Spółka z o.o. posiada decyzję o wsparciu nowej inwestycji na produkcję profili aluminiowych. Większość faz produkcji wykonuje we własnym zakresie na terenie inwestycji, ale niektóre procesy (żebrowanie, pasywacja, mycie, śrutowanie, malowanie, obróbka CNC, anodowanie, gięcie) zleca podwykonawcom. Czynności te mają charakter pomocniczy i nie są…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 marca 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
(…) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka zajmuje się efektywną obróbką aluminium oraz produkcją wielkoseryjną.
W dniu (…) 2018 r. (…) Specjalna Strefa Ekonomiczna wydała wobec Spółki decyzję o wsparciu nr (…) (dalej: „decyzja”) na realizację nowej inwestycji. Do decyzji tej zostały wydane decyzje zmieniające okres obowiązywania, adres siedziby Spółki, okres zatrudnienia nowych pracowników oraz nazwę Spółki wskazane w decyzji pierwotnej.
W decyzji wskazano na prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej określonej w sekcji C PKWiU:
- (…)
Decyzja została wydana na czas oznaczony - 15 lat (okres wynika z decyzji zmieniającej). Wskazuje również lokalizację nowej inwestycji.
Główna działalność Spółki prowadzona w miejscu nowej inwestycji koncentruje się na prefabrykacji oraz zaawansowanej obróbce profili aluminiowych, które w zasadniczej części są przeznaczone dla przemysłu (…). Prowadzona przez Spółkę działalność mieści się we wskazanym w decyzji PKWiU.
Wnioskodawca realizuje (będzie realizował) w miejscu nowej inwestycji objętej decyzją o wsparciu większość z faz produkcji obejmujących, w zależności od procesu, między innymi: cięcie profili aluminiowych, ich wykrawanie oraz gięcie, formowanie profili aluminiowych oraz ich zaawansowana obróbka CNC. Jednak ze względu na to, że aluminium stanowiące główny materiał produkcyjny musi zostać poddane dodatkowym procesom, wymagającym zasobów technicznych, którymi nie dysponuje Wnioskodawca, zleca on ich wykonanie innym podmiotom (dalej: „podwykonawcy” lub „kooperanci”).
Podwykonawcy Spółki wykonują na jej rzecz następujące czynności:
- (…) - żebrowanie profili aluminiowych (…) (proces polega na nawijaniu i zgrzewaniu taśmy aluminiowej na rurę). Po żebrowaniu profile wracają do Spółki celem poddania ich kolejnym czynnościom.
- (…) - pasywacja grupy detali (…) (proces polega na utworzeniu cienkiej chemicznej warstwy ochronnej na powierzchni detalu). Produkt nie wraca już do Spółki. Jest odbierany przez klienta Spółki bezpośrednio od (…).
- (…) - pasywacja grupy detali (…) (proces polega na utworzeniu cienkiej chemicznej warstwy ochronnej na powierzchni detalu). Po myciu technicznym profile wracają do Spółki.
- (…) - mycie techniczne grupy komponentów (…) (proces polega na myciu natryskowym detali – odtłuszczeniu). Po myciu technicznym profile wracają do Spółki.
- (…) - pasywacja grupy komponentów (…) (proces polega na utworzeniu cienkiej chemicznej warstwy ochronnej na powierzchni detalu). Po pasywacji profile wracają do Spółki.
- (…) - śrutowanie powierzchni detali aluminiowych (…) (proces polega na oczyszczeniu elementów za pomocą ścierniwa). Po śrutowaniu profile wracają do Spółki.
- (…) - katodowe lakierowanie zanurzeniowe oraz malowanie proszkowe grupy wyrobów gotowych dla klientów (…), (…) oraz (…) (proces polega na nakładaniu powłoki antykorozyjnej na detal oraz nanoszenie farby). Następnie, profile wracają do Spółki.
- (…) - obróbka CNC grupy komponentów aluminiowych (…). Po obróbce komponenty trafiają do (…) na pasywację, po pasywacji komponenty wracają do Spółki.
- (…) - anodowanie komponentów aluminiowych (…) (proces polega na elektrochemicznym wytworzeniu powłoki tlenku glinu). Po anodowaniu profile wracają do Spółki.
W przyszłości do grona podwykonawców Spółki dołączą jeszcze dwa podmioty:
- (…), który będzie wykonywał gięcie profili aluminiowych (…) (proces polega na gięciu profili na giętarce kolumnowej). Po gięciu profile będą wracać do Spółki.
- (…), który będzie wykonywał gięcie profili aluminiowych (…) (proces polega na gięciu profili na giętarce kolumnowej). Po gięciu profile będą wracać do Spółki.
Wniosek o interpretację obejmuje również zlecenie w przyszłości czynności (…) i (…).
Wszystkie czynności wykonywane przez obecnych i przyszłych podwykonawców mają charakter pomocniczy i nie są podstawowymi elementami procesu produkcyjnego.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy dochód ze sprzedaży wyrobów gotowych powstałych przy udziale kooperantów podlega/będzie podlegał w całości zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a w zw. z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT i w konsekwencji Spółka nie jest/nie będzie zobowiązana do wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy tej fazy produkcji (wykonywanej przez kooperantów) w oparciu o art. 17 ust. 6a ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, dochody uzyskane ze sprzedaży wyrobów gotowych do wykonania których zaangażowano podwykonawców są i będą zwolnione w całości z podatku dochodowego od osób prawnych.
Jak wynika z art. 3 ust. 1 ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami, są wolne od podatku. Jednocześnie, zgodnie z ust. 4 tego samego artykułu podatnikowi przysługuje zwolnienie podatkowe wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w decyzji o wsparciu, co wynika z treści art. 17 ust. 6a ustawy o CIT.
W miejscu tym Wnioskodawca zauważa, że ani ustawa o CIT, ani ustawa o WNI ani też rozporządzenia o pomocy publicznej nie definiują pojęcia „działalności gospodarczej związanej z realizacją nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu”.
Niemniej dokonując wykładni tego pojęcia, nie można zapominać, że przepisy wskazują na działalność gospodarczą związaną z realizacją nowej inwestycji, a nie na wykonywanie wszelkich czynności związanych z działalnością gospodarczą na terenie inwestycji określonej w decyzji o wsparciu.
Nie można też dokonać wykładni tego pojęcia bez uwzględnienia praktyki gospodarczej. A mianowicie tego, że z uwagi na złożoność i wysoką specjalizację procesów produkcyjnych przy prowadzeniu działalności na terenie określonym w decyzji o wsparciu, niejednokrotnie zdarza się, że konieczne jest wykonanie pewnych czynności poza tym terenem.
Tak więc nawet jeżeli pojedyncze czynności w ramach procesu produkcyjnego odbywają się poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, nie ma przeciwwskazań, aby działalność podatnika nadal traktować jako działalność wykonywaną na terenie wskazanym w decyzji, bowiem działalność gospodarczą należy oceniać z perspektywy jej celu jako całości.
„Działalność gospodarcza określona w decyzji o wsparciu” to szereg czynności przedsiębiorcy, na które składa się wiele procesów, poczynając od pozyskania surowców, ich adaptacji do procesu produkcyjnego po wyprodukowanie gotowego wyrobu objętego decyzją i jego sprzedaż. Nie wszystkie procesy muszą odbywać się na terenie określonym w decyzji. Nawet jeśli dany podmiot korzysta ze wsparcia podwykonawców, czynności te stanowią działalność podwykonawców, a nie działalność tego podmiotu.
Co więcej prowadzenie działalności gospodarczej na terenie nowej inwestycji bez zawierania transakcji z innymi podmiotami jest niemożliwe. Jeżeli Spółka nie dokonywałaby np. nabycia prądu od dostawcy, który oczywiście nie prowadzi działalności na terenie nowej inwestycji Spółki, nie można byłoby mówić o prowadzeniu przez Spółkę jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Jednak zakup prądu, niezbędnego w procesie produkcyjnym nie oznacza, że Spółka prowadzi działalność na terenie prowadzenia działalności przez firmę energetyczną, a więc poza terenem nowej inwestycji. Oznacza to jedynie, że to firma energetyczna nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu wydanej wobec Spółki.
Wnioskodawca podkreśla, że w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie decyzji o wsparciu wyróżnić można działalność podstawową oraz niezbędną do jej prowadzenia działalność pomocniczą. Wykonanie poszczególnych czynności poza terenem określonym w decyzji o wsparciu nie wyklucza możliwości zakwalifikowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży wyprodukowanego przy ich wykorzystaniu wyrobu w całości do przychodu zwolnionego, tak długo jak czynności te stanowią działalność pomocniczą.
Nawet jeśli dany podmiot korzysta ze wsparcia podwykonawców, czynności te stanowią działalność podwykonawców, a nie działalność tego podmiotu.
Wnioskodawca zauważa, że nie ma wśród obowiązujących przepisów żadnego, który wskazywałby na geograficzne granice nowej inwestycji jako bezwzględny wymóg dla zwolnienia uzyskanego dochodu z podatku. Nie ma przepisu, który nakazuje, aby produkcja na każdym etapie z każdym użytym materiałem czy usługą odbywała się w granicach nowej inwestycji.
Zakup usług pomocniczych niezbędnych do produkcji wyrobu gotowego nie zmienia ani charakteru prowadzonej przez Spółkę działalności – działalność produkcyjna prowadzona jest i będzie nadal na terenie nowej inwestycji w zakresie wskazanym w decyzji ani rodzaju przychodów uzyskanych – przychody uzyskane są i będą ze sprzedaży wyrobów gotowych wyprodukowanych na terenie nowej inwestycji.
Tak więc w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) nie jest spełniona ustawowa przesłanka determinująca konieczność rozdzielenie działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę na prowadzoną na terenie objętym decyzją o wsparciu i poza nim, bowiem cała działalność Spółki w świetle powyższych przepisów ma miejsce na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu.
Należy podkreślić, że usługi wykonywane przez podwykonawców nie stanowią (nie będą) stanowić samodzielnej, odrębnej działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, lecz mają (będą mieć) charakter subsydiarny w stosunku do działalności głównej polegającej na produkcji wyrobów gotowych i służą (będą służyć) jej prawidłowej realizacji.
W niniejszym przypadku czynności wykonywane przez podwykonawców stanowią (będą stanowić) jedną z faz wytwarzania wyrobów produkowanych i sprzedawanych przez Spółkę.
Zapewnienie przez Spółkę efektywności ekonomicznej procesu produkcyjnego, jak i uzyskanie wysokiej jakości wyrobów gotowych poprzez poddanie ich wskazanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) procesom przez wyspecjalizowane podmioty nie stanowi ustawowej przesłanki do pozbawienia Spółki zwolnienia z podatku dochodowego.
W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli:
- usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedynie jedną z faz produkcji wyrobów wytwarzanych na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu i mieszczących się w zakresie PKWiU określonym w decyzji o wsparciu;
- usługi te nadają towarom produkowanym przez inwestora jedynie nowej jakości dodanej;
- istnieje ścisły, funkcjonalny i nierozerwalny związek pomiędzy czynnościami podstawowymi wykonanymi na terenie określonym w decyzji o wsparciu, a czynnościami wykonanymi poza tym terenem, przy czym te ostatnie muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec tych wykonanych na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu;
- kluczowe dla danej działalności gospodarczej decyzje podejmowane są na terenie geograficznym wskazanym w decyzji o wsparciu,
to dochody osiągnięte przez podmiot ze sprzedaży wyrobów gotowych poddanych procesom wykonywanym przez podwykonawców pochodzą w całości z działalności gospodarczej osiągniętej z realizacji nowej inwestycji i uzyskane zostały na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu.
Wnioskodawca korzysta (będzie korzystał) z usług kooperantów w procesie produkcji wyrobów gotowych celem nadania im jak najwyższej jakości. Spółka jest podmiotem gospodarczym, dla którego celem prowadzenia działalności jest osiągniecie zysku, dlatego też oferowane przez nią produkty muszą być konkurencyjne nie tylko pod względem ceny, ale i jakości w stosunku do oferowanych przez konkurencję.
Usługi świadczone przez podwykonawców obejmują (będą obejmować) jedynie niektóre z faz produkcji wyrobów gotowych, których produkcja objęta jest decyzją o wsparciu.
Czynności wykonywane przez kooperantów obecnie i w przyszłości choć są niezbędne, to nie są kluczowe z punktu widzenia wartości wyrobu gotowego, faz produkcji oraz istotności procesów wykonywanych przez Spółkę na terenie nowej inwestycji wskazanej w decyzji o wsparciu. Podwykonawcy nie wytwarzają nowych produktów, a jedynie poddają wskazanym w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) procesom wyroby gotowe wytwarzane na terenie nowej inwestycji i/lub półproduktu, z których produkowane są wyroby gotowe na terenie nowej inwestycji. To na terenie nowej inwestycji odbywają się i będą odbywać się najistotniejsze procesy dotyczące zarządzania całością cyklu produkcyjnego i to na terenie nowej inwestycji powstaje i będzie powstawać „wartość dodana” wyrobów. Ponadto, to Spółka jest i będzie w pełni odpowiedzialna za produkt wobec klienta. Tak więc czynności wykonywane poza terenem nowej inwestycji mają i będą mieć charakter pomocniczy do tych wykonywanych na jej terenie.
W miejscu tym Wnioskodawca zwraca uwagę na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o sygn. akt I SA/Sz 523/24 z 5 lutego 2025 r., które wprawdzie odnosi się do zwolnienia wskazanego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jednak w ocenie Strony jak najbardziej można odwołać się do niego w niniejszej sprawie. Sąd zauważa, że analizując procesy produkcyjne w obecnych realiach życia gospodarczego – jak trafnie podnosiła Skarżąca - można zaobserwować ich wysoką specjalizację, co powoduje, że niezbędne staje się korzystanie z towarów i usług dostarczanych przez inne podmioty. Trudno bowiem sobie wyobrazić jakąkolwiek działalność gospodarczą, w której podmiot nie korzysta z zakupu towarów czy usług od podmiotów zewnętrznych o różnym stopniu przetworzenia, niezbędnych do wykonania wyrobu finalnego.
Podobne stanowisko zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w orzeczeniu o sygn. akt I SA/Lu 508/19 z 23 października 2019 r. (również odnoszącym się do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT) zauważając: trudno sobie wyobrazić jakąkolwiek działalność gospodarczą, w której podmiot nie korzysta z zakupu towarów i usług, w tym od podmiotów spoza strefy, która to sytuacja jest elementem przedsięwzięcia opisanego we wniosku jako zdarzenie przyszłe. Naczelny Sąd Administracyjny jak i sądy wojewódzkie zwracały uwagę na aspekt pomocniczości. W zakresie usług, każdy podmiot korzysta przecież z dostarczanych: wody, prądu i innych mediów. Poza tym podmioty kupują usługi: transportowe, ochrony mienia, obsługi rachunkowej czy prawnej, które świadczą podmioty spoza strefy. Tego rodzaju usług nikt jednak nie bierze pod uwagę przy analizie tego, czy ich zakup od podmiotów spoza strefy wpływa na wielkość zwolnienia podatkowego dla podmiotów działających na terenie strefy. Stanowisko to należy odnieść również do nabywanych od kooperantów spoza strefy produktów o różnym stopniu przetworzenia, niezbędnych do wykonania wyrobu finalnego.
Obróbka CNC, żebrowanie, pasywacja, śrutowanie powierzchni, mycie techniczne, anodowanie, katodowe lakierowanie zanurzeniowe, gięcie profilu oraz malowanie proszkowe są jedynie czynnościami pomocniczymi przy produkcji wielkoseryjnej i efektywnej obróbce aluminium. Po poddaniu materiału/produktu określonym czynnościom wykonywanym przez podwykonawców, wraca (będzie wracał) on na teren nowej inwestycji celem poddania go kolejnym etapom produkcji lub do innego podwykonawcy, gdzie poddawany jest kolejnej czynności, a następnie wraca na teren nowej inwestycji i poddawany jest dalszym czynnościom produkcyjnym. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy czynność wykonywana przez podwykonawcę jest ostatnią w procesie produkcyjnym i wtedy wyrób gotowy wraca na teren nowej inwestycji, skąd następnie jest dostarczany do klienta lub nie wraca, gdyż odbierany jest przez klienta bezpośrednio od podwykonawcy. Jednak czynności te nadal mają charakter pomocniczy.
Samodzielne wykonanie wszystkich czynności przez Spółkę jest niemożliwe ze względów technicznych i wydłużyłoby też znacznie proces produkcyjny. Dlatego też z ekonomicznego punktu widzenia znacznie korzystniejszy dla Spółki jest zakup usług od podmiotów zewnętrznych, gdyż przyśpiesza to proces produkcji i minimalizuje koszty wytworzenia wyrobów.
Również wszystkie kluczowe decyzje dla działalności gospodarczej Spółki podejmowane są na terenie nowej inwestycji, w siedzibie Spółki.
Uwagi wymaga również fakt, że dochód uzyskany przez kooperantów Spółki ze świadczenia usług na Jej rzecz nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego w oparciu o decyzje wydaną wobec Spółki.
Mając na uwadze powyższe argumenty Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochód ze sprzedaży wyrobów gotowych powstałych przy udziale kooperantów jest/będzie podlegał w całości zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a w zw. z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT i w konsekwencji Spółka nie jest/nie będzie zobowiązana do wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy tej fazy produkcji (wykonywanej przez kooperantów) w oparciu o art. 17 ust. 6a ustawy o CIT.
Na koniec Spółka zauważa, że podobne stanowisko zostało zaprezentowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-3.4010.721.2021.1.BM z 1 marca 2022 r., w której uznał, że wydatki z tytułu zakupu surowca tj. profili aluminiowych i usług malowania profili przez podwykonawców prowadzących działalność gospodarczą poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu, stanowiące niezbędny element procesu produkcyjnego wyrobów gotowych, realizowanego przez Wnioskodawcę mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych a dochód związany z późniejszą sprzedażą tych wyrobów z wykorzystaniem zakupionych surowców oraz usług malowania od podwykonawców będzie korzystał w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop.
Z kolei w interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-3.4010.67.2025.1.JG z 24 lutego 2025 r., Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej stwierdził, że zasadnicza część wytworzenia produktu musi być wykonana przez tego podatnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o WNI,
wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o WNI,
wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,
przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się,
1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
2) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.
Zgodnie z art. 17 ust. 6a ustawy o CIT,
w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu lub terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu.
Dodatkowo, wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,
podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu oraz pozostałą działalnością podatnika.
Analizując opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy zwrócić uwagę na wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT. Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach inwestycji objętej decyzją o wsparciu.
Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:
- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji,
- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej inwestycji określonej w ww. decyzji.
W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, dany dochód może zostać objęty zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy prowadzona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.
Przedmiot Państwa wątpliwości jest związany z ustaleniem, czy dochód ze sprzedaży wyrobów gotowych powstałych przy udziale kooperantów podlega/będzie podlegał w całości zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a w zw. z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT i w konsekwencji Spółka nie jest/nie będzie zobowiązana do wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy tej fazy produkcji (wykonywanej przez kooperantów) w oparciu o art. 17 ust. 6a ustawy o CIT.
W tym miejscu należy wskazać na kryteria pozwalające na zwolnienie dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu przy udziale usług zakupionych od podmiotów zewnętrznych:
1. usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedynie jedną z faz produkcji wyrobów wytwarzanych w ramach nowej inwestycji na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu, przy czym produkcja i sprzedaż wyrobów pozyskiwanych od zewnętrznych kooperantów mieści się w zakresie PKWiU określonym w decyzji o wsparciu;
2. usługi te nadają towarom produkowanym przez inwestora jedynie nowej jakości dodanej;
3. istnieje ścisły, funkcjonalny i nierozerwalny związek pomiędzy czynnościami podstawowymi wykonanymi na terenie określonym w decyzji o wsparciu w ramach nowej inwestycji, a czynnościami wykonanymi poza tym terenem, przy czym te ostatnie muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec tych wykonanych na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu;
4. kluczowe dla danej działalności gospodarczej decyzje podejmowane są na terenie geograficznym wskazanym w decyzji o wsparciu.
Podstawowym warunkiem przyznania pomocy publicznej, jaką jest zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym, jest fakt prowadzenia danej działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji w zakresie wskazanym w decyzji o wsparciu. Aby opisany proces produkcyjny mógł być zaliczony do działalności realizowanej w ramach decyzji o wsparciu przez podatnika musi być wykonywany, co do zasady, przez tego podatnika, a nie przez inny podmiot. Zasadnicza część wytworzenia produktu musi być wykonana przez tego podatnika.
Jednak, sam fakt wykorzystywania w procesie produkcji usług podmiotów zewnętrznych zlokalizowanych poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu nie może być utożsamiany z częściowym prowadzeniem działalności przez Spółkę poza tym terenem.
Aby odpowiedzieć na zadane przez Państwa pytanie należy ocenić całość przedstawionego we wniosku opisu procesu produkcyjnego profili aluminiowych mieszczących się w klasyfikacji PKWiU zawartych w wydanej Decyzji o wsparciu.
Spółka wskazuje, iż realizuje (będzie realizować) w miejscu nowej inwestycji objętej decyzją o wsparciu większość z faz produkcji obejmujących, w zależności od procesu, między innymi: cięcie profili aluminiowych, ich wykrawanie oraz gięcie, formowanie profili aluminiowych oraz ich zaawansowana obróbka CNC. Jednak ze względu na to, że aluminium stanowiące główny materiał produkcyjny musi zostać poddane dodatkowym procesom, wymagającym zasobów technicznych, którymi nie dysponuje Spółka, zleca ona ich wykonanie innym podmiotom.
Wszystkie czynności wykonywane przez obecnych i przyszłych podwykonawców mają charakter pomocniczy i nie są podstawowymi elementami procesu produkcyjnego.
W tak określonym opisie sprawy należy uznać, że skoro w istocie usługi świadczone przez podwykonawców stanowią niezbędną, jednak nie kluczową fazę procesu produkcyjnego wyrobów gotowych to należy uznać, że dochód ze sprzedaży wyrobów gotowych powstałych przy udziale podwykonawców podlega/będzie podlegał w całości zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a w zw. z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, a Spółka nie jest/nie będzie zobowiązana do wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy fazy produkcji wykonywanych przez tych podwykonawców, zgodnie z art. 17 ust. 6 ustawy o CIT.
Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy dochód ze sprzedaży wyrobów gotowych powstałych przy udziale kooperantów podlega/będzie podlegał w całości zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a w zw. z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT i w konsekwencji Spółka nie jest/nie będzie zobowiązana do wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy tej fazy produkcji (wykonywanej przez kooperantów) w oparciu o art. 17 ust. 6a ustawy o CIT, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo