Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.822.2025.1.JMS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa polskiego, zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce oraz podatnikiem CIT, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Głównym przedmiotem działalności Spółki była do tej pory produkcja modułów i baterii (…). Niemniej jednak w ostatnim czasie Spółka zawarła z P. Sp. z o.o. („P.”) umowę na budowę Magazynu Energii Elektrycznej („magazyn energii”). W ramach umowy Wnioskodawca zobowiązał się zaprojektować i zrealizować w formule „pod klucz” kompletny magazyn energii.

Umowa na budowę Magazynu Energii Elektrycznej – kluczowe regulacje

Zawarta umowa ma charakter tzw. kontraktu długoterminowego rozliczanego etapami – planowo prace mają być realizowane w latach 2025-2027. Zakres czynności, do jakich zobowiązuje się Spółka (podzielonych na etapy), określony jest w tzw. harmonogramie realizacji stanowiącym załącznik do umowy, który obejmuje w szczególności:

1.  przygotowanie dokumentacji i pozyskanie odpowiednich decyzji i pozwoleń (etap 1, 2, 3a, 3b, 9, 10, 12, 13, 16);

2.  objęcie i przygotowanie terenu budowy (etap 2, 3a, 3b);

3.  dostawę tzw. zasobników energii – urządzeń stanowiących zasadniczy element magazynu energii (etap 4), a także urządzeń i instalacji niezbędnych do ich użytkowania (etap 6, 7);

4.  wykonanie prac budowlanych, w tym instalacyjnych, przeprowadzenie prób, testów, pomiarów i badań, a także zintegrowanie magazynu energii z odpowiednimi systemami oraz wykonanie prac towarzyszących (etap 5, 8, 11, 14);

5.  przeszkolenie personelu P. (etap 15);

6.  uruchomienie magazynu energii i przekazanie go do eksploatacji (etap 17).

Umowa przewiduje zatem podzielenie prac na 17 etapów. Potwierdzenie zakończenia każdego z nich wiąże się z podpisaniem przez strony odpowiedniego protokołu odbioru, po którym Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawienia faktury i rozliczenia za dany etap prac. Po zakończeniu wszystkich prac nastąpi podpisanie protokołu przyjęcia magazynu energii do eksploatacji.

Własność towarów i materiałów wykorzystywanych do budowy magazynu energii przechodzi na P. we wcześniejszym z następujących momentów – ich dostarczenia na teren budowy, zapłaty za fakturę dokumentującą wykonanie etapu (w wykonaniu którego te towary i materiały zostały dostarczone) lub przyjęcia (kompletnego) magazynu energii do eksploatacji (czyli zakończenia prac). Jednakże ryzyko utraty, zniszczenia i uszkodzenia dostarczonych urządzeń lub materiałów lub efektów wykonanych prac (oraz odpowiedzialność za zabezpieczenie i nadzór nad nimi) spoczywa na Wnioskodawcy do momentu podpisania przez P. protokołu przejęcia magazynu energii do eksploatacji.

Przy okazji realizacji etapów nr 2, 3a, 3b, 9, 10, 11, 12, 13, 14 oraz 16, w ramach procedury odbiorowej Spółka zobowiązana jest dodatkowo do sporządzenia lub uzyskania i późniejszego przekazania dokumentacji związanej z realizacją danego etapu, np. kopii decyzji urzędu dotyczącej uzyskania pozwolenia na budowę z klauzulą ostateczności (etap 3). Wnioskodawca zaznacza, że do przekazania takiej dokumentacji dochodzi każdorazowo przed podpisaniem protokołu odbioru za dany etap.

Na moment złożenia tego wniosku Spółka wykonała i zafakturowała trzy pierwsze etapy prac (etap 1, 2, 3a i 3b) obejmujące m.in.:

(i.)    wykonanie harmonogramu realizacji i dostaw,

(ii.)      wykonanie projektu budowlanego i złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę oraz

(iii.)    uzyskanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę magazynu energii wraz z jej przekazaniem P.

Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za wybudowanie magazynu energii zostało ustalone w kwocie ryczałtowej. Na podstawie faktury wystawionej po obustronnie podpisanym protokole odbioru, Spółka otrzymuje część wynagrodzenia, która została przewidziana w umowie (ustalony procent łącznej wartości całej umowy). Największa część wynagrodzenia należna jest za zrealizowanie etapu 4, obejmującego dostarczenie zasobników energii, które również odbywa się etapowo (ok. 72% wynagrodzenia). W trakcie dostaw zasobników nie dochodzi do żadnych rozliczeń ani do wystawiania faktur – poza jedną wystawioną i rozliczoną po dostawie wszystkich zasobników, potwierdzonej podpisanym protokołem odbioru za zrealizowanie całego etapu.

Wynagrodzenie należne Spółce po realizacji poszczególnych etapów ma charakter ostateczny, definitywny i bezzwrotny – umowa nie przewiduje możliwości jego zwrotu w przypadku odstąpienia od umowy po wykonaniu danego etapu prac.

Umowa przewiduje jednocześnie zapłatę jednej zwrotnej zaliczki („Zaliczka”) w wysokości 15% całkowitego wynagrodzenia, która została faktycznie otrzymana przez Spółkę po zrealizowaniu dwóch pierwszych etapów realizacji (w trakcie wykonywania kolejnych) w kwocie odpowiadającej 15% wartości całkowitego wynagrodzenia pomniejszonego o wynagrodzenie należne za zrealizowane etapy. Zaliczka będzie rozliczana w taki sposób, że 15% wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za poszczególne etapy realizacji (oprócz dwóch pierwszych, których zaliczka nie objęła) będzie potrącane z Zaliczki, do momentu pełnego jej rozliczenia.

Dla celów rachunkowych oraz podatkowych Wnioskodawca będzie kwalifikował przedmiotową transakcję jako świadczenie usług budowlanych – za wyjątkiem etapu 4 (obejmującego dostawę zasobników energii), które ze względu na dominującą wartość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tytułu jego realizacji, będzie rozpoznawany osobno jako sprzedaż wyrobów gotowych.

W związku z realizacją umowy, Wnioskodawca ponosi koszty, do których można zaliczyć m.in. koszty związane z wykonaniem projektów budowlanych wraz z dokumentacją oraz uzyskaniem niezbędnych pozwoleń, koszty poniesione podczas wykonywania prac budowlanych, w tym na zakup materiałów, narzędzi, wyposażenia, utrzymania urządzeń, wydatki poniesione w ramach dostaw zasobników energii oraz prac instalacyjnych i montażowych, koszty poniesione na przeprowadzanie testów oraz szkoleń dla personelu P., a także koszty usług obcych nabytych w trakcie realizacji umowy, np. usługi podwykonawcze czy transportowe.

Spółka kwalifikuje powyżej wskazane koszty do kategorii kosztów bezpośrednio związanych z osiągniętymi przychodami (kwestia ta nie jest przedmiotem tego wniosku). Ze względu na specyfikę kontraktów długoterminowych, których realizacja jest podzielona na etapy może jednak dojść do sytuacji, gdy faktycznie poniesione koszty związane z danym etapem zdecydowanie przekroczą uzyskiwany z danego etapu przychód lub są znacząco niższe (niewspółmiernie) do przychodu. W związku z tym, celem jak najdokładniejszego odzwierciedlenia wysokości rozpoznanych kosztów podatkowych przyporządkowanych bezpośrednio do osiągniętych przychodów, Spółka planuje zastosować niżej opisaną metodę służącą zachowaniu współmierności przychodów i kosztów uzyskania przychodów.

Spółka zamierza rozpoznawać koszty uzyskania przychodów związane z realizacją umowy proporcjonalnie do uzyskiwanych przychodów z kolejnych, zakończonych etapów realizacji, tj. proporcjonalnie do stopnia zaawansowania realizacji kontraktu. Punktem wyjścia do zastosowania tego mechanizmu będzie wyznaczenie współczynnika ustalanego według udziału wszystkich rozpoznanych na dany moment przychodów w całościowej wartości umowy ogółem (tj. do wynagrodzenia ryczałtowego ustalonego w umowie). Kolejnym krokiem będzie przemnożenie tego współczynnika przez wartość wszystkich zabudżetowanych kosztów bezpośrednich szacowanych na realizację umowy, a w razie ich modyfikacji względem pierwotnie określonego budżetu w związku ze zmianą cen materiałów czy kosztów usług podwykonawców – aktualizowanych na bieżąco. Uzyskana w ten sposób wartość będzie odpowiadać maksymalnej wartości kosztów bezpośrednich możliwych do rozpoznania.

Zarówno koszty jak i przychody będą rozliczane narastająco w stosunku do poprzednich okresów rozliczeniowych, aby obiektywnie odzwierciedlić stopień zaawansowania prac, co w praktyce oznacza, że wraz z rozliczeniem za każdy kolejny okres wyznaczenie opisanego współczynnika będzie następować z uwzględnieniem przychodów rozpoznanych już w poprzednich okresach (współczynnik będzie rósł proporcjonalnie z każdym rozliczonym etapem prac). Tak samo, przy wyznaczaniu wartości kosztów uzyskania przychodów Spółka każdorazowo uwzględni kwoty dotychczas rozpoznane w kosztach podatkowych we wszystkich okresach.

Spółka wskazuje również, że do czasu zakończenia realizacji umowy, koszty bezpośrednie będą rozpoznawane w wysokości nie wyższej niż koszty rzeczywiście poniesione, tak aby przyjęta metoda nie prowadziła do uchybienia przepisom prawa podatkowego w zakresie zasad rozliczania kosztów podatkowych, w tym w szczególności zasady realnego poniesienia kosztu – a także, aby koszty te nie wpływały sztucznie na zawyżenie bądź zaniżenie wyników finansowych Spółki i tym samym na wysokość straty lub dochodu. Natomiast w sytuacji gdy wszystkie dotychczasowe koszty rzeczywiście poniesione będą wyższe od wyznaczonego za pomocą współczynnika limitu to ustalona w ten sposób „nadwyżka” stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w okresach przyszłych.

W związku z zakwalifikowaniem umowy przez Wnioskodawcę w części jako świadczenie usługi budowlanej (etapy 1-3b i 5-17) oraz wydzieleniem etapu 4 jako dostawy towarów, Spółka będzie rozpoznawać bezpośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z powyższą metodą przy okazji realizacji wszystkich etapów – za wyjątkiem etapu 4. W związku z tym Spółka z wartości przychodów oraz budżetowanych kosztów wyłączy tę część, która przypada na dostawę zasobników energii (realizację etapu 4). Natomiast koszty bezpośrednie poniesione na realizację tego etapu, po ich wyodrębnieniu, będą rozliczane jako koszty sprzedanych towarów, potrącane w momencie uzyskania przychodu z tytułu ich dostawy.

Wnioskodawca ponosi również koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w realizację umowy oraz związanych z nimi składek na ubezpieczenia społeczne. Tego rodzaju wydatki są co do zasady zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem terminowej ich zapłaty. W związku z tym wydatki związane z zatrudnieniem (wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę i związane z nimi składki na ubezpieczenia społeczne) również zostaną wyłączone z puli kosztów budżetowanych na potrzeby metody.

Spółka wyjaśnia, że zarówno rozliczenie kosztów bezpośrednich poniesionych na realizację etapu 4 (dostawa zasobników energii) oraz związanych z wydatkami poniesionymi na zatrudnienie pracowników zaangażowanych w realizację umowy nie są objęte zakresem tego wniosku.

Pytania

1.  Czy Spółka prawidłowo uznaje, że momentem uzyskania przychodu (w rozumieniu ustawy o CIT) jest chwila podpisania odpowiedniego protokołu realizacji zarówno w odniesieniu do usługi budowlanej (etapy 1-3b i 5-17) jak i dostawy towarów (etap 4)?

2.  Czy otrzymanie przez Spółkę Zaliczki skutkuje koniecznością rozpoznania z tego tytułu przychodu w momencie jej otrzymania?

3.  Czy w świetle art. 15 ust. 4 ustawy o CIT rozpoznawanie (rozliczanie) przez Spółkę kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami zgodnie z metodą opisaną w stanie faktycznym jest podejściem prawidłowym?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

1.  momentem uzyskania przychodu (w rozumieniu ustawy o CIT) jest chwila podpisania odpowiedniego protokołu realizacji zarówno w odniesieniu do usługi budowlanej (etapy 1 -3b i 5‑17) jak i dostawy towarów (etap 4);

2.  otrzymanie przez Spółkę Zaliczki nie skutkuje koniecznością rozpoznania z tego tytułu przychodu w momencie jej otrzymania;

3.  w świetle art. 15 ust. 4 ustawy o CIT rozpoznawanie (rozliczanie) przez Spółkę kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami zgodnie z metodą opisaną w stanie faktycznym jest podejściem prawidłowym.

Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przychodem w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT są przy tym jedynie definitywne (bezzwrotne), trwałe i bezwarunkowe przysporzenia majątkowe. Przysporzenia takie muszą posiadać cechę pewności, nie podlegać żadnym zmianom oraz nie mogą istnieć w stosunku do nich roszczenia zwrotne.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Moment zaliczenia uzyskanych z działalności gospodarczej przysporzeń do przychodów określa z kolei art. 12 ust. 3a, 3c, 3d i 3e ustawy o CIT. Z treści art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wynika, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności. Z kolei w myśl art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Z powyższych przepisów wynika generalna zasada, zgodnie z którą przychód podatkowy dla celów CIT powstaje w najwcześniejszym z trzech możliwych momentów:

-     wydania rzeczy lub wykonania usługi (także częściowego wykonania),

-     wystawienia faktury,

-     uregulowania należności.

W konsekwencji, aby ustalić w którym momencie powstanie przychód z tytułu realizacji umowy, konieczne jest zidentyfikowanie dnia wykonania płynących z kontraktu długoterminowego zobowiązań wobec kontrahenta (bądź częściowego wykonania tych zobowiązań), gdyż ten dzień wyznacza moment powstania przychodu.

Wnioskodawca traktuje przedmiotową transakcję jako świadczenie usług budowlanych (zgodnie z charakterem i celem umowy), za wyjątkiem etapu 4 obejmującego dostawę zasobników energii, który ze względu na dominującą wartość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tytułu jego realizacji, Spółka zdecydowała się rozpoznać na potrzeby CIT osobno – jako sprzedaż wyrobów gotowych. W ocenie Spółki koncepcja świadczenia kompleksowego, znana i wykorzystywana na potrzeby kwalifikacji transakcji dla celów VAT ma ograniczone przełożenie w przypadku kwalifikacji transakcji w CIT. W przypadku przepisów CIT, ustawodawca nie wprowadził bowiem żadnych szczególnych regulacji, które skutkowałyby scaleniem obu czynności.

W związku z powyższą klasyfikacją Wnioskodawca zamierza rozpoznawać przychody podatkowe z realizacji etapów 1-3b oraz 5-17 z chwilą ich zakończenia potwierdzonego podpisaniem odpowiedniego protokołu odbioru etapu realizacji – jako moment tożsamy z częściowym wykonaniem usług. Z kolei przychód z realizacji etapu 4 Wnioskodawca zamierza rozpoznać z chwilą zakończenia dostaw wszystkich zasobników energii, również potwierdzonych podpisanym protokołem odbioru – jako moment tożsamy z wydaniem rzeczy.

Moment rozpoznania przychodu dla etapów 1-3b oraz 5-17 (usługa budowlana)

Ustawa o CIT nie określa momentu w jakim należy uznać, że usługa została faktycznie wykonana, czy też wykonana częściowo; nie wskazuje także sposobu pozwalającego na uznanie danego etapu usługi za zakończony. Określenie momentu wykonania świadczenia, będzie zatem wynikało ze specyfiki danego świadczenia oraz postanowień umów zawartych między ich stronami.

Przedmiotem umowy zawartej pomiędzy Spółką a P. jest realizacja usług budowlano-montażowych obejmujących zaprojektowanie i zrealizowanie w formule „pod klucz” kompletnego magazynu energii. Umowa ma charakter kontraktu długoterminowego rozliczanego etapami zgodnie z przyjętym przez strony umowy harmonogramem realizacji. Potwierdzenie zakończenia każdego etapu wiąże się z podpisaniem odpowiedniego protokołu odbioru po podpisaniu którego Spółka jest uprawniona do wystawiania faktury, na podstawie której dochodzi do rozliczenia prac. Zakończenie prac protokołem stanowi specyfikę w przypadku świadczeń tego rodzaju kontraktów długoterminowych i to on pozwala określić faktyczne wykonanie danego kontraktu oraz prawidłowo określić wartość zrealizowanych świadczeń.

Ponadto strony umowy mogą dowolnie ustalić jaki zakres prac/usług uznają za wykonane świadczenie. Jeżeli strony zawartej umowy ustalą, że zakres prac/usług wynikających z umowy jest podzielony na poszczególne etapy, zasadne jest uznanie, że taki etap stanowi wykonanie wyodrębnionej części całości (usługi).

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego, w przypadku realizacji części umowy zakwalifikowanej jako świadczenie usługi budowlanej, tj. etapów 1-3b oraz 5-17, przychód podatkowy powstanie w dniu realizacji danego etapu, czyli podpisania przez P. protokołu odbioru realizacji lub protokołu przejęcia magazynu do eksploatacji (w wartościach przypisanych do danych realizowanych etapów prac). To właśnie ten moment należy uznać za moment częściowego wykonania usługi oraz będzie najwcześniejszym z momentów wskazanych w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT – nastąpi on bowiem przed wystawieniem faktury i przed dokonaniem płatności na jej podstawie.

Moment rozpoznania przychodu dla etapu 4 (dostawa towarów)

W tym przypadku przepisy ustawy o CIT również nie zawierają szczególnych uregulowań dotyczących określenia momentu wydania rzeczy. Prawo podatkowe nie definiuje pojęcia takiego jak „wydanie rzeczy”, dlatego należy interpretować je zgodnie z potocznym rozumieniem znaczenia słów składających się na to pojęcie. Słowo „wydać” oznacza „dać, przydzielić coś komuś” . Nie należy zatem utożsamiać pojęcia „wydania rzeczy” z pojęciem „przeniesienia własności”. Ustalając relacje pomiędzy tymi pojęciami, należy stwierdzić, że „wydanie rzeczy” jest pojęciem szerszym niż „przeniesienia własności”. Wydanie rzeczy jest nie tyle przeniesieniem prawa własności, co przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem. Istotna tutaj jest przede wszystkim możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Dla ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego bez znaczenia pozostaje fakt, kiedy towary przechodzą na własność kontrahentów. Istotne jest natomiast, kiedy towary zostaną kontrahentowi wydane.

Zatem dla ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego bez znaczenia pozostaje to, kiedy towary przechodzą na własność kontrahenta – istotne jest natomiast, kiedy towary zostaną kontrahentowi wydane (będzie nimi władał w sensie ekonomicznym).

W kontekście realizacji etapu 4 umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a P., zgodnie z harmonogramem realizacji, dostawa zasobników energii odbywa się etapowo. Jednakże dopiero po dostarczeniu wszystkich zasobników następuje obustronne podpisanie protokołu odbioru, który potwierdza zgodność wszystkich dostaw z warunkami umowy – po uprzednim wykonaniu wszystkich czynności niezbędnych do zapewnienia zgodności dostarczonego towaru z wymogami określonymi w umowie. W trakcie etapowych dostaw zasobników nie dochodzi do żadnych rozliczeń ani do wystawiania faktur.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego to właśnie ten moment (podpisanie protokołu) należy uznać za faktyczny moment wydania rzeczy, ponieważ dopiero wtedy P. uzyskuje możliwość pełnego i swobodnego dysponowania przedmiotem umowy zgodnie z jego przeznaczeniem przewidzianym na tym etapie realizacji.

Z związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, że moment podpisania protokołu odbioru (wydanie rzeczy) nastąpi przed wystawieniem faktury oraz przed dokonaniem płatności, oznacza to, że przychód z tytułu realizacji etapu 4 powstanie w momencie podpisania tego protokołu, bowiem dopiero po jego podpisaniu można twierdzić, że etap polegający na dostawie zasobników energii został wykonany.

Ponadto, dopiero w momencie podpisania protokołu odbioru za realizację etapu 4 po stronie Wnioskodawcy powstanie bezwarunkowa i bezzwrotna należność (definitywny charakter), którą można uznać za przychód podatkowy. W ocenie Spółki wzmacnia to argumentację, że przychód powinien być rozpoznany po zakończeniu wszystkich dostaw zasobników i ich zbiorczym, formalnym odbiorze, a nie sukcesywnie przy każdej częściowej dostawie, z tytułu których Wnioskodawcy nie przysługują częściowe definitywne należności.

Wnioskodawca zaznacza przy tym, że w praktyce moment rozpoznania przychodu w ramach realizacji etapu 4 (dostawa towarów) będzie analogiczny względem pozostałych etapów, tj. 1-3b oraz 5-17 (częściowe wykonanie usług).

Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Regulacja zawarta w tym przepisie stanowi odstępstwo od ogólnych reguł ustalania przychodów z działalności gospodarczej, a warunkiem jego zastosowania jest uznanie, że otrzymane kwoty mają charakter zaliczek (zadatków) na poczet towarów i usług, które zostaną dostarczone (wykazane) w następnych okresach sprawozdawczych.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Zatem przysporzenie uważane za przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny, podczas gdy kwoty niestanowiące na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT przychodu, nie mają takiego charakteru ze względu na możliwość ich zwrotu przed terminem dostawy towaru czy wykonania usług, na poczet których zostały wpłacone.

Zgodnie ze stanem faktycznym, umowa pomiędzy Spółką a P. przewiduje zapłatę jednej zaliczki w wysokości 15% wynagrodzenia. Przedmiotowa Zaliczka ze względu na jej zwrotny charakter podlega co do zasady (w ocenie Spółki) dyspozycji art. 12 ust. 4 pkt 1, co w praktyce oznacza, że przychód z jej tytułu nie powinien zostać rozpoznany w momencie jej otrzymania.

Na podstawie literalnej wykładni art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, w analizowanym przepisie jest mowa o pobranych wpłatach na poczet „wykonanych dostaw towarów i usług”, co sugeruje, że wyłączenie możliwości rozpoznania przychodów podatkowych odnosi się do płatności za prace, które mają zostać zakończone w przyszłości, niezależnie od momentu ich rozpoczęcia. W związku z tym, w opinii Spółki, otrzymana Zaliczka nie stanowi przychodu podatkowego zarówno w części odnoszącej się do etapów, których realizacja na moment otrzymania Zaliczki nie została rozpoczęta jak również tych etapów, których realizacja się rozpoczęła ale jeszcze nie zakończyła (przykładowo etap 3a oraz 3b).

Spółka wyjaśnia przy tym, że kwota Zaliczki będzie efektywnie rozpoznana jako przychód Wnioskodawcy, w momencie jej zaliczenia na poczet wynagrodzenia za poszczególne etapy prac (tj. z chwilą podpisania protokołu dokumentującego zakończenie danego etapu prac, Spółka rozpozna przychód w kwocie wynagrodzenia odpowiadającego temu etapowi – przy czym część tego wynagrodzenia zostanie rozliczona z otrzymana wcześniej przez Spółkę Zaliczką).

Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3

Dla potrzeb ustalenia momentu ujęcia poniesionych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. Przedmiotem tego wniosku są tzw. koszty bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód).

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT koszty takie, poniesione w latach poprzedzających dany rok podatkowy oraz w danym roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c. Generalną zasadą rozliczania kosztów bezpośrednich jest zatem ujęcie (potrącenie) ich w rachunku podatkowym w roku osiągnięcia odpowiadających im przychodów.

Podkreślić należy, że przepisy podatkowe nie regulują zasad rozliczania kosztów długoterminowych kontraktów budowlanych – a w szczególności tego, w jaki sposób podatnik winien przypisać poniesione wydatki do zrealizowanego przychodu, wynikającego z zakończenia poszczególnych etapów prac w ramach kontraktu. Przyjmuje się, że w tym zakresie należy kierować się więc ogólnymi zasadami wyrażonymi w art. 15 ust. 4 – ust. 4e ustawy o CIT, co w praktyce oznacza, iż koszty uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane współmiernie do osiąganych przychodów.

Pomimo braku formalnie wyodrębnionych regulacji w zakresie metod przyporządkowania wydatków do kosztów bezpośrednich, wykładnia art. 15 ust. 4 ustawy o CIT pozwala przyjąć pogląd (potwierdzony w licznych interpretacjach indywidualnych), zgodnie z którym podatnik ma możliwość zastosowania proporcjonalnej alokacji kosztów bezpośrednich do przychodu generowanego w związku z częściową realizacją prac, przy zastosowaniu takiej metody alokacji, która zapewni współmierne rozliczenie kosztów bezpośrednich do przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, wymóg ten spełnia opisana w stanie faktycznym metoda, której fundamentem jest rozpoznawanie kosztów bezpośrednich proporcjonalnie do przychodów osiąganych sukcesywnie z realizacji poszczególnych etapów umowy. Metoda opisana przez Spółkę uwzględnia bowiem stopień zaawansowania prac ustalany narastająco w stosunku do wykazanych przez Spółkę przychodów podatkowych z tytułu realizacji danego etapu kontraktu długoterminowego (w części zakwalifikowanej przez Spółkę jako świadczenie usług budowlanych).

Rozpoznawanie bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów związanych z realizacją umowy (etap 1-3b oraz 5-17) proporcjonalnie do przychodów uzyskiwanych z kolejnych, zakończonych etapów realizacji przełoży się w praktyce na rozpoznanie kosztów w sposób współmierny do osiąganych przychodów, zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie potwierdza ugruntowane stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przedstawiane konsekwentnie w interpretacjach indywidualnych, np.:

z dnia 28 lutego 2025 r. o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.789.2024.1.AW,

z dnia 14 lutego 2025 r. o sygn. 0114-KDIP2-2.4010.682.2024.1.AS,

z dnia 5 kwietnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.73.2024.1.AND,

z dnia 26 marca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1 -1.4010.18.2024.3.BS,

z dnia 4 marca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.4.2024.1.AN,

z dnia 25 sierpnia 2023 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.267.2023.1.AS,

z dnia 10 czerwca 2021 r. o sygn. 0111-KDIB-2.4010.176.2021.1.MS,

z dnia 11 marca 2021 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.12.2021.1.AP,

z dnia 24 stycznia 2020 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.543.2019.1.MK,

z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. 0114-KDIP2-2.4010.279.2019.1.SJ,

z dnia 26 kwietnia 2019 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.85.2019.1.AR,

z dnia 7 lipca 2017 r. o sygn. 0114-KDIP2-3.4010.306.2017.1.PS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie precyzuje – poprzez przykładowe wyliczenie – rodzaje podlegających opodatkowaniu tym podatkiem przysporzeń majątkowych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Powyższe oznacza, że co do zasady przysporzenie majątkowe uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie kasowej. Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane z działalnością gospodarczą, które dla celów podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznawane są na zasadzie memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w której stały się należne, niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie je otrzymał.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje Wnioskodawcy uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Zasady podatkowego rozpoznawania momentu uzyskania przychodów, określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, uregulowane zostały w art. 12 ust. 3a-3g tej ustawy.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT :

Przepis art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wyraża zasadę, zgodnie z którą momentem istotnym dla ustalenia przychodu jest wykonanie świadczenia.

Postanowienia wyżej powołanych przepisów nie mają jednak zastosowania w sytuacjach, o których mowa w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. W myśl powyższego przepisu:

Natomiast art. 12 ust. 3e ww. stanowi, że:

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, iż przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku świadczenia usług powstaje w dniu wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Wyjątek od tej zasady stanowi:

·      wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wykonanie usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,

·      uregulowanie należności przed wykonaniem usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.

W kontekście art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, moment powstania przychodu z tytułu usługi, w tym także usług budowlanych, ustalany jest z uwzględnieniem w pierwszej kolejności momentu wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, jednak przychód ten powstaje nie później niż z dniem wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Ustawa o CIT nie określa momentu w jakim należy uznać, że usługa została faktycznie wykonana, czy też wykonana częściowo; nie wskazuje także sposobu pozwalającego na uznanie danego etapu usługi za zakończony. Określenie momentu wykonania świadczenia, będzie zatem wynikało z postanowień umów zawartych między ich stronami. Strony mogą bowiem dowolnie ustalić, jaki zakres prac/usług uznają za wykonane świadczenie. Jeżeli strony zawartej umowy ustalą, że zakres prac/usług wynikających z umowy jest podzielony na poszczególne etapy, zasadne jest uznanie, że taki etap, stanowi wykonanie wyodrębnionej części całości (usługi). W konsekwencji, w chwili częściowego wykonania usługi powstaje przychód należny.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka prawidłowo uznaje, że momentem uzyskania przychodu (w rozumieniu ustawy o CIT) jest chwila podpisania odpowiedniego protokołu realizacji zarówno w odniesieniu do usługi budowlanej (etapy 1-3b i 5-17) jak i dostawy towarów (etap 4).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zamierzają Państwo wydzielić z przychodów z tytułu świadczenia usług budowlanych wartość przychodów, która przypada na dostawę zasobników energii (etap 4 kontraktu). Przychody z tego etapu będą rozpoznane jako przychody ze sprzedaży wyrobów gotowych. Podyktowane to jest istotną wartości tego etapu i jak należy wnioskować - również zapisami umowy, wg której dostawa zasobników została wyodrębniona w ramach osobnego etapu.

W trakcie dostaw zasobników nie dochodzi do żadnych rozliczeń ani do wystawiania faktur, poza jedną wystawioną i rozliczoną po dostawie wszystkich zasobników, potwierdzoną podpisanym protokołem odbioru za zrealizowanie całego etapu. Koszty bezpośrednie poniesione na realizację tego etapu, po ich wyodrębnieniu, będą rozliczane jako koszty sprzedanych towarów, potrącane w momencie uzyskania przychodu z tytułu ich dostawy.

Na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Państwa stanowisko można ocenić jako prawidłowe. Jak należy wnioskować, zgodnie z zapisami umowy, dostawa zasobników energii w ramach etapu 4 ma charakter odrębny od usługi budowlanej, obejmuje bowiem odrębne dostawy konkretnych wyrobów gotowych.

W konsekwencji Państwa stanowisko, zgodnie z którym momentem uzyskania przychodu jest chwila podpisania odpowiedniego protokołu realizacji zarówno w odniesieniu do usługi budowlanej (etapy 1-3b i 5-17) jak i dostawy towarów (etap 4), należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Odnosząc się do zadanego przez Państwa, czy otrzymanie przez Spółkę Zaliczki skutkuje koniecznością rozpoznania z tego tytułu przychodu w momencie jej otrzymania, wskazać należy, że ustawodawca przewidział sytuacje, gdy przysporzenia otrzymywane przez podatnika nie stanowią jego przychodów podatkowych.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT,

Regulacja zawarta w tym przepisie stanowi odstępstwo od ogólnych reguł ustalania przychodów z działalności gospodarczej, a warunkiem jego zastosowania jest uznanie, że otrzymane kwoty mają charakter zaliczek (zadatków) na poczet towarów i usług, które zostaną dostarczone (wykazane) w następnych okresach sprawozdawczych.

Do przychodów nie zalicza się tylko tych zaliczek, które można przyporządkować do dostawy konkretnego towaru, która zostanie wykonana w określonym terminie. Użyte w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT sformułowanie „zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych” wskazuje, iż chodzi o takie dostawy towarów, co do których w momencie pobrania wpłaty nie ma wątpliwości, że zostaną faktycznie wykonane.

Norma z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT dotyczy przysporzeń niepodatkowych, które w sposób enumeratywny zostały przez ustawodawcę wymienione, na co wskazuje sformułowanie „do przychodów nie zalicza się”. Powyższy charakter regulacji oraz jej umiejscowienie w ustawie podatkowej w ramach zbiorczej kategorii przysporzeń niepodatkowych wskazuje, że pomiędzy przepisami art. 12 ust. 3a oraz art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT zachodzi relacja wyjątku. Przepis art. 12 ust. 4 pkt 1 jest wyjątkiem od ogólnej zasady ustalania momentu powstania przychodu określonego w art. 12 ust. 3a ww. ustawy.

Według „Popularnego słownika języka polskiego” (pod red. prof. Bogusława Dunaja, Wydawnictwo Wilga) - „przedpłata” oznacza określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wypłaconą z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie. Z kolei „zaliczka” to część pieniędzy wpłaconych lub wypłaconych na poczet czegoś.

Należy zaznaczyć, że nie zawsze wcześniejsze otrzymanie należności (przed ostatecznym wykonaniem usługi) oznacza zaliczkę lub przedpłatę, która nie powoduje powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. O kwalifikacji otrzymanej zapłaty, jako przychodu lub jako przedpłaty (zaliczki) decyduje charakter tej zapłaty. Przysporzenie uważane za przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny (ostateczny), podczas gdy przedpłata, zaliczka nie mają takiego charakteru, bowiem podlegają one rozliczeniu po wykonaniu usług, na poczet których zostały wpłacone. Fakt, że dana wpłata stanowi zaliczkę (przedpłatę) na poczet konkretnej usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie sprawozdawczym, musi zatem wynikać z postanowień zawartej umowy i powinien znaleźć odzwierciedlenie w treści dokumentacji.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, umowa pomiędzy Spółką a P. przewiduje zapłatę jednej zaliczki w wysokości 15% wynagrodzenia. Przedmiotowa Zaliczka ze względu na jej zwrotny charakter podlega co do zasady dyspozycji art. 12 ust. 4 pkt 1, co w praktyce oznacza, że przychód z jej tytułu nie powinien zostać rozpoznany w momencie jej otrzymania.

Stwierdzić należy, że słuszne jest Państwa stanowisko w przedstawionej sprawie, tj. że otrzymanie przez Spółkę Zaliczki nie skutkuje koniecznością rozpoznania z tego tytułu przychodu w momencie jej otrzymania.

Państwa stanowisko w tym zakresie, jest prawidłowe.

Ad. 3

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 updop oraz, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 updop, czyli:

-     został poniesiony przez podatnika,

-     jest definitywny, a więc bezzwrotny,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania;

-     w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła,

-     nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 updop,

-     został właściwie udokumentowany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie kategorie kosztów:

-     koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

-     koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, czyli takie których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Ww. ustawa nie definiuje pojęć „koszty bezpośrednio związane z przychodami” oraz „koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Jednakże sens tych pojęć można ustalić posługując się ich językowym znaczeniem. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło/wpłynie bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami zaś innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są koszty związane z jego funkcjonowaniem.

Przepis powyższy nie określa terminu, kiedy – dla ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu – należy potrącić koszty. Sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów jest uzależniony od stopnia ich powiązania z uzyskiwanymi przychodami, tj. od tego, czy dany wydatek można zakwalifikować do kosztów bezpośrednio, czy też innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Z opisu sprawy wynika, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia z kosztami mającymi bezpośredni wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Kwestia związana z momentem potrącalności bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4-4c updop.

Jak wynika z art. 15 ust. 4 updop:

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4b updop:

Art. 15 ust. 4c updop stanowi z kolei, że:

Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy. Koszty bezpośrednie należy więc ujmować podatkowo w momencie wykazania odpowiadających im przychodów.

Zgodnie z opisem sprawy, Spółka zamierza rozpoznawać koszty uzyskania przychodów związane z realizacją umowy proporcjonalnie do uzyskiwanych przychodów z kolejnych, zakończonych etapów realizacji, tj. proporcjonalnie do stopnia zaawansowania realizacji kontraktu. Punktem wyjścia do zastosowania tego mechanizmu będzie wyznaczenie współczynnika ustalanego według udziału wszystkich rozpoznanych na dany moment przychodów w całościowej wartości umowy ogółem (tj. do wynagrodzenia ryczałtowego ustalonego w umowie). W sytuacji gdy wszystkie dotychczasowe koszty rzeczywiście poniesione będą wyższe od wyznaczonego za pomocą współczynnika limitu to ustalona w ten sposób „nadwyżka” stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w okresach przyszłych.

Odnosząc powyższe do przedstawionego opis sprawy, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym w świetle art. 15 ust. 4 ustawy o CIT rozpoznawanie (rozliczanie) przez Spółkę kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami zgodnie z metodą opisaną w stanie faktycznym jest podejściem prawidłowym.

Państwa stanowisko, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.