Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.87.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 kwietnia 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została wpisana do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców dnia (…) 2025 r. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, w konsekwencji czego podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Ponadto Spółka jest czynnym podatnikiem VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

Według Polskiej Klasyfikacji Działalności („PKD”), przedmiotem przeważającej działalności Podatnika jest działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania (58.29.Z). Ponadto, przedmiotem pozostałej działalności Wnioskodawcy jest:

(…)

Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, ani nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Jednocześnie Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

W zakresie działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem, rozwojem oraz utrzymaniem nowoczesnego oprogramowania oraz jego elementów składowych. Spółka prowadzi działalność w modelu „software house”, w ramach którego realizuje projekty informatyczne zarówno bezpośrednio na zlecenie klientów, jak również na rzecz Kontrahenta, który następnie oferuje wytworzone i rozwijane przez Spółkę oprogramowanie swoim klientom końcowym. Prace programistyczne wykonywane są przez pracowników Spółki oraz przez podwykonawców działających na jej zlecenie.

W ramach prowadzonej działalności Spółka tworzy i rozwija oprogramowanie służące do (…), m.in. na stronach internetowych, jak również dostosowuje je do potrzeb klientów końcowych, swoich oraz swojego Kontrahenta, wzbogacając je o nowe funkcjonalności i możliwości (dalej: „Oprogramowanie”). Spółka specjalizuje się w (…), w tym dodawaniu nowych funkcjonalności do istniejącego oprogramowania służącego do (…), w budowie nowych komponentów do platform informatycznych, jak również w realizacji projektów polegających na tworzeniu od podstaw systemów (…), itp. W wyniku prac programistycznych prowadzonych przez Spółkę jej klienci (dalej również zbiorczo jako: „Kontrahent”) oraz klienci końcowi Kontrahenta, otrzymują nowoczesne i innowacyjne ulepszenia oraz rozwinięcia Oprogramowania, których nie da się nabyć na otwartym rynku.

W przypadku realizowanych projektów nie występuje element typowej standaryzacji. Cele zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta i klientów Spółki wymagają unikatowego podejścia oraz twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Wnioskodawcę elementy Oprogramowania mają zawsze charakter twórczy.

Jak już wspomniano powyżej, działalność gospodarcza Spółki jest działalnością twórczą obejmującą czynności, które Spółka uważa za prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tworzone oraz rozwijane Oprogramowanie powstaje przy użyciu najnowszych rozwiązań technologicznych, a także w oparciu o kreatywną, koncepcyjną pracę projektową (designerską) dotyczącą sposobu prezentacji, analizy oraz interakcji z danymi. Prace te obejmują również projektowanie rozwiązań z zakresu UX/UI, tj. opracowywanie interfejsów użytkownika oraz logiki interakcji z systemem w sposób zapewniający prawidłowe, efektywne i bezpieczne korzystanie z Oprogramowania, w tym w szczególności w kontekście pracy na złożonych zestawach danych. Prace te obejmują projektowanie nowych rozwiązań w zakresie (…), w tym dobór i rozwój metod (…), przy uwzględnieniu aktualnej wiedzy i podejść stosowanych w projektowaniu nowoczesnych systemów informatycznych. Prowadzi to do ciągłego rozwoju Spółki oraz przyswajania nowej wiedzy i umiejętności. Z każdym projektem, zadaniem i funkcją Wnioskodawca rozwija swoje umiejętności i wiedzę w pracy. Każdy projekt wymaga również zastosowania unikalnego zestawu wzorców projektowych (ang. design patterns) lub architektury. Istotą prac jest dopasowanie do danego projektu, aplikacji, programu nie tylko odpowiednich technologii, ale także wzorców, które pozwalają utrzymywać kod czystym, przejrzystym i możliwym do ciągłego rozwoju.

Oprogramowanie wytworzone przez Spółkę podlega ochronie prawnej na podstawie art. 1 ust. 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.). Jedynym efektem świadczonych usług w zakresie tworzenia i rozwoju Oprogramowania jest kod źródłowy programu komputerowego i interfejs stanowiący integralną funkcjonalnie część programu, które stanowią utwory w rozumieniu ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Umowa między Wnioskodawcą a jego Kontrahentem stanowi, że prawa własności intelektualnej jakie wytworzy w ramach zleconej usługi należą do Kontrahenta. Całość praw własności intelektualnej do tworzonego i rozwijanego Oprogramowania przekazywana jest odpłatnie na rzecz danego Kontrahenta na podstawie umowy łączącej strony. W toku realizowanych prac Wnioskodawca wytwarza wyłącznie utwory objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskuje wszystkie prawa do wytworzonych przez Niego utworów, a Wnioskodawca je traci, za co dostaje wynagrodzenie. Sprzedaż wskazanych praw następuje w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Omawiane Oprogramowanie tworzone jest rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy.

W ramach prac nad Oprogramowaniem Wnioskodawca realizuje następujące zadania:

- projektowania, tworzenia, modyfikacji i dostosowania Oprogramowania według specyfikacji zamówienia Kontrahenta Wnioskodawcy,

- aktualizacji i ulepszania istniejących funkcjonalności Oprogramowania,

- tworzenia nowych funkcjonalności Oprogramowania.

Prace te prowadzone są w sposób mający na celu zapewnienie atrakcyjności i innowacyjności opracowywanych przez Wnioskodawcę rozwiązań informatycznych. Ponadto, w ramach wspomnianych zadań realizowane są następujące czynności:

- prace programistyczne związane z tworzeniem/rozwojem kodu źródłowego,

- łączenie i konfiguracja rezultatów prac programistycznych,

- symulacja pracy Oprogramowania oraz jego testowanie,

- korekty i modyfikacje wprowadzone do Oprogramowania po etapie testowania.

Prace nad Oprogramowaniem poprzedzone są sporządzeniem dokumentacji, która w zależności od realizowanych prac może przybrać postać krótkiej notatki, prostego dokumentu lub dokumentu zawierającego szczegółowy opis celu i metod jego osiągnięcia. Następnie Wnioskodawca prowadząc prace programistyczne przygotowuje Oprogramowanie, które prezentowane jest jego Kontrahentowi. W przypadku akceptacji przygotowanych w ramach projektu prac, są one implementowane ostatecznie do Oprogramowania.

Analogiczne postanowienia zawarte są w umowach zawieranych przez Spółkę bezpośrednio z jej klientami, w tym dotyczące przeniesienia autorskich praw majątkowych. W każdym przypadku umowy te przewidują, że całość autorskich praw majątkowych do Oprogramowania wytworzonego w ramach realizowanych usług przechodzi odpłatnie na klienta lub Kontrahenta Spółki, zgodnie z zasadami określonymi w danej umowie.

Podsumowując, bezpośrednim rezultatem prac realizowanych przez Spółkę jest tworzenie Oprogramowania poprzez jego usprawnienie, wprowadzanie aktualizacji czy dodawanie nowych funkcjonalności. Zadania te realizowane są poprzez pisanie nowego lub modyfikację już istniejącego kodu źródłowego Oprogramowania oraz jego testowanie.

Należy podkreślić, że Oprogramowanie i jego kod źródłowy ma bardzo złożony charakter. Wnioskodawca w swojej pracy stosuje system tworzenia kolejnych wydań/aktualizacji Oprogramowania, tzw. wersji. W ramach tworzenia nowej wersji Oprogramowania Spółka dokonuje usprawnień Oprogramowania, zmienia poszczególne jego funkcjonalności i usuwa błędy. Ponadto, w ramach tworzenia nowej wersji Oprogramowania, Wnioskodawca wprowadza poważniejsze udoskonalenia istniejących funkcjonalności Oprogramowania lub/i uzupełnia Oprogramowanie o całkiem nowe funkcjonalności opracowane w ramach wskazanych powyżej czynności, które Spółka uważa za prace rozwojowe. Te wszystkie modyfikacje Oprogramowania, po połączeniu z istniejącą, niemodyfikowaną częścią kodu źródłowego Oprogramowania tworzą spójną całość - nową wersję Oprogramowania. Tak określane aktualizacje Oprogramowania stanowią, jak wskazano powyżej, utwór i podlegają ochronie prawnej na podstawie art. 1 ust. 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Należy nadmienić, że kod źródłowy Oprogramowania jest opracowywany i grupowany w bibliotekach danych, tzw. repozytoriach kodu. Prowadzona jest tam szczegółowa ewidencja wszystkich zmian i modyfikacji kodu źródłowego Oprogramowania, które składają się na kolejne aktualizacje Oprogramowania.

W ramach procesu tworzenia i rozwoju kodu źródłowego Oprogramowania Spółka korzysta z usług zleceniobiorców i osób prowadzących działalność gospodarczą, którzy realizują prace nad Oprogramowaniem na jego zlecenie i przenoszą całość autorskich praw majątkowych na Spółkę. Niezależnie od prowadzonych prac programistycznych Wnioskodawca zarządza, planuje, tworzy nowe rozwiązania oraz koordynuje całością prac projektowych i twórczych.

Ponadto, w efekcie prac prowadzonych przez Spółkę powstają autorskie prawa do programu komputerowego, które stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Przychody, jakie w tej chwili uzyskuje Spółka są zróżnicowane i obejmują zarówno przychody związane z działalnością, którą Spółka uważa za prace rozwojowe, jak i nie związane z nią. Przychody generowane w ramach czynności, które Spółka uważa za prace rozwojowe dotyczą usług: projektowych (tj. przygotowania projektu systemu spełniającego potrzeby biznesowe klientów i Kontrahenta), deweloperskich (tworzenie lub rozwijanie oprogramowania w ramach nadzorowanych przez Spółkę projektów). Oprócz wymienionych, Spółka oferuje też usługi wsparcia technicznego i utrzymania, które nie mają jednak charakteru twórczego. Na wystawianych fakturach sprzedaży poszczególne pozycje są odpowiednio wyodrębnione, co pozwala na przypisanie przychodów do danego projektu oraz ustalenie przychodów osiąganych z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ponoszone przez Spółkę (lub możliwe do poniesienia w przyszłości) koszty dzielą się na koszty bezpośrednie oraz koszty pośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe. Do kosztów bezpośrednich zaliczyć należy w pierwszej kolejności wynagrodzenia pracowników i zleceniobiorców umów cywilnoprawnych (wraz z kosztami ubezpieczeń społecznych) oraz wynagrodzenia podwykonawców (B2B), zaangażowanych w działania o charakterze twórczym. Koszty te przypisywane są bezpośrednio do projektów na podstawie faktycznie przepracowanych godzin.

Kolejną grupę kosztów bezpośrednich, które pozostają w bezpośrednim związku z działalnością, którą Spółka uważa za prace rozwojowe, lecz nie mogą zostać przypisane do konkretnych projektów w sposób bezpośredni, stanowią wydatki na sprzęt komputerowy (w formie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych, opłat leasingowych albo kosztów wyposażenia) oraz na licencje do oprogramowania. Przykładowe wydatki już poniesione przez Spółkę lub możliwe do poniesienia w przyszłości to wydatki na zakup: serwerów (lub wynajem infrastruktury serwerowej i koszty usług związanych z utrzymaniem tej infrastruktury). Spółka nabywa też licencje, wykorzystywane w procesie tworzenia/rozwijania oprogramowania. Do tej grupy kosztów bezpośrednich działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe należy też zaliczyć koszty usług księgowych, usług telekomunikacyjnych, delegacji, kursów niezbędnych do podnoszenia kwalifikacji, poprzez na przykład naukę nowych funkcjonalności dla danego języka programowania/środowiska programistycznego czy naukę nowych języków programowania, a także koszty pakietów medycznych w części finansowanej przez pracodawcę, w stosunku do pracowników wykonujących działalność twórczą. Jako, że powyższe koszty nie dają się jednoznacznie i wyłącznie zakwalifikować do kosztów kwalifikowanych przypadających na tworzenie praw własności intelektualnej - Oprogramowania, Wnioskodawca będąc w stanie ustalić stosunek użycia wykorzystania danych środków generujących koszty w odniesieniu do działalności polegającej na tworzeniu kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz w odniesieniu do pozostałej działalności, dokonuje ich rozliczenia w stosunku w jakim przypadają na działalność innowacyjną Wnioskodawcy oraz na działalność pozostałą. Koszty te alokowane są do poszczególnych projektów według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt i są uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus. Przyjęty klucz alokacji oparty na proporcji przepracowanych godzin odzwierciedla rzeczywisty związek ponoszonych kosztów z realizacją poszczególnych projektów.

W grupie kosztów pośrednich działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe, uwzględnianych przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy w pierwszej kolejności wymienić: koszty wynajmu biura, koszty usług podwykonawców niezwiązanych bezpośrednio z realizacją projektów oraz wybrane subskrypcje o charakterze ogólnym. Koszty te alokowane są do projektów również zgodnie z miesięczną proporcją godzin przepracowanych, ale nie są uwzględniane przy ustalaniu wskaźnika nexus.

W Spółce prowadzony jest rozbudowany i wielopoziomowy system ewidencjonowania przychodów, kosztów oraz czynności związanych z realizacją projektów informatycznych, w ramach których wytwarzane, rozwijane lub ulepszane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci programów komputerowych.

Spółka prowadzi ewidencję przychodów ze sprzedaży usług z wyodrębnieniem poszczególnych projektów, w ramach których realizowane są prace rozwojowe. Przychody ujmowane są w księgach rachunkowych na kontach zespołu 7, z zastosowaniem szczegółowej analityki umożliwiającej jednoznaczne przypisanie przychodów do konkretnych projektów oraz rozróżnienie przychodów związanych z działalnością kwalifikowaną w rozumieniu przepisów o IP Box oraz przychodów z działalności niekwalifikowanej.

Koszty ponoszone przez Spółkę ujmowane są zgodnie z zasadami rachunkowości na kontach zespołu 4 oraz 5, z zastosowaniem rozbudowanej analityki projektowej. Na potrzeby rozliczeń IP Box koszty te są klasyfikowane jako koszty bezpośrednie lub pośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe oraz przypisywane do poszczególnych projektów przy wykorzystaniu ewidencji czasu pracy i przyjętych kluczy alokacji.

W zakresie rozrachunków Spółka nie prowadzi odrębnych kont analitycznych, niemniej każda faktura sprzedaży lub zakupu dotycząca projektów kwalifikowanych jest zadekretowana na właściwe konto projektowe IP Box. Dzięki temu możliwe jest szybkie i jednoznaczne przypisanie kontrahenta oraz powiązanie operacji z konkretnym projektem, np. poprzez konta przeciwstawne przypisane do danego kontrahenta. Takie rozwiązanie zapewnia pełną przejrzystość rozrachunków i umożliwia sprawną weryfikację powiązań między operacjami księgowymi a projektami kwalifikowanymi.

Na potrzeby prawidłowego ustalenia wskaźnika nexus Spółka prowadzi również odrębną ewidencję pomocniczą na kontach pozabilansowych zespołu 9, z wyodrębnieniem poszczególnych projektów oraz kosztów odpowiadających poszczególnym elementom konstrukcji tego wskaźnika nexus, tj. kosztów działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę, kosztów nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych i niepowiązanych oraz kosztów nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W piśmie z 15 kwietnia 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu, wskazali Państwo co następuje:

1. Jakie konkretnie programy komputerowe (konkretne produkty podlegające komercjalizacji) są przedmiotem złożonego wniosku? Proszę o wskazanie szczegółowego opisu wszystkich będących przedmiotem wniosku programów komputerowych wraz z podaniem okresów w jakich zostały wytworzone lub rozwinięte, ich nazw, funkcji i przeznaczenia.

Przedmiotem złożonego wniosku jest Oprogramowanie tworzone i rozwijane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w modelu „software house”. Spółka specjalizuje się w tworzeniu i rozwoju oprogramowania służącego do (…), w szczególności do wyświetlania interaktywnych wykresów, map oraz dashboardów (paneli, pulpitów), m.in. na stronach internetowych. Oprogramowanie to jest każdorazowo dostosowywane do potrzeb klientów końcowych, klientów Kontrahenta Spółki, a także samego Kontrahenta, wzbogacane o nowe funkcjonalności i możliwości (dalej: „Oprogramowanie”).

Spółka nie wytwarza jednego, zamkniętego produktu komercyjnego dystrybuowanego na rynku pod konkretną nazwą handlową. Przedmiotem komercjalizacji są natomiast poszczególne programy komputerowe (moduły, komponenty, aplikacje) wytwarzane w ramach konkretnych projektów informatycznych realizowanych na zlecenie Kontrahenta lub bezpośrednio klientów Spółki. Każdy taki projekt skutkuje wytworzeniem odrębnego programu komputerowego lub jego istotnej części, stanowiącej utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W szczególności, w ramach prowadzonej działalności Spółka tworzy i rozwija:

1. Oprogramowanie (…)

2. Komponenty (…).

3. Rozwiązania (…).

4. Nowe funkcjonalności i aktualizacje (…).

Oprogramowanie wytwarzane jest w sposób ciągły, od momentu rozpoczęcia działalności Spółki, tj. od dnia (…) 2025 r. (data wpisu do KRS), i będzie kontynuowane w przyszłości. Wniosek obejmuje zarówno zaistniały stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe, a zatem dotyczy Oprogramowania wytworzonego i rozwijanego od początku działalności Spółki oraz Oprogramowania, które będzie wytwarzane i rozwijane w przyszłości.

Efektem prac Spółki jest kod źródłowy programu komputerowego oraz interfejs stanowiący integralną funkcjonalnie część programu, które stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Kod źródłowy jest opracowywany i grupowany w bibliotekach danych, tzw. repozytoriach kodu, gdzie prowadzona jest szczegółowa ewidencja wszystkich zmian i modyfikacji.

Każdy projekt jest identyfikowany w ewidencji Spółki poprzez unikalny identyfikator projektowy (np. nazwa projektu/kod projektu), co pozwala na jego jednoznaczne wyodrębnienie jako odrębnego programu komputerowego.

Przykładowo, w dotychczasowej działalności Spółki można wskazać następujące reprezentatywne projekty:

Projekt A

Opis: (…).

Okres realizacji: (…) 2025 - obecnie

Kluczowe wyzwania twórcze:

(…).

Projekt B

Wstęp

Prace realizowane nad (…)

(…).

Okres realizacji: 2025 - obecnie

Nazwa projektu: Projekt B1

Opis: (…).

Data realizacji: 2025 - obecnie

Kluczowe wyzwania twórcze:

  - (…).

Nazwa projektu: Projekt B2

Opis: (…).

Data realizacji: 2025 - obecnie

Kluczowe wyzwania twórcze:

  - (…).

Nazwa projektu: Projekt B3

Opis: (…).

Data realizacji: 2025 - obecnie

Kluczowe wyzwania twórcze:

  - (…)

Nazwa projektu: Projekt B4

Opis: (…).

Data realizacji: 2025 - obecnie

Kluczowe wyzwania twórcze:

  - (…).

Projekt C

(…).

Okres realizacji: (…) 2026 - obecnie

Opis:

Przedmiotem prac rozwojowych było (…).

Kluczowe wyzwania twórcze:

  - (…).

Z uwagi na model działalności „software house”, w ramach którego Spółka realizuje projekty na indywidualne zlecenie klientów, powyższe przykłady mają charakter reprezentatywny. Spółka nie dysponuje zamkniętym katalogiem „produktów” w rozumieniu typowym dla firmy produktowej - każdy projekt skutkuje wytworzeniem odrębnego programu komputerowego lub jego istotnej części, dostosowanego do indywidualnych potrzeb klienta.

Zwracamy uwagę, że powyższe opisy stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i zawierają wrażliwe dane, które nie mogą podlegać upublicznieniu w jakiejkolwiek formie (np. w bazie EUREKA). W związku z tym prosimy o szczególną dokładność w ich anonimizacji, a w miarę możliwości niepublikowanie fragmentów opisowych.

2. Kto konkretnie w Państwa Spółce wytwarza programy komputerowe, będące przedmiotem złożonego wniosku, tj. wyłącznie osoby prowadzące działalność gospodarczą (w ramach kontraktów B2B) czy też również pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenie, umowy o dzieło?

Oprogramowanie będące przedmiotem wniosku jest wytwarzane przez pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz przez podwykonawców (zleceniobiorców) - osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, współpracujące ze Spółką na podstawie umów cywilnoprawnych (umów B2B).

Niezależnie od prowadzonych prac programistycznych, Wnioskodawca - działając przez swoich wspólników i kadrę zarządzającą - zarządza, planuje, tworzy nowe rozwiązania oraz koordynuje całością prac projektowych i twórczych.

W ramach procesu tworzenia i rozwoju kodu źródłowego Oprogramowania Spółka korzysta z usług zleceniobiorców i osób prowadzących działalność gospodarczą, którzy realizują prace nad Oprogramowaniem na zlecenie Spółki i przenoszą całość autorskich praw majątkowych na Spółkę. Przeniesienie praw następuje na podstawie postanowień zawartych w umowach łączących Spółkę z tymi osobami. W każdym przypadku umowy te przewidują, że całość autorskich praw majątkowych do Oprogramowania wytworzonego w ramach realizowanych usług przechodzi odpłatnie na Spółkę, zgodnie z zasadami określonymi w danej umowie.

Analogicznie, w przypadku pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę, autorskie prawa majątkowe do utworów wytworzonych w ramach obowiązków pracowniczych przechodzą na Spółkę jako pracodawcę, zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi, że prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.

Spółka nie zleca wytwarzania Oprogramowania innym podmiotom gospodarczym, takim jak inne spółki czy firmy software’owe, w ramach podwykonawstwa całościowego. Wszystkie prace programistyczne realizowane są wyłącznie przez osoby bezpośrednio zaangażowane w działalność Spółki - jej pracowników oraz indywidualnych współpracowników B2B (osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą), którzy świadczą usługi programistyczne osobiście na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych. W toku realizowanych prac wytwarzane są wyłącznie utwory objęte prawami własności intelektualnej, a Spółka w każdym przypadku nabywa pełnię autorskich praw majątkowych do wytworzonych programów komputerowych.

3. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Państwa praktyce gospodarczej zastosowano, co spowodowało, iż wytworzone oprogramowanie, będące przedmiotem złożonego wniosku, w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Państwa? Na czym polega oryginalność Państwa oprogramowania? Co powoduje, że oprogramowanie w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących, na czym polega unikatowość tego konkretnego oprogramowania, co pozwala uznać je za nowatorskie?

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wyjaśnić, że Spółka prowadzi działalność w modelu „software house” (custom development), a nie w modelu firmy produktowej. Oznacza to, że Spółka nie wytwarza jednego, powtarzalnie sprzedawanego produktu, lecz każdorazowo tworzy nowe, indywidualne rozwiązania informatyczne w odpowiedzi na unikalne wymagania biznesowe poszczególnych klientów. W tym modelu sam charakter działalności wymusza twórczość - nie istnieje możliwość zastosowania gotowego, „szablonowego” rozwiązania, ponieważ każdy klient przedstawia odmienne wymagania funkcjonalne, działa w innej branży, operuje na innych zestawach danych i oczekuje innych rezultatów.

Specyfika modelu custom development powoduje, że porównanie Oprogramowania „z rozwiązaniami już funkcjonującymi u Wnioskodawcy” - na co wskazuje treść pytania - wymaga odmiennego podejścia niż w przypadku firmy produktowej. W firmie produktowej innowacyjność polega na dodawaniu nowych funkcji do istniejącego produktu. W modelu software house innowacyjność przejawia się w tym, że każdy kolejny projekt stanowi nowe wyzwanie twórcze: nowa domena biznesowa klienta, nowa architektura, nowe algorytmy przetwarzania i prezentacji danych. Nawet jeśli Spółka wykorzystuje w kolejnych projektach zdobyte wcześniej doświadczenie i ogólne know-how (biblioteki wewnętrzne, podejścia architektoniczne), to każdorazowo musi opracować oryginalne rozwiązanie „od zera” w zakresie koncepcji, architektury, logiki biznesowej i interfejsu użytkownika.

Oprogramowanie tworzone przez Spółkę każdorazowo powstaje w odpowiedzi na indywidualne, konkretne potrzeby biznesowe klientów oraz Kontrahenta. W przypadku realizowanych projektów nie występuje element typowej standaryzacji - cele zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta i klientów Spółki wymagają unikatowego podejścia oraz twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Spółkę elementy Oprogramowania mają zawsze charakter twórczy.

Oryginalność i unikatowość Oprogramowania wytwarzanego przez Spółkę przejawia się w kilku aspektach:

Po pierwsze, Spółka specjalizuje się w (…), co wymaga (…).

Po drugie, Oprogramowanie tworzone jest dla klientów z szerokiego zakresu branż - (…). Każda branża narzuca odmienne wymagania dotyczące (…). W konsekwencji, dla każdego projektu Spółka opracowuje nowe koncepcje architektoniczne, (…), których nie stosowała wcześniej w swojej praktyce.

Po trzecie, każdy projekt wymaga zastosowania unikalnego zestawu wzorców projektowych (ang. design patterns) lub architektury. Istotą prac jest dopasowanie do danego projektu, aplikacji, programu nie tylko odpowiednich technologii, ale także wzorców, które pozwalają utrzymywać kod czystym, przejrzystym i możliwym do ciągłego rozwoju. Dobór i konfiguracja tych wzorców dla każdego projektu stanowi odrębne wyzwanie twórcze.

Po czwarte, Spółka w ramach systemu wersjonowania tworzy kolejne wydania/aktualizacje Oprogramowania, w których wprowadza poważniejsze udoskonalenia istniejących funkcjonalności lub uzupełnia Oprogramowanie o całkiem nowe funkcjonalności. Te modyfikacje, po połączeniu z istniejącą, niemodyfikowaną częścią kodu źródłowego, tworzą spójną całość - nową wersję Oprogramowania, stanowiącą odrębny utwór. Każda taka aktualizacja wymaga rozwiązania nowych problemów technicznych i koncepcyjnych, które nie występowały w poprzednich wersjach.

Podsumowując, nowatorskość Oprogramowania wynika z faktu, że rozwiązania opracowywane przez Spółkę nie znajdują odpowiedników w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Oprogramowanie to zarówno w swojej koncepcji, jak i wykorzystaniu jest unikatowe - powstaje przy użyciu najnowszych rozwiązań technologicznych, a także w oparciu o kreatywną, koncepcyjną pracę projektową (designerską) dotyczącą sposobu prezentacji, analizy oraz interakcji z danymi.

W sytuacji w której Oprogramowanie nie będzie przejawiać nowości i twórczości względem praktyki gospodarczej Wnioskodawcy, nie zostanie ono ujęte w rozliczeniu ulgi IP Box.

Pomimo że tworzone przez Spółkę rozwiązania mogą pełnić zbliżone funkcje do innych systemów dostępnych na rynku (…), nie stanowią one prostego odwzorowania istniejących produktów i stanowią nowość w zakresie działalności Wnioskodawcy.

Każde rozwiązanie powstaje w oparciu o indywidualne założenia projektowe, obejmujące m.in. odmienną strukturę danych, sposób ich przetwarzania, architekturę systemu, logikę działania oraz interakcję użytkownika z systemem.

W konsekwencji, podobnie jak w przypadku różnych produktów spełniających tę samą funkcję użytkową, rozwiązania te różnią się istotnie pod względem sposobu realizacji, co wymaga każdorazowo przeprowadzenia prac projektowych i programistycznych o charakterze twórczym.

4. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: „działalność gospodarcza Spółki jest działalnością twórczą obejmującą czynności, które Spółka uważa za prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”, proszę wskazać:

  a. jakie cele na wstępie postawili sobie Państwo w zakresie realizowanych prac nad wytworzeniem oprogramowania w poszczególnych latach; jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach; jakie jest źródło finansowania zaplanowanych prac?

  b. w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

  c. na czym polegała/polega systematyczność w odniesieniu do Państwa działań w zakresie wykonywanych przez Państwa czynności?

  d. jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do programu komputerowego?

Ad. a. Głównym celem Spółki od początku jej działalności (tj. od (…) 2025 r.) jest tworzenie oraz rozwój innowacyjnego i technologicznie zaawansowanego Oprogramowania w obszarze (…). W szczególności cele te obejmują: projektowanie nowych rozwiązań w zakresie (…), w tym (…).

Z uwagi na fakt, że Spółka została wpisana do KRS w dniu (…) 2025 r., a wniosek obejmuje zarówno zaistniały stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe, cele w poszczególnych latach kształtują się następująco. W roku 2025 (od (…)) celem było uruchomienie działalności operacyjnej, kontynuacja dotychczasowych projektów informatycznych realizowanych w obszarze (…) oraz rozpoczęcie realizacji nowych zleceń w formie spółki. W roku 2026 i latach kolejnych celem jest dalszy rozwój działalności w modelu software house, realizacja kolejnych projektów informatycznych, poszerzanie kompetencji technologicznych zespołu oraz rozwijanie portfolio rozwiązań w zakresie (…) i (…).

Źródłem finansowania prac są przychody z prowadzonej działalności gospodarczej, tj. wynagrodzenie uzyskiwane z tytułu realizacji projektów informatycznych na rzecz Kontrahenta oraz bezpośrednio na rzecz klientów Spółki, a także środki własne Spółki (kapitał zakładowy i wypracowany zysk).

Ad. b. W zakresie zasobów ludzkich - Oprogramowanie jest wytwarzane przez zespół składający się z pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz indywidualnych współpracowników B2B (osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą) świadczących usługi programistyczne na podstawie umów cywilnoprawnych. Niezależnie od tego, kadra zarządzająca Spółki (wspólnicy) zarządza, planuje, tworzy nowe rozwiązania oraz koordynuje całością prac projektowych i twórczych. Zespół obejmuje programistów, projektantów UX/UI oraz specjalistów ds. (…).

W zakresie zasobów rzeczowych - Spółka wykorzystuje sprzęt komputerowy (stacje robocze, serwery), infrastrukturę serwerową (w tym wynajem serwerów i usługi hostingowe), licencje na oprogramowanie narzędziowe wykorzystywane w procesie tworzenia i rozwoju Oprogramowania, a także biuro stanowiące miejsce pracy zespołu.

W zakresie zasobów finansowych - prace są finansowane z bieżących przychodów operacyjnych Spółki, tj. z wynagrodzenia uzyskiwanego od Kontrahenta i klientów za realizowane projekty informatyczne, oraz ze środków własnych Spółki.

Ad. c. Systematyczność działalności Spółki przejawia się w kilku wymiarach. Po pierwsze, prace nad Oprogramowaniem prowadzone są w sposób ciągły, w ramach codziennej pracy - Oprogramowanie jest tworzone, rozwijane i ulepszane przez Spółkę w sposób systematyczny, w ramach codziennej działalności operacyjnej. Po drugie, każdy projekt realizowany jest według uporządkowanego procesu obejmującego kolejno: fazę koncepcyjną (sporządzenie dokumentacji zawierającej opis celu i metod jego osiągnięcia), fazę implementacyjną (prace programistyczne, tworzenie kodu źródłowego), fazę testową (symulacja pracy Oprogramowania i jego testowanie) oraz fazę wdrożeniową (korekty i modyfikacje po testowaniu, prezentacja Kontrahentowi, ostateczna implementacja). Po trzecie, Spółka stosuje system wersjonowania Oprogramowania (wydań/aktualizacji), co oznacza, że rozwój Oprogramowania odbywa się w sposób zaplanowany i iteracyjny - każda nowa wersja stanowi kolejny, zaplanowany etap rozwoju. Po czwarte, kod źródłowy jest opracowywany i grupowany w repozytoriach kodu, gdzie prowadzona jest szczegółowa ewidencja wszystkich zmian i modyfikacji, co zapewnia pełną dokumentację procesu rozwojowego. Po piąte, Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy, na podstawie której koszty są przypisywane bezpośrednio do poszczególnych projektów, co potwierdza zaplanowany i systematyczny charakter prowadzonych prac.

Powyższy sposób organizacji prac pozwala na systematyczne prowadzenie prac rozwojowych ukierunkowanych na opracowywanie nowych lub ulepszonych rozwiązań.

Ad. d. Harmonogramy prac nad Oprogramowaniem wynikają bezpośrednio z umów zawieranych z Kontrahentem oraz klientami Spółki. Każdy projekt informatyczny realizowany jest zgodnie z ustalonym zakresem i terminami wynikającymi ze specyfikacji zamówienia Kontrahenta lub klienta. Harmonogram obejmuje kolejne fazy realizacji projektu: prace koncepcyjne i projektowe, implementację (programowanie), testowanie oraz wdrożenie. W ramach systemu wersjonowania Oprogramowania planowane są również harmonogramy kolejnych wydań/aktualizacji, obejmujące zakres planowanych usprawnień, nowych funkcjonalności i poprawek. Harmonogramy te są realizowane na bieżąco w ramach prowadzonej działalności - od momentu rozpoczęcia działalności Spółki, tj. od (…) 2025 r., i będą kontynuowane w przyszłości. Z uwagi na projektowy charakter działalności Spółki, szczegółowe harmonogramy są opracowywane indywidualnie dla każdego projektu i każdej wersji Oprogramowania.

5. Czy w wyniku wytworzenia oprogramowań będących przedmiotem wniosku nabyliście Państwo nową wiedzę, którą będą Państwo mogli wykorzystać w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej?

Tak. Prowadzona przez Spółkę działalność prowadzi do ciągłego rozwoju Spółki oraz przyswajania nowej wiedzy i umiejętności. Z każdym projektem, zadaniem i funkcją Spółka - działając przez swoich pracowników i współpracowników - rozwija swoje umiejętności i wiedzę w pracy. Każdy projekt wymaga zastosowania unikalnego zestawu wzorców projektowych (ang. design patterns) lub architektury, co powoduje, że z każdym kolejnym projektem zespół Spółki poszerza swoje kompetencje technologiczne i projektowe.

W szczególności, w ramach realizacji poszczególnych projektów informatycznych Spółka nabywa nową wiedzę w następujących obszarach: (…).

Wiedza ta jest następnie wykorzystywana w kolejnych projektach - stanowi bazę, na której Spółka buduje nowe, bardziej zaawansowane rozwiązania. Jednocześnie każdy nowy projekt stawia przed zespołem Spółki nowe wyzwania, których rozwiązanie wymaga pozyskania kolejnej, dotychczas nieznanej wiedzy. Proces ten ma charakter kumulatywny i ciągły, co jest istotą działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę.

Dodatkowo należy wskazać, że proces nabywania i rozwijania wiedzy przez Spółkę pozostaje w bezpośrednim związku ze zmieniającym się otoczeniem technologicznym, w szczególności dynamicznym rozwojem języków programowania, frameworków oraz narzędzi informatycznych, a także rosnącym znaczeniem rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji i przetwarzaniu danych.

W ramach realizowanych projektów Spółka analizuje i wdraża nowe podejścia technologiczne, co obejmuje m.in. dostosowywanie się do zmian w standardach programistycznych, wykorzystanie nowych bibliotek i narzędzi oraz opracowywanie sposobów ich efektywnego zastosowania w konkretnych przypadkach biznesowych. W szczególności dotyczy to także integracji rozwiązań opartych na modelach językowych oraz (…).

Pozyskana w ten sposób wiedza ma charakter praktyczny i jest wykorzystywana w kolejnych projektach, co pozwala na rozwijanie istniejących rozwiązań oraz tworzenie nowych zastosowań w ramach prowadzonej działalności.

6. Czy prace związane z wytworzeniem oprogramowań, które uważają Państwo za badawczo-rozwojowe, wpisują się we wszystkie niżej wymienione kryteria - jeżeli tak, to dlaczego, proszę dokładnie wyjaśnić, czy prowadzone przez Państwa prace:

   - są ukierunkowane na nowe odkrycia (działalność nowatorska - umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów),

   - są oparte na oryginalnych koncepcjach i hipotezach (działalność twórcza wykluczająca wszelkie rutynowe, odtwórcze działania związane np. ze zmianami w produkcie),

   - prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i/lub możliwa do odtworzenia)?

Kryterium 1: ukierunkowanie na nowe odkrycia. Tak. Prace prowadzone przez Spółkę są ukierunkowane na nowe odkrycia w rozumieniu działalności nowatorskiej. Każdy realizowany projekt informatyczny wymaga opracowania nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów - programów komputerowych, które nie mają odpowiedników na ogólnodostępnym rynku. Spółka opracowuje nowe rozwiązania wpływające na poprawę użyteczności i funkcjonalności Oprogramowania niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Cele zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta i klientów Spółki wymagają unikatowego podejścia oraz twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. W ramach każdego projektu Spółka pozyskuje nową wiedzę w zakresie metod (…), architektury systemów informatycznych, wzorców projektowych oraz specyfiki branżowej klientów, co umożliwia rozwój nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem kolejnych produktów.

Kryterium 2: oparcie na oryginalnych koncepcjach i hipotezach. Tak. Prace prowadzone przez Spółkę są oparte na oryginalnych koncepcjach i hipotezach. Wytwarzanie, ulepszanie i modyfikacja Oprogramowania, która jest wykonywana przez Spółkę, stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W przypadku realizowanych projektów nie występuje element typowej standaryzacji. Każdy projekt wymaga opracowania oryginalnej koncepcji architektonicznej, dobrania odpowiednich wzorców projektowych (design patterns) oraz zaprojektowania indywidualnych rozwiązań w zakresie prezentacji, analizy i interakcji z danymi. Prace nad Oprogramowaniem są poprzedzone sporządzeniem dokumentacji zawierającej szczegółowy opis celu i metod jego osiągnięcia, co potwierdza, że każdy projekt opiera się na odrębnej koncepcji i hipotezie projektowej. Działalność Spółki nie obejmuje prostego usuwania błędów w oprogramowaniu ani rutynowych, odtwórczych zmian - prace mają charakter nierutynowy i kreatywny, wymagający twórczego rozwiązywania problemów technicznych i koncepcyjnych.

Kryterium 3: uzyskanie wyników możliwych do powtórzenia. Tak. Wyniki prac prowadzonych przez Spółkę mogą być powtórzone i odtworzone. Efektem działalności Spółki jest kod źródłowy programu komputerowego oraz interfejs stanowiący integralną funkcjonalnie część programu. Kod źródłowy jest opracowywany i grupowany w bibliotekach danych, tzw. repozytoriach kodu, gdzie prowadzona jest szczegółowa ewidencja wszystkich zmian i modyfikacji kodu źródłowego Oprogramowania, które składają się na kolejne aktualizacje Oprogramowania. System wersjonowania zapewnia pełną powtarzalność i odtwarzalność wyników - każda wersja Oprogramowania jest udokumentowana, możliwa do odtworzenia i zweryfikowania. Ponadto, prace nad Oprogramowaniem są poprzedzone sporządzeniem dokumentacji opisującej cele i metody ich osiągnięcia, a sam proces wytwórczy jest uporządkowany i powtarzalny (faza koncepcyjna, implementacyjna, testowa, wdrożeniowa). Wyniki prac - tj. programy komputerowe - są utrwalone w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego, co zapewnia ich pełną powtarzalność i możliwość odtworzenia.

W sytuacji w której Oprogramowanie nie będzie przejawiać nowości i twórczości względem praktyki gospodarczej Wnioskodawcy, nie zostanie ono ujęte w rozliczeniu ulgi IP Box.

Pomimo że tworzone przez Spółkę rozwiązania mogą pełnić zbliżone funkcje do innych systemów dostępnych na rynku (…), nie stanowią one prostego odwzorowania istniejących produktów i stanowią nowość w zakresie działalności Wnioskodawcy.

Każde rozwiązanie powstaje w oparciu o indywidualne założenia projektowe, obejmujące m.in. odmienną strukturę danych, sposób ich przetwarzania, architekturę systemu, logikę działania oraz interakcję użytkownika z systemem.

W konsekwencji, podobnie jak w przypadku różnych produktów spełniających tę samą funkcję użytkową, rozwiązania te różnią się istotnie pod względem sposobu realizacji, co wymaga każdorazowo przeprowadzenia prac projektowych i programistycznych o charakterze twórczym.

7. Czy efekty Państwa pracy w zakresie wytworzenia oprogramowań będących przedmiotem wniosku, którego Państwo są „twórcą”:

 a. zawsze odznaczają się i będą odznaczać, w okresie którego dotyczy wniosek, rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem?

 b. zawsze są i będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej usługi, produktu?

 c. nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny? 

 d. nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez zleceniodawcę?

Ad. a. Tak. Efekty prac Spółki zawsze odznaczają się i będą odznaczać oryginalnym, twórczym charakterem. Jak wskazano we wniosku, w przypadku realizowanych projektów nie występuje element typowej standaryzacji. Cele zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta i klientów Spółki wymagają unikatowego podejścia oraz twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Spółkę elementy Oprogramowania mają zawsze charakter twórczy. Wytwarzanie, ulepszanie i modyfikacja Oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze - każdy projekt wymaga zastosowania unikalnego zestawu wzorców projektowych lub architektury, opracowania indywidualnych koncepcji (…) oraz rozwiązania nowych problemów technicznych i koncepcyjnych. Oprogramowanie wytworzone przez Spółkę podlega ochronie prawnej na podstawie art. 1 ust. 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jako utwór o oryginalnym, twórczym charakterze.

Ad. b. Tak. Efektem prac Spółki jest każdorazowo wytworzenie nowego programu komputerowego lub jego istotnej części (nowej wersji, nowego modułu, nowej funkcjonalności), który wcześniej nie istniał. Rozwiązania opracowywane przez Spółkę nie znajdują odpowiedników w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy - Oprogramowanie zarówno w swojej koncepcji, jak i wykorzystaniu jest unikatowe. Klienci Kontrahenta oraz klienci końcowi Spółki otrzymują nowoczesne i innowacyjne ulepszenia oraz rozwinięcia Oprogramowania, których nie da się nabyć na otwartym rynku. Każda nowa wersja Oprogramowania, powstała w wyniku prac rozwojowych, stanowi nowy, odrębny utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad. c. Tak, potwierdzam - efekty prac Spółki nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Każdy projekt informatyczny realizowany przez Spółkę wiąże się z niepewnością co do ostatecznego kształtu rozwiązania - wymaga twórczego podejścia, rozwiązywania nietypowych problemów technicznych oraz projektowania nowych koncepcji architektonicznych i wizualizacyjnych. Istotą prac jest dopasowanie do danego projektu nie tylko odpowiednich technologii, ale także wzorców projektowych, które pozwalają utrzymywać kod czystym, przejrzystym i możliwym do ciągłego rozwoju. Rezultaty tych prac nie są z góry przewidywalne - każdy projekt stawia nowe wyzwania wymagające kreatywnego i indywidualnego podejścia, a ostateczny kształt Oprogramowania wyłania się w procesie twórczym, nie zaś w drodze odtwórczego wykonywania z góry określonych czynności.

Ad. d. Tak, potwierdzam - prace Spółki nie są i nie będą jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez zleceniodawcę. Spółka nie otrzymuje od Kontrahenta ani od klientów gotowych, szczegółowych specyfikacji technicznych, które wymagałyby jedynie mechanicznego zakodowania. Przeciwnie - Spółka samodzielnie opracowuje koncepcję rozwiązania, projektuje architekturę Oprogramowania, dobiera technologie i wzorce projektowe oraz tworzy oryginalne rozwiązania w zakresie (…) i interfejsów użytkownika. Niezależnie od prowadzonych prac programistycznych, Wnioskodawca zarządza, planuje, tworzy nowe rozwiązania oraz koordynuje całością prac projektowych i twórczych. Prace nad Oprogramowaniem poprzedzone są sporządzeniem dokumentacji zawierającej opis celu i metod jego osiągnięcia, co potwierdza, że Spółka samodzielnie wypracowuje twórcze koncepcje, a nie jedynie technicznie realizuje gotowe projekty. Głównym celem działalności Spółki jest tworzenie oraz rozwój innowacyjnego i technologicznie zaawansowanego Oprogramowania, a nie odtwórcza implementacja zleconych zadań.

W sytuacji w której Oprogramowanie nie będzie przejawiać nowości i twórczości względem praktyki gospodarczej Wnioskodawcy, nie zostanie ono ujęte w rozliczeniu ulgi IP Box.

Pomimo że tworzone przez Spółkę rozwiązania mogą pełnić zbliżone funkcje do innych systemów dostępnych na rynku (…), nie stanowią one prostego odwzorowania istniejących produktów i stanowią nowość w zakresie działalności Wnioskodawcy.

Każde rozwiązanie powstaje w oparciu o indywidualne założenia projektowe, obejmujące m.in. odmienną strukturę danych, sposób ich przetwarzania, architekturę systemu, logikę działania oraz interakcję użytkownika z systemem.

W konsekwencji, podobnie jak w przypadku różnych produktów spełniających tę samą funkcję użytkową, rozwiązania te różnią się istotnie pod względem sposobu realizacji, co wymaga każdorazowo przeprowadzenia prac projektowych i programistycznych o charakterze twórczym.

8. Czy w wyniku Państwa programowania dokonuje się postęp w dziedzinie oprogramowania komputerowego, to znaczy, czy w wyniku twórczego charakteru podejmowanych czynności dokonuje się postęp technologiczny i powstaje nowe/zmienione/ulepszone oprogramowanie/programy komputerowe?

Tak. W wyniku prac programistycznych prowadzonych przez Spółkę dokonuje się postęp w dziedzinie oprogramowania komputerowego. Postęp ten przejawia się w kilku wymiarach.

Po pierwsze, Spółka opracowuje nowe lub ulepszone rozwiązania wpływające na poprawę użyteczności i funkcjonalności Oprogramowania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie tworzone przez Spółkę nie tylko odzwierciedla potrzeby rynku i klientów, ale kształtuje je w taki sposób, aby przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów, prowadząc do innowacji procesowych u nabywców końcowych Oprogramowania.

Po drugie, bezpośrednim rezultatem prac realizowanych przez Spółkę jest tworzenie Oprogramowania poprzez jego usprawnienie, wprowadzanie aktualizacji czy dodawanie nowych funkcjonalności. W ramach systemu wersjonowania Spółka dokonuje usprawnień Oprogramowania, zmienia poszczególne jego funkcjonalności i usuwa błędy, a ponadto wprowadza poważniejsze udoskonalenia istniejących funkcjonalności lub uzupełnia Oprogramowanie o całkiem nowe funkcjonalności. Każda taka nowa wersja stanowi postęp technologiczny względem wersji poprzedniej - jest bardziej zaawansowana, oferuje lepszą funkcjonalność, wydajność lub użyteczność.

Po trzecie, postęp dokonuje się również w wymiarze wiedzy i kompetencji - z każdym projektem Spółka rozwija swoje umiejętności i wiedzę, stosuje nowe technologie, frameworki i wzorce projektowe, co przekłada się na coraz wyższy poziom technologiczny wytwarzanego Oprogramowania.

W konsekwencji, w wyniku twórczego charakteru podejmowanych przez Spółkę czynności powstaje nowe, zmienione lub ulepszone Oprogramowanie, stanowiące przejaw postępu technologicznego w dziedzinie oprogramowania komputerowego.

9. Czy przy wytworzeniu oprogramowań każdorazowo stosują Państwo standardowe metody programowania (narzędzia, technologie informatyczne), czy też stosowane przez Państwa technologie informatyczne i języki programowania są metodami unikalnymi, niestandardowymi i dochodzi do tworzenia nowych lub bardziej wydajnych algorytmów w oparciu o nowe techniki programowania? Czy stosują Państwo nowe i oryginalne techniki samego programowania?

W procesie wytwarzania Oprogramowania Spółka wykorzystuje zarówno powszechnie dostępne narzędzia i technologie informatyczne (…), jak i stosuje je w sposób twórczy i niestandardowy, dostosowany do indywidualnych wymagań każdego projektu.

Spółka korzysta z uznanych, profesjonalnych języków programowania, frameworków oraz narzędzi deweloperskich stanowiących standard branżowy w tworzeniu nowoczesnego oprogramowania. Same narzędzia i technologie nie stanowią jednak o istocie prac Spółki - istotą jest sposób ich wykorzystania oraz twórcze rozwiązania tworzone z ich użyciem.

Nowatorskość i oryginalność prac Spółki nie polega na tworzeniu nowych języków programowania czy narzędzi deweloperskich, lecz na twórczym wykorzystaniu dostępnych technologii do opracowywania unikalnych rozwiązań, których nie da się nabyć na otwartym rynku. W szczególności Spółka opracowuje (…).

Każdy projekt wymaga zastosowania unikalnego podejścia architektonicznego i projektowego. Istotą prac jest dopasowanie do danego projektu, aplikacji, programu nie tylko odpowiednich technologii, ale także wzorców, które pozwalają utrzymywać kod czystym, przejrzystym i możliwym do ciągłego rozwoju. Tym samym, choć Spółka posługuje się standardowymi narzędziami programistycznymi, to sposób ich wykorzystania oraz tworzone z ich użyciem rozwiązania mają charakter twórczy, oryginalny i niestandardowy.

10. Czy w ramach usług nabywanych przez Państwa Spółkę od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na podstawie umów B2B:

a. podmioty te wykonują prace badawczo-rozwojowe, których efektem jest wytworzenie komponentów oprogramowania, nabywanych przez Państwa Spółkę, czy też

b. Państwa Spółka nabywa od ww. podmiotów kwalifikowane prawa własności intelektualnej?

W ramach usług nabywanych przez Spółkę od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na podstawie umów B2B, podmioty te wykonują na zlecenie Spółki prace, których efektem jest wytworzenie komponentów Oprogramowania (wariant a). Większość współpracowników B2B realizuje prace programistyczne polegające na tworzeniu kodu źródłowego, modyfikacji i rozwoju istniejących funkcjonalności oraz tworzeniu nowych funkcjonalności Oprogramowania - zgodnie z koncepcjami, wytycznymi i pod nadzorem Spółki. Ponadto Spółka nabywa od współpracowników B2B usługi zarządzania projektami informatycznymi, polegające na koordynacji prac zespołów deweloperskich, planowaniu zadań i monitorowaniu postępów realizacji projektów. Usługi te, choć nie polegają na bezpośrednim wytwarzaniu kodu źródłowego, są ściśle związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową i niezbędne do prawidłowej realizacji projektów skutkujących powstaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Spółka nie nabywa od współpracowników B2B gotowych, odrębnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej (wariant b). Współpracownicy B2B nie wytwarzają samodzielnie odrębnych programów komputerowych, które następnie byłyby nabywane przez Spółkę jako gotowe produkty. Przenoszą natomiast na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do utworów wytworzonych w ramach świadczonych usług - na podstawie postanowień zawartych w łączących strony umowach cywilnoprawnych. Przeniesienie praw następuje w celu umożliwienia Spółce dalszego wykorzystania wytworzonych komponentów w ramach tworzenia i rozwoju Oprogramowania, a następnie przeniesienia praw do Oprogramowania na Kontrahenta lub klientów Spółki.

Tym samym koszty usług współpracowników B2B stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i powinny być uwzględniane we wskaźniku nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT - w literze „b” tego wskaźnika w przypadku współpracowników stanowiących podmioty niepowiązane ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, natomiast w literze „c” w przypadku współpracowników stanowiących podmioty powiązane ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

11. Czy podwykonawcy, od których nabywają Państwo usługi informatyczne stanowią podmioty niepowiązane z Państwa Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), czy też podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?

Podwykonawcy, od których Spółka nabywa usługi informatyczne (osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, współpracujące ze Spółką na podstawie umów B2B), co do zasady stanowią podmioty niepowiązane ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Jednocześnie należy wskazać, że wspólnik Spółki - (…) - pełniący również funkcję zarządzającą i koordynującą prace projektowe, może być uznany za podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, z uwagi na posiadany udział w Spółce oraz sprawowanie faktycznego zarządu nad jej działalnością. W zakresie, w jakim wspólnik ten świadczy usługi na rzecz Spółki, relacja ta ma charakter powiązania w rozumieniu ww. przepisu.

Pozostali współpracownicy B2B są podmiotami niepowiązanymi ze Spółką - nie posiadają udziałów w Spółce, nie sprawują nad nią zarządu ani kontroli, nie łączą ich ze Spółką powiązania rodzinne ani kapitałowe w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Powyższe rozróżnienie ma znaczenie przy konstrukcji wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT - koszty usług podmiotów niepowiązanych uwzględniane są w literze „b” wskaźnika nexus, natomiast koszty usług podmiotów powiązanych w literze „c” tego wskaźnika.

12. Czy prowadzą Państwo odrębną ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy?

Tak. W Spółce prowadzony jest rozbudowany i wielopoziomowy system ewidencjonowania przychodów, kosztów oraz czynności związanych z realizacją projektów informatycznych, w ramach których wytwarzane, rozwijane lub ulepszane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci programów komputerowych.

Spółka prowadzi ewidencję przychodów ze sprzedaży usług z wyodrębnieniem poszczególnych projektów, w ramach których realizowane są prace rozwojowe. Przychody ujmowane są w księgach rachunkowych na kontach zespołu 7, z zastosowaniem szczegółowej analityki umożliwiającej jednoznaczne przypisanie przychodów do konkretnych projektów oraz rozróżnienie przychodów związanych z działalnością kwalifikowaną w rozumieniu przepisów o IP Box oraz przychodów z działalności niekwalifikowanej.

Koszty ponoszone przez Spółkę ujmowane są zgodnie z zasadami rachunkowości na kontach zespołu 4 oraz 5, z zastosowaniem rozbudowanej analityki projektowej. Na potrzeby rozliczeń IP Box koszty te są klasyfikowane jako koszty bezpośrednie lub pośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe, oraz przypisywane do poszczególnych projektów przy wykorzystaniu ewidencji czasu pracy i przyjętych kluczy alokacji.

Każda faktura sprzedaży lub zakupu dotycząca projektów kwalifikowanych jest zadekretowana na właściwe konto projektowe IP Box. Dzięki temu możliwe jest szybkie i jednoznaczne przypisanie kontrahenta oraz powiązanie operacji z konkretnym projektem.

Ponadto, na potrzeby prawidłowego ustalenia wskaźnika nexus Spółka prowadzi również odrębną ewidencję pomocniczą na kontach pozabilansowych zespołu 9, z wyodrębnieniem poszczególnych projektów oraz kosztów odpowiadających poszczególnym elementom konstrukcji tego wskaźnika, tj. kosztów działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę, kosztów nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych i niepowiązanych oraz kosztów nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Prowadzona ewidencja umożliwia prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy.

13. Czy w prowadzonej przez Państwa ewidencji rachunkowej wyodrębnią Państwo:

- każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

- przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

- koszty, o których mowa w art. 24e ust. 4 ustawy o CIT, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?

Jeśli nie, proszę o wskazanie przyczyn braku prowadzenia ewidencji w ww. sposób.

Tak. W prowadzonej ewidencji rachunkowej Spółka wyodrębnia powyższe elementy w następujący sposób:

W zakresie wyodrębnienia każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - Spółka wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualną poprzez wskazywanie kolejnych wersji tworzonego lub rozwijanego Oprogramowania w ramach poszczególnych projektów informatycznych. Każdy projekt realizowany na rzecz Kontrahenta lub klienta Spółki, w ramach którego wytwarzane jest Oprogramowanie stanowiące utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jest ewidencjonowany jako odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej - autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT. Ewidencja ta prowadzona jest od momentu rozpoczęcia działalności Spółki, tj. od (…) 2025 r.

W zakresie wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej - Spółka prowadzi ewidencję przychodów ze sprzedaży usług z wyodrębnieniem poszczególnych projektów na kontach zespołu 7, z zastosowaniem szczegółowej analityki umożliwiającej jednoznaczne przypisanie przychodów do konkretnych projektów. Na wystawianych fakturach sprzedaży poszczególne pozycje są odpowiednio wyodrębnione, co pozwala na przypisanie przychodów do danego projektu oraz ustalenie przychodów osiąganych z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Koszty bezpośrednie (wynagrodzenia pracowników i współpracowników B2B zaangażowanych w działania o charakterze twórczym) są przypisywane bezpośrednio do projektów na podstawie ewidencji faktycznie przepracowanych godzin. Koszty pośrednie (wynajem biura, koszty usług podwykonawców niezwiązanych bezpośrednio z realizacją projektów, subskrypcje o charakterze ogólnym) są alokowane do projektów według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt. Dzięki temu możliwe jest ustalenie dochodu (straty) przypadającego na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

W zakresie wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 24e ust. 4 ustawy o CIT - Spółka prowadzi odrębną ewidencję pomocniczą na kontach pozabilansowych zespołu 9, z wyodrębnieniem poszczególnych projektów oraz kosztów odpowiadających poszczególnym elementom konstrukcji wskaźnika nexus, tj.: kosztów działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę (litera „a” wskaźnika nexus), kosztów nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów niepowiązanych (litera „b”), kosztów nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych (litera „c”) oraz kosztów nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (litera „d”). Ewidencja ta zapewnia prawidłowe określenie kwalifikowanego dochodu z każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

14. Czy w latach następnych działalność gospodarcza będzie przez Państwa prowadzona na dotychczasowych zasadach?

Tak. Spółka zamierza w latach następnych kontynuować prowadzenie działalności gospodarczej na dotychczasowych zasadach, tj. w modelu „software house”, w ramach którego tworzy i rozwija Oprogramowanie służące do (…). Spółka będzie w dalszym ciągu realizować projekty informatyczne zarówno na zlecenie Kontrahenta, jak i bezpośrednio na rzecz klientów, wytwarzając programy komputerowe stanowiące utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a następnie przenosząc całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania na Kontrahenta lub klientów na podstawie łączących strony umów. Model zatrudnienia (pracownicy na umowach o pracę oraz współpracownicy B2B), sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej, system wersjonowania Oprogramowania oraz metodyka realizacji projektów pozostaną bez zmian. Spółka będzie również w dalszym ciągu prowadzić odrębną ewidencję na potrzeby rozliczeń IP Box, umożliwiającą prawidłowe ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

15. Co rozumieją Państwo pod pojęciem „koszty kwalifikowane” użytym w pytaniach oznaczonych we wniosku nr 3, 4 i 5? Czy są to koszty, o których mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, które odliczają/będą odliczać Państwo w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, czy też są to koszty, które chcą Państwo odliczyć w ramach ustalenia dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej?

Należy zauważyć, że pojęciem „kosztów kwalifikowanych” posługuje się ustawodawca w treści art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 , koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi” stąd powstała wątpliwość co do rozumienia tego pojęcia.

Pojęcie „koszty kwalifikowane” użyte w pytaniach oznaczonych we wniosku nr 3, 4 i 5 odnosi się do kosztów, które Spółka zamierza uwzględnić w ramach ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na potrzeby zastosowania preferencyjnej stawki 5% CIT, o której mowa w art. 24d ustawy o CIT - a nie do kosztów kwalifikowanych odliczanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Spółka posługuje się pojęciem „kosztów kwalifikowanych” w rozumieniu art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, tj. kosztów uwzględnianych przy konstrukcji wskaźnika nexus służącego do obliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Koszty te obejmują w szczególności koszty faktycznie poniesione przez Spółkę na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (litera „a” wskaźnika nexus) oraz koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów niepowiązanych i powiązanych (odpowiednio litery „b” i „c” wskaźnika nexus).

Spółka nie odlicza i nie zamierza odliczać tych samych kosztów jednocześnie w ramach ulgi badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT. Pytania nr 3, 4 i 5 wniosku dotyczą wyłącznie kosztów uwzględnianych przy kalkulacji dochodu z IP Box na podstawie art. 24d ustawy o CIT.

16. Czy te same koszty, które uznają Państwo za koszty kwalifikowane ulgi badawczo-rozwojowej, zamierzają Państwo uwzględnić w ramach obliczenia podstawy opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

Nie. Spółka nie korzysta i nie zamierza korzystać z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT. Spółka nie odlicza i nie zamierza odliczać kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT od podstawy opodatkowania.

Przedmiotem złożonego wniosku jest wyłącznie możliwość zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku dochodowego od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej na podstawie art. 24d ustawy o CIT (tzw. IP Box). Koszty, które Spółka uwzględnia w ramach obliczenia podstawy opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, są kosztami uwzględnianymi przy konstrukcji wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, oraz kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio przypisanymi do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Tym samym, nie zachodzi sytuacja, w której te same koszty byłyby jednocześnie odliczane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej i uwzględniane przy obliczaniu dochodu z IP Box.

17. Jakie konkretnie koszty są przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4? W opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego posługują się Państwo wyrażeniem „Przykładowe wydatki” stąd proszę o wskazanie zamkniętego katalogu tych kosztów.

Zamknięty katalog kosztów będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 przedstawia się następująco:

I. Koszty bezpośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe:

 1. Wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę, zaangażowanych w działania o charakterze twórczym związane z wytwarzaniem Oprogramowania, wraz z kosztami ubezpieczeń społecznych (składki ZUS po stronie pracodawcy).

 2. Wynagrodzenia podwykonawców B2B (osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą), współpracujących ze Spółką na podstawie umów cywilnoprawnych, zaangażowanych w działania o charakterze twórczym związane z wytwarzaniem Oprogramowania.

II. Koszty bezpośrednie działalności rozwojowej, które nie mogą zostać przypisane do konkretnych projektów w sposób bezpośredni:

 3. Wydatki na sprzęt komputerowy (w formie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych, opłat leasingowych albo kosztów wyposażenia) wykorzystywany w procesie tworzenia i rozwoju Oprogramowania.

 4. Koszty nabycia licencji na oprogramowanie wykorzystywane w procesie tworzenia i rozwijania Oprogramowania.

 5. Koszty benefitów pracowniczych w części finansowanej przez pracodawcę: opieka medyczna oraz karty Multisport.

 6. Koszty szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje pracowników.

 7. Koszty lekcji języka angielskiego dla pracowników.

 8. Koszty usług telekomunikacyjnych.

 9. Koszty usług księgowych.

               10. Koszty usług doradztwa podatkowego.

               11. Koszty usług podwykonawców odpowiedzialnych za zarządzanie projektami, zaangażowanych w wiele projektów jednocześnie.

III. Koszty pośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe:

     12. Koszty wynajmu biura.

               13. Koszty usług podwykonawców świadczących na rzecz Spółki usługi o charakterze pomocniczym, wspierającym realizację projektów, lecz niezwiązane bezpośrednio z wytwarzaniem kodu źródłowego Oprogramowania ani z zarządzaniem projektami (np. usługi administracyjne, usługi konfiguracji i utrzymania środowiska deweloperskiego).

               14. Wybrane subskrypcje o charakterze ogólnym.

               15. Koszty serwerów (lub wynajem infrastruktury serwerowej) i koszty usług związanych z utrzymaniem tej infrastruktury.

               16. Koszty usług pocztowych i kurierskich.

               17. Koszty materiałów biurowych (innych niż sprzęt komputerowy).

               18. Koszty artykułów spożywczych do biura.

               19. Koszty usług sprzątania biura i wynajmu dystrybutora wody.

               20. Koszty udziału w targach i konferencjach branżowych.

               21. Koszty spotkań integracyjnych pracowników.

Powyższe koszty stanowią zamknięty katalog kosztów będących przedmiotem pytań nr 3 i 4 wniosku.

Koszty z grupy I są przypisywane bezpośrednio do projektów na podstawie faktycznie przepracowanych godzin i uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus (w literze „a” wskaźnika w przypadku kosztów własnej działalności badawczo-rozwojowej, w literze „b” lub „c” w przypadku kosztów nabycia wyników prac B2B - odpowiednio od podmiotów niepowiązanych lub powiązanych).

Koszty z grupy II są alokowane do projektów proporcjonalnie, według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt; koszty te są uwzględniane przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a w zakresie w jakim stanowią koszty własnej działalności badawczo-rozwojowej Spółki - również przy kalkulacji wskaźnika nexus w literze „a”, natomiast w zakresie w jakim stanowią koszty nabycia usług od podwykonawców - w literze „b” lub „c” wskaźnika nexus.

Koszty z grupy III są alokowane do projektów według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt i są uwzględniane przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ale nie są uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus.

19. Jaki jest związek kosztów, o których mowa w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 3 z tworzeniem przez Państwa Spółkę programów komputerowych będących przedmiotem złożonego wniosku?

Koszty, o których mowa w pytaniu nr 3 wniosku, pozostają w bezpośrednim lub pośrednim związku z tworzeniem przez Spółkę programów komputerowych będących przedmiotem złożonego wniosku. Związek ten przedstawia się następująco:

   - Wynagrodzenia pracowników (umowy o pracę) wraz z kosztami ubezpieczeń społecznych - stanowią koszty bezpośrednio związane z tworzeniem Oprogramowania. Pracownicy ci wykonują prace programistyczne polegające na tworzeniu kodu źródłowego, projektowaniu architektury, implementacji nowych funkcjonalności, testowaniu oraz rozwoju Oprogramowania. Bez poniesienia tych kosztów Oprogramowanie nie mogłoby powstać.

   - Koszty te są przypisywane do konkretnych projektów na podstawie ewidencji faktycznie przepracowanych godzin.

   - Wynagrodzenia współpracowników B2B - stanowią koszty bezpośrednio związane z tworzeniem Oprogramowania. Osoby te świadczą na rzecz Spółki usługi programistyczne polegające na tworzeniu i rozwoju kodu źródłowego Oprogramowania, a całość autorskich praw majątkowych do wytworzonych utworów przenoszona jest na Spółkę. Bez poniesienia tych kosztów realizacja projektów informatycznych nie byłaby możliwa. Koszty te są również przypisywane do projektów na podstawie faktycznie przepracowanych godzin.

   - Wydatki na sprzęt komputerowy oraz licencje na oprogramowanie narzędziowe - stanowią koszty bezpośrednio związane z działalnością rozwojową, lecz niemożliwe do przypisania do konkretnych projektów w sposób bezpośredni. Sprzęt komputerowy (stacje robocze) oraz oprogramowanie narzędziowe (środowiska programistyczne, narzędzia deweloperskie) stanowią niezbędne narzędzia pracy, bez których wytworzenie Oprogramowania nie byłoby fizycznie możliwe. Są one wykorzystywane wyłącznie lub głównie w procesie tworzenia i rozwoju Oprogramowania. Koszty te są alokowane do projektów proporcjonalnie, według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt.

   - Koszty wynajmu biura - stanowią koszty pośrednie działalności rozwojowej. Biuro jest miejscem pracy zespołu tworzącego Oprogramowanie. Koszty te nie dają się jednoznacznie i wyłącznie zakwalifikować do kosztów kwalifikowanych przypadających na tworzenie praw własności intelektualnej, ponieważ w biurze wykonywane są zarówno czynności związane z IP Box, jak i czynności niezwiązane z działalnością innowacyjną.

   - Koszty serwerów i infrastruktury serwerowej - stanowią koszty pośrednie niezbędne do prowadzenia działalności rozwojowej. Infrastruktura serwerowa jest wykorzystywana w procesie tworzenia, testowania i rozwijania Oprogramowania oraz do przechowywania repozytoriów kodu źródłowego.

   - Koszty benefitów pracowniczych (opieka medyczna, Multisport), szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje, lekcji języka angielskiego, usług telekomunikacyjnych, usług księgowych, usług doradztwa podatkowego oraz usług podwykonawców odpowiedzialnych za zarządzanie projektami - stanowią koszty bezpośrednio związane z działalnością rozwojową, lecz niemożliwe do przypisania do konkretnych projektów w sposób bezpośredni. Koszty te służą zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania zespołu realizującego prace rozwojowe, utrzymaniu i podnoszeniu kwalifikacji pracowników oraz obsłudze organizacyjnej i koordynacyjnej projektów. Są one alokowane do projektów proporcjonalnie, według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt.

Koszty wynajmu biura, serwerów i infrastruktury serwerowej, usług pocztowych i kurierskich, materiałów biurowych, artykułów spożywczych do biura, usług sprzątania biura i wynajmu dystrybutora wody, udziału w targach i konferencjach branżowych, spotkań integracyjnych pracowników oraz wybranych subskrypcji o charakterze ogólnym - stanowią koszty pośrednie prowadzenia działalności gospodarczej, w ramach której realizowane są prace rozwojowe. Koszty te zapewniają prawidłowe funkcjonowanie Spółki jako podmiotu wytwarzającego Oprogramowanie i są niezbędne do prowadzenia tej działalności, choć nie są bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego programu komputerowego.

Ponoszenie wszystkich wyżej wymienionych kosztów jest konieczne do realizacji prac badawczo-rozwojowych, których efektem jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci autorskich praw do programów komputerowych. Bez ich poniesienia prace te nie mogłyby być realizowane, a tym samym nie powstałoby prawo własności intelektualnej.

20. Jakie konkretnie koszty są przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 5? Proszę o wskazanie związku tych kosztów z uzyskaniem przez Państwa Spółkę przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej przez Państwa „pozostałej działalności gospodarczej”. Proszę również o przeformułowanie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego orz zdarzenia przyszłego w taki sposób aby odnosiło się ono do konkretnych kosztów będących przedmiotem pytania.

Pytanie nr 5 wniosku dotyczy sytuacji, w której niektóre koszty ponoszone przez Spółkę nie zostaną uznane za koszty kwalifikowane związane z tworzeniem praw własności intelektualnej. W takim przypadku pytanie dotyczy tego, czy koszty te będą mogły stanowić w całości koszt uzyskania przychodu w pozostałej działalności, a jeżeli nie - to w jaki sposób ustalić dopuszczalny poziom ich rozliczenia.

Konkretne koszty będące przedmiotem pytania nr 5 to koszty pośrednie działalności gospodarczej Spółki, które nie dają się jednoznacznie i wyłącznie zakwalifikować do kosztów przypadających na tworzenie praw własności intelektualnej, tj.:

 1. Koszty wynajmu biura.

 2. Koszty usług podwykonawców świadczących na rzecz Spółki usługi o charakterze pomocniczym (z wyłączeniem usług zarządzania projektami, które stanowią koszty bezpośrednie alokowane proporcjonalnie).

 3. Wybrane subskrypcje o charakterze ogólnym.

 4. Koszty serwerów (lub wynajem infrastruktury serwerowej) i koszty usług związanych z utrzymaniem tej infrastruktury.

 5. Koszty usług pocztowych i kurierskich.

 6. Koszty materiałów biurowych (innych niż sprzęt komputerowy).

 7. Koszty artykułów spożywczych do biura.

 8. Koszty usług sprzątania biura i wynajmu dystrybutora wody.

 9. Koszty udziału w targach i konferencjach branżowych.

               10. Koszty spotkań integracyjnych pracowników.

Związek powyższych kosztów z uzyskaniem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów z pozostałej działalności gospodarczej Spółki jest następujący: koszty te stanowią wydatki niezbędne do prawidłowego funkcjonowania Spółki jako podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność zarówno w zakresie wytwarzania kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), jak i w zakresie pozostałej działalności (usługi wsparcia technicznego i utrzymania, które nie mają charakteru twórczego). Spółka oferuje bowiem, oprócz usług deweloperskich (tworzenie i rozwijanie Oprogramowania), także usługi wsparcia technicznego i utrzymania, które nie są związane z tworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Koszty pośrednie wymienione powyżej służą zatem zarówno działalności kwalifikowanej (IP Box), jak i pozostałej działalności gospodarczej - zapewniają ciągłość operacyjną Spółki, utrzymanie zespołu, infrastruktury oraz zdolności do realizacji wszelkich zleceń.

W przypadku nieuznania niektórych z powyższych kosztów za koszty kwalifikowane, zdaniem Spółki koszty te powinny stanowić koszty uzyskania przychodów z pozostałej działalności gospodarczej w części odpowiadającej proporcji, w jakiej pozostała działalność pozostaje do całości działalności Spółki. Spółka, będąc w stanie ustalić stosunek użycia wykorzystania danych środków generujących koszty w odniesieniu do działalności polegającej na tworzeniu kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz w odniesieniu do pozostałej działalności, dokonuje ich rozliczenia w stosunku, w jakim przypadają na działalność innowacyjną Wnioskodawcy oraz na działalność pozostałą. Koszty te alokowane są do projektów według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt. Przyjęty klucz alokacji oparty na proporcji przepracowanych godzin odzwierciedla rzeczywisty związek ponoszonych kosztów z realizacją poszczególnych projektów.

Zgodnie z żądaniem Organu, Wnioskodawca przeformułował własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w odniesieniu do pytania nr 5 wniosku w taki sposób, aby odnosiło się ono do konkretnych kosztów wskazanych powyżej. Zaktualizowane stanowisko własne w zakresie pytania nr 5 zostało przedstawione w pkt IV pisma (ad. pytanie nr 5).

Pytania

1. Czy w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym prace realizowane przez Wnioskodawcę stanowią/będą stanowiły działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?

2. Czy w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dochody uzyskiwane przez Spółkę z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do Oprogramowania opisanego we wniosku, które powstaje w ramach prac prowadzonych przez Spółkę, są dochodami ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, i tym samym Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu preferencyjnej stawki 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT? (pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r.)

3. Czy wymienione przez Wnioskodawcę koszty można uznać za koszty kwalifikowane związane z tworzeniem praw własności intelektualnej?

4. Czy stosowane kryterium rozliczania (w oparciu o roboczogodziny) pozostałych wspólnych wskazanych we wniosku kosztów pomiędzy działalność związaną z tworzeniem i sprzedażą kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a pozostałą działalność jest prawidłowe? A jeżeli nie, to w jaki sposób ustalić wysokość kosztów kwalifikowanych?

5. Czy w przypadku nieuznania niektórych kosztów za kwalifikowane, będą mogły one stanowić w całości koszt uzyskania przychodu w pozostałej działalności? Jeżeli nie, to jakim kluczem należy ustalić dopuszczalny poziom ich rozliczania?

6. Czy przygotowywanie przez Wnioskodawcę ewidencji w sposób opisany we wniosku spełnia wymogi, o których mowa w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, umożliwiające zastosowanie art. 24d ustawy o CIT w stosunku do dochodów ustalanych na podstawie tej ewidencji?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, prace realizowane przez Spółkę, zgodnie z przedstawionym opisem, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, tj. działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Uzasadniając niniejsze stanowisko, według Wnioskodawcy należy wskazać, że działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, zgodnie z którym, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zarówno pojęcie badań naukowych jak i prac rozwojowych zostały natomiast zdefiniowane w kolejnych przepisach, tj. odpowiednio w art. 4a pkt 27 ustawy o CIT oraz pkt 28 ustawy o CIT poprzez odesłanie do definicji zawartych w art. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei, zgodnie z art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że o prowadzeniu działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe na gruncie ustawy o CIT należy mówić wówczas gdy:

1) działalność obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe,

2) realizowane prace mają twórczy charakter,

3) prace w tym zakresie prowadzone są w systematyczny sposób,

4) wykonywane prace mają na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

Wszystkie wskazane powyżej przesłanki występują w przypadku projektów B+R realizowanych przez Wnioskodawcę.

1) Badania naukowe i prace rozwojowe.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że działalność Wnioskodawcy w zakresie prowadzonych projektów B+R wyczerpuje pojęcia zarówno prac rozwojowych jak i badań aplikacyjnych (badań naukowych) zawartych we wskazanych powyżej przepisach. Spółka prowadzi bowiem prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności i przedmiotowe prace nastawione są na opracowywanie nowych funkcjonalności i mechanizmów działania Oprogramowania lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń, co wyczerpuje wskazaną powyżej definicję badań aplikacyjnych. Oprócz tego Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych właściwości Oprogramowania. Tym samym, Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe zdefiniowane we wskazanych powyżej przepisach.

W prowadzonych projektach B+R Wnioskodawca prowadzi bowiem prace nastawione zarówno na zdobycie nowej wiedzy jak i wykorzystanie dostępnej wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych do tworzenia autorskiego i innowacyjnego oprogramowania lub jego znaczącego ulepszenia. Tym samym, zgodnie ze wskazanymi powyżej ustawowymi definicjami Wnioskodawca prowadzi zarówno prace rozwojowe, jak i badania aplikacyjne.

2) Twórczy charakter prac.

Kolejną przesłanką warunkującą uznanie działalności Podatnika za działalność badawczo-rozwojową jest twórczy charakter tej działalności. W zakresie projektów B+R prowadzonych przez Wnioskodawcę przesłanka ta jest również spełniona. Należy podkreślić, że rozwiązania końcowe, produkty informatyczne nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. W wyniku prac programistycznych prowadzonych przez Wnioskodawcę jego Kontrahent i klienci otrzymują nowoczesne i innowacyjne ulepszenia oraz rozwinięcia Oprogramowania, których nie da się nabyć na otwartym rynku. W przypadku projektów B+R nie występuje element typowej standaryzacji. Cele jakie są zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta lub klientów wymagają unikatowego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Wnioskodawcę elementy Oprogramowania mają zawsze charakter twórczy.

Jednocześnie należy podkreślić, że Oprogramowanie i jego funkcjonalności jako rezultat prac rozwojowych i badań aplikacyjnych prowadzonych przez Wnioskodawcę podlega ochronie prawnej wynikającej z ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

3) Prowadzenie prac w systematyczny sposób.

Realizowane przez Wnioskodawcę prace B+R mają nie tylko twórczy charakter ale są również prowadzone w sposób systematyczny, co stanowi kolejną przesłankę wynikającą z ustawowej definicji działalności badawczo-rozwojowej. Prace B+R realizowane są według określonych harmonogramów przez specjalnie wybrane osoby posiadające odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie. Osoby te mają przypisane określone zadania i kompetencje. Przedmiotowe prace są zaplanowane przez Wnioskodawcę i prowadzone w sposób uporządkowany i regularny. Nie mają one charakteru incydentalnego.

4) Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z definicją ustawową działalność badawczo-rozwojowa musi także mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach projektów B+R działania ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy i umiejętności, które będą wykorzystywane w obecnie prowadzonych lub kolejnych projektach. Tym samym, wiedza uzyskana podczas prowadzenia poszczególnych prac wykorzystywana jest następnie w innych pracach projektowych. Dodatkowo osoby uczestniczące w przedmiotowych pracach uzyskują nowe umiejętności z dziedziny technologii IT i ich zastosowania w działalności biznesowej, które następnie mogą wykorzystywać do projektowania nowych produktów i usług oferowanych klientom (oprogramowanie, aplikacje). Prace programistyczne realizowane w ramach prac B+R mają charakter twórczy i ukierunkowane są na tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań. Stworzenie kodu źródłowego wymaga połączenia wiedzy z zakresu informatyki natomiast uprzednie opracowanie koncepcji tworzonego Oprogramowania i jego części, a także późniejsze koordynowanie prowadzonych prac wymaga specjalistycznej wiedzy biznesowej. Jednocześnie celem prac realizowanych w ramach projektów B+R nie jest wyłącznie wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do Oprogramowania.

Projekty realizowane przez Wnioskodawcę, zgodnie z przedstawionym opisem, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Wnioskodawca podkreśla, że uznanie prac w zakresie tworzenia i rozwijania Oprogramowania za działalność badawczo-rozwojową zostało potwierdzone przez organy podatkowe w licznych interpretacjach. Przykładowo należy wskazać na:

1) interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 lutego 2022 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.669.2021.2.APO,

2) interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 lutego 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.380.2017.1.JF,

3) interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 marca 2017 r., nr 3063-ILPB2.4510.226.2016.3.AO,

4) interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 października 2017 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.204.2017.1.IZ.

Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji każdorazowo wyodrębnia koszty kwalifikowane działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe związane z realizacją działalności B+R.

Ad. 2 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r.)

W zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dochody uzyskiwane przez Spółkę z tytułu zbywania autorskich praw do Oprogramowania opisanego we wniosku, które powstaje w ramach prac prowadzonych przez Spółkę, są dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ustawy o CIT, i tym samym Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu stawki 5%, o której mowa w art. 24d ww. ustawy o CIT. Wnioskodawca doprecyzowuje, że dochody te stanowią dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT. Wnioskodawca rezygnuje z powoływania się na art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT (opłaty lub należności z umowy licencyjnej), ponieważ Spółka przenosi na Kontrahenta i klientów całość autorskich praw majątkowych, a nie udziela licencji.

Ad. 3 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r.)

Wymienione przez Wnioskodawcę koszty, stanowiące zamknięty katalog wskazany w odpowiedzi na pytanie 17 niniejszego uzupełnienia, można uznać za koszty kwalifikowane związane z tworzeniem praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 4 ustawy o CIT. Wnioskodawca precyzuje, że pojęcie „kosztów kwalifikowanych” użyte we wniosku odnosi się do kosztów uwzględnianych przy konstrukcji wskaźnika nexus na potrzeby ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a nie do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu ulgi badawczo-rozwojowej z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie korzysta i nie zamierza korzystać z ulgi badawczo-rozwojowej.

Ad. 4 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r.)

Stosowane kryterium rozliczania (w oparciu o roboczogodziny) wspólnych kosztów wskazanych we wniosku pomiędzy działalność związaną z tworzeniem i sprzedażą kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a pozostałą działalność jest prawidłowe. Przyjęty klucz alokacji oparty na proporcji przepracowanych godzin odzwierciedla rzeczywisty związek ponoszonych kosztów z realizacją poszczególnych projektów. Koszty z grupy II (koszty bezpośrednie działalności rozwojowej nieprzypisywalne do konkretnych projektów) są alokowane proporcjonalnie i uwzględniane zarówno przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak i - w odpowiednim zakresie - przy kalkulacji wskaźnika nexus. Koszty z grupy III (koszty pośrednie) są alokowane do projektów według tej samej proporcji godzinowej i uwzględniane przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ale nie są uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Ad. 5 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r.)

W przypadku nieuznania niektórych kosztów za kwalifikowane, koszty te - wskazane w zamkniętym katalogu w odpowiedzi na pytanie 19 niniejszego uzupełnienia - będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodu w pozostałej działalności w części odpowiadającej proporcji, w jakiej pozostała działalność pozostaje do całości działalności Spółki. Kluczem ustalenia dopuszczalnego poziomu rozliczenia tych kosztów jest proporcja przepracowanych roboczogodzin przypadających na działalność innowacyjną Wnioskodawcy oraz na działalność pozostałą.

Ad. 6

Zdaniem Wnioskodawcy, sposób prowadzenia ewidencji opisany we wniosku spełnia wszystkie wymogi, o których mowa w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, a tym samym umożliwia prawidłowe zastosowanie art. 24d ustawy o CIT w odniesieniu do dochodów ustalanych na podstawie tej ewidencji.

Zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

 2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

 4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

 5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Jednocześnie przepisy ustawy o CIT nie nakładają na podatników obowiązku prowadzenia ewidencji w określonej, sformalizowanej formie. Istotne jest natomiast, aby ewidencja była prowadzona w sposób umożliwiający prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania preferencyjną stawką 5% oraz jej wykazanie w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej jako: „Objaśnienia”).

Zgodnie z pkt 183 Objaśnień: „Wymóg zapewnienia ww. wyodrębnionej ewidencji nie oznacza prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych, lecz wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, przykładowo na kontach ksiąg pomocniczych”.

Z powyższego wynika, że dopuszczalne i zgodne z intencją ustawodawcy jest prowadzenie ewidencji IP Box w oparciu o dane pochodzące z systemu księgowego podatnika, uzupełnione o informacje pozwalające na identyfikację kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w tym w szczególności ich zakresu, liczby, kosztów wytworzenia oraz momentu powstania.

Ponadto w pkt 185 i 186 Objaśnień wskazano dodatkowo, że:

„185. Może to wymagać od podatnika wydzielenia w swojej ewidencji odrębnych kont, na przykład kont analitycznych, na których prowadzona będzie ewidencja wydatków kwalifikowalnych w podziale na każde kwalifikowane IP odrębnie.

186. Wymagana jest wyodrębniona ewidencja zarówno dla kont przychodów, kosztów uzyskania przychodów, dochodów (strat) z kwalifikowanych IP, kont dotyczących środków trwałych, jak i rozrachunków”.

Jak wspomniano, w Spółce prowadzony jest rozbudowany i wielopoziomowy system ewidencjonowania przychodów, kosztów oraz czynności związanych z realizacją projektów informatycznych, w ramach których wytwarzane, rozwijane lub ulepszane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci programów komputerowych. System ten został zaprojektowany w sposób zapewniający możliwość jednoznacznego przypisania przychodów i kosztów do poszczególnych projektów, a tym samym do konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Spółka prowadzi ewidencję przychodów ze sprzedaży usług z wyodrębnieniem poszczególnych projektów, w ramach których realizowane są prace rozwojowe. Przychody ujmowane są w księgach rachunkowych na kontach zespołu 7, z zastosowaniem szczegółowej analityki umożliwiającej jednoznaczne przypisanie przychodów do konkretnych projektów oraz rozróżnienie przychodów związanych z działalnością kwalifikowaną w rozumieniu przepisów o IP Box oraz przychodów z działalności niekwalifikowanej.

Koszty ponoszone przez Spółkę ujmowane są zgodnie z zasadami rachunkowości na kontach zespołu 4 oraz 5, z zastosowaniem rozbudowanej analityki projektowej. Na potrzeby rozliczeń IP Box koszty te są klasyfikowane jako koszty bezpośrednie lub pośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe oraz przypisywane do poszczególnych projektów przy wykorzystaniu ewidencji czasu pracy i przyjętych kluczy alokacji.

W zakresie rozrachunków Spółka nie prowadzi odrębnych kont analitycznych wyłącznie dla IP Box, jednak każda faktura sprzedaży lub zakupu dotycząca projektów kwalifikowanych jest dekretowana na właściwe konto projektowe IP Box. Pozwala to na jednoznaczne ustalenie kontrahenta oraz powiązanie danej operacji gospodarczej z konkretnym projektem kwalifikowanym, np. poprzez konta przeciwstawne przypisane do danego kontrahenta. Rozwiązanie to zapewnia pełną identyfikowalność i przejrzystość rozrachunków oraz umożliwia ich weryfikację na potrzeby powiązań z projektami kwalifikowanymi.

Dodatkowo, na potrzeby prawidłowego ustalenia wskaźnika nexus Spółka prowadzi odrębną ewidencję pomocniczą na kontach pozabilansowych zespołu 9, z wyodrębnieniem poszczególnych projektów oraz kosztów odpowiadających poszczególnym elementom konstrukcji tego wskaźnika nexus, tj. kosztów działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę, kosztów nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych i niepowiązanych oraz kosztów nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W konsekwencji, prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja, która obejmuje zarówno księgi rachunkowe, jak i ewidencje pomocnicze, umożliwia w sposób rzetelny i weryfikowalny ustalenie przychodów, kosztów oraz dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także prawidłowe obliczenie wskaźnika nexus.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona ewidencja spełnia wszystkie wymogi określone w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, a tym samym uprawnia do stosowania preferencyjnego opodatkowania, o którym mowa w art. 24d ustawy o CIT.

W uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu, wskazali Państwo co następuje:

Wnioskodawca wyjaśnia, że użyte we własnym stanowisku sformułowanie o uzyskiwaniu przychodów „z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej” miało na celu wskazanie w warstwie opisowej, że źródłem przychodów Spółki jest wyłącznie działalność gospodarcza o charakterze pozarolniczym - tj. działalność w branży informatycznej polegająca na tworzeniu i rozwoju oprogramowania. Intencją tego sformułowania było jednoznaczne odróżnienie charakteru prowadzonej działalności od działalności rolniczej, której dochody podlegają odmiennym zasadom opodatkowania i są wyłączone z zakresu ustawy o CIT na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Wnioskodawca przyjmuje do wiadomości, że ustawa o CIT nie posługuje się pojęciem „pozarolniczej działalności gospodarczej” jako odrębną kategorią normatywną. Użyte we wniosku sformułowanie miało charakter wyłącznie deskryptywny i służyło wskazaniu, że działalność Spółki jest działalnością gospodarczą niemającą charakteru rolniczego - nie stanowiło natomiast odwołania do konkretnej podstawy prawnej ani do systematyki źródeł przychodów właściwej dla innego aktu prawnego.

Precyzując zatem własne stanowisko: Wnioskodawca - X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - uzyskuje przychody z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, w tym dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ustawy o CIT.

Wnioskodawca uzyskuje kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, tj. dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wytwarza Oprogramowanie (programy komputerowe) stanowiące utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a następnie przenosi całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania na rzecz Kontrahenta lub klientów Spółki na podstawie łączących strony umów. Przeniesienie to następuje odpłatnie - Spółka otrzymuje wynagrodzenie stanowiące ekwiwalent za przeniesienie praw autorskich. Tym samym Spółka uzyskuje dochód z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT.

Jednocześnie Wnioskodawca doprecyzowuje, że we własnym stanowisku w sprawie do pytania nr 2 wniosku wskazał, iż uzyskiwany dochód jest dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 24d ust. 7 pkt 1 i pkt 2 ustawy o CIT. W wyniku ponownej analizy Wnioskodawca wyjaśnia, że prawidłową kwalifikacją jest art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT (sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej), ponieważ Spółka przenosi na Kontrahenta i klientów całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania, a nie udziela licencji na korzystanie z tych praw. Wskazanie w stanowisku własnym art. 24d ust. 7 pkt 1 (opłaty lub należności z umowy licencyjnej) było nieprecyzyjne i Wnioskodawca rezygnuje z powoływania się na tę podstawę.

Spółka nie uzyskuje dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT) ani z odszkodowania za naruszenie praw (art. 24d ust. 7 pkt 4 ustawy o CIT).

Wnioskodawca zamierza opodatkować preferencyjną stawką 5% wyłącznie dochody ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej (autorskich praw do programów komputerowych), o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT.

Przygotowywanie przez Wnioskodawcę ewidencji w sposób opisany we wniosku oraz doprecyzowany w odpowiedziach na pytania 12 i 13 niniejszego uzupełnienia spełnia wymogi, o których mowa w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, umożliwiające zastosowanie art. 24d ustawy o CIT w stosunku do dochodów ustalanych na podstawie tej ewidencji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554, dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

 

W myśl art. 4a pkt 27 updop:

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

 

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.),

badania naukowe są działalnością obejmującą:

 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop,

 

W myśl art. 24d ust. 2 updop,

kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1. patent,

2. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),

8. autorskie prawo do programu komputerowego

   - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop,

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:

Stosownie do art. 24d ust. 5 updop,

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie zaś z art. 24d ust. 7 updop,

dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:

  1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

  2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

  3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

  4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.

 

W myśl art. 24e ust. 1 updop,

podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

 1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

 2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

 3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

 4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

 5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop,

Aby Państwa działalność spełniała przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, przeprowadzę analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

W ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematycznie prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.).

Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Przepisy o działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle. Zatem, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26 updop, co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związanych z postępem naukowym czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwróciłem już uwagę powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26-28 updop.

Stwierdzam, że opisana we wniosku działalność polegająca na tworzeniu przez Państwa programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości objęte pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2 dotyczą ustalenia, czy dochody uzyskiwane przez Państwa z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do Oprogramowania opisanego we wniosku, które powstaje w ramach prac prowadzonych przez Państwa Spółkę, są dochodami ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, i tym samym są Państwo uprawnieni do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu preferencyjnej stawki 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:

Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest m.in. dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

 

Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

- wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.

 

Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

- wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Ponadto, w objaśnieniach podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX a opublikowanych przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej, wskazano m.in., że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP. Również zatem cytowane objaśnienia nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości wykładni art. 24d ust. 1 i ust. 7 pkt 2 updop, zaprezentowanej w niniejszej interpretacji.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

 

Jak Państwo wskazali w uzupełnieniu wniosku, Państwa Spółka prowadzi ewidencję rachunkową zgodnie z art. 24e ustawy o CIT, tj. ewidencję pozwalającą:

   - wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 

   - ustalić przychody, koszty uzyskania przychodów i dochody (straty), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

   - wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

 

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

 1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

 2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;

 3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Odnosząc wskazane powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że wytworzone przez Państwa Spółkę programy komputerowe, będące przedmiotem wniosku, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.

Zgadzam się z Państwem, że mogą Państwo zastosować stawkę 5% do dochodu osiąganego przez Państwa ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. wytworzonych przez Państwa Spółkę autorskich praw majątkowych wskazanych we wniosku. Przysługiwać będzie Państwu prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów uzyskanych w latach kolejnych, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Odnosząc się do pytań oznaczonych we wniosku nr 3, 4 i 5, wskazać należy, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem (rozwojem) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

- kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

- dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki w związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, to wydatki te należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione przez podatnika na wytworzenie w ramach tej działalności kwalifikowanego IP, z zastrzeżeniem wydatków wymienionych w art. 24d ust. 5 ustawy o CIT.

Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

Odnosząc się do sposobu wyliczenia wskaźnika nexus dla celów IP Box, wyjaśniam, że w punkcie 5 (akapit 174) objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, podkreślono, że podatnicy, którzy zdecydują się na skorzystanie z preferencji IP Box mają obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Jednocześnie, zgodnie z cytowanym już art. 24e ust. 1 pkt 5 updop, w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4, podatnik powinien dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo tych produktów i usług.

Zgodnie z treścią ww. art. 24d ust. 4 ustawy o CIT,

W tym celu należy ustalić iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus, którego wzór podano w ww. przepisie.

Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Dlatego warto przeprowadzić kompleksową analizę w celu prawidłowej identyfikacji elementów składowych tej proporcji już na początku stosowania preferencji IP Box. Z uwagi na kumulatywny sposób liczenia proporcji wpływa ona bezpośrednio na zakres dostępnej preferencji podatkowej w pierwszym roku jej stosowania i w latach następnych.

Odnosząc się natomiast do ustalenia wskaźnika nexus, istotne jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem (rozwojem) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

- kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

- dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX (akapit nr 114-116):

   - „Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło” (pkt 114).

   - „Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze „b” wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze „c” wzoru nexus. Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze „d” wzoru nexus” (pkt 115).

   - „Jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-rozwojową to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. „a” wzoru nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP” (pkt 116).

Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

Ustalając dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w pierwszej kolejności należy określić przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. W odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za autorskie prawa do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w myśl którego:

W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Państwa w ramach działalności gospodarczej do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, możliwe jest ustalenie faktycznego kosztu poniesionego w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio działalność związaną z wytworzeniem konkretnego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, tj. części przypadającej na przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (np. wg art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT).

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy CIT,

Stosownie do art. 15 ust. 2a ustawy CIT,

Z uwagi na podział przychodów na dwie kategorie, tj. przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, ustawodawca dostosował regulację dotyczącą alokacji kosztów pośrednich przez dodanie art. 15 ust. 2b updop, zgodnie z którym:

Przy czym, to Wnioskodawca zobowiązany jest wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

W uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r., wskazali Państwo, że zamknięty katalog kosztów będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 przedstawia się następująco:

I. Koszty bezpośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe:

 1. Wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę, zaangażowanych w działania o charakterze twórczym związane z wytwarzaniem Oprogramowania, wraz z kosztami ubezpieczeń społecznych (składki ZUS po stronie pracodawcy).

 2. Wynagrodzenia podwykonawców B2B (osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą), współpracujących ze Spółką na podstawie umów cywilnoprawnych, zaangażowanych w działania o charakterze twórczym związane z wytwarzaniem Oprogramowania.

II. Koszty bezpośrednie działalności rozwojowej, które nie mogą zostać przypisane do konkretnych projektów w sposób bezpośredni:

 3. Wydatki na sprzęt komputerowy (w formie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych, opłat leasingowych albo kosztów wyposażenia) wykorzystywany w procesie tworzenia i rozwoju Oprogramowania.

 4. Koszty nabycia licencji na oprogramowanie wykorzystywane w procesie tworzenia i rozwijania Oprogramowania.

 5. Koszty benefitów pracowniczych w części finansowanej przez pracodawcę: opieka medyczna oraz karty Multisport.

 6. Koszty szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje pracowników.

 7. Koszty lekcji języka angielskiego dla pracowników.

 8. Koszty usług telekomunikacyjnych.

 9. Koszty usług księgowych.

               10. Koszty usług doradztwa podatkowego.

               11. Koszty usług podwykonawców odpowiedzialnych za zarządzanie projektami, zaangażowanych w wiele projektów jednocześnie.

III. Koszty pośrednie działalności, którą Spółka uważa za prace rozwojowe:

               12. Koszty wynajmu biura.

               13. Koszty usług podwykonawców świadczących na rzecz Spółki usługi o charakterze pomocniczym, wspierającym realizację projektów, lecz niezwiązane bezpośrednio z wytwarzaniem kodu źródłowego Oprogramowania ani z zarządzaniem projektami (np. usługi administracyjne, usługi konfiguracji i utrzymania środowiska deweloperskiego).

               14. Wybrane subskrypcje o charakterze ogólnym.

               15. Koszty serwerów (lub wynajem infrastruktury serwerowej) i koszty usług związanych z utrzymaniem tej infrastruktury.

               16. Koszty usług pocztowych i kurierskich.

               17. Koszty materiałów biurowych (innych niż sprzęt komputerowy).

               18. Koszty artykułów spożywczych do biura.

               19. Koszty usług sprzątania biura i wynajmu dystrybutora wody.

               20. Koszty udziału w targach i konferencjach branżowych.

               21. Koszty spotkań integracyjnych pracowników.

(…) Koszty z grupy I są przypisywane bezpośrednio do projektów na podstawie faktycznie przepracowanych godzin i uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus (w literze „a” wskaźnika w przypadku kosztów własnej działalności badawczo-rozwojowej, w literze „b” lub „c” w przypadku kosztów nabycia wyników prac B2B - odpowiednio od podmiotów niepowiązanych lub powiązanych).

Koszty z grupy II są alokowane do projektów proporcjonalnie, według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt; koszty te są uwzględniane przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a w zakresie w jakim stanowią koszty własnej działalności badawczo-rozwojowej Spółki - również przy kalkulacji wskaźnika nexus w literze „a”, natomiast w zakresie w jakim stanowią koszty nabycia usług od podwykonawców - w literze „b” lub „c” wskaźnika nexus.

Koszty z grupy III są alokowane do projektów według miesięcznej proporcji godzin przepracowanych na dany projekt i są uwzględniane przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ale nie są uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Zatem, koszty - w rozumieniu art. 24d ust. 4 ustawy o CIT - będą rozpatrywane w ramach grupy I i II bowiem jak Państwo wskazali, koszty z grupy III nie są uwzględniane przez Państwa przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Za koszt bezpośrednio związany z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i uwzględniony przy obliczaniu wskaźnika nexus nie może być uznany koszt usług podwykonawców odpowiedzialnych za zarządzanie projektami, zaangażowanych w wiele projektów jednocześnie. Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, usługi zarządzania projektami informatycznymi są nabywane od współpracowników B2B i polegają na koordynacji prac zespołów deweloperskich, planowaniu zadań i monitorowaniu postępów realizacji projektów. Co istotne, usługi te nie polegają na bezpośrednim wytwarzaniu kodu źródłowego. Zatem, choć jak Państwo wskazują są one ściśle związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową i niezbędne do prawidłowej realizacji projektów skutkujących powstaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej, to nie mogą zostać uznane za koszt bezpośrednio związany z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika nexus. Wskazane wydatki nie są bowiem wprost związane z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem oprogramowania. Należy podkreślić, że zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 4 wskazać należy, że w uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r. wskazali Państwo, że przyjęty klucz alokacji oparty na proporcji przepracowanych godzin odzwierciedla rzeczywisty związek ponoszonych kosztów z realizacją poszczególnych projektów. Koszty z grupy II (koszty bezpośrednie działalności rozwojowej nieprzypisywalne do konkretnych projektów) są alokowane proporcjonalnie i uwzględniane zarówno przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak i - w odpowiednim zakresie - przy kalkulacji wskaźnika nexus. Koszty z grupy III (koszty pośrednie) są alokowane do projektów według tej samej proporcji godzinowej i uwzględniane przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ale nie są uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Zgadzam się z Państwem, że stosowane przez Państwa kryterium rozliczania (w oparciu o roboczogodziny) kosztów pomiędzy działalność związaną z tworzeniem i sprzedażą kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a pozostałą działalność jest prawidłowe.

Przy czym należy dodać, że mimo uznania za adekwatną, tj. znajdującą uzasadnienie w opisie sprawy, „proporcję” zaproponowaną przez Państwa, nie jest wykluczona możliwość zastosowania innych metod ustalania tej proporcji w przypadku jej weryfikacji w postępowaniu dowodowym przez właściwy organ podatkowy. Wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy bowiem od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Państwa stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.

Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 5 wskazać należy, że w uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r. wskazali Państwo, iż konkretne koszty będące przedmiotem pytania nr 5 to koszty pośrednie działalności gospodarczej Spółki, które nie dają się jednoznacznie i wyłącznie zakwalifikować do kosztów przypadających na tworzenie praw własności intelektualnej, tj.:

 1. Koszty wynajmu biura.

 2. Koszty usług podwykonawców świadczących na rzecz Spółki usługi o charakterze pomocniczym (z wyłączeniem usług zarządzania projektami, które stanowią koszty bezpośrednie alokowane proporcjonalnie).

 3. Wybrane subskrypcje o charakterze ogólnym.

 4. Koszty serwerów (lub wynajem infrastruktury serwerowej) i koszty usług związanych z utrzymaniem tej infrastruktury.

 5. Koszty usług pocztowych i kurierskich.

 6. Koszty materiałów biurowych (innych niż sprzęt komputerowy).

 7. Koszty artykułów spożywczych do biura.

 8. Koszty usług sprzątania biura i wynajmu dystrybutora wody.

 9. Koszty udziału w targach i konferencjach branżowych.

               10. Koszty spotkań integracyjnych pracowników.

Zgadzam się z Państwem, że będą Państwo uprawnieni do uznania wskazanych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów związanych z pozostałą prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, o ile stanowią one koszty podatkowe i są właściwie udokumentowane. Koszty te mogą stanowić koszty uzyskania przychodów we wskazanej proporcji tj. w części odpowiadającej proporcji w jakiej pozostała działalność pozostaje do całości działalności Spółki.

Jednocześnie zaznaczam, że pełna weryfikacja Państwa stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy - Ordynacja podatkowa.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.

Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 6 wskazać należy, że stosowanie ulgi IP Box (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, podatnik prowadzący księgi rachunkowe, uzyskujący dochody z kwalifikowanych IP, powinien poprzez odpowiednie zmiany w dokumentacji przyjętych zasad (polityce) rachunkowości dokonać wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących każdego kwalifikowanego IP, umożliwiającego uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu lub straty. Wymóg zapewnienia ww. wyodrębnionej ewidencji nie oznacza prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych, lecz wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, przykładowo na kontach ksiąg pomocniczych. Przed poniesieniem kosztów uzyskania przychodów związanych z danym kwalifikowanym IP podatnik powinien zaplanować i wprowadzić odpowiednią wyodrębnioną ewidencję księgową w obszarze ksiąg rachunkowych. Wymagana jest wyodrębniona ewidencja zarówno dla kont przychodów, kosztów uzyskania przychodów, dochodów (strat) z kwalifikowanych IP, kont dotyczących środków trwałych, jak i rozrachunków.

W świetle powyższego, w celu skorzystania z preferencji, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, są Państwo zobowiązani do prowadzenia odrębnej ewidencji, dotyczącej wytwarzanego kwalifikowanego IP oraz uzyskiwanych przychodów i kosztów z nich związanych. Zatem, powinni Państwo prowadzić ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 24e ustawy o CIT, w sposób wskazany w ww. artykule, za okres, w którym prowadzą Państwo działalność badawczo-rozwojową związaną z wytworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w odniesieniu do których skorzystają Państwo z preferencji IP BOX.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że od momentu rozpoczęcia działalności Spółki, tj. od dnia 1 października 2025 r. Państwa Spółka prowadzi ewidencję, w której wyodrębniała i wyodrębnia:

- każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

- przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

- koszty, o których mowa w art. 24e ust. 4 ustawy o CIT, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Prowadzona ewidencja umożliwia prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy.

Zgadzam się z Państwem, że przygotowywanie przez Wnioskodawcę ewidencji w sposób opisany we wniosku spełnia wymogi, o których mowa w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, umożliwiające zastosowanie art. 24d ustawy o CIT w stosunku do dochodów ustalanych na podstawie tej ewidencji.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 jest więc prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.