Spółka z o.o. zajmująca się tworzeniem oprogramowania prowadzi działalność polegającą na opracowywaniu innowacyjnych, zindywidualizowanych programów komputerowych na zlecenie klientów, przenosząc na nich autorskie prawa majątkowe. Działalność ta jest realizowana w sposób zaplanowany i uporządkowany, z wykorzystaniem specjalistów, co Spółka kwalifikuje jako działalność badawczo-rozwojową. Spółka ponosi różne kategorie kosztów związane z…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 stycznia 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „X” lub „Wnioskodawca”) prowadzi na polskim rynku działalność gospodarczą od 2024 r. Zgodnie z wpisem do rejestru przedsiębiorców prowadzonym przez Sąd Rejonowy, głównym przedmiotem działalności X jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Natomiast do pozostałej działalności Spółki należy: działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki, działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi oraz pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych (PKD 62), a także przetwarzanie danych, zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność (PKD 63.11.Z), czy dzierżawa własności intelektualnej i podobnych produktów (PKD 77.40.Z). Spółka łączy doświadczenie w zakresie (…). W celu efektywnej realizacji swoich projektów Spółka wykorzystuje (…). (…). X wykorzystuje systemy oparte na sztucznej inteligencji do projektowania, tworzenia i wdrażania „agentowych” procesów, które zmieniają wyniki finansowe poprzez automatyzację, optymalizację i połączenie wszystkich części biznesu.
Efektem działań Wnioskodawcy jest tworzenie zaawansowanych narzędzi informatycznych, które pozwalają na:
- budowanie biznesu opartego na sztucznej inteligencji,
- zwiększenie wartości przedsiębiorstwa poprzez poprawę przychodów, redukcję kosztów i wzmocnienie marż,
- optymalizację rachunku zysków i strat w zakresie strategii, wprowadzania produktów na rynek, operacji i finansów,
- szybsze osiąganie wyników dzięki wdrożeniu agentów AI,
- płynną integrację z codziennymi procesami roboczymi w celu utrzymania ciągłości operacyjnej,
- ograniczenie ryzyka działalności operacyjnej.
Spółka zasadniczo tworzy i dostarcza innowacyjne narzędzia IT na zlecenie spółki-matki z USA, natomiast finalnymi odbiorami tych narzędzi/systemów są podmioty gospodarcze z różnych branż które mają specyficzne, skonkretyzowane wymagania, zgodne ze swoimi potrzebami biznesowymi. Z uwagi na spersonalizowane cechy działalności klientów (m.in. oferowanych przez nich produktów/usług), a tym samych specyficzne modele przetwarzania i zarządzania danymi i procesami w przedsiębiorstwie, klienci nie mogą nabyć gotowych, dostępnych na rynku rozwiązań informatycznych. W odpowiedzi na zapotrzebowanie rynku X oferuje stworzenie oprogramowania skrojonego pod konkretne wymagania klienta. Spółka każde rozwiązanie traktuje indywidualnie i przygotowuje oprogramowanie pod określone przez klienta kryteria. Konkurencyjny rynek nowych technologii i zróżnicowane, zmieniające się preferencje konsumentów powodują dla producentów konieczność wprowadzania innowacji i dostosowywania modeli biznesowych w szybkim tempie. W związku z powyższym, Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową.
Niezwykle istotnym jest dla X, aby inwestować w nowe pomysły oraz tworzyć innowacyjne, zindywidualizowane rozwiązania informatyczne (narzędzia, systemy, aplikacje itp.), dostosowane do potrzeb konkretnego klienta. W rezultacie, Spółka stale wprowadza nowe, zmienione lub ulepszone rozwiązania w tym zakresie polegające na opracowaniu i tworzeniu innowacyjnych narzędzi informatycznych. Współpraca Spółki z klientem odbywa się na podstawie zawartej umowy określającej szczegółowe warunki współpracy oraz konkretny zakres i cel prac programistycznych. W ramach współpracy z klientem Wnioskodawca analizuje na bieżąco wymagania biznesowe, w tym analizuje i porządkuje źródła danych, projektuje i wdraża nowoczesne procesy przetwarzania danych, projektuje interfejs użytkownika, procesy i funkcje aplikacji/funkcjonalności oraz realizuje w uzgodnionych cyklach prace programistyczne zmierzające do wytworzenia konkretnego programu komputerowego (aplikacji, modułu, funkcjonalności, kodu źródłowego, konfiguracji systemu itp.) zgodnie z zapotrzebowaniem klienta. W oparciu o zawartą z klientem umowę Wnioskodawca przenosi na niego całość praw autorskich do wytworzonych programów komputerowych na wskazanych w umowie polach eksploatacji. W konsekwencji z chwilą zapłaty wynagrodzenia przez klienta Wnioskodawca traci prawa do wytworzonych utworów w zamian za wynagrodzenie. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę stanowi w istocie zapłatę za przeniesienie praw autorskich do stworzonych utworów. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie faktury wystawianej przez Spółkę. Wartość wynagrodzenia kalkulowana jest jako iloczyn stawki godzinowej ustalonej w umowie z klientem oraz ilości godzin pracy poświęconych na wytworzenie programu komputerowego, zgodnie z prowadzoną ewidencją czasu pracy. Na podstawie umowy zawartej z klientem Wnioskodawca wytwarzał/aktualnie wytwarza innowacyjne oprogramowanie, które stanowi kompleksowe rozwiązanie przeznaczone dla organizacji dążących do optymalizacji zarządzania danymi, usprawnienia procesów biznesowych oraz wdrożenia nowoczesnych technologii automatyzacji i sztucznej inteligencji. System jest projektowany z uwzględnieniem integracji z uznanymi platformami biznesowymi, takimi jak (…), zapewniając elastyczność i skalowalność w zakresie analityki oraz automatyzacji.
Kluczowe funkcjonalności obejmują:
- (…)
Procesowanie danych realizowane jest (…). System zapewnia również (…).
Kluczowe działania w tym obszarze obejmują:
- (…).
W konsekwencji oprogramowanie komputerowe oferowane przez Spółkę to wszechstronny ekosystem, integrujący zarządzanie danymi, zaawansowaną analitykę, łączność z platformami biznesowymi oraz automatyzację opartą o sztuczną inteligencję. W rezultacie organizacje zyskują możliwość podniesienia jakości danych, optymalizacji procesów biznesowych oraz wdrożenia innowacyjnych technologii wspierających rozwój. Jednocześnie Spółka wskazuje, że opisane powyżej oraz realizowane w przyszłości inne niż wskazane powyżej analogiczne projekty skutkują/skutkować będą powstaniem nowatorskich programów komputerowych tworzonych w wyniku realizowanych przez Spółkę prac badawczo-rozwojowych. Należy podkreślić, że wytworzenie przez Wnioskodawcę oprogramowania odbywa się w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). Prace badawczo-rozwojowe związane z wytworzeniem oprogramowania realizowane są zgodnie z przyjętym planem, uwzględniając odpowiednie zasoby niezbędne do ich realizacji (tj. wykwalifikowany personel posiadający specjalistyczną wiedzę oraz niezbędny sprzęt, narzędzia, materiały i usługi). W ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca podejmuje następujące czynności: opracowanie i weryfikacja koncepcji oprogramowania, analizy możliwości wykorzystania dostępnych obecnie technologii, poszukiwanie nowych rozwiązań i metod realizacji różnego rodzaju procesów obliczeniowych oraz przetwarzania i prezentacji danych, tworzenie nowych algorytmów lub rozwój już istniejących, tworzenie unikalnych kodów programistycznych. W konsekwencji prace badawczo-rozwojowe, których efektem jest wytworzenie oprogramowania przez Spółkę polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym m.in. z zakresu narzędzi informatycznych, oprogramowania, matematyki i statystyki, przetwarzania danych w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci nowego programu komputerowego. Opisane powyżej, wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie (aplikacje, moduły, funkcjonalności, kody źródłowe, konfiguracje systemu itp.) jest rozwiązaniem innowacyjnym i nowatorskim na poziomie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy oraz w znacznym stopniu odróżniającym się od rozwiązań stworzonych wcześniej i już funkcjonujących w Spółce. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że praca nad wytworzeniem oprogramowania nie ma charakteru działań rutynowych ani okresowych zmian, lecz jest systematycznym rozwojem konkretnego projektu informatycznego, który to proces zakończony jest powstaniem zupełnie nowego rozwiązania informatycznego (konkretnego oprogramowania). W konsekwencji oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W procesie wytwarzania oprogramowania Wnioskodawca zatrudnia/ współpracuje z wysokiej klasy specjalistami, m.in. programistami, inżynierami oprogramowania, testerami, oraz deweloperami (dalej: „Specjaliści”). Wnioskodawca nadmienia, że Specjaliści są podmiotami niepowiązanymi ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).
W konsekwencji Spółka ponosi lub będzie ponosić głównie m.in. następujące kategorie kosztów, bezpośrednio związanych z wytworzeniem, ulepszeniem lub rozwinięciem programów komputerowych:
- wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
- wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: „Koszty bezosobowe”);
- koszty nabycia usług informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT; dalej: „Koszty B2B”).
Należy wskazać, że w ramach współpracy B2B Spółka nabywa m.in. usługi programistyczne, w wyniku których powstają fragmenty kodów źródłowych oprogramowania/funkcjonalności. Następnie Spółka składa w całość fragmenty kodów źródłowych przy pomocy swoich pracowników lub współpracowników (B2B) działających na rzecz Spółki. Na jeden program komputerowy Spółki składa się kilka lub więcej fragmentów kodów źródłowych nabywanych od Specjalistów. Jeden fragment kodu źródłowego nie jest jeszcze programem komputerowym i jako taki nie podlega ochronie przewidzianej dla programów komputerowych w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi ewidencję rachunkową pozwalającą:
- wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
- ustalić przychody, koszty uzyskania przychodów i dochody (straty), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
- wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
Po uzyskaniu potwierdzenia przez organ prawidłowości stanowiska Spółki, Wnioskodawca zamierza po raz pierwszy zastosować preferencyjne opodatkowanie stawką 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, do dochodów ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do programu komputerowego w rozliczeniu rocznym za 2025 r. i następnie stosować preferencyjne opodatkowanie stawką 5% w rozliczeniach rocznych CIT-8 w kolejnych latach podatkowych.
W piśmie z 19 stycznia 2026 r., będącym uzupełnieniem wniosku, wskazali Państwo co następuje:
1. Jakie konkretnie oprogramowanie (oprogramowania) jest (są) przedmiotem wniosku (konkretny produkt podlegający komercjalizacji)? Kiedy zostało (zostały) przez Państwa wytworzone?
Przedmiotem wniosku są autorskie programy komputerowe wytwarzane przez X, podlegające komercjalizacji zarówno w modelu projektowym (dla klientów zewnętrznych), jak i produktowym (platforma własna Spółki).
Oprogramowanie wytwarzane na zlecenie klientów to w szczególności:
- oprogramowanie typu middleware, służące do integracji wielu systemów informatycznych (CRM, ERP, systemy sprzedażowe, hurtownie danych),
- autorskie skrypty, moduły i algorytmy programistyczne, tworzone przez inżynierów X i osadzane wewnątrz środowisk klientów,
- algorytmy przetwarzania, transformacji i analizy danych, funkcjonujące w hurtowniach danych oraz złożonych architekturach analitycznych,
- algorytmy wspierające procesy sprzedażowe i decyzyjne, projektowane indywidualnie pod konkretne modele biznesowe.
Każdy projekt prowadzi do powstania nowego lub istotnie ulepszonego programu komputerowego, którego kod źródłowy powstaje od podstaw w X. Projekty te są/były realizowane systematycznie w ciągu ostatnich dwóch lat.
Wewnętrzna platforma produktowa - równolegle Spółka prowadzi systematyczne prace badawczo-rozwojowe nad własnym produktem software’owym - Y, tj. autorską platformą technologiczną, projektowaną i rozwijaną wewnętrznie przez X, której celem jest:
(…).
Platforma Y jest rozwijana iteracyjnie w ostatnich latach, a jej kolejne moduły stanowią nowe lub istotnie ulepszone programy komputerowe, przeznaczone do dalszej komercjalizacji w modelu produktowym.
2. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Państwa praktyce gospodarczej zastosowano, co spowodowało, iż wytworzone oprogramowanie (oprogramowania) w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Państwa? Na czym polega oryginalność Państwa oprogramowania? Co powoduje, że oprogramowanie w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących, na czym polega unikatowość tego konkretnego oprogramowania, co pozwala uznać je za nowatorskie?
Oprogramowanie (zarówno projektowe, jak i Y) zostało wytworzone w ramach systematycznych prac badawczo-rozwojowych, obejmujących:
- fazę koncepcyjną,
- projektowanie architektury systemów i danych,
- implementację autorskich algorytmów i komponentów,
- testy funkcjonalne i wydajnościowe,
- iteracyjne doskonalenie rozwiązań.
W trakcie prac zastosowano nowe koncepcje architektoniczne oraz niestandardowe metody integracji i przetwarzania danych, które nie były wcześniej wykorzystywane w praktyce gospodarczej Spółki.
Oryginalność oprogramowania polega w szczególności na:
(…).
W przypadku Y unikatowość polega dodatkowo na:
(…).
Wytworzone programy komputerowe:
- nie są prostym odwzorowaniem dostępnych na rynku systemów,
- stanowią istotne ulepszenie istniejących rozwiązań lub całkowicie nowe podejście funkcjonalne,
- umożliwiają osiąganie rezultatów niedostępnych przy użyciu standardowych narzędzi.
3. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: wytworzenie przez Wnioskodawcę oprogramowania odbywa się w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) proszę wskazać:
a. jakie cele na wstępie postawili sobie Państwo w zakresie realizowanych prac nad wytworzeniem oprogramowania w poszczególnych latach; jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach; jakie jest źródło finansowania zaplanowanych prac?
b. w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
c. na czym polegała/polega systematyczność w odniesieniu do Państwa działań w zakresie wykonywanych przez Państwa czynności?
d. jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do programu komputerowego?
Cele i ich realizacja:
Na etapie rozpoczęcia prac X postawiła sobie cele:
- wytwarzanie innowacyjnych programów komputerowych odpowiadających na realne potrzeby rynkowe,
- opracowanie autorskich algorytmów i technologii automatyzujących procesy,
- budowę skalowalnych rozwiązań możliwych do komercjalizacji (projekty + produkt Y).
W kolejnych latach:
- opracowano i wdrożono nowe algorytmy i moduły,
- rozwinięto architektury integracyjne i analityczne,
- osiągnięto zakładane cele funkcjonalne i wydajnościowe,
- powstały kompletne programy komputerowe przekazywane klientom lub rozwijane produktowo.
Źródło finansowania:
- środki pochodzące z bieżącej działalności,
- środki reinwestowane w rozwój Y jako własnego produktu Spółki.
Zasoby:
Prace realizowano przy wykorzystaniu:
- zasobów ludzkich - programistów, architektów systemów, analityków danych, specjalistów AI,
- zasobów rzeczowych - infrastruktury IT, środowisk developerskich, serwerów, narzędzi testowych,
- zasobów finansowych - przeznaczonych na wynagrodzenia zespołu, infrastrukturę oraz utrzymanie procesu B+R.
Harmonogramy:
Dla realizowanych projektów opracowywane były harmonogramy obejmujące:
- projektowanie,
- implementację,
- testowanie,
- wdrażanie kolejnych wersji.
Harmonogramy realizowano iteracyjnie, co jest charakterystyczne dla działalności badawczo-rozwojowej w zakresie tworzenia oprogramowania. Kluczowe etapy zostały faktycznie zrealizowane i doprowadziły do powstania działających programów komputerowych.
W konsekwencji systematyczność prowadzonych przez Wnioskodawcę prac polega na tworzeniu oprogramowania w sposób usystematyzowany i regularny, tj. zgodnie z opracowanym harmonogramem, w oparciu o zaplanowane zasoby osobowe, techniczne i finansowe.
4. Czy w wyniku wytworzenia oprogramowania nabyliście Państwo nową wiedzę, którą będą Państwo mogli wykorzystać w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej?
Tak, w wyniku tworzenia innowacyjnego oprogramowania (zarówno na zlecenie klientów jak i w zakresie wewnętrznej Platformy Y) Spółka nabywa nową wiedzę, którą może wykorzystać w dalszej prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Wnioskodawca nabywa nową wiedzę z następujących dziedzin/zakresów:
- zastosowania zaawansowanych algorytmów AI, w tym:
- (…)
- połączenia klasycznych technologii software’owych z nowoczesnymi komponentami sztucznej inteligencji i inteligentnej analizy danych.
- rozwoju własnych komponentów logicznych, integracyjnych i analitycznych,
- możliwości adaptacji oprogramowania do różnych modeli biznesowych klientów.
- Nabyta wiedza będzie stanowić fundament dla dalszych prac badawczo-rozwojowych Spółki, umożliwiając:
- Rozwój kolejnych generacji produktów;
- Ekspansję na nowe rynki.
5. Czy prace związane z wytworzeniem oprogramowania, które uważają Państwo za badawczo - rozwojowe, wpisują się we wszystkie niżej wymienione kryteria - jeżeli tak, to dlaczego, proszę dokładnie wyjaśnić, czy prowadzone przez Państwa prace:
a. są ukierunkowane na nowe odkrycia (działalność nowatorska - umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów),
b. są oparte na oryginalnych koncepcjach i hipotezach (działalność twórcza wykluczająca wszelkie rutynowe, odtwórcze działania związane np. ze zmianami w produkcie),
c. ich efektem jest projektowanie i tworzenie przez Państwa produktów, procesów, usług, które - w stosunku do dotychczasowej działalności Spółki - mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter; czy te produkty, procesy, usługi w znacznym stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej,
d. prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i/lub możliwa do odtworzenia)?
Wnioskodawca potwierdza, że realizowane przez niego prace w ramach tworzenia programów komputerowych będących przedmiotem Wniosku o interpretację odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem, ukierunkowane są na tworzenie nowych, niewystępujących w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy rozwiązań z zakresu IT (algorytmów, kodów źródłowych, modeli przetwarzania danych, komponentów logicznych, integracyjnych i analitycznych itp.). Efektem projektów jest kreacja nowego, nieistniejącego wcześniej produktu (innowacyjnego oprogramowania) - szczegółowo twórczość i innowacyjność tworzonego oprogramowania została opisana w odpowiedzi na pytanie 1 i 2. Należy także wskazać, że przystępując do realizacji prac badawczo-rozwojowych w ramach poszczególnych projektów Wnioskodawca nie jest w stanie z góry określić i przewidzieć ich rezultatów ani wskazać na ich powtarzalny charakter. Niemniej prace badawczo-rozwojowe związane z tworzeniem oprogramowania, zakończone wynikiem pozytywnym tj. opracowaniem innowacyjnego algorytmu/kodu źródłowego/oprogramowania pozwalają Wnioskodawcy w przyszłości odtworzyć opracowane rozwiązanie.
6. Czy efekty Państwa pracy w zakresie wytworzenia oprogramowania (oprogramowań), będącego (będących) przedmiotem wniosku, którego Państwo są „twórcą”:
a. zawsze odznaczają się i będą odznaczać, w okresie którego dotyczy wniosek, rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem?
b. zawsze są i będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej usługi, produktu?
c. nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?
d. nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez zleceniodawcę?
Wnioskodawca potwierdza, że realizowane przez niego prace w ramach tworzenia programów komputerowych będących przedmiotem Wniosku o interpretację odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i nie są jedynie techniczną realizacją szczegółowego projektu zleconego przez zleceniodawcę. Efektem projektów jest kreacja nowego, nieistniejącego wcześniej produktu (innowacyjnego oprogramowania). Należy także wskazać, że przystępując do realizacji prac B+R w ramach poszczególnych projektów Wnioskodawca nie jest w stanie z góry określić i przewidzieć ich rezultatów ani wskazać na ich powtarzalny charakter.
7. Czy w wyniku Państwa programowania dokonuje się postęp w dziedzinie oprogramowania komputerowego, to znaczy, czy w wyniku twórczego charakteru podejmowanych czynności dokonuje się postęp technologiczny i powstaje nowe/zmienione/ulepszone oprogramowanie/programy komputerowe?
Wnioskodawca potwierdza, że w wyniku tworzenia przez Spółkę oprogramowania powstają nowe/zmienione/ulepszone programy komputerowe.
8. Czy przy wytworzeniu oprogramowania każdorazowo stosują Państwo standardowe metody programowania (narzędzia, technologie informatyczne), czy też stosowane przez Państwa technologie informatyczne i języki programowania są metodami unikalnymi, niestandardowymi i dochodzi do tworzenia nowych lub bardziej wydajnych algorytmów w oparciu o nowe techniki programowania? Czy stosują Państwo nowe i oryginalne techniki samego programowania?
X wykorzystuje standardowe języki programowania i narzędzia informatyczne, jednak sposób ich zastosowania ma charakter twórczy, niestandardowy i innowacyjny. W ramach prac:
- tworzone są nowe lub istotnie ulepszone algorytmy,
- projektowana jest autorska logika przetwarzania danych,
- stosowane są nowoczesne techniki programowania, w tym rozwiązania AI, architektury agentowe oraz zaawansowane mechanizmy integracyjne.
9. Wobec wskazania w opisie sprawy, że cyt.: „W procesie wytwarzania oprogramowania Wnioskodawca zatrudnia/współpracuje z wysokiej klasy specjalistami, m.in. programistami, inżynierami oprogramowania, testerami, oraz deweloperami (dalej: „Specjaliści”)”, proszę wskazać na podstawie jakich umów zatrudnieni są Specjaliści?
Wnioskodawca wskazuje iż Specjaliści mogą być zatrudnieni w Spółce na podstawie:
- Umowy o pracę;
- Umowy zlecenia;
- Umowy o dzieło;
- Umowy o współpracy z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (kontrakt B2B).
10. Czy w ramach usług informatycznych nabywanych przez Państwa od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na podstawie umów B2B:
a. podmioty te wykonują prace badawczo-rozwojowe, których efektem jest wytworzenie komponentów oprogramowania, nabywanych przez Państwa, czy też
b. nabywają Państwo od nich kwalifikowane prawa własności intelektualnej?
Wnioskodawca potwierdza, zgodnie z tym co przedstawił w treści Wniosku o interpretacje, że w ramach współpracy B2B Spółka nabywa m.in. usługi programistyczne, w wyniku których powstają fragmenty kodów źródłowych oprogramowania/funkcjonalności. W konsekwencji Spółka nabywa od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na podstawie umów B2B prace badawczo-rozwojowe, których efektem jest wytworzenie komponentów oprogramowania.
11. Czy koszty wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz umów zlecenia i o dzieło to wynagrodzenie faktycznie i w całości związane z realizacją działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej polegającej na wytworzeniu/rozwoju/ulepszeniu programów komputerowych będących przedmiotem wniosku? Jeżeli nie, to czy są Państwo w stanie wyodrębnić jaka część wynagrodzenia związana jest z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
Koszty wynagrodzeń wszystkich pracowników, tj. zarówno zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz osób współpracujących na podstawie umów zlecenia i o dzieło czy umów B2B stanowią wynagrodzenie w całości lub w części faktycznie związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, polegającej na wytworzeniu, rozwoju lub ulepszeniu programów komputerowych będących przedmiotem wniosku. Dzięki prowadzonej ewidencji czasu pracy, Wnioskodawca jest w stanie precyzyjnie wyodrębnić tę część wynagrodzenia, która jest bezpośrednio związana z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów tych nie jest zaliczany czas poświęcony na zadania nieposiadające cech działalności badawczo-rozwojowej. Związek ten jest wykazywany w sposób precyzyjny i wymierny poprzez następujące mechanizmy:
1. Prowadzenie ewidencji czasu pracy: Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję czasu pracy (rejestr zadań), w której każda godzina pracy jest przypisywana do konkretnego projektu lub funkcjonalności oprogramowania. Ewidencja ta pozwala na jednoznaczne rozdzielenie prac o charakterze badawczo-rozwojowym (twórczym) od pozostałych czynności administracyjnych lub organizacyjnych.
2. Kwalifikacja wynagrodzenia: Koszty wynagrodzeń są przypisywane do działalności B+R wyłącznie w takiej części, w jakiej czas poświęcony na realizację projektów programistycznych pozostaje w całościowym czasie pracy danej osoby w danym okresie rozliczeniowym.
Podsumowując kwoty wynagrodzeń stanowiące koszty działalności badawczo-rozwojowej odpowiadają nakładowi pracy faktycznie i w całości włożonemu w wytworzenie/ulepszenie konkretnych programów komputerowych, co znajduje odzwierciedlenie w posiadanej dokumentacji projektowej oraz ewidencji czasu pracy.
12. W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowują Państwo poszczególne wydatki opisane we wniosku do działań, które traktują Państwo jako działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej? Czy zawsze zaliczają Państwo do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisują Państwo do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej? Czy stosują Państwo inne zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady)?
Koszty związane z wytworzeniem kwalifikowane IP Wnioskodawca dzieli na bezpośrednie i pośrednie, przy czym ich ujęcie w rozliczeniu podatkowym zależy od ich charakteru:
1. Koszty bezpośrednie uwzględniane we wskaźniku nexus - do wyliczenia wskaźnika nexus, Wnioskodawca zalicza wyłącznie bezpośrednie koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz osób współpracujących na podstawie umów zlecenia i o dzieło i umów B2B (kontrakty z osobami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą). Koszty te są przypisywane do konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na podstawie szczegółowej ewidencji czasu pracy (o której mowa w odpowiedzi na pytanie nr 11). Ewidencja ta pozwala wyodrębnić czas faktycznie poświęcony przez danego specjalistę na prace twórcze nad oprogramowaniem. Do kalkulacji wskaźnika nexus nie są uwzględniane koszty pośrednie.
2. Koszty pośrednie (dochód z kwalifikowanego IP) - przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Wnioskodawca uwzględnia zarówno koszty bezpośrednie związane z wytworzeniem kwalifikowanego IP (uwzględnione we wskaźniku nexus), jak i koszty pośrednie. Ponieważ koszty pośrednie dotyczą całokształtu działalności, są one przypisywane do przychodów z kwalifikowanych praw IP według klucza przychodowego (proporcji przychodów z IP do przychodów ogółem).
13. Kto konkretnie w Państwa Spółce wytwarza programy komputerowe, będące przedmiotem złożonego wniosku, tj. wyłącznie osoby prowadzące działalność gospodarczą (w ramach kontraktów B2B) czy też również pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenie, umowy o dzieło?
Wnioskodawca wskazuje, że programy komputerowe są w Spółce wytwarzane łącznie przez osoby, które mogą być zatrudnione zarówno na podstawie umowy o pracę, na podstawie umowy zlecenia i na podstawie umowy o dzieło, jak również osoby współpracujące ze Spółką w ramach kontraktów B2B (przy czym, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 10 od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na podstawie umów B2B Spółka nabywa prace badawczo-rozwojowe, których efektem jest wytworzenie komponentów oprogramowania).
14. Czy faktury wystawiane przez Państwa na rzecz kontrahentów wyodrębniają/będą wyodrębniać wynagrodzenia z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do programów komputerowych? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów, co do zasady, opiewają na jedną kwotę zbiorczą, obliczoną jako suma iloczynów stawek godzinowych i całkowitego czasu poświęconego na realizację zlecenia w danym okresie. Na jednej fakturze mogą znajdować się także inne usługi (np. doradcze, utrzymaniowe lub administracyjne), które nie skutkują powstaniem kwalifikowanego IP. Zatem faktury nie wyodrębniają w sposób bezpośredni odrębnej pozycji pod nazwą „wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych”, jednak dzięki ewidencji czasu pracy Wnioskodawca jest w stanie precyzyjnie wyodrębnić z ogólnej kwoty faktury tę część, która stanowi wynagrodzenie za przeniesienie praw do programu komputerowego. Wynagrodzenie za wytworzenie kwalifikowanego IP (programu komputerowego) jest ściśle powiązane z czasem pracy specjalistów. Kwota przypisana do sprzedaży autorskich praw majątkowych stanowi iloczyn umownej stawki godzinowej oraz liczby godzin faktycznie przepracowanych nad danym projektem IP, co wynika z prowadzonej przez Wnioskodawcę szczegółowej ewidencji czasu pracy (ECP). Jednocześnie zapisy w umowach z kontrahentami przewidują, że przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje w ramach wynagrodzenia za czas poświęcony na rozwój oprogramowania. Zatem każda godzina pracy nad kodem źródłowym, udokumentowana w ECP, jest tożsama z wynagrodzeniem za przeniesienie praw do efektów tej pracy.
15. Czy sposób „przeniesienia” praw do programów komputerowych następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
Wnioskodawca potwierdza, że przeniesienie majątkowych praw autorskich do oprogramowania (programu komputerowego) wytworzonego przez Wnioskodawcę każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
16. Czy prowadzą Państwo odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy?
Wnioskodawca potwierdza, że prowadzi ewidencję rachunkową zgodnie z art. 24e ustawy o CIT tj. ewidencję pozwalającą:
- wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
- ustalić przychody, koszty uzyskania przychodów i dochody (straty), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
- wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
17. Czy w latach następnych działalność gospodarcza będzie przez Państwa prowadzona na dotychczasowych zasadach?
Wnioskodawca potwierdza, że w latach następnych zamierza prowadzić działalność gospodarczą na dotychczasowych zasadach, w tym również realizować kolejne projekty badawczo-rozwojowe skutkujące wytworzeniem kwalifikowanego IP.
Pytania
1. Czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w związku z wytwarzaniem oprogramowania (o którym mowa w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego) prowadzi działalność badawczo-rozwojową, a tym samym spełnia przesłanki uprawniające do stosowania 5% stawki CIT, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT do dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytwarzanego przez Wnioskodawcę?
2. Czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Koszty bezosobowe należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „a” tego wskaźnika?
3. Czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Koszty B2B z tytułu wytworzenia przez Specjalistów komponentu oprogramowania należy kwalifikować jako koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, inne niż wymienione w lit. d tego wskaźnika, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „b” tego wskaźnika?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1) Wnioskodawca jest zdania, że w związku z wytwarzaniem oprogramowania prowadzi działalność badawczo-rozwojową, a tym samym spełnia przesłanki uprawniające do stosowania 5% stawki CIT, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, do kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.
Ad. 2) Wnioskodawca jest zdania, że na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus, wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Koszty bezosobowe należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „a” tego wskaźnika.
Ad. 3) Wnioskodawca jest zdania, że na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus, wskazane w stanu opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Koszty B2B z tytułu wytworzenia przez Specjalistów komponentu oprogramowania należy kwalifikować jako koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, inne niż wymienione w lit. d tego wskaźnika, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „b” tego wskaźnika.
Uzasadnienie stanowiska
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Aktualnie przez prace rozwojowe należy rozumieć zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „Prawo o SWiN”). Tym samym, prace rozwojowe na gruncie ustawy o CIT oznaczają działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
W rozumieniu tego przepisu określona działalność spełnia definicję prac rozwojowych, jeżeli łącznie zachodzą następujące przesłanki:
- działalność ma charakter twórczy,
- działalność jest podejmowana w sposób systematyczny,
- działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Wnioskodawca wskazuje, że kryteria te zostały wyróżnione oraz omówione przez Ministra Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej: „Objaśnienia MF”). Zgodnie z Objaśnieniami MF działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia. Z kolei w doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Ponadto, uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Z kolei „systematyczność” oznacza prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Należy wskazać, że pomocne w zakresie klasyfikacji prac rozwojowych są także dokumenty opracowane przez OECD. W krajach OECD do celów statystycznych w zakresie prac badawczo-rozwojowych stosowany jest Podręcznik Frascati Manual 2015 („Guidelines for Collecting and Reporting Data on Research and Experimental Development”, dalej: „Podręcznik Frascati”).
Zgodnie z treścią Podręcznika Frascati do działalności badawczo-rozwojowej w obszarze IT należy zaliczać:
- rozwój nowych systemów operacyjnych lub języków,
- rozwój technologii związanych z internetem - projektowanie i wdrożenie nowych wyszukiwarek w oparciu o oryginalne technologie,
- rozwiązywanie konfliktów występujących pomiędzy hardwarem i softwarem wynikające z procesu,
- działania zmierzające do rozwiązywania konfliktów w ramach sprzętu lub oprogramowania w oparciu o proces reorganizacji systemu lub sieci,
- tworzenie nowych lub bardziej efektywnych algorytmów bazujących na nowych technikach,
- tworzenie nowych i oryginalnych technik szyfrowania lub bezpieczeństwa,
- prace rozwojowe ukierunkowane na wypełnienie luk w wiedzy technicznej będące niezbędnym krokiem w procesie tworzenia programu lub systemu.
Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że działalność Spółki w zakresie tworzenia oprogramowania wymaga m.in. opracowania koncepcji oprogramowania, analizy możliwości wykorzystania dostępnych obecnie technologii, weryfikacji wstępnej koncepcji, poszukiwania nowych rozwiązań i metod realizacji różnego rodzaju procesów obliczeniowych oraz przetwarzania i prezentacji danych, tworzenia nowych algorytmów lub rozwoju już istniejących, tworzenia unikalnych kodów programistycznych, co oznacza, że ma w pełni twórczy charakter. Co więcej, prace programistyczne Wnioskodawcy w zakresie wytworzenia oprogramowania szczegółowo scharakteryzowanego w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nie są związane ze standardowymi, rutynowymi i okresowymi zmianami w oprogramowaniu, zaś tworzone oprogramowanie jest rozwiązaniem innowacyjnym i nowatorskim na poziomie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy oraz w znacznym stopniu odróżniającym się od podobnych rozwiązań już funkcjonujących na rynku. Ponadto prace w ramach projektu wytworzenia oprogramowania są prowadzone przez Wnioskodawcę w sposób uporządkowany, według określonego planu oraz przez intencjonalnie wybrane osoby, posiadające właściwe kompetencje i wykształcenie (Specjaliści). Tym samym, prace w ramach tworzenia oprogramowania przez Spółkę można uznać za działalność podejmowaną w sposób systematyczny.
Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, charakter realizowanych przez Spółkę prac w zakresie wytworzenia oprogramowania wyczerpuje opisane w ustawie o CIT kryteria kwalifikacji działalności badawczo-rozwojowej.
Jak wynika bowiem z powyższego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, prowadzone przez Spółkę prace:
- dotyczą opracowania nowych rozwiązań informatycznych,
- wykorzystują dostępną wiedzę lub pozyskują nową wiedzę do tworzenia nowych rozwiązań IT (nowego oprogramowania),
- są prowadzone w sposób systematyczny, uporządkowany, według określonego harmonogramu,
- mają charakter twórczy, gdyż są nakierowane na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowego oprogramowania,
- są prowadzone według procedury opracowania oprogramowania, która wymaga nabywania, łączenia i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w szczególności z obszaru informatyki i technologii IT.
Zakończeniem prac jest stworzenie nowego oprogramowania. W świetle powyższego uznać należy, że działalność programistyczna polegająca na wytworzeniu oprogramowania prowadzona przez Wnioskodawcę i opisana w niniejszym wniosku, ma charakter działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w myśl art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, są:
1. patent,
2. prawo ochronne na wzór użytkowym,
3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r., poz. 213),
8. autorskie prawo do programu komputerowego
- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik nexus).
We wskaźniku nexus poszczególne litery wzoru oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Natomiast zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata):
1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Ponadto, jak wskazuje art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;
2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca uzyskuje dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskich praw majątkowych do programów komputerowych. Ponadto, Wnioskodawca na bieżąco prowadzi ewidencję rachunkową pozwalającą w szczególności na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadających na wyżej wymienione prawa i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
W świetle powyższego oraz przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu przeniesienia na klienta autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, z których każdy stanowi utwór prawnie chroniony, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę, stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT. W konsekwencji oznacza to, że Wnioskodawca ma prawo zastosować stawkę 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do tworzonego przez siebie oprogramowania w rozliczeniu rocznym za 2025 r. oraz będzie mieć takie prawo przy rozliczeniu dochodu z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do tworzonego przez siebie oprogramowania w rozliczeniu rocznym za kolejne lata podatkowe.
Z kolei jeśli chodzi o prawidłową kwalifikację Kosztów bezosobowych do wskaźnika nexus należy wskazać na Objaśnienia MF, które w pkt 114 i 116 odnoszą się do kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników:
- „Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło” (pkt 114).
- „Jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-rozwojową to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. a wzoru nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP” (pkt 116).
Z powyższego zatem wynika, że jeżeli mamy do czynienia z zatrudnianiem pracowników w oparciu o umowy o pracę, umowy zlecenia czy też umowy o dzieło, wynagrodzenie pracowników realizujących działalność badawczo-rozwojową, w części dotyczącej tej działalności, wraz z dotyczącymi tego wynagrodzenia obowiązkowymi składkami na ubezpieczenia społeczne stanowiącymi koszt pracodawcy, należy ujmować w literze „a” wskaźnika nexus. W konsekwencji przy kalkulacji wskaźnika nexus Koszty bezosobowe Spółka powinna uwzględnić w literze „a” tego wskaźnika. Natomiast w zakresie prawidłowego ujęcia Kosztów B2B do wskaźnika nexus Wnioskodawca opiera się na wykładni przedstawionej w Objaśnieniach MF w pkt 115: „Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze b wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze c wzoru nexus. Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze d wzoru nexus.”
Biorąc pod uwagę powyższe oraz przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe, zgodnie z którymi:
- ponoszone przez Spółkę Koszty B2B nie dotyczą umów zawartych z podmiotami powiązanymi,
- ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty B2B dotyczą nabycia komponentów (części składowych) oprogramowania niestanowiących odrębnego programu komputerowego, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Koszty B2B należy ująć w literze „b” wskaźnika nexus.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 4a pkt 27 updop:
ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.),
badania naukowe są działalnością obejmującą:
1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:
ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop,
podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 24d ust. 2 updop,
kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1. patent,
2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
8. autorskie prawo do programu komputerowego
- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop,
podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:
wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a+b)*1,3/(a+b+c+d),
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Stosownie do art. 24d ust. 5 updop,
do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).
Zgodnie zaś z art. 24d ust. 7 updop,
dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:
1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.
W myśl art. 24e ust. 1 updop,
podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;
2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop,
w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
Aby Państwa działalność spełniała przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, przeprowadzę analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
W ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematycznie prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.).
Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Przepisy o działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle. Zatem, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26 updop, co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związanych z postępem naukowym czy technologicznym.
Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).
Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwróciłem już uwagę powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).
Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
Trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).
Tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26-28 updop.
Stwierdzam, że opisana we wniosku działalność polegająca na tworzeniu przez Państwa programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.
Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:
w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.
Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:
Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.
Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
Jak Państwo wskazali w uzupełnieniu wniosku, Państwa Spółka prowadzi ewidencję rachunkową zgodnie z art. 24e ustawy o CIT, tj. ewidencję pozwalającą:
- wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
- ustalić przychody, koszty uzyskania przychodów i dochody (straty), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
- wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
Ponadto, we własnym stanowisku w sprawie wskazali Państwo, że Wnioskodawca na bieżąco prowadzi ewidencję rachunkową pozwalającą w szczególności na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadających na wyżej wymienione prawa i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:
1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;
3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
Stwierdzam, że wskazane przez Państwa we wniosku autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, będące efektem tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.
Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
- wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.
Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:
- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
- wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
Ponadto, w objaśnieniach podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX a opublikowanych przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej, wskazano m.in., że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP. Również zatem cytowane objaśnienia nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości wykładni art. 24d ust. 1 i ust. 7 pkt 2 updop, zaprezentowanej w niniejszej interpretacji.
Zgadzam się z Państwem, że mogą Państwo zastosować stawkę 5% do dochodu osiąganego przez Państwa z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ze sprzedaży wytworzonych przez Państwa Spółkę autorskich praw majątkowych wskazanych we wniosku. Przysługiwać będzie Państwu prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów uzyskanych w latach kolejnych, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku 2 i 3, wskazać należy, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem (rozwojem) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
- kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
- dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
Z objaśnień Ministerstwa Finansów dot. IP-BOX (akapit nr 114) wynika, że do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło.
Wskazać należy, że przepisy IP Box dają podatnikowi możliwość nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów, zarówno powiązanych jak i niepowiązanych. Należy jednak pamiętać, że koszty poniesione przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od innego podmiotu podatnik będzie musiał umieścić w odpowiednim miejscu we współczynniku nexus, tj. koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu niepowiązanego - w literze b, a koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych - w literze c.
Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze d wzoru nexus.
Wydatki funkcjonalnie związane z wytworzeniem, ulepszeniem lub rozwojem kwalifikowanych praw własności intelektualnej ponoszone przez Państwa na:
- wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
- wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: „Koszty bezosobowe”)
mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 24d ust. 4 updop, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Państwa Spółkę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 dotyczące ustalenia, czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Koszty bezosobowe należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „a” tego wskaźnika jest prawidłowe.
Natomiast, koszty usług programistycznych w wyniku których powstają fragmenty kodów źródłowych oprogramowania, w ramach umów B2B zawartych z osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą, prawidłowo kwalifikują Państwo do litery „b” wskaźnika nexus jako koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest więc prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo