Interpretacja 0111-KDIB1-3.4010.9.2026.1.PC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego dotyczący ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego:

•      dodatnie różnice kursowe od zobowiązań, których nie da się jednoznacznie przypisać do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej Spółki, a związane są z całokształtem działalności Spółki, stanowią przychód Działalności pozastrefowej (dalej: „Przychód pozastrefowy”), podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z ustawą CIT;

•      ujemne różnice kursowe od zobowiązań, których nie da się jednoznacznie zarówno w całości jak i w części przypisać do Działalności strefowej i Działalności pozastrefowej, a związane są z całokształtem działalności Spółki, stanowią tzw. koszty wspólne i powinny być zakwalifikowane do koszt w Działalności strefowej i Działalności pozastrefowej Spółki za pomocą przychodowego klucza alokacji zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT (dalej: „Klucz przychodowy”).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest Spółką posiadającą siedzibę na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa CIT”). Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm., dalej jako: „ustawa o VAT”).

Działalność Wnioskodawcy polega na wytwarzaniu (…). Nacisk kładziony na innowacje produktowe powoduje, że coraz większą część asortymentu wytwarzanego przez Wnioskodawcę stanowią konstrukcje innowacyjne, (…). Spółka posiada status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu przepis w o pomocy publicznej.

W dniu (…) 2016 r. Wnioskodawca uzyskał zezwolenie nr (…) (dalej: „Zezwolenie”) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”).

Zezwolenie zostało wydane na prowadzenie działalności na terenie SSE rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWIU”) (Dz. U. z 2025 r. poz. 1829):

-     (…);

-     (…).

Dochody uzyskane z działalności realizowanej na terenie SSE zgodnie z uzyskanym Zezwoleniem korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT (dalej: „Dochody strefowe”). Pozostałe dochody uzyskiwane przez Spółkę podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych (dalej: „Dochody pozastrefowe”).

Część operacji gospodarczych realizowanych przez Spółkę odbywa się w walutach obcych (dalej: „transakcje walutowe”). Spółka dokonuje przeliczeń transakcji walutowych na polskie złote. Do powstałych dodatnich różnic kursowych i ujemnych różnic kursowych, Spółka stosuje metodę podatkową, o której mowa w przepisie art. 15a ustawy CIT.

Aby prawidłowo określić wysokość Dochodów strefowych oraz Dochodów pozastrefowych, Spółka klasyfikuje przychody podlegające opodatkowaniu i koszty uzyskania przychodów odpowiednio do Działalności strefowej i Działalność pozastrefowej. W przypadkach większości przychodów i kosztów Spółka, według najlepszej wiedzy, potrafi wyodrębnić je i przyporządkować bezpośrednio do dochodów z jednej z działalności, tzn. do Działalności strefowej albo do Działalności pozastrefowej. Niemniej jednak, w przypadku różnic kursowych od zobowiązań z uwagi na mnogość oraz różnorodność zdarzeń gospodarczych w Spółce, a także ograniczenia systemu finansowo-księgowego, pomimo zastosowanych narzędzi oraz dostosowania ewidencji podatkowej uwzględniającej podział na Działalność strefową i Działalność pozastrefową, zdarza się, że Spółka nie jest w stanie w sposób jednoznaczny przypisać dodatnich i ujemnych różnic kursowych od zobowiązań bezpośrednio do Działalności strefowej lub pozastrefowej (precyzyjne przypisanie dodatnich i ujemnych różnic kursowych od zobowiązań bezpośrednio do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej wymagałoby zaangażowania dodatkowego personelu i w konsekwencji korzyści związane z precyzyjnym przypisaniem tych różnic kursowych byłyby niewspółmierne do czasu pracy poświęconego przez personel Spółki zaangażowany w precyzyjne przypisanie dodatnich i ujemnych różnic kursowych od zobowiązań bezpośrednio do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej).

Jednocześnie Spółka wskazuje, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał na jej rzecz interpretację indywidulaną z dnia 29 listopada 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.693.2024.1.DW dotyczącą ustalenia, czy w przypadku kosztów wspólnych prawidłowe jest zastosowanie przez Spółkę, na potrzeby alokacji kosztów wspólnych pomiędzy działalność zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT i działalność opodatkowaną, innych sposobów podziału tych kosztów aniżeli klucz przychodowy wynikający z art. 15 ust. 2 oraz 2a ustawy CIT, w szczególności alternatywnych kluczy opisanych w opisie stanu faktycznego i wskazanego we wniosku.

W związku z powyższym, jako, że Spółka zobowiązana jest do przypisania różnic kursowych do odpowiadającego im źródła przychodów, Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowej alokacji zarówno dodatnich różnic kursowych, jak i ujemnych różnic kursowych.

Pytania

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego dodatnie różnice kursowe od zobowiązań, których nie da się jednoznacznie przypisać do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej Spółki, a związane są z całokształtem działalności Spółki, stanowią przychód Działalności pozastrefowej (dalej: „Przychód pozastrefowy”), podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z ustawą CIT?

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego ujemne różnice kursowe od zobowiązań, których nie da się jednoznacznie zarówno w całości jak i w części przypisać do Działalności strefowej i Działalności pozastrefowej, a związane są z całokształtem działalności Spółki, stanowią tzw. koszty wspólne i powinny być zakwalifikowane do koszt w Działalności strefowej i Działalności pozastrefowej Spółki za pomocą przychodowego klucza alokacji zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy CIT (dalej: „Klucz przychodowy”)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy CIT, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychód w jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w art. 15a ust. 2 i 3 ustawy CIT.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego Spółka prowadzi działalność zwolnioną z opodatkowania na podstawie uzyskanego Zezwolenia. Dochody z tej działalności są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, który wskazuje, że zwolnieniu podlegają dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604 ze zm., dalej: „Ustawa o SSE”), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszar w kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Takie same uprawnienia do zwolnienia z opodatkowania dochody osiągane w SSE wskazuje art. 12 ust. 1 ustawy o SSE: Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od os b prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od os b fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Powyższe przepisy są zatem podstawą do zwolnienia części dochodów Spółki z opodatkowania podatkiem CIT.

Jak wskazuje art. 16 ust. 1 Ustawy o SSE „podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Z kolei w art. 17 ust. 4 ustawy CIT ustawodawca wskazał, że zwolnienia podatkowe, z tytułów takich jak działalność w specjalnej strefie ekonomicznej prowadzona na podstawie zezwolenia, czy działalność w oparciu o decyzję o wsparciu, „przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu”.

Powyższy przepis podkreśla, że działalność zwolniona z opodatkowania, to ta która wykonywana jest na terenie SSE.

W konsekwencji powyższych przepisów, Spółka prowadząca działalność zarówno na podstawie Zezwolenia, z której dochód podlega zwolnieniu z CIT, jak i działalność opodatkowaną, powinna dokonać odpowiedniego wydzielenia organizacyjnego obu rodzajów działalności, aby możliwe było jednoznaczne przypisanie przychodów i kosztów podatkowych do Działalności strefowej lub pozastrefowej. W przypadku podatników prowadzących zarówno Działalność strefową, jak i pozastrefową, konieczne jest prawidłowe przyporządkowanie przychodów i kosztów uzyskania przychodów do odpowiednich źródeł.

W przypadku podatników prowadzących działalność pozastrefową, jak i działalność strefową, zastosowanie znajduje ponadto art. 15 ust. 2 w zw. z ust. 2a ustawy CIT.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy CIT, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2a ustawy CIT, ww. zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania.

Uzasadnienie stanowiska Spółki do pytania nr 1.

W odniesieniu do dodatnich różnic kursowych należy zaznaczyć, że przepisy ustawy CIT nie przewidują zasad alokacji przychodów powstających jednocześnie w związku z działalnością opodatkowaną oraz działalnością zwolnioną - w przeciwieństwie do regulacji dotyczących kosztów podatkowych. Jednocześnie próba zastosowania jakiegokolwiek klucza alokacji przychodów nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach tej ustawy. Ponadto żaden z jej przepisów nie pozwala na uznanie tego rodzaju przychodów - ani w części, ani w całości - za przychody zwolnione z opodatkowania.

Należy zatem przyjąć, że dodatnie różnice kursowe od zobowiązań, których nie da się jednoznacznie przypisać do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej Spółki, a związane są z całokształtem działalności Spółki stanowić będą Przychód pozastrefowy, podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z ustawą CIT.

Powyższe znajduje potwierdzenie przykładowo w następujących interpretacjach indywidualnych:

•      Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 marca 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.718.2021.1.JKU, zgodnie z którą: „stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca w opisanym zdarzeniu przyszłym z uwagi na to, że prowadzi działalność, z której dochód podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie ww. decyzji o wsparciu i jak i działalność, z której dochód nie podlega zwolnieniu z opodatkowania (...) a nie ma możliwości technicznych przyporządkowania dodatnich różnic kursowych do przychodów dotyczących każdego ze źródeł dochodów, ma obowiązek zaliczyć te różnice kursowe do przychodów z których dochód nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należało uznać za prawidłowe.”;

•      Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 marca 2020 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.11.2020.1.PC, zgodnie z którą: „(...) dodatnie różnice kursowe, których nie da się jednoznacznie przypisać do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej Spółki a związane są z całokształtem działalności stanowić będą Przychód pozastrefowy w związku, z czym powinny podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z ustawą CIT.”;

•      Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 kwietnia 2019 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.112.2019.1.DP, zgodnie z którą: „Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powyższe uregulowania prawne stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym, kwalifikuje on różnice kursowe ustalone w oparciu o tzw. metodę podatkową w całości do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym w przypadku dodatnich różnic kursowych, natomiast do kosztów uzyskania przychodów z działalności opodatkowanej i zwolnionej kwalifikuje w oparciu o tzw. klucz alokacji przychodowy w przypadku ujemnych różnic kursowych w sytuacji, kiedy nie jest w stanie przyporządkować różnic kursowych bezpośrednio do działalności zwolnionej lub opodatkowanej należy uznać za prawidłowe.”

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dodatnie różnice kursowe od zobowiązań, których nie da się jednoznacznie przypisać do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej Spółki, a związane są z całokształtem działalności, stanowić będą Przychód pozastrefowy w związku, z czym powinny podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z ustawą CIT.

Uzasadnienie stanowiska Spółki do pytania nr 2.

W ocenie Spółki w odniesieniu do ujemnych różnic kursowych od zobowiązań, których nie da się jednoznacznie przypisać bezpośrednio do Działalności strefowej i Działalności pozastrefowej (zarówno w całości jak i w części), a które związane są z całokształtem działalności Spółki, zastosowanie znajdzie cytowany wyżej art. 15 ust. 2 w zw. z ust. 2a ustawy CIT.

Normy zawarte w art. 15 ust. 2 w zw. z ust. 2a ustawy CIT jednoznacznie określają zasady alokacji kosztów uzyskiwanych równocześnie z działalności opodatkowanej oraz zwolnionej z opodatkowania, wskazując na konieczność odpowiedniego proporcjonalnego rozliczenia kosztów podatkowych.

Zgodnie z tymi regulacjami, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów zarówno ze źródeł podlegających opodatkowaniu, jak i ze źródeł zwolnionych z opodatkowania, a nie jest możliwe jednoznaczne przyporządkowanie tych kosztów do działalności strefowej lub działalności pozastrefowej, koszty te należy podzielić proporcjonalnie - według udziału przychodów z poszczególnych źródeł w łącznej kwocie przychodów podatkowych.

Z przepisów tych wynika, że Spółka może zastosować Klucz przychodowy wyłącznie w sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie kosztów przypadających na poszczególne źródła w inny sposób.

W opisie stanu faktycznego Spółka wskazała, że w przypadku ujemnych różnic kursowych od zobowiązań - pomimo posiadania najlepszej wiedzy - nie jest w stanie jednoznacznie przypisać powstałych ujemnych różnic kursowych do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej (precyzyjne przypisanie ujemnych różnic kursowych od zobowiązań bezpośrednio do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej wymagałoby zaangażowania dodatkowego personelu i w konsekwencji korzyści związane z precyzyjnym przypisaniem tych różnic kursowych byłyby niewspółmierne do czasu pracy poświęconego przez personel Spółki zaangażowany w precyzyjne przypisanie ujemnych różnic kursowych od zobowiązań bezpośrednio do Działalności strefowej lub pozastrefowej).

W takiej sytuacji ujemne różnice kursowe, których nie można przypisać wyłącznie do jednej z działalności, Spółka powinna traktować jako koszty wspólne. W związku z powyższym spełnione są przesłanki do zastosowania metody proporcjonalnego podziału kosztów, o której mowa w art. 15 ust. 2 w zw. z ust. 2a ustawy CIT.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wskazujących na możliwość rozliczania kosztów odpowiednim kluczem przychodowym w sytuacjach braku możliwości jednoznacznego przypisania kosztów do Działalności strefowej i Działalności pozastrefowej, np.:

•      Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 marca 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.718.2021.1.JKU, zgodnie z którą: „Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca w opisanym zdarzeniu przyszłym z uwagi na to, że prowadzi działalność, z której dochód podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie ww. decyzji o wsparciu i jak i działalność, z której dochód nie podlega zwolnieniu z opodatkowania (...) ma obowiązek zaliczyć ujemne różnice kursowe dotyczące kosztów związanych z działalnością mieszaną, tj. dotyczącą jednocześnie dochodów opodatkowanych i zwolnionych z podatku, o ile brak jest obiektywnych możliwości rozdzielenia tych różnic kursowych, według tzw. klucza przychodowego określony w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (...) należało uznać za prawidłowe.”;

•      Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 marca 2020 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.11.2020.1.PC, zgodnie z którą: „(...) ujemne różnice kursowe, których nie da się jednoznacznie przypisać bezpośrednio do Działalności strefowej i pozastrefowej (zarówno w całości jak i w części), a są związane jednocześnie z Działalnością strefową i pozastrefową z uwagi na to, że stanowią tzw. koszty wspólne, a co za tym idzie powinny być zakwalifikowane do kosztów Działalności strefowej i pozastrefowej Spółki za pomocą Klucza przychodowego zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy CIT.”;

•      Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 kwietnia 2019 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.112.2019.1.DP, zgodnie z którą: „stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym, kwalifikuje on różnice kursowe (...) do kosztów uzyskania przychodów z działalności opodatkowanej i zwolnionej w oparciu o tzw. klucz alokacji przychodowy w przypadku ujemnych różnic kursowych w sytuacji, kiedy nie jest w stanie przyporządkować różnic kursowych bezpośrednio do działalności zwolnionej lub opodatkowanej należy uznać za prawidłowe.”

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, ujemne różnice kursowe od zobowiązań, których nie można jednoznacznie przypisać bezpośrednio do Działalności strefowej lub Działalności pozastrefowej, a które są związane jednocześnie z obiema działalnościami jako tzw. koszty wspólne, powinny zostać zakwalifikowane do kosztów Działalności strefowej i pozastrefowej Spółki przy zastosowaniu Klucza przychodowego, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.