Wnioskodawca, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, realizuje projekt X mający na celu opracowanie innowacyjnej linii produkcyjnej. Projekt jest odrębnym przedsięwzięciem badawczo-rozwojowym, charakteryzującym się twórczym charakterem, systematycznym podejściem i niepewnością technologiczną. Prace obejmują tworzenie nowej wiedzy w obszarach mechaniki, automatyki i materiałoznawstwa, prowadzone są przez pracowników na umowach o pracę, z wyodrębnioną…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 grudnia 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie 27 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca - (…) Sp. z o.o. z siedzibą w (…) - realizuje projekt we własnym imieniu i na własny rachunek, pod nazwą X, prowadzony pod numerem ewidencyjnym (…). Projekt stanowi odrębne przedsięwzięcie badawczo-rozwojowe, posiadające własny cel technologiczny, zakres prac oraz wyodrębnioną ewidencję czasu pracy i kosztów. Projekt ten korzysta jedynie z wcześniejszych analiz o charakterze rozpoznawczym wykonanych w ramach projektu (…), jednak nie stanowi jego kontynuacji technologicznej ani wdrożeniowej i obejmuje nowy zakres prac rozwojowych.
Przedmiot i cel projektu
Przedmiotem projektu jest opracowanie unikalnej, innowacyjnej (…) linii (…). Projekt kładzie szczególny nacisk na:
- energooszczędność,
- stabilność (…),
- higienę (…),
- elastyczność konfiguracji (…).
Celem projektu jest zaprojektowanie, zweryfikowanie i przygotowanie do wdrożenia przemysłowego nowej generacji (…), umożliwiających:
- (…),
- istotne ograniczenie zużycia energii,
- skrócenie przestojów technologicznych (…),
- zapewnienie pełnej serwisowalności (…).
Stan wiedzy wyjściowej i brak rozwiązań gotowych
Na moment rozpoczęcia projektu Wnioskodawca dysponował ogólną i specjalistyczną wiedzą z zakresu konstrukcji maszyn (…). Wiedza ta nie umożliwiała jednak zaprojektowania kompletnej, zintegrowanej linii (…), która spełniałaby jednocześnie wszystkie wymagania stawiane Projektowi.
Z posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy oraz przeprowadzonych analiz rynku wynika, że na rynku nie funkcjonuje gotowe rozwiązanie „z półki”, które łącznie zapewniałoby:
- bardzo wysoką wydajność,
- możliwość (…) rozbudowy (…),
- prowadzenie (…),
- spełnienie rygorystycznych kryteriów (…),
- wysoką efektywność energetyczną,
- pełną serwisowalność (…).
Niepewność technologiczna
Projekt napotyka istotne i obiektywne niepewności technologiczne, w szczególności dotyczące:
(…)
Niepewności te nie mogły zostać usunięte na etapie projektowania teoretycznego i wymagały przeprowadzenia własnych, twórczych prac projektowych, symulacyjnych, eksperymentalnych i testowych.
Zakres realizowanych prac i nowa wiedza
W ramach projektu wytwarzana jest nowa, wcześniej nieposiadana przez Wnioskodawcę wiedza techniczna, w szczególności w następujących obszarach:
1. Inżynieria mechaniczna (…).
2. Układy transportowe (…).
3. (…).
4. Automatyka i sterowanie - (…).
5. Materiałoznawstwo (…).
6. (…).
Nowa wiedza powstaje w wyniku iteracyjnego procesu: projekt; prototyp; test; analiza; modyfikacja, a jej rezultaty nie są oczywiste dla specjalistów i nie wynikają z prostego zastosowania dostępnej wiedzy.
Prototypy, testy i organizacja prac
Budowane są stanowiska i prototypy (…).
Charakter działalności badawczo-rozwojowej
Działania realizowane przez Wnioskodawcę w ramach projektu X, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ spełniają łącznie i w sposób nierozłączny wszystkie ustawowe przesłanki tej działalności, tj. mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny, zmierzają do zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich praktycznego wykorzystania, a jednocześnie nie stanowią czynności rutynowych ani okresowych.
1. Twórczy charakter działalności
Projekt ma charakter twórczy, gdyż jego realizacja prowadzi do opracowania nowego rozwiązania technologicznego, w postaci:
(…).
1. Twórczość projektu przejawia się w konieczności zaprojektowania i syntezy rozwiązań, które:
- nie są dostępne w formie gotowych produktów rynkowych,
- nie wynikają wprost z instrukcji producentów ani literatury branżowej,
- wymagają indywidualnych decyzji projektowych i autorskich kompromisów konstrukcyjnych.
Efekty prac nie są oczywiste dla specjalisty, ponieważ wymagają jednoczesnego pogodzenia sprzecznych wymagań: bardzo wysokiej wydajności, energooszczędności, higieny (…), modułowości i pełnej serwisowalności.
2. Systematyczność prowadzenia prac
Prace w Projekcie są prowadzone w sposób zaplanowany, uporządkowany i metodyczny, a nie incydentalny lub okazjonalny.
Systematyczność przejawia się w szczególności poprzez:
- określenie celu technologicznego Projektu,
- podział prac na etapy i zadania,
- stosowanie cyklu: koncepcja; projekt; prototyp; test; analiza; modyfikacja,
- dokumentowanie przebiegu prac w postaci:
- (…).
- prowadzenie wyodrębnionej ewidencji czasu pracy i kosztów zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT. Projekt jest realizowany jako długoterminowe przedsięwzięcie rozwojowe, a nie jednorazowe zadanie techniczne.
3. Cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania
Celem Projektu jest zwiększenie zasobów wiedzy technicznej Wnioskodawcy, w szczególności w zakresie:
- konstrukcji (…),
- eliminacji (…),
- zachowania materiałów i uszczelnień (…),
- aerodynamiki (…),
- integracji procesów (…).
Zdobyta wiedza jest następnie praktycznie wykorzystywana do:
- opracowania nowego produktu (…),
- zaprojektowania nowego procesu (…),
- przygotowania dokumentacji (…).
Projekt nie polega na czysto teoretycznych rozważaniach - jego celem jest zastosowanie nowej wiedzy w praktyce gospodarczej.
4. Występowanie niepewności technologicznej
Projekt jest obarczony realną i obiektywną niepewnością technologiczną, ponieważ:
- osiągnięcie zakładanych parametrów (…) nie było przesądzone na etapie rozpoczęcia prac,
- brak było gotowych rozwiązań rynkowych spełniających łącznie wszystkie wymagania Projektu,
- konieczne było przeprowadzenie eksperymentów, symulacji oraz testów prototypów.
Rezultaty prac nie mogły być przewidziane ex ante, a ich osiągnięcie wymagało iteracyjnego podejścia badawczo-rozwojowego.
5. Brak rutynowości i odtwórczości
Prace realizowane w Projekcie:
- nie polegają na rutynowych lub okresowych zmianach, nawet jeśli prowadzą do ulepszeń,
- nie mają charakteru odtwórczego,
- nie stanowią standardowych działań inżynierskich polegających na prostym dostosowaniu znanych rozwiązań.
Projekt prowadzi do powstania nowej generacji rozwiązania technologicznego w portfelu Wnioskodawcy, a nie do kosmetycznej modyfikacji istniejących produktów.
6. Kwalifikacja jako prace rozwojowe
Mając na uwadze powyższe, działania realizowane w ramach Projektu X, stanowią prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, tj. polegają na: nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności w celu tworzenia nowych produktów i procesów technologicznych, z wyłączeniem czynności rutynowych.
Prace mają charakter interdyscyplinarny i są realizowane przez konstruktorów, automatyków, specjalistów (…) i materiałoznawców. Projekt realizowany jest planowo i systematycznie, z dokumentowaniem przebiegu prac w postaci modeli CAD/CAE, protokołów testów i rejestrów zmian.
Okres realizacji i ewidencja
Prace w projekcie rozpoczęto w (…) 2025 r. (…). Projekt realizowany jest jako odrębne zlecenie (…), z prowadzoną wyodrębnioną ewidencją czasu pracy i kosztów, zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT (karty pracy, RW materiałowe, zestawienia komponentów testowych, rejestry użycia aparatury).
Ponadto, w piśmie uzupełniającym wskazali Państwo następujące informacje:
- Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu obowiązujących przepisów.
- Wnioskodawca nie korzysta i nie zamierza korzystać ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ani 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do dochodów, w stosunku do których stosowane jest odliczenie w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
- Koszty prac realizowanych w ramach Projektu X są ponoszone przez Wnioskodawcę ze środków własnych. Koszty te nie zostały i nie zostaną Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie, w szczególności w formie dotacji, refundacji, subwencji, dopłat ani innego finansowania zewnętrznego. Koszty te nie zostały i nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w inny sposób prowadzący do podwójnego odliczenia.
- Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z realizacją Projektu X stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i są ujmowane w rachunku podatkowym Wnioskodawcy zgodnie z art. 15 tej ustawy.
- Wnioskodawca uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych. Odliczenie w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową nie jest i nie będzie stosowane w odniesieniu do dochodów z zysków kapitałowych.
1) Podstawa zatrudnienia osób realizujących prace B+R
Prace badawczo-rozwojowe w ramach Projektu X są realizowane przez pracowników zatrudnionych przez Wnioskodawcę na podstawie umów o pracę.
2) Charakter wynagrodzeń
Koszty wynagrodzeń pracowników realizujących prace B+R stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wraz z finansowanymi przez Wnioskodawcę składkami na ubezpieczenia społeczne.
3) Wynagrodzenia za czas nieobecności
Przedmiotem pytania nie są wynagrodzenia za czas choroby, urlopu wypoczynkowego ani innych usprawiedliwionych nieobecności pracowników. Do kosztów kwalifikowanych uwzględniane są wyłącznie wynagrodzenia za czas faktycznie przeznaczony na realizację prac badawczo-rozwojowych, ustalony na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy.
4) Koszty materiałów, surowców i komponentów
Przedmiotem pytania są koszty materiałów, surowców i komponentów bezpośrednio zużywanych w toku prac B+R, w szczególności:
- elementy konstrukcyjne (…),
- materiały izolacyjne i uszczelnienia (…),
- komponenty (…),
- elementy instalacji (…),
- materiały zużywane w testach (…).
5) Odpłatne korzystanie z aparatury badawczej
W Projekcie wykorzystywana jest aparatura badawczo-rozwojowa niebędąca własnością Wnioskodawcy, z której korzystanie:
- nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,
- dotyczy aparatury wykorzystywanej w ramach realizacji prac B+R,
- jest dokumentowane w sposób umożliwiający przypisanie kosztów do działalności B+R.
Aparatura ta nie jest wykorzystywana wyłącznie w działalności B+R, jednak koszty kwalifikowane są ustalane wyłącznie w części przypadającej na faktyczne wykorzystanie w pracach badawczo-rozwojowych.
6) Odpisy amortyzacyjne
Przedmiotem pytania są odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności B+R, w szczególności:
- stanowisk prototypowych,
- urządzeń pomiarowych i testowych,
- elementów infrastruktury laboratoryjnej,
- oprogramowania (…) wykorzystywanego w projektowaniu i testach.
Odpisy amortyzacyjne są zaliczane do kosztów kwalifikowanych wyłącznie w części odpowiadającej wykorzystaniu tych składników w działalności badawczo-rozwojowej.
7) Ekspertyzy, opinie i usługi badawcze
Przedmiotem pytania nie są koszty ekspertyz, opinii ani usług badawczych nabywanych od podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
8) Inne koszty
Przedmiotem pytania nie są inne koszty poza wyżej wskazanymi kategoriami kosztów kwalifikowanych.
Pytanie
Czy opisane we wniosku działania realizowane przez Wnioskodawcę w ramach projektu X stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawy o CIT), a w konsekwencji, czy ponoszone w związku z realizacją tego projektu wydatki - w zakresie, w jakim spełniają warunki ustawowe - mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane i podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową na podstawie art. 18d-18e ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, działania realizowane w ramach projektu X stanowią działalność badawczo-rozwojową, w szczególności prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. W konsekwencji, wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z tym projektem, o ile:
- zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
- nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie,
- nie zostały objęte innymi preferencjami podatkowymi w sposób prowadzący do podwójnego odliczenia,
- zostały wyodrębnione w ewidencji rachunkowej zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT,
mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane i odliczone od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 18d-18e ustawy o CIT.
Uzasadnienie stanowiska
1. Spełnienie definicji działalności badawczo-rozwojowej (art. 4a pkt 26 CIT)
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, przez działalność badawczo-rozwojową rozumie się działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Jak wykazano w opisie stanu faktycznego:
- Projekt ma charakter twórczy (…);
- prace są prowadzone systematycznie, według zaplanowanej metodyki, z dokumentowanymi iteracjami projektowymi i testowymi;
- celem Projektu jest zwiększenie zasobów wiedzy technicznej Wnioskodawcy oraz ich praktyczne wykorzystanie w nowym produkcie i procesie technologicznym;
- Projekt jest obarczony realną niepewnością technologiczną, a jego rezultaty nie były możliwe do przewidzenia ex ante;
- prace nie mają charakteru rutynowego ani odtwórczego.
Tym samym, Projekt spełnia wszystkie przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o CIT.
2. Kwalifikacja jako prace rozwojowe (art. 4a pkt 28 CIT)
Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT (w zw. z przepisami ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), prace rozwojowe obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności w celu tworzenia nowych lub istotnie ulepszonych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem czynności rutynowych i okresowych zmian.
Działania realizowane w Projekcie:
- polegają na łączeniu i kształtowaniu wiedzy z zakresu mechaniki, (…), automatyki, materiałoznawstwa i higieny procesowej,
- prowadzą do powstania nowego produktu i nowego procesu technologicznego,
- wymagają przeprowadzenia prototypów, testów i walidacji,
- nie polegają na rutynowych ulepszeniach ani adaptacjach istniejących rozwiązań.
W konsekwencji, Projekt należy zakwalifikować jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.
3. Prawo do skorzystania z ulgi B+R (art. 18d-18e CIT)
Skoro Projekt stanowi działalność badawczo-rozwojową, Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z ulgi B+R, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT, przy spełnieniu warunków ustawowych.
W szczególności:
- wydatki ponoszone w Projekcie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT,
- koszty te nie są i nie będą Spółce zwracane w jakiejkolwiek formie,
- Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień SSE ani PSI (art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a CIT),
- ulga B+R nie jest stosowana do dochodów z zysków kapitałowych,
- prowadzona jest wyodrębniona ewidencja kosztów i czasu pracy zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.
W zakresie, w jakim faktycznie dotyczą prac B+R realizowanych w Projekcie X, za koszty kwalifikowane mogą zostać uznane w szczególności:
- wynagrodzenia pracowników oraz współpracowników wraz z należnymi składkami - proporcjonalnie do czasu pracy przeznaczonego na B+R,
- materiały, surowce i komponenty zużyte do budowy i testów prototypów,
- odpłatne korzystanie z aparatury badawczo-rozwojowej oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych i WNiP wykorzystywanych w B+R.
Konkluzja
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy działania realizowane w ramach projektu X stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, a ponoszone w związku z tym wydatki - przy spełnieniu warunków ustawowych - mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane i odliczone w ramach ulgi B+R na podstawie art. 18d-18e ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”):
podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,
ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
badania naukowe są działalnością obejmującą:
a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego pytania wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.
Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).
Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).
Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).
Opierając się na powyższych wyjaśnieniach uznaję, że opisane we wniosku działania realizowane w ramach projektu X stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
Zatem, Państwa stanowisko w tym zakresie, jest prawidłowe.
Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
Na podstawie art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,
Za koszty kwalifikowane uznaje się:
1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;
4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
Art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., stanowi, że:
za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Zgodnie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.,
kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
W myśl art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,
odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.,
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z którym,
podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
- podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
- koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu u.p.d.o.p.,
- koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.,
- ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
- jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,
- w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
- podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
- kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.d.o.p.,
- koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.
Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „updof”):
za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
W rezultacie, ponoszone przez Państwa koszty wynagrodzeń pracowników, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania.
Odnosząc się natomiast do kosztów materiałów i surowców wykorzystywanych przy pracy nad realizacją Projektu ponoszonych przez Spółkę, należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.
W opisie stanu faktycznego wskazali Państwo, że ponosicie koszty materiałów, surowców i komponentów bezpośrednio zużywanych w toku prac B+R, w szczególności:
- elementy konstrukcyjne (…),
- materiały izolacyjne i uszczelnienia (…),
- komponenty (…),
- elementy instalacji (…),
- materiały zużywane w testach (…).
Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
Jeżeli chodzi o pojęcie „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Wobec powyższego, możecie Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., koszty materiałów i surowców wykorzystywanych przy pracy nad realizacją projektu X.
Z opisu sprawy wynika również, że w projekcie wykorzystywana jest aparatura badawczo-rozwojowa niebędąca własnością Wnioskodawcy, z której korzystanie:
- nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,
- dotyczy aparatury wykorzystywanej w ramach realizacji prac B+R,
- jest dokumentowane w sposób umożliwiający przypisanie kosztów do działalności B+R.
Wskazali Państwo, że aparatura ta nie jest wykorzystywana wyłącznie w działalności B+R, jednak koszty kwalifikowane są ustalane wyłącznie w części przypadającej na faktyczne wykorzystanie w pracach badawczo-rozwojowych.
Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.p.,
za koszty kwalifikowane uznaje się odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciem aparatury naukowo-badawczej.
W świetle wyjaśnień Głównego Urzędu Statystycznego, aparatura naukowo-badawcza, to zestawy urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych (zazwyczaj wyższych o kilka rzędów dokładności pomiaru w stosunku do typowej aparatury stosowanej dla celów produkcyjnych lub eksploatacyjnych). Do aparatury naukowo-badawczej nie zalicza się sprzętu komputerowego i innych urządzeń nie wykorzystywanych bezpośrednio do realizacji prac B+R.
Jeszcze raz podkreślam, że z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności opodatkowania, przepisy dotyczące ulg, w tym dotyczące ulgi badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.
Z treści art. 18d ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.p., jednoznacznie wynika, że aparatura badawczo-rozwojowa musi być wykorzystywana wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Ustawowe wyrażenie o „wyłącznym wykorzystywaniu” należy rozumieć jako ich przeznaczenie tylko (jedynie) do prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem „wyłączny” to „wyłączający wszystkich innych, wszystko inne; nie mający obok siebie innego; przysługujący jednej osobie, niedostępny dla innych; jedyny, osobny” (tak w Słowniku języka polskiego, red. M. Szymczak, T. III, Wyd. PWN, Warszawa 1984, str. 816).
Jak wynika z wniosku, w Państwa przypadku aparatura nie jest wykorzystywana wyłącznie w działalności B+R. Bez względu na sprawę pozostaje fakt, że koszty kwalifikowane są ustalane wyłącznie w części przypadającej na faktyczne wykorzystanie aparatury w pracach badawczo rozwojowych. Celem ustawodawcy było ograniczenie możliwości skorzystania z ulgi B+R w stosunku do aparatury, która w tym samym czasie, a zatem jednocześnie (równolegle) byłaby użytkowana do celów badawczo-rozwojowych i innych np. produkcyjnych.
W kontekście powyższego, nie mogę zgodzić się ze stanowiskiem, zgodnie z którym, są Państwo uprawnieni do uwzględniania w podstawie obliczania ulgi wydatków z tytułu odpłatnego korzystania z aparatury badawczej, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej realizowanej w ramach projektu X, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.p.
Tym samym, Państwa stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
Z opisu sprawy wynika ponadto, że dokonują Państwo odliczenia odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności B+R, w szczególności:
- stanowisk prototypowych,
- urządzeń pomiarowych i testowych,
- elementów infrastruktury laboratoryjnej,
- oprogramowania (…) wykorzystywanego w projektowaniu i testach.
W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiły koszty kwalifikowane.
Kosztem kwalifikowanym może być tym samym tylko taki odpis amortyzacyjny, który spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
Tak więc, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
Natomiast, jeżeli będą służyć one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p. sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Podsumowując, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych mogą stanowić koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., ale tylko w takiej części, w jakiej służą one prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej.
Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się ze stanowiskiem, zgodnie z którym mogą Państwo dokonać odliczenia jako kosztów kwalifikowanych kosztów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w ramach realizacji X, zgodnie z art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.
Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy opisane we wniosku działania realizowane przez Wnioskodawcę w ramach projektu X stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawy o CIT), a w konsekwencji, czy ponoszone w związku z realizacją tego projektu wydatki - w zakresie, w jakim spełniają warunki ustawowe - mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane i podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową na podstawie art. 18d-18e ustawy o CIT:
- w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wydatków ponoszonych z tytułu odpłatnego korzystania z aparatury badawczej wykorzystywanej na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.p., jest nieprawidłowe;
- w pozostałym zakresie, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo