozwiązania konstrukcyjne, dobiera materiały i technologie obróbki, a także szuka sposobów na ulepszenie funkcjonalności i formy produktu. Jego praca to połączenie techniki, designu i innowacyjnego myślenia. Ważnym elementem obowiązków programisty jest także udział w procesie rozwoju nowych rozwiązań, obejmujący testowanie prototypów, czy wprowadzanie usprawnień technologicznych. Dzięki temu programista staje się częścią zespołu twórczego, który realnie kształtuje kierunek rozwoju produktów i technologii w firmie. Stanowisko programisty to zatem połączenie inżynierskiej precyzji z twórczym podejściem do projektowania, gdzie technologia staje się narzędziem realizacji kreatywnych idei. Programista przede wszystkim tworzy nowe produkty, nadając im formę, funkcję i charakter poprzez swoje projekty i rozwiązania konstrukcyjne,

h)  technolog - technolog odgrywa kluczową rolę w przekształcaniu koncepcji projektowych w rzeczywiste, funkcjonalne i ekonomicznie uzasadnione rozwiązania, stanowiąc pomost między zespołem projektowym, produkcją a sprzedażą. Jednym z głównych zadań technologa jest kalkulacja cenowa nowych modeli, która wymaga zarówno znajomości procesów technologicznych, jak i umiejętności przewidywania wpływu poszczególnych decyzji projektowych na koszt i opłacalność produktu. To nie tylko analiza liczb, lecz także twórczy proces optymalizacji, polegający na (…). Stanowisko technologa to zatem nie tylko funkcja wspierająca produkcję, lecz przede wszystkim rola kreatywnego twórcy procesów – osoby, która łączy technologię, estetykę i ekonomię, aby nadać produktom finalny kształt odpowiadający zarówno wizji projektowej, jak i wymaganiom rynku,

i)    pracownik administracyjno-biurowy - osoba na tym stanowisku pełni kluczową rolę w procesie dokumentowania i rozwijania nowych produktów, łącząc precyzję techniczną z estetyką i dbałością o spójność wizualną materiałów. Pracownik uczestniczy w procesie powstawania nowych modeli, dokumentując ich kluczowe parametry i nadając im uporządkowaną formę, która stanowi bazę dla dalszych etapów projektowych i produkcyjnych. Odpowiada za opracowanie wizualnych elementów dokumentacji, w tym rysunków, ikon, czy oznaczeń technicznych, które ułatwiają zrozumienie procesów produkcyjnych. Istotną częścią obowiązków pracownika biurowego jest tworzenie instrukcji montażu (…). Pracownik nie tylko opracowuje treść merytoryczną, ale również nadaje jej czytelną i intuicyjną strukturę, co pozwala użytkownikom lub pracownikom produkcji na łatwe zrozumienie i odtworzenie procesów montażowych. To zadanie wymaga kreatywności, precyzji i umiejętności wizualnego myślenia. W codziennych zadaniach wykorzystywany jest również program (…). Dzięki niemu pracownik nie tylko realizuje obowiązki administracyjne, lecz aktywnie wspiera proces projektowy i rozwojowy w firmie. Stanowisko to łączy więc twórcze opracowywanie treści i danych z technicznym wsparciem procesu projektowego, a jego efektem jest spójna, przejrzysta i estetyczna dokumentacja, będąca nieodłączną częścią rozwoju nowych produktów.

2) koszty amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych do realizacji projektów w postaci licencji na specjalistyczne oprogramowanie.

Dodatkowo Wnioskodawca:

1)  będzie prowadzić działalność w zakresie opisanym powyżej również w przyszłości,

2)  w przypadku uznania przez organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, wykaże koszty kwalifikowane poniesione na realizację projektów badawczo - rozwojowych w zeznaniach podatkowych składanych za poszczególne lata podatkowe,

3)  prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT, pozwalającą wyodrębnić koszty oraz działalności w zakresie opisanym powyżej,

4)  nie posiada/nie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej,

5)  w przypadku uznania przez organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, w przypadku otrzymanych dofinansowań/zwrotów kosztów Wnioskodawca nie zastosuje tych kosztów poniesionych na realizację projektów przy rozliczaniu ulgi badawczo-rozwojowej;

6)  nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy o CIT.

W tym stanie faktycznym, Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi badawczo – rozwojowej na podstawie art. 18d Ustawy o CIT za rok 2025 i następne oraz lata ubiegłe. Przy czym Wnioskodawca nie wyklucza, że może ponieść stratę albo osiągnąć dochód niższy od przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d Ustawy o CIT.

Efekty prac projektowych prowadzonych przez Wnioskodawcę w postaci nowych (…) nierzadko stają się przedmiotem zgłoszenia do Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej zarejestrowanego wzoru wspólnotowego (od 1 maja 2025 r. zwanego zarejestrowanym unijnym wzorem przemysłowym).

(…).

Wnioskodawca rozważa skorzystanie z ulgi IP BOX (art. 24d Ustawy o CIT) dla dochodów uzyskanych ze sprzedaży (…) objętych ochroną na unijny wzór przemysłowy począwszy od dnia 24 lutego 2025 r. (tj. od daty dokonania zgłoszenia do Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej). Dla potrzeb przedmiotowej ulgi, Wnioskodawca zamierza kalkulować dochód ze sprzedaży (…) objętych ochroną na unijny wzór przemysłowy jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu, zgodnie z art. 24d ust. 7 pkt 3) Ustawy o CIT. Do ustalenia dochodów Wnioskodawca zastosuje odpowiednio art. 11c i art. 11d Ustawy o CIT.

Wnioskodawca wskazuje, że będzie prowadził ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na poszczególne kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Jednocześnie, Wnioskodawca wprowadzi ewidencje księgowe, pozwalające na ustalenie kosztów działalności, której przedmiotem było opracowanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej, dla potrzeb ustalenia wskaźnika Nexus. Wnioskodawca za pomocą odpowiedniej analityki w planie kont przypisywać będzie przychody jako przychody z konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Podobnie Wnioskodawca będzie prowadził zapisy na kontach dla kosztów kwalifikowanych bezpośrednich i pośrednich, co pozwoli na oddzielenie ich od pozostałych kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

Opodatkowanie preferencyjną stawką Wnioskodawca zastosuje wyłącznie do kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W ramach swojej działalności Wnioskodawca sukcesywnie promuje swoje produkty (…) w kraju jak i za granicą. W celu zainteresowania klientów swoją ofertą w zakresie produktów i wygenerowania ich sprzedaży, Wnioskodawca podejmuje liczne działania o charakterze promocyjno-informacyjnym.

Podejmowane przez Wnioskodawcę działania koncentrują się na uczestnictwie w prestiżowych targach branżowych, na których Wnioskodawca prezentuje swoje produkty.

W trakcie targów, Wnioskodawca za pośrednictwem swojego stoiska promuje oferowane przez siebie produkty (zarówno nowe produkty, jak i produkty obecne już w ofercie Wnioskodawcy), a także prezentuje/przekazuje potencjalnym klientom materiały promocyjne (katalogi, ulotki, etc.). Przykładowo, na przestrzeni lat 2022-2024 Wnioskodawca wziął udział w następujących targach:

1) (…),

2) (…),

3) (…),

4) (…).

W związku z uczestnictwem w międzynarodowych targach (…) Wnioskodawca wprowadził swoje produkty na rynki zagraniczne i następnie osiągnął przychody z ich sprzedaży. Wnioskodawca nie wyklucza również w przyszłości ekspansji na nowe rynki (nowe kraje).

W 2022 r. Wnioskodawca wprowadził do swojego asortymentu nowy, dotychczas nieoferowany produkt: (…) nie znajdowały się wcześniej w ofercie Wnioskodawcy i nie były przez niego projektowane i produkowane.

W związku z prowadzonymi działaniami promocyjno-informacyjnymi Wnioskodawca ponosi szereg kosztów, w tym m. in. koszty uczestnictwa w ww. targach branżowych.

W ramach ponoszonych kosztów w zdecydowanej większości przypadków ponoszone koszty dotyczącą zbiorczo wielu nowych produktów, względnie nowych produktów oraz produktów już obecnych w ofercie Wnioskodawcy (np. koszty uczestnictwa, wynajęcia powierzchni wystawienniczej, zaprojektowania i budowy stoiska na targach, na których prezentowanych ma być wiele nowych produktów, względnie nowe produkty oraz produkty już obecne w ofercie Wnioskodawcy, koszty przygotowania/zaprojektowania i wykonania katalogów, ulotek i innych szeroko rozumianych materiałów promocyjnych) i nie jest możliwe przyporządkowanie ponoszonych kosztów indywidualnie do pojedynczego nowego produktu lub produktu już obecnego w ofercie Wnioskodawcy.

W ramach kosztów targów Wnioskodawca ponosił/ponosi/będzie ponosić w przyszłości następujące rodzaje wydatków:

1) opłata za uczestnictwo w targach,

2) koszty wynajęcia powierzchni wystawienniczej,

3) koszty zaprojektowania i budowy stoiska (przykładowo, zakup wykładziny targowej, farby do ścian, materiały wykończeniowe, materiały elektryczne, tekstylia, dekoracje itp.),

4) koszty demontażu stoiska,

5) koszty przygotowania/zakupu materiałów reklamowych prezentowanych na stoisku/przekazywanych potencjalnym klientom (przykładowo: banery, rollupy, katalogi, ulotki, tabliczki) naklejki z nazwami kolekcji),

6) koszty obsługi stoiska (koszty zakupu mediów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania stoiska, czy też koszty zakupu lub wypożyczenia sprzętu),

7) koszty biletów lotniczych pracowników Wnioskodawcy biorących udział w targach,

8) koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników Wnioskodawcy biorących udział w targach,

9) koszty diet należnych pracownikom Wnioskodawcy za czas uczestnictwa w targach,

10) koszty wytworzenia egzemplarzy (próbek) produktów, które mają być prezentowane na targach,

11) koszty transportu egzemplarzy (próbek) produktów, elementów stoiska Wnioskodawcy oraz materiałów reklamowych na targi,

12) koszty załadunku, wyładunku i zabezpieczenia na czas transportu egzemplarzy (próbek) produktów transportowanych na targi,

13) koszty montażu egzemplarzy (próbek) produktów prezentowanych na targach,

14) koszty demontażu oraz (w niektórych wypadkach) utylizacji egzemplarzy (próbek) produktów prezentowanych na targach.

Opisane powyżej koszty targów dokumentowane są/były/będą fakturami lub rachunkami wystawianymi przez zewnętrzne podmioty.

Wnioskodawca wskazuje również, że:

1)  odpłatne zbycie produktów (…) przez Wnioskodawcę odbywa się/będzie się odbywało do podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4) Ustawy o CIT,

2)  wszystkie produkty (…) stanowią/będą stanowiły rzeczy wytworzone samodzielnie przez Wnioskodawcę,

3)  przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, uwzględnieniu podlegać będą wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów uregulowanej w art. 18eb Ustawy o CIT w rozliczeniu za rok 2025 r. i następne lata podatkowe oraz lata ubiegłe.

Pismem z 7 stycznia 2026 r., będącym uzupełnieniem wniosku, odpowiedzieli Państwo na następujące pytania:

1. Na czym polega twórczość opisanych prac będących przedmiotem wniosku?

Twórczy charakter prac prowadzonych przez Wnioskodawcę przejawia się ukierunkowaniem na tworzenie (powstanie) nowych lub ulepszonych produktów oraz rozwiązań technologicznych, niepowielanych wcześniej w działalności Wnioskodawcy i stanowiących rezultat procesu badawczego, eksperymentalnego i koncepcyjnego.

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w zakresie projektowania, prototypowania oraz wytwarzania (…) ma charakter twórczy, gdyż obejmuje proces opracowywania nowych lub ulepszonych produktów o unikalnym (…), które wcześniej nie występowały w ofercie jego przedsiębiorstwa.

Twórczy charakter działalności przejawia się przede wszystkim w opracowywaniu nowych koncepcji (…). Na etapie projektowym Wnioskodawca opracowuje własne koncepcje produktów, tworzy rysunki koncepcyjne i konstrukcyjne, przeprowadza analizy funkcjonalne i estetyczne, a następnie opracowuje dokumentację techniczną pozwalającą na fizyczne odwzorowanie projektu w formie prototypu. Proces ten wymaga zastosowania specjalistycznej wiedzy projektowej, inżynierskiej i technologicznej oraz angażuje zespół o zróżnicowanych kompetencjach. Rezultaty tych działań są zatem autorskim wytworem intelektu, doświadczenia i kreatywności zespołu projektowego Wnioskodawcy.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza także konieczność opracowywania indywidualnych rozwiązań w zakresie technologii produkcji, w tym wdrażania nowych (…).

Ponadto, twórczy charakter prac realizowanych przez Wnioskodawcę przejawia się w opracowywaniu nowych lub istotnie ulepszonych (…). Działania te mają charakter eksperymentalny, ponieważ ich wynik nie jest z góry przesądzony, a uzyskane efekty stanowią rezultat kreatywnego poszukiwania najlepszych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych.

Warte podkreślenia jest również, że w trakcie procesu twórczego zespół projektowy Wnioskodawcy, składający się ze specjalistów o zróżnicowanych kompetencjach, łączy swoją wiedzę z doświadczeniem i intuicją projektową, co pozwala na wypracowanie unikalnych, wcześniej nieistniejących na rynku lub w działalności Wnioskodawcy rozwiązań i umożliwia pełną kontrolę nad procesem twórczym – od koncepcji, przez budowę, aż po testowanie i wdrożenie produktu. Ostateczne efekty prac projektowych są więc nie tylko funkcjonalnie nowe, ale także stanowią rezultat twórczego wysiłku intelektualnego – są oryginalne, nieszablonowe i nienależące do kategorii rozwiązań gotowych lub ogólnodostępnych.

2. Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem działalności, o której mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych prac – w odniesieniu do każdego z obszarów tej działalności?

Wnioskodawca przed rozpoczęciem prac dysponował przede wszystkim ogólną i praktyczną wiedzą branżową oraz własnym know-how w zakresie standardowego projektowania i produkcji (…), natomiast w toku prowadzonych projektów pozyskał i rozwinął nowe, autorskie zasoby wiedzy technicznej i projektowej m. in. w obszarach: projektowania, materiałoznawstwa, konstrukcji, technologii produkcji oraz logistycznej optymalizacji produktu.

1. Projektowanie

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca dysponował praktyczną wiedzą branżową i doświadczeniem w projektowaniu (…) oraz w tworzeniu rozwiązań odpowiadających aktualnym trendom rynkowym, w tym w zakresie funkcjonalności, ergonomii i estetyki. Zasoby te obejmowały również wewnętrzne know-how wynikające z dotychczas realizowanych modeli i ofert handlowych.

W toku prac Wnioskodawca pozyskał oraz rozwinął zasób autorskiej wiedzy projektowej i produktowej, obejmującej nowe koncepcje (…) o odmiennym przeznaczeniu, formie i funkcjonalności, a także zasady projektowe wynikające z procesu projektowania i testowania.

2. Materiałoznawstwo

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca posiadał wiedzę dotyczącą materiałów wykorzystywanych dotychczas w działalności, w tym ich podstawowych właściwości, dostępności i typowych zastosowań w produkcji (…). Zasoby te wynikały z doświadczenia zespołu i praktyki produkcyjnej.

W trakcie prowadzonych prac Wnioskodawca rozwinął nowe zasoby wiedzy dotyczące (…).

3. Konstrukcja

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem w zakresie standardowych rozwiązań konstrukcyjnych oraz typowych metod łączenia i montażu elementów stosowanych w produkcji seryjnej dotychczasowych produktów.

W toku prac Wnioskodawca uzyskał nową wiedzę techniczną dotyczącą projektowania i doboru rozwiązań konstrukcyjnych w nowych produktach, w tym wpływu konkretnych połączeń na stabilność, wytrzymałość, ergonomię i montowalność. Wiedza ta powstała w wyniku analiz, prototypowania oraz testów i została wykorzystana do opracowania autorskich rozwiązań konstrukcyjnych.

4. Technologia produkcji

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca dysponował wiedzą dotyczącą istniejących procesów produkcyjnych, ich parametrów oraz organizacji wytwarzania dla dotychczasowej oferty produktów.

W toku prac Wnioskodawca rozwinął nowe zasoby wiedzy technologicznej dotyczące wytwarzania nowych produktów, obejmujące m.in. (…).

5. Optymalizacja logistyczna

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca posiadał ogólną wiedzę wynikającą z dotychczasowej dystrybucji produktów oraz praktykę pakowania i organizacji transportu dla istniejącej oferty.

W toku prac Wnioskodawca pozyskał nową wiedzę dotyczącą wpływu rozwiązań konstrukcyjnych na koszty logistyczne, w szczególności w zakresie (…).

3. Czy w wyniku prac nad Projektami powstanie nowa wiedza? Jeśli tak to z jakiej dziedziny, dyscypliny? Proszę o konkretne wskazanie.

Tak, w wyniku prowadzonych prac powstaje nowa wiedza m. in. z zakresu:

1) inżynierii materiałowej – w szczególności w zakresie: (…),

2) technologii produkcji - w szczególności w zakresie: (…),

3) inżynierii mechanicznej - w szczególności w zakresie: (…),

4) ergonomii - w szczególności w zakresie: (…),

5) logistyki - w szczególności w zakresie: (…).

4. Czy prace dotyczące Projektów obejmują rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli zmiany te mają charakter ulepszeń?

Prace prowadzone przez Wnioskodawcę nie sprowadzają się do rutynowych, okresowych zmian, lecz mają na celu stworzenie nowych lub znacznie ulepszonych rozwiązań konstrukcyjnych oraz technologicznych.

5. Czy efekty pracy Spółki w zakresie opisanych we wniosku projektów, których Spółka jest „twórcą”:

a) zawsze są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu/procesu?

Efekty prac Wnioskodawcy nie zawsze prowadzą do powstania całkowicie nowego, wcześniej nieistniejącego produktu lub procesu.

W ramach opisanych we wniosku prac Wnioskodawca realizuje zarówno prace, których rezultatem jest opracowanie nowych produktów lub procesów, jak i prace, polegające na zmianie, ulepszaniu lub rozwijaniu istniejących produktów lub procesów. W szczególności część prac prowadzi do stworzenia nowych (…), które nie były dotychczas stosowane w działalności Wnioskodawcy. Jednocześnie jednak część prac dotyczy rozwoju już istniejących produktów lub procesów, poprzez wprowadzanie istotnych zmian lub ulepszeń konstrukcyjnych, materiałowych, technologicznych lub funkcjonalnych. Efektem takich działań jest powstanie istotnie ulepszonej wersji produktu albo procesu, wymagającej przeprowadzenia analiz, prototypowania i testów.

b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?

Prace opisane we wniosku nie są efektem pracy, która wymaga jedynie określonych umiejętności i której rezultat da się z góry określić i przewidzieć jako powtarzalny.

Choć w toku prac wykorzystywane są posiadane umiejętności, doświadczenie oraz narzędzia techniczne, to same umiejętności nie są wystarczające do osiągnięcia zakładanego rezultatu, ponieważ każdorazowo konieczne jest rozwiązywanie nowych problemów projektowych i technologicznych.

Wynik prac nie jest z góry przesądzony, a Wnioskodawca na każdym etapie procesu konfrontuje założenia teoretyczne z wynikami testów, które nierzadko wymuszają zmianę koncepcji, założeń technologicznych lub materiałowych.

Wnioskodawca mierzy się przy tym z licznymi trudnościami technologicznymi, konstrukcyjnymi i koncepcyjnymi, które wymagają twórczego podejścia i wykorzystania interdyscyplinarnej wiedzy zespołu projektowego. Opracowywanie nowych produktów wiąże się bowiem z koniecznością rozwiązania problemów, dla których nie istnieją gotowe schematy postępowania ani jednoznaczne odpowiedzi. Przykładowo, dobór materiałów musi uwzględniać jednocześnie wymagania dotyczące (…).

W toku realizacji projektów Wnioskodawca często napotyka na nieoczekiwane ograniczenia technologiczne, które wymuszają ponowne opracowanie danego rozwiązania, wprowadzenie korekt konstrukcyjnych bądź całkowite przeprojektowanie modelu. Każda taka sytuacja wymaga ponownego przeprowadzenia testów, co znacząco wydłuża cały proces.

Zdarzają się projekty, z których Wnioskodawca na pewnym etapie rezygnuje całkowicie.

c) nie są jedynie „techniczną”, a są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów?

Efekty prac Wnioskodawcy nie są jedynie „techniczną” realizacją projektów.

Realizowane prace nie polegają na prostym wykonaniu z góry narzuconych, kompletnych i niezmiennych projektów technicznych. Wnioskodawca samodzielnie opracowuje koncepcje produktów, rozwiązania konstrukcyjne, dobór materiałów oraz technologie wytwarzania, a następnie poddaje je analizom, symulacjom, prototypowaniu i testom.

W toku prac konieczne jest podejmowanie kreatywnych decyzji projektowych i technologicznych, rozwiązywanie problemów, których nie da się przewidzieć na etapie rozpoczęcia prac, oraz wprowadzanie modyfikacji wynikających z wyników badań i testów.

W konsekwencji efekty prac Wnioskodawcy nie mają wyłącznie charakteru technicznego.

6. Czy uzyskują Państwo przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych?

Tak, Wnioskodawca uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.

7. Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak, wydatki, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

8. Czy zamierzają Państwo dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak, Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT.

9. Czy w latach następnych działalność gospodarcza będzie przez Państwa prowadzona na dotychczasowych zasadach?

Tak, w latach następnych działalność gospodarcza będzie prowadzona przez Wnioskodawcę na dotychczasowych zasadach.

10. Czy są Państwo podatnikiem będącym płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskującym przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł/poniesie za rok podatkowy stratę albo osiągnął/osiągnie dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Wnioskodawca jest podatnikiem będącym płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskującym przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych. Równocześnie Wnioskodawca nie wyklucza, że może w przyszłości ponieść stratę albo osiągnąć dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d Ustawy o CIT.

11. Czy prowadzona ewidencja określona w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pozwala określić czy czas pracy przeznaczony przez każdego z pracowników na działalność badawczo-rozwojowej spełnia limit 50% przewidziany w art. 18db ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja pozwala określić czy czas pracy przeznaczony przez każdego z pracowników na działalność badawczo-rozwojową spełnia limit 50% przewidziany w art. 18db ust. 3 Ustawy o CIT.

12. Czy zamierzają Państwo skorzystać z ulgi o której mowa w art. 18db ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w stosunku o pracowników których:

a) czas pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej, pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu, wynosi co najmniej 50%,

b) czas pracy przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%?

Tak, Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 18db Ustawy o CIT, w stosunku do pracowników których:

1) czas pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej, pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu, wynosi co najmniej 50%,

2) czas pracy przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.

13. Czy przysługuje Państwu kwota określona w art. 18da ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Wnioskodawcy nie przysługuje kwota określona w art. 18da Ustawy o CIT.

14. Czy koszty, o których mowa we wniosku, które zamierzają Państwo odliczyć od przychodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej opodatkowanych 5% stawką podatku, będą zaliczali Państwo również do kosztów uzyskania przychodu na zasadach ogólnych oraz odliczali równocześnie jako koszty kwalifikowane dla potrzeb ulgi badawczo-rozwojowej? Innymi słowy, czy w celu skorzystania z preferencji IP Box odliczają Państwo/zamierzają odliczyć te same koszty, które zostały już odliczone/zostaną odliczone jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej? Jeśli tak, proszę o wskazanie jakie to koszty.

W celu skorzystania z preferencji IP Box Wnioskodawca nie zamierza odliczyć tych samych kosztów, które zostaną odliczone jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

15. Czy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, o których mowa w pytaniu nr 9, podlegają/będą podlegały ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, i ochrona ta każdorazowo będzie Państwu przysługiwała?

Podstawą ochrony unijnego wzoru przemysłowego jest rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia, unijny wzór przemysłowy ma charakter jednolity i wywołuje takie same skutki na całym obszarze Unii Europejskiej. Oznacza to, że ochrona wynikająca z rejestracji (bądź z niezarejestrowanego unijnego wzoru przemysłowego) rozciąga się automatycznie na terytorium wszystkich państw członkowskich UE, w tym Rzeczypospolitej Polskiej.

Powyższe znajduje potwierdzenie w art. 19 rozporządzenia nr 6/2002, który przyznaje uprawnionemu wyłączne prawo do korzystania z zarejestrowanego unijnego wzoru przemysłowego oraz do zakazywania osobom trzecim jego używania na całym obszarze Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Polska ratyfikowała TFUE, a traktat ten wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r., od którego to momentu postanowienia TFUE obowiązują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie, należy podkreślić, że prawo Unii Europejskiej ma pierwszeństwo przed prawem krajowym, co wynika z art. 91 ust. 3 Konstytucji RP. Rozporządzenia unijne, jako akty prawa wtórnego UE, stosuje się bezpośrednio i w całości w państwach członkowskich, bez potrzeby ich implementacji do prawa krajowego. Tym samym, ochrona unijnego wzoru przemysłowego obowiązuje na terytorium RP bez konieczności uzyskiwania odrębnej ochrony na podstawie ustawy – Prawo własności przemysłowej.

Dodatkowo, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej potwierdza, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów prawa Unii Europejskiej, co oznacza, że ustawodawca krajowy wprost uznaje skuteczność i nadrzędność ochrony wynikającej z prawa unijnego.

Prawa z rejestracji wzorów przemysłowych, o których mowa w pytaniu nr 9, podlegają zatem ochronie prawnej na podstawie ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizację międzynarodową (Unię Europejską). W konsekwencji należy uznać, że unijny wzór przemysłowy podlega pełnej ochronie prawnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej, a Wnioskodawcy przysługują wszelkie środki ochrony prawnej przewidziane zarówno w rozporządzeniu nr 6/2002, jak i w krajowych przepisach proceduralnych, w szczególności w zakresie dochodzenia roszczeń przed sądami powszechnymi właściwymi dla spraw własności intelektualnej.

16. Czy prowadzą Państwo odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, umożliwiającą prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za rok podatkowy za który chcą Państwo skorzystać z preferencji IP BOX?

Tak, Wnioskodawca wprowadził odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 Ustawy o CIT, umożliwiającą prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za rok podatkowy za który rozważa skorzystanie z ulgi IP BOX.

Pytania

1.  Czy wykonywane przez Wnioskodawcę prace projektowe mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26)-28) Ustawy o CIT, a w konsekwencji uprawniają Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi badawczo – rozwojowej opisanej w art. 18d Ustawy o CIT?

2.  Czy wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę (jako płatnika) składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących działalność badawczo-rozwojową w oparciu o umowy zlecenia, w części ustalonej na podstawie ewidencji czasu pracy poświęconego na realizację tej działalności, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT?

3.  Czy Wnioskodawca ponosząc za rok podatkowy stratę lub osiągając dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym z odliczenia z art. 18d Ustawy o CIT, będzie mógł pomniejszyć kwotę podlegającą przekazaniu na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej Wnioskodawcę w danym roku podatkowym?

4.  Czy koszty targów wskazane w niniejszym wniosku mogą zostać uznane za koszty uczestnictwa w targach, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1) Ustawy o CIT, a tym samym czy mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT?

5.  Czy w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, a więc zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, wystarczające jest aby Wnioskodawca: (i) ustalił, których produktów dotyczą poniesione przez niego wydatki, (ii) ustalił wielkość przychodu dla wszystkich tych produktów na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, (iii) ustalił czy przez 2 kolejno następujące po sobie lata podatkowe (licząc od roku podatkowego, w którym Wnioskodawca poniósł koszty zwiększenia przychodów) przychód ze sprzedaży tych produktów zwiększył się?

6.  Czy w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane w danym kraju?

7.  Czy (…), które Wnioskodawca wprowadził do swojej ofert począwszy od 2022 r. stanowią produkt dotychczas nieoferowany w rozumieniu art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT?

8.  Czy w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane?

9.  Czy w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie miał prawo korzystać ze stawki 5% od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży (…) objętych prawem z rejestracji unijnego wzoru przemysłowego na podstawie art. 24d ust. 1 w zw. z art. 24d ust. 7 pkt 3) Ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane przez niego prace projektowe mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26)-28) Ustawy o CIT, a w konsekwencji uprawniają Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej opisanej w art. 18d Ustawy o CIT.

2.  Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę (jako płatnika) składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących działalność badawczo-rozwojową w oparciu o umowy zlecenia, w części ustalonej na podstawie ewidencji czasu pracy poświęconego na realizację tej działalności, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT.

3.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ponosząc za rok podatkowy stratę lub osiągając dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia z art. 18d Ustawy o CIT, będzie on mógł pomniejszyć kwotę podlegającą przekazaniu na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT, o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

4.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty targów wskazane w niniejszym wniosku stanowią koszty uczestnictwa w targach, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1) Ustawy o CIT, a tym samym mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT.

5.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w celu spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, wystarczające jest aby Wnioskodawca: (i) ustalił, których produktów dotyczą poniesione przez niego wydatki, (ii) ustalił wielkość przychodu dla tych produktów na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, (iii) ustalił czy przez 2 kolejno następujące po sobie lata podatkowe (licząc od roku podatkowego, w którym Wnioskodawca poniósł koszty zwiększenia przychodów) przychód ze sprzedaży tych produktów zwiększył się.

6.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane w danym kraju.

7.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, że (…), które zostały wprowadzone do oferty Wnioskodawcy począwszy 2022 r. stanowią produkt dotychczas nieoferowany w rozumieniu art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT.

8.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane.

9.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż będzie miał prawo korzystać ze stawki 5% od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży (…) objętych prawem z rejestracji unijnego wzoru przemysłowego na podstawie art. 24d ust. 1 w zw. z art. 24d ust. 7 pkt 3) Ustawy o CIT.

Ad. 1

Zgodnie z przepisem art. 4a pkt 26) Ustawy o CIT, pod pojęciem działalności badawczo-rozwojowej należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Użycie spójnika „lub” wskazuje, że w celu uznania działalności podatnika za działalność badawczo- rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub aby prowadził prace rozwojowe. Oczywiście może również jednocześnie prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe. W każdej z trzech sytuacji spełniona zostanie definicja działalności badawczo-rozwojowej.

W myśl art. 4a pkt 27) Ustawy o CIT, sformułowanie badania naukowe oznacza badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce badania aplikacyjne rozumiane są jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast, zgodnie z art. 4a pkt 28) Ustawy o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z tym przepisem, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Biorąc pod uwagę powyższe, aby dana działalność stanowiła działalność badawczo-rozwojową muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

1) musi to być działalność twórcza,

2) działalność taka musi być podejmowana w sposób systematyczny,

3) działalność taka musi obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,

4) działalność taka musi być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Dodatkowo, zgodnie z Podręcznikiem Frascati 2015 (Główny Urząd Statystyczny 2018), który stanowi międzynarodowy standard opracowany przez OECD służący do gromadzenia i klasyfikacji danych statystycznych dotyczących działalności badawczej i rozwojowej, aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczo – rozwojową powinna ona być:

1) nowatorska,

2) twórcza,

3) nieprzewidywalna,

4) metodyczna,

5) możliwa do przeniesienia lub odtworzenia,

(strona nr 47 Podręcznika Frascati).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzone przez niego prace projektowe spełniają powyższe przesłanki, aby uznać je za działalność badawczo – rozwojową w rozumieniu Ustawy o CIT, a także Podręcznika Frascati wydanego przez OECD, który stanowi, powszechnie uznaną, podstawę międzynarodowej terminologii w zakresie działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność Twórcza

Po pierwsze w ocenie Wnioskodawcy działalność prowadzona przez niego w zakresie opisanym we wniosku posiada charakter twórczy.

Jak podano w słowniku języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). Cecha twórczości związana jest więc przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się też opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Twórczy charakter prac prowadzonych przez Wnioskodawcę w przejawia się ukierunkowaniem na tworzenie (powstanie) nowych produktów oraz rozwiązań technologicznych, niepowielanych wcześniej w działalności Wnioskodawcy i stanowiących rezultat procesu badawczego, eksperymentalnego i koncepcyjnego.

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w zakresie projektowania, prototypowania oraz wytwarzania (…) ma charakter twórczy, gdyż obejmuje proces opracowywania nowych produktów o unikalnym wzornictwie, funkcjonalności oraz zastosowaniu, które wcześniej nie występowały w ofercie jego przedsiębiorstwa. Prace te nie sprowadzają się do rutynowych, okresowych zmian w asortymencie, lecz mają na celu stworzenie nowych rozwiązań konstrukcyjnych oraz technologicznych.

Twórczy charakter działalności przejawia się przede wszystkim w opracowywaniu nowych koncepcji (…), ich funkcji i form, które odpowiadają zmieniającym się trendom rynkowym oraz rosnącym wymaganiom klientów w zakresie ergonomii, modułowości i jakości wykonania. Na etapie projektowym Wnioskodawca opracowuje własne koncepcje produktów, tworzy rysunki koncepcyjne i konstrukcyjne, przeprowadza analizy funkcjonalne i estetyczne, a następnie opracowuje dokumentację techniczną pozwalającą na fizyczne odwzorowanie projektu w formie prototypu. Proces ten wymaga zastosowania specjalistycznej wiedzy projektowej, inżynierskiej i technologicznej oraz angażuje zespół o zróżnicowanych kompetencjach. Rezultaty tych działań są zatem autorskim wytworem intelektu, doświadczenia i kreatywności zespołu projektowego Wnioskodawcy.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza także konieczność opracowywania indywidualnych rozwiązań w zakresie technologii produkcji, w tym (…). Proces ten łączy wiedzę techniczną z elementami kreatywności i wymaga opracowania nowych metod działania oraz dostosowania posiadanych zasobów technicznych do wytwarzania nowych produktów.

Ponadto, twórczy charakter prac realizowanych przez Wnioskodawcę przejawia się w opracowywaniu nowych lub istotnie ulepszonych technologii produkcyjnych, obejmujących m.in. (…). Działania te mają charakter eksperymentalny, ponieważ ich wynik nie jest z góry przesądzony, a uzyskane efekty stanowią rezultat kreatywnego poszukiwania najlepszych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych.

Warte podkreślenia jest również, że w trakcie procesu twórczego zespół projektowy Wnioskodawcy, składający się ze specjalistów o zróżnicowanych kompetencjach, łączy swoją wiedzę z doświadczeniem i intuicją projektową, co pozwala na wypracowanie unikalnych, wcześniej nieistniejących na rynku lub w działalności Wnioskodawcy rozwiązań i umożliwia pełną kontrolę nad procesem twórczym – od koncepcji, przez budowę, aż po testowanie i wdrożenie produktu. Ostateczne efekty prac projektowych są więc nie tylko funkcjonalnie nowe, ale także stanowią rezultat twórczego wysiłku intelektualnego – są oryginalne, nieszablonowe i nienależące do kategorii rozwiązań gotowych lub ogólnodostępnych.

Systematyczność i metodyczność

Po drugie, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku jest podejmowana w sposób systematyczny i metodyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej.

Natomiast, zgodnie z Podręcznikiem Frascati (str. 50) działalność badawcza i rozwojowa to formalna działalność prowadzona w sposób metodyczny. W tym kontekście „metodyczny” (systematic) oznacza, że działalność B+R jest prowadzona w sposób zaplanowany, przy czym rejestruje się zarówno przebieg procesu, jak i jego wynik.

Wnioskodawca od ponad kilku lat, działając w oparciu o opracowaną metodologię, w sposób systematyczny prowadzi prace mające na celu stworzenie nowego produktu – począwszy od fazy idei, poprzez modelowanie komputerowe, aż po wykonanie i testowanie prototypów. W ramach tych prac opracowywane są autorskie rozwiązania konstrukcyjne, obejmujące m.in. (…). Na podstawie przeprowadzanych testów Wnioskodawca wprowadza korekty konstrukcyjne i materiałowe, a także opracowuje alternatywne wersje produktu, co pozwala na osiągnięcie optymalnych parametrów technicznych i użytkowych. Ponadto, Wnioskodawca prowadzi prace w sposób metodyczny i udokumentowany. Zgodnie z przyjętą wewnętrzną procedurą projektową dla każdego projektu opracowywana jest dokumentacja projektowa. Ostatecznym efektem tych działań są nowe lub znacząco ulepszone produkty (…), charakteryzujące się wyższą jakością, funkcjonalnością i estetyką.

Prace rozwojowe i badania aplikacyjne

Po trzecie w ocenie Wnioskodawcy prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku stanowi badania aplikacyjne lub prace rozwojowe.

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez niego prace projektowe wpisują się w działalność badawczo-rozwojową. Zdaniem Wnioskodawcy nie prowadzi on co prawda badań podstawowych, ale prowadzi badania aplikacyjne lub prace rozwojowe.

Działalność Wnioskodawcy jest ukierunkowana na opracowywanie nowych lub ulepszonych produktów (…) o unikalnej formie, funkcjonalności, estetyce oraz parametrach technicznych. Na każdym z etapów prowadzonych prac Wnioskodawca wykorzystuje, łączy i rozwija istniejącą wiedzę technologiczną i projektową, tworząc na jej podstawie nowe rozwiązania o niepowtarzalnym, oryginalnym charakterze. W toku prac zespół projektowy opracowuje własne koncepcje konstrukcyjne, rozwiązania dotyczące sposobu łączenia elementów, zastosowania nowych materiałów i technik obróbki, a także programy (…).

W efekcie prowadzonych działań powstają nowe lub znacząco ulepszone produkty – (…), które wcześniej nie znajdowały się w ofercie Wnioskodawcy, a także nowe technologie i procesy ich wytwarzania. W ocenie Wnioskodawcy charakter tych prac odpowiada definicji prac rozwojowych, gdyż Wnioskodawca wykorzystuje posiadaną wiedzę i doświadczenie w celu opracowania i wdrożenia nowych produktów oraz procesów technologicznych.

Należy podkreślić, że opracowywane rozwiązania nie mają charakteru rutynowego ani odtwórczego – są wynikiem kreatywnej działalności inżyniersko-projektowej, prowadzonej w warunkach niepewności co do efektu końcowego. Poszczególne projekty są poddawane testom i analizom, a w przypadku negatywnych wyników – modyfikowane lub odrzucane. W ocenie Wnioskodawcy takie działanie stanowi klasyczny przykład systematycznej działalności twórczej o charakterze rozwojowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, w pewnych przypadkach zakres prowadzonych prac obejmuje również elementy badań aplikacyjnych, szczególnie na etapie testów prototypów oraz analiz właściwości nowych konstrukcji. Badania te polegają na weryfikacji nowych rozwiązań technicznych w warunkach rzeczywistych, w celu zdobycia wiedzy niezbędnej do oceny ich funkcjonalności, trwałości i ergonomii.

Testy wytrzymałościowe, akustyczne oraz użytkowe przeprowadzane przez Wnioskodawcę mają na celu uzyskanie nowej wiedzy o zachowaniu się zaprojektowanego produktu i wykorzystanych materiałów w praktyce. Uzyskane wyniki są następnie analizowane, a wnioski służą dalszemu doskonaleniu konstrukcji, technologii produkcji i doboru materiałów. Wnioskodawca w ten sposób pozyskuje i rozwija wiedzę, która nie była wcześniej dostępna i która stanowi podstawę dla dalszego rozwoju produktów. Tym samym, część prowadzonych przez Wnioskodawcę prac mieści się w definicji badań aplikacyjnych, ponieważ mają one charakter poznawczy, eksperymentalny i zmierzają do praktycznego zastosowania nowo zdobytej wiedzy w opracowywaniu nowych produktów.

Podsumowując, w przeważającej części prace prowadzone przez Wnioskodawcę posiadają charakter prac rozwojowych, polegających na tworzeniu nowych i ulepszonych produktów oraz technologii produkcji poprzez wykorzystanie i rozwijanie posiadanej wiedzy i doświadczenia. Natomiast, w niektórych przypadkach prace prowadzone przez Wnioskodawcę obejmują również badania aplikacyjne, polegające na zdobywaniu nowej wiedzy poprzez testowanie i eksperymentowanie z nowymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi, materiałowymi i technologicznymi.

Zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań

Po czwarte, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca, prowadząc prace nad nowymi produktami, nie ogranicza się do stosowania znanych i sprawdzonych rozwiązań. Przeciwnie – w toku realizacji projektów opracowuje i weryfikuje nowe rozwiązania konstrukcyjne, technologiczne i materiałowe, które nie były dotychczas wykorzystywane w jego działalności.

W ramach prowadzonych prac zespół projektowy systematycznie poszerza wiedzę w zakresie:

1) właściwości i zastosowania nowych materiałów (…),

2) technik (…),

3) parametrów technologicznych (…),

4) ergonomii, (…),

5) możliwości optymalizacji logistycznej i konstrukcyjnej (…).

W ramach procesu projektowego powstają nowe (…). W wyniku przeprowadzanych analiz, testów i eksperymentów (m.in. testów wytrzymałościowych, akustycznych i funkcjonalnych) Wnioskodawca uzyskuje nową wiedzę o zachowaniu (…) w praktyce, co umożliwia tworzenie produktów o wyższej jakości i trwałości.

Wnioskodawca zwiększa zatem zasób wiedzy technicznej i projektowej opracowując autorskie rozwiązania, które stanowią nowość w zakresie konstrukcji i technologii (…).

Równocześnie, Wnioskodawca wykorzystuje zgromadzoną wiedzę – zarówno własną, jak i pochodzącą z obserwacji rynku, literatury technicznej i doświadczeń zespołu – do opracowywania nowych zastosowań praktycznych w postaci nowych produktów oraz procesów produkcyjnych.

W szczególności wiedza dotycząca właściwości materiałów, parametrów technologicznych oraz zachowania konstrukcji w procesie użytkowania wykorzystywana jest do:

1) opracowywania nowych koncepcji produktów o innym przeznaczeniu, formie lub funkcji niż dotychczasowe,

2) projektowania nowych sposobów (…),

3) tworzenia nowych lub ulepszonych technologii (…),

4) optymalizacji konstrukcji (…),

5) doskonalenia dokumentacji technicznej i instrukcji montażowych, które stanowią nowe narzędzie wspierające proces wytwarzania.

Dzięki temu Wnioskodawca nie tylko gromadzi wiedzę, ale również twórczo ją wykorzystuje w praktyce, przekształcając ją w konkretne rozwiązania produktowe i technologiczne, które skutkują powstaniem nowej wartości gospodarczej. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, prace prowadzone przez Wnioskodawcę należy uznać za ukierunkowane na zwiększanie zasobów wiedzy oraz jej praktyczne wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Charakter nowatorski

Po piąte, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku posiada charakter nowatorski.

Zgodnie z Podręcznikiem Frascati (str. 48-49) oczekiwanym celem projektu B+R jest nowa wiedza, ale musi być ona dostosowana do różnych kontekstów. W sektorze przedsiębiorstw należy ocenić potencjalny walor nowatorskości projektów B+R w porównaniu z istniejącymi zasobami wiedzy w przemyśle. Działalność B+R w ramach projektu musi prowadzić do wyników, które są nowe dla przedsiębiorstwa i nie są jeszcze wykorzystywane w danej branży.

Niemniej należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 sierpnia 2024 r. (II FSK 595/24) przesądził, że wystarczy aby wyniki te (rozwiązania opracowane przez podatnika) były nowe z punktu widzenia przedsiębiorstwa a nie całej branży: „Nowe produkty to wyroby lub usługi, które różnią się znacząco swoimi cechami lub przeznaczeniem od produktów dotychczas wytwarzanych przez firmę lub też ulepszenia danego produktu polegające przykładowo na zmianach materiałów, komponentów oraz innych cech zapewniających lepsze działanie tych produktów. Nie musi to być zatem nowe rozwiązanie dotychczas nieznane na świecie, ale dotychczas niestosowane w danej firmie.”

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzone przez niego prace projektowe, konstrukcyjne i technologiczne posiadają charakter nowatorski, ponieważ skutkują opracowaniem nowych produktów oraz procesów produkcyjnych, które wcześniej nie występowały w jego działalności.

Nowatorski charakter prac prowadzonych przez Wnioskodawcę przejawia się w szczególności w:

1) opracowywaniu całkowicie nowych konstrukcji (…), wcześniej niewystępujących w ofercie przedsiębiorstwa,

2) wprowadzaniu autorskich rozwiązań technologicznych dotyczących (…),

3) zastosowaniu nowych surowców i materiałów, które wymagają opracowania nowych metod obróbki i montażu,

4) opracowywaniu nowych rozwiązań w zakresie (…), które wcześniej nie były przedmiotem badań ani analiz w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie ogranicza się do powielania istniejących wzorów (…), lecz opracowuje własne koncepcje i prototypy, oparte na indywidualnych założeniach projektowych, które są weryfikowane i udoskonalane w toku badań i testów. Każdy nowy projekt wymaga opracowania go od podstaw co potwierdza, że rezultaty tych działań mają charakter oryginalny i nowy w skali działalności Wnioskodawcy.

Nieprzewidywalność

Po szóste, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku posiada charakter nieprzewidywalny.

Zgodnie z Podręcznikiem Frascati (strona 49 i 50) działalność badawcza i rozwojowa wiąże się z niepewnością, co ma wiele wymiarów. Na początku projektu B+R nie można dokładnie określić rodzaju rezultatu ani kosztu (w tym poświęconego czasu) w kontekście jego celów. W przypadku badań podstawowych, które mają na celu poszerzenie granic wiedzy formalnej, szeroko uznaje się, że zamierzone wyniki mogą nie zostać osiągnięte. Na przykład, może się zdarzyć, że w projekcie badawczym osiągnięty zostanie cel wyeliminowania szeregu konkurujących ze sobą hipotez, jednak nie wszystkie zostaną wyeliminowane. W przypadku działalności B+R generalnie istnieje niepewność co do kosztów lub czasu potrzebnego do osiągnięcia oczekiwanych wyników, a także co do tego, czy cele te można w ogóle w jakimś stopniu osiągnąć.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę cechuje się wysokim stopniem niepewności co do efektu końcowego. Wynik prac nie jest z góry przesądzony, a Wnioskodawca na każdym etapie procesu konfrontuje założenia teoretyczne z wynikami testów, które nierzadko wymuszają zmianę koncepcji, założeń technologicznych lub materiałowych.

Wnioskodawca mierzy się przy tym z licznymi trudnościami technologicznymi, konstrukcyjnymi i koncepcyjnymi, które wymagają twórczego podejścia i wykorzystania interdyscyplinarnej wiedzy zespołu projektowego. Opracowywanie nowych produktów wiąże się bowiem z koniecznością rozwiązania problemów, dla których nie istnieją gotowe schematy postępowania ani jednoznaczne odpowiedzi. Przykładowo, dobór materiałów musi uwzględniać jednocześnie wymagania dotyczące (…).

W toku realizacji projektów Wnioskodawca często napotyka na nieoczekiwane ograniczenia technologiczne, które wymuszają ponowne opracowanie danego rozwiązania, wprowadzenie korekt konstrukcyjnych bądź całkowite przeprojektowanie modelu. Każda taka sytuacja wymaga ponownego przeprowadzenia testów, co znacząco wydłuża cały proces.

Wnioskodawca niejednokrotnie realizuje projekty, które kończą się niepowodzeniem lub brakiem komercyjnego wdrożenia, jednak również te prace mają istotne znaczenie poznawcze i przyczyniają się do poszerzenia wiedzy przedsiębiorstwa w zakresie materiałoznawstwa, konstrukcji, ergonomii oraz procesów produkcyjnych. Wyniki analiz i testów – także tych zakończonych niepowodzeniem – stanowią podstawę do opracowania nowych rozwiązań w przyszłości.

Podsumowując, w przypadku Wnioskodawcy, każdy projekt wiąże się z ryzykiem technologicznym i projektowym – zarówno w zakresie opracowania konstrukcji, jak i późniejszej fazy wdrożenia. Ostateczny kształt produktu, jego parametry użytkowe, a nawet decyzja o wprowadzeniu go do produkcji seryjnej są wynikiem długotrwałego procesu badania, testowania i udoskonalania, a nie prostego zastosowania znanych metod czy wzorców.

Możliwość przeniesienia lub odtworzenia

Po siódme, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku prowadzi do wyników, które mogą być przeniesione lub odtworzone.

Zgodnie z Podręcznikiem Frascati (strona 50), projekt B+R powinien zaowocować wynikiem, który potencjalnie daje możliwość transferu nowej wiedzy, zapewniając jej wykorzystanie i umożliwiając innym badaczom odtworzenie wyników w ramach własnej działalności B+R. Uwzględnia się tu działalność B+R przynoszącą negatywne wyniki w przypadku, gdy pierwotna hipoteza nie zostanie potwierdzona lub gdy produkt nie może zostać opracowany zgodnie z pierwotnym zamierzeniem. Ponieważ celem B+R jest zwiększenie istniejących zasobów wiedzy, wyniki nie mogą pozostać niewyartykułowane (tj. nie mogą pozostać wyłącznie w umysłach badaczy), ponieważ istnieje ryzyko utraty zarówno tych wyników, jak i wiedzy z nimi związanej. (…) W otoczeniu biznesowym wyniki są chronione tajemnicą handlową lub za pomocą innych środków ochrony własności intelektualnej, jednak oczekuje się, że proces i wyniki zostaną zapisane do wykorzystania przez innych badaczy w ramach tego samego przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca wskazuje, że stworzona przez niego dokumentacja projektowa z całą pewnością umożliwia transfer zdobytej wiedzy oraz jej wykorzystanie przez inne podmioty. Niemniej, wypracowana wiedza stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i będzie udostępniana wyłącznie w ramach działalności jego przedsiębiorstwa.

Za uznaniem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w zakresie opisanym we wniosku za działalność badawczo – rozwojową w rozumieniu Ustawy o CIT, przemawia również uzyskanie ochrony na unijny wzór przemysłowy dla (…) stworzonych przez Wnioskodawcę. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (Dz. U. UE. L. z 2002 r. Nr 3, str. 1; zm.: Dz. U. UE. L. z 2003 r. Nr 236, str. 33, z 2005 r. Nr 157, str. 203, z 2006 r. Nr 386, str. 14, z 2012 r. Nr 112, str. 21, z 2015 r. Nr 7, str. 5/1 oraz z 2024 r. poz. 2822.), wzór przemysłowy jest chroniony jako unijny wzór przemysłowy, jeżeli jest nowy i posiada indywidualny charakter. A zatem, przyznanie ochrony na unijny wzór przemysłowy przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej niejako potwierdza, że w wyniku działalności Wnioskodawcy doszło do stworzenia produktów (…) zaprojektowanych w procesie twórczym, które są nowe (nowatorskie) i posiadają indywidualny charakter.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26)-28) Ustawy o CIT. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest bowiem działalnością twórczą, obejmującą prace rozwojowe lub badania aplikacyjne, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ponadto, działalność ta posiada charakter nowatorski, nieprzewidywalny, prowadzona jest w sposób metodyczny, a jej wyniki mogą zostać przeniesione lub odtworzone przez inne podmioty.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy jest on uprawniony do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d Ustawy o CIT.

Wnioskodawca wskazuje również, że możliwość zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w branży (…) potwierdzają m. in. następujące interpretacje podatkowe:

1) interpretacja podatkowa z 12 maja 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-3.4010.562.2021.2.BM

2) interpretacja podatkowa z 24 października 2019 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0111-KDIB1-3.4010.295.2019.2.PC.

Ad. 2

Na samym wstępie, Wnioskodawca zaznacza, że pytanie nie obejmuje swoim zakresem zagadnień poruszonych w Interpretacji Ogólnej Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych przez podatnika w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika.

Przedmiotem pytania nr 2 jest zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń osób uczestniczących w pracach opisanych we wniosku, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub umowę zlecenia. Nie jest przedmiotem pytania nr 2 zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników za czas choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności ww. osób biorących udział w pracach Wnioskodawcy i zatrudnionych na podstawie umowę o pracę.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a za koszty kwalifikowane uznaje się:

1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

2) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

W myśl art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast, zgodnie z art. 13 pkt 8) lit a Ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9 (przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7).

Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia osoby, które w sposób aktywny uczestniczą w prowadzonych przez Wnioskodawcę pracach projektowych.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca ponosił/ponosi i będzie ponosił koszty wynagrodzeń ww. osób, w części w jakiej czas przeznaczony przez te osoby na realizację działalności projektowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności projektowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu.

Zgodnie z brzmieniem przytoczonego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT, w przypadku gdy pracownik (zleceniobiorca) w ramach świadczonej pracy (wykonania zlecenia) wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie tej części wynagrodzenia oraz wypłaconych świadczeń, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona ewidencja czasu pracy pracowników oraz osób zatrudnionych na podstawie umów zlecenia pozwala na określenie, ile czasu pracy w ogólnym czasie pracy tych osób zostało przeznaczonych na realizację działalności badawczo-rozwojowej. Prowadzona ewidencja pozwala na określenie powyższej proporcji w każdym miesiącu.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę (jako płatnika) składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących działalność badawczo-rozwojową w oparciu o umowy zlecenia, w części ustalonej na podstawie ewidencji czasu pracy poświęconego na realizację tej działalności, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT.

Ad. 3

Zgodnie z art. 18db ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Biorąc pod uwagę powyższe, aby podatnik mógł dokonać pomniejszenia wynikającego z tego przepisu spełnione muszą być poniższe warunki łącznie:

1) podatnik jest płatnikiem podatku PIT;

2) podatnik uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych;

3) podatnik ponosi stratę lub osiąga dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d Ustawy o CIT.

Prawodawca przewidział, że odliczenie to ma zastosowanie - zgodnie z art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT do zaliczek, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 Ustawy o PIT, pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:

1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego,

2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,

3) praw autorskich.

Przy czym, zgodnie z art. 18db ust. 3 Ustawy o CIT, przez osoby fizyczne rozumie się pracowników bezpośrednio zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową, których czas pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50 %.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca ponosił/ponosi i będzie ponosił koszty wynagrodzeń pracowników oraz osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia w części w jakiej osoby te realizowały/realizują/będą realizowały zadania w ramach prac projektowych. W związku z tym jest również płatnikiem podatku dochodowego na podstawie art. 32 i art. 41 ust. 1 i 4 Ustawy o PIT.

Ponadto, Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników pozwalającą na określenie, ile czasu pracy w ogólnym czasie pracy tych osób zostało przeznaczonych na realizację działalności projektowej. Prowadzona ewidencja pozwala na określenie powyższej proporcji w każdym miesiącu.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że warunek pozostawania przez Wnioskodawcę płatnikiem podatku PIT został i zostanie spełniony.

Wnioskodawca uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych. Wobec powyższego warunek odpowiedniej struktury przychodów również należy uznać za spełniony.

Kolejnym warunkiem pozwalającym na dokonanie pomniejszenia na podstawie art. 18db Ustawy o CIT jest osiągnięcie straty lub dochodu niższego od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d Ustawy o CIT (ulga badawczo-rozwojowa).

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca nie wyklucza, że może osiągnąć stratę lub dochód niższy od przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d Ustawy o CIT. Wobec powyższego, warunek wysokości dochodów zostanie spełniony.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ponosząc za rok podatkowy stratę lub osiągając dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia z art. 18d Ustawy o CIT, będzie mógł pomniejszyć kwotę podlegającą przekazaniu na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT, o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Ad. 4

W ocenie Wnioskodawcy, koszty targów wskazane we wniosku mogą zostać uznane za koszty uczestnictwa w targach, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1) Ustawy o CIT, a tym samym mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art. 18eb ust. 1 Ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 18eb ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1.000.000 zł w roku podatkowym.

Natomiast, w myśl art. 18eb ust. 7 pkt 1) Ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty uczestnictwa w targach poniesione na:

a) organizację miejsca wystawowego,

b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,

c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników.

Odnosząc się do pojęcia „organizacja miejsca wystawowego”, uwzględniając definicję pojęcia „organizować” funkcjonującą na gruncie języka polskiego („planować i koordynować poszczególne etapy jakichś działań”), należy uznać, że koszty organizacji miejsca wystawowego to wszystkie koszty ponoszone przez podatnika na etapie planowania wydarzenia marketingowego w postaci uczestnictwa w targach oraz samego uczestnictwa w tym wydarzeniu, związane z tym wydarzeniem.

Posługując się wykładnią językową, należy zauważyć, że zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (https:// sjp.pwn.pl) termin „targi” to wystawa krajowa lub międzynarodowa dająca przegląd eksponatów z różnych dziedzin produkcji.

Uwzględniając powyższe, za koszty poniesione na organizację miejsca wystawowego bez wątpienia uznać należy następujące kategorie wydatków zdefiniowanych w ramach niniejszego wniosku jako koszty targów:

1) opłata za uczestnictwo w targach,

2) koszty wynajęcia powierzchni wystawienniczej,

3) koszty zaprojektowania i budowy stoiska (przykładowo, zakup wykładziny targowej, farby do ścian, materiały wykończeniowe, materiały elektryczne, tekstylia, dekoracje itp.),

4) koszty demontażu stoiska,

5) koszty przygotowania/zakupu materiałów reklamowych prezentowanych na stoisku/przekazywanych potencjalnym klientom (przykładowo: banery, rollupy, katalogi, ulotki, tabliczki) naklejki z nazwami kolekcji),

6) koszty obsługi stoiska (koszty zakupu mediów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania stoiska, czy też koszty zakupu lub wypożyczenia sprzętu),

7) koszty wytworzenia egzemplarzy (próbek) produktów, które mają być prezentowane na targach,

8) koszty transportu egzemplarzy (próbek) produktów, elementów stoiska Wnioskodawcy oraz materiałów reklamowych na targi,

9) koszty załadunku, wyładunku i zabezpieczenia na czas transportu egzemplarzy (próbek) produktów transportowanych na targi,

10) koszty montażu egzemplarzy (próbek) produktów prezentowanych na targach,

11) koszty demontażu oraz (w niektórych wypadkach) utylizacji egzemplarzy (próbek) produktów prezentowanych na targach.

Z kolei, mając na uwadze kategorie wydatków takie jak koszty biletów lotniczych pracowników Wnioskodawcy biorących udział w targach, koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników Wnioskodawcy biorących udział w targach oraz koszty diet należnych pracownikom Wnioskodawcy za czas uczestnictwa w targach, bez wątpienia spełniają one definicję kosztów uczestnictwa w targach poniesionych na zakup biletów lotniczych dla pracowników oraz na zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników w rozumieniu art. 18eb ust. 1 pkt 7) ustawy o CIT.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2024 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.89.2024.1.DD, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził że: „Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że kosztami uczestnictwa w targach są/będą wydatki poniesione przez Państwa na:

- opłata za uczestnictwo w targach,

- koszty wynajęcia powierzchni wystawienniczej,

- koszty zaprojektowania i budowy stoiska Spółki (przykładowo, zakup wykładziny targowej, farby do ścian, materiały wykończeniowe, materiały elektryczne, tekstylia, dekoracje),

- koszty demontażu stoiska Spółki,

- koszty przygotowania/zakupu materiałów reklamowych prezentowanych na stoisku/przekazywanych potencjalnym klientom (przykładowo: banery, rollupy, katalogi, ulotki, tabliczki/naklejki z nazwami kolekcji),

- koszty obsługi stoiska (koszty zakupu mediów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania stoiska, czy też koszty zakupu lub wypożyczenia sprzętu),

- wynagrodzenia hostess obsługujących stoisko Spółki,

- koszty biletów lotniczych pracowników Spółki biorących udział w targach,

- koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników Spółki biorących udział w targach,

- koszty diet należnych pracownikom Spółki za czas uczestnictwa w targach,

- koszty wytworzenia egzemplarzy (próbek) Nowych Produktów, które mają być prezentowane na targach,

- koszty transportu egzemplarzy (próbek) Nowych Produktów, elementów stoiska Spółki oraz materiałów reklamowych na targi,

- koszty załadunku, wyładunku i zabezpieczenia na czas transportu egzemplarzy (próbek) Nowych Produktów transportowanych na targi,

- koszty montażu egzemplarzy (próbek) Nowych Produktów prezentowanych na targach,

- koszty demontażu oraz (w niektórych wypadkach) utylizacji egzemplarzy (próbek) Nowych Produktów prezentowanych na targach.”

Podsumowując, wskazane w ramach niniejszego wniosku koszty targów powinny bez wątpienia zostać uznane za koszty uczestnictwa w targach, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1) Ustawy o CIT, a tym samym pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art. 18eb ust. 1 Ustawy o CIT.

Ad. 5

Zgodnie z art. 18eb ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym. Przy czym przez produkty należy rozumieć rzeczy wytworzone przez podatnika (art. 18eb ust. 2 Ustawy o CIT).

Ponadto, w myśl art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

W ocenie Wnioskodawcy, dla ustalenia spełnienia przesłanki określonej w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, dotyczącej zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w okresie dwóch kolejno następujących po sobie lat podatkowych, wystarczające jest zastosowanie trójetapowego podejścia obejmującego:

i. identyfikację konkretnych produktów (np. (...).), których dotyczą poniesione koszty zwiększenia przychodów (tj. które były prezentowane na targach);

ii. ustalenie łącznej wysokości przychodów ze sprzedaży wszystkich tych produktów na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia kosztów;

iii. ustalenie, czy w dwóch kolejnych latach podatkowych, liczonych od roku poniesienia kosztów, łączne przychody ze sprzedaży tych produktów uległy zwiększeniu.

Powyższe stanowisko jest uzasadnione zarówno brzmieniem przepisu, jak i jego celem.

Przede wszystkim art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, w sposób jednoznaczny wskazuje, że ocena wzrostu przychodów powinna odnosić się do przychodów ze sprzedaży produktów, a nie do przychodów ogółem czy przychodów całej działalności. Oznacza to, że analiza powinna być dokonywana wyłącznie w odniesieniu do produktów, których dotyczą koszty wymienione w ust. 1. Tym samym, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, jakich produktów dotyczą poniesione wydatki. Tylko taka identyfikacja pozwala na prawidłowe przyporządkowanie kosztów do właściwego strumienia przychodów.

Dalej, ustawodawca jednoznacznie określił punkt odniesienia, wskazując, że porównanie powinno być dokonywane w stosunku do przychodów ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia kosztów zwiększenia przychodów. Wynika z tego, że podatnik jest zobowiązany do ustalenia bazowego poziomu przychodu odnoszącego się wyłącznie do wyżej wskazanych produktów. Przy czym, w ocenie Wnioskodawcy, wartość bazowa powinna stanowić sumę przychodów z wszystkich zidentyfikowanych produktów. Przepis nie przewiduje żadnych innych form pomiaru, takich jak średnie wartości czy wieloletnie zestawienia, co potwierdza prawidłowość podejścia wskazanego przez Wnioskodawcę.

Wreszcie, art. 18eb ust. 4 wprost wskazuje, że wzrost przychodów musi nastąpić w okresie dwóch kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniesiono koszty zwiększenia przychodów. W konsekwencji, podatnik powinien ustalić, czy w okresach tych dwóch lat nastąpił jakikolwiek wzrost przychodów w stosunku do wartości bazowej ustalonej na koniec roku poprzedzającego. Przy czym, w ocenie Wnioskodawcy, wystarczające jest aby weryfikacja obejmowała zbiorczo wszystkie zidentyfikowane produkty, nie zaś każdy pojedynczy produkt z osobna. Ponadto, wystarczy by wzrost taki wystąpił co najmniej w jednym z dwóch lat.

Dodatkowo celem regulacji zawartej w art. 18eb jest zachęcenie przedsiębiorców do inwestowania w działania zwiększające sprzedaż konkretnych produktów. Oznacza to, że ustawodawca przewidział rozliczenie efektów działań właśnie na poziomie produktów, a nie całej działalności. Wprowadzenie wymogu prowadzenia analizy na poziomie precyzyjnie zidentyfikowanych produktów (grupy produktów, co do których poniesiono koszty zwiększenia ich sprzedaży) jest zatem zgodne z funkcją przepisu oraz jego wykładnią celowościową.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowe i wystarczające dla ustalenia spełnienia przesłanki określonej w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT jest zastosowanie opisanej metody polegającej na:

i. identyfikacji produktów, których dotyczyły wydatki,

ii. ustaleniu dla tych produktów poziomu przychodu bazowego, rozumianego jako suma przychodów z poszczególnych produktów,

iii. porównaniu przychodu, rozumianego jako suma przychodów z poszczególnych produktów, osiągniętego w dwóch kolejnych latach podatkowych z wartością bazową.

Spełnienie powyższych kroków w sposób rzetelny i metodyczny zapewnia zgodność z literalnym brzmieniem przepisu oraz właściwą ocenę wzrostu przychodów dla celów skorzystania z ulgi.

Potwierdzeniem powyższego jest stanowisko zaprezentowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2024 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.89.2024.1.DD, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „(…) w celu ustalenia spełnienia przez Państwa przesłanki, o której mowa w powołanym powyżej art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, a więc zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, winni Państwo w pierwszej kolejności ustalić, których produktów (której kategorii produktów) dotyczą poniesione przez Państwa wydatki. Następnie należy ustalić wolumen sprzedaży w określonym roku wszystkich ww. produktów. Aby ocenić, czy spełniają/będą spełniali Państwo przesłankę, o której mowa w art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT należy ustalić, czy przez 2 kolejno następujące po sobie lata podatkowe wolumen sprzedaży tych produktów uległ zmianie.”.

Ad. 6

W ocenie Wnioskodawcy, dla spełnienia przesłanki wynikającej z art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, polegającej na osiągnięciu przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju, wystarczające jest uzyskanie jakichkolwiek – nawet minimalnych – przychodów ze sprzedaży takich produktów, pod warunkiem że nastąpi to w okresie dwóch kolejno następujących lat podatkowych, liczonych od roku poniesienia kosztów wskazanych w art. 18eb ust. 1.

Kluczowe jest tu literalne brzmienie przepisu, w którym ustawodawca posługuje się spójnikiem „lub”, stanowiącym wyraźną alternatywę pomiędzy trzema odrębnymi przesłankami uprawniającymi do skorzystania z ulgi. Strukturę art. 18eb ust. 4 należy bowiem odczytywać w ten sposób, że aby skorzystać z ulgi podatnik musi spełnić jedną z trzech niezależnych przesłanek:

1) zwiększyć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas oferowanych w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów, lub

2) osiągnąć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub

3) osiągnąć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Każda z tych przesłanek funkcjonuje samodzielnie i nie wymaga spełnienia pozostałych. Zastosowanie spójnika „lub” oznacza, że są to trzy równorzędne, alternatywne ścieżki wykazania skuteczności poniesionych kosztów. W konsekwencji wybór jednej przesłanki wyłącza obowiązek badania pozostałych.

W tym kontekście istotne jest, że warunek dla pierwszej przesłanki jest całkowicie irrelewantny dla zastosowania przesłanki dotyczącej osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju. Ustawodawca w tym wariancie nie nakazuje porównywania przychodów z poprzednim rokiem. Jedynym wymaganiem jest zaistnienie przychodu, tj. faktyczne zaistnienie sprzedaży na nowym rynku geograficznym. Należy również podkreślić, że ustawodawca w treści art. 18eb ust. 4 nie wprowadza żadnego wymogu odnoszącego się do wysokości osiągniętych przychodów. Przepis posługuje się zwrotem „osiągnął przychody”, bez jakiegokolwiek odniesienia do ich poziomu, udziału procentowego, progu minimalnego czy dynamiki wzrostu. W konsekwencji, w świetle literalnej wykładni, warunek ten należy rozumieć jako spełniony już w momencie wystąpienia pierwszego przychodu ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Ponadto, należy wskazać, że ratio legis art. 18eb Ustawy o CIT jest stworzenie zachęty podatkowej dla podatników podejmujących działania zmierzające do ekspansji na nowe rynki oraz zwiększenia zbytu produktów poprzez wejście na rynki zagraniczne. W tym kontekście, warunek wynikający z ust. 4 pełni funkcję weryfikacyjną — ma potwierdzić, że działania, na które poniesiono koszty, przyniosły wymierny efekt w postaci wejścia na nowy rynek zbytu. Osiągnięcie przychodu, choćby w niewielkiej wysokości, stanowi jednoznaczny dowód, że produkt faktycznie zaistniał na rynku konkretnego państwa.

W ocenie Wnioskodawcy, brak określenia minimalnej wartości przychodu oznacza, że ustawodawca celowo posłużył się kategorią obiektywną, zero-jedynkową – istotne jest jedynie, czy przychód został osiągnięty, a nie w jakiej skali. Takie rozumienie jest zgodne z zasadą wykładni językowej oraz zasadą racjonalności ustawodawcy. Gdyby zamiarem ustawodawcy było uzależnienie prawa do odliczenia od wysokości przychodów, zostałoby to wyraźnie wskazane w treści przepisu, tak jak ma to miejsce w innych regulacjach prawa podatkowego.

Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane w danym kraju.

Ad. 7

W ocenie Wnioskodawcy, (…) wprowadzone do jego oferty w 2022 r. stanowią produkty dotychczas nieoferowane w rozumieniu art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT.

Po pierwsze należy wskazać, że zgodnie z art. 18eb ust. 2 Ustawy o CIT, przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika. Wnioskodawca wskazuje, że (…) stanowią produkty w rozumieniu ww. przepisu, tj. zostały wytworzone przez Wnioskodawcę.

Z literalnego brzmienia art. 18eb ust. 4 wynika, że podatnik może skorzystać z ulgi, jeżeli w okresie dwóch następujących po sobie lat podatkowych osiągnie przychody ze sprzedaży produktów, które wcześniej nie były przez niego oferowane. Ustawodawca posługuje się tutaj kategorią produktów dotychczas nieoferowanych, która wskazuje na całkowitą nowość danego wyrobu w działalności podatnika – niezależnie od jego rodzaju, funkcji czy podobieństwa do innych produktów z dotychczasowej oferty.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, przed 2022 r. (…) nie były elementem oferty Wnioskodawcy – nie były projektowane, produkowane ani sprzedawane przed 2022 r. Ich pojawienie się w ofercie oznacza więc realne rozszerzenie działalności produktowej. Co więcej, pierwsza prezentacja nowych produktów odbyła się na targach w (…) oraz (...), co stanowi klasyczne działanie mające na celu wprowadzenie nowego wyrobu na rynek oraz generowanie przychodów w przyszłości. W wyniku tych działań Wnioskodawca faktycznie osiągnął przychody ze sprzedaży (…).

Należy podkreślić, że ustawodawca nie uzależnia kwalifikacji produktu jako nieoferowanego od skali jego innowacyjności, stopnia zaawansowania technologicznego czy odmienności względem dotychczasowych produktów. Istotne jest wyłącznie to, że produkt ten przed określonym momentem nie był w ogóle oferowany przez podatnika. W ocenie Wnioskodawcy, warunek ten został w pełni spełniony – do 2022 r. (…) nie znajdowały się w jego portfolio produktowym.

Co istotne z punktu widzenia wykładni celowościowej, celem wprowadzenia art. 18eb ustawy o CIT jest zachęta do rozszerzania działalności gospodarczej, zarówno poprzez ekspansję na nowe rynki, jak i poprzez poszerzenie asortymentu. Wprowadzenie (…) przez Wnioskodawcę dokładnie wpisuje się w ten cel – stanowi dywersyfikację oferty oraz zwiększenie potencjału sprzedażowego, co jest bezpośrednio wartościowane przez ustawodawcę jako działanie kwalifikujące do ulgi.

Ponadto, warto zwrócić uwagę na stanowisko zaprezentowane w projekcie „Objaśnień podatkowych w zakresie przepisów dotyczących tzw. ulgi na ekspansję (ulgi prowzrostowej)” wydanym przez Ministerstwo Finansów dnia 25 września 2023 r. W dokumencie tym wskazano, iż: „Kolejną z alternatywnie określonych przesłanek dla zastosowania ulgi na ekspansję, o której mowa w art. 18 ust. 4 ustawy CIT oraz art. 26gb ust. 4 ustawy PIT jest uzyskanie przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju. Kluczowym elementem zidentyfikowanych warunków jest pojęcie „produktu dotychczas nieoferowanego”. Wymóg ten należy rozumieć jako konieczność wprowadzenia do oferty przedsiębiorstwa dobra materialnego, które różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu pozwalającym uznać, że przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku. Z produktem dotychczas nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym. W konsekwencji wszelkie zmiany bądź usprawnienia, w tym opracowanie nowych technologii zaangażowanych w proces produkcji, które nie skutkują powstaniem nowego rodzaju produktu (znacząco różniącego się pod kątem specyfikacji technicznej na tle dotychczasowej oferty przedsiębiorcy) należy zakwalifikować jedynie jako innowacje w obrębie dotychczas wytwarzanego produktu. Podatnik wprowadzający do dotychczas wytwarzanych produktów jedynie nieznaczne modyfikacje nie może więc skorzystać z ulgi na ekspansję z powołaniem na realizację przesłanki osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych. Produktem dotychczas nieoferowanym nie będą kolejne modele laptopów lub sprzętu komputerowego różniące się zastosowanymi zespołami. Tytułem do zastosowania ulgi będzie jednak rozpoczęcie przez przedsiębiorcę produkcji konsol do gier, w sytuacji gdy do tej pory zajmował się on produkcją laptopów lub jednostek stacjonarnych komputerów. Podobnie z ulgi na ekspansję z powołaniem na warunek wytworzenia produktów dotychczas nieoferowanych nie jest uprawniony skorzystać przedsiębiorca prowadzący działalność w branży spożywczej, jeśli kolejne produkty będą różniły się od siebie jedynie gramaturą, składem, opakowaniem, nawet jeśli będą sygnowane oddzielną marką. Natomiast, walor produktu dotychczas nieoferowanego mogą mieć nowowprowadzone do oferty danego przedsiębiorstwa jogurty, jeżeli przedsiębiorca działający w branży mleczarskiej zajmował się dotąd wyłącznie produkcją serów.”

W ocenie Wnioskodawcy, wprowadzenie przez niego (…) do swojej oferty rozszerzyło jego działalność na nowy segment rynku. Dodatkowo, (…) stanowiły dla Wnioskodawcy nowy produkt w ujęciu rodzajowym (w odróżnieniu od (…)).

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że (…), które zostały wprowadzone do jego oferty od 2022 r., stanowią produkt dotychczas nieoferowany w rozumieniu art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT.

Ad. 8

W ocenie Wnioskodawcy, dla spełnienia przesłanki wynikającej z art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, polegającej na osiągnięciu przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, wystarczające jest uzyskanie jakichkolwiek – nawet minimalnych – przychodów ze sprzedaży takich produktów, pod warunkiem że nastąpi to w okresie dwóch kolejno następujących lat podatkowych, liczonych od roku poniesienia kosztów wskazanych w art. 18eb ust. 1.

Kluczowe jest tu literalne brzmienie przepisu, w którym ustawodawca posługuje się spójnikiem „lub”, stanowiącym wyraźną alternatywę pomiędzy trzema odrębnymi przesłankami uprawniającymi do skorzystania z ulgi. Strukturę art. 18eb ust. 4 należy bowiem odczytywać w ten sposób, że aby skorzystać z ulgi podatnik musi spełnić jedną z trzech niezależnych przesłanek:

1) zwiększyć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas oferowanych w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów, lub

2) osiągnąć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub

3) osiągnąć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Każda z tych przesłanek funkcjonuje samodzielnie i nie wymaga spełnienia pozostałych. Zastosowanie spójnika „lub” oznacza, że są to trzy równorzędne, alternatywne ścieżki wykazania skuteczności poniesionych kosztów. W konsekwencji wybór jednej przesłanki wyłącza obowiązek badania pozostałych.

W tym kontekście istotne jest, że warunek dla pierwszej przesłanki jest całkowicie irrelewantny dla zastosowania przesłanki dotyczącej osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych. Ustawodawca w tym wariancie nie nakazuje porównywania przychodów z poprzednim rokiem. Jedynym wymaganiem jest zaistnienie przychodu, tj. faktyczne zaistnienie sprzedaży produktu nieoferowanego dotychczas przez podatnika. Należy również podkreślić, że ustawodawca w treści art. 18eb ust. 4 nie wprowadza żadnego wymogu odnoszącego się do wysokości osiągniętych przychodów. Przepis posługuje się zwrotem „osiągnął przychody”, bez jakiegokolwiek odniesienia do ich poziomu, udziału procentowego, progu minimalnego czy dynamiki wzrostu. W konsekwencji, w świetle literalnej wykładni, warunek ten należy rozumieć jako spełniony już w momencie wystąpienia pierwszego przychodu ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych.

W ocenie Wnioskodawcy, brak określenia minimalnej wartości przychodu oznacza, że ustawodawca celowo posłużył się kategorią obiektywną, zero-jedynkową – istotne jest jedynie, czy przychód został osiągnięty, a nie w jakiej skali. Takie rozumienie jest zgodne z zasadą wykładni językowej oraz zasadą racjonalności ustawodawcy. Gdyby zamiarem ustawodawcy było uzależnienie prawa do odliczenia od wysokości przychodów, zostałoby to wyraźnie wskazane w treści przepisu, tak jak ma to miejsce w innych regulacjach prawa podatkowego.

Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 Ustawy o CIT, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane.

Ad. 9

Zgodnie z art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania stanowi przy tym suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 24d ust. 3 ustawy o CIT).

Analiza regulacji art. 24d Ustawy o CIT wskazuje, że dla prawa do skorzystania z 5% stawki podatku, konieczne jest spełnienie następujących wymogów:

1) prace podatnika muszą prowadzić do wytworzenia, ulepszenia lub rozwinięcia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

2) wytworzenie, ulepszenie lub rozwinięcie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej musi nastąpić w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

3) osiągane dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej muszą być zgodne z katalogiem ustawowym,

4) możliwe jest ustalenie katalogu kosztów związanych z wytworzeniem, ulepszeniem lub rozwinięciem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w celu obliczenia kwoty kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na podstawie wzoru Nexus,

5) prowadzona jest ewidencja rachunkowa pozwalająca wyodrębnić przychody, koszty uzyskania przychodów oraz dochód (stratę) dla kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że zgodnie z art. 24d ust. 2 pkt 3) Ustawy o CIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Regulacje dot. unijnego wzoru przemysłowego zostały zawarte w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (Dz. U. UE. L. z 2002 r. Nr 3, str. 1; zm.: Dz. U. UE. L. z 2003 r. Nr 236, str. 33, z 2005 r. Nr 157, str. 203, z 2006 r. Nr 386, str. 14, z 2012 r. Nr 112, str. 21, z 2015 r. Nr 7, str. 5/1 oraz z 2024 r. poz. 2822).

Zgodnie z art. 1 ust. 3 ww. rozporządzenia unijny wzór przemysłowy ma jednolity charakter, a jego skutek jest jednakowy w całej Unii. Rozporządzenia Unii Europejskiej są stosowane bezpośrednio w prawie polskim. Oznacza to, że w Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej stosuje się bezpośrednio w Polsce, a unijny wzór przemysłowy podlega ochronie w Polsce automatycznie i nie wymaga rejestracji w Urzędzie Patentowym RP.

Prace Wnioskodawcy doprowadziły zatem do wytworzenia, ulepszenia lub rozwinięcia kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci unijnych wzorów przemysłowych.

Wnioskodawca wskazuje również, że w jego ocenie kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci unijnych wzorów przemysłowych zostały wytworzone przez niego w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, które spełniają przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26) Ustawy o CIT. W tym zakresie w całości zastosowanie znajduje argumentacja zaprezentowana przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu do pytania nr 1.

Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, spełnione zostały wymogi stosowania preferencji z art. 24d Ustawy o CIT, w zakresie posiadania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Kolejnym wymogiem ustawowym jest, aby Wnioskodawca osiągał dochody z katalogu ustawowego. Zgodnie z art. 24d ust. 7 Ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:

1) opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Wnioskodawca zamierza zgodnie z art. 24d ust. 7 pkt 3) Ustawy o CIT, kalkulować dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jako dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu (…). Tym samym dochody osiągane przez Wnioskodawcę z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będą mieścić się w przywołanym katalogu ustawowym.

Kolejnym wymogiem jest prowadzenie ewidencji pozwalającej na ustalenie wskaźnika Nexus, jak i przychodów, dochodów i kosztów związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

W myśl art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru Nexus wskazanego w ustawie, w którym poszczególne litery wzoru oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną przez siebie lub zlecaną działalność badawczo-rozwojową.

Z kolei na podstawie art. 24e ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy korzystający z opodatkowania na podstawie art. 24d Ustawy o CIT, są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, stanowiące bazę wzoru Nexus, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Jak wskazano opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję rachunkową w sposób, który będzie pozwalał na wyodrębnienie kosztów działalności badawczo-rozwojowej, która doprowadziła do opracowania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej z podziałem na litery wzoru Nexus z art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT.

Niezależnie od powyższego, prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja rachunkowa pozwalać będzie na wyodrębnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Tym samym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie miał prawo korzystać ze stawki 5% od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży (…) objętych prawem z rejestracji unijnego wzoru przemysłowego na podstawie art. 24d ust. 1 w zw. z art. 24d ust. 7 pkt 3) Ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Ad. 2

Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1, 1a updop:

za koszty kwalifikowane uznaje się,

1)  poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

Stosownie do art. 18d ust. 5 updop,

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop:

podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a , prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Jak stanowi art. 18d ust. 7 updop,

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

W myśl art. 18d ust. 8 updop,

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop,

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

-    podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

-    koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

-    ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

-    jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

-   w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

-   podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

-   kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

-  koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w związku z pracami badawczo-rozwojowymi, ponoszą Państwo m. in. koszty kwalifikowane na wynagrodzenia pracowników oraz zleceniobiorców wchodzących w skład zespołu projektowego i biorących udział w realizacji projektów, posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie, umożliwiające prowadzenie projektów, w części w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności projektowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności projektowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu - koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT.

Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 2, wskazać należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt kwalifikowany w całości.

Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”):

za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo.

Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 updop), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a updop).

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT:

za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop.

Zgadzam się z Państwem, że wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę (jako płatnika) składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących działalność badawczo-rozwojową w oparciu o umowy zlecenia, w części ustalonej na podstawie ewidencji czasu pracy poświęconego na realizację tej działalności, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Ad. 3

Stosownie do art. 18db ust. 1 updop:

podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

Zgodnie z art. 18db ust. 2 updop:

przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:

1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;

2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;

3) praw autorskich.

Zgodnie z art. 18db ust. 3 updop:

przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:

1)  pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub

2)  przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.

Stosownie do treści art. 18db ust. 4 updop:

uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.

W myśl art. 18db ust. 5 updop:

przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:

1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.

Zgodnie z art. 18db ust. 6 updop:

jeżeli podatnik utracił prawo do odliczenia, o którym mowa w ust. 1, dolicza kwoty poprzednio odliczone w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym utracił to prawo.

Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 3 wskazuję, że z powyższych przepisów wynika, że ulga określona w art. 18db updop, jest adresowana do podatników podatku dochodowego (będących płatnikami), którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową i ze względu na stratę lub niski dochód nie mogli w całości lub w części odliczyć w ramach ulgi B+R wydatków kwalifikowanych określonych w art. 18d ust. 2-3 updop, poniesionych w danym roku.

Ulga umożliwia płatnikowi zmniejszenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń pracowników wskazanych w art. 18db ust. 3 updop, o kwotę nieodliczonych wydatków kwalifikowanych. Odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn nieodliczonych wydatków kwalifikowanych i obowiązującej danego podatnika stawki podatku dochodowego.

W myśl art. 18d ust. 8 updop:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 18d ust. 9 updop:

przepisu ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da.

Podkreślenia także wymaga, że w każdym z lat podatkowych, w których podatnik zamierza skorzystać z tzw. ulgi na innowacyjnych pracowników musi spełniać wskazane warunki, o których mowa w art. 18db updop.

Mając na względzie opisany stan faktyczny i zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, że w przypadku poniesienia przez Państwa za rok podatkowy straty lub osiągnięcia dochodu niższego od kwoty przysługującej w roku podatkowym odliczenia z art. 18d ustawy o CIT, będą Państwo mogli pomniejszyć kwotę podlegającą przekazaniu na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej Państwa w danym roku podatkowym.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Ad. 4 - 8

Zgodnie z art. 18eb ust. 1 updop:

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 , koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.

Według art. 18eb ust. 2 updop:

przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.

W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:

przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.

W myśl art. 18eb ust. 4 updop:

podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Stosownie do art. 18eb ust. 5 updop:

przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 18eb ust. 6 tej ustawy:

w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.

Według art. 18eb ust. 7 updop:

za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:

1) uczestnictwa w targach poniesione na:

a) organizację miejsca wystawowego,

b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,

c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;

2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;

3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;

4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;

5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.

Zgodnie z art. 18eb ust. 8 updop:

podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a , prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

W myśl art. 18eb ust. 9 updop:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Zgodnie z art. 18eb ust. 10 updop:

koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Ad. 4.

Punktem wyjścia do oceny Państwa stanowiska jest art. 18eb ust. 7 ust. 1 updop, zgodnie z którym za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty uczestnictwa w targach poniesione na:

a) organizację miejsca wystawowego,

b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,

c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników.

Należy wskazać, że katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty. Zatem, tylko te wydatki mogą być odliczone jako koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie ocena, czy dany wydatek mieszczący się w powyższym katalogu może być uznany za podlegający odliczeniu, powinna być dokonywana w każdym przypadku indywidualnie.

Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności opodatkowania, przepisy dotyczące ulg i preferencje w opodatkowaniu należy interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.

Podkreślenia wymaga, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów prawa nie mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm prawnych, niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16 czerwca 2021 r., III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., I GSK 2788/18, CBOSA). Odstąpienie przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione wyłącznie szczególnie ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości konstytucyjne. Na gruncie prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to jest z pominięciem woli „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów wykładni, może prowadzić do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności w stosowaniu prawa i do związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29 maja 2000 r., FPS 2/00, ONSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa 2000/10/37, POP 2001/5/131, M. Prawn. 2000/10/643).

Ulga zawarta w art. 18eb updop, stanowi odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest stanowisko sądownictwa, zgodnie z którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni przepisów dotyczących ulg i zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 94/14).

Jak zostało zawarte w opisie sprawy, w związku z prowadzonymi działaniami promocyjno-informacyjnymi Wnioskodawca ponosi szereg kosztów, w tym m. in. koszty uczestnictwa w ww. targach branżowych. W ramach kosztów targów Wnioskodawca ponosił/ponosi/będzie ponosić w przyszłości następujące rodzaje wydatków:

1) opłata za uczestnictwo w targach,

2) koszty wynajęcia powierzchni wystawienniczej,

3) koszty zaprojektowania i budowy stoiska (przykładowo, zakup wykładziny targowej, farby do ścian, materiały wykończeniowe, materiały elektryczne, tekstylia, dekoracje itp.),

4) koszty demontażu stoiska,

5) koszty przygotowania/zakupu materiałów reklamowych prezentowanych na stoisku/przekazywanych potencjalnym klientom (przykładowo: banery, rollupy, katalogi, ulotki, tabliczki) naklejki z nazwami kolekcji),

6) koszty obsługi stoiska (koszty zakupu mediów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania stoiska, czy też koszty zakupu lub wypożyczenia sprzętu),

7) koszty biletów lotniczych pracowników Wnioskodawcy biorących udział w targach,

8) koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników Wnioskodawcy biorących udział w targach,

9) koszty diet należnych pracownikom Wnioskodawcy za czas uczestnictwa w targach,

10) koszty wytworzenia egzemplarzy (próbek) produktów, które mają być prezentowane na targach,

11) koszty transportu egzemplarzy (próbek) produktów, elementów stoiska Wnioskodawcy oraz materiałów reklamowych na targi,

12) koszty załadunku, wyładunku i zabezpieczenia na czas transportu egzemplarzy (próbek) produktów transportowanych na targi,

13) koszty montażu egzemplarzy (próbek) produktów prezentowanych na targach,

14) koszty demontażu oraz (w niektórych wypadkach) utylizacji egzemplarzy (próbek) produktów prezentowanych na targach.

Posługując się wykładnią językową, należy zauważyć, że zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (https://sjp.pwn.pl) termin „targi” to wystawa krajowa lub międzynarodowa dająca przegląd eksponatów z różnych dziedzin produkcji.

Odnosząc cyt. powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stwierdzić należy, że wszystkie wymienione we wniosku koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży Spółki mieszczą się w katalogu kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 updop.

Należy zauważyć, że art. 18eb ust. 7 pkt 1 updop, uznaje za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów tylko koszty uczestnictwa w targach polegające na organizacji miejsca wystawowego, zakupie biletów lotniczych oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników. Zakres tego przepisu nie obejmuje innych kosztów oprócz tych, które zostały w nim wyraźnie wskazane. Zatem, koszty nie wymienione wprost w przywołanej regulacji i przeznaczone na realizację działań mających pośredni związek z wydatkami w nim wymienionymi, nie podlegają/nie będą podlegać odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy koszty targów wskazane w niniejszym wniosku mogą zostać uznane za koszty uczestnictwa w targach, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 updop, a tym samym czy mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art. 18eb ust. 1 updop, uznałem za prawidłowe.

Ad. 5.

Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości odnośnie wskazania, czy w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 updop, a więc zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, wystarczające jest aby Wnioskodawca: (i) ustalił, których produktów dotyczą poniesione przez niego wydatki, (ii) ustalił wielkość przychodu dla wszystkich tych produktów na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, (iii) ustalił, czy przez 2 kolejno następujące po sobie lata podatkowe (licząc od roku podatkowego, w którym Wnioskodawca poniósł koszty zwiększenia przychodów) przychód ze sprzedaży tych produktów zwiększył się, należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 18eb ust. 4 updop:

podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Wprowadzone regulacje art. 18eb updop, wskazują sposób określenia wzrostu przychodów ze sprzedaży produktów (warunki skorzystania z ulgi), a także sposób postępowania po stwierdzeniu przez podatnika nieuprawnionego odliczenia (w związku z niedopełnieniem wymaganych warunków).

Mając na uwadze art. 18eb ust. 4 updop, odliczenie przysługuje zatem w przypadku, gdy podatnik wykaże wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 lat od poniesienia wydatków z nimi związanych (tj. począwszy od roku, w którym skorzystał z przedmiotowej ulgi).

Jak już wcześniej wskazałem, w myśl art. 18eb ust. 9 updop:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Tak więc, co do zasady odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.

Wymóg dwuletniego wzrostu przychodów należy uznać za spełniony w sytuacji, gdy przyrost przychodów względem dnia odniesienia (ostatniego dnia roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia wydatków uprawniających do pomniejszenia podstawy opodatkowania w związku z zastosowaniem ulgi) nastąpi choćby w jednym z wyznaczonych treścią przepisu art. 18eb ust. 4 updop, dwóch lat podatkowych.

Zatem u podatnika korzystającego z ulgi na ekspansję przykładowo dla kosztów poniesionych w 2022 r. wzrost przychodów ze sprzedaży produktów powinien nastąpić w dwuletnim okresie od poniesienia wydatków z nimi związanych (tj. począwszy od roku, w którym skorzystał z przedmiotowej ulgi), określonym w art. 18eb ust. 4 updop.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 updop, a więc zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, wystarczające jest aby Wnioskodawca: (i) ustalił, których produktów dotyczą poniesione przez niego wydatki, (ii) ustalił wielkość przychodu dla wszystkich tych produktów na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, (iii) ustalił czy, przez 2 kolejno następujące po sobie lata podatkowe (licząc od roku podatkowego, w którym Wnioskodawca poniósł koszty zwiększenia przychodów) przychód ze sprzedaży tych produktów zwiększył się, uznałem za prawidłowe.

Ad. 6.

Mając powyższe na uwadze, należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że dla spełnienia przesłanki wynikającej z art. 18eb ust. 4 updop, polegającej na osiągnięciu przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju, wystarczające jest uzyskanie jakichkolwiek – nawet minimalnych – przychodów ze sprzedaży takich produktów, pod warunkiem że nastąpi to w okresie dwóch kolejno następujących lat podatkowych, liczonych od roku poniesienia kosztów wskazanych w art. 18eb ust. 1 updop.

Ustawodawca w treści art. 18eb ust. 4 updop, nie wprowadza żadnego wymogu odnoszącego się do wysokości osiągniętych przychodów. Przepis posługuje się zwrotem „osiągnął przychody”, bez jakiegokolwiek odniesienia do ich poziomu, udziału procentowego, progu minimalnego czy dynamiki wzrostu. W konsekwencji, w świetle literalnej wykładni, warunek ten należy rozumieć jako spełniony już w momencie wystąpienia pierwszego przychodu ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 updop, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane w danym kraju, uznałem za prawidłowe.

Ad. 7.

Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 7 jest ustalenie, czy (…), które Wnioskodawca wprowadził do swojej ofert począwszy od 2022 r. stanowią produkt dotychczas nieoferowany w rozumieniu art. 18eb ust. 4 updop.

Ustawodawca nie dokonał na potrzeby ulgi na ekspansję, zdefiniowania – występującego w art. 18eb ust. 4 updop – pojęcia „produktów dotychczas nieoferowanych”. Posługując się językowym rozumieniem tego zwrotu, należy uznać, że do oferty przedsiębiorstwa produkcyjnego powinno zostać wprowadzone dobro materialne (zgodnie z definicją z art. 18eb ust. 2 ustawy – rzecz wytworzona przez podatnika), które różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu pozwalającym uznać, że przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku.

Z produktem dotychczas nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym. W konsekwencji, wszelkie zmiany bądź usprawnienia, w tym opracowanie nowych technologii zaangażowanych w proces produkcji, które nie skutkują powstaniem nowego rodzaju produktu (nawet znacząco różniącego się pod kątem specyfikacji technicznej na tle dotychczasowej oferty przedsiębiorcy) należy zakwalifikować jedynie jako innowacje w obrębie dotychczas wytwarzanego produktu.

Biorąc pod uwagę obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego wskazać należy, że z tzw. „ulgi na ekspansję”, o której mowa w przepisach art. 18eb updop, mogą skorzystać podatnicy, którzy wytworzyli produkty w ramach swojej działalności gospodarczej.

Zgodnie bowiem z art. 18eb ust. 2 updop, przez „produkty” rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika. Wsparciem w ramach ulgi, w świetle art. 18eb ust. 3 updop, wymienionych regulacji objęte zostało odpłatne zbycie produktów wytworzonych przez podatnika, do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 updop.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, zgadzam się z Państwem, że (…) wprowadzone do jego oferty w 2022 r. stanowią produkty dotychczas nieoferowane w rozumieniu art. 18eb ust. 4 updop.

Jak wynika z wniosku, w 2022 r. Wnioskodawca wprowadził do swojego asortymentu nowy, dotychczas nieoferowany produkt: (…) (…) nie znajdowały się wcześniej w ofercie Wnioskodawcy i nie były przez niego projektowane i produkowane.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że oferowane przez Państwa (…), stanowią produkty dotychczas nieoferowane w rozumieniu art. 18eb ust. 4 updop.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 7, uznałem za prawidłowe.

Ad. 8.

Mając powyższe na uwadze, należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że dla spełnienia przesłanki wynikającej z art. 18eb ust. 4 updop, polegającej na osiągnięciu przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, wystarczające jest uzyskanie jakichkolwiek – nawet minimalnych – przychodów ze sprzedaży takich produktów, pod warunkiem że nastąpi to w okresie dwóch kolejno następujących lat podatkowych, liczonych od roku poniesienia kosztów wskazanych w art. 18eb ust. 1 updop.

Ustawodawca w treści art. 18eb ust. 4 updop, nie wprowadza żadnego wymogu odnoszącego się do wysokości osiągniętych przychodów. Przepis posługuje się zwrotem „osiągnął przychody”, bez jakiegokolwiek odniesienia do ich poziomu, udziału procentowego, progu minimalnego czy dynamiki wzrostu. W konsekwencji, w świetle literalnej wykładni, warunek ten należy rozumieć jako spełniony już w momencie wystąpienia pierwszego przychodu ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w celu ustalenia spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 18eb ust. 4 updop, tj. osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, wystarczające jest aby Wnioskodawca w ciągu 2 kolejno następujących lat podatkowych licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, osiągnął jakiekolwiek przychody ze sprzedaży produktów, które nie były dotychczas przez niego oferowane, uznałem za prawidłowe.

Ad. 9

Odnosząc się do pytania oznaczonego nr 9 wskazać należy, że regulacje dotyczące stosowania preferencji IP Box zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e updop.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop:

podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 24d ust. 2 updop:

kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1. patent,

2. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),

8. autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:

podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:

wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)*1,3/(a+b+c+d),

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:

do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop:

dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:

1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,

4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.

W myśl art. 24e ust. 1 updop:

podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:

w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 3 updop, zalicza się prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.

Jak wskazał Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej, w punkcie 91: Ponadto, w związku z bezpośrednim obowiązywaniem rozporządzeń unijnych w Polsce i każdym innym państwie członkowskim, warunek posiadania ochrony prawnej kwalifikowanego IP w Polsce będzie spełniony wobec tych kwalifikowanych IP, których ochrona przyznawana jest w sposób bezpośredni i zharmonizowany na szczeblu Unii Europejskiej. Dotyczy to ochrony prawnej dla wzorów wspólnotowych – wzorów przemysłowych, w więc kwalifikowanego IP nr 3, które mogą mieć przyznaną ochronę prawną zgodnie z przepisami Rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz. Urz. UE, L 003 , 05/01/2002, s. 0001 – 0024, https://eur-lex.europa.eu/legalcontent/PL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32002R0006&from=PL.). Zgłoszenia wzoru wspólnotowego dokonuje się bezpośrednio w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w Alicante, w Hiszpanii lub za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP (https://euipo.europa.eu/ohimportal/pl/rcd-apply-now.). W konsekwencji, również wzory przemysłowe zgłoszone bezpośrednio w EUIPO mogą korzystać z preferencji IP Box. Warto zauważyć, że zarejestrowany wzór wspólnotowy (ZWW) zapewnia uzyskanie wyłącznych praw we wszystkich obecnych i przyszłych państwach członkowskich Unii Europejskiej w drodze jednej rejestracji, dokonywanej online na stronie internetowej https://euipo.europa.eu/ohimportal/pl/rcd-apply-now. Rejestracja zachowuje ważność przez 5 lat i można ją przedłużyć o maksymalnie 25 lat (każdorazowo o 5 lat).

Zatem, również prawo własności intelektualnej zarejestrowane przez polskiego podatnika w innym państwie UE może stanowić podstawę dla zastosowania IP Box w Polsce, jeżeli taka rejestracja tworzy podstawę dla ochrony prawnej zarejestrowanego prawa zgodnie z odnośną umową międzynarodową zawartą przez Polskę lub Unię Europejską.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;

3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany m.in. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Ponadto, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej powinien być ustalany zgodnie z art. 24d ust. 7 pkt 3 updop, tj. jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, a więc nie cały dochód ze sprzedaży produktów/usług tylko ta jego część, która dotyczy kwalifikowanego IP.

To oznacza, że kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest wyłącznie dochód z samego kwalifikowanego IP, który jest uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy usługi, a nie cała wartość produktu/usługi zawarta w cenie sprzedaży.

Jak wynika bowiem z art. 24d ust. 1 updop, opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku podlegają wyłącznie dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (zgodnie z art. 24d ust. 2 updop). To potwierdza również treść cytowanego powyżej art. 24d ust. 8 updop, z którego wynika, że dochód z kwalifikowanego IP „zawarty” w cenie danego produktu lub usługi winien być ustalany w oparciu o zasadę ceny rynkowej. Zatem, inne dochody niebędące dochodami z kwalifikowanego IP nie mogą korzystać z opodatkowania ww. preferencyjną stawką 5%.

Ponadto, w objaśnieniach podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX a opublikowanych przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej, wskazano m.in., że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu.

Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP. Również zatem cytowane objaśnienia nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości zaprezentowanej wykładni art. 24d ust. 1 i ust. 7 pkt 3 updop.

Zatem, raz jeszcze należy podkreślić, że dochodem do opodatkowania 5% stawką podatku będzie wyłącznie dochód z samego kwalifikowanego IP, który jest uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy usługi, a nie cała wartość produktu/usługi zawarta w cenie sprzedaży. W tym świetle, ulga IP Box powinna zostać zastosowana jedynie do tej części ceny sprzedaży produktów/usług, jaka dotyczy kwalifikowanego IP.

Nadto, w sytuacji, w której podatnik uzyskuje dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uwzględnionej w cenie sprzedaży produktu/usługi, to dochody te powinny być ustalane w oparciu o zasadę ceny rynkowej.

Zatem, będą Państwo mieli prawo korzystać ze stawki 5% od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży (…) objętych prawem z rejestracji unijnego wzoru przemysłowego na podstawie art. 24d ust. 1 w zw. z art. 24d ust. 7 pkt 3 updop.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 9 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.