Interpretacja 0111-KDIB1-3.4014.36.2026.2.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczącej możliwości zwolnienia z opodatkowania umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2016 r. nabyła Pani w drodze przetargu publicznego od Gminy (…) nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym za cenę (…) zł. Prawo do opisanej wyżej nieruchomości gmina nabyła na podstawie decyzji administracyjnej nr (…) z (…)1992 r. Od tego dnia nikt danej nieruchomości nie zamieszkiwał, a budynek był w stanie skrajnej degradacji (90% zniszczenia), co potwierdza zarządzenie nr (…) Burmistrza Miasta (…) z (…) 2015 r. w sprawie ogłoszenia wykazu nieruchomości przeznaczonej do zbycia - sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości gruntowej oznaczonej działką nr (…) o powierzchni (…) ha oraz ogłoszenie o przetargu nieograniczonym na sprzedaż nieruchomości, na której znajduje się budynek mieszkalny parterowy o powierzchni zabudowy 98 m² o znacznym stopniu zużycia (90%) oraz budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy 17 m². Budynek znajdujący się na zakupionej nieruchomości gruntowej nie nadawał się do zamieszkania, nie spełniał również podstawowych funkcji budynku mieszkalnego i był faktycznie przeznaczony do rozbiórki już w dniu nabycia, jednak Gmina sprzedając nieruchomość nie wykonała prac rozbiórkowych, ponieważ nie miała w tym interesu faktycznego, a takie działanie generowało by jedynie koszty po stronie Gminy. Budynek nie był przez Panią nigdy wykorzystywany do celów mieszkaniowych, a cena zakupionej nieruchomości odpowiadała wartości działki budowlanej w atrakcyjnej lokalizacji, jaką są obrzeża parku miejskiego, a nie wartości budynku w takiej lokalizacji wraz z gruntem.

Budynki zostały wyburzone niecałe 4 miesiące po zakupie, a fakt rozbiórki zgłoszony (5 września 2016 r.) do Starostwa (…) w celu ujawnienia zmian danych w ewidencji gruntów i budynków.

W 2023 r. nabyła Pani swój pierwszy lokal mieszkalny, korzystając ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o PCC.

W piśmie z 15 maja 2026 r. będącym uzupełnieniem wniosku, wskazała Pani że:

Obiekt przez długi czas nie był użytkowany, z informacji uzyskanych od sąsiadów wiadomo, w latach 90 i wcześniej był zamieszkiwany.

Klasyfikacja budynku wg PKOB to 1110.

W dniu nabycia budynek nie posiadał decyzji nakazującej rozbiórkę, jednak o konieczności rozbiórki świadczył fakt bardzo złego stanu technicznego w jakim się znajdował, o czym informowała gmina (…) w ogłoszeniu przetargu nieograniczonego na sprzedaż nieruchomości gruntowej na której znajduje się budynek mieszkalny parterowy o pow. zabudowy 98 m² o znacznym stopniu zużycia (90%) (...) oraz wizja lokalna nieruchomości gruntowej. Decyzja nr (…) - pozwolenie na rozbiórkę została wydana (…)2026 r. na wniosek nowego właściciela. Zakup nieruchomości był (…)2016 r.

Dysponuje Pani decyzją nr (…) - pozwolenie na rozbiórkę, wydaną przez Starostę (…).

Nikt nie występował do Nadzoru budowlanego by uzyskać nakaz rozbiórki, bo takie działanie było pozbawione sensu, po zakupie została złożona do Starostwa (…) dokumentacja techniczna w celu uzyskania pozwolenia na rozbiórkę i takowa decyzja została w ciągu 2 miesięcy od zakupu uzyskana. Do tego czasu na działce była informacja, że jest zakaz wstępu, budynek grozi zawaleniem, aby zminimalizować ryzyko uszczerbku na zdrowiu osób postronnych. Nie ma Pani wiedzy o tym, czy gdy budynek był w posiadaniu gminy (…) organ nadzoru budowlanego w jakiś sposób „interesował się” obiektem.

Zarówno między nabyciem, a rozbiórką posiadała Pani decyzję administracyjną - pozwolenie na rozbiórkę, jak i występowała Pani o tę decyzję po zakupie.

Z dokumentacji projektowej stanowiącej załącznik do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę wynika, że stan techniczny obiektu był zły, stwierdzono liczne spękania muru, materiał tworzący mur jest zmurszały, a spoiny zlasowane. Występują liczne wykwity grzybowe. Obiekt przez dłuższy czas nieużytkowany i dewastowany przez osoby postronne. Teren wokół budynku był porośnięty bujną roślinnością „wchodzącą do budynku”, nie było szyb w oknach, a dach posiadał liczne prześwity.

Przed dniem lub w dniu zakupu nieruchomości w 2023 r. (poza nieruchomością zakupioną w 2016 r.) nie przysługiwało Pani prawo własności budynku mieszkalnego albo domu jednorodzinnego lub udział w tych prawach.

Lokal mieszkalny nabyła Pani 20 października 2023 r.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, nabycie w 2016 r. nieruchomości zabudowanej budynkiem trwale nienadającym się do zamieszkania, faktycznie przeznaczonym do rozbiórki i następnie rozebranym, prawidłowe było zastosowanie przez notariusza zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zakupu pierwszego lokalu mieszkalnego w 2023 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, prawidłowo zastosowano zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ nie doszło wcześniej do nabycia budynku mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy prawo budowlane, a jedynie nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem nienadającym się do użytku.

Artykuł 3 ust. 2a ustawy prawo budowlane stanowi, że przez budynek mieszkalny, budynek jednorodzinny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

W przedstawionym stanie faktycznym, budynek był trwale nienadający się do zamieszkania, nie spełniał funkcji mieszkalnej, nie był wykorzystywany jako miejsce zamieszkania. W konsekwencji, nie może być uznany za budynek mieszkalny.

Ustawodawca wprowadzając zwolnienie od podatku PCC dla pierwszego zakupionego budynku mieszkalnego czy lokalu mieszkalnego chciał niejako ułatwić przyszłym nabywcom zakup pierwszego prawa do lokalu mieszkalnego. Cytując wyrok z 3 września 2024 r. sygn. I SA/GI 227/24 WSA w Gliwicach przypomnieć należy, że zwolnienie z art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wprowadzone zostało ustawą z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 31 sierpnia 2023 r., a której celem, co wynika z uzasadnienia projektu ustawy, było wspieranie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych mieszkańców niemogących skorzystać z oferty rynkowej (druk sejmowy nr 3146, https://www.sejm.gov.pl/Sejm9.nsf/druk.xsp?nr=3146).

Zatem, zamysłem ustawodawcy było wprowadzenie przepisu umożliwiającego osobom fizycznym nabycia swojego pierwszego mieszkania lub domu z rynku wtórnego na preferencyjnych warunkach, tj. ze zwolnieniem z obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

W konsekwencji, interpretacja ww. przepisu winna być dokonywana z uwzględnieniem celu, jakiemu miało służyć wprowadzenie powyższej regulacji.

W opisanym stanie faktycznym, przedmiotowy lokal mieszkalny z 2023 r. jest pierwszą nabywaną nieruchomością i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych Pani rodziny. Stosując wykładnię celowościową oraz funkcjonalną przywołanego przepisu należy podkreślić, że omawiany cel został zrealizowany, ponieważ zakupiony w 2023 r. lokal mieszkalny był pierwszym lokalem przeznaczonym do zamieszkania.

Podobne stanowisko prezentuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej 0111-KDIB2-3.4014.346.2023.1.AD z 16 listopada 2023 r. wskazuje bowiem, że zakup działki budowlanej z rozpoczętą na niej budową budynku mieszkalnego nie pozbawia prawa do zastosowania zwolnienia od PCC z tytułu zakupu lokalu mieszkalnego, gdyż posiadanie budynku nienadającego się do zamieszkania nie wypełnia przesłanki posiadania budynku mieszkalnego. W innej interpretacji z 8 listopada 2023 r. 0111-KDIB2-3.4014.344.2023.2.JKU Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej również potwierdza, że prawo do zwolnienia od PCC ma zastosowanie, gdy nieruchomość gruntowa zabudowana jest budynkiem nieposiadającym funkcji mieszkalnej. W obu tych przypadkach organ przyjął wykładnię funkcjonalną powołanego przepisu, a nie jego literalne znaczenie.

Jak wskazuje się w orzecznictwie, decydującym dla uznania określonego obiektu za budynek mieszkalny jednorodzinny będzie cel, któremu budynek ma służyć - zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych (wyrok WSA we Wrocławiu z 3 marca 2022 r., II SA/Wr 109/22, LEX nr 3456889).

Należy też podkreślić, że nie bez znaczenia jest cena zakupionej nieruchomości oraz strona transakcji – Gmina, jako gwarant legalności i prawidłowości transakcji.

Zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów. Dla omawianej nieruchomości osiągnięta cena przetargowa była ceną zakupu działki budowlanej w atrakcyjnej lokalizacji jakim jest park miejski obciążonej budynkiem wymagającym wyburzenia, a nie budynku nadającego się do zamieszkania bądź remontu wraz z gruntem w tej samej lokalizacji.

Natychmiastowa wręcz (niecałe 4 miesiące po zakupie) rozbiórka budynku była działaniem zabezpieczającym interes kupującego, ponieważ budynek ten stwarzał realne zagrożenie zawaleniem, a utrzymywanie takiego stanu prawnego jaki został zastany przy zakupie prowadziło do ryzyka powstania szkody na zdrowiu i życiu przypadkowych osób.

Podsumowując, wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości zastosowanego przez notariusza zwolnienia z PCC przy zakupie pierwszego mieszkania w 2023 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):

podatkowi podlegają: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5 , ciąży przy umowie sprzedaży - na kupującym.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.

Art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że:

podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży - wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.

Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl którego:

wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy:

stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia podatku ciąży na kupującym. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.

Zatem zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie sprzedaż, której przedmiotem jest:

-        prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,

-        prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,

-        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego,

jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach. W przypadku, w którym kupującemu przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych prawach nabyty tytułem dziedziczenia − by mogło być zastosowane zwolnienie − wielkość przysługującego mu udziału nie może przekroczyć 50%. Zatem tylko posiadanie (w przeszłości lub w dacie zakupu) ww. praw, nabyte w drodze dziedziczenia (i to w określonym udziale), nie stanowi przeszkody do zastosowania ww. ulgi.

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.

Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku.

Jeżeli umowa sprzedaży zostaje sporządzona w formie aktu notarialnego, na notariuszu ciążą obowiązki płatnika podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z wniosku wynika, że w 2016 r. nabyła Pani w drodze przetargu publicznego od Gminy nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Prawo do opisanej wyżej nieruchomości gmina nabyła na podstawie decyzji administracyjnej. Od tego dnia nikt danej nieruchomości nie zamieszkiwał, a budynek był w stanie skrajnej degradacji (90% zniszczenia). Budynek znajdujący się na zakupionej nieruchomości gruntowej nie nadawał się do zamieszkania, nie spełniał również podstawowych funkcji budynku mieszkalnego i był faktycznie przeznaczony do rozbiórki już w dniu nabycia, jednak Gmina sprzedając nieruchomość nie wykonała prac rozbiórkowych. Budynek nie był przez Panią nigdy wykorzystywany do celów mieszkaniowych, a cena zakupionej nieruchomości odpowiadała wartości działki budowlanej w atrakcyjnej lokalizacji jakim są obrzeża parku miejskiego, a nie wartości budynku w takiej lokalizacji wraz z gruntem.

W dniu nabycia budynek nie posiadał decyzji nakazującej rozbiórkę, jednak o konieczności rozbiórki świadczył fakt bardzo złego stanu technicznego w jakim się znajdował, o czym informowała Gmina w ogłoszeniu przetargu nieograniczonego na sprzedaż nieruchomości. Decyzja - pozwolenie na rozbiórkę została wydana (…) 2026 r. na wniosek nowego właściciela. Zakup nieruchomości był (…) 2016 r. Prawo do rozbiórki budynku mieszkalnego ze względu na jego zły stan techniczny otrzymała Pani ww. decyzją.

Budynki zostały wyburzone niecałe 4 miesiące po zakupie, a fakt rozbiórki zgłoszony ((…)2016 r.) do Starostwa Powiatowego w celu ujawnienia zmian danych w ewidencji gruntów i budynków. (…) 2023 r. nabyła Pani swój pierwszy lokal mieszkalny.

Przed dniem jak i w dniu zakupu nieruchomości w 2023 r. (poza nieruchomością zakupioną w 2016 r.) nie przysługiwało Pani prawo własności budynku mieszkalnego albo domu jednorodzinnego lub udział w tych prawach.

Ma Pani wątpliwości czy przysługiwało Pani zwolnienie od podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zakupu pierwszego lokalu mieszkalnego w 2023 r.

Zarówno ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak i Kodeks cywilny nie definiują pojęć „budynek” i „budynek mieszkalny jednorodzinny”. W takiej sytuacji, na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy dopuścić możliwość odwołania się do definicji budynku z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie niewięcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

W doktrynie przyjmuje się, że w świetle wyżej przedstawionych definicji, warunkiem uznania budynku za mieszkalny jednorodzinny, jest przede wszystkim to, aby służył on zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i stanowił konstrukcyjnie samodzielną całość. Należy więc ustalić czy w okresie posiadania przez Panią nieruchomości, zakupionej przez Panią 19 maja 2016 r., budynek na niej posadowiony nie służył lub nie mógł służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

W myśl art. 66 ust. 1-2 ustawy Prawo budowlane:

W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo

2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo

3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

W przypadku stwierdzenia nieuzasadnionych względami technicznymi lub użytkowymi ingerencji lub naruszenia wymagań dotyczących obiektu budowlanego, których charakter uniemożliwia lub znacznie utrudnia użytkowanie go do celów mieszkalnych, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie skutków ingerencji lub naruszeń lub przywrócenie stanu poprzedniego. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.

W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.

Stosownie do art. 67 ust. 1 ww. ustawy:

jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.

Stosownie do powyższych regulacji nieruchomość (budynek), co do której nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie lub nie złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy, a także taka, w stosunku do której organ nadzoru budowlanego wydał zakaz użytkowania na czas usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego lub wydał decyzję nakazującą rozbiórkę budynku (w myśl Prawa budowlanego) – nie stanowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. nie umożliwia użytkowania budynku i w konsekwencji nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Nieruchomość wraz z budynkiem (sklasyfikowanym jako mieszkalny) została zakupiona przez Panią (…) 2016 r., a (…) 2016 r. dokonano zgłoszenia jego rozbiórki. W sprawie nie bez znaczenia pozostaje fakt, że rozbiórkę zgłosiła i wykonała Pani, już po zawarciu umowy sprzedaży.

Wobec powyższego, była Pani właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym w złym stanie technicznym, ale na dzień jego nabycia nie był on objęty decyzją nakazującą jego rozbiórkę, poprzedni właściciel nie wystąpił również o takie pozwolenie, nie dokonał również zgłoszenia rozbiórki.

W związku z powyższym należy uznać, że zgodnie z ww. przepisami, nieruchomość ta stanowiła budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zatem, skoro zakupiona przez Panią (…) 2023 r. nieruchomość (lokal mieszkalny) nie była Pani pierwszą nieruchomością określoną w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to nie może być Pani objęta zwolnieniem określonym w tym przepisie. W związku z powyższym, nieprawidłowe było zastosowanie przez notariusza zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zakupu pierwszego lokalu mieszkalnego w 2023 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Panią wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Końcowo odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.